Blog

Blog

Koud (al is alles relatief)

In Calpe viel er vannacht sneeuw … voor het eerst sinds 1982 … en ook hier in Málaga was het koud en regenachtig. Dat is trouwens ook de reden dat we kozen voor het huren van een appartement … in de tent slapen bij vriestemperaturen zagen we immers niet zitten.
Ondanks de koude (niet zo koud als in België… we weten dat) hadden we wel een heerlijke dag, althans na een voormiddag vol schoolwerk, mails beantwoorden, kousen stoppen, … en andere taakjes.

We bezochten het Alcazaba  (een Moors fort tegen een helling) … Liv is trouwens zot van de deuropeningen in de vorm van een sleutelgat, 

het Romeinse theater en het castillo de Gibralfaro, waar je een mooi zicht hebt over de hele stad. Goede activiteiten voor onze kinders, wat wandelen, wat kijken, wat klimmen  .. meer moet dat niet zijn.
En we gingen shoppen… om ons op te warmen. Winkelen, het valt me op dat de kinders dat hoe langer hoe liever doen, Liv kijkt er al naar uit om haar kleerkast opnieuw te vullen als we terug thuis zijn.

Het was trouwens verwendag vandaag… 

met een taart als vieruurtje en een hamburger in een biercafé (niet voor de kersverse vegetariër natuurlijk, dat meisje toont dat ze een sterk karakter heeft).

Ik moet zeggen, die Gouden Carolus uit een echt glas smaakte wel !!!

januari 18th, 2017|Tags: , , |0 Comments

Malaga

Er was niet meer veel te fietsen, maar wat we afleggen voelde wat A12 aan. Er was dus tijd om speeltuinen aan het strand van Malaga te doen en heerlijk te luieren in de zon.
We verblijven 3 nachten in een piepklein appartement (met garage, zeer belangrijk) in het centrum van Malaga.

En ik heb het gevoel dat het wel zal klikken met deze stad … het voelt niet aan als de zoveelste badstad.

En ondertussen kunnen we genieten van een microgolfoven en van een kop thee ’s avonds zonder dat we schrik hebt om ’s nachts naar het toilet te moeten (want die is gewoon binnen)

januari 18th, 2017|Tags: , , |7 Comments

Niet volgens plan

Afstand 44 km – Hoogtemeters 536 – Bestemming Torremolinos (Spanje) – Overnachting camping Torremolinos

In ons hoofd hebben we meestal wel een plan … maar op reizen zoals deze, waar we de overnachtingen niet op voorhand vastleggen durft het plan in ons hoofd wel eens afwijken van de werkelijkheid.
Ons plan was een rustige dag, waar we profiteren van het mooie weer (want vanaf overmorgen wordt het een pak minder mooi). 


Na een dag, waarin we al laat vertrokken (want de Duitse buurman boodt ons nog een warme chocomelk aan, en we zeggen altijd ‘ja’), met een lange lunch aan het strand, gesprekken met nieuwsgierige passanten en nog een flinke pauze aan een strandspeeltuin meldden we ons om 16u aan bij de camping.  Groot was onze verbazing dat we niet welkom waren … enkel caravans en mobilhomes mochten er staan. Tenten mochten enkel staan als je ook een caravan had.
Zielig doen in ons beste Spaans … de niños ter sprake brengen en zeggen dat 20 km tot de volgende camping ver is met de bicycletta’s hielp niet  … geen uitzondering voor ons.

Naar goede gewoonte was Liv teleurgesteld (ik ook hoor) en begon Vic te jubelen “Jeuj, weer een nieuw avontuur, daar gaan we niet van sterven!!!”

En inderdaad … eens de knop gedraaid was viel het allemaal wel mee. We fietsten 22km en kwamen nog voor het donker terecht op de volgende camping, die ook gezellig vlak aan de A-7 ligt.
We moeten wel wat op onze tellen passen want we hadden al ruzie met onze buurvrouw toen we verkeerdelijk aannamen dat we haar wasdraad, op de scheiding van onze percelen, wel even mochten gebruiken om onze slaapzakken even op te hangen. Dat mocht dus niet!!!

Random snippets 

  • We hebben er de gewoonte van gemaakt om iedereen die vraagt of hij een foto van ons en onze fietsen mag trekken, ook te vragen of hij een foto met ons toestel wil trekken. Misschien komt er ooit wel eens een pareltje uit … deze alvast niet 
  • WCpapier moet ook gekocht worden … vandaag was de minimumverpakking weer per 12 rollen !!! Onze fietszakken zitten bijgevolg weer vol met rollen WCpapier.
  • Vandaag zagen we niet enkel Afrika  (spreekt nog steeds tot de verbeelding), maar ook de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada … wat we ook ongelooflijk cool vinden  (de jongens willen al gaan skiën)

  • Precies echt… de olifanten
januari 16th, 2017|Tags: , |4 Comments

Het matcht niet 

Afstand 33km – Hoogtemeters 181 – Bestemming Marbella (Spanje) – Overnachting Camping Marbella Playa

Ik zou kunnen vertellen over onze uitgebreide lunch op het strand … waar we het zelfs te warm hadden op een bepaald moment, of over ons vierkantje op het strand.

Maar ondanks dat strand matcht het gewoon totaal niet tussen ons en de Costa del sol. We worden telkens weer gedwongen om op die ellendige A-7 te rijden, alles is volgebouwd en wildkamperen lijkt niet direct een optie. 

Bjeurn droomt al luidop van de alternatieven.

Wel leuk … Liv had daarnet op de camping enkele vriendinnekes… met Google translate trekken ze behoorlijk hun plan.

januari 16th, 2017|Tags: , |2 Comments

Sociale Belgen?

Afstand 41km – Hoogtemeters 191 – Bestemming Estepona (Spanje) – Overnachting camping Parque tropical 

We waren Sotogrande nog niet uit of we werden ingehaald door een auto waaruit klonk “Goed bezig Belgen, komen jullie bij ons een pintje drinken?”. Natuurlijk gingen we op de uitnodiging in want wij hebben geleerd dat de mooiste dingen je overkomen als je “ja” zegt.


En zo kwamen we terecht bij Ed en Filip, 2 vrienden die in de prachtige vakantiewoning van Filip verbleven. Zeer schoon, met een zwembad en een adembenemende tuin die recht in de zee uitkwam. Tof, tof … enkel de dolfijnen ontbraken (soms kan je blijkbaar wel 100 dolfijnen zien).
We zetten ons in de zon buiten op het terras en gelukkig mochten we ook een koffie drinken in plaats van een pintje … zo’n plezante momenten zijn om te koesteren.

Vrij atypisch ook, want onze ervaring is dat de meeste Belgen niet zo sociaal zijn. We hebben het al opgegeven om enthousiast te zwaaien vanop onze fiets (met Belgische vlag) naar de wagens met Belgische nummerplaten … want de kans dat er terug gezwaaid wordt is praktisch nihil. Zeer vreemd. Wat niet wil zeggen dat er geen uitzonderingen zijn natuurlijk, zo was er bijvoorbeeld een heel tof koppel dat we eerst tegenkwamen in Alvor en daarna nog eens in Faro.


We zijn ook duidelijk aangekomen aan de Costa del Sol … de sfeer straalt gewoon vakantie uit.

En zoals we al vreesden is de route hoogst onaangenaam. Er zijn bijna geen alternatieven voor de A-7, een weg met 2 baanvakken en middenberm waar er tot 80 km/u wordt gereden en die wat aanvoelt als een autosnelweg, gelukkig zijn ze er wel fietsers gewoon. 
We twijfelden eraan om via het binnenland naar Malaga te trekken, maar dan zitten we op hoogtes tot 1000m en vriestemperaturen, en zo dapper zijn we net niet.

De camping waar we nu zitten is voor ons perfect (ondanks de steentjes op de kampeerplaatsen), de dame aan de receptie boodt ons direct een tafel en 4 stoelen aan (ze weten hier wat een trekker nodig heeft) en het zwembad is open en verwarmd.

Ok … misschien niet zo gezellig … maar wel warm!!!

januari 14th, 2017|Tags: , |1 Comment

Vrijdag de 13e?

Afstand 18km – Hoogtemeters 487 – Bestemming Sotogrande (Spanje) – Overnachting via via in het gastenverblijf van Ron en Monique en familie

Vrijdag de 13e … wel daar hebben we helemaal niets van gemerkt.

We hadden wel 2 keer kettingbreuk maar voor de rest was deze dag perfect. 
Wij konden immers via via  genieten van de gastvrijheid van Ron en Monique en hun gezin en het is altijd heel leuk om nieuwe mensen te leren kennen en om nog eens in een echt bed te slapen. 

Ron en Monique wonen helemaal boven op een steile berg, op het einde moest ik noodgedwongen afstappen en mijn fiets verder duwen… maar de beloning was navenant. Wat een mooi zicht over de rest van het dorp (met zijn 7 golfterreinen waarvan 3 in de top 10 van Europa), over de zee en over de rots van Gibraltar in de verte. 

Het toppunt van de dag was voor de kinders hoogstwaarschijnlijk het zwembad, eindelijk een zwembad dat nog open is, jubelde Liv. Ik moet toegeven dat ik begrijp waarom de campings hun zwembaden sluiten, bitter koud was het, ik ben er enkel onder sociale dwang ingesprongen, en het voelde eerder als het dompelbad van een sauna. Maar een vrouw mag zich niet laten kennen.

Liv die geen koude kent, haalde haar hartje op en zwom zelfs 10 lengtes.
‘S avonds werden we nog uitgenodigd om iets te gaan eten met Ron, Monique en Wendoline, hun toffe dochter … restaurants zijn altijd beter als je de locals volgt.

Het werd een toffe avond met natuurlijk de obligatoire selfie nadien… foto’s moeten niet altijd van goede kwaliteit zijn om mooie herinneringen terug op te roepen.

januari 14th, 2017|Tags: , |3 Comments

Gibraltar 

Gibraltar was iets waar we al lang naar uitkeken… en het kleine landje met de grote rots stelde niet teleur!!!

Ons plan was om de kabelbaan naar bovenop de rots te nemen, jammer genoeg is deze 4 dagen per jaar gesloten voor onderhoud … rara wanneer ?! Nu dus!
Maar er waren nog andere mogelijkheden om bovenop de rots te geraken, een flinke wandeling of een tour met busje en gids. Wij kozen voor het laatste.

Gibraltar in enkele puntjes

  • Gibraltar is ongeveer 6km2 en er wonen 32 000 mensen

  • Gibraltar hoort bij de UK, er is al 2 keer een referendum gehouden of Gibraltar bij Spanje moet komen, maar er wordt telkens massaal “neen” gestemd. Mensen uit Gibraltar zijn bijgevolg niet erg populair in Spanje

  • De apen (makaken) zijn een belangrijk symbool voor Gibraltar, de legende gaat dat Gibraltar Brits blijft zolang er apen op de rots leven. Zo heeft Winston Churchill ooit nieuwe apen laten uitzetten toen hun aantal op 7 was gekomen. Nu zijn er een 100-tal.
  • De voertaal is Engels, munt is pond maar men rijdt wel rechts (als enige land onder Brits bestuur)
  • De landcode op de nummerplaten is GBZ en dit staat voor Great British Zone
  • In Gibraltar is zowat alles duurder dan in Spanje buiten alcohol, sigaretten en benzine.

  • Gibraltar heeft een luchthaven met 1 startbaan, het grappige is dat die de enige ingangsweg tot Gibraltar kruist. Als er een vliegtuig opstijgt of landt dan wordt al het verkeer van en naar Gibraltar stilgelegd. (Zie ook ons filmpje op instagram)
  • Veel Joden ook in Gibraltar, zij namen de commerciële activiteiten over toen onder Franco de grenzen met Spanje gesloten werden en de Spanjaarden Gibraltar moesten verlaten.
  • We spraken enkele inwoners en wat steeds terugkomt is dat ze hier graag wonen omdat het er zo veilig is. 

  • Onze gids vertelde dat toen hij 50 jaar geleden als kind opgroeide, de sfeer totaal anders was. Toen was het vooral militair gericht … je mocht niet overal komen en overal waren militairen. Ondertussen zijn er veel minder militairen en draait het vooral om toerisme.
  • Onze gids huurt van de overheid voor £200 een woning, maar zijn kinderen zullen waarschijnlijk naar Spanje moeten emigreren. Wonen in Gibraltar is duur, de huizen zijn beperkt en de wachtlijsten voor het huren van de overheid zijn gigantisch lang (en eigenlijk is het gewoon wachten tot er iemand sterft)
  • De rots bevat 55km aan militaire tunnels (opslagplaatsen, barakken, ziekenhuis,…) dat is 2 keer zoveel als het wegennetwerk in Gibraltar.
  • De stenen die gewonnen werden door het graven van de rotsen werden gebruikt om het land uit te bereiden.

  • Apen zijn dieven … ik heb nog altijd een trauma van toen ik klein was, een aap stal toen mijn spiegeltje. Ik waarschuwde al dagen mijn gezinsleden en hield mijn gsm goed vast … dit keer stalen ze enkel ons brood en onze mandarijntjes uit onze zak in het busje.

  • De busrit is wat duurder dan de kabelbaan, maar je hebt dan wel een gids die je wat vertelt en die ervoor zorgt dat de apen tot bij jou komen … dat was toch wel het hoogtepunt van de dag … de apen die met hun zachte vingertjes op ons kropen
  • In het hoogseizoen kunnen de wachtrijen voor de kabelbaan tot 3u oplopen … en ik wil er niet aan denken hoe druk en warm het dan is op de rots … wij zijn dankbaar dat we hier kunnen zijn in laagseizoen

  • de speeltuinen zijn leuker in Spanje

    januari 12th, 2017|Tags: , |6 Comments

    Gibraltar in zicht 

    Afstand 66km – Hoogtemeters 678 – Bestemming La Línea de la Concepcíon (Spanje) – Overnachting Camping Sureuropa 

    Vandaag leerden we het Spanje kennen waar sommigen ons voor waarschuwden “Je kan daar niet fietsen, er zijn geen fietspaden en het is daar super gevaarlijk”

    De weg die we voor vandaag hadden uitgestippeld was niet geweldig. Een mooie baan voor de auto’s en de fietser kreeg de rest (soms was dit nog ok, maar dikwijls lag het vol met steenslag, putten, reflectoren of was het echt te smal en moesten we mee op het rijvak waar de auto’s 80 km/u reden. En het ging van kwaad naar erger … eerst moesten we illegaal een spoor oversteken (lukte legaan dankzij hulp van de spoorwegarbeiders) maar dan wou de fietscomputer ons de autostrade op leidden.

    Google maps to the rescue dan maar … deze gaf een veiligere (om)weg waardoor we om 16u ineens nog 25km, inclusief 1 berg, moesten afleggen. 

    Liv zag het even niet meer zitten, ik ook niet hoor maar vermits ik de moeder ben mag ik dat niet laten merken. Vic daarentegen wordt enkel maar uitgelatener en vrolijker door zo’n malchance.

    In elk geval … het is ons gelukt … iets voor 19u moe aangekomen op de bestemming en weer wat dapperder!!!
    Er waren natuurlijk wel lichtpuntjes op deze dag. 

    FOTO 1 – lunch met zicht op Afrika (Marokko meer specifiek)

    FOTO 2 – een weg banen door de bamboe… dit is volgens de kaarten een weg

    FOTO 3 – we hebben ze al zoveel gezien, maar ooievaarsnesten blijven plezant

    FOTO 4  – ziehier, de rots van Gibraltar. Het doet me wat denken aan Mont Saint Michel in Frankrijk, ook zo prominent aanwezig van al heel ver.

    FOTO 5 – De lelijke fabriek met de palmbomen en de graffitimuur  … het had wat.

    januari 11th, 2017|Tags: , , |7 Comments

    Arends spotten

    Afstand 36km – Hoogtemeters 344 – Bestemming Tarifa (Spanje) – Overnachting Camping Rio Jara 

    Vanmorgen bij het opbreken van de tent op ons idyllisch verlaten plekje hadden we een leuke ontmoeting, er kwam een passant, een lightweight fietstrekker die even dacht dat wij Friedl en Andrew waren. Jullie kennen deze mensen waarschijnlijk niet maar ik heb hun boek. De vriendelijke fietser vertelde daarop dat hij in het boek stond … en daar stonden we oog in oog met David Piper (waar ik ook nog nooit van gehoord had). 

    In elk geval was het tof om nog eens een sympathieke fietstrekker tegen te komen … want je ziet ze eigenlijk toch niet zoveel.

    Over de eerste 300m van de dag deden we een uur … fiets per fiets over het slijkerige, steile rotspad en daarna nog eens de bob. Wat een hel … dit was misschien het moeilijkste dat we deze reis al deden. Liv wou een foto trekken om onze woorden met bewijsmateriaal te staven, maar ze gleed uit en daarna was de goesting over. Bjeurn is trouwens ook eens goed (maar zacht) gevallen in de modder.
    De bovenstaande foto toont helemaal niet de moeilijkheidsgraad van deze verplaatsing, maar misschien overtuigt onze lichaamstaal.

    Boven aan de berg werden we beloond … arends vlogen rond de bergtop en kwamen op een bepaald moment super dicht bij.

     … weeral overtuigt de foto niet … maar dit is wel een vrije arend !!!

    En dan kwamen we aan in Tarifa … 

    We aten tussen de busjes met zicht op de (volgens ons beginnende) kitesurfers … die je weer niet op de foto ziet, maar ik zweer je dat er enkele waren. 

    Aan Tarifa beach waren er meer … veel meer. Liv en Vic waren behoorlijk onder de indruk … vooral als ze jumps deden.
    Ik was meer onder de indruk van het feit dat je aan de overkant gewoon Afrika kon zien liggen … een ander werelddeel begot … op 14 km van ons (dichter zullen we deze reis niet geraken)

    Waarschijnlijk dacht je … dit kan ik ook al weer niet zien, maar op de foto hierboven is het wel zichtbaar als je wat door de mist heen kijkt.
    Tarifa is volgens mij niet het mooiste kuststadje … maar door de kitesurfers en de sfeer die zij meebrengen, door het feit dat je Afrika kan zien en door de arends die we zagen werd het voor ons allen wel een succesnummer.

    januari 10th, 2017|Tags: , |7 Comments

    Wildkamperen is de max

    Afstand 35km – Hoogtemeters 385 – Bestemming omgeving Bolonia (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een berg

    Het plan was om vandaag veel kilometers te doen zodat we morgen snel in Tarifa konden aankomen. 

    Maar eerst bezochten we kaap Trafalgar, en dat was een magnifieke plek. Niets deed denken aan de historische zeeslag van 1805, waar de Britten Napoléon versloegen, maar de plek op zich is sowieso al wonderbaarlijk mooi.

    Fietsen tot aan de vuurtoren ging niet want op een bepaald moment stonden de duinen op de asfaltweg … met als resultaat dat het heel rustig was daar.

    Op de route naar Tarifa waren er 2 pittige bergen, maar halverwege de eerste hield de geasfalteerde weg op, om over te gaan in een pad met veel rotsen en modder. We besloten dan maar onze tent te placeren en het moeilijke werk voor morgen te houden.

    Na ons kwam er nog een andere fietsertrekker langs, serieus aan het zwoegen en terwijl Bjeurn hem mee naar boven duwde zei hij dat wij met onze fietsen nooit zouden boven geraken  … tja hij kan natuurlijk niet weten dat wij “de dappere duo’s ” zijn!!!!

    ’s avonds genoten we van onze berg helemaal voor onszelf … in de toestand dat het pad hier is verwachten we geen passage en we zijn ver uit het zicht van de bewoning en de wegen. 

    We durfden zelfs een vuur maken … tot grote vreugde van de 2 kinders.
    Wildkamperen is de max!!!

    januari 9th, 2017|Tags: , |6 Comments