Blog

Blog

Just another day 

Afstand 55km – Hoogtemeters 72 – Bestemming Modena – Overnachting wildkamperen op een wei aan de dijk

Net zoals thuis zijn er hier ook eens dagen waarop er niets speciaals gebeurd, minder weliswaar maar ze zijn er.

   

   

   

Zoals vandaag, een afscheid van 2 leuke vrienden, een constante sneeuw van pluisjes (jeukt) en bloesems, lunch in een speeltuin, een gebroken spaak (dit is jammer genoeg ook al een regelmatigheid), wildkamperen en kinderen die schoolwerk doen terwijl ik me even afleg.
Het is trouwens gedaan met de bergen, vanaf nu is het voornamelijk plat tot Bergamo … enerzijds tof en gemakkelijk fietsen, anderzijds minder charmant. We zitten op het platteland en het doet ons wat Belgisch aan. Stilaan zijn we weer klaar voor iets nieuws.

april 25th, 2017|Tags: , |1 Comment

Iets van mooie liedjes enzo

   

Nog een picknick op de camping, waarbij we nog een flesje wijn kraakten die we van Guiseppe kregen. Guiseppe, van ons hotel Il Canali, is echt de meest aimabele hoteluitbater ooit … alleen daarvoor al zou ik naar zijn hotel gaan (maar ook voor de inrichting en het ongebleekte WC-papier)
 

  

En dan gingen ze luchthavenwaarts  … in hun azuurblauwe Citroën (Liv en ik hebben het in Italië wel meer voor de populaire oude fiat panda 4×4 … maar dat is hun vergeven).
Liv was graag meegegaan, en zoals na elk bezoek was er een kleine droefnis achteraf, gelukkig duurde deze niet zo lang.

Onze buren op de camping hebben immers zowat dezelfde leeftijd en ondanks de taalbariere vonden de kinderen elkaar … grappig om de gebroken Engels conversaties te horen.

De buren zijn trouwens Fransen die een reis van 6 maand door Europa maken met de campervan, direct daarna zullen ze naar Australië emigreren.

(Met dank aan de zus voor de foto’s)

april 24th, 2017|Tags: , , |3 Comments

Verjaren in Bologna

Sinds we niet meer aan fysieke verjaardagskado’s doen worden de verjaardagsedities steeds beter. 

Nu was er dus Bologna met verrassingsbezoek van de mama en de zus.

   

   

We genoten van Bologna … een prachtige terracottagekleurde stad, met veel overdekte gaanderijen, leuke pleinen, veel autovrije straten en zelfs met zijn eigen scheve toren.

   

   

   

   

Maar vooral hadden we aandacht voor elkaar. 

Het hotel (Il canali met fantastische uitbater Guiseppe) zorgde bij het ontbijt voor een lekkere torta gelato, met natuurlijk onze zingende kaars er bovenop, de kinderen verrasten me met mooie tekeningen, en voorts een dag met mooi weer in tof gezelschap en veel digitale gelukwensen.

   

‘S avonds gingen we eten …. een guilty pleasure … aziatisch restaurant met eten op de lopende band (letterlijk dus).

Prachtige dag … merci xxx

april 24th, 2017|Tags: , , |14 Comments

De verrassing

Afstand 57km – Hoogtemeters 243 – Bestemming Bologna (Italië) – Overnachting hotel Il Canali

 Wildkampeerplek  

Kasteel   

 De weg is weg (aardverschuiving)  

Mooie brug   

Maar het meest spectaculaire vandaag was toch dat ik tijdens het fietsen op een rustig weggetje ineens mijn mama en mijn zus tegenkwam. Een verrassingsbezoek voor mijn verjaardag voor morgen … die verrassing is alvast dubbel en dik geslaagd !!!

april 22nd, 2017|Tags: , , |18 Comments

Waar we ree-ds lang op hoopten

Afstand 36km – Hoogtemeters 747 – Bestemming Lodio di Là (Italië) – Overnachting wildkamperen aan een klein stuwmeertje met reetjes

Niet wij kozen onze wildkampeerplek … het koos ons. Na 36km pauseerden we even en ineens kwamen er 2 ree-tjes langsgedarteld. Nu moet je weten dat wij al maanden proberen om reetjes te spotten, want na de UK zagen we ze niet meer. Dus besloten we dat dit het teken was om eens vroeg te stoppen en de tent te installeren.

   

De wildkampeerplek ligt aan een klein stuwmeertje … waar we zelfs een vlugge duik in namen (foto’s niet voor publicatie vatbaar)

   

   

   

En zo was onze dag in het thema van water.

   

En van reetjes, want ook ’s avonds hadden we het geluk om er eentje te kunnen spotten. Volgens mij is het geheim van reeënspotten toch ook wel … je op de juiste plek bevinden.

april 21st, 2017|Tags: , |3 Comments

Firenze-friends

Afstand 50km – Hoogtemeters 570 – Bestemming Montale (Italië) – Overnachting wildkamperen aan een bosje waar er hout gekapt wordt

Ik moet mijn mening herzien over campings … het is goed geweest …met dank aan 

Maria, Morten & Max, Ivana, Pietro & Aleix, voor de toffe momenten, de vriendschap, de koffie, thee, koekjes, bier, stoelen.

Patricia en Ivan, omdat jullie zo’n leuke buren waren en hiermee ons vertrouwen in ons Belgenvolk terug hersteld hebben.

Arwe, tof dat je Vic zijn vriend was en dat je je zwaarden en geweren deelde. We zijn ook blij dat je net op hetzelfde moment vertrok als wij … anders had Vic niet willen meegaan met ons. 
Ook dank aan de camping die ons een fikse korting gaf … zomaar.

Firenze mag bij in het lijstje met steden waar je goed in en uit kan fietsen. Hier kon dat schoon en veilig langs de Arno.

De rit was schoon maar op ’t einde weer afzien … we moeten een derde en laatste keer de Apennijnen over en het is weer bijzonder steil. Morgenvroeg is het weer direct vollembak afzien (meer duwen dan fietsen waarschijnlijk).

Het kamperen doen we ergens midden op de berg … aan een plaats waar hout gekapt wordt. Een goed plekje … gelukkig vlak … en deze keer is het geen specht maar een koekoek die ons gezelschap houdt (we zien hem niet maar horen hem wel).
   

Net als gisterennacht is het weer bitter koud en gaat het waarschijnlijk weer vriezen. Hopelijk heb ik het even warm als gisterennacht (toen kloegen Ivana en Maria van de koude nacht die ze in de camper hadden, terwijl ik het goed warm had in onze aangevroren tent).

Maar volgens de voorspellingen wordt het hierna terug warmer … dan kunnen we nog even opwarmen voor we naar het koude Vilnius vliegen.

Bjeurn lacht ermee dat de kinderen nooit de naam kennen van hun vriendjes die ze ontmoeten … terwijl wij het al 3 dagen gezellig hebben met onze Vlaamse buren en pas bij het afscheid hun naam vroegen. (Iets van de pot en de ketel)

    

Kijk, die toren is 100 meter hoog! Waarop Liv “Hmmm, dat lijkt niet zo hoog, is dat bij gebouwen ook vanaf de zeespiegel”

april 21st, 2017|Tags: , , |0 Comments

YouTube Stars

Binnenkort zijn we YouTube-stars, we deden immers een interview met Maria (onze Deense buurvrouw) voor haar YouTube-kanaal. 

zo werd de homeschooling gefilmd 

en toonden de kinders ook hun ‘ziplock’zakje … hierin mogen de kinderen alle hun speelgoed, persoonlijke spullen (zoals de brieven van de klasgenoten, …) , schelpen, … bewaren. Maar vol is vol … eens het zakje vol is moeten er keuzes gemaakt worden.

   

Grappig … ik kijk thuis wel regelmatig YouTube maar het is de eerste keer dat ik effectief een “digital nomad” tegenkom. Een boeiende manier van leven, maar ik denk dat het werk dat erin kruipt niet te onderschatten is.  Soit, ik ben benieuwd naar het resultaat … we delen het wel eens het online staat.

    

Als het aan Bjeurn had gelegen waren we in de namiddag weer naar Firenze gegaan, maar de rest van de familie had meer behoefte aan rust … en ook eens aan gewoon wat spelen en vriendjes maken, rondhangen, praten met de anderen op de camping, …. 
En zo trok Bjeurn er alleen op uit terwijl wij ter plaatse bleven … iedereen content.

Mij vond je in de namiddag alvast zó, in een geleende stoel met het dekentje op mijn schoot. Heerlijk.

De kinders speelden wat op de camping, ik moet er altijd mee lachen hoe populair onze kinders hun autootjes zijn. Er ontbreken al 2 wielen en de voorruit is stuk, maar elk kind dat we tegenkomen is gek van de auto’s … waarschijnlijk door het touwtje dat eraan hangt.

En Bjeurn deed zijn mini citytrip.

’s avonds deden we de eerste BBQ van het jaar, altijd handig, vrienden met een BBQ te hebben. Later kwam ook nog het Duitse koppel erbij zitten, gezellig … we zijn ook vrij gelijkaardig … allemaal er een tijd tussenuit met het gezin. Al ben ik er zeker van dat ze allemaal blij waren dat zij niet in de tent moesten slapen.

Vandaag was mooi … morgen trekken we weer verder met mooie herinneringen.

april 19th, 2017|Tags: , , |3 Comments

Blote piemels in Firenze

Ik wist niet dat ik mijn kinders tot zulke preutse mensjes heb opgevoed. Ze vonden alle piemels in Firenze maar niets.

Firenze was guur … en dan bedoel ik het weer … regen en veel wind, waardoor we de hele namiddag koud hebben geleden. En waardoor we veel tijd op café, winkels en weer op restaurant hebben doorgebracht. Niet goed voor het budget … maar als je enkel een tent hebt om in te schuilen, kan het wel deugd doen.

Toch kon ik deze renaissancestad wel apprecieren, we deden geen complete citytrip maar wat we zagen was prachtig. 

  

Ik ben helemaal zot van de duomo Santa Maria del Fiore.

   

En ook de Ponte Vecchio was tof (een brug volgebouwd, met wat nu juwelenwinkels zijn) 

Toen we terug aankwamen op de camping zagen we trouwens dat onze was binnengehaald was … we hebben het deze keer getroffen met onze buren, het gebeurt niet veel (maar wel soms gelukkig) dat we leuke contacten leggen op campings.  

Hier hebben we onze Deense buren in een zelf-ingerichtte caravan, een tof Vlaams koppel met mobilhome en een Duits gezin met Italiaans Croatische roots in een oude camper, die je al vintage mag noemen. Om het met deze laatste hun woorden te zeggen “Mainly we just meet old people”.

Dat dekt niet volledig de lading, maar het is wel waar dat het niet vaak voorkomt dat we andere gezinnen ontmoeten, en voor de kinderen zijn gezinnen natuurlijk leuker. Maar we merken ook dat we meestal nauwelijks aansluiting vinden bij de andere mensen op de campings, dat er weinig interesse is naar ons toe. Anderzijds bevestigen de uitzonderingen de regel, we hebben deze reis ook al veel toffe mensen ontmoet, zowel jong als oud(er).

april 19th, 2017|Tags: , , |4 Comments

Bijgeslapen

Afstand 56km – Hoogtemeters 436 – Bestemming Firenze (Italië) – Overnachting Camping Firenze

Na meer dan klokje rond te slapen was ik weer helemaal ok, nog 1 dag fietsen en dan 2 rustdagen in Firenze  … goede vooruitzichten dus.

De Eurovelo bleek een teleurstelling … laten we zeggen dat er nog wat werk aan is … bergen die niet nodig blijken en paden die zo weinig gebruikt worden dat ze helemaal overwoekerd zijn met planten en overhangende bomen. Dit is niet enkel moeilijk fietsen maar er is ook de onzekerheid, gaat het pad straks niet ergens gewoon stoppen. Wij speelden op veilig en kozen de baan.
  

Firenze is een stad die mee mag op het lijstje ban steden waar je aangenaam kan binnenfietsen.

  

De camping stelt niet veel voor … geen picknickbanken, geen speeltuin of andere dingen die ons een meerwaarde bieden. Tevens is het een van de duurste camlings van deze reis, zo zien we maar weer dat prijs en kwaliteit niet altijd samenhangen. Maar de buren maken veel goed, we ontmoetten Maria, Morten en Max, een tof Deens gezin. Zij reizen halftijds terwijl ze werken aan hun youtubekanaal.

 

’s avons gingen we naar de pizzeria, we vonden dat we dat verdiend hadden. Daar leerden we weer een leuk Italiaans gezin kennen, zo blijkt maar weer dat ook Noord-Italianen tof zijn, zelfs als we incognito zijn (zonder onze speciale fietsen)

april 18th, 2017|Tags: , , |4 Comments

En op Pasen … ging het licht even uit

Afstand 52km – Hoogtemeters 363 – Bestemming Penna (Italië) – Overnachting wildkamperen in een bosje met afgehakte stammen die we als tafel en stoel konden gebruiken

   

Dit was het mooiste moment van de dag … de paasklokken brachten 2 reusachtige eieren, zo is dat in Italië … geen paaseieren zoals bij ons maar gigantische kindersurprises.

Toen we echter 12 km op de route zaten (een vermoeiende weg met grote stenen … denken ze nu echt dat fietsers daar graag op rijden?) was ineens mijn pijp uit, en vanaf dan ging het echt . niet . meer. Bjeurn had het ook lastig maar toch was hij ook zeer streng (vonden Liv en ik … Liv was immers ook moe van het zwemmen ’s morgens en van de speeltuin in de middag).

Als het aan mij lag waren we gewoon ergens gestopt en hadden we onze tent ergens neergezwierd achter een struik, maar Bjeurn vond dat we de planning moesten volgen en minimum 50km moesten afleggen … wat een verschrikkelijk vermoeiende verderzetting van de tocht betekende.

Maar gelukkis is Bjeurn ook rechtvaardig, eens de tent rechtstond (16u30) kroop ik in bed en werd ik enkel nog wakker om iets mee te eten, en daarna weer verder te gaan slapen. Op sommige dagen kan enkel slaap je redden.

De laatste 15 dagen hebben we maar 1 rustdag gehad en voor de rest serieus gefietst. Ik veronderstel dat dat, in combinatie met het ambitieuse blitsbezoek Assisi mij de das heeft omgedaan. 

april 17th, 2017|Tags: , |7 Comments