Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

“Vakantie” heet dat dan

Een dikke week vakantie heb ik. 2 dagen om te genieten van de kinderen en de rest is gereserveerd om het bovenste verdiep te schilderen.

Van dat genieten is nog niet veel in huis gekomen.

  • Ik vraag me constant af wat er met mijn 2 lieve flinke kinderen is gebeurd.
    Vermoeidheid heeft hen veranderd in ruziemakende, huilende en tegensprekende monstertjes.
  • En als de kinderen niet aan mijn oren zeuren is het de kat wel die komt janken.
  • De was, die blijft maar komen, het machien blijft draaien, ik blijf met manden zeulen en kasten vullen en aan de strijk durf ik niet eens te denken.
  • De weekmenu is al helemaal om zeep en ik zal een creatieve ingreep moeten doen om geen etenswaren overtijd te laten gaan.
  • Ik begon even Vic zijn kleerkast uit te mesten en ‘ uur later had ik 4 grote zakken voor de kledingcontainer en 1 pamperdoos om bij te houden voor door te geven …
    Liv haar kast laat ik even wat ze is, en aan de mijne durf ik niet eens te denken
  • Ik verkondigde gisteren al dat er vandaag een verplichtte middagdut op het programma stond, deze middagdut is NU gaande, maar toch hoor ik voetstappen vanuit Liv haar kamer
  • Ik heb geen deftig volwassen gesprek meer, want de man is enkele dagen niet ten velde (de gelukzak)
  • Ik ben een zenuwinzinking nabij, maar heb geen tijd om even in een hoekje te zitten wenen, want ik moet echt boven eens van mijn oren gaan maken.

“Geniet van uw vakantie” zeggen ze dan … ne mens zou haast blij zijn dat hij morgen op zijn stelling mag kruipen.

 

Start 2 schmink

Ik startte al met enkele dingen, sommige geraken verbazingwekkend gemakkelijk een gewoonte en zijn dus een succes en andere zijn misschien wat te ambitieus of onrealistisch en sterven een stille dood.

Onder de successen behoren

  • Start 2 drink water
  • Start 2 ontbijt (dat was ooit mijn goed voornemen bij nieuwjaar en sindsdien ontbijt ik dagelijks)
  • Start 2 smoothie
  • Start 2 run (ik ben beginnen lopen op ‘t einde van mijn studies, tevoren was ik nooit bijzonder sportief … ook niet onsportief, maar toch… de start 2 run die ik toen volgde (een minutenprogramma op papier, van Evy was toen nog geen sprake) is echt een succes geweest, want ik ontdekte de loopster in mij)
  • Start 2 … getting things done
  • Start 2 … maandelijks meterstanden en kilometerstanden noteren (tja … zie vorige puntje)

onder de stille doden

  • op tijd in mijn bed kruipen
  • elke dag met de fiets naar ‘t werk (niet helemaal nefast, maar mijn auto wegdoen is zeker geen optie)
  • enkel grey’s anatomy zien vanop een home trainer
  • en nog veel meer dat ik vergeten  ben (of misschien wel gebannen uit mijn geheugen)

Maar in elk geval … de start 2 schmink lijkt alvast geslaagd.
De metamorfose moest blijkbaar ook nogal groot zijn want het regende opmerkingen (vooral op ‘t werk dan)

  • “Wauw, ge ziet er goed uit” –> mijn jonge mannelijke collega met overduidelijk managerscapaciteiten , geliefd bij eenieder (en ik snap waarom)
  • “Je bent zo grijs vandaag” –> iemand die waarschijnlijk zag dat er iets veranderd was, maar ‘t niet kon benoemen (alhoewel ik gele schoenen aanhad)
  • “Mooie schoenen aan” –> deze opmerking kwam natuurlijk van een vrouw (de gele schoenen)
  • “Hé, je hebt je geschminkt” –> een nuchtere ingenieur (zo zijn de meesten onder ons … no nonsense)
  • “Smink je mij ook?” –> de dochter (tot vervelens toe … elke dag opnieuw)

Ik kocht me een zwarte mascara (million lashes van l’oreal … maar dat weet ik enkel omdat ik een copy-paste heb gedaan vanuit de commentaar van de tipgeefster), een extra zwart oogpotlood (voor onderweg), een spiegeltje (eveneens voor onderweg), 2 nieuwe long lasting lippenstiften uit de hema, en dan een navy blauwe mascara en oogpotlood.

Die blauwe spullen zijn niet het blauw van de jaren 80, maar een subtiel blauw dat goed bij jeans past (vind ik althans in al mijn onwetendheid met mijn frisse blik)

Ondertussen heb ik ook al het nut van demaquillage ondervonden. 4 keer per jaar ontwaken als een panda, dat gaat nog … maar bij mijn huidig dagelijks gebruik zal mijn jaren oude bus wel geen jaren meer meegaan.

Want dat schminken … da’s nen blijver.

 

 

 

Linux

Een tablet kan wel best handig zijn, maar het vervangt toch geen laptop.
Ik wijd zelfs het slabakken van mijn blog aan de komst van de tablet en het verdwijnen van de laptop (in ons gezin alvast).

Initieel was ik van plan om me voor mijn verjaardag een laptop te vragen, maar mijn schoonbroer pimpte deze oude Asus Eee notebook, die ik al lang had verbannen uit de woonkamer wegens ergerlijk traag.

Nu is hij volledig geformatteerd, draait hij op linux ipv Windows XP en schrijf ik er mijn eerste blogstukje op zonder ontstemd te worden door de logheid van mijn apparaat.

Die Linux lijkt trouwens op het eerste zicht best goed mee te vallen. Ik had de idee dat Linux een ongebruiksvriendelijk besturingssysteem was, en enkel geschikt voor echte computernerds, maar linux heeft zelfs een soort van app-store voor het gemakkelijk installeren van firefox en dergelijke.

Vanaf nu heb ik geen excuses mee en probeer ik mijn blog terug wat meer leven in te blazen in plaats van heelder epistels te noteren in mijn moleskine notebook … om ‘ooit’ te bloggen.

Tot binnenkort

 

Start 2 schmink

Je hebt de dames die de deur niet uitkomen zonder een laag schmink, en je hebt er die zich nooit schminken.
Ik neig eerder naar de tweede soort. Buiten een occasionele gelegenheid ben ik puur natuur.
Ik heb mezelf altijd te jong gevonden voor schmink (alhoewel ik me nog héél goed herinner dat ik rond mijn 13, mijn mama de oren van haar hoofd heb gezaagd om schmink … die ik -eenmaal ik deze dan ook gekregen had- nooit gebruikte).
Ook vind ik de geschminkte mij, er dikwijls minder sympathiek uitzien.

Maar nu … ben ik er precies toch klaar voor.
Ik viste enkele dingen op uit mijn schminkdoos (ne rose lippenstift van de hema, die super lang blijft …. love it), één of ander oogpotlood, wat blush en als laatste kocht ik me in de apotheek een mascara (omdat ik in de apotheek nu blijkbaar meer kom, dan in een andere winkel waar mascara verkocht wordt).

De mascara, dat is echter geen succes … je ziet hem amper (tenzij ik weer eens vergeten ben dat ik gesminkt ben en eens goed in mijn ogen gewreven heb).

Mijn vraag nu naar jullie …. welke mascara raden jullie me aan, en wat gebruiken jullie dagelijks van make-up?

Annelyse liep vandaag relatief veel

Van mijn scoutservaring heb ik een hele week moeten bekomen. Niet alleen was ik ongelooflijk stijf de 2 dagen nadien.
Ook bleek de hoofdpijn, een lichte hersenschudding te zijn. En elke dag dat ik langer hoofdpijn had, begon ik meer te sakkeren op de persoon die me deze bezorgd had. Gisteren zag ik hem echter, en toen hij me zijn gebroken vinger toonde die hij aan de scoutsvergadering had overgehouden, voelde ik me van slag een pak beter.

Vandaag de eerste hoofdpijnvrije dag, meer nog … ik voelde me super. Zo super dat ik vlotjes een training van 20km uitliep (misschien wou ik ook gewoon eens iets strafs doen, de dag nadat Bjeurn de volledige ronde van Vlaanderen uit fietste)

Mijn loopblessure is nog steeds niet volledig genezen, maar ik merk wel dat ik steeds langere afstanden kan afleggen alvorens ik ze terug voel, en ik recupereer er steeds sneller van.
Eén keer per week probeer ik ook echt te lopen op een zachte ondergrond. Meestal, zoals ook vandaag, in het bloso-domein van Hofstade.
En zo ben ik stilaan klaar voor de 10 miles in Antwerpen en de 20km van Brussel.
Tot nu toe de eerste doelen van 2014. Maar vermits het plan is om dit jaar blessurevrij door te komen, constant te lopen en veel (is natuurlijk relatief) kilometers te doen, mogen andere uitdagingen ook steeds geopperd worden.

Ik zoek trouwens nog een leuke mini-triatlon, want dat wekelijks zwemmen terwijl de kinderen zwemles volgen, moet toch tot iets nuttigs leiden (want de verleiding om me gewoon met een boekje in de cafetaria te zetten wordt elke week groter)

 

 

10 minuten gerecht

Het ligt hier wat op zijn gat, enerzijds wijd ik het aan het feit dat ik geen laptop heb en niet altijd goesting heb om me terug te trekken in den buro (bloggen op nen tablet, dat is het toch niet), anderzijds ben ik ook niet zeker hoe ik met deze blog verder wil. (dus niet “OF ik met deze blog verder wil”, maar “HOE” )

Snelle receptjes die zijn nog steeds gewenst, tegenwoordig misschien zelfs weer meer dan voorheen.
Onze weekavonden zullen immers weer een pak gevulder worden. Liv gaat immers competitie skaten, wat inhoud dat ze 2 weekavonden moet trainen.
We zullen een strakke planning en goede voorbereiding moeten hanteren om de avonden zonder al te veel stress door te komen.

Dit receptje zal daar zeker bij helpen. Van mijn vriendin kreeg ik enkele 10-minuten receptjes door en dit was het eerste dat ik testte.

Boontjes, met spekjes en patatjes

  • Boontjes (vers of diepvries) – 1000g
  • Patatjes in schijfjes (gewoon uit ‘t pakje) – 1000g (of 1,5 pakje)
  • spekjes – 300g (1,5 pakje)
  1. Alles bij elkaar in de wok met olijfolie, peper en zout
  2. 12 minuten wokken

Doe eens zot … en ga nog eens naar de scouts

Dit weekend was niet zomaar een weekend, gisteren deed ik mijn eerste skatewedstrijd tussen het jong volk en dit vandaag was ik de uitverkorene gast van Liv bij de scoutsvergadering. Straks denken jullie nog dat ik lijd aan het Peter Pan syndroom.

Op de vraag … wat doe ik aan? … was al snel een antwoord gevonden. Tot mijn grote verbazing en aangename ontdekking paste ik nog steeds in mijn scoutsrokje #nostalgie

En alhoewel ik niet bijster enthousiast was om terug een scoutsvergadering bij te wonen, was het een echt succes

  • ik deed terug eens haasje over (dat was misschien al 15 jaar geleden)
  • aanschouwde mijn dochter en merkte dat ze enthousiast meedeed met alle activiteiten
  • ook de leiding leerde ik wat beter kennen
  • evenals de andere kant van sommige ouders
  • ik verschoot hoe vermoeiend het is kapoen te zijn
  • zong nog eens het kapoenenlied
  • en mocht meedoen met een heuse scoutssluiting
  • leerde enkele nieuwe spelletjes bij … dode vis, een spelletje met rond je as draaien en dan nog een spel waar je serieus in je voordeel was als je veel letters in je naam hebt
  • Pang pang, vlaggenstok, kat en muis, 123 piano … zijn allemaal terug opgefrist
  • Het gevoel van hoofdpijn na een beetje te enthousiast “dikke bertha” te spelen, was ik al helemaal vergeten … die wilde papa’s laat ik in ‘t vervolg aan mij voorbij gaan
  • mijn knieën gehavend
  • het hoofd op springen
  • alle 16 jaarleuzes van mijn mijnen tijd terug opgefrist

‘t was goed … hopelijk ben ik volgende 3 jaar terug de uitverkorene

Doe eens zot en schrijf je in … in een skatewedstrijd

 

 

 

Toen ik vandaag besloot me in te schrijven in de skate-wedstrijd voor recreanten had ik niet verwacht dat

  • het tussen de jeugd zou zijn (als ik erin geslaagd was de andere skatevriendinnen te overtuigen om ook mee te doen, hadden we een eigen reeks gekregen. Volgende keer dan maar, want na dit spektakel is hun enthousiasme ook aangewakkerd)
  • enkelen van die kinderen sneller skaten dan mij
  • 3 toertjes van 200m zo vermoeiend konden zijn
  • ik 2e in mijn categorie zou eindigen (ik slaagde er niet in om mijn skatevriendin met groene helm te verslagen …. maar er zijn ergeren dingen dan verliezen van een 20-jarige deerne)
  • ik tevens laatste in mijn categorie zou eindigen 
  • dat ik nog zo onstabiel kon skaten (techniek ging ten koste van adrenaline)
  • dat mijn skateleraar zo trots zou zijn
  • dat ik het zo plezant zou vinden, de skategoesting is helemaal terug (jammer genoeg is deze op een weekavond om 20u30 als de les begint niet altijd present …. moe van de werkweek)

13494676474_81aafe57d4_z

13494426533_df8900b21b_z

13494673994_bc90d3bf4e_z

Toch lijkt het of ik alles onder controle heb

Eén zwakke zondag … die ik spendeerde aan de computer terwijl ik de foto’s van afgelopen jaar bekeek.
Conclusie … op een jaar zijn de kinders groot geworden, ik heb een fantastisch jaar achter de rug en ik wil terug op vakantie.

Maar ook … mijn huishouden is helemaal ontspoord door deze luie dag. De was en strijk niet gedaan en iedereen bijna zonder sokken.
Niet gaan lopen (de eerste keer ooit dat ik het lopen broste terwijl ik mijn outfit al aan had) waardoor ik achter zit op mijn schema.
De volgende dag niet de moed om er nog aan een inhaalbeweging te beginnen want ik ging vroeg gaan slapen en ik lag al vanaf 20u horizontaal in de zetel (in plaats van dan tenminste dat boeiende boek over effecientie verder te lezen dat mijn leven gaat veranderen)

Als bij toeval lees ik op een briefje dat vic 2 uitgeblazen eieren nodig heeft. Soit … uitblazen dan maar (in mijn geheugen was dat niet zo moeilijk), in een doosje (dat we bijhouden voor knutseldoeleinden) steken, een omelet bakken voor morgen op de kinders hun boterham … en het lijkt of ik alles onder controle heb.

Ondertussen is wel het huis ontploft, de poets nog ziek, de was nog vuil, het boek nog dicht en ik weer te laat in mijn bed.

image

Elke dag worden ze meer van zichzelf

Ze zijn niet meer “zomaar een kind”,
… de huilbaby … de goede eter … de peuter met slaapproblemen … de kleuter die niet graag naar school gaat … de kleuter die zot is van hondjes … de kleuter die leerde fietsen.

Elke dag meer en meer vormen ze hun eigen unieke persoonlijkheid met specifieke hobbies, welgerichte interesses en desinteresses.
Ze hebben hun eigen maniertjes, van knuffelen, eten, slapengaan, praten, …
Elk kind heeft zijn eigen aparte humor, zijn speciale talenten, zijn specifieke irritante maniertjes, …
Ze zijn niet meer “zomaar een kind”, maar mijn kind, mijn kind dat me elke dag verbaast in zijn uniek zijn.

Die markante persoontjes zijn niet enkel “mijn kindjes” … elke dag worden ze een beetje meer van zichzelf,  …

De tijd is gekomen voor mij om hen hier wat meer los te laten en om de privacy van die bijzondere persoontjes die ze geworden zijn te respecteren en hun rol hier te beperken.

Ik hoop dat ik er ook los van deze blog in slaag om hun mijlpalen bij te houden en hun verhalen te bundelen, zodat ze later ook nog kunnen genieten van hun fratsen, schattigheid, ongelooflijke prestaties, … en dat ze kunnen gniffelen om hun kuren. Maar het www lijkt me daar niet de plaats voor.

Volledig verdwijnen zullen ze wel niet, want zij zijn een deel van mij, onlosmakelijk verbonden in ervaringen, belevingen, kleine dagelijkse pleziertjes … maar wel verdwijnen ze meer naar de achtergrond tot ze zelf bewust hun eigen online leven opstarten.

 

 

 

Het grote nadeel van 2 kinderen kort op elkaar

Ik ben altijd héél blij geweest dat mijn kindjes niet veel in leeftijd schelen. 19 maand is Liv ouder dan Vic.

Het grootste nadeel leek me enkel dat de eerste jaren toch wel zwaarder zijn met 2 kindjes in de pampers.
Maar ik zag dat dan ook weer als voordeel, want de babyfase vond ik nu toch niet de gemakkelijkste en leukste fase. Liv was een verschrikkelijk slechte slaper.
Dus redeneerden we … of we nu ‘s nachts wakker zijn voor 1 kind of voor 2, dat maakt niet zoveel uit.
En inderdaad, het was héél zwaar en we waren wakker voor 2 … maar na een dikke 3 jaar sliepen beide kinderen zo goed als door en was het zwaarste ook achter de rug.

En nu hebben we twee kinderen die met elkaar spelen, elkaars beste vriend zijn en dezelfde dingen leuk vinden. Wat echt wel héél tof is.
De kinders schelen 2 schooljaar en onlangs vertelde ik een vriendin dat het ‘nog’ gemakkelijker zou zijn (voor vakantiekampen ….) als ze maar 1 schooljaar zouden schelen.
“Pas op”, was haar antwoord, “Wees maar blij dat ze 2 schooljaren schelen, want dat lokt ook onderlinge competitie uit” (de jongste geeft sneller antwoord op de huistaakvragen van de oudste, de jongste leest aan een hoger avi-niveau dan de oudste, …. )

En ja … haar woorden waren nog niet koud of het is bij ons al zover.

Liv en Vic zitten immers samen op zwemles, ondertussen al bijna een jaar in het eerste groepje (terwijl ik toch wel dacht dat Liv al véél sneller zou mogen doorschuiven, vermits ze al zelfstandig enkele lengtes kon zwemmen toen ze privéles volgde).
Gisteren kwam Liv zwaar teleurgesteld van de les terug … met horten en stoten kreeg ik het verhaal eruit …Vic mag naar groepje 2 en zij niet.
Gelukkig mag Liv volgende les ook een proefles in groepje 2 meevolgen, maar feit is ‘volgens de lerares’ dat Vic gewoon beter is.
En daar komt dat ook nog eens bij dat ze Liv en Vic niet graag in dezelfde groep hebben omdat die 2 charels niet goed luisteren als ze samen zijn.
Soit, ik hoop echt dat Liv tijdens de proefles goed presteert en mag blijven in groep 2.

Misschien moet ik toch maar dankbaar dat ik een meisje en een jongen heb, en dat mijn zoon liever wil gaan voetballen dan samen met zijn zus te gaan inline skaten.

De ene dag is de andere niet

Lopen is mijn lang leven … en het vlot goed, ik had enkele maanden nooit durven denken dat ik midden maart al 306 kilometer zou gelopen hebben.

Maar hoe graag ik ook loop, er is niet altijd evenveel goesting, zeker deze week niet (alhoewel ik al 2 weken trouw mijn melkje drink na de training)

  • soms kost het gewoon meer moeite om vooruit te geraken
  • het lopen zelf is niet altijd even leuk
  • en de goesting komt niet altijd eens je vertrokken bent
  • een looppartner is niet altijd beschikbaar
  • mijn prestaties dalen omgekeerd evenredig met het weer
  • recupereren gaat precies niet meer zo vlot als vroeger

Maar in het boek waar ik me tegenwoordig doorworstel, staat dat alle efficiënte mensen 1 ding gemeen hebben … ze doen soms dingen tegen hun goesting !!!
En mijn stelling is, dat als je doet of je het leuk vindt, het ook wel leuk kan worden.

We blijven ervoor gaan dus, vergezeld van Arno, Simple Minds, Triggerfinger, Admiral Freebee, Seasick Steve en The Rolling stones (repertoire voor TW classic instuderen)

 

Waar of niet waar ? .... een chocomelk als recuperatiedrank ?!?

Mijn Gouden truc is chocomelk van Cécémel: na inspanning de ideale recuperatiedrank

Stefaan Engels in Running.be van januari 2014

Dat kan wel zijn, Stefaan, maar tenzij je ook vertelt waarom, blijven zo’n tips bij mij niet hangen.
Gelukkig heb ik nog een schoonzusje, diëtiste gespecialiseerd in sportvoeding.
Zij vertelde me dit weekend ongeveer hetzelfde, met wat bijkomende uitleg, hieronder eenvoudig samengevat, voor de uitgebreidere uitleg ga je maar naar hier of hier.

Chocomelk, (magere) melk, of zelfs gewoon ne yoghurt is inderdaad de ideale recuperatiedrank. Weliswaar te drinken in het eerste half uur na de inspanning (hoe sneller hoe liever).
Vlak na de inspanning staan de spieren immers nog open en kan de spierglycogeenvoorraad gemakkelijker worden aangevuld.

Niet enkel zorgt deze (choco)melk dus voor een beter en sneller herstel, maar dit beter herstel zorgt ook voor meer goesting om de volgende keer de training aan te vatten.

Als een melkproduct vergelijken met een sportdrank, zien we dat er buiten koolhydraten en vocht (die de sportdranken ook bevatten), ook eiwitten, mineralen en vitaminen inzitten.
De combinatie van de koolhydraten (lactose, sucrose, glucose en fructose) en eiwitten is nog beter voor het herstel van de spierglycogeenvoorraden.
En de vochtbalans wordt met een melkproduct zeker even goed hersteld als met een sportdrank (dankzij de mineralen, vele eiwitten en weinig vet wordt het vocht blijkbaar beter opgenomen door het lichaam)

Conclusie: (Magere) melk, chocomelk of ne yoghurt -binnen het half uur na de inspanning- is ideaal als recuperatie … voor de spieren en de moraal

Aan recuperatiedrank doe ik (buiten in een wedstrijd) feitelijk nooit, maar ik ga de komende weken toch eens experimenteren met melk.

 

 

Bezoek

Menu’s opmaken voor bezoek … ik heb daar een hekel aan.

Gelukkig heb ik nog een mama en zus voor inspiratie en een dochter voor de menukaart.
(Nu nog ne flickr-kenner die me kan vertellen hoe ik bij de nieuwe flickr mijn html-code vind, zodat ik deze kan gebruiken om mijn foto’s in de blog te plakken, en ik ben helemaal content)

menu

 

Hertoginnesoep

  • 3 uien
  • 50g vetstof
  • 75g bloem
  • 1 1/2 l bouillon
  • 1 1/2 l melk
  • Peper en zout
  • 75g kervel
  • 25g peterselie
  1. laat de fijngesneden uien stoven in de vetstof
  2. Roer er de bloem onder en leng aan met de bouillon en de melk
  3. hak de groenten fijn en voeg ze bij de soep
  4. Laat de soep goed doorkoken en breng op smaak met peper en zout

12905590445_1b61f1a421

Roze pompelmoes met krab

  • 2 roze pompelmoezen
  • 2 blikjes king krab
  • 4 eetlepel coctailsaus
  • bieslook (fijngesneden)
  • Peper en zout
  1. Halveer de pompelmoezen en hol ze uit
  2. Snij het vruchtvlees in  kleine blokjes en laat uitlekken in een vergiet
  3. Verkruimel de krab en verwijder eventuele stukjes kraakbeen
  4. Meng de krab met de stukjes pompelmoes, de coctailsaus, de bieslook, peper en zout
  5. Vul de uitgeholde pompelmoes terug met dit mengsel

12905670793_72613be075

Tagliatelli 

  • tagliatelli (van die hele brede staat schoon, maar uiteraard is gewone even lekker)
  • kip
  • paprika
  • ajuin
  • courgette
  • groene asperges
  • olijfolie
  • italiaanse kruiden
  • kersttomaatjes
  • parmezaanse kaas in schilfers
  • Rucola salade
  • pijboompitten
  1. in volgorde op het bord
  2. tagliatelli (gekookt)
  3. Kip en groentjes gestoofd met olijfolie en italiaanse kruiden
  4. Parmezaanse kaas in schilfers, rucola salade en pijnboompitten
  5. Kersttomaatjes (in 2 gesneden)

40 dagen vasten

Vandaag begonnen … 40 dagen vasten.

Net zoals jaaaren geleden (2006 als ik me goed herinner) ban ik dit jaar terug de alcohol.
Alcohol-detox …. dat kan mijn sportieve prestaties enkel maar ten goede komen en jaagt hopelijk de voorjaarsmoeheid uit mijn lijf.

En u, doet u mee aan de vasten? Op deze link alvast wat inspiratie, 40 dagen de kasten leeg eten is feitelijk mijne favoriet … volgend jaar misschien.

Carnaval

Carnavalfoto’s -net zoals sintfoto’s- een verplicht nummer (alhoewel ik dat verleden jaar blijkbaar niet vond)
Hopelijk volgend jaar dezelfde foto op een mooi geschilderde trap naast een vers geschilderde deur.

Tijgetje en prinses

12841501824_4d91c2519b

deze laatste met afschuwelijk haar (aldus de prinses HAARzelve).
Ik zou als kind zo jaloers geweest zijn op zo’n bos bekjes … de jeugd is niet meer wat het geweest is.12841542104_678f7614f2

 

Chili Sin Carne

IMG_20140226_182144
Weer iets gevonden dat gesmaakt werd terwijl ik het niet verwachtte. De vorige keer dat ik me aan chili ‘con’ carne waagde, vonden ze de rode bonen maar niets. ‘t zijn waarschijnlijk de tortilla’s die het hem doen.

Chili Sin Carne

  • 8 tortilla’s 
  • 400 g quorngehakt
  • 800 g tomaten (uit blik of vers)
  • 1 blikje kidneybonen (400 g)
  • 1 blikje maïs
  • 1 ui
  • olijfolie
  • tabasco
  • ½ kl kaneel
  • 1 kl komijnpoeder
  • 1 kl chilipoeder
  • 2 teentjes knoflook
  • zout
  • peper
  1. Snipper de ui en fruit hem in olie. Pers er de knoflook bij. Kruid met chilipoeder, kaneel en komijn. Laat al roerend even meebakken, tot de aroma’s vrijkomen.
  2. Doe er de quorn en de tomaten bij. Kruid met peper en zout. Laat 30 minuten heel zachtjes sudderen.
  3. Doe er de bonen bij en breng op smaak met tabasco. Laat alles goed doorwarmen.
  4. Verdeel de chili over de bonen en bestrooi met gesnipperde koriander.
  5. Beleg een tortilla met de saus en doe er ook wat mais bij.
  6. plooi de tortilla dicht (eerst de bodem naar boven zodat er onderaan niets kan uitvallen en dan dichtrollen)

Woensdag #kinderentertainment #14

Eigenlijk is het hier al een tijdje kinderentertainment en kindergeknutsel. Allemaal dankzij het lumineuze idee van de leerlingenraad om een carnavalweek te doen, met elke dag een nieuw opgelegd thema.
Liv vindt het geweldig, elke dag is ze voor halfzeven wakker en springt dan enthousiast in haar verkleedkleren.
Het geknutsel dat erbij komt kijken vindt ze natuurlijk ook de max (maar ik zal eigenlijk wel content zijn als deze week voor bij is)

Zo was er al Brazilië (de eerste dag heb ik het nog kunnen verkopen met groene en gele kleren)

Dan was er china. Hiervoor maakten we in het weekend al een  hoedje en een kimono lag gelukkig nog in de verkleedkoffer.
IMG_20140224_223426

IMG_20140226_214104

Vervolgens Amerika, deze vond ik moeilijker. Het werd een cheerleader met pomponnen gemaakt uit plastiek zakken. Ook een goed thema om de spelling spelenderwijs nog wat te oefenen.
IMG_20140226_081500

Morgen is het Afrika. Moedig begon ik deze namiddag aan het invlechten van het haar, toen ik besefte dat ik toch wel te dunne vlechtjes aan het maken was en dat ik toch een tijd ging bezig zijn, was het al te laat om opnieuw te beginnen. Maar enkel het bovenste gedeelte vlechten zag Liv niet zitten (ze vroeg al om hoe laat ik ‘s morgens opstond, en of ik ‘s morgens niet kon verder doen), dus werd het avondwerk.
Om 20u legde ik het laatste vlechtje, en om 20u15 stond ik klaar bij de heidejoggers voor de woensdagloop. Ik was content dat ik de vlechtstress van me af kon lopen.
IMG_20140226_212710
IMG_20140226_212847

Ook maakten we met strijkparels nog een strikje, want dit weekend is het optreden van de scouts, en Liv doet een dansje van Stromae (dat komt er ook nog bij).
IMG_20140226_213210

Maar het einde is in zicht. Vrijdag is de apotheose en dan gaat Liv als roze prinses met kroon (in een zelfgekochtte tenue), en verandert Vic in tijgetje (in een zelfgekregen tenue).

De eerste wedstrijd na de blessure

De eerste wedstrijd na de blessure … was vorig jaar ook de laatste wedstrijd voor de blessure … geen wonder dat er dit weekend (en de week ervoor) een spook aanwezig was in mijn gedachten.
Ik voel iets … neen, dat is inbeelding … voel ik nu een pijntje aan mijn vorige blessure, of is het toch iets hoger. Ik heb precies ook pijn aan mijn linkerheup. Mijn benen voelen zo zwaar, zou ik het rusteloze benen sydroom hebben? Eens googelen … neen, zeker niet het rusteloze benen sydroom. Misschien overtraining? Eens googelen … oei, overtraining is precies toch ook niet zo goed. Zou ik wel meelopen?

Veel twijfels dus, maar uiteindelijk besliste ik om toch mee te doen … op ‘t gemakske.
Na mijn geweldige tijd van vorig jaar (minder dan 50min op 10km, nog even stoefen) geloofde natuurlijk niemand van de loopclub me dat ik het echt op ‘t gemak ging doen … maar zij kennen natuurlijk mijn spook niet.

In elk geval, we deden mee. Vic aan de kinderloop en ik aan de 10km (wat geen probleem is want ondertussen loop ik weer 30km per week).
Liv deed niet mee, want zij heeft volgend weekend optreden met de scouts. Deze zondag moesten ze volop oefenen, tot haar grote frustratie, want ze wou veel liever meedoen aan de loopwedstrijd en een medaille verdienen (daar ging héél het drama om) dan naar de scouts gaan.

Winterjogging heidejoggers #vic #medaille

 

Vic deed wel mee … zijn kilometer verliep in telkens wederkerende fases.
1. enthousiasme (=lopen afgewisseld met huppelen) 2. vermoeidheid (ineens beginnen stappen) 3. ik stop ermee (bokken aan de kant).
Maar eind goed al goed … hij kreeg zijn medaille.

Ik verbaasde vriend en vijand (dat laatste gewoon omdat het goed klinkt) door effectief op mijn gemak te lopen … zelfs zonder garmin of endomondo.
Waar mijn vriendin er na 3 km vandoor vloog, bleef ik rustig verder joggen, als was het een training. Ik verbaasde zelfs mezelf.
Op kilometer 8 besloot mijn innerlijke strever, toch nog een sprintje te trekken (ik voelde geen pijn, dus het mocht)
Ik heb enerzijds spijt dat ik geen snelheidsmeter aanhad, want op ‘t einde ging ik toch wel snel, ook een leuk gevoel om op ‘t eind nog ne goeie sprint te kunnen trekken.
Eindtijd was (bij benadering) 58minuten, en ik gok dat ik op die laatste 2 kilometer zeker 2 minuten heb ingehaald.

Dit vraagt zo om meer …. maar als ik kon bidden tot God zou ik vragen. God, geef me de kracht om niet te overdrijven en blessurevrij dit jaar door te komen.

Love running

(Oh ja … en ik heb een kei mooi nieuw loopbloesje, maar het pakt binnen in den donker niet echt op foto)

Stoofpotje van venkel met quinoa

venkel met quinoa

 

Ik wou sowieso eens experimenteren met venkel en toen Sitre  in de commentaren enkele receptjes postte, was dit er snel uitgekozen.
Quinoa staat immers al zo lang op mijn ‘eens te proberen’ lijstje.
Ondertussen had ik de quinoa ook al in huis gehaald en had ik zelfs al een nieuw vergiet met kleine gaatjes gekocht (want quinoa moet je blijkbaar voorspoelen).
Nooit had ik echter gedacht dat dit recept thuis enthousiast onthaald zou worden.
Maar soms verrassen de kinders me toch wel.
“Mmmmm delicious”, aldus Liv
“Dat mag je nog eens maken, mama”, zo zei Vic (wat niet wil zeggen dat hij het volgende keer nog steeds zal lusten)
Maar hun wil zal zeker geschieden want dit is nen topper !!!

Stoofpotje van venkel met quinoa

  • enkele wortels
  • 1 venkel
  • 250g quinoa
  • quorn
  • sjalot, ajuin, 
  • tijm
  • laurier
  • Fetakaas – optioneel

 

  1. Wortel en venkel in kleine stukkjes snijden
  2. aanstoven ev. met sjalot, tijm, blaadje laurier,… . 
  3. Quinoa voorspoelen
  4. Na enkele minuten de quinoazaadjes erbij en water toevoegen zoals vermeld op de verpakking. 
  5. Koken tot de quinoa gaar is. 
  6. Eventueel blokjes fetakaas toevoegen op het bord.
  7. Zowel koud als warm lekker.
Blog Widget by LinkWithin