Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Hoe werkt de tempoduurtraining?

Ik besef heel goed dat deze blogpost voor de meesten niet interessant zal zijn.
Ik kreeg echter wat vragen omtrent de opbouw van mijn tempoduurtrainingen. Hier is hoe ik deze opbouw.
Dus, indien geen interesse, klik dit gerust weg en kom later nog eens terug. Ik ben niet van plan om een gewoonte te maken van dergelijke posts.

HET MARATHONSCHEMA – HARTSLAGZONE’s – TRAININGSSOORTEN

Voor mijn eerste marathon deed ik een inspanningstest, waarin mijn hartslagzones bepaald werden. Ondertussen loop ik zo goed als altijd op hartslag.

Het bepalen van de hartslagzone’s kan ook theoretisch of door middel van een veldtest, maar een individuele test in een gespecialiseerde instantie is natuurlijk altijd accurater.

Als je op hartslag loopt, zijn er enkele  standaard trainingssoorten.
In mijn trainingschema voor de marathon zitten er 3 soorten trainingen.

  • EXT1-zone voor de wekelijkse lange duurloop
  • EXT2-zone voor de kortere lopen 2 keer per week
  • 1 keer per week waag ik me aan een tempoduurloop.

trainingssoorten

De 2 extensieve trainingen zijn duidelijk, je loop de afstand gewoon in de daarbij horende hartslagzone.

Aan intervaltraining waag ik me nog niet. Met mijn blessuregevoeligheid lijkt me dat al niet zo’n goed idee. Intervaltrainingen zijn nogal belastend en vragen veel recuperatie. En eigenlijk heb ik ook geen zin in intervaltrainingen.

Maar tempoduurtraining doe ik wel wekelijks. Dit is tevens de zwaarste training van de hele week. Maar het is wel goed om de snelheid wat te verhogen en het brengt wat variatie in het lopen (ook niet onbelangrijk).

De ene week loop ik de TD1 (minder intensieve tempotraining), de andere week ga ik voor TD2 (al wat pittiger).

Maar hoe maak je deze schema’s?

OPSTELLEN TEMPODUUR 1
Dit is een training met lichte versnellingen van 10 à 20 minuten met lange rustpauses.
De lichte versnellingen worden gelopen in TD1-zone en de opwarming, rustpauses en cooling downin EXT1-zone.

TD1

 

Dit is een voorbeeld van een lange en korte TD1 training. Ik maak deze op in een rekensheet. Via de inspanningstest ken ik de snelheden die overeenkomen met mijn hartslagen, zo kan ik de afstanden inschatten.

Het opstellen van het schema is wat spelen met combinaties en volgende regeltjes.

  • Voor opwarming en cooling down neem ik altijd 15 minuten.
  • De rustpauses tijdens de tempoduurtraining zijn 5 minuten.
  • De versnellingen zijn 10 tot 20 minuten.

OPSTELLEN TEMPODUUR 2

Dit zijn kortere snellere versnellingen afgewisseld met rust. De rustperiode is de helft (of nog iets meer) van de inspanningsperiode.
De versnellingen worden gelopen in TD2-zone en de opwarming, rustpauses en cooling down in EXT1-zone.

TD2

 

Dit is een voorbeeld van een lange en korte TD2 training.

Voor het opstellen van deze schema’s gelden de volgende regels.

  • Voor opwarming en cooling down zijn altijd 15 minuten.
  • De recuperatie tussen 2 reeksen is 5 minuten.
  • Een reeks mag in totaal 6 tot 20 minuten zijn.
    Ik vind het leuk om de reeksen telkens even lang te laten duren, maar met een andere verdeling. Zo kan ik de opbouw gemakkelijker memoriseren (dat is eigenlijk niet nodig omdat ik deze trainingen in mijn hartslagmeter programmeer, maar ik vind het altijd geruststellend om te weten wat er nog moet komen)
    Zo zie je hier reeksen van 12 minuten. De ene keer 2*6min, de volgende keer 3*4min, en de laatste keer 4*3min.
  • De rustpauses in de reeksen bedraagt de helft of van de inspanning voordien.

Plezant dus … het opstellen van de tempoduurtrainingen. Wat spelen met een rekensheet en puzzelen met verschillende combinaties, om zo tot een zo mooi mogelijk resultaat te komen.

16 lifesavers voor spitsuurouders

Lifesavers

  1. Introduceer goede gewoontes!!! Deze gewoontes zijn de basis, dit zijn je “lifesavers”
    Jas consequent aan de kapstok hangen, wekelijks de betalingen doen, meer water drinken, op tijd in bed kruipen, …
    Gewoontes introduceren neemt tijd, 21 dagen heb ik me ooit laten vertellen. Doe dit één voor één, en neem je tijd om ze je eigen te maken.
  2. Voor alles een vaste plaats
    Rondslingerende zaken hebben dikwijls geen ‘vaste en eenduidige’ plaats.
    In onze badkamer slingeren pyjama’s, handdoeken, badjassen, … allemaal rond omdat ze geen vaste plaats hebben.
    Ik ben begonnen met het opsnorren, kopen, en (laten) installeren van haakjes. Haakjes voor in de slaapkamers en de badkamer.
    En samen met die haakjes, zullen er ook afspraken komen. Wat waar hoort (en vooral ‘waar niet’ hoort)
  3. Geef je slaap niet op voor meer tijd … dat komt de rust in je hoofd zeker niet te goede
  4. Trappenpost. Al van gehoord?
    De meesten doen het wel. Dingen die naar boven moeten, alvast op de trap leggen, in de hoop dat de volgende die naar boven moet het meeneemt. 
    Maar bij mij had het kind geen naam … vanaf nu dus wel.
    Ik hoor me al roepen … “Deur dichtdoen … en vergeet de trappenpost niet !!!!”
  5. Strijk wat minder. Een vriendin van mij strijkt (zo goed als) nooit. De hemden van de man, gaan van het wasmachien direct op de kapstok om te drogen, en eens ze droog zijn gaan ze met kapstok en al terug de kast in. Jeansbroeken, kinderhemdjes, …. worden daar ook niet gestreken.
    Ik strijk al niet zoveel, maar dit inspireerde me toch om ‘nog minder’ te strijken. Jammer genoeg heb ik wel al gemerkt dat de truc met het hemd niet voor elk stofke lukt, maar voor sommige hemden is dit een waardig alternatief.
  6. Koken is -bij mij althans- een grote bron van stress, net omdat het in het spitsuur gebeurt.
    Maar er zijn wel wat hulpmiddeltjes.
    De dubbele portie koken en een deel invriezen.
    Dubbele portie aardappelen / rijst klaarmaken en de volgende dag eten of verwerken in stoemp, gebakken patatjes/rijst, nasi, ovenschotel …  
    Al een deel voorbereidingen voor de volgende dagen doen. Zo maakte ik gisteren de voorbereidingen voor de quiche van vandaag (oudercontact), zodat ik enkel nog bij elkaar moet kappen en in de oven steken, en maakte ik ook nog chili sin carne voor donderdag (donderdag is koningin van de spitsuurdagen)
  7. Minder improvisatie en last-minute, meer voorbereiding (en liefst genoteerd en niet in je hoofd)
    Hieronder horen weekmenu, het regelmatig op voorhand checken van de agenda, de kadotjeskast, het verlanglijstje voor iedereen in je familie dat je héél het jaar door aanvult ….
  8. Durf ‘neen’ zeggen. Dikwijls zeggen we te snel ‘ja’, uit beleefdheid of om anderen te pleasen. Zonder ons eerst af te vragen wat hiervoor zal moeten wijken, en of je je hiervoor wel wilt engageren.
    Wat kan helpen is een time-out. Niet direct ‘ja’ antwoorden, maar jezelf tijd geven om er eerst na te denken. Ook kan je eventueel nog met een tegenvoorstel komen.
  9. Stop met multitasken.
    Multitasken is een mythe. Dit houdt eigenlijk in dat je constant switcht tussen verschillende taken, waardoor je maar op 60% van je totale efficiëntie werkt.
  10. Werk in batches.
    Gelijkaardige taken samen uitvoeren.
    De betalingen eens per week uitvoeren. Dingen waarvoor je het huis moet verlaten bundelen, zoals de kinderen naar de zwemles brengen en terwijl het glas daar in de glasbol dumpen, ….
  11. Haal zaken uit je spitsuur
    Kleren ‘s avonds al klaarleggen (2 setjes kleren als je kinderen zich niet zomaar een keuze laten opdringen), tafel al dekken, boekentassen klaarzetten, …
  12. Wees alert voor vervuilde tijd.
    Facebook, email die overladen wordt met nieuwsbrieven, het wachten tijdens de sportactiviteit van je kinderen
  13. Durf jezelf af te sluiten. Soms heb je tijd nodig om eens ongestoord te kunnen werken zonder afleiding. Zet die smartphone af, boek dat hotelletje niet terwijl je met een half uur naar de tv kijkt.
  14. Noteer procedures. Dit is iets wat ik vrij frequent doe, noteren hoe ik iets moet doen. In evernote heb ik een bestandje van hoe ik mijn dingen moet klasseren zodat ik ze snel terugvind, we hebben een lijst met alles wat we nodig hebben op een fietsvakantie, voor verjaardagsfeestjes en reizen wordt een draaiboek gemaakt, ….
  15. Het klokjessysteem. Een vriendin (waarvan ik regelmatig tips deel, want ze heeft heerlijke tips maar geen blog) heeft het klokjessysteem ingevoerd voor de weekends. Per dag wordt er een klokje getekend en daarin worden eerst ‘de moetjes’ gepland (met een realistische timing). Daarna mag iedereen van het gezin nog om de beurt zijn wensen inplannen (alleen gaan kledingshoppen, zwemmen, leren vingerhaken, …… ) . Vooral voor kinderen, die alles het liefst ‘nu’ willen, kan dit voor duidelijkheid en rust zorgen.
  16. (her)verdeel taken. Dit gebeurt het best in samenspraak met iedereen van het gezin, als je je zelf geëngageerd hebt voor iets, is het ook gemakkelijker om dit na te leven.
    Als tip voor zo’n gesprek heb je het voorbeeld van de ketchupfles. Elke vrijdag wanneer de wekelijkse frietjes gegeven worden, gaat de ketchupfles rond. En mag de persoon die deze vastheeft een verhaal vertellen, de andere mogen enkel vragen stellen. 
    Als ik dat zou toepassen, zou ik dat dan wel niet met een ketchupfles doen, want ik ken mijn pupillen, die fles zou snel op de grond liggen. Wij eten trouwens ook niet elke week frietjes. Maar de essentie spreekt me wel aan.
Dit zijn praktische tips die ik meenam uit de workshop ‘Lifesavers voor spitsuurouders‘. De tips die de spreekster en auteur Sara Van Wesenbeeck aanreikte, werden aangevuld met de gewoontes van andere mensen uit deze workshop, de slimme aanpak van mijn vriendin en de geplogenheden van mezelf.

 

Lifesavers voor spitsuurouders

Een tijdje geleden ging ik naar een workshop van Sara Van Wesenbeeck over haar boek “Lifesavers voor spitsuurouders”

Op voorhand grapte ik al thuis “Dat ons leven zou veranderen”,
de dag nadien zei Liv al “Ik wou dat je nooit naar die avond was gegaan!”

Want de workshop was voor mij de moeite waard. Niet dat daar ineens ‘de tip’ voor een stressvrij leven werd meegedeeld, maar het zette me wel aan het nadenken … voor dagen en dagen. Telkens stelde ik me weer de vraag, “Waarom krijg ik het niet onder controle?”

En ik ben tot een (voor mij) verrassende conclusie gekomen.

Je kan blijven organiseren en plannen en aan timemanagement doen … maar teveel is teveel.
Ik denk dat ik al 7 ballen in de lucht hou (om het met haar woorden te zeggen), maar ik wil er 8 in de lucht houden. En als ik daar uiteindelijk in zou slagen, wil ik er weer 9 in de lucht houden.
Een vriendin zei me ooit “wil je niet gewoon teveel?”. Ik denk dat ze gelijk heeft … het is de aard van het beestje (een beestje dat nooit tevreden is)

Mijn werkpunten zijn bijgevolg ….

meer uitbesteden
En dan niet enkel de taken maar ook de verantwoordelijkheden. De losse eindjes in een ander zijn hoofd steken.
Niet gemakkelijk, want ik heb nogal de neiging tot het denken van “Wat ik zelf doe, doe ik beter”.
Maar dat zal ik moeten loslaten en de anderen het dan ook gunnen om het op hun manier te doen.

niet zo naar mijn limieten proberen te streven
De tijd dat ik nog wist wat verveling was, ligt al even achter mij. Ik kan wel 1001-dingen verzinnen die ik nog moet/wil/zou kunnen doen.
Niet enkel verplichte nummers zoals huishouden, verbouwen en naar hobby’s rijden, maar ook leuke dingen zoals lopen, bloggen, tijd met de kinderen, tijd voor vrienden en familie, ….
Met als gevolg dat ik gefrustreerd geraak omdat ik nog zoveel te doen heb, maar zo weinig energie om het ook effectief te doen.
Want het probleem is niet altijd een tekort aan tijd, maar dikwijls een tekort aan energie. Iedereen kent waarschijnlijk wel het gevoel dat hij enkel nog maar zin heeft om in de zetel te ploffen (voor de tv).
In plaats van frustratie zou ik beter denken “Morgen is er weer een nieuwe dag”, om vervolgens een lang warm bad te nemen met een glaasje wijn.

Natuurlijk kan het nog allemaal nog efficiënter, maar ik denk dat ik al vrij efficiënt ben.
Ik blijf natuurlijk wel streven naar verbetering (want ik vind al die systemen wel tof), maar daar ligt mijn grote probleem niet echt. Dat ligt bij mezelf ;-)

En zo snappen jullie ook, waarom Liv wou dat ik nooit naar deze avond was gegaan.
Toen ik hen nog eens wees op hun verantwoordelijkheden (boekentas op zijn plaats zetten na ‘t school, jas aan de kapstok, na ‘t school brooddoos in keuken leggen, agenda en huistakenmap zelf terug in boekentas steken, …..) besefte ze dat dit ook impact op haar ging hebben.

Inspirerend dus voor mij, vooral omdat ik al een tijdje aan het worstelen ben. En daarmee ben ik niet alleen.

Waar ik het nog niet over heb gehad, zijn de tips die ik daar heb opgepikt. Hieraan wijd ik binnenkort (laten we afspreken morgen) eens een volledige blogpost.

Parijs Marathon - week 1/18 - Definiërend

De marathon schema's hangen klaar ... Parijs met de man #romantisch #ParisMarathon

Het is zover, de training voor de marathon van Parijs is gestart. De trainingschema’s hangen alvast op de koelkast.

Het leuke aan deze marathon is, dat ik hem samen met Bjeurn ga lopen … althans dat is het plan.
Veel samen trainen zal misschien niet mogelijk zijn, integendeel, het zal er niet gemakkelijker op worden om de trainingen in te plannen. Maar we kunnen elkaar alvast motiveren en oppeppen.
Ik kijk trouwens ook al uit naar onze citytrip. (tips voor leuke hotellekes in Parijs zijn welkom)

Dit was een week waarin ik doelen en strategie definieerde.

Het doel is de marathon binnen de 4u lopen (dan kan ik dat eindelijk schrappen van mijn bucket list). 

De strategie is de volgende

  • Het schema blijft onveranderd, vorige keer werkte het goed … ik begin dus terug met het trainen op hartslag en ik train minimum 3 keer per week, de 4de training is optioneel.
  • Deze keer ben ik wel van plan om echt wat gewicht te verliezen en zo tijd te winnen (want ik berekende hier, dat ik 8min sneller loop, als ik 2kg minder weeg als vorige keer … waarmee ik onder de 4u zou aankomen). Er zitten nieuwe batterijen in de weegschaal en deze keer is gewicht geen geheim (en hoop ik zo wat gemotiveerder te blijven)
  • Ik ga proberen om minimum 7u per nacht te slapen
  • En ik probeer mijn dagelijkse cola zero te bannen (welk effect ik hiervan verwacht is me niet zo héél duidelijk … minder drang naar zoets denk ik)

Bloggewijs zal ik elke zondag een samenvatting van de week proberen te geven (om jullie niet teveel te vervelen met loopverslagen).
Hierin vertel ik dan hoe ik de week ervaren heb (deze week dus definiërend)
Een mooie grafiek met in het blauw de aantal kilometers van het schema, in het rood het werkelijk aantal gelopen kilometers en in het oranje het gewicht.
Ik ben dus goed bezig als de rode lijn niet onder de blauwe komt en als de oranje lijn naar beneden gaat ;-)
Verder volgt nog een kleine samenvatting van de trainingen en andere dingen die ik wil delen.

De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 37 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,7 kg

Training 1: 5.56 km – 31m:55s – 5:45 min/km – alleen

Training 2: 14,29 km – 1h:32min – 6:26 min/km – met de heidejoggers

Training 3: 6.20 km – 36m:27s – 5:53 min/km – met Bjeurn

Training 4: 10.00 km – 46m:27s – 4:39 min/km – eindejaarsjogging in Kampenhout.
Een wedstrijd die ik al jaren probeer mee te lopen. Geef mij maar zo’n gezellige stratenloopjes zoals deze.
Hier heb ik vandaag een dik persoonlijk record gelopen, mijn vorige 10K record direct met 3 minuten verbroken. Misschien doordat ik mezelf de eerste keer ooit voordien warm liep (niet mijn idee). Ik loop in elk geval nog altijd op wolkjes.

Blessuregewijs: op de hoede voor de rechterscheen

Loopblog? Of naaiblog?

Ge dacht waarschijnlijk … “Dat begint hier verdacht veel op een loopblog te lijken, terwijl ik dit enkele jaren klasseerde in mijn feedreader als naaiblog”

Wel goed nieuws … soms wordt hier ook nog wat genaaid. Kijk eens wat we hieronder hebben.

Jaja ... er wordt nog gestikt ... maar wat zou dat toch zijn?

 

Waarschijnlijk zeggen bovenstaande lapjes stof je niets, maar het is echter wel iets handig … een running belt.
Hierin kan je gsm, sleutels, zakdoekjes, gellekes en andere nuttige zaken kwijt tijdens het lopen. Zonder dat het op- en neer zit te schodderen. Ik maakte het volgende deze tutorial.
Gemakkelijk en snel te maken, handig om mee te lopen en goedkoop. Het enige nadeel is, dat het tijdens de zomer wel warm is. Voor de marathon heb ik me toch nog iets anders gekocht, maar dit doet het ook prima.

En kijk eens hieronder … nog iets

IMG_20141207_215709

Vermits we (de man en ik) deze week starten aan het trainingsschema voor de marathon van Parijs maakte ik nog volgende ‘icepack-zakjes’, naar bestaand voorbeeld.  Handig, zeker voor ons, want blessures loeren weer om de hoek (shin splints bij mezelf, achillespezen en kuitspier bij de man).

Ge denkt nu waarschijnlijk … ze heeft ons hier weer goed liggen, dat is en blijft hier een loopblog.
Tja, ik plan weer wekelijks een trainingsverslag van marathontraining.

Maar tussendoor hoop ik het ook nog te hebben over kinderen, kinderentertainment, snelle eenvoudige recepten, flitsen uit het dagelijkse leven, nutteloze weetjes, en andere interessante en minder interessante zaken.

En hierbij kregen jullie ook alvast eens een blik op mijn naaikamer, want het is hier toch ook een beetje een verbouwblog.
Een naaikamer met -voorlopig- dubbele functie, atelier voor mij en speelkamer voor de kinders (daarmee de Dino).

De speelkamer zal waarschijnlijk nog wel verhuizen … als ik nog eens de moed vind om deze eerst te schilderen (juist ja … met momenten is het hier ook een schilderblog)

Eind van een tijdperk … begin van een tijdperk

EIND VAN EEN TIJDPERK

Ik vrees dat we zitten aan het eind van een tijdperk. Op de schoot zitten van de Sint, daar worden ze te oud voor.
Dit jaar zagen de kinderen de Sint weliswaar op ‘t school, op de scouts en op de voetbal, maar een persoonlijk praatje op zijn schoot was er niet meer bij.
Deze foto met Vic (2e links) en de rest van de U6/7 in de voetbalkantine, is het beste dat ik kon krijgen en zal ‘de sintfoto van 2014′ worden.

Vanaf nu kan het enkel maar bergaf gaan. Ik hoop dat Liv volgend jaar zo snugger is om te beseffen dat onsterfelijkheid zelfs niet voor een goedheilig man is weggelegd.
Alhoewel ik wel vermoed dat ze zo leep zal zijn om haar ongeloof niet luidop te uiten (stel je voor dat ze volgend jaar geen blaffend en springend hondje krijgt)

Net zoals die keer dat de tandenfee haar was vergeten, waarop ze teleurgesteld opstond “Ik wist wel dat de tandenfee niet bestaat en dat de mama’s en de papa’s dat geld daar gewoon leggen!!!”.
Waarop ze de volgende morgen wild enthousiast opstond omdat de tandenfee dan toch gekomen was.

De sint in de voetbalkantine

 

het archief van de vorige jaren -> 2013201220112010200920082007

BEGIN VAN EEN TIJDPERK

Bjeurn is soms een beetje moediger dan ik. Hij maakte het ambitieuze plan om met de kinderen te gaan mountainbiken. Dwars door d’ hel van Weit … een tocht van 15km (+3,5 km enkel naar het startpunt). En dat terwijl we om 12u al fris gewassen op een verjaardagsfeest moesten zijn.

Ik had al visioenen met vallende kinderen, bokkende kinderen die niet meer verder willen, huilende kinderen, verkleumde kinderen, mountainbikers die onze kinderen omver rijden, mountainbikers die ambetant zijn omdat onze kinderen de boel ophouden, een preek van de schoonmama omdat we te laat op het feest aankomen, ….

Maar geen van allen was waar (allé, sommige dingen wel een beetje … dat vallen, huilen en bokken is even gebeurd, maar het kind in kwestie heeft zich goed herpakt).
De kinderen hebben super flink gefietst, Vic blijkt een mountainbiketalent (onverschrokken en nen doorzetter), de organisatie was super, de andere mountainbikers zagen onze kinderen gewoon als een extra hindernis en niet als een ergernis, we hadden nog tijd voor een afsluitend drankje en waren toch op tijd op het feest (mits academisch kwartier).

Een nieuw tijdperk dus, waarop we activiteiten met de kinderen kunnen doen die we zelf ook leuk vinden. Voor volgend jaar staat dit alvast terug in de agenda (misschien kunnen we de jaarlijkse Sint-fotoreeks dan vervangen door Hel-Van-Weit-fotoreeks)

IMG_20141207_210849

IMG_20141207_210941

Absurditeiten

Laten we eens die mooie zonsondergang delen op instagram

  • Abonneren op de verwittiging van de bib dat je boeken gaan vervallen, kan enkel als je ook de spam (voorleesmomenten enzo) erbij neemt.
  • Een Collect&go depot (Mechelen) waar je geen leeggoed meer kan binnenbrengen. Daarvoor moet je in de winkel (enkele kilometers verderop) zijn.
  • Op een koude dag als deze, naar ‘t werk fietsen en onderweg moeten stoppen om kleren uit te doen omdat je onpasselijk wordt van de warmte.
  • Op ‘t werk aankomen en de vraag horen “kom jij nog steeds met de fiets? Is dat niet te koud?”
  • De huidige versie van een document extensie ‘nieuw’ geven, of ‘laatste versie’
  • Die mooie zonsondergang delen op instagram … en merken dat 20 anderen die je volgt dit ook deden. (je kan zonsondergang ook vervangen door regenboog)
  • Tijd maken voor ontspanning, wat dan weer tot stress leidt
  • Automobilisten die in een lange file voor een rood licht, die op de gemarkeerde oversteekplaats voor fietsers en voetgangers stilstaan, zodat deze niet veilig kunnen oversteken.
  • Ik die elke dag teken probeer te doen naar deze automobilisten dat ze dat fietspad moeten vrij laten, alsof ik ze allemaal kan opleren en binnen een maandje alles beter is.
  • Batterijen weggeven (na 4 jaar niet te gebruiken) en daarna beseffen dat de Sint speelgoed brengt met die welbepaalde batterijen. (dacht ik dat hot wheels van die opwindbare autokes waren … mispoes)
  • Tijdens het joggen gebeten worden door een hond(je) en nog onder uw voeten krijgen van het baasje (blijkbaar kunnen kleine scharminkels ook jachthonden zijn, en mag je daar niet langs lopen).
  • Ik die zo aangedaan was van het voorval, dat ik niet eens reageerde dat ze haar hond dan dichter aan de lijn moest houden
  • Bugs in het domoticasysteem waardoor ik al 2 keer denk dat we met een inbreker zitten (de tweede keer belde ik gelukkig de man ipv de politie)
  • De sint die al bij zijn aankomst in Antwerpen zegt dat er geen stoute kinderen zijn, waardoor deze niet meer vatbaar zijn voor mijn dreigementen dat ik het aan de sint ga vertellen
  • Net tussen 2 marathontrainingen door, wanneer ik gewoon wat voor het plezier loop en zeker niet opbouw, loert een blessure om de hoek (shin splints)

 

Waarom ook jij ... een marathon kan lopen (als je echt wilt)

Superheroes Annelies en Liv

Een marathon lijkt een heroïsche daad, enkel voor helden.
Boekjes zoals runners world, waarin enkel de superhelden met een pace van 4 minuten aan bod komen, lijken dat enkel te bevestigen.

Maar een marathon, dat is ook weggelegd voor de gewone mens … als je echt wil!!!

Want ik hoor de excuses al komen.
Ik droom van een marathon te lopen maar … ik heb geen tijd, dat gaat niet met mijn knieën, ik vind het saai om zo lang te lopen, ik kan dat niet …
Excuses zijn gemakkelijk gevonden … en het probleem is dat ze meestal zo geloofwaardig zijn dat zelfs jij ze gelooft.

“Geen tijd” wil eigenlijk zeggen ‘”geen prioriteit” … deze is het gemakkelijkst te weerleggen. Inderdaad, je moet niet beginnen aan een marathonvoorbereiding als de focus er niet is. Je verbouwing is waarschijnlijk niet het meest geschikte moment.
Maar voorts gaat het vooral over prioriteiten stellen en uiteindelijk valt de tijdsinvestering best wel mee. Elke hobby neemt immers tijd in beslag.

Blessures …. de schrik der zeven lopers. Blessures kunnen je voorbereiding fiks in de war brengen en in het slechtste geval zetten ze een kruis over je geplande marathon.
Maar of dat zo zal zijn, weet je enkel als je de voorbereiding ook effectief aanvangt.
En blessures zijn nooit leuk, maar ze betekenen niet altijd het einde.

Zo ben ik nog altijd zwaar onder de indruk van Sylvie (uit het canvas programma “Marathon“). Zij liep de marathon van New York uit, ondanks blessures. Haar langste duurloop was 17km, de conditie bouwde ze op met alternatieve trainingen.
Een loopvriendin van mij geraakte ook geblesseerd aan haar knie, en dat net in de zwaarste weken van de marathonvoorbereiding. Ze was enkele weken ‘out’, en haar deelname stond in twijfel. Maar ze liep toch, en finishte met een mooie tijd, als was ze nooit geblesseerd geweest.
Mijn huisdokter twijfelde ook of hij de start van zijn marathon zou halen wegens hardnekkige blessure, en hij verbrak zijn vorige record met 20 minuten.

Ikzelf ben al jaren regelmatig geblesseerd. Ik ben in een continu gevecht met shin splints en ben onlangs meer dan 7 maand ‘out’ geweest met iets ongedefinieerds. Het was mijn grote angst dat ik niet aan de start van de marathon zou geraken … 50% gaf ik mezelf. Tot mijn grote verrassing geraakte ik niet één keer geblesseerd (mits soms eens een pijntje … maar dat is nooit te vermijden)

Lopen is saai, dat argument kan ik begrijpen, dat was ook één van mijn grote angsten.
Ik kon me wel inbeelden dat ik het niet zou kunnen opbrengen om alleen te gaan lopen, uren aan een stuk, in de voorbereiding. Soms vind ik 10 kilometer immers al saai.

Vreemd genoeg ben ik meestal met veel goesting gaan lopen … dankzij deze 5 dingen.
Afwisseling, focus, een concreet doel, een trainingsschema (waar ik me goed bij voelde) en zelfvertrouwen (dankzij de inspanningstesten wist dat ik het goed aanpakte).

30 km lopen lijkt saai … als in ‘3 keer zo saai als 10 km lopen’. Ik kan het nog altijd niet helemaal verklaren, maar dat bleek niet zo te zijn, integendeel.
Het waren niet de duurlopen waar ik het meest tegenop zag, de tempolopen bleken erger (meer belastend ook). Maar gelukkig zeggen ze dat je bij een eerste marathon niet op snelheid moet trainen … die tempolopen zijn dus optioneel.

Laat je niet wijsmaken dat jij geen marathon kan lopen.
Loopboeken en tijdschriften richten zich vooral op de top en subtop, degenen die een marathon binnen de 3u lopen en belachelijk veel kilometers per week afmalen. Irritant vind ik dat.
Aan de start van een marathon staan er immers mensen in alle soorten en gewichten. Laat je niet afschrikken door loopboeken of tijdschriften die zich niet focussen op de gewone mens.

Gelukkig kende ik zo’n gewone mens, mijn grote voorbeeld, mijn mama, die op haar 41 startte met lopen en enkele jaren later een marathon liep (met een doenbaar trainingsschema, en slechts 3 trainingen per week).
Ook las ik ooit over Oprah Winfrey, die meer dan 100kg woog toen ze startte met lopen en uiteindelijk een marathon liep in de mooie tijd van 4u29min.

Een marathon is zo zwaar als je deze zelf maakt. It ‘s not the distance that ‘s killing you, its the speed.
Een marathon lopen in 4u, 5u of zelfs 6u is nog steeds een geweldige prestatie.
Er zijn zoveel mensen die iets niet doen, omdat ze het direct goed willen doen.
Met als resultaat dat ze het uiteindelijk nooit doen … en dat is zonde.

Soms moet je gewoon je twijfels/angsten opzij zetten, het risico nemen en er gewoon voor gaan !!!

Ouderschap … constant het ritme bijsturen

IMG_20141129_195633

Sinds ik mama ben, moet ik constant het net gevonden ritme bijsturen aan nieuwe situaties. “Dynamisch” kan je het ouderschap wel noemen.

Eerst wordt het kind geboren, met een huilbaby was de aanpassing meteen groot. Ik herinner me nog dat Bjeurn me ooit -vermoeid- vroeg: “Is ‘dit’ nu ons leven”?

En zo volgenden er nog meer momenten waarop het ritme moest worden aangepast.

  • Een tweede kind (dat viel nog mee)
  • de overstap van creche naar school (rampzalig, echt)
  • verandering van werklocatie van de man, 60km verder (dat we oplosten met nieuw werk voor mij)

En daarna ging het beter.

  • Het tweede kind ging ook naar ‘t school, een dikke verbetering zowel op vlak van tijd als financieel.
  • Ik begon 4/5e te werken … een zaligheid.

En ik dacht … dat het ergste achter de rug was. Genieten tot ze in de pubertijd komen!!! De lagere school leeftijd is toch de gemakkelijkste leeftijd , zeggen ze … niet?

Inderdaad, lagere school kinderen zijn geweldig.
Niet meer zo schattig weliswaar , maar in ruil krijg je wel veel terug; zelfstandigheid, intelligentie, toffe babbel, toffe activiteiten om met ze te doen, minder kuren  …
Heerlijk vind ik dat, geen buggy’s meer, geen dutjes meer, in de auto stappen en gewoon vertrekken want de kinderen klikken zelf hun gordel vast.
En om 7u des morgens, komen ze even langs om te vertellen dat ze opstaan, waarop ze naar beneden gaan en zelf de tv opzetten. In het beste geval dekken ze nog de tafel en geven ze de kat eten.

Maar er is ook een keerzijde aan lagere school kinderen, namelijk hun hobby’s.
Hier is dat  inline skate (3 keer per week), voetbal (3 keer per week), zwemmen (1 keer per week), scouts (1 keer per week).
Daardoor moeten we elke dag wel ergens zijn (buiten vrijdag). En het is een hele uitdaging om huiswerk, avondeten, hobby, bad in één avond gepropt te krijgen.

Er moet dus weer iets veranderen, weer op zoek naar een nieuw ritme.
Mogelijke oplossingen

  • Naschoolse activiteiten reduceren … maar scouts en zwemmen vind ik te belangrijk, de voetbal schrappen is geen optie voor de zoon, en het inline skaten is te belangrijk voor de dochter.
  • Vroeger opstaan, om vroeger naar het werk te kunnen vertrekken en dan ook weer vroeger te kunnen stoppen. Niet echt een optie … 5u50 vind ik al vroeg genoeg. Vermoeidheid werkt trouwens stress in de hand.
  • Mijn fiets terug inruilen voor de auto om te gaan werken. Dit heb ik héél zwaar overwogen, maar neen. Ik ben trots en blij om met de fiets te kunnen gaan werken. Het is goed voor de mobiliteit van anderen, mijn gezondheid, het milieu en natuurlijk ook voor onze portemonnee.
  • Voor enkele dagen per week naschoolse opvang zoeken waar ze avondeten krijgen en huiswerk kunnen maken. Lijkt ideaal, ik ben de zoektocht alvast gestart.

Voorlopig kwam ik enkel tot het volgende, waar ik wel veel van verwacht.
‘s morgens wat minder op het gemak doen en mijn ontbijt uitstellen tot op het werk. Getest en uitgeprobeerd … spaart me 20 minuten uit. En op 20 minuten kan je veel doen tijdens de avondspits.

Hopen dat het werkt dus, en hopen dat het alleen maar beter wordt … tot ze in het middelbaar zitten, want “kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen”.
Maar gelukkig -naar ‘t schijnt – ook “grote kinderen, terug wat meer vrijheid voor de ouders”.

4 fietsfilmpjes die wat pijnpunten blootleggen

Dagelijks naar je werk kunnen fietsen is echt super … maar soms ben ik ook een gefrustreerde fietser.
Ik zal aantonen waarom aan de hand van volgende filmpjes.

 

De “fiets-o-strade”: klinkt wel goed. Zoals in “auto-strade”, maar dan enkel voor fietsers.
Dit filmpke toont aan dat de naam misschien toch wel verkeerd gekozen is.

 

Het volgende filmpje is gemaakt aan de Dampoort in Gent. Een fietser wordt (bijna) aangereden door een auto die afslaat.
De reden waarom dit filmpje me bijblijft, is niet het filmpje zelf, maar de reacties op facebook (waar ik het het eerst zag) .
De reacties waren verbazend. Veel mensen vonden dat de fietser in fout was … want hij reed te snel.
Terwijl de fietser gewoon maar rechtdoor reed op het fietspad en de automobilist met een manoeuvre bezig was.

Ik kan begrijpen dat je als automobilist verrast wordt door een fietser, zeker in een geval als dit. Maar ik kan moeilijk begrijpen dat er zoveel mensen zeggen dat de fietser hier in fout is … omdat hij te snel rijdt.
Ik wil met mijn fiets zeker defensief rijden, maar dan wel omdat ik weet dat het soms moeilijk is om alles te voorzien.
Niet omdat sommige automobilisten vinden dat ze overal voorrang hebben.

 

Dit filmpje ken ik al even, ik moet er dikwijls aan denken ‘onderweg’. En ik moet altijd lachen als ik het zie

 

Dit werd gemaakt als reactie op een filmpje van de lijn, waarin “tram24” claimt veel vertraging te hebben door slecht afgestelde lichten en obstakels. Onder obstakels vallen dan ook de eigen passagiers die oversteken.
Dit schoot iemand in het verkeerde keelgat en “fiets24″ deed het parcours eveneens om aan te tonen dat je met de fiets ook veel obstakels tegenkomt.

Paniek voor de black-out

Pakjes laten leveren, kan soms verrassend zijn.
Eens worden ze aan de buren gegeven, dan weer staan ze aan de achterdeur, soms aan de voordeur en vandaag vonden we een pakje ‘in het kot’.
Dit was geen bestelling waar ik op wachtte, en ‘het kot’ is ook geen plek waar ik dagelijks kom, dus geen idee hoe lang dit pak er al stond.

Overlevingskit voor de black-out

 

In de bewuste kartonnen doos zat deze ‘overlevingskit’, zodat ik en mijn familie voorbereid zijn op een black-out.

Een pillamp, een draagbare batterijlader, een herbruikbaar hot-pack, een dekentje, een isostar-reep en een brochure met tips voor de black-out.

Schone promotiestunt, dat moet ik wel nageven, maar eigenlijk moet ik toch wel lachen met héél dat black-out gedoe.

Over de black-out en het afschakelplan is al zoveel geschreven en gepraat, maar voor de impact op mijn gezin heb ik niet zoveel schrik.

Mijn stiefbroer en zijn vrouw die in New York woonden, vertelden overlaatst over de naweeën van de orkaan Sandy in New York in 2012.
Een groot deel van New York (gelukkig niet het hunne), heeft een week zonder stroom gezeten. En niet enkel zonder stroom, maar als gevolg daarvan ook zonder stromend water.  Niet handig, als je op de 33e verdieping woont waarvan de lift niet meer werkt.
Geen stromend water betekent trouwens ook … de WC niet meer kunnen doorspoelen (om maar iets te zeggen)

Bij ons zal het dus allemaal wel meevallen, waarschijnlijk merken we niets en misschien gaat de stroom er ‘s avonds eens voor 3 uur uit.
Dan steken we een kaarsje aan en eten we bokes en koude restjes in plaats van een versbereide warme maaltijd.
Dan hollen we onszelf eens niet voorbij om iedereen op tijd bij zijn naschoolse activiteit te krijgen, en hangen we eens niet de hele avond voor de tv.
Neen … dan kruipen we in de zetel onder een dekentje (of onzen dons), pakken we een pillicht en lezen we elkaar boekjes voor.

Het klinkt al bijna aanlokkelijk.

 

Geocachen ... zo begin je eraan !!!

Geocachen ... zo begin je eraan

 

Wat er juist zo leuk is aan geocachen vertelde ik al hier.
Maar hoe begin je daar nu aan, aan dat cachen?
 

Wat kan je verwachten?

Geocaching is eigenlijk een soort schattenjacht. En je zou ervan versteld staan hoeveel caches / schatten zich in je buurt bevinden. 
Het is dan de bedoeling dat je deze schatten gaat zoeken (op basis van hun GPS-coordinaten) en je je naam in het logboek kan plaatsen, en eventueel ook digitaal kan loggen.
Er zijn geocaches op mooie afgelegen idyllische plekjes, maar evengoed in steden, dorpen, … Bij jou in de buurt, maar evengoed in het buitenland.

Wat heb je nodig?

  • Een computer of smartphone met internet
  • Een GPS (dit kan je smartphone zijn, of een GPS-toestel waar je coördinaten kan ingeven).
    Met mijn smartphone kom ik al héél ver, maar ik merk wel dat ik met mijn loopgps (forerunner 305) toch nauwkeuriger ben.

 

Hoe begin je eraan?

Op verkenning op de geocachewebsite

 Je start op de website www.geocaching.comHier kan je je geocaching-account aanmaken, dit is gratis voor een basis-account (en ik heb tot nu toe nog niet de behoefte gehad om premium te worden). Ook kan je al eens de site verkennen.
Zeer interessant is de kaart met daarop de geocaches op aangeduid. Als je naar de kaart kijkt, zie je verschillende soorten icoontjes, deze geven het type cache aan. Je hebt immers de ‘regulars’, maar ook ‘mystery caches’ (met een al dan niet moeilijke raadsels om de coordinaten te vinden) en ‘multi-step’ caches.
Als je nu eens klikt op een ‘regular’ cache (laten we hier maar mee beginnen), zie je dat er gegevens worden meegegeven over de cache.
De moeilijkheid om deze te vinden, de moeilijkheid van het terrein, de grootte van de cache (micro is ongeveer de grote van een fotoroldoosje van vroeger, een regular heeft al de grootte van een grote yoghurtpot), de coordinaten (zeer belangrijk), een omschrijving, een hint (de code voor ontcijfering staat erbij, maar als je gewoon op ‘encrypt’ drukt, verschijnt de vertaling zonder dat je er moeite voor moet doen), de attributes (geven info over de cache), het digitale logbook, ….

De app op je smartphone

Je kan de officiële geocache app op je smartphone plaatsen … maar voor de android-aanhangers  ik zou je echter een andere aanraden, nl c:geo.
Met deze app kan je inloggen met je geocaching-account, maar je hebt meer mogelijkheden dan bij de officiële app. Je kan de kaart zien met de caches, je kan een lijst oproepen met caches dichtbij en je kan je via een kompas laten leiden naar de coördinaten. Eigenlijk heb je de website niet meer nodig.
Voor een uitgebreide uitleg betreffende de app kan je hier terecht … maar eigenlijk wijst het zichzelf wel uit.
Voor de iPhone en iPad is er (naar mijn research) enkel de officiële versie.

Een cache gaan zoeken

Voor je eerste cache zou ik het niet te moeilijk kiezen. Een oppikker zoals ze zeggen (zoek iets met de gemakkelijkste moeilijkheidsgraad), en liefst op een rustige plek, zodat je op je gemak kan zoeken.
Ofwel zet je de coördinaten in je GPS, ofwel laad je je leiden via de app op de smartphone.
Als je de cache niet direct vindt zijn er nog altijd enkele mogelijkheden. Bekijk eerst al eens op de site/app, of er in de omschrijving iets staat, misschien is er een tip gegeven (gewoon op klikken of op encrypt klikken en ze wordt leesbaar), soms staan er ook spoiler foto’s.
Als je met deze tips niets bent heb je 2 opties … je zoekt verder en komt eventueel later nog eens terug, of je speelt het wat slimmer.
Kijk eens goed rond, soms zie je een spoor van je voorgangers die naar de cache leidt.
Geen spoor gevonden? Dan wordt het tijd om het leep te spelen. Een cache heeft altijd een digitaal logboek, maar regelmatig kan je daar (al dan niet tussen de regels) wat tips vinden in verband met de verstopplaats.
Nog niet gevonden, laat je niet ontmoedigen. Dat hoort ook bij geocachen … soms moet je eens (of meermaals) terugkomen.
Wel gevonden … vergeet niet om je naam in het logboek te schrijven en digitaal te loggen.

Wat kan je vinden in een cache?

Sommige caches bevatten travel bugs of coins. Dit zijn gecodeerde plaatjes, die van cache tot cache reizen. Deze trackables hebben dikwijls een ‘doel’ (codenummer ingegeven in de website) bv. tot in Brazilië reizen. Ik heb echter nog nooit het geluk gehad om op een trackable te stoten.
In de meeste grotere caches zitten ‘goodies’ om te ruilen, sleutelhangers, kleine speelgoedjes, …. dit maakt het natuurlijk spannend voor de kinderen.

Wat zijn muggles?

Als geocachers het dus hebben over muggels dan bedoelen ze “De mensen die niets met geocachen te maken hebben”, de “onwetenden”, “degene die net tot ons clubje behoren”.
Bij het oppikken van een geocache moet er altijd opgelet worden dat “de muggels” dit niet zien.
Nog meer uitleg vind je hier op de geocaching website, of bij de geocachingwijzer

 

Eéntje om van te genieten … verrukkelijke chocomoussetaart

Zin in nog een stukjeFormeel is de benaming chocoladetaart, maar voor mij valt dit onder verrukkelijke chocomoussetaart.
Heerlijk voor de chocoladeliefhebbers (zoals ik), voor herhaling vatbaar dus.

Het receptje vind je hieronder, geen tijd echter om nog wat over koetjes en kalfjes te praten, want ik moet in mijn sportkleren springen om deze caloriebom er te gaan aflopen.

 

Verrukkelijke chocomoussetaart

Ingrediënten

  • 5 eieren
  • 140g echte boter 
  • 140g fondant chocolade
  • 140g poedersuiker (70g + 70g)
  • cacaopoeder (ongezoet)
  • bakpapier
  • boter om de taartvorm in te boteren
  • Springvorm

Bereiding

  1. Splits de eieren. Het eigeel mag al in de mengkom, het eiwit in een kom waar je ze kan in stijfkloppen
  2. Voeg 70g poedersuiker bij de eierdooiers en klop tot alles goed luchtig is en de kleur gebroken wit is
  3. smelt de boter met de chocolade
  4. Klop het eiwit op, voeg de resterende 70g poedersuiker toe en klop het zeer stijf
  5. Meng het boter/chocolade mengsel met het eidooier mengsel (handgarde om luchtigheid te bewaren)
  6. Voeg ook het eiwit toe en meng voorzichtig door elkaar
  7. Leg bakpapier op de onderkant van de springvorm en vet de zijkanten in met boter
  8. Voeg 3/4 van het mengsel toe en bak 20-25 min in de oven op 180°C
  9. Laat de rest van het chocolademengsel opstijven
  10. Als de chocoladetaart gebakken is, laat je deze volledig afkoelen
  11. Draai de nadien de taart om en smeer  met een spatel de afgekoelde chocoladeschuim bovenop de taart
  12. strooi nog wat cacaopoeder op de taart

 

De feestdag … voor ieder wat wils

De feestdag … of het nu geweeraflegging of wapenstilstand is … dat maakt niet zo uit.

Dat we iets leuks moesten doen … dat was wel logisch.
Wapenstilstand is immers een leuke feestdag. Een lege dag, zonder school, werk, hobbies, … en ook niet gevuld met familiale verplichtingen.
Dus vrij in te vullen !!! Dat gebeurt niet veel meer.

We zochten voor ieder wat wils.

Een herfstwandeling (voor de ouders) in een speelbos (voor de kinderen). Dat werd het vossenhol in Bertem.

Welkom in 't vossenhol

Met zicht op de radar konden de kinderen zich uitleven op hindernissenparcours, spelen met een reuzen micadospel, klimmen tot in de uikijktoren, spelen in de kabouterhuisjes, ….

Op de radar

De moeite alvast … zeker op een mooie dat als deze (waarop enkel de moeder een jas vandoen heeft)

Konijnenpijp in het vossenhol

De herfstwandeling begon met wat geklaag (zoals steeds in ‘t begin) totdat de scoutsgriet de plassen, modder, eikeldopjes, … ontdekte

Met de laarzen in de modder

Op mijn aanvraag zochten we nog een geocache. Liv trekt wel een raar gezicht, maar dat is vooral een gimmick, de kinderen zoeken misschien zelfs nog liever naar de schatten als ikzelf. Zeker als het een grote is zoals deze (waar dan kleine ruilkadotjes inzitten).
Deze cache bevond zich in een grote put in het bos en hij was ingegraven in een koker in de grond met rubberen deksel (in Liv haar hand). De cache heette toepasselijk “de draaikolk”

Geocache gevonden

Ook dachten we aan ‘den brouwer’ van ons gezin. Er staat immers 500 liter van zijn bier te gisten in een naburige brouwerij.
Vandaag kregen we alvast een proeverke … smaakt veelbelovend.

Het leven als vrouw van de brouwer #bierproeverij #lekker

Een snel recept met broccoli, zalm en pasta

 

 

Snel gemaakt

Snelle kost is hier weer van cruciaal belang. Koken gebeurt immers tussen het skaten, voetballen, zwemmen, scouts en huiswerk door. Kinderen met hobby’s … ze zouden het moeten verbieden.

Dit is echter een toppertje in zijn categorie. Snel, lekker en beperkt gebruik van potten. Een recept van mijn collega, dat ik nog wat geoptimaliseerd heb. Een snijplank, een kookpot en een vergiet … dat is al dat je nodig hebt.

 

Broccoli, zalm en pasta in slechts een kookpot en een vergiet

Ingrediënten

  • 300g pasta (bv. risone)
  • 2 broccoli’s
  • Verse zalm (en ev. rivierkreeftjes)
  • Optioneel: Fetakaas / parmesaanse kaas / kersttomaatjes / geroosterde amandelschilfers

Bereiding

  1. Laat het water (met wat zout) koken
  2. Voeg de pasta toe
  3. Snijd de broccoli in roosjes en voeg toe 5 minuten voordat de pasta klaar is
  4. Snijd de zalm in kleine stukjes en leg dit reeds in het vergiet
  5. Giet de pasta met broccoli af op de zalm (hierdoor gaart de zalm net voldoende)
  6. Kruid wat bij met peper en zout
  7. Meng op je bord met fetakaas / parmesaanse kaas / kersttomaatjes / geroosterde amandelschilfers

 

 

garnituur

 

Op één of andere manier, vinden de kinders het altijd lekkerder als ik de garnituur in buffetvorm op tafel zet en ze mogen nemen naar believen

 

 

Ik beken … mijn kind doet competitie

image

Onlangs las ik een discussie op Facebook over competitie.  Het viel me daarin op dat er veel deelnemers aan die discussie zeer negatief waren over competitie.
Ik ben dat echter niet.

De dochter nam vandaag voor het eerst deel aan een skatewedstrijd op competitieniveau.

Deel1: 3 toertjes skaten.
Liv is na de start al direct laatst van de 7 deelnemers. Ze steekt in de 1e ronde toch nog een jongen voorbij.
In de 2e ronde gaat ze onderuit maar staat terug recht en doet direct terug voort. (De jongen achter haar maakt ook een val dus die blijft ze voor).
De 3e ronde vergeet ze bijna te rijden omdat de andere kindjes al gefinished zijn als zij haar laatste ronde nog moet beginnen (en de jongen achter haar is al even hard in de war).
Later zegt haar trainster dat Liv haar op de wedstrijd moet concentreren in plaats van te lachen naar haar supporters (typisch Liv … altijd aandacht en een gulle lach voor haar fans)
Resultaat: 5/6

Deel2: hindernissenparcours
Op voorhand oefenen ze het parcours in … poepsimpel volgens Liv.
Bij de kleintjes (Liv en de andere 1ejaars miniemen) rijdt er ook nog iemand het parcours voor … ze moeten dus enkel volgen.
Liv is echter zo gefocust op de eindmeet dat ze haar leidster niet volgt en rechtstreeks naar de finish rijdt. Als ze haar fout inziet legt ze het parcours verder goed af zonder te vallen … maar ze is wel veel kostbare tijd verloren.
Resultaat: 6/6

Deel3: 3 toertjes rijden
Liv vraagt ons niet te roepen op haar omdat ze dan afgeleid is.
Liv is na de start weer als laatste, ze heeft de hele wedstrijd een grote lach op haar gezicht en in de laatste toer haalt ze nog iemand in.
Resultaat: 5/6

Ik weet niet of Liv nu de laatste of voorlaatste plek haalde … doet er ook niet toe.
Ik was zooo trots …
omdat ze genoot
omdat ze viel, maar direct opstond en verder deed
omdat ze nog zo haar best deed na de pijnlijke missing bij het hindernissenparcours
omdat ze niet teleurgesteld was met haar eindresultaat
omdat ze ervoor ging
omdat ze het deed zonder stress of faalangst … “gewoon doen!”
omdat ze zo ongelooflijk schattig is in dat wedstrijdpakje

Competitie vind ik ook leren omgaan met het feit dat er altijd mensen zijn die sneller, beter, slimmer zijn en beseffen dat de  wedstrijd uiteindelijk enkel tegen jezelf is. En dat je je best moet doen, maar vooral moet genieten.

En awel … ik vind dat ze dat heel goed gedaan heeft.

Annelyse, ingenieur, deelt hoe ze werkt

"

Huidige job: Projectingenieur bij een pharmaceutisch bedrijf
Huidige mobiele toestellen: Samsung galaxy S4, Nexus 7
Huidige computer: Een desktop die al zeker 8 jaar oud is, maar nog steeds goed zijn ding doet

 

Zonder welke apps/tools/software kun jij niet werken en waarom?

Evernote is mijn digitale koelkast. Nuttige briefjes, geboortekaartjes, recepten die ik nog wil maken hingen vroeger allemaal aan mijn frigo (tot het onoverzichtelijk werd) nu zit dit in evernote. Samen met nog veel meer (kopies van identiteitskaarten van iedereen in het gezin, …..)

Mijn contactpersonen beheer ik in Google contacts. Ik hou mijn contactpersonen consequent up-to-date.
Krijg ik een businesskaartje, dan zet ik het meteen bij mijn contactpersonen om het kaartje daarna weg te smijten.
Geboortekaartjes smijt ik pas weg nadat ik ze in evernote heb gezet en de contactgegevens overgenomen.
Trakteert iemand voor zijn verjaardag, dan noteer ik direct die datum in zijn gegevens, zodat ik het volgend jaar weet.
Ik schrijf ook consequent de namen van kinderen en partner in de contact file en eventueel ook wat extra info (hoe ziet deze persoon eruit -> ik ben niet goed in gezichten, wat zijn de hobby’s en kenmerken, interesses van deze persoon)
En natuurlijk wordt dit allemaal gesynchroniseerd, zodat ik bij een gestolen gsm niet al mijn contactpersonen kwijt ben.

Google drive dient voor alle lijstjes en files (al dan niet gedeeld met mijn omgeving). Vakantieplanning van het werk, weekmenu, voorbereiding fietsvakanties, … en nog veel meer (maar dat verdient feitelijk een aparte blogpost) staat allemaal hierin.

Mijn email verwerk ik met Gmail. Ik werk veel met filters waardoor sommige mails direct in een aparte map komen. Ook is het handig om te weten dat je niet enkel het naam.achternaam@gmail.com adres hebt, maar ook het naamachternaam@gmail.com, n.aamachternaam@gmail.com, naamachternaam+werk@gmail.com bezit. Dit is een zeer handig weetje als je werkt met filters. Ik heb nog geen uitnodiging voor ‘Inbox’, de nieuwe gmail-app.
Als iemand me wil uitnodigen … dat zou zeer sympathiek zijn.
Tip, zoek eens je mailbox af naar ‘unsubscribe’ en maak eens tijd om je af te melden op de nieuwsbrieven die je niet wil.

Ons gezinsleven draait op de google agenda. Momenteel gebruik ik de app Sunrise om deze op mijn gsm te raadplegen. De agenda wordt consequent bijgehouden. Ik kan hierin ook mijn man zijn gsm hierin zien (hij heeft een ander kleurtje), de kinderen hun activiteiten (ook een ander kleurtje), varieteiten (bv. mosselrestaurant van de voetbal, maar we weten nog niet of we hier wel naartoe gaan), …
De (al dan niet verwijtende) vraag “Staat dat in de agenda !?” wordt hier regelmatig gesteld.

Voor bestanden die in hun eigen formaat moeten bewaard worden, gebruik ik dropbox. Hierop heb ik een tijdelijke map (foto’s delen met vrienden kan delen van een gemeenschappelijke uitstap, werkgerelateerde zaken waar ik thuis aan wil verderwerken), hierin staat ook onze ‘grote vakantiepuzzel‘ (die nog steeds zijn nut bewijst), ….

Tasker is één van mijn favoriete apps. Deze zorgt ervoor dat mijn gsm automatisch op stil staat als ik op het werk ben (en hij noteert ook in mijn agenda wanneer ik het werk binnenkom en wanneer ik dit weer verlaat, een automatische tikklok dus), Hij zet mijn gsm op stil en schakelt WIFI af als ik ga slapen, en zet dit weer aan als ik opsta (en noteert dit weer in mijn agenda -> don’t ask). En als ik thuis ben geeft hij een seintje als het 21u is (daluur) en ik mijn wasmachien mag opzetten.

Google maps is mijn vrijheid, waar ik vroeger altijd verkeerd reed, durf ik nu overal komen. Blijkbaar zou google maps ook goed werken voor openbaar vervoer, maar dat heb ik nog niet getest.

Out of milk is een verzameling van boodschappenlijsten, daar staat in wat ik nog eens in de ikea moet kopen, in het warenhuis, in de decathlon

Google alerts houdt me op de hoogte van nieuws betreffende onderwerpen waar ik graag op de hoogte van blijf, zo kan je je bijvoorbeeld abonneren op al het nieuws over het bedrijf waar je werkt, en dit laten verschijnen in je feedreader.

Recycle: geeft me een seintje als ik vuilbakken, PMD, papier en karton moet buitenzetten

Beep ‘n go is ook een geweldige app om klantenkaarten in te scannen. Zo kan je gewoon je GSM laten scannen en hoef je je klantenkaarten niet in je portemonnee bij te houden. Sinds ik deze app heb is mijn portemonnee leger en mijn klantenkaart voller. Ik dacht initieel dat de winkeliers me vreemd zouden bekijken als ik zou vragen om op mijn GSM te scannen, maar overal waar ik kwam hadden ze dit al eerder gezien.
En als het scannen niet lukt, typen ze gewoon de code in.

Ik koop zeer veel online, dikwijls op Amazon.de . Dit is niet enkel een besparing in tijd, maar ook in geld, want dikwijls is dit ook goedkoper als in de winkel en retourneren gaat ook zonder probleem. Dat doet me eraan denken dat ik hier nog eens moet gaan Sint-shoppen.

Symbaloo is dan weer mijn startpagina van mijn internetbrouwser. Dit is een pagina vol met vakjes die je kan koppelen aan weblinks met bijhorend icoon.

 

Hoe ziet je bureau eruit?

2014-10-29 17.47.19
Op het werk is dit een landscape buro zonder tussenschotten in een landscape met een 30-tal personen. Een drukke, rumoerige plaats waar ik eigenlijk niet graag werk door de vele afleiding. Vroeger trok ik me nog eens terug in een leeg kantoor, maar vermits ons bedrijf in volle groei is geraken alle beschikbare plaatsen op en moet ik het met mijn eigen plekje doen.

Thuis hebben we een aparte buro waar de desktop staat. Hier werkt voornamelijk de man, vermits hij veel van thuis uit werkt.
Ik zou echter graag nog een laptop hebben zodat ik en mijn computer mobiel zijn.
In onze buro zit ook ons klassement. Een 40-tal klasseurs, gelabeld met dymo in alfabetische volgorde. Dit gaat dan over auto, verzekeringen, huis, bank, garantiebewijzen, gezondheid, belastingen, …. In google docs heb ik een lijst met de inhoud van deze mappen (zo weet ik dat de leningspapieren in de map van het huis zitten en niet in deze van de bank, …..)
Op de buro staat ook een papierorganiseerbak (of hoe dat ook heet), waarin we de facturen leggen, CM-briefjes verzamelen, …

 

Wat is je beste tijdsbesparende shortcut/lifehack?

Mijn mailnotificaties op het werk zet in systematisch af, anders ben ik veel te snel afgeleid.
Van mail mag niemand verwachten dat deze direct wordt beantwoord.
Voor directe actie dient de telefoon, of een gesprek, …. veel dingen zijn trouwens al weer opgelost eens ik mijn mail lees, wat ook een bijkomend voordeel is.

 

Wat is je favoriete to do list manager?

2014-10-29 17.46.21
Vroeger was dat overtuigend Astrid taken, maar dit  bedrijf is overgenomen door Yahoo en Astrid werd opgedoekt. Ik word nog steeds een beetje droevig als ik daaraan terugdenk.

De ideale todo-list applicatie heb ik nog niet gevonden. Ik experimenteerde met wunderlist en momenteel ben ik alles aan het overzetten naar Nozbe. Met Nozbe kan ik best gelukkig worden, denk ik, maar het is toch Astrid  niet.
Maar Nozbe heeft in elk geval de opbouw om te werken volgens Getting Things Done.

Verder heb ik ook een notitieboekje dat ik altijd op zak heb. Hierin schrijf ik alles wat in me opkomt, inspiratie voor een blogpost, notities op een infosessie, ….
Acties zijn gekenmerkt door een bolletje met pijl erachter (die ik dan weer afvink eens ik deze gedaan heb, of als ik ze heb geklasseerd waar ze thuis horen). Regelmatig ga ik door dit boekje, met fluostift duid ik dan aan, wat ik behandeld  heb (blogpost geschreven, in gepaste lijst opgenomen, …..) en dus niet meer van toegevoegde waarde is.
Op een dag dat ik veel werk wil verzetten schrijf ik al mijn taken voor de dag op. Dit is op een zelfgemaakte bundel A6-kes dat ik achteraan in mijn notitieboek bewaar. Als de dag voorbij is, smijt ik dit papiertje weg.
Oh ja … en ik schrijf hierin met pen.

Op het werk heb ik ook een projectfile, met een oplijsting van al mijn projecten en de status. Om de 2 weken overloop ik deze, vul ik deze aan en bepaal ik nieuwe acties.

 

Is er naast je telefoon en computer een gadget waar je niet zonder kan?

Dit zal mijn garmin forerunner 305 zijn. Het toestel is al enkele jaren oud, maar zo goed dat het nog steeds niet gedateerd is. Dit gebruik ik in mijn looptraingen om te lopen op hartslag, om (fiets)routes in te laden, om te geocachen, ….
Verder is blijft dit mijn telefoon (ik heb laders op het werk, in de auto, beneden en aan mijn bed) en mijn notitieboek.

 

In welke alledaagse bezigheid ben jij beter dan de rest? Wat is je geheim?

De mensen vragen veel aan mij “Wanneer doe je dat allemaal?”
Vroeger was mijn geheim dat ik niet naar televisie kijk. Tegenwoordig ben ik echter behoorlijk verslaafd aan Grey’s anatomy. Ik kan al niet wachten tot de heruitzendingen bijgebeend zijn en ik ipv dagelijks, slechts wekelijks moet kijken.
Maar ik denk dat ik gewoon goed kan combineren en dat een goede organisatie loont. En geen zittend gat hebben.

 

Waar luister je naar terwijl je werkt?

Op het werk zijn dit jammer genoeg de (telefoon)gesprekken van de collega’s. Ik droom van een ‘noise cancelling headphone van Bose”, maar dat is me net iets te prijzig. Misschien eens horen voor goedkopere alternatieven.
Thuis werk ik ook het efficiëntst in stilte. Strijken en huishoudelijke taken liefst met de radio of een playlist van spotify via de Sonos.

 

Wat ben je op dit moment aan het lezen?

Momenteel niets, ik ben nogal een intensieve lezer, dus soms is het beter voor mijn innerlijke rust als ik niets lees.
Maar in dit thema … ik ben een tijdje geleden begonnen in “The Seven Habits of Highly Effective People” van Stephen R. Covey. Ik plan deze kortelings nog wel eens uit te lezen.

 

Ben je eerder een introvert of een extrovert?

Moeilijke vraag, ik denk dat ik een combinatie van beide ben.

 

Hoe ziet je slaaproutine eruit?

In praktijk ga ik in de werkweek slapen tussen elf en twaalf en sta ik op om tien voor zes. Maar dit is feitelijk te weinig slaap. Ik zou beter (en dat doe ik ook ….. soms) tussen half elf en elf gaan slapen.
In het weekend slaap ik ongeveer tot half acht.

 

Vul in: ik zou graag _____________ deze vraagjes laten beantwoorden.

Mijn zusje (maar die mag in de commentaren aanvullen).
Lienweb, want zij is hier ook een straffe madam in (en ze heeft INBOX)
Verder lees ik graag de tips van de anderen mee.

 

Wat is het beste advies dat je ooit kreeg?

Als je orde wil, zorg dan dat alles een vaste (en éénduidige) plaats heeft.
Dit geldt niet alleen voor fysieke spullen, maar ook voor data en acties die je nog moet doen.

 

Is er iets dat je hieraan wilt toevoegen dat ook interessant kan zijn voor je lezers?

Er is nog zoveel dat ik zou willen toevoegen, maar voor vandaag is het genoeg geweest. Misschien deel ik nog wel eens alles waarvan ik een lijstje heb in een aparte blogpost.

 

Deze post in navolging van Lilith. Zij startte dit topic op met deze post (zeer leuk leesvoer voor lijstjesmensen)

 

11 redenen om toe te treden tot de wondere wereld der geocachers !!!

11 redenen om toe te treden tot de wondere wereld der geocachers

Allereerst is het misschien handig dat ik jullie vertel wat geocachen juist is.

Wel, ik ga het beknopt en eenvoudig proberen houden.

Overal rond jou zijn schatten (caches) verborgen. In zo’n schat zit sowieso een logboek (waar je je naam noteert als je hem gevonden hebt). Maar afhankelijk van de grootte zitten er soms ook kleine ruilvoorwerpen, sleutelhangers, popjes of zelfs travel bugs (deze reizen van cache naar cache de wereld rond).

Ik ben alvast helemaal verkocht door de geocache, en dit zijn de redenen waarom jij dit ook leuk zou kunnen vinden.

  1. Geocaching is een goedkope hobby. Veel meer dan een smartphone of een gpshorloge (waaronder ook sommige loophorloges vallen) heb je niet nodig.
  2. Je kan er zo veel of zo weinig tijd insteken als je zelf wil.
  3. Je kan het overal doen, je zou er van verschieten hoeveel caches in je directe omgeving liggen. Bij ons in het dorp zijn er in elk geval al tientallen. En niet alleen in het bos, maar ook in de stad en in het buitenland vind je caches.
  4. Kinderen houden hier ook van, vooral het zoekaspect vinden ze leuk … en natuurlijk ook de ruilvoorwerpen.
  5. Het is een reden om eens buiten te komen, een perfecte activiteit op een loze dag.
  6. Maar evengoed is het een klein ommetje die wat kleur geeft aan de route die je normaalgezien toch moest doen.
  7. Je leert mooie plaatsjes kennen waar je anders nooit zou komen.
  8. je zal ervan verbaasd staan hoe inventief sommigen iets kunnen verstoppen, en hoe jij ervan kan genieten als je een toffe cache geconden hebt.
  9. Je kan dit alleen doen.
  10. Maar in groep is het nog leuker.
  11. Geocachers onder elkaar vormen een geheim clubje … maar “Beware of muggles”

Op de technische kant ga ik niet ingaan, maar hier wil ik best wel eens over uitweiden als hier interesse voor is. Tot dan verwijs ik je door naar de officiële geocaching site.

 

Halloween #kinderentertainment #15

Tijd om het kinderentertainment nog eens van onder het stof te halen.

Op vraag van de kinderen werd er geknutseld rond het thema halloween. De belangrijkste feestdag voor mijn kinderen (buiten Sinterklaas) is immers niet meer Pasen (zoals in mijnen tijd), maar Halloween (althans bij de mijne, benieuwd of dat bij jullie ook zo is).

De dag voordien begonnen de kinders al ijverig te pinnen (ja, ook zij kennen Pinterest), en op woensdagnamiddag maakte we dezen.

een van de redenen dat ik deze lamp wou is dat ze zich leent tot dingen eraan hangen. Spookjes ofzo

 

Spookjes (gebaseerd op deze, maar de nog luiere en snellere methode) voor aan de luster te hangen.
Stiekem was dat één van de redenen dat ik zo’n lusters in huis wou … het feit dat je daar dingen kon aanhangen.
En voila … zo gedacht, zo gedaan.

IMG_20141023_111549

 

IMG_20141023_111341

 

Naar jaarlijkse gewoonte maakten we ook een pompoen om buiten te zetten. Het ontwerp van mond, ogen en haar  is van Liv.
We maakten ook een pompoenslinger (je kent dat wel, papier vouwen, pompoen eruit knippen en zo bekom je een slingerpompoen).
De kinderen mochten elk wat gezichtjes erop kleuren.
Het verschil tussen beide kinderen was snel duidelijk. Waar Liv er vlug een gezicht op kletste, zocht Vic op internet voorbeeldjes en tekende ze dan secuur na.

IMG_20141023_111102

IMG_20141023_110953

 

En deze spinnekes waren een ideale manier om wat lollies, die zich precies vermenigvuldigen in de snoepkast, weg te werken.

 

Snel, eenvoudig en met een leuk resultaat … I like

7 dagen zonder stem

Ondertussen zit ik aan dag 7 zonder stem, en ik vind wel 7 redenen waarom ik ze morgen graag terug wil.

IMG_20141023_205340

  1. een gesprek voeren is zo vermoeiend, dat je al liever gewoon zwijgt en luistert (maar dat is ook zo eenzaam)
  2. als je dan toch praat, komt er de helft van de tijd een soort gepiep uit
  3. iedereen heeft wel een mening waarom je dit aan de hand hebt, en op het eind is het altijd je eigen schuld (no mercy)
  4. je kan je kinderen niet meer roepen om te komen eten, je moet ze gaan halen
  5. laat staan dat je eens goed kan roepen als ze het uithangen
  6. een verhaaltje voorlezen is een kwelling
  7. meezingen met de radio lukt niet meer