Annelyse

vedett

Originally uploaded by Annelyse!

mmmm vedett

Voila, eindelijk staat onze langverwachtte ingebouwde-buro-achter-halve-wand-er. Jammer dat we dit klusje weer hebben uitgesteld tot de laatste 3 maand dat we hier wonen. Want ik zit hier nu op mijn ingewerkte buro en ‘t is geslaagd, al zeg ik het zelf.

1. Hoe het was … onveilig en rommelig (de buro is al weggehaald, maar kunt ge ‘t u inbeelden hoe schoon ‘t was met alle computerdraden)

2. Een MDFplaat ertussen … helemaal niet evident om dit op maat te zagen. Menig mal werd gemaakt, menig vloek werd geuit, menige uren werden hieraan gespendeerd. En als ge u afvraagt waarom we bovenaan nog een horizontale strook hebben gezet … ja, we hadden ons misteld en het hout op de verkeerde hoogte laten zagen.

3. Gesiliconeerd en dichtgeplamuurd. (rechtboven in de foto hangt de schommel van de kinderen in geval ge ‘t u afvroeg).
Van dit resultaat waren we niet content. Het open effect in onze living was precies weg en we vonden het niet zo schoon. (neen we hebben nog steeds geen deftige verlichting en die zal er ook niet meer komen)

4. Wit geschilderd, kwestie van terug ruimte te creëren

5. En hier is den buro

En wat hebben we geleerd

• het is handig als je op een verfpot een etiket plakt met daarop waarvoor je hem gebruikt hebt, want ik weet begot niet meer welke pot de badkamerverf, gewone verf, MDFprimer, gewone primer, lakverf voor de deuren …. is.
• Afplaktape met zo’n plastieken folie eraan is zeer handig.
• In de laatste afwerking kruipt gigantisch veel tijd
• Manman … ik zal onze loft missen

Ons huwelijk is misschien nog maar leer, maar onze relatie is sinds gisteren zijde.

Maandag om 9u gingen de inschrijvingen van de 20km van Brussel van start.

Hadden we geweten het eigenlijk al van middernacht mogelijk was, dan hadden we geen 3 kostbare uren op ‘t werk moeten spenderen aan de moeizame online inschrijving.

In elk geval … we zijn dus ingeschreven … na 2 maand loopstop begin ik er weer aan.

Maar wanneer? Tussen ‘t werken, de bouwperikelen, de was en de plas, de kinderpret, … door?

Deze week heb ik mezelf verrast door 3 keer te gaan lopen, ongeveer een 23km.
Dinsdag op die 45 min nadat de kinderen in ‘t bed liggen en voordat Bjeurn vertrekt naar zijn avondactiviteit.
Vrijdag van Mechelen naar de schoonmama, terwijl Bjeurn en de kindjes met de auto gaan. ‘t blijkt maar 8km te zijn ipv de 10 die ik verwachtte.
Zondag van Mechelen naar de mama, samen met mijn zusje, langs de vaart. 10km op de kop. Terwijl onze mannen met de auto gaan.

‘t zal zo moeten gebeuren … tussen de soep en de patatten … nu nog een schema opstellen (tenzij iemand anders dat voor mij wil doen … iets spannend, 3/week lopen met wat foliekes)

‘t was eerder uit curiositeit dan uit ergernis dat ik de mannen vroeg waarom ze de straat hadden afgesloten, opengebroken en om 11uur ’s avonds nog werkten en ‘t eruit zag dat ze nog niet direct van plan waren om er de brui aan te geven.

“‘t gaat nog wel een paar uur duren, we hebben ‘t gaslek bijna gevonden” antwoordden ze doodleuk

Aangezien onze rekening niet is zoals de zak van Mary Popins (herinner je je nog die zak waar maar blijft en blijft uitkomen … impressionant en tevens het enige dat ik me nog herinner van de film), moeten wij lenen voor ons nieuwe huis.

En ik moet zeggen, Bjeurn heeft zijn huiswerk goed gemaakt en hebben toch wel interessante dingen geleerd die ik zeker met jullie wil delen.

• Vertrouw niet blindelings op je eigen bank, zelfs al ben je een dikke klant, zit je er met héél de familie, al de leningen en verzekeringen. Ga zeker nog bij andere banken horen en onderhandel over je rentevoet. Want maak je geen illusies, je eigen bank zet je zonder scrupules eveneens in ‘t zak.
• Een héél interessante site voor rentevoeten is renteopdevoet.be. Je kan hier rentevoeten en schuldsaldoverzekeringen delen en vergelijken met anderen. En er staan handige rekenmodules op.
• En misschien nog de interessantste ontdekking is de groene lening.  Hierbij krijg je een interestverlaging van 1,5% (betaald door de federale overheid maar gewoon te regelen via de bank waarbij je de lening aangaat) voor een lening voor energiebesparende investeringen. Met een maximumbedrag van 15 000 € per persoon, dus 30 000 € per koppel en op de betaalde interesten wordt een belastingvermindering van 40% toegekend (deze staat dus los van de aftrek van het hypothekair krediet). Dit is dus vooral handig bij verbouwingen.

Voila … als ik met deze post iemand geld doe besparen is mijn missie geslaagd.

Eindelijk hebben we geleerd hoe we foto’s kunnen vervormen naar een bestaande vorm. Zoals hierboven een foto van tegeltjes vervormd in de tomaat, en hieronder verschillende foto’s vervormd in een lint (de vorm doet me wat aan een vogel denken trouwens)

Ik heb het gevoel dat eindelijk alle photoshoppuzzelstukjes in elkaar vallen, dit heb ik héél mijn photoshopcarrière al willen kunnen.
En ‘t is feitelijk nog poepsimpel, gewoon de functie ‘warp’ onder ‘transform’. Ik had het begot zelf moeten vinden.

Toftoftof

Een passende broek kopen voor ons Livke is niet evident. Ze heeft niet ‘de doorsnee’ maten zal ik maar zeggen.

Ofwel zijn de pijpen te lang, ofwel te smal. Kiezen of delen.

Liv heeft eigenlijk maar één perfecte lange broek … die ze dan ook nog eens graag ziet, want ‘t kind krijgt een eigen mening op de vlak … zeeeeer irritant, maar dit terzijde.

In elk geval, toen de broek gescheurd was MOEST ik wel terug achter mijn naaimachien.
‘t was alweer een hele tijd geleden trouwens -met alle huisperikelen- maar ‘t voelde nog goed.
Alhoewel, ik was vergeten dat naaien nooit zo simpel is als je eerst wel denkt.
Een applicatie naaien op een broekspijp … tja … een broekspijp is nogal smal hé.
En mijn naald mag ik ook nog eens vervangen, want ‘t machien sloeg steken over.

Och ja … ‘t kind heeft terug een comfortabele broek en ik heb terug zin in mijn machien.

Dat ze om op te eten is … dat vind ik zeker
Maar haar zo gruwelijk verminken … dat zou zelfs ik niet doen

“Wie heeft in je oor gebeten” vroeg ik haar. “Koeka” zei ze zelfverzekerd.
… Moeke, jij hebt iets uit te leggen

En om het helemaal compleet te maken heeft Liv’s nichtje Aurélie ook eens goed in haar kaak gebeten, met eveneens weliswaar minder blauwe tijdelijke verminking…
“Wie heeft in je wang gebeten” vroeg ik haar. “Rune” zei ze zelfverzekerd.

Hierbij acht ik het als bewezen, mijn kind is het zoetste en het lekkerste … ze is om in te bijten !!! (En hierbij is het ook bewezen dat ‘t niet is omdat ze eindelijk deftig kan praten, dat ze de waarheid vertelt)

De clichés kloppen, van zodra je in je gerenoveerde huis intrekt vallen ook de nog-geplande werken stil.

Bij ons ging dat niet gebeuren, maar blijkbaar is het zelfs ‘het dreamteam’ niet gelukt zich hiertegen te verzetten.

En na een tijdje valt het je ook niet meer op, dat er nog dingen onafgewerkt zijn (behalve als je bezoek ontvangt, dan is er weer die pijnlijke gewaarwording)

Herinnert u zich de koer nog? Wel, die lag er tot kort nog net zo bij als toen.
Maar sinds dit weekend is hij terug toonbaar … een dikke laag dolomiet doet wonderen.
Niet het allerschoonste, maar met een paar bloempotten en wat tuinmeubelen zal het zekerst gezellig worden… voor de volgende bewoners welteverstaan … niet voor ons, want wij wonen dan in ‘hotel mama’ bij de mama.

Waarom Dolomiet? Het is goedkoop en eenvoudig aan te leggen. Het was tevens het eerste werk dat vlugger klaar was dan verwacht, op ne voormiddag hadden Bjeurn en compagnie het gefikst. Nog meer meevallers graag.

* “Gaat gij dan 40 dagen niet eten?”, mijn verbaasde collega’s als ik hen verklaar dat ik aan de vasten doe

* “Ben je katholiek?” de vraag die ik praktisch van iedereen krijg

* “Ik voel me precies zoals thuis”: zegt mijn collega bedeesd nadat ik hem heb afgesnauwd (1edag)

* “Vasten, da’s gewoon ne moderne naam voor regimen, belachelijk, ik heb trouwens liever een vrouw met wat pak aan” bromt mijn cynische collega

Maar soit … ik hou het nog steeds vol … geen chocolade tot pasen.
Ipv mijn dagelijkse chocomousseke (‘t enige in ‘t bedrijfsrestaurant dat nu eens ‘echt goed’ is) neem ik nu een stuk fruit, mijn favoriete chocomelkske wordt ingeruild voor ne koffie en ik pik niet meer de speculaaskes bij onze secretaris.

Ik moet zeggen dat geen chocolade pakken gemakkelijker is dan geen alcohol. Maar ik moet ook bekennen dat ik me nog wel heb bezondigd aan chips en gisteren als dessert ipv de chocoladeverleiding de appelcake heb gekozen.
Ik ontzeg me dus helemaal niet alles.

Maar misschien moet ik wel eens wat strenger zijn, want 2 snoepkilo’s zijn er de laatste tijd ongemerkt bijgekomen … en ik wil ze niet.

Daarmee ga ik me wat extra inzetten, ‘t is de moment nu wel met zovelen zijn in onze missie.

En Annava, Annelies, Kelly, Mamasha, Rietje,  Tine, Sofie, Tess,  Ester, Zita,  …. en al degenen die ik nog vergeten ben, ik ben benieuwd naar jullie eerste 10 dagen.

IK
-Opgestaan om 5u30
-Gefietst naar de parking van den Aldi
-Carpoolen met collega1 (de vroege vogel) naar ‘t werk
-Een halve dag werken
-Met collega2 carpoolen naar batibouw (carpoolen was geen probleem voor hem, maar ik moest beloven dat onze wegen op de parking gingen scheiden … ik denk dat hij schrik had dat ik er een gezellig onderonsje van wou maken en misbruik maken van zijn expertise en wijsheid)

BJEURN
-Alleen de kindjes klaarstomen ’s morgens
-Met mijn auto kindjes afzetten en naar ‘t werk
-Rijden naar batibouw

KOEKA
-Kindjes oppikken in de kribbe
-Kindjes eten geven, pampers verversen, in bed steken
-De koffers maken om de volgende morgen op vakantie te vertrekken

Wat een geregel, wat een geregel en dat allemaal omdat wij persé naar batibouw willen.
Ah ja … want wij hebben een huis gekocht!!!!

de aandachtige lezer had al lang in de mot dat er iets gaande was, neen … geen nieuw lief, nieuwe baby of nieuwe job … ‘t is een huis

Op het eerste zicht, geen één probleem

Maar met een fluo veiligheidsjas en veiligheidsschoenen (die ik thuis gebruik om te verven zoals je ziet) … niet zo elegant

En ja … het kan nog erger met ‘overshoes’.
Zie je ook dat onze jas perfect geschikt is om OXO op te spelen?
En elegant, niet te doen … ik heb het uitdrukkelijke verbod gekregen om hem onder mijn naaimachien te leggen.
(En nu spreek ik nog niet over de helm … nefast voor het kapsel en zeer lastig in combinatie met nen diadeem)

En naar huis … ga je gegarandeerd met vuile schoenen.

En het grappigste ergste is dat het voor accidenten zorgt. Toen ik een  man op de trap kruiste, misTRAPte  hij zich en viel (gelukkig zonder veel erg), en dan had hij nog het lef om te zeggen dat het door mij kwam. Dat gaat erover !!!

Niet luieren
Niet tv-hangen
Niet naaien
Niet lopen

Maar klussen … vanavond was het tegelen (en nog niet eens in mijn eigen kot)

PS. Wie vindt de tegelnaden

En binnenkort … nog veel meer van dit

‘zo’ trots, ‘zo’ schattig, ‘zo’ flink

Liv is droog, sinds dit weekend
… slipkes met bijpassende hemdjes
… klappend in de handjes van trots
… roepend naar de pot “dag schildpad, krokodil of slak”
… parmantige billekes in een onderbroekske
… er is niets schattiger …

Op de zolder van een verzamelaar kom je héél wat tegen. Saaie dingen, leuke dingen, merkwaardige dingen, maar vooral veeeeel dingen.

Klik op foto voor vergroting

1. De allerschattigste suikerklontjes die ik ooit gezien heb
2. Porseleinen disney vingerhoeden
3. Poster met Jezus
4. Knuppel op koeien mee dood te slagen. Denk ik aangezien er “mort aux vaches” opstaat
5. 2 dozen Tiny boeken
6. Gigantisch veel blikken dozen
7. Vingerhoeden
8. Nog vingerhoeden
9. En postzegels allerhande, binnenlandse, buitenlandse, gestempelde en ongestempelde. Zoveel postzegels dat ik niet denk dat ik in mijn leven ooit nog een zegel ga moeten kopen. Ik heb een levenslange voorraad 5BEF, 30BEF, 6,5BEF zegels. (en ge kunt die dus niet inruilen hé, wel verder gebruiken, ik zal dus veel brieven moeten sturen)

en dan bespaar ik u nog de briefkaarten, boeken, bierviltjes, 4 schildersezels, kaartspelen, strips, lipjes van melkskes, de papieren verpakking die rond citrusvruchten zit, 2 plasitficieermachines, 2 boormachines, tonnen papier, 3 scheerapparaat-en-zaklamp-in-één en nog veeeeeel andere dingen.