Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Random Snippets #2

2015-03-27 22.50.47

  • Ik ben er eindelijk in geslaagd een back-up van mijn blog te maken. Als ik gehackt word, heb ik ‘in principe’ alles in huis om de blog terug online te krijgen. Dat kon ik het laatste jaar dus niet meer, en het speelde zo in mijn hoofd dat ik al rampscenario’s had gemaakt … bv. tja, dan moet ik maar stoppen met bloggen.
    Stoppen met bloggen is voorlopig geen optie, dus ik maakte werk van het zoeken van een oplossing. Die is er nu gekomen , en gemakkelijk feitelijk. Dank zij de 24/24 chatsupport van mijn webhost. Rond middernacht chatte ik mijn probleem waar ik al een jaar mee zat en onmiddellijk kreeg ik de oplossing toegereikt. Opluchting langs mijn kant … ik hoop ook langs de uwe.
  • “Betaalbare, goed stapelbare dozen om kinderkleding in te stockeren”, daar ben ik naar op zoek. Om Liv en Vic hun kleding in te bewaren voor ze naar de kindjes van mijn zus en broer gaan.
    Momenteel heb ik geen overzicht meer in de mix van pamperdozen,zakken en losse stukken.
    Tips altijd welkom
  • Bjeurn en ik waren deze week in de Belfius en zagen daar hun quote “Wij gaan 100% voor 95% tevreden klanten”. In praktijk kan dat misschien kloppen maar wij vonden dat toch bijzonder onsympathiek overkomen.
  • Met de week word ik meer fan van ‘Karen van K3′ in het programma ‘Perfect’ …  ik vind haar geweldig, super grappig en heerlijk no nonsense … ik zou echter niet graag met haar samenwonen.
  • Op woensdag kwam er een vriendje van Vic spelen, om ze bezig te houden versierden we cupcakes. Ze zagen er niet uit, en ze waren eigenlijk zelfs niet heel lekker.  Maar ondertussen hadden de jongens wel weer hun bezigheid (dat de mama van het vriendje ‘koningin van de cupcakes’ mag genoemd worden trokken we ons even niet aan … en de koningin van de cupcakes leek het resultaat ook te appreciëren)
  • Liv zit weer in de hondenfase. Voordeel is dat ze als hond wel heel gehoorzaam is en braaf luistert … sterker nog, als hond lust ze zelfs rijst.
  • Liv wil haar haar laten knippen.  Ze heeft heerlijk haar, een vlecht van Liv is dubbel zo dik als een vlecht van mij. Jammer genoeg ziet ze er na 5 minuten altijd uit als een halve wilde. Een dilemma dus.
    Kennen jullie trouwens een magische truc tegen knopen? (want dat is Liv haar grote probleem). Een doorkammer die beter is als die van de hema ofzo?
  • Vic heeft ongelooflijk veel kleren, hij krijgt immers de afdragers van zijn 2 neven. Hij is behoorlijk trots op zijn status van “bezitter van de meeste kleding van ons gezin”. Althans dat gelooft hij toch … ik denk echter dat ik meer aanspraak maak op die titel.
  • Na een gesprekje met de dochter bleek dat ze ervan overtuigd was dat ze de maan had gezien bij de zonsverduistering. Ik probeerde een kwartier uit te leggen wat de zonsverduistering net inhield, met tekening en al … tot ze verveeld zei “jajaaaa .. ‘t is de zon die ik gezien heb” (als in … we geven ze snel gelijk, dan stopt ze met zagen)
  • Wegens omstandigheden kan ik toch naar dat blogevent, ik vond ineens dat ik ook visitekaartjes nodig had.
    In allerijl ontwierp ik nog kaartjes, om dat vol spanning te wachten of ze op tijd zouden aankomen. Vandaag zijn ze -met een dagje vertraging- op de valreep aangekomen.
  • Mijn auto zei overlaatst dat het -32°C was. Blij dat dat niet waar was, maar de liefde tussen de auto en mij is over.
  • De sonos wordt door iedereen in dit gezin opgeeist … voor ieder wat wils .. Sick of it all, ghostrockers, Roosbeef, Thor … dat geeft nogal plotse overgangen.
  • Pakjes verzenden via de post schrok me altijd af, maar nu ik mijn overbodige ballast aan het verkopen ben op 2dehands moet ik wel.
    Héél gemakkelijk feitelijk en belangrijk om weten, het is €1 goedkoper als je zelf via internet het werk doet als via het postpunt.

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid.

Ik maakte iets nieuws en het was een hit ... een creools lamspotje

De weekmenu marcheert goed tegenwoordig. Zeker nu ik van mezelf nog maar 1 keer per week naar de winkel mag gaan.

Ik stel de menu samen met gerechten die ik pluk uit mijn lijst met klassiekers (die ondertussen 86 gerechten bevat waar ik me vrij comfortabel bij voel) en op tijd en stond probeer ik eens iets nieuws.

Als het een voltreffer is, dan mag dit nieuwe gerecht bij op de lijst der klassiekers.

Dit is zo eentje. Ik vond het heerlijk, evenals de kinderen (tot mijn grote verbazing) en ook Bjeurn complimenteerde het nadrukkelijk.
Hoe kan het natuurlijk ook anders met kokosmelk en koriander … 2 van mijn favoriete ingrediënten.

IMG_20150325_233633

 

 

 

Creools lamspotje

  • 600 g lamsvlees (in blokjes of aan het been)
  • 1 el kerriepoeder
  • 2 uien
  • 1 teentje knoflook
  • 2 zoete aardappelen
  • 1 blikje ananas (op siroop, of 1 kleine verse ananas in blokjes)
  • 2 el maïsolie
  • 300 ml gevogeltebouillon
  • 200 ml kokosmelk
  • rijst
  • 2 el verse koriander (fijngehakt)
  • peper
  • zout

 

  1. Wentel de stukjes lamsvlees in het kerriepoeder.
  2. Pel en snipper de uien en de knoflook. Schil de zoete aardappelen en snij ze in blokjes. Laat de ananas uitlekken en snij hem in stukjes
  3. Kook de zoete aardappelen ongeveer 10 minuten in gezouten water.
  4. Braad de blokjes lamsvlees rondom aan in de maïsolie. Schep het vlees op een bord.
  5. Bak de zoete aardappelen, de uien en de knoflook in dezelfde vetstof. Giet er de bouillon bij. Doe dan het vlees weer in de pan. Schep goed om.
  6. Laat afgedekt 40 minuten stoven.
  7. Maak de rijst klaar
  8. Roer er de kokosmelk en de ananas door. Laat nog 5 minuten sudderen. Werk af met verse koriander.
  9. Serveer met gekookte rijst.

Skivakantie met het gezin

IMG_20150323_222537

Must do ... gaan skiën. .. geen vakantie ontspannender dan een skivakantie #boostyourpositivity

Verleden jaar deden we al een poging tot het plannen van een sikvakantie.

  • We boekten online een vakantie met de CM
  • tijdens de krokusvakantie
  • in Frankrijk
  • met huur van skimateriaal, skilessen en vervoer tot daar
  • We klokten af op + €5000 en ik zag het ineens helemaal niet meer zitten en dat jaar gingen we bijgevolg niet.
Dit jaar een nieuw concept. 
  • We sloten aan bij een groep van 60 personen, in 15 lodges … op de piste van Leysin.
  • Ski’s huurden we in België
  • Met de een auto reden we tot daar (de auto van de koeka want die heeft winterbanden)
  • Eten namen we mee van thuis
  • kostprijs €2300 (all-in -> vervoer, eten, skipas, huur materiaal, skiles, verblijf, kosten ter plaatse)

Het was al een tiental jaar geleden dat ik nog op skivakantie ging en er was toch ‘t één en ‘t ander veranderd.

  • Iedereen draagt een skihelm
  • en een echte skibril … geen gewone zonnebril
  • De skiërs zijn zwaar in de meerderheid
  • Je skipas moet je niet meer in het apparaat steken (niet meer zo’n rolding nodig)
dit waren de lessons learned
  • Kijk naar de vervaldatum van de pannenkoeken (we hadden er zoveel goesting in)
  • Je kan gemakkelijk zonder microgolfoven en afwasmachien
  • Skimateriaal in België huren is veeeel goedkoper dan ter plaatse
  • 5jaar lijkt de ideale leeftijd om te leren skiën (op dag 3  zelfstandig van helemaal boven tot beneden)
  • in een retro skipak uit de kringwinkel ben je de hipste van de piste

Het was geweldig, en wel hierom

  • het gezelschap
  • de lodges … tiptop in orde en op de piste (mits een pittig klimmeke)
  • onze buren waren de stiefzus met gezin. Eten deden we samen, de ene dag kookten zij, en de andere dag kookten wij. Dat werkt perfect.
  • après ski met de groep … in een tentje aan de lodges
  • wandelen naar het restaurant op de berg … terug sleeën naar de lodge beneden (tot de man te onbezonnen werd of ik te angstig … daarover valt te discussiëren)
  • babysit’s bij de vleet in de groep (in de groep waren ook meisjes die graag een centje bijverdienden) voor die ene keer dat we op de lappen gingen
  • de kinderen die gebeten lijken door de skimicrobe
  • de goeie koffie (thuis gekomen lustte Bjeurn zelfs geen senseo meer)
Natuurlijk waren we mindere momentjes
  • toen we Vic kwijt waren (hij was ‘s avonds een sneeuwman aan het maken onderaan de skipiste … en plezier dat hij had)
  • toen we Vic weer kwijt waren (hij was ‘s avonds aan het sleeën met zijn neefje onderaan de skipiste … en tof dat dat was)
  • toen we Liv een half uur kwijt waren (en ‘t kind stond nochtans op de plek waar we hadden afgesproken … ongelooflijk moedig was ze, zelfs geen traantjes gelaten, *alleen in zichzelf* zei ze later)
Volgend jaar
  • wil ik terug
  • liefst hetzelfde concept
  • maar indien dit niet zou lukken … wat is jullie formule? (en hoe houden jullie het betaalbaar)
Memories
We dachten een leuk filmpke te compileren om te laten zien hoe goed we al kunnen skiën, maar eigenlijk waren de bloopers vele leuker.

Parijs Marathon – week 15/18 – Toppunt

Net terug van de zwaarste training in de voorbereiding naar de #marathon ... nu even nagenieten van #koffie yoghurt met #granola en #runnersworld. #ParisMarathon #marathontraining #interval

De marathontraining zat deze week op zijn toppunt. 64km schreef het trainingsprogramma me voor en 64 km op de kop liep ik.

Op ‘t eind met lood in mijn schoenen (figuurlijk maar het het leek ook letterlijk).
Vrijdag deed ik na ‘t werk flink mijn loopkleren aan … om ze de hele avond aan te houden, soms eens te zuchten/kreunen en uiteindelijk maar niet te vertrekken.
En zo moest ik dat vandaag inhalen … de dag na een feestje. Ik had denk ik nog minder goesting dan vrijdag. Maar het viel dan weer veel beter mee, het was zelfs plezant.

Er werd deze week wat afgepland om tijd te vinden om te kunnen gaan lopen. Dat zal ik dus niet missen eens dit alles voorbij is. 2 marathonlopers in 1 huishouden is misschien een beetje teveel van het goede.

Maar je leest het … ondertussen is ook Bjeurn terug aan het lopen. De blessure bleek minder erg als gevreesd, dus dat is goed nieuws.

Vermits het vanaf nu enkel nog maar afbouwen is tot aan de marathon durf ik voorzichtig fluisteren “Parijs … we komen eraan !!!!! ”

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 64 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57,3 kg
Rusthartslag: 54

Training 1: 8.31 km – 45m:03s – 5:25 min/km
Het voelde als lente … lopen in een T-shirt, zonder fluo hesje, want het blijft al veel langer klaar. Deed deugd.

Training 2: 16.55 km – 1h:30m:50s – 5:29 min/km
Deze intervaltraining beschouwde ik als de zwaarste training van allemaal. Wist ik veel dat de duurloop van 32km zo ging tegenvallen.

Training 3: 32.01 km – 3h:23m:45s – 6:22 min/km
Het was een héél geregel om deze loop in te plannen. Andere mama’s die kind1 van en naar verjaardagsfeestjes brachten, schoonmama’s die met kind2 naar de voetbal gingen.
Deze toer deed ik met Bjeurn en het ging super tot aan kilometer 20. Dan kwam een stuk op de dijk met wind tegen, en vanaf dan was ‘t om zeep … afzien tot het eind. Ik moet zeggen, tegen ‘t einde kwam ik er terug wat door dus daar ga ik me bij de marathon aan optrekken, dat een dip ook weer weg kan gaan (na 12km ofzo ;-)  )

Training 4: 7.54 km – 50m:25s – 6:41 min/km
Ik bracht Liv naar de scouts in looptenu om erna een toertje te gaan doen … gigantisch hard tegen mijn zin. Gelukkig was ik niet de enige loopmama daar. Ik smeekte een andere mama of ik met haar mocht gaan lopen, en ik had er behoorlijk wat overredingskracht voor nodig.
Het probleem is dat ik niet zo populair ben als looppartner. De mensen denken blijkbaar denkt dat ik altijd aan een super snel tempo loop en dat ze niet zullen kunnen volgen.
Wat dus onterecht is … mijn loopsnelheid varieert tussen 8,5 km/u tot 13 km/u. En ik kan van de 2 uitersten genieten (van het eerste tijdens het lopen en van het tweede vooral erna)
Dit was heerlijk, tetteren en op ‘t gemak wat loslopen. 

Blessuregewijs: rechterscheen is gevoelig

Random Snippets

IMG_20150320_212625

  • Ik heb terug goesting om wat meer te bloggen, daarmee roep ik de Random Snippets in het leven. Snippets zijn korte stukjes, snippers.
    De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid.
    En voila … hier mijn “Random Snippets”
  • In een periode van een kleine maand las ik “1q84″ van “Haruki Murakami” . Een trilogie van die bestond uit 3 kleppers van 500 pagina’s. Gelezen en graag gelezen, ik vond het zelfs zo goed dat ik me nog eens opnieuw ga wagen aan … Zo goed dat ik me nog eens wil wagen aan zijn boek “Waarover ik praat als ik over hardlopen praat”, dat ik vroeger niet zo goed vond. Ondertussen ben ik al een beter loper als toen, dus misschien kan ik me al beter inleven in dat boek.
  • We zijn hier thuis op marathondieet. En dat valt op aan sommige dingen … we eten beduidend minder, en de kasten worden beduidend minder snel leeggegeten.
    Bjeurn is ondertussen al 9kg vermagerd en ik nog bijna niets, waardoor ik lichtelijk gefrustreerd ben omdat ik eigenlijk toch wel goed mijn best doe. Ik drink amper nog alcohol en ik snoep wortels.
  • Ik las “Het slimme budgetboek” van Sara Van Wesenbeeck. Het meeste wist ik al wel .. maar de beste tip is toch wel dat over alles onderhandeld kan worden. bv. over een extra korting als je wasmachine en droogkast tegelijk in dezelfde winkel koopt.
  • Mijn te bloggen lijst staat al een tijdje behoorlijk vol … tips voor de marathon (daar ben ik al aan begonnen schrijven de dag nadat ik mijn eerste marathon uitliep, mijn transitie (ik merk een bewuste evolutie naar eenvoudiger, opgeruimder leven (misschien komt dat ook omdat er meer tijd komt nu de kinderen wat groter en flinker zijn en het huis was af-er) , de recente inventarisatie en organisatie van mijn kleerkast (een heus systeem), de strijd tegen de spullen in huis (neen, ik word geen minimalist, maar ik ben er wel serieus door geïnspireerd geraakt), het verslag van onze eerste skivakantie met het gezin.
  • Ik zit in de zwaarste trainingsweek in de voorbereiding van de marathon. Ongelukkig genoeg vallen er net 2 feestjes in deze week . Een afterwork in de kruitfabriek (die ondertussen al achter de rug is en die ik goed verteerd heb) en een 10-jaar getrouwd feest van vrienden.
    Voor dit laatste verzetten we met plezier onze lange duurloop van 32 km. Een feest is immers leuker met 32km in de benen, dan met het vooruitzicht dat je de dag nadien nog 32km moet gaan lopen.
  • Ik zeg wel dat ik de after-work goed verteerd heb, maar ik ben er nog altijd niet goed van dat mijn 8 jaar jongere collega “Het knap vond dat ik er was … ik ben toch immers van een andere generatie!”
  • Ik poets tegenwoordig met azijn en water, naar voorbeeld van deze madam.  De kalkaanslag op mijn keukentablet was direct verdwenen.
    Bij overmatig gebruik in de badkamer is eens goed luchten wel nodig …  maar dat neem ik er maar bij.
  • Na de marathon een zwart gat? Misschien niet … ik twijfel over een nieuwe uitdaging. Iets met trail en 53km.
  • Hier geen tranen voor de K3 split. Liv ziet het als een nieuwe opportuniteit, ze vindt dat ik me maar moet inschrijven voor de wedstrijd om het nieuwe K3-lid te worden.
  • Een zonsverduistering brengt toch altijd ambiance in de keet. Lichten uit in den buro en maar allemaal achter ‘t raam foto’s zitten trekken. “Kijk … de zon lacht naar ons !!!”

Parijs Marathon – week 14/18 – Met vleugels

IMG_20150315_220348

Misschien is een marathon in het voorjaar interessanter als één in het najaar. Bij de vorige marathontraining werd ik tegen het einde (eind september, oktober) ziek. Ik heb het gevoel dat dat deze keer niet gaat gebeuren (hout vasthouden). Ik voel dat ik meer energie krijg doordat de dagen beginnen te lengen.

Het gewicht dat is zeer moeilijk. Tegen het eind van de week was ik serieus gefrustreerd omdat ik maar niet onder die 57 geraak terwijl ik zo mijn best doe. Daarmee heb ik me vanaf vrijdag wat laten gaan en heb ik zaterdagavond chips, chocolade en snoep gegeten terwijl Bjeurn weg was (ik snoep het liefst stiekem).
De dag daarna was de duurloop en voelde ik me mega vadsig en schuldig, maar dat bleek voor niets nodig want ik zette een super prestatie neer. Misschien een idee voor de dag voor de marathon “chips, snoep en chocolade”. I like.
In elk geval, vandaag heb ik nog eens goed geprofiteerd, en morgen herpak ik mezelf weer.

Zoals je hieronder kan lezen ging het lopen deze week feitelijk héél goed.

Wil dat dan zeggen dat alles hier perfect loopt? Jammer genoeg niet. Bjeurn sukkelt al de hele met hamstrings. Fingers crossed dat dat hij snel weer “up and running” is.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 55 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.35 km – 47m:42s – 5:43 min/km
Tijdens de voetbaltraining van de zoon, toffe looptoer die ik nog maar weinig deed omdat het altijd te donker en te eng was daar. Nu niet meer.

Training 2: 15.61 km – 1h:29m:14s – 5:43 min/km
De loop op woensdagvoormiddag. Eigenlijk had ik interval moeten lopen maar ik zag het echt niet zitten. Om dat voor mezelf goed te praten nam ik me voor om volgende keer wat sneller te lopen

Training 3: 8.01 km – 40m:53s – 5:06 min/km
Ik stopte vroeg op ‘t werk, zodat ik nog vlug een toertje kon gaan lopen voordat ik de kinderen van ‘t school (nabewaking) ging afhalen.
Omdat ik woensdag mijn interval niet gedaan had, liep ik nu wat sneller. Eigenlijk ook omdat ik weet dat de kinderen het niet leuk vinden om in de nabewaking te blijven en omdat ik me wat schuldig voelde.
En zo sta ik dan weer aan ‘t school in looptenu (daar is ze weer in haar loopkleren)

Training 4: 22.51 km – 1h:54m:09s – 5:04 min/km
Vandaag stond er een duurloop op marathontempo op het programma. Eén van de beste marathontips die ik ooit kreeg (bedankt Kristof) was dat ik 2 duurlopen van +- 20km moest doen in marathontempo … dit om wat vertrouwen te geven en om een gevoel te krijgen hoe je moet lopen op de marathon.
Het plan was tegen 5:27 min/km (11km/u) te lopen, maar al snel voelde ik dat er veel meer in zat.
En er zat misschien zelfs nog meer in want tegen het einde ben ik nog serieus versneld. Dit is een nieuw PR op de halve marathon, nl. 1h:46m:59s.
Ik kan er nog steeds niet van over dat ik zo goed heb gelopen. Ik denk niet dat ik de marathon aan dit tempo kan (of misschien wel), maar er zit waarschijnlijk wel meer in dan 5:27 min/km.
Plan is om te mikken naar 5:15 min/km en hartslag tussen 160 en 170.

Blessuregewijs: rechterscheen is gevoelig

Taa-haal *klapt 2 keer in de handen*

In de derde kleuterklas leren ze woorden opdelen in stukjes

fiets -> fiets *klapt 1 keer in de handen*
piano -> pi – a – no *klapt 3 keer in de handen*
huizen -> hui-zen *klapt 2 keer in de handen*
en dan heb je de moeilijke waar ze fouten tegen maken
melk -> me – lek *klapt 2 keer in de handen* melk *klapt 1 keer in de handen*

Vic ging zijn splitskunsten eens illustreren met woorden die ik zei

frigo -> fri – go *klapt 2 keer in zijn pollekes*
koelkast -> koe – kast *klapt 2 keer in zijn pollekes*
wat zeg je nu? -> KOE – KAST *klapt 2 keer in zijn pollekes*

Volgens de zoon zit de melk dus in de koe-kast.
En de dochter die probeerde het goed te praten met de rationale: “Ja maar mama, als je alle schapjes eruit haalt, dan past daar toch een koe in”.
Klinkt eerder als zusterliefde dan als logica.

En zo zijn er nog woorden, zo spreken ze hier steevast van tweecee-papier.
IS ER NOG TWEECEEPAPIER? klinkt er dan als ze zonder zitten.

En zo heeft iedereen wel wat anekdotes.

  • zo lustte mijn zus geen pistolets met uitvluchten (maanzaad)
  • zo dacht ik dat iemand die een hartaanval kreeg een ‘nat dak’ had (attack)
  • zo heb ik uren naar het melkbrik zitten staren, me afvragend waarom er nu in hemelsnaam ‘halfvolle melk’ opstond
  • zo weet ik nog steeds niet of het own-goal is of home-goal

en voor meer van deze, kan je hier nog eens lezen

Stap eens uit je comfortzone #boostyourpositivity

Stap eens uit je comfortzone … en doe mee aan een blogbrunch.

Uit de comfortzone bij blogbrunch door deze meneer #boostyourpositivity

Zonder nadenken schreef ik me in voor de blogbrunch van #boostyourpositivity (georganiseerd door Danone met samenwerking van Oon en Lilith).
Dat hij helemaal in het verre Gent was en dat ik het weekendschema van het hele gezin grondig door elkaar moest halen … daar dacht ik even niet bij na.
Just Do It” … toch?

Wat later zag ik het al wat minder zitten. Toen ik besefte dat ik helemaal alleen tot in Gent moest rijden, dat ik het hele weekend moest herplannen en dat ik eigenlijk niet veel van de bloggers kende. Oon had ik al enkele keren ontmoet, maar voor de rest niemand, zelfs de meeste blogs waren relatief onbekend voor mij.

Het vervoersprobleem werd al snel opgelost door Ilse, die voorstelde om te carpoolen en zo Marliese, Liesbeth en mezelf oppikte en als een madam van de wereld Gent binnenloodste.
Verbazend, hoeveel volledig onbekende vrouwen na anderhalf uur in de auto van elkaar te weten komen.
(Alhoewel ze gelukkig niet hadden gezien dat ik enkele seconden voordat ik werd opgepikt, vanachter de vangrails kwam gekropen na een korte pitstop … over comfortzones gesproken)

Daar aangekomen kregen we direct bubbels aangeboden (die ik natuurlijk niet afsloeg) en mochten we aanschuiven aan het buffet.
Tot mijn groot genoegen vol gezonds tabouleh, quinoa, granola, fruitsla … en danone yoghurt natuurlijk.

Ik dacht enkel Lies te zullen kennen en Kelly wel te zullen herkennen, maar ik had me niet verwacht aan zoveel prikkels.
Ik spotte direct Maaike (en zij mij, want dat is altijd wel de vraag … kennen ze mij dan ook) belandde aan de tafel met Heidi, Saartje, wiens blog ik ook frequent bezoek. Maakte kennis met Annelies.

Belandde dan aan de tafel met de voor mij zeer bekende Kathleen, Ina en Kim (wat ik dus eerst niet door had om dan na 10 minuten tot de conclusie te komen dat dat “de Kruimels” was die daar bij mij zat)

Met sympathieke madam Sylvie was ‘t ook gezellig, zo gezellig dat we ‘t aandurfden om samen van fotoshoot te doen (dat was toch wel het moment het verst buiten mijn comfortzone)

Veel prikkels dus, en niet genoeg tijd om iedereen te spotten en te leren kennen. Sommigen passeerden in een flits en andere zag/herkende ik zelfs helemaal niet.
Toch voor mij een super ervaring, en een heleboel nieuwe blogs te volgen (want een blog volgen is toch altijd net iets leuker als je weet wie de persoon achter de blog is)

Nen dikke merci aan de dames van Danone, Lies en Kelly

Parijs Marathon – week 13/18 – Changement de décor

Changement de décor #marathontraining #ParisMarathon #zoniënwoud #30K

Deze week was een goede loopweek … de lente komt steeds meer en meer piepen … en de dagen worden langer. Binnenkort loop ik ook mijn avondloopjes misschien in het licht en door het veld in plaats van in den donkere door de verlichte geasfalteerde straten van mijn dorp.

Vermits ik zondag een blogbrunch op het programma had (daar ga ik echt nog eens over bloggen, want ondertussen is hij achter de rug en ‘t was vree tof) gingen we zaterdag lopen. Nog eens samen, Bjeurn en ik.
En in een andere omgeving, nl het zoniënwoud. Pittig en nogal geaccidenteerd, maar ook schoon en in de natuur (zou trailrunning zo voelen?).
Met zijn 3 lussen van 5, 10 en 20km heeft het zoniënwoud in elk geval voor ieder wat wils.
Net zoals “verandering van spijs doet eten”, zo doet “changement de décor” lopen.

Eindelijk vond ik ook “de” marathonsokken, dit was de eerste duurloop dat ik geen blaren kreeg na 20km.
Ik kan u verzekeren, 6km met blaren lopen is niet plezant, maar een marathon met blaren lopen lijkt me pure ellende.

Waar Bjeurn ondertussen al 6kg is afgevallen, ben ik er ongeveer 2 kwijt. En dat zijn er 2 die me in niet-marathonperiode ook storen.
Wel merk ik dat het de laatste tijd gemakkelijker lijkt om gezond te eten. Het lijkt of ik ben afgekickt van de suiker (niet dat ik suiker ban, maar vermits ik ben gestopt met snoepen krijg ik wel een héél deel minder binnen).

“Snoep gezond, eet een wortel” is nu het nieuwe moto.
Eet een appel, dat is voorbijgestreefd. Ik moet van mijn dietiste 2 stukken fruit per dag eten, maar ook niet meer. Er zijn dus blijkbaar mensen die zich dik eten aan fruit. Groeten zijn echter wel onbeperkt (als supplement op een evenwichtige voeding natuurlijk).
Let wel … ik snoep enkel van die dunne wortels, die je koopt met het loof nog aan. Veel smakelijker dan zijn dikke en grote broer.

Echte lopers herken je aan de melk #melk #recuperatie #marathontraining #ParisMarathon

 

“Recupereer gezond, drink melk”

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 61 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57 kg
Rusthartslag: 55

Training 1: 6.40 km – 38m:26s – 6:01 min/km
De uitnodigingen van Vic zijn verjaardagsfeest al lopend rondgebracht. Toen ik thuiskwam stond de man al vol ongeduld te wachten om zelf te gaan lopen.

Training 2: 15.69 km – 1h:31m:13s – 5:49 min/km
Deze liep ik woensdagvoormiddag, in klaarlichte dag lopen is toch altijd toffer. Dit was een pittige tempoduurloop met 3 blokken van 11min.
Het lukte niet altijd even goed mijn hartslag laag te houden tijdens de ruststukken, want ik was te zeer in gedachten verzonken om op mijn hartslag te letten.
In gezelschap van Roosbeef die zachtjes in mijn oren zong. Soms zit je helemaal “in” een boek, welnu … ik zit helemaal “in Roosbeef” 

Training 3: 8.31 km – 41m:53s – 5:03 min/km
Vic naar de voetbal, ik terwijl gaan lopen.
Staat ze daar nu ‘weer’ in haren looptenu … vragen ze zich wellicht af. Tja, ik zou ook liever elegant gekleed mijn zoon gaan afzetten en ophalen (maar ik heb me erover gezet)

Training 4: 30.68 km – 3h:15m:10s – 6:22 min/km
Eens iets anders, lopen in het zoniënwoud. Pittig dat wel, want het parcours is behoorlijk geaccidenteerd. Maar in de natuur (is dit het trailgevoel?), en eens uit mijn dagdagelijkse omgeving.
Deze loop deed ik met de man, zo plezant dat we dit samen kunnen doen. Ik denk dat ik na de marathon … als hij zijn loopschoenen in een hoek sjot en zijn fiets terug van de haak haalt … eens goed ga huilen.

Blessuregewijs: alles ok

Parijs Marathon – week 12/18 – Halfweg

outfit10

 

Ik verschoot er zelf van, maar ik was weer toe aan nieuwe loopschoenen. Elke 1000km worden loopschoenen best vervangen (en als blessuregevoelig meisje volg ik dit consequent op). Mijn vorige loopschoenen was ik bijlange nog niet beu gezien, en ze waren al aan vervanging toe.
Daarmee dat ik besloot eens voor een (zeer) flashy paar te gaan, onder het moto … “ze zijn waarschijnlijk toch al versleten eer ik ze beu ben”.
Dit zijn de Asics Gel Nimbus 16, de opvolger van deze.

En ondertussen zitten we halfweg, halfweg in de reeks van 6 zware trainingsweken (met duurlopen van +20km). Daarna kan het rusten beginnen … ik kijk er al naar uit.

Alhoewel ik moet zeggen dat mijn energielevel tegenwoordig terug vrij hoog staat. De winterdip waar ik elk jaar behoorlijk veel last van heb, lijkt voorbij.

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 55 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,2 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.45 km – 43m:26s – 5:08 min/km
Terwijl onze Vic voetbaltraining had, ging ik lopen. Soms vraag ik me af wanneer hij zich zal beginnen schamen voor zijn mama die hem in looptenu komt brengen en halen (hopelijk pas op de leeftijd dat hij oud genoeg is om alleen te gaan)

Training 2: 15.79 km – 1h:37m:53s – 6:12 min/km
Het was al lang geleden dat ik nog eens interval deed (alhoewel de bergloop verleden week door de sneeuw ook wel pittig was). Dit keer interval volgens mijn schema. 6 sessies van 5 minuten. 

Training 4: 25.00 km – 2h:15m:45s – 5:26 min/km
Voor de duurloop probeer ik toch altijd wat variatie in te bouwen. Dit keer plande ik weer een route met de fietsknooppunten, maar met eindpunt op een 6-tal kilometer van me thuis. Dat gaf de vrijheid me eens wat nieuwe knooppunten te leren kennen. Eens aangekomen kwam Bjeurn met de auto tot daar, zodat hij de toer in omgekeerde richting tot thuis kon lopen en ik tot thuis kon rijden. Dat is handig aan hetzelfde schema volgen.
Deze duurloop deed ik op (gewenst) marathontempo. Ik zou de marathon graag tegen 11km/u lopen en dit was al een testje. De eerste 20km gingen super vlot, de laatste 5 een pak minder. ‘ is natuurlijk altijd waar je op ingesteld bent.
Normaal loop ik met een podcast, deze keer was mijn hoofd te vol met gedachten. Een discussie over de verjaardagskado voor het verjaardagsfeestje van Vic zat immers te levendig in mijn gedachten.
Geen podcast dus deze keer, maar wel de muziek van Roosbeef. Ik ben zwaar fan !!!!

Blessuregewijs: momenteel zit ik in de zetel met een icepack op mijn rechterscheen.

Wat is je ultieme ontspanning #boostyourpossitivity

fietsen nederland

Alweer de laatste uitdaging @boostyourpositivity van Activia.

Wat is je ultieme ontspanning?”, vroeg Oontje.
Moeilijke vraag, ik ben immers niet de meest relaxe persoon. Maar ik kan wel zeggen waar ik gelukkig van word.

Ik zorg dat ik altijd iets heb om naar uit te kijken. 
Nu zijn dit onder andere

  • de marathon van Parijs met Bjeurn (en bijhorende citytrip)
  • de fietsreis naar Amsterdam met mijn zus en mama
  • mijn eerste rommelmarkt met mijn vriendin (ik ben mede dankzij appelstien me wat aan het verdiepen in minimalisme, ik zou er veel over kunnen vertellen, maar dat kan ik best maar eens allemaal bundelen. Ik zie het alvast zeker niet extreem)
  • mijn eerste swap-date onder collega’s (voor de 2 laatste ben ik al lustig aan het verzamelen)

Beter een opgeruimde mama dan een opgeruimd huis 
Een opgeruimd huis, staat voor een opgeruimde mama
Tja, … ik kan me nog altijd niet zo goed ontspannen als ik achter sta met de was en het huis een stal is.
Ondertussen ben ik bezig met enkele projectjes.

  • Het eerste is ‘geef alles zijn eigen vaste plaats’ en ik moet zeggen dat dat een zichtbaar positief effect heeft op de orde in het huis.
  • Het tweede is een opruimactie van de kasten, schuiven, …. (met drastische reductiemaatregelen)

… en het lijkt te helpen.

Lopen
Altijd zo moeilijk om te vertrekken, maar zo content als ik onderweg ben. En zo ontspannen als ik terug thuis ben.

 

 

Mijn 9 essentiële shortcuts #boostyourpositivity

Met een weekje vertraging blog ik ook mee met de derde uitdaging van @boostyourpositivity van Activia.

Wat zijn jouw shortcuts?”, was Lilith haar vraag. Hoe zorg je ervoor dat alles blijft bollen.
Wel, dit zijn de mijne!!!

 

2015-02-24 21.41.49

Deze foto is een inkijk in het boek “Survival, elke dag” van Bear Grylls . Ik vond het wel toepasselijk

Minder werken
Sinds een tijd ben ik op woensdag thuis, en dat bevalt me.
En niet enkel mij, héél het gezin profiteert er mee van.
Er wordt die dag een deel van het huishouden gedaan en de namiddag staat in het teken van de kinderen. Dan is het onze “quality time”.
Liv’s juf vertelde me dat Liv op woensdag in het kringgesprek altijd zegt dat ze  blij is … want haar mama komt haar halen, ‘s middags krijgt ze een eitje en in de namiddag mag ze knutselen met de mama.
Als ik zoiets hoor besef ik dat die woensdag om te koesteren is.

Vroeger opstaan
De dagen dat ik werk sta ik op om 5u50. Sinds 2 maanden ga ik ook terug met de auto werken en dat biedt me de mogelijkheid om om 6u45 op het werk te zijn. Hierdoor kan ik dan ook op tijd weg en is er ‘s avonds tijd om te koken, mee huiswerk te maken en naar de hobbies te rijden.
Ik heb het geluk dat ik een flexibele werkgever heb die dat toelaat. Mijn man heeft het geluk dat hij een nog flexibelere werkomstandigheden heeft. Hij heeft buiten glijdende werkuren ook nog de mogelijkheid om regelmatig thuis te werken … een luxe.

Voor dichtbij kiezen
Ik kocht een renault wagen omdat er een plaatselijke renault garage op wandelafstand is. Toen ik nieuw werk zocht, was een voorwaarde dat het binnen de 30 min moest bereikbaar zijn.
Mijn tandarts, dokter, loopclub, … bevinden zich in mijn dorp.
Als ik moet kiezen tussen “goed, in mijn dorp” of “beter, maar verder weg”, dan kies ik voor dat eerste.

Online shoppen
En dan bedoel ik niet enkel de wekelijkse collect&go, maar ook kadotjes, boekentassen, electronica, vuilbakken, verlichting, boeken, kleding, sportschoenen/kleding/voeding worden online aangekocht.
Zowat alles dus !!!

Poetshulp
Ik zou niet meer zonder kunnen. In de ideale wereld wordt hier elke week 4u gepoetst … in de realiteit is dit slechts 1 keer om de 2 weken (maar dat maakt het betaalbaar denk ik dan maar)

De was en de plas
Tegenwoordig probeer ik van zodra ik een vol machien heb, dit ook te laten draaien. Dit om te vermijden dat het héle weekend in functie van de was en de plooi staat.
Mijn atelier is naast naaikamer ook plooi en strijkkamer geworden.
Daar plooi, strijk ik mijn was en stop ik deze direct in de juiste mand (we hebben alle 4 een wasmand met onze naam op geschreven).
Er staat ook een kledingrek waar de hemden op de kleerhanger kunnen drogen. Zo probeer ik ook mijn strijk te beperken.
Een goede oplossing voor mij. Het strijkijzer en de was zijn weg uit mijn living … en mijn atelier is geen eenzaam kamertje, maar een plaats waar ik graag ben (met positieve vibes).

Draaiboek
Voor verjaardagsfeestjes, reizen, … maak ik telkens een draaiboek (met boodschappenlijsten, tijdsindeling, inpaklijsten, todo-lijsten). Dat kan ik dan het jaar erop hergebruiken (en doorgeven aan vrienden)

Kado’s
Mijn man is nen brouwer … handig als je naar een feestje moet gaan en je zoekt een geschikt kado. Een “Minnares” blijkt een gegeerd kado.
Voor verjaardagsfeestjes, babybezoekjes hebben we altijd een voorraad in de kadotjeskast.

Efficiënt timemanagement
Ik kijk geen tv en heb een flexibele hobby die relatief weinig tijd in beslag neemt (hardlopen -> voor de lezers die hier toevallig beland zijn)

Dat zijn de voornaamste denk ik, de uitdaging van deze week gaat over “mijn ontspanning”. Leuk onderwerp om over te bloggen … ik doe mee.

 

Parijs Marathon – week 11/18 – Alternatief

20150218_085826

Zoals je zal zien ben ik deze week niet aan mijn kilometers gekomen … volledig te wijten aan een deugddoende skivakantie.
Toch is een skivakantie geen excuus om niet te lopen. Ter plaatse ging ik één keer lopen en de dag na aankomst stond een duurloop van 26km op de planning.

Ik moet zeggen, ik was niet van plan om op mijn skivakantie te gaan joggen, bijna had ik mijn loopgerief niet meegenomen.
Tot ik een filmke zag van een loopvriend, waar hij door de sneeuw liep. Het was zo aanstekelijk dat ik prompt van gedacht veranderde en mijn loopkleding in mijn valies gooide (die ik nochtans zo minimalistisch trachtte in te pakken … als gevolg moest ik mijn loopschoenen aan voor onderweg … geen zicht, maar ik zette me erover)

Als antwoord op het filmpje van de loopvriend, maakte ik mijn eigen filmpje … om jullie goesting te doen krijgen in een alternatieve training, wat trailachtig maar dan in de sneeuw.
Let ook op de wolk (die je ook op de foto ziet) … door temperatuursinversie (warmer boven dan beneden) vormde zich een wolk die 2 dagen in het dal bleef hangen, en tijdens mijn loop kwam hij naar boven … zeer bevreemdend.

Zoals te verwachten ben ik niet vermagerd op skivakantie (alhoewel mijn collega beweert dat je sowieso afvalt op een skivakantie … ik zal te weinig dansen op de après-ski waarschijnlijk).
Niets aan te doen, niet opgeven en blijven mijn best doen (en geloven in mijn moto … wat er snel bijkomt, gaat er ook snel terug af)

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 34 km
Gewicht (gemiddelde van week): 60 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.78 km – 44m:17s – 7:39 min/km
Gaan lopen ‘s morgens op skivakantie. Pittig, vooral het eerste gedeelte dat constant omhoog ging. De terugweg was aangenamer.
Heerlijk was het, vanaf nu is dit een verplicht nummer tijdens skivakantie (je bent er immers niet geweest als je er niet gelopen hebt)

Training 2: 28.34 km – 3h:05m:19s – 6:32 min/km
Duurloop met Bjeurn. Het ging verbazend vlot, zo na een week skiën.
Onderweg zouden we gezworen hebben dat we Marleen Renders tegenkwamen, met een loopbuggy met een baby in, een meisje op een step en een jongen die mee liep. Maar wat googelen leerde ons dat ze in Zonhoven woont. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat ze Kampenhout uitkiest om te gaan lopen (en met kinderen waarvan er maar één van haar kan zijn). Maar het was een waardige dubbelganger.
Nadat ik het verleden week te warm had, ben ik overgeschakeld van winteroutfit naar lenteoutfit 
(4/5e tight en T-shirt met korte mouwen en een pulleke), en het was aangenaam zo … stralend zonneke … niet te koud en niet te warm … ideaal loopweer.

Blessuregewijs: zo goed als ok

Parijs Marathon – week 10/18 – Volhardend

Een minder uitgebreid weekverslag als normaalgezien.
Omdat bloggen vanaf de gsm niet zo evident is.

Deze week liep ik slechts 3 keer, geen slechte zaak met mijn allereerste spierverrekking die ik opliep tijdens de lang duurloop.

Deze week ook geen grafiek, maar de grafiek van vorige week is wel bijgewerkt.

Deze week eveneens geen foto, ‘t is mageren Hans vandaag, enkel het hoogstnoodzakelijke.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 47 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57.7 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 6 km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 14 km
Wat toerekes met de heidejoggers. Niet te lang want Bjeurn stond me thuis op te wachten in looptenue … ambetant soms, twee lopers in huis

Training 3: 27 km
De lente is begonnen. Voor ‘t eerst dit jaar had ik het te warm in lange broek. Eigenlijk ging de duurloop helemaal niet goed.

Mijn hartslag was hoger dan normaal en ik kreeg hem maar niet goed (als ik de meting moet geloven).

Mijn haar jeukte in mijn gezicht en bij het hermaken van mijn staart sprong mijn rekker stuk (zeer irritant, op de marathon is een speld of haarlint geen overbodige luxe)

Ook deden na verloop van tijd mijn voeten pijn. Ik wijd het aan slechte sokken en gezwollen voeten.
Ik snapte ineens waarom het zo belangrijk is dat je op voorhand je looptenue test tijdens de duurlopen. Ik weet al welke sokken ik zeker niet draag bij de marathon!!!

En na 13 km deed mijn linkeronderbeen vlak aan de voet ineens pijn.
Achteraf gezien waarschijnlijk een spierverrekking. Toch liep ik nog 14km door … niet wetend of dit ongelooflijk stom was of niet (maar ja … ik zat 13km ver van huis)
Op de moment zelf deed het veel zeer, maar nu 2 dagen later is het zo goed als verdwenen. Eind goed al goed dus.

Trouwens in het hoofd zat het wel goed … en dat is nog altijd het voornaamste.

Blessuregewijs: ondanks kortstondige spierverrekking nog steeds alles ok.

Mug Cake versie2

Mugcake met appel en kaneel. HeerlijkHet leuke aan een blog zijn toch de reacties. Ik maak een mug cake, deel het recept. En enkele dagen nadien staan er nieuwe toffe tips voor ontbijten en mug cakes in de commentaren.

Ik testte deze keer het recept uit dat Tom in de commentaren achterliet.

  • 3 el havermout
  • 3/4 appel in kleine stukjes gesneden
  • 1 ei
  • honing
  • rozijnen
  • kaneel
  1. Doe de appel, rozijnen, havermout, ei in een tas.
  2. Voeg naargelang de goesting honing bij (om te zoeten) en kaneel
  3. Meng goed
  4. Verwarm ongeveer 3 minuten in de microgolfoven

Het resultaat was heerlijk, zoniet nog beter dan het vorige recept. Zo’n lekker smeuïg appelgebakje. Je zou voor minder gaan sporten (want dit is mijn sportontbijt)

Alleen jammer dat mijn kinderen altijd net wakker worden als ik die mugcake wil beginnen opeten.

 

 

Parijs Marathon – week 9/18 – Met goesting

Dit was de laatste rustige week uit de marathontraining, vanaf morgen zitten we in het zware gedeelte, 6 weken waarin ik 48 tot 64 km per week zal moeten lopen.
Ik heb me in elk geval herpakt en ga deze met goesting tegemoet.

Deze week liep ik mijn duurloop op woensdag en vandaag (zondag) de heidejoggerswedstrijd.
Ik had ambitieuze doelen voor deze thuiswedstrijd, mijn 10K record verbreken (46min27s) en/of als derde vrouw eindigen.
Geen van beide lukte, ik finishte op 47min31s en ik weet nog niet officieel de hoeveelste vrouw ik was, maar ik gok 6e ofzo.
Toch ben ik zeer content … dat PR breek ik nog wel eens, en als derde vrouw eindigen doe ik wel eens op een kleineren loop waar minder snelle vrouwen aan deelnemen ;-)

Mijn gewicht blijft nog steeds constant in plaats van te willen zakken …
2 kg minder staat voor 7 minuten sneller, waardoor ik dit keer zonder extra training binnen de 4u zou kunnen finishen. Vermits dat afvallen niet zo goed blijkt te lukken, zal ik misschien toch een tandje bij moeten steken.
Of moet ik mijn derde marathon beginnen plannen als ik niet slaag in mijn doel van <4u (ik moet zeggen dat dat laatste me niet zo aanspreekt op deze moment)

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 40 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,4 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.89 km  – 35m:06s –  5:58 min/km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 16.76 km – 1h:52m:27s – 6:43 min/km
duurloop op mijn vrije woensdag. Gelukkig lag alles er nog bevroren bij, hierdoor was het niet te drassing … en schoon.

Training 3: 5.83 km  – 30m:26s – 5:13 min/km
Lopen op vrijdagavond is toch altijd hard, zeker als je al in slaap bent gevallen in de zetel en daarna nog moet vertrekken.

Training 4: 10.02 km – 47m:31s – 4:45 min/km
De wedstrijd van de heidejoggers. Schoon weer, een 7°C met zonneke en gelukkig was het niet meer zo drassig als vorige week.
Nog eens alles gegeven, en alles eruit gehaald wat er in zat. Misschien moet ik eens wat meer wedstrijdjes lopen.

Blessuregewijs: helemaal ok

Een brief aan mijn 16-jarige zelf #boostyourpositivity

Gezinsfoto

 

Mijn mama mag me verbeteren als fout ben, maar ik denk dat ik 15 was toen deze foto getrokken werd. Ik meen me te herinneren dat dit onze eerste gezinsfoto was na het overlijden van onze papa. 

Annelies,

Jij zal jezelf lang zien als iemand die voor haar 30 zeker geen kinderen wil, misschien wel nooit!
Je bent immers niet direct de kinderliefhebber, niet het meisje dat graag gaat babysitten, de charme daarvan begrijp je niet.

Wel, bijna 20 jaar later ben je nog steeds niet de grote kindervriend. Maar heb je wel 2 eigen exemplaren rondlopen. Je mama had gelijk “Je eigen kinderen zijn anders, die zijn wel tof, en dat geldt trouwens ook voor petekindjes”

Je laat je soms wat teveel imponeren, door mensen die slimmer zijn en door mensen met veel mooie woorden en zelfverheerlijking.

Laat je niets wijsmaken, neem niet alles voor waar aan wat ze zeggen en stop met te twijfelen aan jezelf en te denken dat de anderen beter zijn.
Loze woorden zijn immers gemakkelijk gezegd.
In het (werk)leven is er trouwens ook meer nodig dan enkel slim zijn. Met mensen kunnen omgaan, kunnen werken, anderen helpen, positief zijn, structuur bieden, kunnen motiveren, …. dat zijn kwaliteiten die zoniet belangrijker zijn en geapprecieerd worden door je naasten.

Je denkt dat je later een carrièrevrouw wordt.

Maar gaandeweg zal je ontdekken dat er nog zoveel meer in het leven is, een carrière zal niet meer het hoogste doel zijn. Een job die je meestal graag doet, en probeert goed te doen, leuke collega’s en een baas die je appreciëren, … dat is misschien belangrijker dan een grootse carrière.

Je hebt schrik van ouder worden, 30 lijkt je al gigantisch oud

Wel, die schrik om ouder te worden, dat heb je op je 34 nog steeds. Maar als ik je kan troosten, tot nu toe is het steeds onterecht gebleken. Het wordt nog steeds beter en als we de onderzoeken mogen geloven blijft het geluksgevoel nog een hele tijd stijgen.

Verveling, dat is ook iets dat uit je leven zal verdwijnen.

Niet abnormaal, ouder worden geeft ook meer vrijheid.
Je hebt meer vrijheid in de keuze van de mensen waarmee je omgaat (nu ben je voor het grootste deel aangewezen op de mensen van de klas en de scouts), je hebt meer keuzes in wat je doet, in welke vrije tijdsbesteding die je doet en je krijgt meer de kans om je eigen persoonlijkheid te ontplooien.
Het geld dat je verdient geeft je daarbij een pak mogelijkheden, geld mag geen doel zijn op zich maar maakt het allemaal wel gemakkelijker.

Je bent al enkele keren met je kop tegen de muur gelopen

wees gerust, je zal nog veel stomme dingen doen. Het is echter niet nodig om hier spijt van te hebben, want zolang je hieruit blijft leren, word je er een beter en wijzer mens van.
Wist je trouwens dat de volwassenen ook niet alle wijsheid in pacht hebben en dat ik zelfs op mijn 34 nog constant evalueer en evolueer. Laten we hopen dat we dat nog héél ons leven willen blijven doen.

Je voelt je soms anders

Misschien zijn de mensen ondanks hun vele gelijkenissen allemaal wel anders. Jij voelt je soms een buitenstaander en ook nu voel ik me soms nog een beetje een ‘loner’. Het verschil is, dat ik daar geen problemen meer mee heb.
Ik veronderstel dat we hoe langer hoe meer op onze mama beginnen lijken.

Wat je wel best zo snel mogelijk kan beseffen

koppigheid is geen mooie capaciteit. Koppigheid en boosheid vreten enkel je energie weg. Leer loslaten, vergeven en zelfs vergeten … dat is misschien zelfs de sleutel van geluk.

En steek geen energie meer in vriendschappen die niet meer wederzijds zijn … dat hoort bij het leven, laat het los!!!

Ten slotte wil ik je nog wat wijze raad meegeven, beide uit de mond van je kleine zusje. Gek hé, dat je dat kleine zusje meer en meer als een evenwaardige vriendin zal beschouwen.

Als je de anderen wil begrijpen, besef dan eerst “Niet iedereen is zoals jij, en denkt zoals jij”

Investeer in ervaringen en niet in bezittingen.

Ik zou zeggen, schrijf je me terug? Misschien als je 34 bent, een brief naar je 45-jarige zelf?

 

 

 

Deze brief kadert in het #boostyourpositivity project van Activia.

Mijn favoriete quote #boostyourpositivity

Mijn favoriete quote #boostyourpositivity De reden hiervoor en mijn andere favoriet komt sebiet op de blog annelyse.be

 

“Just Do It”, is voor mij één van de beste slogans ever. Simpel maar zo krachtig en zo waar dat ik het jammer vind dat ik hem zelf niet heb uitgevonden.

“Just Do It” dat is een beetje mijn moto.

  • Angst om die presentatie te geven?
    Niet teveel bij nadenken, het ‘moet’ toch gebeuren, je kan er niet onderuit … JUST DO IT !!!
  • Zou ik die marathon nu lopen of niet? Ga ik het wel kunnen, is het niet te ambitieus, kan ik wel zoveel tijd vrijmaken voor de training?
    Je zal wel zien, schrijf je in en ga er gewoon voor … JUST DO IT.
  • Ik heb geen zin om die kamer te schilderen / dat slechte nieuws te brengen / ….
    Doe het gewoon, dan ben je daar ook weer vanaf … JUST DO IT.

Geweldig toch … zo’n “no nonsense quote”. Niet teveel piekeren, twijfelen, treuzelen … gewoon doen. Heerlijk vind ik deze.

 

De volgende leerde ik hier kennen, en werd een beetje mijn moto.

IMG_20150203_185342

 

Let wel, dit is een beetje nen ingewikkelde. Je moet hem niet lezen als “done” is “better than perfect” maar wel als

“done”

is better than

“perfect”

Zoals in … eis niet altijd de perfectie, want als je dat doet, krijg je op den duur niets gedaan.
Soms moet je je erbij neerleggen dat perfectie niet altijd nodig is, het streven naar perfectie is nefast voor de productiviteit.

Als ik altijd zou streven naar de perfectie

  • kreeg ik amper iets gepubliceerd op mijn blog (en als er dan toch iets online komen zou waarschijnlijk niemand het lezen, want als je niet regelmatig genoeg schrijft hou je geen lezers over)
  • zou ik enkel loopwedstrijden meelopen als ik wist dat ik een mooie tijd zou lopen. Ik zou alvast een paar keer de 20km van Brussel geskipt hebben (toen ik zwanger was, toen ik de blaasontsteking had, toen mijn schoonvader net overleden was en wij allemaal nogal ondersteboven waren, toen ik twijfelde omdat ik sukkelde met shin splints)
  • dan had ik de marathon niet gelopen omdat ik me te ziek voelde
  • dan was ik niet zwanger geworden midden in de verbouwing
  • dan hadden we na 3 jaar nog steeds peertjes hangen in de living omdat we ons volledige goesting niet vinden
  • dan zou ik op mijn werk allemaal zeer uitgebreide en onbeëindigde projecten hebben (waar ik moedeloos van zou worden)
  • Zou ik nooit een fotoalbum maken omdat ik eerst al mijn foto’s wil uitmesten (ook die van vorige jaren), en back-uppen. Daarna zou ik twijfelen over de layout, eindeloos twijfelen wat de mooiste foto’s zijn en welke quotes of tekstjes ik erbij wil zetten. En ook zou ik me afvragen of ik niet beter eerst zou beginnen aan een album van de kinderen. En dan zou ik geen goesting meer hebben … ik doe het later wel eens … nadat de albums van de kinderen gemaakt heb. (Dit is uit mijn leven gegrepen … nog een werkpuntje)

En op ‘t einde van de rit heb je niets gedaan.

“Done is better than perfect” … prent ik mezelf dus dikwijls in.

Let wel, dit is enkel een quote voor perfectionisten.
Niet voor nonchalante zielen die daarmee hun nonchalantie willen goedpraten … dat is gewoon irritant.

Lievelingsfoto van mezelf #boostyourpositivity

IMG_20150202_220947

Ik dacht … laat ik ook eens meedoen aan project #boostyourpositivity dat Oon en Lilith mee organiseren.

Dan kom ik er nog eens toe om te bloggen over niet minder loopgerelateerde zaken. Want dat bloggen … ik ben het precies verleerd.

En dan net … als ik er vol goede moed aan wil beginnen, merk ik dat mijn blog plat ligt. Paniek, want ik slaag er al maanden niet meer in om een backup te nemen.
Gelukkig kwam alles snel goed (buiten het feit dat ik de instapress plugin heb moeten verwijderen)

Op instagram poste ik al deze lievelingsfoto van mezelf.
Ooit werd deze getrokken voor een artikel in jobat, door een professionele fotografe. Waarschijnlijk is dit de meest kwalitatieve foto die ooit van mij getrokken is.
En ik vind hem nog steeds mooi. Ik herken mezelf er nog steeds in, en dat lopen doe ik zelfs nog liever dan toen.
Maar het wordt misschien wel eens tijd voor een nieuwe lievelingsfoto, want deze werd reeds 8 jaar geleden getrokken.

Het zou deze kunnen zijn, na een geslaagde 10 miles met een onverwacht PR … duidelijk niet getrokken door een professionele fotograaf, maar wel recenter.

10 miles 1h24 #blij #trots #moe

 

Deze week te verwachten op instagram en de blog

5dagen

 

en misschien ook nog een brief aan mijn 16-jarige ik.
Al weet ik niet of mijn 16-jarige ik erg geïnteresseerd zou zijn in de raad van een bijna 35 jarige.

Parijs Marathon – week 8/18 – Vol vertrouwen

IMG_20150201_222956
Samen met de gezondheid kwam deze week ook weer de goesting terug.

Ook wat aangemoedigd door het enthousiasme van Bjeurn. Hij overtroeft me dezer dagen in alles.
Loopt tegenwoordig bijna pijnvrij (wat super is natuurlijk), is al 5kg afgevallen (ik 400g) en een tweede inspanningstest (wegens abrupt afbreken van de eerste wegens misverstand) toont dat hij in een maand al enorm veel geëvolueerd is.
Dat houdt alvast me alert.

Het is dus terug met een pak meer goesting dat ik loop. En ik kijk nu uit naar volgende zondag … dan is het in Hofstade de loopwedstrijd van de heidejoggers … de winterjogging in het bloso-domein van Hofstade. Ik nodig jullie alvast uit om mee te doen (en zeg me dan ook eens gedag … ik ben te vinden aan de nummeruitreiking van de  voorinschrijvingen).

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 45 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.95 km – 37m:03s  – 6:13 min/km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 12.38 km – 1h:22m:06s – 6:38 min/km
Lopen met de heidejoggers

Training 3: 6.23 km – 32m:26s – 5:12 min/km
Ik wou eerst vrijdag gaan lopen, maar blijkbaar ben ik de enige die graag op een vrijdag loopt. En alleen kon ik me echt niet motiveren. Het werd dus zaterdag terwijl de dochter aan het skaten was. Lopen op een zaterdag is eigenlijk ook plezanter. Klaarlichte dag … waardoor je een pittoresk parcours kan uitkiezen. In het gezelschap van Friedl Lesage en Tania Van der Sanden op de podcast. Tof

Training 4: 20.69 km  – 2h:16m:16s – 6:35 min/km
Nat en koud, zelfs het domein van Hofstade lag er drassig bij (en dan moet het al lelijk doen). Onderweg (tijdens het ‘vruchteloos’ proberen ontwijken van de modderplassen) kreeg ik alsmaar meer zin om eens te gaan trailrunnen en me het allemaal niet aan te trekken. Ik denk dat dat mijn nieuwe uitdaging zal worden na de marathon.
Het gezelschap was dik ok … dankzij mijn mama die de kinderen mee op sleeptouw nam, kon ik nog eens samen met Bjeurn lopen.

Blessuregewijs: alles ok, maar toch latent … rechterscheen en rechterheup