Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (aan de slechte kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Mijn man is op stap en ik zit op ‘t terras met zijn minnares

Ik keurde gisteren mijn man zijn minnares goed #bierproeverij #bier #brouwer #brouwerijde5idioten

Een tijdje geleden, toen de dagen al proefden naar zomer, maar de avonden nog niet zwoel waren (maar een tent en gasbrander kunnen veel goedmaken) werden we voorgesteld aan de minnares van onze mannen.

Wij, wij zijn de vrouwen van 6 mannen met een uit de hand gelopen hobby.
Het begon met het brouwen van slecht bier “ne retour”, en het is uitgegroeid tot een brouwerij in een kelder (de kelder van één van de andere vrouwen al een chance).
De brouwerij heet “De 5 idioten” (en ze zijn met 6, het is dus de vraag wie van de 6 geen idioot is), en het bier heet “Minnares”.

Ondertussen zijn er al minnaressen in allerlei kleurtjes en maten … een blonde, een bruintje, een amber, een witte, een hoppige, nen 33’er en 75’er …..

Die avond werden alle bieren voorgesteld in een heuse proeverij. Ettelijke invulbladeren hebben we moeten invullen over de kraag, de smaak, de pareling, de nasmaak, de kleur … van het bier.
Ook was er een blinde proef waarbij we de minnares moesten evalueren tussen de klassieke bieren van dezelfde soort. Bij mij eindigde “de minnares” steeds op de 2e plaats … niet slecht, en op de plaats waar een minnares hoort te staan 😉

Maar niet enkel de bieren werden voorgesteld, ook de website en de glazen (die ik persoonlijk zeer schoon vind voor een bierglas)

Puik werk voor een uit de hand gelopen hobby.
En goed nieuws, want het bier bestellen kan hier (wel af te halen in Elewijt), of je kan ons natuurlijk eens komen bezoeken en dan vloeit het bier gratis.

En ondertussen … is mijn man op stap met zijn maten en zit ik op mijn terras met zijn minnares.

Mijn man is op stap en ik zit op t terras met zijn minnares #brouwerijde5idioten #minnaresbier

 

Zelf yoghurt maken

In de ban van mijn nieuw machien (enfin ... feitelijk een oud machien maar nieuw in mijn bezit) #yoghurt #diy #yoghurtmaker

Zelf yoghurt maken … de nieuwe hype hier thuis. Niet veel werk, gemakkelijk en wonderbaarlijk (de wereld der bacteriën is immers een fascinatie van de kinderen en nu kon ik eindelijk eens aantonen dat er ook goede bacteriën bestaan).
En het eindresultaat is (na wat experimenteren en finetunen) een zachte, niet te slappe yoghurt.
Het warme weer van tegenwoordig is trouwens ideaal voor het opkweken van een yoghurt.
Maar hoe doen we dat? … simpel
Benodigdheden
  • 1l volle gepasteuriseerde melk
  • 2 volle eetlepel volle levende yoghurt (check dat er op het potje staat dat er levende bacteriën/fermenten inzitten) 
  • 1 el suiker (optioneel, maar zorgt wel voor dikkere yoghurt)
  • Yoghurtmaker. Je hebt er elektrische maar ik kreeg van mijn schoonmama een gelijkaardig type als dit. Is eigenlijk niet meer dan een isoleerkan of wijdmondse thermosfles.
Werkwijze
  • Start met proper materiaal om besmettingen te voorkomen
  • Warm de melk in de micorgolfoven tot 43°C (tussen 32°C en 49°C zijn de bacteriën actief, erboven gaan ze dood, eronder worden ze inactief). Dit kan variëren naar gelang de bacteriencultuur.
    De temperatuur kan met een voedingsthermometer worden gemeten, maar volgende truck van de foor werkt ook. Steek je (propere) vinger gedurende 7sec in het mengsel, het moet warm zijn, maar wel vol te houden. Als je het te heet vindt is het sowieso te warm.
  • Meng de yoghurt en de suiker eronder.
  • Giet in de isoleerkan (en probeer niet te smossen)
  • Laat gedurende 10-12tal uur staan op een warme plaats (niet mee schudden want dat vertraagt het process)
  • Zet in de frigo en een 3-tal uur later is het klaar voor consumptie
  • Voeg fruit, honing, …. naargelang de goesting
  • Hou 2 eetlepels bij als starter voor de nieuwe kweek
Variaties
  • je kan ook een elektrische gesofistikeerde yoghurtmachine gebruiken, maar vermits het bij mij al zeer goed werkt met mijn isoleerpot lijkt dit voor mij niet nodig. (alhoewel ik eens ga experimenteren met het machien van mijn collega)
  • dit kan ook in glazen yoghurtpotten in de stoomoven. De stoomoven moet dan 6u op 47°C worden ingesteld.
  • in plaats van met volle yoghurt als starter kunnen er ook yoghurtfermenten in poedervorm gebruikt worden. Dit is iets betrouwbaarder als starter (staat ook nog op de experimenteerlijst)
  • je kan ook experimenteren met kefir (zou nog gemakkelijker zijn), griekse yoghurt ……
  • met dit warme weer heb je zelf geen isoleerkan nodig. Zet de yoghurt afgedekt in een warme ruimte en het komt wel goed.

Bedankje voor de leraars

IMG_20150626_002853

Het bedankje voor de leraars, telkens een hoofdbreker … ik geef graag iets consumeerbaars.

De vorige 3 jaar maakten we telkens de fameuze chocoladekoekjes. Maar dit jaar schoot er iets anders door mijn hoofd, tijdens het middagmaal op het werk.
Nen Herman, zo’n vriendschapscake, die je 10 dagen moet verzorgen, eten geven, laten groeien (gisten) en dan kan verdelen en weggeven aan je 4 beste vrienden. Wij maakten 2 porties en gaven er na 9 dagen 5 weg aan de beste leerkrachten en de 3 beste collega’s (of toch de collega’s die me op het idee gebracht hadden).

Eerst moesten we de Herman opstarten en 9 dagen voeden en doorroeren.
Tof, zeker voor de kinderen, maar dat Herman een enorme stinker was die het huis vulde met zijn aroma’s, dat was minder.
Daarmee dat we aan de juffen en meesters wel de tip van de shortcut gaven. In plaats van Herman verder op te kweken, te laten groeien en opnieuw te verdelen konden ze die cake ook gewoon direct opbakken.

Wat er uiteindelijk van onze kweeksels geworden is, dat weten we niet … maar het was alvast het meest originele kado, aldus Liv haar juf.

IMG_20150626_214730

 

Opstarten van een Herman

Ingrediënten
  • 100 gram suiker
  • 250 ml warm water
  • 1 zakje gist van 7 gram
  • 225 gram bloem
Bereidingswijze startmengsel
  1. Los de suiker op in een half kopje van het warme water
  2. Strooi de gist erbij en laat dit 10 minuten staan
  3. Roer de rest van het water en het bloem erbij
  4. Klop dit met de houten lepel tot een mooi glad beslag
  5. Dek het af met een vochtige theedoek
  6. Laat alles dit alles rusten op kamertemperatuur tot de volgende dag
Opkweken van den Herman

Herman groeit op op kamertemperatuur, zet hem in een grote glazen kom en dek hem af met een doek.

Dag 1: Vandaag heb je Herman opgestart. Laat Herman in een grote kom zitten zodat hij lekker kan groeien.
Dag 2 & 3: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 4: Herman krijst van de honger! Geef hem snel: 2 dl.melk, 200 gram bloem en 250 gram suiker.
Dag 5 t/m 8: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 9: Herman heeft reuze honger! Geef hem zijn gebruikelijke portie eten, wat ook bij Dag 4 staat. Verdeel hem vervolgens in 5 porties en geef er 4 weg (aan je beste vriendinnen) met een de brief die hieronder staat.
Dag 10: Herman valt bijna flauw van de honger. Geef hem voordat hij in de grote hete oven gaat nog wat te eten:

  • 3 Eieren
  • 150 gram bloem
  • 2 theelepels kaneel
  • 100 gram fijngehakte chocolade
  • 200 gram suiker
  • 100 gram fijngehakte noten
  • 1 eetlepel bakpoeder
  • 1 dl olie

Roer Herman goed door zodat hij een sterke jongen word. Giet hem in een bakvorm, net tot de helft, anders komt onze koek over de rand heen! Na één uur in de oven op 170 graden kun je Herman op eten.

De begeleidende brief

Herman is een vriendschapskoek die niet te koop is, maar alleen gegeven kan worden. Herman groeit langzaam maar zeker, via een natuurlijk gistingsproces. Het duurt 10 voor je hem kan eten. Je hebt deze Herman van iemand gekregen die jou héél belangrijk vindt, en dat is een grote eer!
Bij dag negen staat namelijk “geef er vier aan aan mensen die veel voor je betekenen ” dat betekent dus dat degene van wie je dit hebt gehad, jou héél belangrijk in zijn leven vindt!Herman hoeft niet in de koelkast te staan en heeft ook geen deksel nodig. Gewoon afdekken met een doek is goed. Herman groeit op kamertemperatuur.

Dag 1:Vandaag heb je Herman gekregen. Laat Herman in een grote kom zitten (op kamertemperatuur) zodat hij lekker kan groeien
Dag 2 & 3: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 4: Herman krijst van de honger! Geef hem snel:
– 2 DL melk
– 200 gram bloem
– 250 gram suiker
Dag 5 t/m 8: Roer Herman 2 à 3 keer per dag goed door.
Dag 9: Herman heeft reuze honger ! Geef hem zijn gebruikelijke portie eten, wat ook bij Dag 4 staat. Verdeel hem vervolgens in 5 porties en geef er 4 aan mensen die veel voor je betekenen met een kopie van deze brief.
Dag 10: Herman valt bijna flauw van de honger.. Geef hem voordat hij in de grote hete oven gaat nog wat te eten:
– 3 Eieren
– 150 gram bloem
– 2 theelepels kaneel
– 100 gram fijngehakte chocolade
– 200 gram suiker
– 100 gram fijngehakte noten
– 1 eetlepel bakpoeder
– 1 dl olie
Roer Herman goed door zodat hij een sterke jongen word. Giet hem in een bakvorm, net tot de helft, anders komt onze koek over de rand heen! Na één uur in de oven 170 graden kun je Herman op eten. Eet smakelijk en geniet van je vriendschap!

Mijn helweek: Dag 7 – Plaats jezelf in perspectief

Deze zondag deed ik rebels, ik stond pas om 5u30 op. Ik vond dat het me gegund was, nadat mijn dochter mijn nachtrust wat had gehypothekeerd door per sé bij ons in bed te willen slapen, om daarna niet meer te kunnen slapen en dan hysterisch te worden door -wat we vermoeden- groeipijnen.

Dag 7 van de #helweek stond ik pas op om 5u30 #rebel maar ging ik wel nog mijn 10k lopen #iloverunning #run #nevernotrunning

Voor de rest van de dag was voor mijn part de helweek gedaan. Alhoewel de kinderen met een slecht humeur mijn dag tot een hel wilden maken, met als dieptepunt Vic die een schoen naar Bjeurn zijn hoofd smeed … die heeft weer een weekje zonder iPad verdiend.

Verder ben ik ook buiten mijn comfortzone gegaan toen Bjeurn en ik de eerste lange rit samen op de Pino Hase deden. 25-30 km/u reden we … ik vind dat nu toch wel eng in de voorste positie op de fiets, waar je niet kan sturen, nog remmen. Ik kon enkel vertrouwen hebben in mijn man, mij goed vasthouden en mijn ogen sluiten op de enge stukken.
Maar ‘t was wel super tof … smaakt naar meer … ik vermoed wel dat ik morgen stijve billen bezit.

Ook ben ik vandaag eens goed verschoten toen ik de kippen van de buren ging eten geven. Toen ik het kotje opende en al met mijn handen het eten in hun voederbakje aan het doen was, sprintte er ineens een rat weg uit dat kippenhok … niet goed voor mijn tikker … gelukkig was de rat al weg voor ik het goed en wel door had.

En nu zit het erop … de helweek. Morgen plan ik nog een eindconclusie te maken.
Ik zal het nog missen, de loopjes om 5u ‘s morgens, alhoewel ik hier beter zou mee doorgaan, want het weer leent zich de komende dagen niet echt tot overdag lopen.

Mijn helweek: Dag6 - Innerlijke dialoog

Elke morgen van de #helweek tijdens het lopen zie ik dit schatje #helweek #runnersofinstagram #run #iloverunning

 

Geen idee wat het thema van vandaag nu net inhield … ik herinner me vaag iets dat je super positief moest zijn en jezelf bewierooken. Ik heb echter geen tijd gehad (euhm prioriteit gegeven) om het hoofdstuk nog eens opnieuw te leven in voorbereiding.

Ik stond vanmorgen wel terug op 5u op en nog steeds ging het vlot, ondanks het feit dat ik de dag voordien 40u wakker was en dat ik pas om 22u30 ipv 22u was gaan slapen (ik was dus zelfs 40,5u wakker)

Ik ging weer mijn gebruikelijke 10km toertje lopen en trok deze keer eens een foto van dit schatje hierboven.

Om 8u30 had Vic al zwemles … hij doet dat goed, het zal misschien niet meer lukken om voor onze congé te kunnen zwemmen, maar ik heb er al mijn vertrouwen in dat hij het binnen 5 lessen wel onder de knie heeft. Leuk om te zien hoe goed hij zijn best doet.

 

Binnen 5 lessen kan hij het gegarandeerd #zwemmen #vicTegen 10u was ik terug thuis en ging ik eens aan het ramen wassen beginnen, maar ik besefte ook dat ik hééél moe was … en totaal geen goesting had. Mijn bed lonkte …en ik sprong erin … voor een dikke 2u. Jammer genoeg ben ik ook op heterdaad betrapt door de man.

Maar ik voel me niet schuldig, want daarna stond ik op en begon ik wel aan de ramen, en ik had er plezier in, want ik was niet moe meer.
Dat nachtje doordoen, echt waar … niet tof.
Een helweek is misschien voor herhaling vatbaar, maar dat nachtje doordoen slaagt echt op niks. Vermoeidheid is den duvel … als ik moe ben begin ik ongezond te eten, te facebooken, aan mijn nagels te bijten en lui te wezen.

In elk geval … ik ben nog niet rond … met de ramen. Wij hebben immers een groot huis met veel hoge ramen. Maar ik heb wel eindelijk de moed gehad om eraan te beginnen, en dat is al héél wat.

Soit … ik ga hier afronden want het is nu 22u32 en morgen is het weer vroeg dag (voor de laatste keer).

 

Mijn helweek: Dag 5 – Rust en Herstel

Dag 4 loopt over in dag 5 #helweek #10km #iloverunning #instarunners

 

Dit was de dag waar ik het zwaarst tegenop zag. Het nachtje door doen … als ik geen congé kon nemen zou ik er zelf niet aan beginnen.
En neen … ik kon geen congé nemen … en ja … ik begon er toch aan.

Ik moet zeggen dat de nacht goed vorderde. Ik was pas na middernacht thuis van een werklunch en daarna blogde ik nog wat, bakte ik 2 vriendschapscakes (voor de collega’s en voor het gezin), deed ik nog wat was, bestelde ik online een boekentas voor de zoon die naar het eerste leerjaar gaat en nog wat meer kleine dingen.
Op het einde moest ik me haasten om nog mijn dingen klaar te krijgen voor ik moest gaan lopen.

Het lopen ging nog vrij vlot. Het was wel grappig … ik passeerde langs het grasveld van het school en zag daar allemaal tentjes staan, toen ik een uurtje later terug passeerde stond mijn oud-leraar juist op. Samen met de zesdejaars hadden ze daar gekampeerd.

IMG_20150626_214730

Alhoewel ik me al bij al nog wel minder miserabel voelde als ik verwachtte, was het ook de minste dag van alle heldagen. Ik heb 1 nagel afgebeten, ik heb een cola light gedronken en me aan social media bezondigd. En minder nuttigs gedaan als de vorige dagen.
Vermoeidheid is nefast voor de doorzetting.
Sorry, maar zo’n nachtje doordoen … daar geloof ik niet in (toch niet als het gaat om productiviteit … als het om plezier gaat, dan kan het natuurlijk een ander verhaal zijn)

Verwennerij #watermeloen #fruit

 

Gelukkig werden we bij de mamie nog verwend met lekkers en gezonds.

IMG_20150626_214405En hebben we nog het plezier van de pino hase … die blijft nog even de hit.

 

Mijn helweek: Dag 4 – Buiten je comfortzone

IMG_20150626_002853Buiten de comfortzone, dat was het thema van de dag. Met als speciale opdrachten

  • werk dag en nacht zonder te slapen (in verwerking)
  • uitstel is verboden (ik schrapte toch enkele zaken die ik al even uitstelde van mijn todo-lijst)
  • gebruik geen sociale media (niet volledig gelukt)
  • loop/ren/fiets, minimaliseer transport in de vorm van auto/bus/trein (speciaal voor deze opdracht besloot ik niet te lopen vandaag, maar mijn vervoer van de dag nog eens met de fiets te doen)
  • ga de strijd aan met datgene waar je het bangst voor bent (ik kon niet echt iets bedenken)

Het opstaan ging weer vlot vandaag. Deze morgen besloot ik niet te gaan lopen, maar me toe te leggen op het juffen en meesterbedankje. We kweekten de laatste 10 dagen immers een vriendschapscakedeeg op, dat we nu konden verdelen onder de juffen.

Vermits ik vandaag het gemotoriseerde vervoer moest beperken besloot ik mijn verplaatsingen met de fiets te doen. Het was al even geleden dat ik nog met de fiets naar ‘t werk ging, en mijn route was er weer schoner op geworden. Op de fietsersweg, tegenover de shetlanders waren nu Alpaca’s gezet … en er was ook een ooievaarsnest geplaatst. Aangenaam fietsen zo.

IMG_20150626_002815

 

Ik maakte er een lange werkdag van, want ‘s avonds waren we uitgenodigd om met een andere firma te gaan eten. Waar mijn collega’s samen met mij vertrokken (ik met de fiets en zij met de auto), kwam ik een pak eerder dan zij aan in het restaurant. Daar kon ik al kennis maken met de firma die ons uitnodigde (en waar ik niemand van kende). Ik zou kunnen zeggen dat dat buiten mijn comfortzone was, maar ze waren echter zo sympathiek dat dit eigenlijk niet geldt.
Rond middernacht fietste ik dan nog 11km naar huis, een beetje ontgoocheld omdat ik mijn man noch kinderen vandaag gezien heb.

Maar was dit een dag buiten mijn comfortzone? Niet echt … maar hij is nog niet gedaan …. ik moet immers nachtje door doen … en dat is serieus buiten mijn comfortzone.

Of het gaat lukken dat weet ik niet, ik ga het in elk geval proberen. Het is nu 0:52 en ik ben wel eens benieuwd of ik het kan en ook hoe fris/moe ik me morgen/straks zal voelen.

Ik hou jullie op de hoogte

Mijn helweek: Dag 3 – Timemanagement

IMG_20150624_193655

Het thema van vandaag was timemanagement. Wat ik onthield uit het boek was “Als je vindt dat je teveel te doen hebt, en te weinig tijd hebt, dan wil dat zeggen dat je je prioriteiten beter moet stellen”.
En die prioriteiten moet je bepalen aan de hand van je doelen. In het begin van het boek wordt immers gevraagd om eens je levensdoelen te bepalen. Ik heb mijn levensdoelen die ik vroeger al eens opschreef nog eens bekeken, voor David Allen van “Getting Things Done” moest dit immers ook al, en veel zijn ze nog niet veranderd.

Wat ook in het boek staat is dat je niet alles perfect moet doen. Voldoende is voor sommige zaken immers genoeg. Maar ook dat wist ik al …. “Done is better than Perfect” remember? Maar toch blijkt het nog altijd mijn valkuil te zijn.

Timemanagement bevat dus niet veel nieuwe elementen, vermits het onderwerp me zo interesseert dat ik de meeste van de boeken die worden aangehaald al wel gelezen had en de meeste theorieën wel kende.
Wat niet wil zeggen dat ik het ook perfect in de praktijk breng natuurlijk.

Vandaag ging het opstaan nog steeds vlot (misschien ben ik stiekem een ochtendmens), en het lopen ging zelfs sneller als de 2 vorige dagen.
Vermits ik niet moest gaan werken nam ik tijdens het lopen nog even de tijd om een klein bezoekje te brengen aan een oude ijskelder op mijn route. Zoveel viel er niet te zien … maar nu weet ik tenminste dat daar niet zoveel te zien valt.
De knie deed minder pijn … ik heb de blessure er precies uitgelopen … maar voor de zekerheid ga ik morgen het lopen toch maar eens afwisselen met fietsen.

Toen ik terug thuis kwam om 6u15 stond Bjeurn al klaar om naar het werk te gaan, hij was wakker geworden door mijn wekker en kon daarna niet meer slapen … voor hem is het dus ook helweek.

Vermits het woensdag is, was ik vandaag thuis. Ik nam de tijd om mijn planning voor donderdagnacht (de nacht die ik moet door doen) alvast op te stellen en ik werkte wat andere zaken af, zoals de bedankjes voor de juffen en de meesters en andere zaken die ‘s nachts nogal moeilijk zijn (beddengoed verwisselen enz….) 

Voordat ik de kinderen moest afhalen nam ik nog even een half uurtje de tijd om -met een koffietje- de helweekthema’s van donderdag en vrijdag door te lezen.

De namiddag stond vooral in het teken van de kinderen, en van het uittesten van de pino hase 😉 … foto’s komen nog wel … beloofd.

Het was dus weer een vrij goede dag, alhoewel ik moet zeggen dat de social media vandaag toch meer lonkte als op een gewone werkdag.
De vermoeidheid begint trouwens ook voelbaar te worden. Vanavond zal ik de 22u waarschijnlijk zelfs niet halen. Bertrand Larssen mag dan wel beweren dat je met 7u slaap genoeg moet hebben, ik vind het niet aangenaam om moe rond te lopen (en mijn omgeving vindt het ook niet aangenaam als ik moe ben)

 

 

Mijn helweek: Dag 2 – Modus & Focus

Dag 2 van de helweek mooi ingezet met 10k lopen ... Hier zag ik gisteren het reetje ... Vandaag jammer genoeg niet. #iloverunning #helweek #runnersofinstagram #runningDe dag van vandaag stond in het teken van Modus & Focus. Een tof thema vind ik.

Het komt neer op het volgende … je modus is de rol die je vervult. Dit moet je bewust doen … op het werk ben ik in werkmodus, en thuis ben ik in mamamodus. Maar het gaat verder … als je bv. een vergadering hebt, en je wil een bepaalde uitkomst, dat moet je niet afwachten in de hoop dat het naar jouw goesting zal evalueren, maar je moet jouw modus sturen en zo deze uitkomst actief nastreven.

Focus is iets waar ik héél hard in geloof … Focus en eenvoud.
Onlangs hoorde ik nog op een TED talks podcast dat de basis van geluk in focus ligt. Mensen die helemaal in iets opgaan … of dat nu een boek lezen is, een taak op het werk, de was opplooien … die zijn op dat moment ook gelukkiger.
Het is de kunst om in de juiste focus te geraken … en daar heb ik het soms moeilijk mee. Ik laat me soms afleiden en doe iets wat naar “multitasking” neigt, maar “multitasking” is een mythe. En dat merk ik ook bij mezelf, tegen het eind heb ik niets deftig afgewerkt en geraak ik gefrustreerd.
Eén ding te gelijk doen dus en de lastige dingen niet uitstellen (want die kunnen op de achtergrond ongemerkt je humeur verzieken).

En ook … dankbaarheid tonen. Dat was de opdracht voor vandaag.

Om 5u08 werd ik wakker … wekker vergeten zetten … ik sprong gezwind uit mijn bed (mij overslapen geeft altijd zo’n adrenalinekick waardoor ik snel mijn bed uit geraak … ne mens zou zich elke dag 8 minuten moeten kunnen overslapen)

 

Om 5u15 stond ik al buiten in de regen in hardloopmodus. Ik liep door een privaatdomein, de reden dat ik daar graag bij ochtendstond ga lopen, is dat ik daar al 2 keer een ree heb gespot. Op de plek van de foto zag ik er gisteren weer eentje, maar vandaag geen chance op dat vlak.
Op knievlak wel chance, want deze heeft het goed uitgehouden.
Heerlijk vind ik dat, zo ‘s morgens vroeg lopen … precies of de iedereen nog slaapt en de wereld even van mij alleen is.

Op het werk probeerde ik mijn werk in blokken op te delen en mijn focus te behouden. Niet altijd gemakkelijk op een groot landscape-buro. Die landscape, dat is één van de dingen op het werk waar ik het het moeilijkste mee heb. Niet goed voor de focus.
Vandaag werd de dag gebroken door interactieve zaken (een nieuwe collega rondleiden, een vergadering, ….) en slaagde ik er ook in de todo-lijst wat af te werken. Ik gaf een collega die goed werk had verricht een compliment (welgemeend … dat had ik anders ook wel gedaan)

Tijdens de helweek is het ook een opdracht om gesprekken met collega’s tot een minimum te beperken, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik vind dat er tijd moet zijn voor wat persoonlijke inbreng, dat komt de samenwerking enkel ten goede, zeker tussen verschillende afdelingen. Wat niet wil zeggen dat ik een kwartier heb zitten tetteren, maar wat small talk moet kunnen vind ik.
Als ik de small talk begin te skippen … dat is voor mij trouwens het signaal dat ik gestresseerd ben.

Thuis was het dan terug naar mama-modus. Waar ik soms wel eens afgeleid durf zijn door mijn gsm als de kinderen maar blijven treuzelen tijdens het eten, probeer ik nu meer interactie met de kinderen te krijgen. Een succes, want Liv vertelde voor een keer uit zichzelf iets over haar dag. En Vic hielp ik met het sorteren van zijn voetbalkaarten … zijn ideale quality time met zijn mama.

Het is grappig, maar social media staat nu op mijn todo-lijst. Ik weet het, ik heb deze morgen wel een foto geplaatst op instagram en ik kondig mijn blogberichten wel aan op facebook, maar voor de rest ben ik amper op social media aanwezig geweest. Ik heb wel al vanalles gemist, maar daar brengt mijn man me wel van op de hoogte.

In plaats van afgeleid te zijn door mijn gsm, las ik daarnet in een dood momentje het hoofdstuk voor morgen in het helweekboek (timemanagement).

En in plaats van iets ‘even snel tussendoor’ te doen, waardoor ik helemaal vergat met wat ik nu weer bezig was, zet ik dat nu op de ‘todo-lijst’.

Een geslaagde dag dus weer … maar wel weer te kort … want het is nu 21u16 en Bjeurn komt straks thuis met onze nieuwe (tweedehands)Pino Hase” in de koffer … en ik heb super veel zin om een testritje te gaan doen.
Maar alhoewel die 22u vroeg is om in bed te kruipen, weet ik ook dat ik deze moet aanhouden, anders vrees ik dat ik het einde van de week niet haal (althans toch niet met een goed humeur)

 

Mijn helweek: Dag 1 – Vaste gewoontes

IMG_20150622_210254

 
Om 22u ging ik gisteren slapen … niet gemakkelijk in een kamer zonder gordijnen. Ik moet zeggen dat ik de slaap niet direct kon vatten. Hopelijk lukt dat vanavond beter.
‘s nachts werd ik nog enkele keren wakker, dat heb ik dus altijd als ik op een ander uur als normaal moet opstaan.
Maar om 5u werd ik fris wakker door de wekkker (ipv door mijn gsm) en sprong ik direct uit bed (morgen is dat gegarandeerd anders).
Ik had ‘s avonds al voorbereidingen getroffen, mijn sportkleding en werkkleding lag al klaar, en de tafel stond al gedekt. Om 5u10 stond ik al voor de voordeur om te starten met lopen (door de regen).

10km liep ik op een klein uurtje, onderweg kwam ik een ree-tje tegen (op dezelfde plek waar ik er vorige keer ook één spotte), dat maakte meteen mijn dag al goed. Totdat ik weer pijn kreeg aan mijn knie … ik ben er vrij zeker van dat ik een lopersknie heb … en dat is niet zo’n goed nieuws.

Om 7u30 was ik op ‘t werk, wat later dan op normale dagen ;-).
Omdat ik had gezegd dat ik mijn mobiele data ging uitgeschakeld laten, moest ik zonder gps naar ‘t werk rijden, meestal laat ik google maps me leiden (want google maps is een expert in files te ontwijken). Deze morgen lukte het me zonder google maps, maar vanavond heb ik het me beklaagd toen in rechstreeks de file in reed.
Vanaf morgen mag navigeren op mobiele data wel.

Gezond eten lukte, ik slaagde er zelfs in om ‘s middags water te drinken in plaats van mijn cola zero.
Niet nagelbijten lukte ook … ik ben echt benieuwd voor de rest van de week.
De social media kon ik vrij goed beperken, maar met mijn email had ik het dan wel weer moeilijker. Mijn email een hele werkdag niet checken … dat vind ik toch moeilijk.
En toen ik mijn email dan toch negeerde, dan miste ik ook weer het mailtje waarin werd verkondigd dat de skatetraining van Liv werd afgezegd.

Wat me vandaag opviel is dat de dag kort is als je om 22u moet gaan slapen. Nu is het 21u30 en ik word al ambetant dat ik binnen een half uur al in mijn bed moet liggen. De dag is precies korter als normaal (wat wel kan kloppen, want meestal slaap ik geen 7u).
Dat kan natuurlijk ook wel liggen aan het feit dat ik gewoon teveel in 1 dag wil proppen (ik heb gekookt, de weekmenu gemaakt, collect&go gedaan, geblogd, enkele wasmachines gedraaid en opgehangen, wat administratie in orde gebracht en sebiet moet ik nog het papier&karton buiten zetten) …. dat is feitelijk ook een werkpuntje

Het thema vandaag waren de vaste gewoonten onder de loep nemen, en ik vind het wel geslaagd

  •  sociale media en email werd zeer beperkt gebruikt
  • gsm werd amper bekeken en ging niet mee de slaapkamer in
  • water ipv cola zero
  • geen nagelbijten
  • gezond gegeten
  • mezelf proper gekleed en zelfs geschminkt
  • om 22u gaan slapen en om 5u opgestaan

Thema van morgen is modus en focus … ook nen toffe

 

 

Mijn helweek: dag0

Vanaf morgen start mijn helweek. Enfin, vanaf sebiet feitelijk, want ik moet om 22u gaan slapen.

Wat is de helweek ?

De helweek is een initiatief van metal coach Erik Bertrand Larssen (uit Noorwegen). Het idee is dat je een week buiten je comfortzone moet treden (want je leert en ontwikkelt het snelst uit je comfortzone).
Uit deze week kom je als een beter en tevredener mens, dit zijn 7 dagen die je leven veranderen. Eigenlijk is het een week ultra-productief en bewust leven.
Als je moet werken, dan werk je hard en gefocust.
Als je moet eten, dan eet je bewust en met smaak.
Als je met de kinderen bezig bent, dan doe je dat ook ten volle.
Je eet gezond, verzorgt jezelf, sport dagelijks, …
Je klaagt niet en stelt niet uit.
Je bent eigenlijk een week ‘een voorbeeld’ voor jezelf, een betere versie van jezelf dus.

De gouden regels deze week zijn

  • Start maandagochtend om 5u en stop zondagavond om 22u
  • Sta elke ochtend om 5u op
  • Ga elke avond om 22u naar bed
  • Werk de hele week extreem hard, wees gefocust, bewust en plichtsgetrouw
  • Blijf trouw aan je plan.
  • Wees ten allen tijde bewust van jouw modus en focus
  • Ga weloverwogen om met verschillende rollen die je in de loop van een dag vervult, en vervul ze met glans
  • Ben de hele week positief en handel oplossingsgericht
  • Ben daadkrachtig en proactief
  • Neem weloverwogen, kwalitatieve rust
  • Besteed extra aandacht aan kleding en uiterlijk
  • Laat alle privéaangelegenheden tot de avond wachten
  • Gebruik geen social media onder werktijd
  • Beperk praatjes met collega’s tot een minimum
  • Sport minstens één keer (1uur) per dag, het liefst ‘s ochtends.
  • Eet de hele week uitsluitend gezond
  • Laat de tv uit

En verder

En verder nog een moeilijke, de nacht van donderdag op vrijdag moet je het nachtje door werken.

De bedoeling is, dat je eerst het boek leest, en dan gedurende 3 weken een plan maakt, over hoe je het wil aanpakken.
Bij mij is het boek nog niet zo lang uit, en ik heb het gevoel dat ik nog niet klaar ben om in de helweek te stappen. Ik ben niet volledig voorbereid en ik ben moe (een koortsblaasje is het bewijs).
Ik twijfelde een beetje of ik ervoor zou gaan, maar ik besloot uiteindelijk mijn helweek toch starten, want als ik wacht tot alle condities perfect zijn, dan komt het er de eerste maanden toch niet van.

Werkpunten

Het was ook de bedoeling om op voorhand werkpunten te definiëren, uit feedback van de omgeving. De collega’s durfden niet veel aanbrengen. Thuis kwam ‘gsm-gebruik’ en ‘nagelbijten’ uit de bus.

Ik dacht over te schakelen op een gewone GSM, maar die werken dus op een grote SIM-kaart en ik heb zo’n micro-geval. Ik ga dat dus anders moeten aanpakken.

Mijn regels zijn … de gsm gaat niet mee naar de slaapkamer, mobiel internet gaat af en gebruik wordt strikt beperkt.
Maar ik mag mijn gsm wel gebruiken om foto’s te trekken, om mee te bellen (noodzakelijke telefoontjes), om mee te gaan joggen (endomondo) en muziek/podcast en als hulpmiddel voor de blog en instagram (maar dit in het daarvoor toegewezen tijdsslot, niet gewoon even tussendoor)

Het nagelbijten wordt ook een prioriteit. Ik heb mijn korte stompkes alvast gelakt (het trekt op niets, maar het zal me er wel aan doen denken dat ik er moet afblijven)

En verder heb ik nog wat kleinere werkpuntjes voor mezelf opgesteld.

Wat verwacht ik ervan?

Dat nachtje doordoen, dat zie ik eigenlijk helemaal niet zitten. Als ik vrijdag moet gaan werken, dat ga ik dat ook niet doen. Productief op het werk zonder slaap, dat zie ik mezelf niet doen.
Maar als ik vrijdag verlof kan nemen, dan zie ik het al beter zitten. Ramen wassen moet dan nog wel lukken (als ik mezelf dan nog helder en voorzichtig voel tenminste … te evalueren dus)

Ik verwacht ook dat het om 22u gaan slapen zeer moeilijk zal worden, misschien nog moeilijker dan om 5u op te staan. Het voordeel is wel dat ik dikwijls niet aan 7u slaap kom en nu moet dat in principe wel lukken.

Ik denk niet dat de helweek de meest memorabele week van mijn leven zal zijn, maar ik verwacht wel dat ik deze week veel gedaan ga krijgen … en dat laatste is mijn motivatie.

Aan kleding en uiterlijk besteed ik altijd wel veel aandacht, maar nu zal ik nog eens mijn best doen om me ook te schminken.

En ik hoop ook nog een keer een initiatie trailrunnen te doen … hopen dat het wat regent de komende dagen zodat ik in de modder kan gaan joggen.

Een week bloggen

En natuurlijk ben ik ook van plan om mijn ervaringen te delen. Hier wordt dus een hele week geblogt in het thema “helweek”. Morgen start ik met het thema “Vaste gewoontes”.

Op zoek naar de reuzen

Het is zo in het leven, dat de ene dag al wat perfecter is als de andere … maar deze was wel héél perfect.

De zoektocht naar de reuzen van Royal de Luxe in Antwerpen stond al een tijd op onze agenda …vorige keer was het immers ook zo geweldig leuk.

Dit keer gingen we in groter gezelschap, samen met onze fietsvrienden (want zij zorgen altijd voor schoon weer) en onze en hun zussen. (onderweg kwamen we trouwens nog -in die massa volk- per toeval nog een stiefzus, moeder en stiefvader tegen … grappig)

 

Oma vangt een uiltje #dereuzen #antwerpen #royaldeluxe

 

Onze trip startte aan het MAS, waar oma reus lag te slapen.
Wat ik niet wist, is dat je het MAS gratis mag beklimmen tot boven (wat hoog is, en dus voor een schoon panoramisch zicht zorgt).
Jammer genoeg wisten vele anderen dat wel … druk daarboven.

Bovenop het MAS met zicht op oma reus ... ik wist niet dat je gratis tot boven op het MAS mocht gaan. Ik wist ook niet dat het er zo druk kon zijn #mas #dereuzen

 

We lieten oma slapen en gingen naar de Bocadero. Een leuke bar (volgens de ene bron) en een marinakot (vanuit een andere bron) … in elk geval … voor deze gelegenheid was het perfect.

Vakantiemodus #antwerpen #bocadero

 

Toen we terug aan het MAS aankwamen vonden we nog net het beste plekje.IMG_20150620_210743

 

 

 

En even later rolde de oma voorbij.

Beste plekje #dereuzen #royaldeluxe #antwerpen

 

Eten deden we bij de Balls & Glory, de eerste keer dat ik er kwam, maar voor mij wel een aanrader.
Toffe locatie, geschikt voor kinderen en snel en lekker eten.
Wim Ballieu was er trouwens ook … blijkbaar geeft hij daar ook workshops.

IMG_20150620_183209

 

De kleine reus hadden we die dag nog niet gevonden, maar kijk wie daar ineens voorbij het restaurant wandelde. Als wij niet naar de reus komen, komt de reus naar ons.

IMG_20150620_183130

 

 

Toffe dag … wij waanden ons al even helemaal in vakantiesfeer.

IMG_20150620_210545

 

Ik was alvast in de ban van de reuzen … morgen zijn ze er nog een dag … maar ik schrijf me alvast in voor binnen 5 jaar.

Sportbulletin – Voorzichtig doorgaan

Nieuwe looproute #avondrun #nevernotrunning #iloverunning

Vermits ik vorige week toch nog wel serieus last had van mijn knie (3 van de 4 keer deed de knie pijn), pakte ik het deze week anders aan.

Ik liep 5 keer, maar veel kortere afstanden en op ‘t gemak. (1 keer van de 5 deed mijn knie pijn)
Ik vond ook een nieuw toertje, langs water, door weides en bossen. Ongelooflijk eigenlijk dat al dat moois zo dicht tegen mijn deur te vinden is, terwijl ik toch al in een serieus volgebouwd dorp woon.

De loopgoesting is terug, dat merk je zeker op de derde training, daar kwam ik om 5u voor uit mijn bed (al wat voorbereiding voor helweek).

Het experiment “lopen met de kinderen” was geen succes, maar morgen gaan Liv en ik er nog eens voor … wij willen samen 3 km lopen. Ik ben benieuwd.

 

De cijfers

Training1: 5.03 km – 30m:28s – 6:04 min/km
‘s avonds liep ik mijn nieuw lievelingstoertje, wat hou ik toch van die lange dagen.

Training2: 8.10 km – 45m:58s – 5:40 min/km
Een uitbreiding van mijn looptoertje, minder op ‘t gemak, want ik besefte ineens dat ik -als ik nu niet snel vertrok- de volgende 2 dagen niet zou kunnen lopen. Mannen met hobbies, ‘t is toch godgeklaagd voor een verslaafde hardloopster.

Training3: 7.72 km – 43m:47s – 5:40 min/km
Dees was een beetje zottekes. Ik stond om 5u op om te gaan lopen nu het nog fris was, want lopen als het bijna 30°C is, dat is niet aan mij besteed.
De laatste 100m voelde ik mijn knie terug opspelen.

Training4:
2.50 km – 24m:30s – 9:49 min/km
5.13 km – 
28m:40s – 5:35 min/km
Deze training bestond uit een stuk met de kinderen, en een stuk met de kinderen. Rara wanneer de kinderen erbij waren. Een ramp, niet voor herhaling vatbaar. Liv die had er goesting in, ze wou persé eens 3km met mij lopen, jammer genoeg moest Vic ook mee … en deze had er geen zin in. Na 13 keer stoppen (ik heb het nageteld op de endomondografiek), was ik het beu en stapten we terug (terwijl het eigenlijk sneller zou geweest zijn om verder te stappen)
Daarna ging ik mijn frustraties alleen weglopen.

Training5: 5.10 km –  28m:33s – 5:36 min/km
Mijn toertje, in het gezelschap van de podcast “serial”

Random Snippets #8

  • Vic gaat volgend jaar naar het 1e leerjaar, dat wil zeggen dat we weer de keuze moeten maken of hij godsdienst zal volgen of zedenleer.
    Destijds, bij Liv, was er nog een kleine minuut twijfel … ik was zeker niet van plan om haar haar communie te laten doen, maar ik wou wel dat ze de verhalen over Jesus tenminste kende.
    We schreven haar dus in voor zedenleer en ik kocht in de kringwinkel een kinderbijbel … waarin tot nu toe nooit gelezen werd.
    Dus toen ik op Vic zijn papier “zedenleer” invulde, nam ik me voor om die kinderbijbel nog eens boven te halen … had ik dat maar eerder gedaan.

    De volgende avond las Liv een half uur luidop voor in de bijbel (zo lang las ze nog nooit).
    “Het is wel droevig, mama”, zei ze triest toen ze aan de kruisiging was.

    De volgende dag van ‘t zelfde.
    Liv vroeg me “Mama, wat kan ik doen?” (ik heb een hekel aan die vraag, maar dit terzijde).
    Ik zei : “Je mag de planten buiter water geven”,
    waarop Liv: “Laat maar, ik ga wel in de bijbel lezen”

  • Deze keer waren we er wel op tijd bij, het aanvragen van de kidsID’s (kinderpassen klinkt feitelijk wel beter, vind ik, maar dit terzijde).
    Hoewel de pasfoto’s van ‘t school nu met een witte achtergrond getrokken waren ipv zo’n lelijke wolkenachtergrond (waar ik toch zo nostalgisch van word) waren ze weer niet geschikt.
    Een foto gaan trekken in de cabine dan maar. Mond toe, recht naar de lens kijken, haar uit het gezicht en niet lachen … dat waren de orders.
    Dan krijg je dus zo’n mugshots…. heerlijk !!!

Mug shots

  • Mijn collega kreeg een parkeerboete uit een naburig dorp, terwijl zijn auto op het werk geparkeerd stond.
    De hele voormiddag waren we de spannendste dingen aan het speculeren. Dat iemand met hetzelfde model en kleur auto zijn nummerplaat had gekopieerd en dat er vanaf nu constant boetes in zijn bus gingen vallen. We waren héél het probleem al aan het ontleden en oplossingen aan het zoeken (de camerabeelden al aan het opvragen) en nog straffere verhalen aan het vertellen.
    Maar nadat hij gebeld had met de parkeerfirma bleek dat het gewoon een menselijke fout was, een nummertje verkeerd getypt. Gelukkig … maar wel minder spannend.
  • Ik ben rustig aan het joggen deze week … iets dat me goesting geeft is de podcast “the serial“. Het verhaal over een moord op een jong meisje Hae. Nog 7 keer lopen en ik weet wie haar vermoord heeft.
  • De voorbereiding voor mijn helweek is gestart. Ik heb het boek gekocht en ben ondertussen al bijna aan het einde beland.
    Ik ben ook al ijverig aan het zoeken naar mijn slechte gewoontes, naar doelen die ik me wil stellen en hoe ik het allemaal ga aanpakken. Ja … er is wel wat voorbereiding aan een helweek.
    Zo vroeg ik aan mijn collega’s naar mijn werkpuntjes … maar daar kwam niet veel zinnigers uit dan dat ik teveel snoep … en dat ze een hele week een pot snoep voor mijn neus gaan zetten waar ik af moet blijven.
    Zo vroeg ik aan man en kinderen naar mijn werkpuntjes … Liv vond dat ik niet zoveel tijd mocht spenderen aan de was (maar Bjeurn vond dat wel), Bjeurn vond dat ik niet mocht nagelbijten en samen vonden ze dat ik een week mijn smartphone moest inruilen tegen een gewone gsm. Dat vonden ze een geweldig idee … ik iets minder.
    Als jullie … als mijn bloglezers nog werkpuntjes hebben … ga gerust je gang in de commentaren of via email. Zo lang het niet te grof verwoord is kan ik er wel tegen.

IMG_20150611_214157

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid

Frustrerende zwemperikelen (maar het komt allemaal wel goed)

IMG_20150609_205126

Het leren zwemmen bij de kinderen is één van mijn frustraties, en een zware frustratie.

 Ik wou kost wat kost mijn kinderen in de zwemclub krijgen, omdat ik ze echt deftig wilde leren zwemmen. Ik heb als volwassene nog serieus moeten bijschaven aan mijn zwemstijl en ik wou dat mijn kinderen direct deftig leerden zwemmen.
Terwijl we op de wachtlijst van de zwemclub stonden (die 1,5 jaar wachten bedraagt) startten we echter wel al met zwemreeksen bij sportsminded, de gezinsbond, en voor Liv zelfs privéles.
Bij sportsminded was het probleem dat de uren ons eigenlijk niet goed uitkwamen, bij de gezinsbond vond ik het jammer dat ze daar wel leren zwemmen, maar dat het dan ook stopt als ze 2 lengtes kunnen zwemmen.
En de privéles dat was helemaal een afknapper. Bij Liv haar privéles (waar ze trouwens wel goed vorderingen maakte) werden de groepjes altijd groter. Toen er op een keer 4 kindjes waren, heb ik hier voorzichtig iets van gezegd. En dat is blijkbaar niet in goede aarde gevallen want van de ene op de andere moment werd Liv gedumpt door de juf. En dat zwemmen verleerde ze direct weer.
Ondertussen volgen de kinderen al 2 jaar les bij de zwemclub, maar vorderingen zijn er amper. 
In de zwemclub beginnen ze immers met het aanleren van crawl, maar dat moet blijkbaar zeer moeilijk zijn want na 2 jaar les komen beide kinderen nog geen meter vooruit in crawl.
Al 2 jaar heb ik hier tijd, energie, benzine en geld in gestoken en er is nog niets van resultaat geboekt. Ik blijf mezelf troosten met de gedachte dat ze “ineens” wel zullen kunnen zwemmen, maar die “ineens” laat lang op zich wachten.
Er moest dus iets veranderen, maar om nu ineens de zwemclub op te geven, dat vond ik wat te drastisch. Ik hoop immers nog steeds dat mijn kinderen “ineens” schoon crawl gaan kunnen zwemmen.
Daarmee zocht ik een parallelle piste.
Eerst dacht ik de kinderen zelf schoolslag te leren zwemmen. Bij Liv lukte dat (er bleef nog genoeg hangen van de vorige zwemlessen) maar Vic had te weinig basis.
Ik kreeg hem dat echt niet aangeleerd … maar tijdens één van onze mislukte zwemlespogingen vond ik een privéleraar voor Vic.
Iemand waar ik me direct goed bij voelde (en dat heeft echt niet alleen te maken met zijn schoon zwemtorso)
Een zeer goede zwemleraar, redder van beroep en regent LO van opleiding (hoorde ik van de vrouw aan de balie)
Iemand die geduldig en kalm is met de kindjes (observeerde ik, voor ik hem aansprak)
Een man die zijn prijs kent, maar met beroepsernst, hij beperkt zich tot 1 kindje per les (waardoor hij een pak minder verdient dan zijn collega’s met meerdere kindjes)
Iemand waarbij een les van 30 minuten ook effectief 30 minuten duurt.
Iemand doelgericht, hij denkt Vic tegen september te kunnen leren zwemmen, zodat hij in het eerste leerjaar direct kan starten in het grote bad.

Dus terwijl Vic zijn privéles krijgt, trekt Liv mee baantjes met Bjeurn of mij … en vandaag haalde ze zelfs haar zwemdiploma van 200m.
Met die schoolslag komt het dus allemaal wel goed … en hopelijk kunnen mijn kinderen naast schoolslag binnenkort ook “ineens” crawl.

Sportbulletin – Hoe versla je de loopdip ?

run_often_quote

 

Ik heb een serieuze loopdip achter de rug. Na de 10 miles liep ik 3 weken niet, en dat moest ik echt wel bekopen tijdens de 20km van Brussel. Ik liep daar wel een mooie tijd, maar ik ben toch vrij diep moeten gaan, en dat merkte ik vooral nadien.

Tijd om me te herpakken dus, en daar begon ik deze week mee.

Een vriendin vertelde me dat als zij geen goesting heeft, dat ze gaat lopen tegen een zeer lage hartslag. En ik besloot ook zoiets te doen, ik moest lopen, maar ik ging mezelf niet te moe maken. Gene stress, geen snelle tijden, gewoon proberen de goesting terug te vinden.

Zo liep ik deze week ook 2 keer in het gezelschap van de heidejoggers. Dat is voor mij altijd een manier om de loopgoesting terug wat op te wekken.

Jammer genoeg heb ik blijkbaar toch een overbelasting aan mijn linkerknie. Ik voelde het voor ‘t eerst na de 10 miles, daarna terug na de 20km van Brussel en deze week had ik er ook nog last van.
Internet leerde me dat het een beginnende lopersknie is. Echt zorgen maak ik me nog niet, vermits de pijn altijd snel weer weg is, en pas na enkele kilometers opkomt.
Ijs leggen en niet forceren moet hopelijk voldoende zijn.

Dan komt de goesting terug, en nu hebben we dit dus weer … ‘t is toch godgeklaagd.

De cijfers

Training1: 5.75 km – 36m:18s – 6:19 min/km
Tegen ‘t eind last van de knie

Training2: 8.37 km – 57m:41s – 6:53 min/km
Lopen met de heidejoggers. Er stond 10km op het programma, maar toen mijn knie terug opspeelde nam ik wijs het besluit om maar verder te stappen (gelukkig kon ik nog een shortcut nemen)

Training3: 4.75 km – 29m:07s – 6:08 min/km
Een testloopje om de knie te testen … geen zeer meer. 

Training4: 18.95 km – 2h:05m:30s – 6:37 min/km
De loopgoesting komt stilaan terug … het verstand jammer genoeg niet. 19km is geen goed idee als je last hebt van je knie. De laatste 3 kilometer speelde de knie terug goed op en ik was feitelijk wat boos op mezelf, want dat was natuurlijk op voorhand te voorspellen.
Maar het was wel tof, in het gezelschap van 2 heidejogsters, dat dan weer wel.

Random Snippets #7

Wat gazon en een muur ... meer hebben we even niet nodig.

 

  • Op school doen ze van gezonde week (de koeken worden geband), en tot de grote frustratie van Liv doen we er thuis ook aan mee.
    Liv stelde voor om ook eens ongezonde week te doen … wat ik resoluut weigerde natuurlijk.
  • Voor de skatewedstrijd moest ik voor 1kg bloem pannenkoeken bakken, ik klokte af op 59 pannenkoeken.
    Handig om dat eens te tellen, nu weet ik immers dat het recept dat ik gebruik (200g zelfrijzende bloem, 2 eetlepels suiker, een zakje vanillesuiker, 4 eieren en een halve liter melk) goed is voor ongeveer 12 pannenkoeken.
  • Toen ik op het werk aankwam parkeerde ik mijn wagen iets te dicht tegen de haag (in de haag). Gelukkig was er niemand anders in de buurt. Maar toen ik boven kwam riep mijn collega me al direct toe “Wel de haag laten staan hé !!!” 
    Blijkbaar deed ik mijn manoeuvre net toen héél mijn eiland toevallig uit het raam aan het kijken was.
  • Wat ze op het werk enkele weken geleden niet zagen, is dat de slagboom dichtviel op het dak van mijn auto. Als de slagboom nu open staat als ik eraan kom, ik gebruik mijn badge altijd, want onze slagboom heeft kuren. Soms gaat hij dagen na elkaar niet meer naar beneden, om dan ineens dicht te vallen op mijn dak.
    Gelukkig is mijn auto al zo gedeukt door de  hagel van een jaar geleden, dat een bluts mee of minder het ook niet meer zal maken.
  • Heerlijk seizoen … de lente. Dit is de lente waarin Liv en ik al veel op onze handen hebben gestaan. Het was al jaren geleden dat ik me nog waagde aan handstand en radslag. En ik snap niet waarom … want het voelt zo heerlijk en ik word er zowaar nostalgisch van … alhoewel ik moet toegeven dat ik er in ‘t begin behoorlijk stijf van was.
  • De backspace van mijn laptop hapert … zeer irritant. Zonder fouten typen, dat is de boodschap.

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid

Een groene smoothie voor beginners uit “food2run”

En dan nog een groene smoothie voor beginners #food2run #renatarehor #20kmbru #smoothie #projectgezonderetenAls ik over groene smoothies lees, ben ik altijd bedenkelijk. Groene smoothies zien me er immers nooit smakelijk uit.

Daarmee dat ik startte met een “groene smoothie voor beginners” uit het boek Food2run van Renata Rehor.

Voor 1 portie (naar mijn mening 2 porties) zijn er 3 stengels bleekselderij, 2 handenvol jonge spinazie, 1 appel (peer zei het recept feitelijk, maar daar ben ik niet zo zot van) , 1 banaan en 250 ml water nodig. Wassen, in de blender en klaar.
Het viel mee en tot mijn verbazing was het eigenlijk best lekker en door de het fruit ook zeer zoet.
Maar met 2 stukken fruit erin heb je al je fruit voor de dag al gehad en dan nog zonder hun vezels die voor het verzadigingsgevoel zorgen … of fruitsmoothies zo gezond zijn dat durf ik te betwijfelen.
Niet geschikt dus voor elke dag, maar wel eens ter variatie.
Uit het boek “food2run” heb ik nog enkele recepten geselecteerd. Want het is echt een leuk en mooi boek, maar het past misschien iets minder bij mijn levensstijl.
Ik probeer maar 1 keer per week naar de winkel te gaan, en dat is de collect&go. Maar daar vind je niet de ingrediënten zoals boekweit, kefir, tahin, gerst, bulgur, … en andere zaken waar ik zelf nog nooit van gehoord heb. Dus voor mij blijven er niet zoveel recepten meer over.
Desalniettemin … tof boek voor de lopers onder ons, zeker door de uitgebreide inleiding en voedingstips.

 

Ik liep de 20 km van Brussel

Klaar voor de start ... heerlijk loopweer trouwens #20kmbruIk liep de 20 km van Brussel, dit jaar ook voor het goede doel, maar een ander dan vorig jaar.
Een collega van mij maakt deel uit van de vereniging abPSE, en zij staan voor een betere toekomst voor kansarme kinderen in Cambodja.

Het slechte nieuws was dat ik weer met een lelijk T-shirt moest lopen, het goede nieuws is dat ik toch het goede doel steunde en dat jij dat ook nog kan doen.
Moest je nog een goed doel zoeken om dit jaar te steunen kan je me altijd sponsoren op rekeningnummer BE55 0015 3055 7744 met vermelding van sponsoring Annelies Claes

Ook was het wel eens plezant om dit met het werk te kunnen doen. Altijd tof om je collega’s eens van een andere kant te leren kennen.

Vorig jaar had ik me blijkbaar vooraf het doel van 1:50 gesteld, dat ik ook ruim haalde met 1:48:59.

Dit jaar was het moeilijk in te schatten. Na de marathon had ik immers een loopdip. De 10 miles liep ik nog wel in een zeer goede tijd, maar na deze 10 miles had ik ook weer niet veel meer gelopen.
Moeilijk dus om in te schatten welke tijd ik moest nastreven.
Dat 1:40 niet mogelijk was, dat wist ik wel, maar ik hoopte wel om mijn tijd van vorig jaar te verbeteren.

Het verbeteren van dat record, dat lukte … in 1:43:15 liep ik de wedstrijd uit … schoon … gezien de omstandigheden.

Maar ik moet zeggen … ondanks dat het ideaal loopweer was (fris en regenachtig) was het zwaar.
Ik heb er minder van genoten dan verleden jaar, het parcours scheen me zwaarder, ik moest precies meer slalommen en er was minder afleiding onderweg … ik spotte zelfs geen verklede mensen. Maar waarschijnlijk ligt dat allemaal gewoon aan het feit dat ik toch wel diep gegaan ben.

De eerste stappen die ik na de aankomst stapte merkte ik dat mijn linkerknie zeer deed en een half uur later kreeg ik hoofdpijn achter mijn linkeroog. Moeilijke vertering dus … de 20 km van Brussel (en dat zie je ook wel op de foto hieronder … na de inspanning … zeer gelukkig zag ik er niet uit)

Al een chance bracht een collega me naar huis en was ik zelfs nog even alleen thuis. Ik kon er dus van profiteren om nog even in mijn bed te kruipen tot ik gewekt werd met “MAMAAAAAA, waar ben je ???!!!”

Volgend jaar wordt 1:40 mijn eindoel (zeg ik nu … maar in april loop ik de marathon van Wenen dus een nieuwe loopdip is niet onwaarschijnlijk) en verteer ik de wedstrijd hopelijk wat beter.

Desalniettemin ben ik zeer content met de prestatie. Dit is niet mijn PR op 20km, maar wel mijn PR op de 20km van Brussel, en deze wedstrijd blijft voor mij toch wel speciaal.

1u43 content maar met een zere knie. Volgend jaar gaan we voor 1u40 #20kmbru #iloverunning

Wat doe je als je een weekend alleen thuis bent

En dan nog een groene smoothie voor beginners #food2run #renatarehor #20kmbru #smoothie #projectgezondereten
Een weekend alleen thuis, zonder man of kinderen, in mijn 7 jaar moederschap is dit een unicum. Maar hoe ziet zo’n weekend eruit.

  • Roosbeef luid afspelen zonder dat er commentaar op komt dat toch niet al haar liedjes even goed zijn.
  • “Ja” zeggen als een vriendin je voorstelt om een koffie te komen drinken … en daar na de koffie nog een heerlijk middagmaal nuttigen (zelfgemaakte wraps met zelfgemaakte confituur)
  • Nog eens naar ‘t stad (Mechelen) gaan shoppen en vergeten dat je het minimalisme aanhangt
  • Onderweg eens stoppen om een Café late te drinken en wat in de krant te lezen
  • Thuiskomen van ‘t shoppen en geen opmerkingen krijgen over al die zakken kleren
  • Pas tegen 18u30 beginnen aan het avondeten
  • en dan eten maken dat de anderen niet lusten
  • De was bijwerken
  • Mezelf erover verwonderen dat een weekend zo snel voorbij gaat
  • Belachelijk vroeg in bed kruipen
  • Schuin in het bed gaan liggen … gewoon omdat het kan
  • De gordijnen goed dicht doen en lang uitslapen
  • Enkel aan mezelf denken en enkel voor mezelf zorgen
  • Een groene smoothie maken zonder dat ik er voor de dochter ook één (een andere wel te verstaan) moet maken.
  • Naar een loopwedstrijd gaan zonder een babysit te moeten zoeken
  • Terugkomen van de loopwedstrijd, en na een doucheke nog een klein dutje doen tot je gewekt wordt door “MAMAAAAAA, MAMAAAAAA … waar ben je”

Alleen thuis … niet spannend … wel ontspannend … voor efkes