Blog

Blog
Blog 2018-02-21T22:20:58+00:00

Melkkefir

Moest ik ooit te horen krijgen dat ik nooit yoghurt meer kon eten, ik zou daar zeer slecht van zijn, ik eet dagelijks mijn portie.

Wij maken regelmatig zelf onze yoghurt maar enkele maanden geleden kreeg ik van lieve lezers kefirbloemekes en sindsdien zit ik ook aan de kefir, dit gaat hier over de melkkefir trouwens, niet over de waterkefir (daar vul ik misschien wel eens een volgende blogpost mee)

Kefir is gemakkelijker om te maken dan yoghurt, maar wel meer uitgesproken van smaak, het is namelijk héél zuur, zo zuur dat ik de enige ben thuis die ervan drinkt.
Maar dat zure went, en het is het helemaal waard, want kefir heeft veel gezondheidsvoordelen (die yoghurt niet heeft) doordat het natuurlijk probiotica bevat dat goede effecten heeft op spijsvertering, …

Het toffe aan de kefir is dat je start met enkele kefirbloemekes, die je koopt of die je van iemand krijgt, en dat die bloemekes daarna blijven vermeerderen, elke keer dat je kweekt heb je 10% bloemekes extra, ik heb er ondertussen al veel weggegeven aan vrienden … schoon toch, het is feitelijk ook een vriendschapsgoedje.

De bloemekes blijven ook super lang goed, blijkbaar kan je ze levenslang bijhouden, de persoon van wie ik ze kreeg had ze al 20 jaar in zijn bezit.

Maar hoe begin je daar nu aan?

Wel hieronder de cyclus

Je start je kweeksel met kefirbloemekes die je even hebt afgespoeld onder de kraan met koud water (enfin, als je de kefirbloemekes 1 keer per week goed afspoelt dan is dat ok, dat steekt zo nauw niet).

Let wel … geen metalen zeef gebruiken, daar kan de kefir niet tegen.

Je legt de boemekes in een potje, keramisch, van glas, uit plastiek … het maakt niet uit zolang het maar geen metaal is.

Je vult het potje met melk tot de kefirbloemekes net onder het melkoppervlak staan. De melk is bij voorkeur volle melk, maar een vriendin van me werkt met halfvolle melk en dat schijnt ook te werken.
Hoe meer melk je toevoegd, hoe lopender het eindresultaat zal zijn.

Zet het daarna 24u tot 48u op een donkere plaats op kamertemperatuur (bij mij is dat in de kast). Hoe langer je het mengsel in de kast zet, hoe zuurder het goedje wordt.

Na het verblijf in de kast is het mengsel veel vaster geworden, via een zeef (geen metaal) worden de kefir en de kefirkorrels gescheiden.

Voila, een kommeke kefir en kefirkorrels waarmee je verder kan kweken (ga terug naar stap 1)

En de kefir eet/drink je zoals je het zelf graag hebt. Ik ben tegenwoordig fan van frambozen erbij (nog wel even laten ontdooien)

Hoe kefir bewaren?

Stel, dat is hetgene dat mij dikwijls overkomt, je bent het kefirmengsel enkele dagen in de kast vergeten en je ziet direct dat het goedje niet meer eetbaar is. Gewoon het mengsel door de zeef gieten en met koud water spoelen tot je enkel de kefirkorrels overhoudt. De kefirkorrels zien er misschien ook wat slecht uit, maar ze herstellen rap eens je terug melk toevoegt en weer van voorafaan begint.

Tot 3 a 4 weken kan je de kefir met veel melk (dubbele hoeveelheid of zelfs meer) in de frigo bewaren. De kefir zal door de koude en door de overmaat aan melk nog wel werken, maar veel trager. Na 4 weken scheidt je de korrels weer van de kefir die waarschijnlijk niet consummeerbaar is, en start je gewoon weer de cyclus op.

Als je de kefir langer niet wil gebruiken kan je deze invriezen. Spoel de bloemekes goed af en wrijf ze dan voorzichtig droog met een handdoek of keukenrol, en vries ze daarna in. Tot 1,5 jaar zouden de bloemekes goedblijven.
Nadien kan je ze opnieuw activeren met verse melk, de eerste porties zullen nog niet voor consumptie zijn, maar na een tijd is de kefir weer net als vanouds.

Nog meer interessante links

mei 19th, 2018|Categories: Lifestyle|Tags: , , |2 Comments

Miniweekend op paalkamping

Het was de bedoeling dat we het vorige verlengd weekend op staptrip gingen met Lobke, Jelle, Tess en Alix maar een werkdag van Bjeurn, een voetbaltornooi en een lentefeest hebben dat plan geboycot. In plaats van het weekend te verzetten (naar wanneer? … die agenda slipt maar vol met andere -meestal leuke- dingen) besloten we een avondje langs te komen tussen werkdag en lentefeest in op de paalkamping waar Lobke en co zouden verblijven.

Het is tegen mijn principes,* Idealiter probeer ik niet terug te gaan naar het bekende maar kies ik liever voor iets nieuws (behalve bij eten) maar het was geen straf om nog eens terug te gaan naar paalkamping De Steenberg in het Meerdaelwoud, ’t is namelijk een pareltje.

Als ik dacht om vlug eens alles in een rugzak te steken voor een nachtje, dan viel dat wel tegen. Een tent, 4 slaapzakken en matjes, eet- en kookgerief, zaklamp, 3 flessen wijn, enkele liters water  …. nemen al snel veel plaats in. Uiteindelijk moesten we elk een rugzak dragen … voor de volle 1,5km wel maar, maar toch. En zo werd ik er weer mee geconfronteerd dat hiken toch iets totaal anders is dan fietstrekken, het gewicht beperken is zoveel belangrijker voor stappers … je zou bijna begrijpen waarom die stappers van de lelijke afritsbroeken dragen in plaats van een zware jeansbroek.

Op een paalkamping mag je volgens de regel maximum met 3 tenten staan, maar tegen het eind van de avond stonden er meer dan 10, wat nog niets was in vergelijking met de dag voordien, want toen waren het er volgens de verhalen wel 20 !!!
Maar als we dan allemaal rond het kampvuur zaten en iedereen samen met ons broodjes op een stok maakte (mijn recept verdubbelen was misschien overdreven … maar nu konden we wel delen) dan ben ik ervan overtuigd dat deze regel wel eens mag verbroken worden.

Speelgoed was er niet, maar een boom om in te klimmen, schommels in de boom, vuur, een wei met zeer lang gras en voor Liv het boek Lampje van Annet Schaap … was meer dan voldoende ter entertainment.

’s Nachts had ik het weer koud, ik had nochtans geluk want de nacht voordien was het naar het schijnt nog een pak kouder, maar op dat moment besliste ik dat ik een nieuwe slaapzak zou kopen, zo’n donzen exemplaar met een comforttemperatuur van 0°C.

De ochtend verliep nog zeer gezapig met kinderen die sliepen tot bijna 9u, dat had ik niet verwacht want Liv begon om 6u45 haar droom al aan mij te vertellen en Vic vroeg om 7u of hij mocht opstaan om het kampvuur weer aan te steken.

En hoewel dit maar een zeer kort tripje was, geniet ik er al weer dagen van na, hoeraaa voor paalkampings !!! Vic heeft trouwens ook nog een mooi aandenken aan onze overnachting, een schone uitslag waarschijnlijk veroorzaakt door processierupsen.

Voordat jullie ernaar vragen, ziehier het recept van onze broodjes op een stok

*Idealen zijn zoveel sympathieker dan principes !!!

mei 16th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , , |8 Comments

Over reclame enzo

Vandaag kwam er in de media dat influencers transparant moeten zijn en hun blogposts, instagram, …. vergezellen van het label reclame, enfin, daarna werd dat dan weer ingetrokken.
Ik heb echter alvast mijn label “samenwerking” veranderd naar “reclame” en ik blijf nog steeds volledig achter mijn reclamecode staan die ik al meer dan 2 jaar geleden schreef.
Ik wil héél transparant zijn als een blogpost uitgaat van een samenwerking, …. maar jullie mogen niet van mij verwachten dat ik het ook altijd vermeld wanneer een blogpost ‘geen samenwerking’ is, want 99% van mijn blogposts zijn dat niet. Ik heb het immers eens nagekeken en op mijn blog staan welgeteld 24 blogposts die het gevolg zijn van een samenwerking, waaronder meestal activiteiten waaraan ik mocht deelnemen. En vermits ik bijna 2400 blogposts in totaal schreef is dat ongeveer 1% van alles wat ik ooit op mijn blog schreef.
Op zich vind ik het feitelijk geen slechte zaak dat er een regelgeving komt, want ik voel me soms bedot als blijkt dat bloggers verzwijgen dat ze die vakantie niet zelf betaald hebben, laten uitschijnen dat ze spullen zelf gekocht hebben terwijl dat niet zo is of reclame maken voor het goede doel terwijl ze daarvoor betaald worden, terwijl ik daar eigenlijk geen probleem mee zou hebben als het ook transparant was. 
Enfin zie hieronder
mei 15th, 2018|Categories: Lifestyle|Tags: |4 Comments

Citytrippen in Mons

Nu algemeen gekend is dat we liever niet meer aan fysieke kado’s doen wordt het plezant, voor zijn verjaardag kreeg Bjeurn van zijn zussen een kadobon voor een charmeverblijf en … en nu komt het beste … onze kinderen werden dat weekend door hen opgevangen.

We kozen voor een weekend in de regio Mons, in Henegouwen zijn we immers nog niet veel geweest en onze citytrip in Luik was zo plezant dat we ook de andere Waalse steden eens willen bezoeken, een work in progress !!!

Mons is een super gemakkelijke stad om met de auto te bezoeken, met veel gratis parkings nabij het centrum. Je mag wel niet zo loemp doen als wij … zo content zijn dat er net iemand wegrijdt, langs achter de parkeerplaats inrijden terwijl hij langs voren zijn plek verlaat en zo niet merken dat je je op een gehandicaptenplaats hebt geplaceerd. Deze flater wordt als “loempekosten” opgenomen in mijn budgetfile. Enfin, we hebben het niet aan ons hart laten komen toen we de boete onder onze ruitenwisser opmerkten, ik probeerde de filosofie te implementeren “Maak je er niet druk in als je er toch niets aan kan veranderen” en wonderwel lukte dat deze keer. Maar enfin, gratis parkeren dus in Mons.

Zoals meestal gaan wij enkel voor de gratis activiteiten, we gingen een planneke halen bij de toeristische dienst en besloten de aangeduide stadswandeling te lopen.

 

En inderdaad, Mons is een toffe stad …met het mooie stadhuis (niet vergeten het aapje te aaien met je linkerhand als je wat meer voorspoed wil in het leven), met flamboyante trouwers en knappe binnentuin, met het impressionante kunstwerk van Arne Quinze dat gebouwd werd ter ere van Mons culturele hoofdstad 2015, maar al instortte voordat 2015 inging (en nadien weer wederopgebouwd werd) maar het absolute hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) was het belfort. Dit Belfort staat op een heuvel gebouwd en als je daar boven bent sta je helemaal in het groen en het schoon uitzicht krijg je er nog eens bovenop. Dat is het leuke aan de Waalse steden, ze zijn groen of misschien lijken ze alleen maar groener omdat ze altijd wel een schoon uitzicht hebben om al dat groen te aanschouwen.

Voorts profiteerden we van het zonnige weekend op gezellige terraskes en op het bierfestival dat daar toevallig ook plaatsvond.

Héél charmant was ons hotel misschien niet, maar het personeel was dat zeker wel, iedereen deed ofwel zijn best om Nederlands te spreken en als dat niet goed genoeg naar hun goesting lukte excuseerden ze zich hier uitgebreid voor. Sympathieke mensen in Henegouwen, tot ze in hun auto kruipen toch … want zelfs op het voetpad voelden we ons niet veilig nadat ik daar bijna werd aangereden.

De volgende dag maakten we een wandeling in het natuurgebied Des Hauts-Pays, niet spectaculair maar wel zooo schoon.

… ik waande me met momenten niet meer in België, wat feitelijk aan mij ligt, want ik heb altijd de neiging om te denken dat Vlaanderen representatief voor België is, nl. plat, overbevolkt en volgebouwd. Afsluiten deden we in een bruine kroeg (ik hou zo van bruine kroegen) met nieuwsgierige tooghangers, een caféhond en gratis vleesjes.

Het was weer een schoon weekend … Wallonië smaakt naar meer !!!

mei 9th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , , , , |7 Comments

“Minder” is minstens even belangrijk als “duurzaam”

Duurzaam, energiezuinig, hernieuwbaar, bio, … het leeft !!!

Hernieuwbare energie

Het is niet zo moeilijk om een energieleverancier te vinden die werkt met 100% hernieuwbare energie, ik denk bijvoorbeeld aan Ecopower die zijn elektriciteit haalt uit Belgische zon, wind en waterkracht. Maar 100% hernieuwbaar is niet hetzelfde als geen impact op het milieu, alle energie die verbruikt wordt heeft immers zijn impact … windmolens moeten immers ook gebouwd worden, ……
Laten we eerst starten met het besparen van energie en daarnaast ook kiezen voor groene energie.

De auto

Om de luchtkwaliteit te verbeteren is er in Antwerpen en Brussel een lage emissiezone, zodat de oude vervuilende dieselwagens niet meer binnen mogen. Er rijden echter bijna 500 000 salariswagens rond in België en dit is nog steeds in stijgende lijn. Bij deze salariswagens maakt het financieel geen enkel verschil of je nu 500 of 5000 kilometer rijdt per maand, een logisch gevolg is dat er met salariswagens ook meer gereden wordt dan met eigen wagens.

Er wordt wel duurzamer gereden (duurzamer want het zijn nieuwere en dikwijls zuinigere wagens, alhoewel het merendeel van de salariswagens nog steeds dieselwagens zijn), maar er wordt ook steeds meer gereden. Zouden we naast de zuinigere wagens te promoten, ook niet eens proberen om de auto wat minder te gebruiken?

Kleding

Ik kocht ooit een T-shirt in biokatoen (geproduceerd via biolandbouw, zonder gebruik van pesticiden, ….) van een merk dat ecologie als zijn missie beschouwde. Jammer genoeg merkte ik na de eerste keer wassen dat er gaatjes in de stof zaten. Een fenomeen dat de meesten wel kennen, T-shirts die al snel gaatjes hebben ter hoogte van de navel. Dikwijls wordt dit fenomeen gewijd aan de riem of aan de sluiting van de jeansbroek, maar wat velen niet weten is dat dit fenomeen zich voordoet bij kleding die gemaakt is uit enkel geweven of gebreide stoffen, stoffen die met 2 of 3 draden gemaakt worden zijn kwalitatief veel beter.

Ik vind het dan ook jammer dat er gefocust wordt op het biokatoen, maar dat het bio-effect teniet gedaan wordt door het feit dat je het T-shirt maar enkele keren kan dragen.
Moeten we naast ecologische kleding er ook niet naar streven om minder kleding te kopen, maar dan wel kwalitatievere stuks en liefst nog eens slow fashion (kleding die binnen 5 jaar niet gedemodeerd is).

Plastic

Deze maand is het Mei-plasticvrij, en ik las een artikel met tips, waaronder enkele goede en gemakkelijk implementeerbare. Eén van die tips was, om een vulpen of potlood te gebruiken in plaats van plastic. Ik vind dat hier niet zo goed uitkomt wat er misschien wel mee bedoeld wordt. Ik moet bekennen dat mijn huis vol ligt met stylo’s en dat ik me niet kan herinneren wanneer ik er echt eens eentje volledig leeggeschreven heb, de meeste van die stylo’s heb ik gratis gekregen en staan vol met reclame.

Ik zou bij deze tip zeggen “Zeg neen tegen freebees”. Freebees zijn de gratis stylo’s, lanyards, USBsticks, kalenders, zadelhoesjes, sleutelhangers, … die we regelmatig gratis ergens bij krijgen. Maar is het niet beter om ons eerst eens af te vragen of we die stylo / … wel echt nodig hebben en of we van plan zijn om deze dan ook te gebruiken tot het eind van zijn levensduur, want het heeft weinig zin om een freebee aan te nemen als je weet dat hij toch maar in je huis zal liggen slingeren tot je hem uiteindelijk in de vuilbak gooit.

Kadootjes

Kadootjes zijn ook nog iets waar volgens mijn nog veel in gesnoeid kan worden. Ik heb het al jaren moeilijk met kermissen, waar mijn kinderen gaan vissen en een plastieken speelgoedje kiezen, dat dan meestal de zelfde dag nog stuk is. Feitelijk vind ik dat héél decadent.

In dezelfde categorie vallen dikwijls de verjaardagsfeestjeskadootjes die in veel gevallen ook van plastiek zijn en waar in veel gevallen nadien niet meer mee gespeeld wordt. En dan zijn er ook nog de verjaardagsfeestjeskadotjes die door het feestvarken worden gegeven aan de gasten om hen te bedanken voor hun komst, die meestal bestaan uit een plastiek zakje, met balonnen, snoepgoed en nog een plastieken prul.

Misschien moeten we eens minderen met al die kadootjes, die we niet geven omdat ze een meerwaarde hebben maar omdat we vinden dat het zo hoort. Zo zijn wij hier thuis gestart met ervaringen te geven op de verjaardagen en op de uitnodigingen voor de verjaardagsfeestjes vermelden we nu specifiek dat we geen kadootjes willen. En geloof het of niet, de kinderen kiezen hier zelf bewust mee voor.

Minder, bewuster en kwalitatiever

Enfin … de clou van mijn relaas is dat duurzaamheid natuurlijk een goede zaak is en het is geweldig dat dit echt begint te leven, maar naast duurzaamheid zijn er nog andere peilers namelijk “MINDER”, “BEWUSTER” en “KWALITATIEVER” en die peilers zijn minstens even belangrijk.

mei 2nd, 2018|Categories: Simplify|Tags: , |4 Comments

Tof … maar nooit meer zonder koffie !!!

Na de Mullerthal trail (waar Bjeurn de bagage droeg) ging ik nu nog een stapje verder … een meerdaagse staptocht MET tent en ZONDER man om alles te dragen. Mijn gezelschap voor de tocht waren dit keer immers niet mijn gezinsleden (hun agenda stond te vol) maar NoNonsonsmon An en Lies waren een zeer goed alternatief.

We waren immers uitgenodigd voor de trekkingdays van Decathlon in de Getevallei, waar we 2 dagen konden stappen in de regio Linter en Zoutleeuw en samen met de andere deelnemers overnachten op een bivakplaats.

We konden kiezen tussen een dagafstand van 10, 20 of 25 km … amai, was ik blij dat we voor de 20 km en niet voor de 25 km geopteerd hebben. Het was immers de eerste keer dat ik rondtrok met een zware rugzak met kookgerief en tent en dat was toch niet te onderschatten.

Over het inpakken van onze rugzak zijn op voorhand ook veel berichtjes gewisseld. Een staprugzak inpakken is toch nog iets anders dan het inpakken van een fietszak … het gewicht is veel belangrijker. Zo viel het me op hoe zwaar een jeansbroek is en twijfelde ik ook over de fles wijn. Bjeurn vertelde me dat stappers de wijn meestal overkappen in een plastieken fles, maar wij hebben thuis geen plastieken flessen, dus we losten dat anders op …. met een scoutstrucje …. ik verstopte de fles in een struik op de bivakplaats toen ik An daar ging oppikken. Wie geen plastieken flessen heeft moet slim zijn.

Natuurlijk maakte ik beginnersfouten, de rugzak die ik van Bjeurn leende niet afstellen op mijn lijf bijvoorbeeld, en het zwaarste item, namelijk de tent, bovenaan steken in plaats van onderaan, dat bekloeg ik me op het einde van dag één wel. De volgende dag nam Lies de tent over, tot we na 5km stappen vlak aan onze wagen passeerden … we maakten graag een kleine omweg om al hetgene dat we niet meer nodig hadden al in de auto te leggen.

Het weekend was echt wel de max, een wandeling door de bloesemstreek, 2 toffe madammen, workshops op de bivakzone (waar we niet naartoe gingen omdat we zoveel te vertellen hadden, al was ik beter wel naar de workshop “Rugzak inladen” gegaan), zelf op een vuurtje ons water koken en eten uit zakjes, schoon weer, ….

Alleen maakte ik een vreselijk verkeerde inschatting, ik ging ervanuit dat er wel koffie zou te verkrijgen ’s morgens … en dat was dus niet zo, en als ik ’s morgens geen koffie drink dan krijg ik hoofdpijn. Dus nooooit, noooooit ga ik nog hiken zonder mijn bialetti, en als ik dan toch bezig ben neem ik ook direct nog een appelsien mee.

Maar voor de rest … perfect weekend, voor herhaling vatbaar. Als beginnend stapper vond ik het héél gemakkelijk dat alles georganiseerd was en dat we gewoon maar de kaart moesten lezen en de wandelknooppunten volgen, maar feitelijk is het ook weer zelf te organiseren, een paalcamping zoeken en een route uitstippelen !!!

Nen dikke merci aan Walkie Talkie en Decathlon voor de uitnodiging … volgende keer ben ik graag weer van de partij !!!

april 24th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , , |6 Comments

Lopen in het Hallerbos

Jaren heb ik de hype van de boshyacinten in het Hallerbos langs me heen laten gaan, maar ik werd wel steeds benieuwder. En ineens was het ‘de moment’ en moest en zou ik ook eens gaan kijken. Wel liefst op een kalmer moment want ik ken ook de verhalen van de bussen toeristen die daar gedropt worden, en daar tussen staan, dat zag ik niet zitten.

Er zijn natuurlijk nog alternatieven voor het Hallerbos (het kasteelpark Ter Rijst in Pepingen bijvoorbeeld), maar het Hallerbos bleek voor mij toch het dichtsbijzijnde.

En zo trotseerden we op een woensdagmorgen de ochtendspits en reed ik met 2 loopvriendinnen naar het Hallerbos. Parkeren deden we op parking 2 op de Vlasmarktdreef in Halle, maar vermits het niet druk was hadden we zelfs nog verder kunnen rijden tot aan de inkom (die parking 8 blijkt) van het bos en de start van de hyacintenwandeling. Leuk detail .. er zijn zelfs dixies en ook genoeg picknickgelegenheid.

We kozen ervoor om de hyacintenwandeling (7km +1km) te doen, die is niet gemarkeerd maar een planneke en gpx-coordinaten zijn wel te downloaden op de site.

Op voorhand had ik wat schrik dat ik de loopvriendinnen zou ophouden omdat ik foto’s wilde trekken, maar bleek dat we aan elkaar gewaagd waren … wat wel tof is, want hun foto’s waren beter dan de mijne (misschien is het weer tijd voor een nieuwe telefoon)

 

 

 

Maar ik moet zeggen, het Hallerbos is niet overroepen, ik was zeer gecharmeerd, er zijn echt wel ongelooflijk veel hyacinten (8km lang) en het is echt prachtig, de witte bosanemonen zijn trouwens ook schoon.  Onze foto’s geven een idee, maar ze kunnen het niet helemaal weergeven en alleen al voor de geur zou je tot daar moeten gaan.

Tegen het eind van onze toer kwamen ook de toeristenbussen toe en werden de fotolenzen groter en groter, ik denk dat het een goed idee was om voor een woensdagvoormiddag te kiezen.

 

 

 

april 18th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , , |6 Comments

Verjaardagsbrunch

Op 1 april werd Vic 9 en de week nadien organiseerden we een brunch voor zijn verjaardag. Ongelooflijk hoe hij altijd het eerste goede weer krijgt op zijn verjaardag en ik die 23 dagen later verjaar heb meestal schijtweer.

Om 8u ’s morgens vreesden we nog dat het net iets te fris zou worden om buiten te ontbijten, en we voorzagen fleecen dekentjes op de stoelen, maar om 10u was het al perfect en om 12u zochten we de schaduw op.

Voor het buffet voorzagen we wat koffiekoeken, havermoutpannenkoeken, fruitsla, versgeperst fruitsap en natuurlijk bubbels, yoghurt, quiche, pistolekes en sandwiches.

Maar inspiratie voor ons pronkstuk hadden we gehaald bij Els van Ten Tweelinden, daar kregen we tijdens ons verblijf bij hen dit als ontbijt … heerlijk.

Een bordje van roze pompelmoes, appelsien, ricotta met honing, pistachenoten, olijfolie en zwarte peper.

Per ongeluk was er nog taart, Vic kon weer kaarsjes uitblazen en nog beter … we hadden nog dessert voor de 2 dagen nadien.

april 15th, 2018|Categories: Lifestyle|Tags: , , |4 Comments

Mullerthal Trail

Na het fietshoofdstuk (dat nog niet afgesloten is hoor, hoogstens even op pauze) wou ik graag een wandelhoofdstuk starten. En zo trokken wij in de Paasvakantie naar Luxemburg (het land … van Liv moet ik er altijd Groothertogdom voor zeggen), regio Mullerthal. Deze regio wordt ook wel Klein Zwitserland genoemd, en dat alleen al was een goede reden om te veronderstellen dat het daar wel mooi zou zijn.

We besloten daar de Mullerthal Trail te stappen, als onze eerste meerdaagse wandeltocht met het gezin. Vermits het de eerste keer was, besloten we niet te ambitieus te zijn en kozen we niet voor de tent, wat eigenlijk wel gemakkelijk zou gegaan zijn, want campings genoeg in de buurt en de trail leent zich trouwens ook wel tot wildkamperen, maar maakten we er een luxeversie van met overnachtingen in jeugdherberg en hotel.

Mullerthal Trail

De Mullerthal Trail is volgens mij het paradepaardje van Luxemburg, goed onderhouden, veel groene bankjes onderweg, duidelijk bewegwijzerd, en veel vuilbakken op de route (behalve wanneer je ze nodig hebt natuurlijk).

De Trail bestaat uit 3 lussen van elk een kleine 40km, mijn eerste gedacht was om zo’n 2 lussen te wandelen op 4 dagen. Gelukkig zette Vic me snel weer met mijn voeten op de grond met de mededeling dat hij dat toch net iets te ambitieus vond (en terecht). Uiteindelijk kozen we ervoor om 3 dagen te nemen voor route 2, want die beloofde het meest spectaculair te zijn met rotsen, kloven, watervallen, …..

En de Mullerthal Trail bleek inderdaad geweldig, het was 1 groot hoogtepunt met smalle kloven, waarin we die zaklamp echt wel nodig hadden en waar soms zelfs de rugzak amper door kon. Waar ik me aangenaam in verbaasde is dat we relatief weinig volk tegenkwamen, misschien omdat het weer zich niet echt van zijn beste kant liet zien.

Dag 1 – De natte dag

Dag 1 was een natte dag, met voorspellingen die gelukkig veel dramatischer waren (23mm neerslag) dan het uiteindelijke weer. Na 5 kilometer besloten we unaniem dat dit al de mooiste wandeling was die we samen deden. Ik had uitgerekend dat het ongeveer 14 km zou zijn tot aan het eindpunt, uiteindelijk klokten we op meer dan 17km af, maar de kinderen waren dapper en ik troostte ze met het feit dat dit de zwaarste dag zou zijn, morgen zou het droog blijven en zou het sowieso korter zijn (gelukkig dat ze toen niet wisten dat afstanden inschatten niet mijn sterkste punt is).

Eindigen deden we in een echt hotel … luxe !!! Alhoewel, de dure Dame Blanche met koude chocoladesaus uit een bus was toch wel een afknapper (maar de flammenkuche was wel lekker).

Afstand: 17,5km | Hoogtemeters: 388 | Totale tijd: 6u21 | Mullerthal Route 2 van Echternach naar Mullerthal | Overnachting: Hotel Le Cigalon

Dag 2 – De koude dag

Dag 2 was droog, maar “koud”, ik had zoveel spijt dat mijn handschoenen nog in onze auto staken, gelukkig is de rest van de familie wat warmbloediger. We passeerden langs de waterval “Schiessentumpel”, het pronkstuk van de wandeling, als je onze foto’s vergelijkt met die van op internet, dan zie je dat we toch veel regen gehad hebben. Eten deden we op een knappe picknickplaats waar de kinderen het leuk vonden om met hun schoenen in de rivier te gaan staan tot ze natte voeten hadden.

Vermits ik de kinderen ook al lang geleden heb beloofd om eens een wandeling te maken met een stuk door een oude spoorwegtunnel waarvoor je een zaklamp nodig hebt om te kunnen zien, deden we ook de uitbreiding van route 2, daarin zat namelijk zo’n spoorwegtunnel … groot was de ontgoocheling toen we daar aankwamen en het om een zeer verzorgde en goed verlichte tunnel bleek te gaan.

De route bleek langer dan ik dacht, en de moraal van de kinderen zat op een bepaald moment laag. Dus we stelden ze voor de keuze, ofwel stoppen we, zoals gepland, in Scheidgen waar we de bus nemen naar de jeugdherberg, ofwel stoppen we al vroeger en nemen we daar al de bus. Trots was ik op mijn kinderen toen ze toch besloten om voor een recorddag te gaan, en eens die beslissing genomen was, zat het ook weer goed met de motivatie.
Vic was trouwens ook in zijn nopjes met de schedel die hij onderweg vond … geen idee van welk dier.

’s avonds aten we trouwens nog een heerlijke hamburger in An-Haal te Echternach, waar ze buiten hamburgers ook nog lekkere bieren schonken, meer moet dat niet zijn.

Afstand: 20,5km (excl. 1,2 km van de bus naar de jeugdherberg) | Hoogtemeters: 423 | Totale tijd: 7u04 | Mullerthal Route 2 met uitbreiding van Mullerthal naar Scheidgen | Overnachting: Jeugdherberg Echternach

Dag 3 – De schone dag

Op dag 3, de dag dat het weer begon te keren, stond het laatste deel van de tocht op het programma. Nu was het enkel stappen van de jeugdherberg tot aan het eindpunt van gisteren en dan was de cirkel rond en konden we weer met de bus tot Echternach gaan.
Het laatste deel van de route was iets minder spectaculair dan de vorige dagen, maar daarom niet minder mooi. We kwamen onderweg een paar wildkampeerplekjes tegen waar de kampvuurkringen nog lagen en er al droog hout lag te wachten op de volgende kampeerders … toen miste ik mijn tent wel.

De wandeling was korter en we hadden nog tijd om Echternach te bezoeken dat een schoon centrum heeft en een leuke speeltuin, alhoewel onze kinderen dat stilaan beginnen te ontgroeien.

Afstand: 10,6 km (excl. 1,2 km van de bus naar de jeugdherberg) | Hoogtemeters: 333 | Totale tijd: 3u20 | Mullerthal Route 2 van Echternach naar Scheidgen | Overnachting: Jeugdherberg Echternach

De kinderen

Onze kinderen hebben dat echt super goed gedaan, we zijn tot de conclusie gekomen dat ze ondertussen (9 en 10jaar) even goed stappen als ons, maar ze hebben soms wel wat meer motivatie nodig.

Een goede motivatie waren ook onze wandelstokken, blij dat de kinderen daarmee zijn. Ik denk dat we de enige waren die daar rondliepen met onze stokken, maar ze helpen echt wel, alhoewel ze ook zorgden voor extra valpartijen, zeker bij Liv die regelmatig over haar stokken struikelde.

De kinderen wilden ook persé met een eigen rugzakje stappen, waarin hun eigen kleren zaten en bij Liv ook nog haar ereader, hoewel dat eigenlijk wel stoer van hen is vond ik het vooral schattig.

De route2 van de Mullerthal Trail staat aangegeven als “zwaar” op hun site, maar wij vinden dat het eigenlijk goed meevalt, alles is goed bewandelbaar en je moet nergens klimmen of afdalen langs een touw, dus het blijft veilig en relatief gemakkelijk.

De jeugdherberg van Echternach

3 nachten van de 4 sliepen we in de jeugdherberg van Echternach, er lopen immers goede busverbindingen langs de route. Over de jeugdherberg was ik héél positief, zeer schoon, verzorgd en nieuw, schappelijk van prijs (dat is niet altijd het geval bij jeugdherbergen), en in een héél mooie omgeving.

De jeugdherberg ligt langs het meer van Echternach, en als je een toertje rond het meer doet kom je verschillende speeltuintjes tegen.

Ook heeft de jeugdherberg een toffe klimzaal, vermits je ook vanuit elk verdiep zicht hebt op de klimzaal konden we er niet onderuit en moeten we de laatste dag wel gaan klimmen.

De processie van Echternach

Als je aan Echternach denkt, dan denk je natuurlijk aan de processie. We zochten youtubebeelden op en we zagen daar mensen van links naar rechts springen verbonden aan elkaar door witte zakdoeken, maar 3 stappen naar voor en 2 stappen terug, dat konden we er toch niet van maken. Maar een zoektochtje op het net leerde ons dat dat ritme in 1947 afgeschaft is, omdat het voor teveel chaos zorgde.
De processie vindt trouwens plaats elk jaar op dinsdag na pinksteren en ze duurt blijkbaar uuuuuuren.

Conclusie

Een absolute aanrader, echt … maar volgende keer met de tent !!!

april 13th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , , , |13 Comments

Operatie terug in de broek

Ik had natuurlijk al wel door dat de cijfers op de weegschaal geleidelijk aan de hoogte ingingen en ik merkte ook dat er nog maar 1 jeansbroek* was waar ik nog in geraakte, maar het was pas toen ik op mijn telefoon deze foto tegenkwam die Liv van mij getrokken had, dat mijn alarmbel afging …. ik MOET op dieet !!!

Ik weet dat ik zo’n dingen zeg dat ik negatieve commentaren krijg, want ik ben niet dik, dat weet ik ook wel. Maar desalniettemin is er 5 kilogram bij, geraak ik niet meer in mijn jeansbroeken en voel ik me niet meer goed in mijn lichaam. Ze zeggen dat je je niet met anderen mag vergelijken, enkel met jezelf. Wel als ik mezelf vergelijk met dat meisje van weleer dat wel in mijn jeansbroeken geraakte, dan wil ik liever haar zijn. Dat meisje zou een marathon trouwens ook 25 min sneller lopen, berekende ik hier, ook weer iets om jaloers op te zijn.

Nu ik me aan het verdedigen ben wil ik trouwens ook nog eens iets rechtzetten: als ik niet zou af en toe zou opletten, dan was ik al lang bolleke rond. Na mijn afstuderen was ik immers op mijn zwaarst (nog zwaarder dan nu dus), op een bepaald moment was daar ook weer die alarmbel, ben ik gezond beginnen eten en viel ik héél gemakkelijk een dikke 7 kg af, waarop ik me voornam om het nooit nog zover te laten komen.
Waarmee ik wil zeggen dat ik constant wel wat moeite moet doen om op gewicht te blijven, vooral ook omdat ik van nature uit nogal gulzig ben. Het punt dat ik hier wil maken is dus dat de opmerking “Gij moet toch niet op uw lijn letten, gij zijt toch smal” niet klopt, “Ik ben/was smal OMDAT ik op mijn lijn let” … en dat is iets héél anders.

Het dieet dus, wat houdt dat in?

  • 2 stukken fruit per dag
  • Een extra portie groenten per dag (ik las overlaatst ergens dat 99% van de bevolking te weinig groenten heeft en ik veronderstel dat ik daar sowieso bij ben)
  • 1l water per dag buiten de maaltijden
  • Matig met alcohol
  • Geen ongezonde versnaperingen (als in 4 franchipannekes als ik ’s avonds in de zetel zit, stiekem aan de paaseieren zitten, mezelf ’s avonds ne chocomousse maken bij gebrek aan iets anders in huis, de chips voor het bezoek opeten en de volgende dag een nieuwe zak te moeten kopen, in de snoepautomaat op het werk niet 1 maar 3 dingen draaien, …..)
  • Eens nadenken of die tweede portie voor de honger of de goesting is (voor de honger is natuurlijk toegelaten)
  • Blijven bewegen … wat feitelijk geen probleem is
  • Wat extra aandacht aan de boodschappen, zodat er altijd lekkere gezonde alternatieven zijn
  • Zorgen dat de franchipannekes in huis snel opgegeten worden en ze nooit meer in huis halen .. franchipanneks zijn den duvel !!!

Niets extreems dus, gewoon wat minder eten en de aanbevelingen van de nieuwe voedingsdriehoek volgen.

Peptalks, toffe tips, eenvoudige gezonde recepten en mensen die meedoen met #operatieterugindebroek zijn natuurlijk altijd welkom!

* en zoals jullie zien geraakte ik in mijn lelijke afritsbroek ook nog (net)

april 10th, 2018|Categories: Lifestyle|Tags: |22 Comments