Blog

Blog

Een goede dag voor de statistieken

Afstand 59km – Hoogtemeters 616 – Bestemming omgeving Sant pere Molanta (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een wijngaard 

Een toffe rit, al hebben tot onze spijt de appelsienenbomen plaats gemaakt voor de wijngaarden. Hoewel we dikwijls langs de N-340 (drukke baan dus) hebben gereden was het veelal verkeersvrij, er loopt immers dikwijls een parallelweg langs de drukke weg.

  

Fietsers die we onderweg tegenkomen vinden ons altijd tof. Meestal krijgen we een omhooggestoken duim te zien … maar deze wilden persé met ons op de foto.

Het weer was prachtig, zo mooi dat we tijdens onze middagpauze al verlangden naar schaduw … zalig.

    

Deze foto is trouwens niet getrokken tijdens de middagpauze, daarvoor zoeken we wel altijd een leuker plekje … maar soms gaat het fietsen echt niet meer en heb je behoefte aan koolhydraten … ONMIDDELLIJK. In het begin aten we dan koeken, maar nu doen we het met appels, gedroogde dadels en vijgen. 

    

Goed gefietst ook … “Weer een goede dag voor de statistieken”, zeggen Liv en ik altijd als zowel afstand en hoogtemeters boven het gemiddelde liggen (daggemiddelde is na vandaag 45,6km en 355 hoogtemeters)

Slapen doen we op deze wijngaard, vrij dicht tegen de grote weg … maar iedereen was te moe om nog lang verder te zoeken naar een meer geschikte plek. Ondertussen zijn we er ook wat geruster op … zolang we niet teveel in het zicht staan, niets beschadigen en het proper achterlaten denk ik dat we niemand hinderen, en heb ik de indruk dat niemand er echt om lijkt te geven dat we hier staan met onze tent. 

Soms passeert er trouwens ’s morgens wel eens een wandelaar aan onze tent … en dan zeggen ze vriendelijk goededag en gaan ze weer verder.

februari 22nd, 2017|Tags: , |0 Comments

Zonsopgang … één van de laatste!

Afstand 51km – Hoogtemeters 325 – Bestemming Valls (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een oude olijfgaard

We zorgden dat we op tijd onze tent uit waren, het is misschien de laatste keer deze reis dat we de zon zien opkomen uit de zee. Vandaag ging de zon op om 7u38, maar als we binnen een week in Italië zitten is dit al voor 7u. Dan zijn we daar ook al vanaf … donkere ochtenden … dan zijn het enkel nog de avonden die nog te donker zijn naar onze goesting. Italië is trouwens een achteruitgang tov Spanje … daar gaat de zon weer vroeger onder. Ik had er nooit een uitgesproken mening over, maar “leve het zomeruur .. wij tellen al af”.

Vandaag kwamen we zonder internet te zitten … stress … gelukkig heeft Orange Spanje ook een telefonische helpdesk, waar je net zoals in België een kwartier op wacht gezet wordt (met “All you need is Love” van de Beatles door een koor gezongen)

Verboden geweren … ik hoorde echter wel constant schoten. Jagen … dat doen ze hier toch wel heel graag.

Onze overnachtingsplaats werd een oude olijfgaard (aan een vervallen huisje), en het is eigenlijk wel een tof plekje. Veel open ruimte en zon en toch uit het zicht van alles en iedereen. 

Alleen het continu geblaf van de honden uit de buurt laat ons merken dat we niet alleen zijn. 

februari 21st, 2017|Tags: , |4 Comments

Hoe Est?

Afstand 47km – Hoogtemeters 583 – Bestemming l’Hospitalet de l’Infant (Spanje) – Overnachting Camping Cala d’Oques (tof)

We zullen het (een dag in retard) maar kort (proberen te) houden. 

Gisteren hebben we nog zo laat zitten plannen dat ik te moe was voor het verslag. We weten nu alvast dat verblijven in Barcelona buitensporig duur is … in mijn perceptie was dat 10 jaar geleden niet zo. Ik begin te snappen waarom elke persoon die in Barcelona woont die we tegenkomen zegt dat Barcelona echt niet meer leuk is om te wonen, of dat zelfs de meest positieve persoon zegt dat hij het ‘haat’ dat Barcelona zo toeristisch is geworden. Benieuwd of wij Barcelona anders zullen ervaren dan 10 jaar geleden. Ik heb Liv blijkbaar wel al enorm enthousiast gemaakt … ze ziet er enorm naar uit!

En na deze citytrip nemen we daar de ferry naar Italië (nabij Rome). Onze plannen veranderen continu … maar Sardinië waar eerst sprake van was, is nog niet definitief afgeschreven, misschien een maandje later (beter weer dan ook).

2 grappige ontmoetingen telde de dag. ‘S morgens ontmoetten we Luca, de zwerfhond (althans dat dachten we eerst) die Vic zo deed verschieten dat deze zijn cornflakes omgooide, om daarna rustig deze cornflakes zelf op te likken.
Na een tijd hoorden we constant gefluit en geroep … maar de hond maakte geen aanstalten om ons te verlaten. 

Uiteindelijk verliet ik onze wildkampeerplek dan maar om de hond terug te gaan afzetten aan het dichtsbijzijnde huis waar er zo op hem geroepen werd.

Maar de hond had er absoluut geen zin in, hij bleef precies liever bij ons. Als wij rechtsomkeer maakten volgde hij ons trouw  .. we moesten hem echt tot bij zijn baasje brengen zodat ze hem kon overnemen. Liv wou hem natuurlijk weer houden … ik vond hem echter iets te zenuwachtig, ik werd er zelf nerveus van.

En daarna kwamen we deze Est “Risto Prii” tegen … een fietstrekker begot. Die zie je niet veel meer tegenwoordig! 

Risto is vertrokken in Gran Canaria en fietst nu terug tot in Estland. Grappig want hij heeft al voor een groot deel hetzelfde gedaan als wij, maar hij pakt het wel anders aan. Hij is bijvoorbeeld wel tot in Cadiz geraakt … die brug die verboden is voor fietsers en waar de auto’s 120 mogen rijden  … daarlangs is hij Cadiz binnengefietst. 

Ook heeft hij gewildkampeerd in Gibraltar … straf in zo’n klein landje een plek vinden om stiekem te slapen.

Nu rijdt hij richting Estand …  een plan dat we ook ooit hadden, tot we beseften dat het weer dan niet zo aangenaam zou zijn … en Risto kloeg nu al van de kou.

Fietstrekkers zijn allemaal anders en Risto zag eruit of hij gewoon vertrokken was op zijn stadsfiets, met de grootste tent die hij kon vinden erop gebonden, een jogamatje, de fietstassen van zijn moeder en om te navigeren een smartphone met google maps (en natuurlijk een gebroken scherm)

En weet je dat het toffe is … dat gaat ook !!!!

Super leuke ontmoeting … hopelijk zien we hem terug in Estland.

Na een klein incident (waar Bjeurn en ik elkaar kwijt raakten onderweg) kwamen we aan op de camping. Een camping zoals ze allemaal zouden moeten zijn … een tof zicht (hier op zee)… rustig … en met verwarmde douches … en naar Spaanse normen zeer schappelijk van prijs.

februari 21st, 2017|Tags: , |4 Comments

Weg van de zee is het beter

Afstand 56km – Hoogtemeters 461 – Bestemming Tortosa (Spanje) – Overnachting wildkamperen midden op een berg met zicht op het verlichte Tortosa beneden

Ik had niet verwacht dat het gedeelte Valencia Barcelona nog zo mooi ging zijn. Maar we slagen erin ver genoeg van de kust te blijven zonder te hoog in de bergen te zitten en -echt waar- het is prachtig … ver van de zee is alles mooier. 

   

We passeren zoveel appelsienenbomen (met heerlijke appelsienen), olijfbomen, amandelbomen in bloesem, …

We aten aan een tof riviertje. En iedereen die we onderweg tegenkomen op de kleine baantjes zwaait vriendelijk naar ons, echt een mooie afsluiter voor Spanje.

   

De rit was eigenlijk ook vrij easy … tot de 2 laatste kilometers nadat we Tortosa uitreden. Steil bergop … pittige afsluiter. 

Maar het was het wel weer waard. Ver weg van de campings is eigenlijk ook alles beter, wildkamperen geeft altijd (nu ja … meestal) de mooiste verzichten en de meest idylische plekjes.
Vannacht staan we op een berg met zicht op Tortosa, dat schoon verlicht beneden ligt. We staan op een domein waar vroeger een groot bouwsel moet gestaan hebben, maar waar niet veel meer van overblijft buiten een grote ingangspoort naar een lap grond.

Liv heeft vanavond maar weer eens bewezen dat ze zeer stoer is. Ze was vlak voor het slapengaan nog eens gaan plassen en ze komt terug en zegt doodleuk  “Ze jagen hier waarschijnlijk op everzwijnen, ik kwam nen zwijnekop tegen bij het plassen”. Dan vroegen we haar om dit te tonen en Liv was dus ‘in den donker’ ‘kei ver’ gaan plassen en inderdaad … er lag een schedel van een zwijn in het bosje. En ons mademoiselle was er helemaal niet van onder de indruk.

Niet met de zwijnekop maar met een jammerlijke roadkill.

februari 19th, 2017|Tags: , |6 Comments

Toeval

Afstand 50km – Hoogtemeters 427 – Bestemming Càlig (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een olijfgaard

Wat een ongelooflijk toeval dat we vandaag op de camping dorpsgenoten tegenkwamen. Dorpsgenoten die we niet direct kenden, maar zoals in dorpen de gewoonte is, vind je na wat dieper graven altijd wel een link, hier was dat mijn mama. (Ps. Chris, al je dit leest, je hebt de groetjes van mijn mama)
Het grappige is ook dat de dorpsapothekeres nog tegen hen gezegd had dat ergens Elewijtenaars in Spanje fietsten, dat ze ons misschien zouden tegenkomen … en ziet nu! We hebben er inderdaad een heel leuke ontmoeting aan overgehouden. 

Onze route week wat af van de kust en dat is meestal tochwel mooier en toffer.

Het nadeel was wel dat we amper winkels tegenkwamen. En toen we er dan eentje vonden was het net 14u en begon de siësta. Gelukkig mochten we nog even binnen en deden we een winkelrace voor 2 dagen (morgen is het zondag, dus dan is er ook niets open). Enfin … met hulp van de kinderen is het min of meer gelukt, ik denk niet dat we al ooit zo snel gewinkeld hebben.

Eindelijk nog eens wildkamperen … de hele route leende zich daar precies toe. We lieten prachtige plekjes aan ons voorbij gaan want we willen terug naar 50 km/dag gaan want Italië roept … 

Uiteindelijk slapen we op een olijfboomgaard, een tof plekje maar zoals we veel merken wordt er weer gejaagd … we horen in de verte de knallen en ook op het veld zien we hulzen. We dachten dat het jachtseizoen ten einde was, maar blijkbaar toch niet. 

Vroeg in bed is niet altijd stom, de kinderen beluisterden nog enkele lecturamasprookjes … een typische winteractiviteit eigenlijk, en eigenlijk ook nog wel interessant … zo leren ze de klassiekers eens kennen. Vandaag was dat onder andere “De nieuwe kleren van de keizer”, ik had er nooit bij stilgestaan dat mijn kinderen dat sprookje niet kenden.

februari 19th, 2017|Tags: , |10 Comments

Leuk en niet leuk

Afstand 51km – Hoogtemeters 96 – Bestemming Oropesa del Mar (Spanje) – Overnachting Camping Didota

Leuk

  • We krijgen appelsienen van een Brit op de camping en we mogen zijn hamer lenen om onze haringen in te kloppen 
  • ‘S morgens komt er een Engels koppel naar ons met een papiertje met hun adres erop … ze vragen of we nog naar de UK komen en zeggen dat we altijd welkom zijn om bij hen te komen slapen.
  • Veel gescheiden fietspaden vandaag
  • Een mooie via verde
  • Stokbrood met banaan
  • Onderweg andere tandemfietsers tegenkomen en er een praatje mee maken
  • Een lange mail van een vriendin, en een leuke update van een collega
  • Slapen met het geluid van de zee

Niet leuk

  • Onze Belgische campingbuurman, die gisteren  met ons een praatje kwam doen, die vandaag vanop afstand stond te kijken naar hoe we onze tent opplooiden om dan heel luid en ostentatief tegen een andere campinggast te zeggen. I have mixed feelings about this, they say ‘apparently’ it is allowed in Belgium to take your children from school and do homeschooling. But I have mixed feelings, they say the children are good students … but I don’t know, I have mixed feelings about this. En die dan tegen ons zegt als we vertrekken Wacht even, ik vraag mijn vrouw of ze nog een foto van jullie trekt.
februari 17th, 2017|Tags: , |13 Comments

Al die oude mensen lijken op elkaar!!!

Afstand 52 km – Hoogtemeters 51 – Bestemming Moncofa (Spanje) – Overnachting camping Monmar


Ooh … gisteren was het veel te laat geworden. Ik denk dat we onbewust nog eens wilden profiteren van het feit dat we niet met de kinders op stok moesten, in de tent moet dat wel want buiten is het altijd donker en koud. We tellen al af naar zomeruur.

Ik kijk trouwens ook enkele keren per dag naar het weerbericht … en elke keer zegt dit me ook iets anders. Toch vrees ik dat we nog even zullen moeten wachten op de lente en dat er nog enkele koude nachten zullen volgen.

De rit was niet veel bijzonders

Wel spannend was dit brugje … Bjeurn was zo lief om mijn fiets ook maar mee over zetten. Ik ben toch echt geen held  … maar gelukkig heb ik er wel eentje bij me.

Het stadje waar we in beland zijn doet wat vreemd aan. Het staat hier vol bouwsels die niet afgewerkt zijn en bouwprojecten die niet doorgaan.
Dat zie je wel meer aan de kust (ook van Portugal trouwens), maar hier is het wel echt frappant.

Op de camping kwamen we 2 mensen tegen die we nog al eens tegengekomen zijn. Natuurlijk konden we het ons niet meer herinneren, maar wij trekken dan ook dagelijks verder en we komen zoveel mensen tegen die een foto van ons willen trekken. Liv haar conclusie was gewoon de volgende “Tja, al die oude mensen lijken zo op elkaar!”

februari 16th, 2017|Tags: , |6 Comments

Random Snippets

  • Valencia heeft het allemaal: goede en goedkope metroverbindingen, een mooie oude binnenstad, het geslaagde moderne gedeelte, dat ‘de stad van wetenschap en kunst’ genoemd wordt, een prachtig groot park in een voormalige rivierbedding midden in het stad waar speeltuinen, looproutes, fietswegen, …. zijn, toffe horecazaken, zee en strand, veel waterpartijen in de stad en overal bruisend !!!! Deze stad komt zeer hoog in onze top te staan en is wat ons betreft een grote aanrader … ook met kinderen.
  • Dan zeggen ze dat er thuis niets gebeurd is … maar ze vergeten te zeggen dat wij Antwerpen blijkbaar niet meer binnen mogen met onze wagen door de lage emissie zone en binnenkort mag ik blijkbaar ook met onze auto niet meer tot aan mijn werk rijden. Ik weet niet of ik het ambetant moet vinden of toejuichen. Het zal in elk geval ons voornemen om minder de wagen te nemen en meer met de fiets te gaan werken in de hand werken.
  • Vertrouwensspelletje “Laat uw haar knippen door uw man” …voor beiden niet gemakkelijk maar uiteindelijk wel geslaagd.
  • Shoppen … alhoewel we dit jaar een minimalistische garderobe hebben waar zelfs de capsule wardrobes van 33 stuks per seizoen niet aan kunnen tippen mogen we gelukkig nog soms shoppen dankzij de kinderen die serieus uit hun kleren groeien. Voorts zijn we ook min of meer van de puur technische kledij afgestapt. Als je een jaar hetzelfde moet dragen is het belangrijk dat je iets draagt waar je je goed in voelt. Zo werd mijn sneldrogende afritsbroek een tijd geleden ook vervangen door een jeansbroek, en daar ben ik nog elke dag dankbaar voor.
  • Morgen terug op de fiets  … na een langere pauze in een huis met een keuken, verwarming, bed en badkamer doet dat altijd terug wat raar. Maar we weten wel dat het leven op de fiets en in de tent weer snel went. Wij zijn klaar voor nieuwe avonturen.
februari 15th, 2017|Tags: , , |10 Comments

Valencia in de zon

Mooi weer … profiteren en citytrippen als de echten dus.

   

  

Het stadhuis was gratis te bezoeken (eens we onze wapens hadden ingeleverd … zakmes, leatherman) en héél hard de moeite.

  

   

Ook een must-do is de prachtige mercado … alhoewel het vlees soms iets te gruwelijk stond uitgestald (en de kippetjes zijn eigenlijk nog het minst eng)

   

De cathedraal gingen we niet binnen … maar we aten wel aan het plein.

En in het musea de bellas artes (gratis inkom) waren we weer aangenaam verrast door de kinderen hun interesse en goede manieren.

Alhoewel deze beide verdwenen waren toen we aan de Belgische schilders aankwamen. Door deze pose werden ze terecht gewezen door de zaalwachter, ikzelf vond het nog niet zo erg … zolang ze niet beginnen lopen en lawaai maken ben ik al lang tevreden. Maar we proberen de regels van het huis te volgen natuurlijk *moeilijk soms*


Onze kinderen zijn ‘vinders’. Liv was dolgelukkig met deze ring die ze vond. 

   

   

   

   

En dan was er de beloning … we wandelden de prachtige “Jardines del Túria” in. Hoe geweldig is dat … een 9km lang park om te sporten, spelen, lopen, wandelen, fietsen, genieten. Je zou voor minder een rivier willen verleggen!!!

   

Maar de grootste beloning voor de kinders was de Gulliver speeltuin in het park. Dit is een gratis speeltuin, met ingangscontrole (zodat je kinders niet zomaar kunnen verdwijnen) in het park. En daar ligt een grote Gulliver (van Gullivers reizen … mijn kinders kenden dat dus niet) op de grond waar ze op kunnen spelen … vol glijbanen, touwen om op te klimmen. Een heel originele speeltuin die blijkbaar ook heel plezant was want we hebben onze kinderen meer dan een uur niet meer gezien.

Valencia … wij zijn helemaal fan!!!

februari 14th, 2017|Tags: , , |9 Comments

Valencia in de regen

Na het inoefenen van hoofdletters en breuken trokken we de stad in, om ‘Valencia in de regen’ te aanschouwen.

De eerste stop was het office de tourisme … we hebben al geleerd niet teveel van deze informatiepunten te verwachten en zo bleek nu ook. Er werd naar ons hoofd geslagen met betalende stadsrondleidingen en toen we vroegen wat gratis was, kregen we een blik “Ah, ’t zijn weer van die schoeiers” (inderdaad … we bekennen).  

We kwamen buiten met niet zoveel extra info maar we hadden nu wel een stadsplan, en dat was het doel !

  

Een eerste verkenning door de stad leerde dat Valencia het mooiste treinstation heeft. De vertrekhal doet wat denken aan Antwerpen Centraal, maar dan wel minder mooi, maar de buitenkant en de inkom in art deco zijn zo prachtig !!!

   

Ook het postgebouw is een pareltje, en het stadhuis en de mercado bezochten we langs buiten, het was immers al te laat om nog binnen te kunnen. Gelukkig hebben wij de luxe van tijd … dat is voor mañana.

  

Uiteindelijk gingen we maar schuilen in een biercafé, waar Vic in zijn fameuze gebarentaal (gesten dat dat manneke kan hebben) bierkaartjes vroeg aan de barman. In de voormiddag hadden we een website van 2 fietsers uitgepluisd, die de wereld rondfietsten met een budget van €3 per dag … we moesten ermee lachen dat we met dit cafébezoek ons weekbugdet er al bijna zouden hebben doorgejaagd. 

Valencia staat bekend om zijn rijstschotels en tot ons groot plezier is er een zaak met afhaalmaaltijden in onze buurt. En zo aten we typisch Valenciaans met fideua, paella Valenciana, arroz al horno, dat door iedereen werd gesmaakt.

   
We merken dat we ook genieten van het huiselijke van ons appartementje, thuis eten, skypen met de familie nu we eens een goede wifi-connectie hebben en wat plannen. De goesting naar andere landen is er volledig  .. we kochten al reisgidsen van Italië, de Baltische landen en Scandinavië (met dank aan de gevers van boekenbons). Wat niet evident bleek … want ebooks hebben blijkbaar nog niet zo’n uitgebreid gamma, we kochten dan maar de Engelstalige reisgidsen die beschikbaar waren. Geen Capitool zoals ons werd aangeraden, maar er zit wel een Rough Guide tussen. Het proces van ebooks kopen en op de ereaders krijgen blijft omslachtig, daarvoor alleen heb je eens nood aan een kleine pauze.

februari 14th, 2017|Tags: , , |5 Comments