Annelyse

Naarmate de verhuis dichter bijkomt, zien de kindjes het ook stilaan zitten.

Zo geeft Liv een rondleiding aan de mensen en zegt. Dit is mijn kamer, ik krijgt een ‘dikke bed’ … zodat haar Aurélie bij mij kan komen slapen (vertelt ze trouwens tegen iedereen)
en ze wil een muur in haar kamer met roze bloemen!!! (ze weet wat ze wil)

Vic vindt het allemaal OK. Hij heeft de nieuwe keuken al verkend, hij antwoordt “ja” op de vraag of hij ze mooi vindt (en heeft ook bewezen dat het kot helemaal nog niet stofvrij is)

Maar het was niet altijd zo

Destijds toen Bjeurn ‘s weekends altijd werkte, vroeg ik regelmatig “Gaan we nog eens kijken naar ons huisje?”
Waarop Liv steevast (nonchalant): “neeeen”

Of als Liv weer over haar feestje bezig was en ik zei: “Dan kan je dat doen in ons nieuwe huisje”, waarop Liv: “neen, liever ergens anders”

Of Liv gewoon recht voor de raap: “Ik vind ons huis stom, daar is geen badkamer”

 Ik zie Liv trouwens …. maanden geleden nog eens op werfbezoek (elentrik net geslepen, de muren nog niet bezet) “Mama, papa, is mijn kamertje al mooi geschilderd?”

 In elk geval … de kinderen kijken ernaar uit … en wij ook !!!
Meer tijd voor de kindjes

Niet meer horen “Papaaa, ga je werken voor je baas, of in het huisje?”
of “Papa is een harde werker, maar jij ook hoor mama”

En eindelijk tijd voor ontspanning en  ons lijstje “Wat gaan we doen als we verhuisd zijn” beginnen af te werken!!!!

We zien het gebeuren … de werf verandert in een huis !!!

Vandaag smeerde ik de laatste olielaag op onze planché … 4 ruimtes, 90m², 3 lagen, 9 dagen na onze werkuren … hoewel ik oliën een leuk werkje vind en het eigenlijk best wel vlot gaat, bleek het toch niet te onderschatten werk. 3 lagen … da’s veel … zo hebben we de hele voorraad vodden van de mama en de schoonmama opgebruikt. En zo zijn onze knieën pijnlijk en zien ze wit van de olie (gelukkig is het geen rokskesweer … maar ik hoop toch dat het er snel afslijt)

Ondertussen plaatste Bjeurn de schakelaars en de stopcontacten en hebben we terug elektriciteit aan 1 stopcontact (en moeten we niet meer aftappen bij de werfkast van de buren)

Hopelijk komt onzen elentrieker nog eens uit zijn pijp, want de stopcontacten en lichten in huis zijn nog niet aangesloten, dit kan een obstakel worden voor de verhuis (die al enkele dagen uitgesteld is, maar hé … de kerstbomen staan er wel al)

De buren (oftewel de bouwheer) begonnen trouwens ook aan de heropbouw van onze muur van de voortuin, die ze vorig jaar ‘per ongeluk’ helemaal gesloopt hadden. Traag, maar gestaag … onze muur (die eigenlijk behoorlijk bouwvallig was voordat hij werd vernietigd door het gigantische sloopmachien) ziet er in elk geval al beter uit dan toen we het huis kochten. Een geluk bij een ongeluk, kan je dat dus noemen.

Een goede fee kwam onverwachts met haar stoommachien het huis stofvrij maken !!! Verdiep 1 en 2 zijn al spik en span. Ik bood de fee aan om dit wekelijks te komen doen met dienstencheques (ik heb er nog een heleboel die ik anders waarschijnlijk weer zal moeten laten annuleren), maar dit aanbod sloeg ze -vriendelijk maar kordaat- af. Jammer.

En kijk eens naar dit mooie sterretje … morgen staat hier een keuken op !!!

Spannend allemaal … nu beperken mijn taakjes zich voorlopig vooral tot ‘kuisen kuisen kuisen’ en ‘verhuizen’!!!!

Lang, lang geleden, toen ik nog naïef was, de dagen lang en kerst nog zeer ver leek … zei ik tegen Bjeurn.

“Bjeurn, ik wil dat onze kerstboom in ons nieuw huis staat”
waarop Bjeurn
“Schat, als dat zo belangrijk is voor u, wil ik daar wel een kerstboom zetten” 

Hoe staat het nu met de kerstboom? … dat is een vraag die we tegenwoodig nogal eens horen.
Wel, wij hebben ondertussen twee boompjes. Liv en Vic hebben ze gedecoreerd en het eerste dat verhuisd op 23 december zullen deze bomen zijn. Of wij dezelfde dag nog zullen volgen, lijkt elke dag onwerkelijker.
Doch, dit houdt ons niet tegen om hiernaar te blijven streven.

Bjeurn ontpopte zich tot een slavendrijver (ik ben de slaaf) en de kinderen veranderen ‘s nachts in monsters.
Mijn leven is voor de moment niet zo gemakkelijk

De vloeren zijn ondertussen allemaal afgeschuurd … en het schuurmachien is gesneuveld.
De living is lijmvrij (dit hangt nu in mijn haar) maar in iets minder goede staat dan we oorspronkelijk dachten. Tijdens de uuuuuuuren dat ik heb zitten schuren, droomde ik al volop van een nieuw vloertje met visgraatmotief. (werd geklasseerd onder fase 11).
Maar terug naar de harde realiteit, volgende week starten met het oliën van de vloeren, hopelijk gaat dit wat vlotter.

Onze chauffagist voorspelde voor vandaag 16° (en we bereikten zelfs 16,5°C) … HOERAAAA!!!
Weer een milestone bereikt !!! En ook aangenaam bij onze laatste eindsprint naar de verhuis.

Onze brievenbus is gestolen, dus als iemand een witte brievenbus met nr.1 erop tegenkomt … gelieve me een seintje te geven.

Ondertussen maken wij voor een laatste keer stof, alvorens te proberen onze werf stofvrij te krijgen. (ik kan me echt niet inbeelden dat dat ooit zal lukken, maar binnen enkele weken hopen we toch zover te zijn) 
De planché van de slaapkamers en de living wordt afgeschuurd. Een werkje dat ik eerder leuk vind, doch trager gaat dan gehoopt en ergonomisch niet zo ideaal (toch niet als je het kantjesmachine bedient).
En ondanks de uren en uren dat we 100 000-en nageltjes uit de vloer hebben getrokken, blijken er nog minstens evenveel in de planken achtergebleven te zijn.

Nu nog beslissen of we gaan beitsen, vernissen of oliën. Tips mogen altijd worden achtergelaten in de commentaren.

Wij zijn over het algemeen niet zo’n hulpvragers, maar sinds wij de eindsprint inzetten, zijn we echt op zoek naar oppassers.
Babysit mogen we niet zeggen want …. ‘ik ben wel geen baby hé mama *roloog*’.
Wie in een ‘willekeurig’ weekend in december nog een voormiddag, namiddag of hele dag in gezelschap van onze kinders wil doorbrengen, mag zich zeker melden.
Alvast bedankt aan miss Subtiel om onze kroost vandaag onder haar hoede te nemen.

Stel dat we al een geïnstalleerde wc hadden, dan konden we deze nu gebruiken. De riolering is aangesloten. Bravo voor Bjeurn*!!!
Het mag nog wel niet regenen, dat gedeelte is nog niet gelegd. Laat november maar helemaal droog blijven, daarna mag onze regenwaterput opgevuld worden. (zolang het maar niet vriest en sneeuwt, dat moet maar wachten tot volgende winter, verhuizen in de sneeuw zie ik niet zitten)

En hé, we hebben eindelijk een dakraam in de keuken!
… ik hou van de veranderingen die er ineens zijn, en -beter nog- waarvoor je niets hebt moeten doen (buiten betalen weliswaar) .

Nu nóg verwarming, een keuken, een bad, een bed en een toilet, en mijn basisbehoeften zijn vervuld.

* Toen ik vandaag tegen de kindjes zei “papa is aan ‘t werken in ‘t huisje, papa is een harde werker hé !!!” zei Liv ineens: “Mama, jij bent ook een harde werker hoor” …. mijn hartje kan toch zo diplomatisch zijn