Blog2019-01-14T23:31:07+02:00

Denk eens … DISCGOLF !!!

Op zoek naar een toegankelijke, goedkope activiteit … die ook nog origineel is? Doe eens aan discgolf !!!

Annelies met 2 discs tegelijk

Discgolf is een combinatie tussen frisbee en golf. De bedoeling is om in zo weinig mogelijk worpen de frisbee in een mand (de hole) te laten belanden.

Wij leerden discgolf kennen in Estland en we zagen het daarna regelmatig terug in de Scandinavische landen. In die contreien is het enorm populair en in de parken waar wij ons tentje opsloegen was dikwijls ook een disc golf parcours. Maar blijkbaar komt het overgewaaid van de VS, waar de sport zeer populair is.

In België is de sport jammer genoeg nog niet zo doorgebroken. Voorlopig zijn er slechts 4 terreinen, waarvan 3 in Wallonië. In Nederland is de sport iets groter, al lijken de terreinen daar ook vrij beperkt.

Wij probeerden discgolf uit in het park Fort 3 te Borsbeek (dat trouwens vrij toegankelijk is) en we kwamen enthousiast terug. Aan onze frisbee techniek is zeker nog wat werk, dus aan een competitie deden we nog niet. En al vliegt mijn frisbee nog steeds niet super smooth, uiteindelijk belandde hij wel steeds in de mand.

fort 3 te borsbeek
Vic speelt discgolf

Het park in Borsbeek was trouwens ook de moeite, met speeltuin, veel groen, leuke koeien, een natuurpuntwandeling van 4,5km en afleiding door de kleine sportvliegtuigjes die overvliegen.

Het plezante is ook dat dit héél toegankelijk is, zowel kinderen, sportivo’s als de minder sportieve medemens kunnen hier veel plezier aan beleven. Wat me doet bedenken dat dit ook een hele leuke teamactiviteit met collega’s zou kunnen zijn.

Liv in actie met discgolf
Bjeurn in actie met discgolf


Wil je eens iets anders doen? Denk dan discgolf !!!

Nuttige links

juni 6th, 2019|Categories: Sport, Travel|Tags: , , , |2 Comments

Hoe sportiever, hoe depressiever … maar het komt allemaal wel weer goed !!!

klaproos

Als hier lang niets te lezen valt, wil dat niet noodzakelijk zeggen dat er iets mis is. Dit jaar was waarschijnlijk wel mijn slechtste blogjaar ooit en dat ligt voornamelijk aan het feit dat ik vollembak aan het programmeren en aan het carrièreswitchen ben (waarschijnlijk één van de beste beslissingen uit mijn leven).

De laatste 2 maanden waren echter wel behoorlijk kak.
Ik kreeg een nekhernia net op het moment dat ik mijn voorbereiding voor de marathon van Antwerpen, helemaal en met volle goesting, had afgewerkt. Ik ben nog 2 weken blijven geloven dat ik nog ging kunnen starten, maar die hoop bleek ijdel.

Maar die marathon was nog niet het ergste. Ik heb er al 3 gelopen dus de kop was er wel af en ik had ook niet het gevoel dat er een ferm PR inzat.
En als marathonloper weet je dat de marathon onvoorspelbaar is, dat is “part of the game”. De start halen is misschien nog moeilijker dan de finish halen.

Erger was de allesoverheersende pijn. Ik kan zeggen dat dit het pijnlijkste was dat ik in mijn leven al heb meegemaakt. Niet de nekpijn zorgde voor last, maar vooral de uitstralingspijn tot in mijn wijsvinger* was vreselijk. En pijnstillers blijken feitelijk niet te werken tegen zenuwpijnen.
Op het hoogtepunt durfde ik niet meer gaan slapen en stond ik van pure ellende weer op om 3u ’s nachts, om na een paar weken totaal ‘op’ te zijn. Ik heb nog nooit zoveel gehuild, zowel van de pijn als van de frustratie. Drinken deed ik met een rietje omdat ik mijn hoofd niet meer naar achter kreeg. En wandelen, fietsen (de pijn tijdens het fietsen was het allervreselijkst), lopen, gitaar spelen, …. was allemaal onmogelijk.

Het verdikt hernia is ook ongelooflijk hard bij mij aangekomen, ik wou immers geen hernia, dat past toch niet bij mij. En dan nog een nekhernia … dat klinkt nog belachelijker dan gewoon een hernia.
De neurochirurg vertelde me dat dit typisch is voor sporters, dat sporters daar psychologisch meer van afzien dan niet-sporters. Hoe sportiever, hoe depressiever!!! En dat ik het echt niet teveel in mijn hoofd mocht laten spelen. Gemakkelijk gezegd, moeilijker gedaan.

Want in mijn hoofd speelde dat enorm, ik ben geen persoon om niet te kunnen bewegen en ik zag op een bepaald moment echt geen licht aan het einde van de tunnel. Ik moet zeggen dat ik héél dankbaar was voor het geduld van mijn omgeving (mijn gezin en mijn studiegenoten waren goud waard) … want zelfs ik was mijn eigen gezaag beu gehoord.

Een hernia maakt ook eenzaam, ik ben immers niet het type persoon dat gezelschap opzoekt als het minder goed gaat.

En als kers op de taart … begonnen mijn sollicitaties net te lopen als ik volop in herniacrisis zat. Amai, dat was een geweldige tijd.

Maar zoals mijn nieuwe lijflied zegt “Het komt allemaal wel weer goed“.

De neurochirurg vertelde me immers dat de pijn van een nekhernia na 2 maand uit zichzelf moet verdwijnen en over het algemeen ook niet meer terug komt. Ik ben nu exact 2 maanden en een infiltratie verder en inderdaad … ik ben al een héél pak beter en ik kan terug zo goed als alles. Het begon met wandelen en toen ik eindelijk terug kon fietsen heb ik maar meteen het lopen ook weer opgepikt.

Het goede nieuws dat mijn neurochirug ook had, was dat die nekhernia niet veroorzaakt is door het lopen. Want echt, ik kan die sarcastische opmerking “Lopen is toch gezond hé!” niet meer horen.
Ik was ook wel opgelucht om te horen dat ik mezelf niet kapot gelopen heb, en nog opgeluchter toen de dokter me vertelde dat ik gewoon terug marathons mocht gaan lopen als ik voel dat ik er terug klaar voor ben.

Ik heb veel nagedacht de afgelopen maanden, over ergonomie, veel losse gedachten.
– bikepacking is misschien toch beter is dan hiken met een zware rugzak – mijn rugzak waar ik dagelijks mee rondloop is te zwaar en dat ligt ook aan mijn ‘salad in a jar’ – kijken op de smartphone is helemaal geen ergonomische houding – als programmeur zal het een uitdaging zijn om gedurende de dag voldoende te bewegen en ik zal daar echt goede gewoontes in moeten vinden – ik geloof volledig dat zitten het nieuwe roken is – kleermakerszit is een zeer goede houding, ik moet meer zo in de zetel zitten – …

Ik heb ook veel nagedacht over afwisseling. Ik geloof immers dat het veel beter is om alles met mate te doen en voldoende te variëren. Jammer genoeg ben ik geen gematigd persoon, ik moet altijd overdrijven.
Maar focussen op 1 ding, is dus niet zo verstandig, want als dat 1 ding wegvalt … dan is er dat zwarte gat. En weet je waar ik blij voor was, als ik om 3u ’s nachts niet meer kon slapen? Dan was ik content dat ik dat programmeren nog had, want dat was het enige waar ik mezelf nog in kon verliezen. Als ik niet kon slapen zette ik me achter de computer en werkte ik verder aan mijn project. Tenminste iets dat ik graag deed en nog kon doen !!!
Ik heb me dus ook voorgenomen om mijn risico’s wat te spreiden en naast lopen ook wat meer ga fietsen.

Om dus positief te eindigen … het komt dus allemaal wel weer goed en “een hernia is niet het einde” !!!

* Grappig detail … aan de hand van welke vingers tintelen, kan je blijkbaar weten aan welke tussenwervelschijven de hernia zich bevindt.

juni 4th, 2019|Categories: Lifestyle, Sport|Tags: , , |19 Comments

Bezoek aan de koninklijke serres

Op onze planning voor Paasdag stond een bezoek aan de koninklijke serres in Laken gepland. Elk jaar zijn deze immers 3 weken toegankelijk voor het publiek, dit jaar is dit van 19 april tot 10 mei.

Pasen werd dus een dag waarop we vroeg opstonden, eerst nog eieren verstoppen (we worden er met de jaren nonchalanter in, we bedachten pas toen we al in bed lagen dat er nog eieren moesten verstopt worden). Daarna eieren rapen (de zoon, want onze dochter ging liever eieren rapen bij een vriendin) en dan met de fiets naar Laken.

samen fietsen

Laken ligt op 16 kilometer van onze woonplaats en we (lees Bjeurn) besloten met de fiets te gaan. Ik maakte me wat zorgen om Vic, maar amai … diene jongen heeft me aangenaam verrast. In het heengaan reden we vlot met een gemiddelde snelheid van 17km/u en in de terugweg haalden wel bijna 21 km/u.
Ikzelf lig serieus in de lappenmand en fietsen is voor mij nu onmogelijk (de marathon volgende week in Antwerpen is trouwens ook geen optie meer), maar dat wil niet zeggen dat ik niet kan fietsen … leve onze pino hase tandem !!!!

Maar enfin … het ging over de koninklijke serres. We kwamen daar dus aan om 9u30 toen het daar net open ging. We waren zo goed als de enigen met de fiets, maar bijlange we waren bijlange niet de enigen. Ik was content dat we daar zo vroeg waren, want het zou er enkel drukker op worden.

koninklijke serre (met kroon)

Het bezoek was zeer de moeite … ik denk dat we er anderhalf uur spendeerden en we waren danig onder de indruk. Die tuin was ontzettend groot, het paleis ferm en de serres bleven maar komen (let ook op de details, bv. de kroon op de serre) !!!!

koninklijke serres in Laken
Vic voor koninklijke serres in Laken
Annelies in koninklijke serres in Laken

Vic was het na een tijdje wel beu, want hij vond het allemaal hetzelfde, en enerzijds snapte ik wel wat hij bedoelde, want vele planten kwamen regelmatig terug. Ik kon het echter wel appreciëren, zonde dat dit domein slechts 3 weken per jaar toegankelijk is. Zot ook, dat er zeker 40 man werkzaam is bij het onderhouden van de tuin.

We sloten af met een lekker mattentaartje op een gouden bordje om daarna aan te schuiven aan het familiefeest. Dit was een -well spent- voormiddag.

Voila … dit was mijn tip voor jullie. Grijp je kans en bezoek de koninklijke serres nog dit jaar !!!

Praktisch
* Inkom €2,5 per volwassene, kinderen onder 18 jaar mogen gratis binnen
* Meer info vind je hier

april 22nd, 2019|Categories: Travel|4 Comments

De carrièreswitch – update

I'm never having kids. I hear they take nine months to download

Al een dikke 6 maand ben ik aan het studeren en ik heb het mij nog geen seconde beklaagd. Programmeren lijkt echt wel mijn ding te zijn, al besefte ik niet toen ik aan de opleiding begon, van hoever ik kwam. Voorkennis nihil en ik had zelfs nog nooit een computer vanbinnen gezien.

Ondertussen

  • Kocht ik voor €1 een oude computer en installeerde ik er zelf linux op (Xubuntu voor de geïnteresseerden). Ik kocht daarbij voor €23 een nieuwe SSD schijf die ik zelf op mijn nieuwe computer installeerde en ik recupereerde ook nog een oude harde schijf uit een andere computer om wat extra opslagruimte te hebben.
  • En zo zag ik voor het eerst een moederbord. Ik moet zeggen dat ik zeer trots was op mezelf, maar ook blij met mijn goei hulplijn. Een hulplijn die bv. subtiel zei “het lijkt dat uw computer en uw toetsenbord niet communiceren,” (in plaats van me kei hard uit te lachen omdat mijn toetsenbord niet was aangesloten aan de computer). Ja …. ik heb een paar echt goei klasgenoten.
  • Plan ik een Raspberry Pi te kopen, om met de kinderen wat te experimenteren (en te leren programmeren in Minecraft)
  • Heb ik mijn eerste certificatie gehaald, ik ben nu “Oracle Certified Associate, Java SE 8 Programmer”. Voor dit pittige examen heb ik hard gestudeerd en ik ben er bijgevolg ook héél trots op.
  • Heb ik een paswoord dat zowel azerty als querty compatibel is
  • Ben ik begonnen aan mijn eerste grote project. Ik wil namelijk mijn budgetfile (je weet wel de spreadsheet met YNAB functionaliteit) helemaal zelf gaan programmeren, om zo een afgelikte applicatie te hebben en te kunnen gebruiken. Ik kijk er al naar uit om die applicatie volledig naar mijn hand te zetten. En ook hoop ik dat het een mooi projectje is om aan eventuele werkgevers te tonen.
  • Voorts krijg ik constant onder mijn voeten van sommige klasgenoten dat ik teveel bezig ben met Nederlandstalige shit, IT nerds schamen zich blijkbaar als ze een boek in het Nederlands lezen.
  • ik kreeg alle afleveringen van Game Of Thrones (met Engelse ondertitels) van iemand toegespeeld. Ooit las ik alle boeken (in het Nederlands … tssss), maar die reeks op scherm zien is ook heerlijk. Ik ben helemaal hooked. Ik heb ook wel moeten beloven om als tegenprestatie Monty Python and the Holy Grail te bekijken.
  • ik heb trouwens een hele lijst met films en series die ik nog zou moeten zien en boeken die ik nog zou moeten lezen als ik wat mee wil kunnen praten en quoten. Ik ben dus gene filmkijker en hoe langer de lijst wordt, hoe minder goesting ik erin heb. Star wars, Star trek, Docter who (met voorkeur de 7e en 9e dokter), Rick& Morty (iew tekenfilm), One punch man, Supro the dragon, Godfather, Falty towers, A Fish called Wanda, alles van Monty Python, My Hero Academia, Running man, Brazil (en het hele oeuvre van Terry Gilliam), Ghibli, Back To The Future, Indiana Jones, Final Space (Netflix), … is maar een kleine greep uit alles wat me al aangeraden is.
  • Maar ik deed wel al een beetje mijn best en genoot van Life Of Brian (Monthy Python), The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy (eerste boek), Black Mirror (Netflix), Maniac (Netflix)
  • Gamen is ook een populaire activiteit in mijn nieuwe omgeving, maar ik heb al gezegd dat ik daar niet mee ga beginnen. Ik ben wel al eens gaan gluren op Discord maar ben daar al snel tot de conclusie gekomen dat ik het jargon niet beheers. Ik ben een echte ‘noob’ en zal dat waarschijk ook blijven. Nog iets waarover ik niet kan meepraten. Misschien maar best want ik zei onlangs tegen iemand dat ik nog een echte gamer ging worden vermits ik me ging verdiepen in Minecraft (weet ge nog … puntje 2). Waarop het antwoord kwam “Eigenlijk wordt Minecraft niet beschouwd als gamen”. Soit, ik veronderstel dat “Just Dance” op Vic zijn Nintendo Switch dan zeker geen gamen is (ik heb het niet durven vragen).
  • Maar al begrijp ik bij de helft van de gesprekken niet waarover het gaat, snap ik de clou niet van het merendeel van de meme’s die worden gedeeld, is er maar 1 iemand die (onder druk van zijn vriendin) ook naar Blind Getrouwd kijkt, …. Toch voel ik me op mijn plaats in deze groep.
  • Ben ik ondertussen een nerd geworden? Nog niet denk ik … een echte nerd ben je pas als je ook bijhorend nerdy T-shirt hebt. Al moet ik toegeven dat ik al wat aan het nadenken ben over mijn eerste exemplaar.

6 maand ben ik dus al bezig, ik zit al over de helft van mijn opleiding en ik vind het ongelooflijk wat ik allemaal bijgeleerd heb en ik ben gretig naar wat er nog op het programma staat.
Ergens in september hoop ik terug aan het werk te gaan, voltijds. De eerste contacten worden nu gelegd en hoe langer hoe meer begin ik vacatures in het oog te houden. Ik moet zeggen dat ik er héél veel zin in heb om mijn carrièreswitch ook te gaan verzilveren.

april 10th, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: |23 Comments

Ik ga terug wat meer bloggen … maar jullie moeten ook iets doen

Ik krijg langs alle kanten onder mijn voeten dat ik terug wat meer moet bloggen. Geen gebrek aan inspiratie, maar tegenwoordig moet alles wat wijken voor mijn carriereswitch en bijhorende studies. En niet alleen het bloggen moet wijken, maar zowat alles een beetje.

Maar ik mis het bloggen wel wat … ook voor mijn persoonlijke archief. Dus ik ga er eens terug aan beginnen.

Hieronder doe ik weer eens een poll, en dan kunnen jullie 1 of meerdere dingen aanvinken. Ik maak er dan een erezaak van om ook iets te schrijven over het meest gevraagde onderwerp.

Speciale aanvragen kan je altijd in de commentaren kwijt.

En voor wie me echt mist op deze blog, of wil weten wat mij (en mijn huisgenoten) op dit moment boeit … op instagram ben ik wel nog redelijk actief. Ik zie jullie ook graag daar !!!

Over wat wil jij hier het liefste iets lezen?

View Results

Laden ... Laden ...

april 2nd, 2019|Categories: Blog|Tags: , |9 Comments

Gemberdrank

Gemberdrank op fles

Ondertussen ben ik al 42 dagen alcoholvrij en tot mijn grote verbazing bleek dit tot nu toe niet zo héél moeilijk. Wat wel jammer is, is dat het héél saai kan zijn om geen alcohol te drinken. Cola zero gaat op den duur ook vervelen en bovendien worden uw tanden daar zwart van. Alcoholvrij bier is niet altijd even lekker, alhoewel ik Carlsberg 0,0% wel kan waarderen. Ne sportzot ook trouwens, maar dat alcoholvrij bier bevat 0,5% alcohol en dat vond ik valsspelen.

Los daarvan loop ik binnen 4 weken een marathon loop en heb ik me toch wel min of meer op marathondieet gezet. Wat eigenlijk vooral betekent dat ik ’s avonds, wanneer de kinderen in bed liggen, de koekenkast niet meer mag plunderen. Zo een gemis kan je het best invullen door een ander plezier.

Mijn alcoholvrije drank en klein plezier heb ik nu gevonden in de vorm van gemberdrank, volgens een receptje dat Katoke (bedankt daarvoor) me ooit doorspeelde.

Heerlijk, echt waar en de liters gaan er vlot door … Bjeurn is immers ook fan. Ik prijs me gelukkig dat het drankje niet zo kindvriendelijk is en dat onze kinderen het bijgevolg te straf vinden.

Ik maakte deze keer 5 liter, en ik kreeg de vraag hoe lang het drankje goed blijft. Ik moet zeggen dat ik daar geen idee van heb, maar dat ik wel vrij zeker ben dat deze flessen eerder op dan slecht zullen zijn (we hebben een feestje morgen)

geperste citroenen

Gemberdrank

  • 1l water
  • 40g geraspte gember
  • sap van 1 citroen
  • 1,5 el honing
  1. Breng het water tesamen met de geraspte gember, het citroensap en de honing aan de kook
  2. Op het moment dat het mengsel kookt, zet je het vuur af en laat je het afkoelen
  3. Zeef het mengsel
  4. Proef het resultaat, als het te straf is kan je nog altijd wat verdunnen met water en ev. wat suiker toevoegen
  5. Bewaar in de frigo
Geraspte gember

Het gemberhoofdstuk is nog niet afgesloten, het volgende experiment is het brouwen van gemberbier. Mijn gemberbug is alvast aan het gisten. Wordt dus hoogstwaarschijnlijk vervolgd.

maart 31st, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , |0 Comments

Mijn 11 kindvriendelijke outdoor aanraders

Dit weekend stonden wij als informant op de fiets- en wandelbeurs in Gent. Ik gaf er een presentatie over de Mullerthal Trail (met kinderen) en voorts lichtten we wat leuke outdoor trips uit die we deden met (en eentje zonder) de kinderen.

Graag deel ik de links ook nog eens hieronder, als je zin hebt in een leuke outdoor trip, dan zijn dit mijn 11 aanraders !!!

Ninglinspo

Wandelen aan de Ninglinspo vind ik een echte aanrader voor gezinnen met kinderen die nog niet de wandelmicrobe te pakken hebben. De Ninglinspo is de enige bergrivier van België en er loopt een korte (8km) maar redelijk spectaculaire wandeling langs. In de zomer neem je best je badpak mee, want dan kan je er spelen in de rivier en glijden van de natuurlijke glijbanen die er gevormd zijn.

verdronken land van saeftinghe

Het verdronken land van Saeftinghe is ook héél plezant. Dit is een natuurgebied op Belgische en Nederlands grondgebied aan de Westerschelde dat tijdens vloed gedeeltelijk onder water komt te staan. Er worden regelmatig excursies georganiseerd, maar ook zonder gids kan je al een korte wandeling maken. Botten zijn een vereiste en van modder houden is meegenomen. Ideaal om te combineren met een bezoek aan Doel.

everzwijnbad speelbos

Dan zijn er de speelbossen, bossen met spelelementen gemaakt uit natuurlijke materialen. Zo heb je het vossenhol, het Everzwijnbad en het vliegbos, En natuurlijk nog veel anderen

een kloof van de mullerthal trail

De Mullerthal trail heb ik dit weekend zo aangeprezen, dat ik hem al wat beu ben. Maar hij blijft zwaar de moeite … lees het verslag maar, want veel ga ik er niet meer over zeggen.

Dan is er het paalkamperen, dit is een beetje toegelaten wildkamperen. Een mooi plekje is gegarandeerd, het kost je niks … het enige dat gevraagd wordt is wat respect voor de omgeving. Mooie deal denk ik dan.

met de daktent naar natuurkampeerterrein Ottermeerhoeve

In Nederland heb je de natuurkampeertereinen, wij gingen met mijn petekind naar de luxecamping “Ottermeerhoeve“, en dat was de max. En volgende keer kiezen we er een meer basic kamping uit.

kanoën in de Biesbosch

Kanoën op de Biesbosch (een natuurgebied in Nederland) staat zeer hoog in mijn top !!! Wij deden hier een tweedaagse en sliepen in een tentje op de paalkamping (maar op de Biesbosch zijn nog veel andere leuke overnachtingsmogelijkheden, zeker de site eens checken)

De dappere duo's op de top van de Ben Hope

Over onze roadtrip in Schotland en de hikes daar (tip https://www.walkhighlands.co.uk) ben ik ook nog zeer enthousiast!!! Ik zou zo terug gaan.

geocachen zo begin je eraan

Geocachen is feitelijk een geweldige hobby, ik vraag me af waarom het bij ons al zo lang geleden is dat we het nog deden. Wil je weten hoe je eraan begint, en waarom het zo tof is. Bekijk dan zeker de links eens.

hangmat DDhamocks

Je moet niet ver gaan om iets schoons te zien en in België zijn er ook plaatsen waar je gerust kan wildkamperen zonder betrapt te worden. Bjeurn en ik wandelden de Eislek trail en we sliepen wild in onze hangmat.

winterkamperen

Kamperen moet niet beperkt worden tot de zomer. Winterkamperen is ons héél goed bevallen en het Stropersbos met zijn wilde paarden is de mooiste paalkamping waar ik al was. Alleen eens een winterslaapzak aankopen om me ’s nachts warm te houden.

Voila dat waren ze, voor vragen weet je me wel te vinden (contactpagina)!!!
Hopelijk kan dit een beetje inspireren. Een van de volgende laat ik weten wat mij geïnspireerd heeft op de fiets- en wandelbeurs.

februari 6th, 2019|Categories: Travel|Tags: , , , |2 Comments

Mijn yoghurtmachine

yoghurtmaker (yoghurtmachine) Yogurella van Ariete

Al enkele jaren kweek ik mijn eigen yoghurt op. Tot enkele maanden terug deed ik dat met een isoleerkan, dus geen elektrische yoghurtmaker.
Omdat ik het omslachtig vond om de melk op de goede temperatuur te brengen en mijn yoghurt ook wel eens mislukte, begon ik hoe langer hoe meer te overwegen om me een elektrisch exemplaar aan te schaffen.
De temperatuur van de melk is immers redelijk kritisch, 43°C is de streeftemperatuur. Is de melk enkele graden te warm, dan sterven de yoghurtbacteriën en is de melk te koud, dan doen ze hun werk niet.

Maar sinds ik me bekeerd heb tot het minimalisme duurt het altijd een hele tijd eer ik effectief ook tot een aankoop overga. Uiteindelijk kreeg ik voor enkele maanden de yoghurtmaker van een vriendin, die enkele maanden in het buitenland zat, in bruikleen. Dit toestel werd bijna dagelijks gebruikt en ik was super content van de eenvoud in gebruik en van het goede resultaat.
Nog voor mijn vriendin terug in België aankwam kocht ik mijn eigen toestel.

Een yoghurtmachine is een vrij eenvoudige machine die niets meer doet dan voor een constante optimale temperatuur zorgen. De belangrijkste keuze die je moet maken is of je voor een toestel gaat met één grote yoghurtpot of een toestel waar je meerdere kleine potjes yoghurt kan in maken.

Ik koos voor een grote yoghurtpot, waar ik een liter melk in kwijt kan. De reden daarvoor was dat ik vrees dat ik er een knoeiboel van zou maken als ik in elk potje afzonderlijk melk en yoghurt moet gieten. Wij zijn trouwens ook grote (yoghurt)eters en met een klein potje kom ik waarschijnlijk ook niet toe.
Maar ik hoor de mensen met de kleine potjes dan weer zeggen dat ze het gemakkelijk vinden dat de yoghurt al direct een potje zit en dat je dat ’s morgens dan snel kan meegrissen naar het werk. Het is dus maar wat je verkiest.

Iets waar ik content van ben bij mijn toestel, is dat er 2 yoghurtpotten bij zitten, zo kan ik al een verse lading maken met de ene pot als ik de andere nog aan het leegeten ben.
Voorts heb ik ook nog een ziftje waarin ik de yoghurt kan laten uitlekken om zo een dikke Griekse yoghurt te bekomen.

Yoghurt maken is nu ook veel minder omslachtig. Ik doe een liter volle melk in de beker, voeg 2 eetlepels yoghurt toe (met levende fermenten), optioneel een lepel melkpoeder en ik zet deze voor een 6-12 tal uur in de yoghurtmachine. Geen gedoe meer met melk opwarmen tot de gewenste 43°C.

Geen idee of het ligt aan de keuze van mijn basisproducten maar ik ben zot van het resultaat … een iets wat lopende yoghurt die een textuur heeft waar ik enorm van hou … moeilijk te omschrijven, maar ik zou het als elastisch benoemen.

De melk, yoghurt en melkpoeder die ik verkies om yoghurt mee te maken

Starten doe ik met bovenstaande producten (Colruytshopper #nospon), een vriendin van mij doet het met halfvolle melk, ik zweer bij volle melk. Maar eigenlijk is het vooral experimenteren welke melk en yoghurt het beste resultaat geven, want daar durft naar ’t schijnt wel wat verschil in zitten.

Meer info

februari 5th, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , , , |4 Comments

Appel Yoghurttaart

Ongelooflijk hoe de tijd vliegt. Deze appel yoghurttaart staat al bijna 10 jaar op de blog en verdient een update. Dit is de succestaart van mijn schoonmoeder en ondertussen ook van mij. Gemakkelijk om te maken, gezond (woorden van mijn schoonmama, niet van mij) en altijd nen topper.

Liv vraagt regelmatig aan de mamie om hem te bakken voor haar verjaardag, zoals hierboven toen ze 10 werd. En ik grijp regelmatig terug naar dit recept (zoals vandaag) als ik taart moet maken en als het snel en stressloos moet gaan.

 

Appel Yoghurttaart 
De hoeveelheden zijn voldoende om een ronde vorm tot diameter 32cm te vullen, als je een in een grote ovenplaat wil bakken (zoals mijn schoonmama altijd doet) dan verdubbel je de hoeveelheden
 
  • 300g zelfrijzende bloem
  • 1 koffielepel bakpoeder 
  • 1 pakje vanillesuiker
  • 2 kopjes (200g) fijne suiker
  • 3 eieren
  • 1/3 kopje (50ml) olie
  • 0,25 l yoghurt (mager of vol, gaat beide)
  • 4 appels

 

  1. Schil 3 appels en snijdt in blokjes (laat 1 appel over voor straks)
  2. Meng de bloem met het bakpoeder, de vanillesuiker, suiker, eieren, olie, yoghurt tot een gladde massa.
  3. Voeg de blokjes appel toe en meng onder het beslag.
  4. Vet de bakvorm in en stort het beslag in de vorm.
  5. Versier de taart met het versneden vruchtvlees van de 4e appel.
  6. Bak de taart 45 minuten in een voorverwarmde oven van 180°C.
  7. Zet de oven uit en laat de taart nog 10 minuten staan

Appel Yoghurttaart

januari 31st, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , , , , |18 Comments

Een dag B-mine

Sinds ik begon met minimaliseren zijn we ook gestopt met verjaardagskado’s te geven, enfin .. we geven geen spullen meer, maar wel ervaringen (dikwijls in de vorm van een verrassing)

Voor Bjeurn plande ik een dagje B-mine, in de voormiddag zouden we daar gaan klimmen en in de namiddag snorkelen tussen vissen.
Het geheim bewaren is niet volledig gelukt, want ik had op voorhand aan de kinderen verteld wat we zouden doen en Vic had blijkbaar zoveel schrik dat -toen we aan tafel wat geheimzinnig tegen Bjeun aan het doen waren- hij er ineens uit floepte “Mama, daar gaan toch geen haaien tussen zitten?

Enfin … misschien goed dat Vic zich versproken had want toen we in de auto naar B-mine zaten, vroeg Bjeurn ineens “We gaan toch niets doen waar ik mijn lenzen voor nodig heb hé?”
Doeme … tochwel !!! Gelukkig is Beringen zo klein dat je het centrum kan binnenrijden en tot op 20m van het kruidvat kan rijden. Dat issue was gelukkig snel opgelost.

In de voormiddag gingen we klimmen in de klimzaal Alpamayo. We zijn tegenwoordig in de ban van het klimmen en we hebben al enkele zalen gedaan, maar deze was toch wel de meest impressionante die ik ooit zag. Een grote boulderzaal, de hoogste klimmuur waar ik ooit boven geraakte (18m) een gezellige bar … maar vooral de bewaring van de authentieke elementen was magnifiek.
Het grappige was, dat een ex-collega mij een tijdje geleden deze klimzaal aanraadde … en 3 keer raden wie ik daar tegenkwam … diezelfde ex-collega die ik al in een vijftal jaar niet meer gezien had. Kei tof ook … want we kregen er een kleine training boulderen van hem gratis bovenop.

In de namiddag was het tijd voor de iets exotischere activiteit, snorkelen tussen vissen. Een tijdspanne van 2 uur kregen we hiervoor en dat was net voldoende. Plezant … zeer zeker, het is iedereen goed meegevallen. Nog spectaculairder dan ik had gedacht. Want er waren wel héél veel vissen en die zwommen wel héél dichtbij, verschieten soms ook als je ineens oog in oog staat (drijft, zwemt) met zo een vis. En ook wel grappig als je ineens iets glibberig in je hand voelt.

Onder ons zaten de duikers, in het bad waren ook wat autowrakken en bouwsels en aan de kant zat zelf een zeemeermin … er is blijkbaar ook een zeemeerminnenclub.

Na het zwemmen bezochten we nog even de avonturenberg, waar de kinderen zich uitleefden en we de mountainbikers in de gaten hielden.

Plezante locatie B-mine … voor mij was alles een dikke aanrader en een reden om tot in Beringen te trekken (vergeet wel je lenzen niet)

Praktisch

  • klimzaal Alpamayo 
    • reserveren is niet nodig
    • klimmen kost €10 (+€3 voor schoenen)
    • De bar heeft een beperkte eetkaart (croque monsieurs en soep)
  • Snorkelen bij Todi
    • zeker (online) reserveren
    • snorkelen kost €15
    • Er is ook een brasserie (geen idee van het aanbod
  • De avonturenberg
    • gratis en een must om eens tot boven te wandelen

januari 29th, 2019|Categories: Travel|Tags: , , , , |7 Comments

Veganchallenge – Mijn conclusie

De veganchallenge zit erop, 7 dagen vegan … wat doet dat met een mens?

Wel … allereerst heeft deze week het wel wat voorbereiding gekost, aan Bjeurn dan, want hij was de initiatiefnemer. Recepten zoeken, de exotische ingrediënten aankopen … allemaal zijn werk.

Een héél deel van de producten konden we wel in onze vaste winkel (de Colruyt) kopen, maar voor sommige dingen moesten we dan weer in de bioplanet zijn, of zelfs elders zoeken (edelgistvlokken en kala namak).
Ik ben er wel van overtuigd dat eenmaal je het gamma wat kent, dat het allemaal wat gemakkelijker gaat. Jezelf een nieuwe gewoonte aankweken is nooit de gemakkelijkste weg.

Voorts was het koken ook wat omslachtiger, maar misschien vooral omdat we meestal vanaf Engelstalige recepten vertrokken, dikwijls met cups, °F, en ingrediënten waarvoor ik google translate nodig had.

Ik (en ik denk dat ik voor mijn huisgenoten ook kan spreken) had het niet direct moeilijk met het missen van vlees. Wij koken immers thuis zo goed als altijd vegetarisch omdat Liv vegetariër is en wij bijgevolg flexitariërs. En ik voel me daar wel goed bij … geen vlees thuis en op een ander niet te moeilijk doen.

Ik had het wel ongelooflijk moeilijk met het missen van kaas en yoghurt. De vervangers die wij kochten konden dat gemis niet compenseren. De kinderen waren ook niet zo gediend met de alternatieven voor tussen de boterham, Vic is ne kaasman en Liv zweert bij veggie (maar niet vegan) kipcurry. Guacamole en onze andere alternatieven konden hun niet gelukkig maken en uiteindelijk werd het confituur, een veganistische chocoladehummus en een appelhummus dat ze op hun boterham smeerden. Maar van ganser harte was dat niet.

Ik vond dat er tijdens de veganweek lekker gekookt werd, maar de kinderen vonden dat dan weer niet … te exotisch waarschijnlijk.

Wat me wel opviel is dat het helemaal niet gemakkelijk is om buitenshuis veganistisch te eten. Ik ging 1 keer lunchen en toen heb ik speciaal gezocht naar een geschikt adres, maar ik doe zo’n dingen liever spontaan. Ik ging ook 2 keer brunchen (dit is uitzonderlijk … normaal is mijn leven zo niet zo bourgondisch) en toen heb ik zelfs niet geprobeerd om dat vegan te doen. Als ik dat zou willen doen hebben had ik me héél zielig gevoeld.

Een volgende keer … want ik zie dat wel nog eens zitten … dan zoek ik gewoon tussen alle tips die jullie me gaven en die in de verslagen van deze veganweek gebundeld zijn. Genoeg inspiratie !!!
Al denk ik dat ik eerder een vaste vegandag in de week ga inplannen.

Volledig en strikt vegan gaan dat zie ik me nog niet zo snel doen, soms wil ik gewoon dat alles vlot loopt en dat ik niet teveel moet nadenken.
Maar er is zeker ruimte voor meer vegan in mijn leven !!!

Nen dikke merci trouwens voor al jullie tips xxx

januari 25th, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , , |2 Comments

Kanoweekend

Het Nederlandse natuurpark De Biesbosch is altijd de moeite, je kan er zalig kamperen en goed fietsen (wat we al eerder deden op een memorabel fietsweekend).

Maar eigenlijk moet je er kanoën !!!! En dat is dus wat we op het eind van de zomer 2018 ook deden. Samen met een nichtje trokken we naar de Biesbosch waar we 2 dagen zouden rond kanoën. Overnachten zouden we doen op een paalkamping ergens aan de oever.

En zo trokken wij met als ons gerief … en dat is toch wel veel als je met 5 personen wil kamperen en al je eten moet meenemen naar de plaats waar we in het water zouden gaan. Gelukkig kregen we daar een kruiwagen mee om onze bagage van de auto tot aan de boot te brengen.

Op de website van het verhuurbedrijf had ik gelezen dat er een waterdichte ton per kano werd voorzien en ik had me verwacht aan een giga-ton waar al ons gerief in paste. Onze verbazing was echter groter dan het tonneke dat we kregen, veel meer dan onze gsm’s en geld pasten er niet in (maar het bleek nadien wel een goed stoeltje te zijn) Gelukkig zijn wij fietstrekkers en hadden we een waterdichte zakken mee … daarin staken we alles dat niet nat mocht worden, slaapzakken en kleren. En ons eten staken we gewoon in plooiboxen … en uiteindelijk ging dat perfect zo.

We kregen nog een plastieken kaart van de omgeving mee en wat uitleg over de mogelijkse routes en we konden vertrekken. Gelukkig had ik ook nog de Osmand kaarten van Nederland gedownload want kaarten lezen bleek niet echt onze sterkste kant. Ook hadden we niet goed genoeg geluisterd naar de uitleg aan de kanoverhuur, het duurde niet lang eer we onszelf vastgevaren hadden in de modderige bodem. Geen probleem, we vonden altijd wel een vrijwilliger om in het water te springen en wat te duwen.

Het kanoën ging vlot, al was het nog niet te onderschatten, zeer snel gingen we niet vooruit, en soms zaten we volledig vast in de kroos of in de ondiepe bodem. En soms vaarden we dan nog eens verkeerd ook. Liv en Bjeurn samen in een boot, dat was moeilijk … die twee komen goed overeen maar als die samen in een boot zitten is het altijd ambras … grappig om te zien (en horen).

Onze paalkampeerplaats (de bevert) hadden we snel gevonden, we waren echter niet de enigen, één na één kwamen de kanoërs aan tot we uiteindelijk met 5 tenten waren (waarvan 2 van ons) en de plek helemaal vol was. Dit was wel degelijk de kleinste paalkamping die ik ooit zag. Maar eigenlijk leende de omgeving zich er perfect voor om te wildkamperen (note to self … volgende keer varen we nog een paar honderd meter verder en zetten we ons iets verder in het wild)

Na het eten (wraps) deden we nog een avondtochtje in de hoop wat bevers te spotten. Burchten zagen we onderweg genoeg, maar de bevers konden we jammer genoeg niet spotten.

De volgende dag picknickten we aan het Biesbosch strand (dat enkel via boot te bereiken is), het weer leende zich gelukkig tot zwemmen.

Ik denk dat het wel duidelijk is dat dit een zeer tof weekend was. We droomden zelfs al luidop van een eigen kano, enfin een eigen kano is misschien overdreven maar dit vraagt sowieso naar meer. Ik doe niet graag 2 keer hetzelfde, maar ik ben toch wel van plan om dit nog eens over te doen … maar vertrekkend vanuit Hank (de andere kant van de Biesbosch) dan.

In de Biesbosch valt trouwens van alles te beleven, er zijn super toffe campings en héél veel andere leuke overnachtingsplaatsen, hutjes, ….. We zagen trouwens ook iets zeer vreemd, dat ik nog nooit eerder zag, namelijk blokhutboten. Dat moet ook wel plezant zijn om op een drijvende blokhut te overnachten in een natuurgebied.

De mogelijkheden zijn legio.

Moest iemand voor mij nog leuke tips hebben om mooi te kanoën (in binnen- of buitenland), uw reactie is welkom in de commentaren want een ervaring als dit is voor herhaling vatbaar.

Praktisch

  • Officiële website van De Biesbosch https://np-debiesbosch.nl/
  • Wij huurden 2 Canadese kano’s bij jachthaven Van Oversteeg, let wel op dat je op tijd reserveert !!!
  • In Hank is er ook een jachthaven waar je boten kan huren en volgende keer gaan we naar daar … dat ligt immers aan de andere kant van de Biesbosch en dan hebben we dat daar ook eens gezien.
  • Kano’s zijn geschikter voor een meerdaagse trekking dan kajaks, ze zijn stabieler en er is meer plaats voor de bagage (wel zijn ze iets trager)
  • In totaal legden we 21km af, aan een gemiddelde snelheid van 3km per uur.
januari 23rd, 2019|Categories: Travel|Tags: , , , , |5 Comments

Veganchallenge – dag 7

Thank God it’s the last day … morgen een dag vol yoghurt !!!!

Tips van de dag

Mijn ontbijt was zoals meestal wat yoghurt met muesli, zaden en fruit. Echt waar … die soyayoghurt komt mijn oren uit. Als ik ooit nog eens een veganweek doe dan plan ik hem met behulp van jullie tips die hier gepasseerd zijn deze week … dat gaat lonen peins ik.

salade in een bokaal

Ik voelde me voor mijn lunch wat zielig, zoals altijd maak ik een bokaal om mee te nemen, maar op niet vastendagen gaat daar meestal feta of een ei mee in, beiden verboden deze week. Ik vergat door mijn zelfmedelijden dat noten en zaden wel gepermiteerd waren, maar uiteindeljik werd het toch nog lekker met halfzongedroogde tomaten en appelsien erin.

bloemkool met pindasaus
wortelen

Ik was content dat ik deze avond niet moest koken, want het zag me er veel werk uit. Maar de bloemkool met pindasaus erover was wel zeer lekker, al vonden de kinderen natuurlijk van niet.

We hebben ook nog eens kunnen eten van onze vegan chocoladetaart ... en ook voor morgen is er nog een stuk. I like !!!

januari 22nd, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , , |0 Comments

Veganchallenge – dag 6

1 tip vandaag, en dan wel eentje van Vic

  • als broodbeleg is de tomatentapenade van Boni heerlijk

Voorts was het voor mij vastendag … en vorige keer heb ik gemerkt dat ik dan standaard vegan eet. Groenten, fruit en veel soep.

Al proefde ik ook wel van het avondeten … de vegan one-pot-wonder lasagna. Ik ben zot van one-pot-wonders (want gemakkelijk) en van lasagna … deze versie komt voor mij in mijn lijstje met vaste gerechten maar dan waarschijnlijk niet met de plantaardige mozzarella en als ik de kinderen echt een plezier wil doen, dan maak ik hem ook linzenvrij.

Van het dessert (zie gisteren) waar nog meer dan de helft van over is, proefde ik echter niet … dat is voor morgen, dan weten we waarom we die vastendagen doen !!!

Vegan One-Pot-wonder lasagna (veganricha)

  • 1 el olie
  • 2 gesnipperde ajuinen
  • 4 gesnipperde teentjes knoflook
  • fijngesneden groenten zoals wortel, courgette, paprika
  • 60 ml ongekookte rode linzen
  • 2 blikken tomatenstukjes
  • 1 blikje geconcentreerde tomatenpuree
  • +- 500 ml water
  • 2el italiaanse kruiden (basilicum, oregano, peterselie, tijm, rozemarijn)
  • water
  • lasagnabladeren
  • zout en peper
  • 1 eetlepel edelgistvlokken (geeft een kaassmaak)
  • vegan kaas voor de topping
  • optioneel spinazie, pesto, ricotta, balsamico voor in de saus ….
  1. Fruit de ajuinen en knoflook, voeg daarna de groenten ook toe en laat nog even stoven.
  2. Voeg de linzen, tomatenstukjes, tomatenpuree, kruiden toe.
  3. breek lasagnabladeren in stukjes en roer door de saus, voeg ook water toe en doe uiteindelijk nog de edelgistvlokken erdoor.
  4. Als de lasagnabladeren gekookt zijn mag het afgewerkt worden met kaas en optioneel nog een 20-tal minuten de oven in op 180°C.
  5. Daarom ben ik zo’n fan van mijn Le Creuset en van one pot wonders. Alles in 1 pot klaarmaken op het vuur en dan rechtstreeks de oven in.
januari 21st, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , , , , |2 Comments

Veganchallenge – dag5

Dagelijks bloggen was toch niet zo een goed idee, we zijn nu maandagavond en ik ben ongelooflijk moe en ik moet zondag ook nog bloggen (ziehier trouwens zondag)

Enfin te beginnen met de tips van de dag (en ook voor morgen) … allemaal van ♥ Lies , die ik peins ik ga aanstellen als gastblogger van dienst.

  • Op vlak van melk hoor ik hier iedereen “verse havermelk” in mijn oor fluisteren, zou het beste zijn in koffie en ideaal voor pannenkoeken (amandelmelk ook, maar zou dan weer beter zijn met hartig beleg)
  • Als je buitenshuis gaat eten helpt een telefoontje vooraf. Een goede kok is vaak superblij als hij eens wat anders mag koken en verrast je vaak met een heerlijk vegan gerecht dat niet op de kaart staat en waarop zelfs je tafelgenoten jaloers worden. Het is niet dat het niet op de kaart staat, dat het niet verkrijgbaar is.
  • Voor kip curry bestaat er een lekkere vegan variant : namelijk de Zwergenwiese curry Streich, https://goo.gl/images/yM5Vy6
  • De favoriete lasagnegerechten bij Villa Lies zijn deze en ook deze. Wel wat werk, maar wel erg lekker allebei. (spoiler … op vegandag6 komt er ook een vegan one-pot-wonder lasagnerecept … en dat is ook lekker)

Zondagmorgen fietste ik in de vrieskou met nat haar naar de Foom in Mechelen om te gaan brunchen om daar met bevroren krullen aan te komen. Op de website van de Foom stond al aangegeven dat een veganbrunch niet mogelijk was, en ik had al besloten om het niet teveel aan mijn hart te laten komen en gewoon te genieten van wat er op tafel kwam. Wat ‘veel’ en ‘lekker’ bleek te zijn. Deze zondiging moet ik later nog maar eens goedmaken.

vegan pizza

Ik moet zeggen dat ik pas ’s avonds terug honger had. En toen was het simpel eten. Een pizza met een gekochte bodem en wat passata, ajuin, kruiden, zonder vlees, en met een vegan vorm van mozzarella en kaas (hier ergens op een foto). En bij gebrek aan geschikte pizzagroenten nog een slatje erbij. Van die kaas was niemand hier thuis echt fan, het vreemde was ook dat deze ook totaal niet lijkt te smelten … en dat is net hetgene waar wij zot van zijn… gesmolten kaas.

Ergens in de dag proefde ik ook nog eens van de soya yoghurt met vanillesmaak … amai, die kon me absoluut niet verleiden. Ik hoop oprecht dat de rest van het gezin de pot verder heeft leeggegeten (al tracht ik dat te betwijfelen)

Als dessert (toen had ik natuurlijk terug honger) maakte Bjeurn ook nog vegan chocoladetaart .. en die beviel me wel, al was ze zeer zwaar … ik denk dat we nog enkele dagen dessert hebben (maar begrijp met niet verkeerd, ik klaag niet)

vegan chocoladetaart van minimalist baker

Vegan chocoladetaart (minimalist baker)

Voor de cake

  • 1 1/2 cup (=360ml) amandelmelk (liefst ongezoet)
  • 2 el witte of appelazijn
  • 1 1/4 cup (=307g) appelmoes (ongezoet)
  • 1/2 cup (=120ml) sterke koffie
  • 2/3 cup (=160ml) gesmolten kokosolie
  • 2 el vanille extract
  • 2 cups (=320g) bloem
  • 1 1/3 (=266g) cups (riet)suiker
  • 1 cup (=96g) ongezoete cacaopoeder
  • 2 el bicarbonaat
  • 1 el bakpoeder
  • 1/4 el zout

Voor het glazuur

  • 1 cup (=224g) vegan boter (wij gebruikten bertolli vloeibare margarine)
  • 2 1/2 – 3 cups (280-336g) poedersuiker (wij doen ons suiker in de mixer)
  • 2/3 cup (63g) ongezoet cacaopoeder
  • 1/4 cup (30g) veganchocolade
  • 2 el vanille extract
  • 1/4 cups (60ml) amandelmelk (liefst ongezoet)
  1. Verwarm de oven voor op (175 C) en vet je cakevorm in en strooi er daarna wat cacaopoeder over (zodat je cake straks niet in de vorm blijft plakken)
  2. Mix de amandelmelk en azijn in een grote k ome en laat enkele minuten activeren (maar vraag me niet waarom). Voeg olie, koffie, vanille extract en appelmoes toe en klop tot het mengsel schuimig is.
  3. Voeg bloem, suiker, cacao, bakpoeder, bicarbonaat en zout toe (via een zifter) en breng geleidelijk aan in de kom bij de natte ingrediënten terwijl je blijft mixen. Blijf mixen tot je een gladde massa hebt en de massa creamy en vloeibaar is.
  4. Doe het beslag in de cakevorm en bak voor 25-30 minuten (test of hij klaar is door er met iets in te prikken en te checken of er geen deeg blijft hangen aan de prikker). Laat volledig afkoelen vooraleer aan het glazuur te beginnen.
  5. Maak alvast het glazuur klaar door alle ingrediënten bij elkaar te mixen (chocolade gesmolten natuurlijk) tot een licht schuimige massa. De suiker voeg je als laatste toe en daarmee stop je als de gewenste consistentie en zoetheid bereikt is (toch te dik .. voeg melk toe, weer te dun … voeg weer cacaopoeder of poedersuiker toe … en zo blijven we bezig)
  6. Als de cake is afgekoeld mag je genereus de glazuur aanbrengen.
  7. Nu weer laten afkoelen en je hebt een heerlijke chocoladebom.
januari 21st, 2019|Categories: Lifestyle|Tags: , , , , |7 Comments