Blog

Blog

Een marathon gefietst

Afstand 42km – Bestemming Ashbourne – Overnachting Camping  Callow Top Holiday Park

De vermoeidheid kruipt erin … Vic had vanmorgen helemaal geen zin om op te staan en bij mij ging het fietsen van geen meter. Op een bepaald moment had ik gewoon zin om aan de kant wat te wenen (wat ik niet deed, ter info, want dat helpt je niet verder). In elk geval, we fietsten een marathon en ik vroeg me af wat het meest vermoeiend is … een marathon lopen of er eentje zwaar beladen, in volle zon in Engeland fietsen. Ik moet wel toegeven, ik stapte ook een beetje, het was al lang geleden dat ik nog was afgestapt … maar 18% helling dat lukte me vandaag niet. Bjeurn en Liv geraakten trouwens wel boven, het is niet voor niets dat Vic het duo Liv-Bjeurn “de sterke” noemt, en het duo Vic-Annelies “de slappe”.
Toen we de camping verlieten werden we na 2 kilometer al ingehaald door een werknemer van deze camping … Liv had haar trui daar laten liggen. Zo lief dat ze nog de moeite deden om deze te bezorgen … onze schaarse spullen zijn immers zeer onmisbaar.


De nieuwe camping is een hit, met zwembad en speeltuin  (niet gemakkelijk te vinden in Engeland, zelfs speeltuinen zijn schaars op campings). Speciaal gekozen voor de kinderen … want dat verdienen ze nu echt wel. Het is trouwens waarschijnlijk de laatste warme dag, want het weer gaat terug omslaan (regen en frisser), dus we moeten profiteren.

De nieuwe camping is een echt kinderparadijs met kinderanimatie enzo, maar dat vinden de onze niet zo plezant. Ze verkozen hun schoolwerk te maken.

juli 23rd, 2016|Tags: |3 Comments

Ik zeg je niet vaarwel mijn vriend

Afstand 44 km – Bestemming Rosliston  – Overnachting Camping beehive 


Het verblijf bij Darren en Rohini was perfect.  We ontbeten samen in de tuin, kregen nog een lunch en cake (a lot of delicious cake) mee en ze begeleidden ons nog naar de winkel waar we met hun hulp de beste prijs kwaliteit kregen. Powerbanks (want de onze hadden het begeven), zonnecreme in blok, SD-kaart en de inkopen voor het avondeten.

We zeiden geen vaarwel, maar tot ziens … dit bezoek heeft ons echt veel energie en enthousiasme gegeven en we zijn weer heel wat wijzer geworden door hun tips&tricks en geïnspireerd door hun levenswijze. 


Op aanraden van Darren bezochten we het National Memorial Arboretum in Alrewas … een ingetogen eerbetoon aan de Britse oorlogsslachtoffers waar we weer veel te lang bleven, en waardoor we dan ook weer laat op de camping aankwamen. En weer verloren we een weddingschap omtrent de afstand. Tijd dat we stopen met weddingschappen afsluiten of dat we beter beginnen plannen. Dat laatste zou moet lukken met de tips van Darren, die eigenlijk een youtube-kanaal met al zijn touringadvies zou moeten opstarten, indachtig.


De camping is één van de betere … bomen en plek om kamp te bouwen en een vriendinnetje voor Liv en vriendjes voor Vic. Het eerste cricket-spel is een feit !!!

Op het eind van de dag nam Bjeurn nog een koude douche … het valt ons op dat de prijs van de douche omgekeerd evenredig is met het warm water.

Hoewel we beiden een UK-simkaart met data hebben, blijkt het internet niet goed te werken, blijkt trouwens niet abnormaal te zijn. Het zal de eerste keer (maar waarschijnlijk niet de laatste keer) zijn dat het verslag met vertraging online komt. Hopelijk blijven jullie er niet voor op.

juli 23rd, 2016|Tags: |13 Comments

Nieuwe vrienden in Birmingham 

Afstand 71km – Bestemming Birmingham – Overnachting bij Rohini en Darren die we enkele dagen geleden  leerden kennen tijdens onze platte band

De rit (die weer langer werd dan we planden… waardoor we weer een weddingschap met de kinderen verloren) stond in het teken van canal routes. In de voormiddag was het pad langs het kanaal echter niet zo aangenaam. De weg was zo smal en zo dicht tegen het water dat ik echt schrik had dat we in het water zouden belanden … en ook de kinderen waren er niet gerust op (enkel Bjeurn was op zijn gemak).
Het resultaat was dat we een deel te voet afleggen en dat heel mijn linkerkant geneteld en geschramd is van de bramen (die ik verkoos boven het kanaal).


In de namiddag kwamen we nog een rivier tegen die over de straat loopt, dat is blijkbaar niet abnormaal hier en heet een “ford”.
We reden trouwens onze 1000e kilometer vandaag …ik had echter niet verwacht dat we de 1000e kilometer zouden terugrijden met een huilende Vic in de hoop zijn knuffel die hij onderweg verloor terug te vinden. (Gelukkig vonden we hem)


Van de stad Birmingham hebben we niets gezien … we reden binnen langs de kanalen  (blijkbaar zijn er meer dan in Venetië) en kwamen dan via een park op onze bestemming.  Nog nooit zo rustig en relax door een stad gereden, heel speciaal ook. Liv heeft er een filmpje van gemaakt dat (als het gelukt is) op ons YouTube-kanaal zou moeten staan (link ergens in de rechter sidebar)

Deze nacht brengen we door bij Rohini en Darren thuis, de 2 bikepackers die we enkele dagen geleden tegenkwamen. En wat een ontvangst was dat … veel en lekkere zelfgemaakte baksels, indiaas eten, slaatjes, fruit, en het heerlijkste dessert met koekjesbodem, bananen en slagroom waar ik jammer genoeg de naam van vergeten ben, de betere lokale biertjes, een wasmachine voor onze vuile kleren en een douche voor het vuile lijf, wifi en elektriciteit, zoveel fietstips dat ons hoofd ervan duizelt (ze hebben duidelijk zeer veel meer ervaring dan wij), suggesties voor onze route en een aangename babbel buiten op hun terras.

Deze avond was er eentje dat ons sowieso zal bijblijven. Ongelooflijk dat een platte band tot zoveel moois kan leiden.

juli 22nd, 2016|Tags: |7 Comments

Het plezier zit hem in de kleine ongewone dingen

Afstand 73km – Bestemming Ettington – Overnachting Campingplek bij Houndhill Inn free house

Als we nog eens naar een camping rijden moeten we deze best toch eens extra nachecken. We kwamen immers weer aan op een caravanpark waar we niet konden blijven omdat er geen sanitair aanwezig was. De eigenares was wel zo lief om ons ergens anders een plek te zoeken, en dat werd in de achtertuin van een free house  (en nu weten we eindelijk ook wat de term free house wil zeggen… nl een bar die niet gebonden aan een brouwerij en zo niet gelimiteerd is op vlak van bierkeuze).

 Wij houden ons echter aan het budget en consumeren bier meestal uit bierblikjes van de winkel … zo doen we dat trouwens ook met onze ijsjes, die eten we niet op een terras maar uit een family pack van de winkel. “Zijn wij een trekker of zijn wij het niet?”, dat is hier de leuze.

Het budget is momenteel lichtelijk overschreden maar UK is dan ook niet goedkoop. Campings bv. kosten meestal rond £25. Vandaag was het echter £8, zonder douches weliswaar  (wat hier niet heel ongewoon is), maar we hebben al meer betaald voor campings zonder douches. 

‘S morgens reden we langs oxford canal, waar we ons verwonderen over de smalle woonboten die daar lagen. Toen we echter aan de manuele sluis passeerden zagen we waarom …. de sluis was immers ook zeer smal. Aan een sluis leerden we 2 sympathieke mensen kennen die even hard onder onder de indruk waren van onze fietsen als wij van hun boot. 



De kinderen hielpen mee de sluis bedienen en in ruil kregen we een rondleiding in hun toffe boot. We zijn helemaal verkocht.

In de namiddag verwonderen we ons over een ander fenomeen … Toen we in volle snelheid een afdaling deden zagen we ineens dat er beneden een rivier over de straat stroomde. En daar ontmoetten we Steve, zijn dochter Abby en hond Molly, die er een dagje uit hielden om het begin van de schoolvakantie te vieren.
Onze kinders vonden het natuurlijk ook geweldig. T-shirts werden uitgetrokken en er werd lustig gespeeld in het midden van de straat … nooit gezien, zoiets … en zeer welkom op een hete dag als deze.

De rit was weer ambitieus en het fietsen blijft toch wel zwaar met 73km en 568 hoogtemeters, maar de sfeer zat goed en de kinderen waren in form.

juli 20th, 2016|Tags: |11 Comments

Aan de oevers van de Thames

Afstand 18km – rustdag Oxford – Overnachting Camping Valley farm 

Als ze 30°C voorspellen kan je maar beter een rustdag inplannen. 

De voormiddag gebruikten we om wat uit te slapen (dat zou beter gelukt zijn als ik niet om 7u uit de tent gebakken werd), schoolwerk te doen, een kaartspel te spelen en merken dat Vic nog steeds niet tegen zijn verlies kan, onze nageltjes eens te lakken  en ons zomerjurkje eens aan te trekken.

In de namiddag fietsten we naar wolvercote, waar je rustig kan zwemmen in de Thames. En waar Vic zijn vuil-water-angst overwon en dapper overzwom, met mezelf en Bjeurn ernaast, want ik ben ook niet scheutig op zo’n zaken. Eens die angst overwonnen was, sprong mijn gehele kroost vanuit de bomen het water in.

Onderweg kwamen we trouwens de tweede keer een dode das (badger) tegen. Groot dier, met beerachtige mond … vreemd genoeg waren bij beide exemplaren de kenmerkende zwart-witte strepen verdwenen waardoor we niet direct wisten wat we voor ons hadden. Foto’s zijn te gruwelijk voor mijn blog, maar kunnen wel op de Facebookpagina (voor link zie rechter zijbalk) aanschouwd worden.


Dit was een heerlijke rustdag maar toch ben ik blij dat we morgen weer verder trekken. Ik heb het wat gehad met deze camping waar onze buurman de hele dag in zijn tent ligt te braden (en wiet smoren en drinken) en enkel zijn hoofd buiten steekt om over te geven (nu snap ik waarom hij vond dat we te dicht tegen hem stonden), en waar de (dure) douche op hol slaat tussen koud en heet, en voortijdig stopt terwijl ik nog met een hoofd vol shampoo sta.

Het is trouwens nu een super mooie volle maan, toch kijk ik ook uit naar nieuwe maan zodat we de sterrenhemel in al zijn glorie kunnen aanschouwen, maar die kans krijgen we nog wel, me dunkt.

juli 19th, 2016|Tags: |3 Comments

Fish and chips

Afstand 48km – Bestemming Oxford – Overnachting Camping Valley farm

Nog voor de lunch legden we 32km af en kwamen we op de camping aan … alvorens de grootte hitte uitbrak (vandaag 27°C en morgen 30°C). Zo zien we dat zonder heuvels, wind en offroad wegen alles veel vlotter gaat.

Nadat we eindelijk geïnstalleerd waren en onze gewassen kleren hdden opgehangen aan onze tent kwam onze buurman echter zeggen dat we te dicht tegen hem stonden en vroeg hij ons om onze tent te verplaatsen. Een moment dat even niet leuk was … we hadden het sympathieker gevonden als hij dat gezegd had voor onze tent vastgeharingd stond. Enfin, na veel vijven en zessen besloten we toch te blijven staan (en blijkbaar zijn we nu terug vriend, want Bjeurn staat nu heel vriendelijk met hem te praten over de brexit)

In de namiddag bezochten we Oxford … met enthousiaste kinders want een deel van het Harry Potter verhaal is gebaseerd op Oxford.

Oxford is een mooie stad maar viel toch wat tegen door de gigantische drukte en door de toeristische bussen die oversteken wel heel moeilijk maakten.

Uiteindelijk deden we wat schoolwerk in het park aan Christ Church en sloten we de avond af met fish and chips.

En ’s avonds in de supermarkt zei een vrouw me nog dat mijn kinderen geen manieren hadden omdat ze rondliepen in de winkel … ik vrees dat ik dat duo nooit helemaal zal kunnen temmen.

juli 18th, 2016|Tags: |14 Comments

Kampvuur met schapengeblaat

Afstand 36km – Bestemming Uffington – Overnachting Britchcombe Farm

We moesten vandaag spaarzaam zijn met onze elektronica. Hoewel we zonnepanelen hebben en naafdynamo zijn we nog niet geheel zelfvoorzienend. De naafdynamo slaagt er wel in om onze garmin op te laden maar onze gsm’s en externe batterijen dat trekt hij precies niet …. waarschijnlijk omdat we niet snel genoeg fietsen.

’s middags aten we bij de lokale festiviteiten van Doggy Day, een ludieke hondenwedstrijd (verkiezing van hond met de witste staart, het parcours der verleidingen, met hondeneten waar ze aan moeten weerstaan, …). Hier kon Liv haar hartje ophalen en zoveel hondjes strelen als ze wou.

In de namiddag hadden we echter onze eerste platte band, wat goed uitkwam want zo leerden we 2 trekkers (blijkbaar heten wij “Bikepackers”) uit Birmingham kennen. Zij bevestigden wat we al gemerkt hadden, dat er in Engeland helemaal niet veel gefietst wordt. Ze wilden persé met ons op de foto om aan hun vrienden te tonen dat zij niet de enige zotten waren (ik moet nog wel wat oefenen met de selfiestick) en we hebben direct ook een slaapplaats in Birmingham aangeboden gekregen. Waar een platte band al niet goed voor kan zijn.
We reden ook op Fox Hill … de naam was niet gestolen … onderweg kwamen we 2 platgereden vossen tegen.

De camping vonden we via Archies (een campingapp) en is ook een toppertje. Heel basic maar in zo’n prachtige omgeving en zo rustig (er staan 4 tenten op een groot terrein) … wij mochten ons zetten naast onbewoonde tipi’s en gebruikmaken van hun kampvuurkring en tafel. Dit is de eerste camping waar we vuur mogen maken en we profiteerden ervan om van broodjes op een stok en marshmallows te doen.

En dan volgde er nog een fantastische zonsondergang. Memorabel.

juli 17th, 2016|Tags: |8 Comments

Stonehenge

Afstand 48km – Bestemming Marlborough- camping Postern Hill (van camping in the forest)


Kort verslag vandaag want de ene kilometer is de andere niet. Van de 48 kilometers van vandaag ben ik behoorlijk kapot … het was offroad en met veel hoogtemeters. En na elke bergop kwam een bergaf met grind, ongelijke grond en losse grote stenen. Mijn hand doet zelfs pijn van te remmen.

Maar vandaag was wel ongelooflijk mooi, voor het eerst had ik het gevoel dat we even alleen op de wereld waren. Alleen met de koeien en schapen weliswaar.


Ook de camping is weer de moeite (net als de ponycamping is hij ook van campingintheforest) … we zitten nu in het bos maar jammer genoeg wel zonder douches. 

Toen we moe op de camping (die we natuurlijk weer niet geboekt hadden) aankwamen stond er een plaatje “volzet” .. gelukkig weigeren ze backpackers nooit … chanceke want ik was echt wel stikkapot bij aankomst.


Deze voormiddag deden we Stonehenge. Ik vreesde dat het ging tegenvallen omdat enkele vrienden er blijkbaar niet zo van onder de indruk waren … maar wij waren dat wel … alle vier.

juli 16th, 2016|Tags: |17 Comments

De dappere duo’s

Afstand 77km (niet de intentie) – Bestemming Salisbury – Overnachting Camping Stonehenge campside & Glamping Pods

Met verdriet in ons hart verlieten we de vorige camping. We twijfelden nog om een extra nacht te blijven maar de lokroep van Schotland won (gelukkig moesten we onderweg nog wat paarden ontwijken)
75 km fietsten we vandaag, een record, niet geheel de bedoeling echter. 

Eerst moesten we volgens onze route door een bosweg die vrij onfietsbaar bleek … ik gaf het een kans, zette mijn zadel (op aanraden van Bjeurn) lager, dan kan je sneller je voeten zetten als je zou vallen. Maar nadat we in de eerste 100 fietsmeters al 2 keer wegschoven in de diepe sporen besloot ik dat  het toch niet zag zitten. Onze rechtsomkeer resulteerde echter in een dikke omweg. 

En dan nog het ergste … toe we zogezegd aan de camping toekwamen beseften we dat we het adres fout hadden overgenomen in de garmin en dat we nog 8 km van onze camping zaten. En dat is ver als je al 69 km in de benen hebt terwijl je de kinderen ’s morgens zei dat je 58km zou fietsen (wat ze al teveel vonden)

Gelukkig gaat het fietsen steeds beter en waren we nog niet echt moe. We zijn trouwens ook weg van de zee en de wind en genieten van het glooiend binnenland; de bergoppen die we behoorlijk vlot opgeraken en de bergaffen die we gezwind afrijden (Bjeurn toch … ikzelf ben iets minder gezwind)


Het verschil tussen onze beide kinderen begint ook heel duidelijk te worden. ‘S morgens om 7u komt Liv met een stralende lach vragen of ze mag opstaan. Terwijl we Vic een uur later met slaapzak en al de tent moeten uitdragen omdat hij niet wil opstaan en we de tent gaan afbreken. Vic heeft dan een ochtendhumeur voor de eerste uren. En in de namiddag als Liv haar pijp begint uit te gaan .. dan is Vic er helemaal door en dan zingt hij uit volle borst op de fiets … een plezier om op je fiets te hebben.


Deze avond kwamen we pas laat op de camping aan maar toch waren de kinderen zo dapper om nog aan hun eerste schoollessen te beginnen. “Oh tof, het is toch maar een saaie camping” en “Jeuj, ik zit al in de vierde en de rest van mijn klas nog niet” klonk het. Hopelijk blijft het enthousiasme zo groot.

juli 16th, 2016|Tags: |5 Comments

We love pony’s !!!

Afstand 41km – Bestemming Brockenhurst  (New Forest) – Overnachting Camping Hollands Wood (Dikke aanrader)

We keken enorm uit om naar New Forest te gaan. Dit is een natuurgebied met riviertjes waar wilde Pony’s uitgezet zijn.

Maar eerst moesten we Southampton door (met je zwaar beladen fiets in een stad rondrijden is nooit heel leuk). 

Enfin we geraakten veilig de stad door maar ook op een afgescheiden fietspad op het fietsnetwerk schuilt gevaar. Tijdens een afdaling botste Bjeurn tegen een laaghangende tak …. resultaat …. helm gedeukt en volledig gebroken en hijzelf waarschijnlijk zelf iets whiplash-achtig. Serieus verschieten, maar tegelijk beseffen we dat die helm echt wel zijn werk heeft gedaan, want zonder helm had het een ander verhaal geweest. Ondertussen hebben we al een nieuwe helm gekocht en hopen we dat na een nacht rust alles beter in plaats van slechter zal aanvoelen.

De eerste camping waar we ons wilden zetten, was prachtig. Gelegen naast een beekje, ideaal om in te spelen en met paarden overal in de buurt (tot tussen de caravans toe).Maar daar werden we weggestuurd …enkel mensen met een chemisch toilet mochten er overnachten. Wat een desillusie… tranen bij Liv, en Vic was ook maar stil. 

Gelukkig bleek de volgende camping ook super tof, een plekje tussen de bomen dat uitgeeft uit het graasveld. En ook hier liepen er pony’s tussen de tenten. Al was Bjeurn minder fan nadat er zelfs eentje over een spandraad van onze tent struikelde (die tent moet wel nog 14 maand meegaan hé)

Dikke aanrader, deze camping en New Forest !!! (Tip . Kies voor een weekdag en een periode waarin de Engelse scholen nog bezig zijn … anders wordt het zeer druk) 

Dammen bouwen en in het water spelen ging hier trouwens ook.

Wat ook grappig was, was dat we op de camping een belgisch koppel met kinderen tegenkwamen dat we nu al voor de derde keer tegenkomen deze vakantie, eerst op een andere camping, dan aan de seven sisters en nu weer hier. It’s a small world after all (en onze kinderen zijn content dat ze weer eens Nederlandstalige speelvriendjes hebben)

juli 14th, 2016|Tags: |15 Comments