Annelyse

Kijk eens hoe groot onze jongen al geworden, en gelukkig nog steeds even vrolijk.

Het hélé leuke programmake om de foto’s in elkaar te laten overvloeien, vond ik via deze blog en downloadde ik hier.

Let wel, je krijgt maar 3 kansen om hiermee iets te maken (per computer), daarna is het betalen …

Hoera, hij kruipt beweegt zich voorwaarts voort op ondefinieerbare wijze.

Zie maar

1. Doel in zicht
2. In positie
3. Over ‘t rond punt
4. Over ‘t voetpad
5. Binnen handbereik?
6. Jeuj

En met Liv?

Ondanks een laatste accidentje ter hoogte van het rond punt, is ze goed bezig

En dit hebben we deze les gedaan … een foto omvormen tot puzzel, wat puzzelstukskes ernaast leggen. Ik wou de puzzel ook nog op een tafel leggen, maar ik vond op ‘t net geen mooie foto van een tafelblad.

De twee puzzelfoto’s waren voorbeeldfoto’s van Jasmijn, maar ik vond ze wel leuk. De bovenste foto toont immers een beeld waar ik op ‘t werk zowat dagelijks in vertoef.

En daarna heeft Jasmijn ons nog iets super geleerd. Je kan blijkbaar op het net photoshop actions downloaden. Die actions zijn feitelijk iets gelijkaardigs als ‘macro’s’. Hiermee doet het programma alles automatisch… zo vind je er ook om het puzzeleffect (dat wij manueel gedaan hebben) met één klik uit te voeren.

Op nen hip en ne wip transformeerde ik dan de foto van Vic naar deze kubus met een gedownloade actie. TOftof, gemakkelijk en de mogelijkheden zijn legio.

Hieronder de tutorial om ‘actions’ te gebruiken.

1. download een actie bv. hier, hier, hier of hier
   
2. dit is meestal een -zip bestand, unzip dit
3. Plak de atn-file (actiefile) bij de acties in photoshop om te weten waar dit is kan je best photoshop openen en in het ‘windowvenster’ de ‘actions’ openen. Dan kan je via het menutje hiervan kijken waar de acties gesaved staan.
4. Open je foto die je wil bewerken in photoshop
5. Open het actievenster window->actions
6. zoek de gedownloade actie in het venster en speel deze af in je foto die je wil bewerken.

Aangezien ik op twitter weer lees dat den Beco wordt opgehemelijkt.

Ik heb spijt van de aankoop. Hij is duur en ik gebruik hem niet graag.

Waarom?

Daarom! Zie Vic zijn hoofdje hangen, helemaal niet comfortabel zo lijkt me … en dan ondersteun ik hem nog, want het is echt zielig anders.

Hier kijk ik al zo lang naar uit, de moment dat we met Livke kunnen beginnen bakken… en die moment lijkt aangebroken.

Liv bleek een geweldige bakplaatinvetter, vormpjessteker en chocoladeinlegger (en voorproever). Ze dacht van zichzelf ook dat ze goed kon kneden en deegrollen … maar wij weten wel beter.
Aangezien Vic nog niet zo handig is, heeft Bjeurn de taak van koekjessluiter op hem genomen.
Vic zijn taak is voorlopig enkel nog lachen en mooi zijn … maar dat doet hij zeeeer goed.

Weer chocoladekoeken. Het recept kwam van de Jamie Oliver en zo deden wij het

• 255g zelfrijzende bloem
• 140g fijne suiker
• 140g boter op kamertemperatuur
• pure chocoladereep in grote stukken gesneden (maar je kan ook witte/bruine repen/callets/chocoladeventjes die niet opgeraken …. erin verwerken)
  
• 2 eierdooiers (en met de eiwitten kan je bijvoorbeeld dit maken)
  
• 30g cocaopoeder

1. vet de bakplaat in (of leg er bakpapier op)
2. Meng de boter en de suiker (met een vork, of zoals wij, met de handen)
3. Eierdooiers, bloem en cacoapoeder toevoegen en kneden tot het goed gemengd is.
4. Leg een tijdje in de frigo
5. Strooi bloem op het werkblad en rol de helft van het deeg uit en steek de bodemvormpjes uit (wij gebruikten onze rijstring als vorm)
6. Spreid ze uit op de bakplaat en leg in het midden van elk vormpje een stuk chocolade
7. Rol de tweede helft uit en steek de bovenvormpjes uit
8. Leg de bovenvormpjes op de bodems met het chocoladestuk en druk de randjes goed dicht (zodat je niet met een lek zit in de oven)
9. Bak 10 minuten op 190°C (voor grote koeken als de onze mag dit zeker 15 minuten of meer zijn)
10. Laat even afkoelen op de rooster.Als je de koeken vrij snel opeet is de chocolade nog lopend (lekker, maar een smerigheid bij kinderen, zie foto’s)

We hebben nog een derde poetsvrouw geprobeerd, laten we ze ‘Barbie’ noemen. Kwa naam zit ik niet zo ver van de werkelijkheid, het kapsel was identiek. Ik weet niet hoe een Barbie poetst, maar onze Barbie deed het niet zo best.

Ander en beter dus en aangezien ik mijn zoektocht heb opgegeven moet ik Liv maar wat dresseren. Schijnt te lukken.

Liefste bompa (of boempa op zijn Liv’s),

Hoewel we het al een tijd wisten, kwam het afscheid gisteren veel te plots.

Bedankt voor alles
… voor de liefde die je ons gaf
… voor de grappen en de grollen
… omdat je altijd bereid was om iets voor ons ‘te regelen’
… omdat je -zelfs toen je ziek was- in de eerste plaats aan ons dacht
… omdat ons geluk, jou gelukkig maakte
… omdat je ‘nen echten bompa’ was

Bompa, we zullen je missen!!!

De winter is en blijft mooier op den buiten. Het viel dus ongelooflijk mee dat we er gegijzeld werden door de sneeuw.

Een lift krijgen door een tractor met een slee aan vastgebonden … dat overkomt je enkel op ‘den buiten’

De liefde voor ons dorpje van weleer is er nog steeds … en misschien leidt een grote droom ons ooit terug naar daar.

Omdat Sintfoto’s er gewoon bijhoren

Enthousiaste ontvangst (… dag Piet, dag Sint … zei ze met glinsterende oogjes … en ikke trots op mijn flinke dochter)

Maar op de schoot, dat was toch teveel gevraagd (zo’n foto’s vind ik altijd hilarisch … Liv heeft er nog zo’n grappige van verleden jaar)

Vic daarentegen vond ‘t allemaal OK

Nen tweeling !!!

Volgende week ook nog
… meer foto’s van mijn eerste zelfgemaakte rok (zie de eerste foto)
… het leukste kado van de Sint

Vandaag leerden we een foto lelijker te maken … tanden en ogen vergelen, rimpels en pukkels toevoegen, gezicht vergrauwen en rode vlekken toevoegen.
Ik ben gestart met de eerste foto en de tweede foto was het resultaat
En als jullie dit geloven … hebben jullie een veel te hoge dunk van mij

Neen … nu serieus, vandaag was het glamour retouche … iets waar we al lang op aan het wachten waren. Na het werk vroeg ik Bjeurn vlug een foto van mij te maken … héél confronterend als je zoiets moet beginnen bewerken, neem dat van me aan.
By the way, hiermee zien jullie ook mijn nieuwe kapsel … al vele beter dan toen ik net van de kapper kwam -ben wel best content nu- maar niet meer zo schoon als vanmorgen
En na het wegwerken van rimpels, pukkels, rode vlekken … na het bleken van mijn tanden en ogen …na het verblauwen van mijn ogen (let wel, dit is héél schermafhankelijk in de klas was het héél schoon, op mijn scherm thuis is het echt te fel om nog naturel te kunnen zijn) en na het egaliseren van mijn gezicht kreeg ik de tweede foto. Best wel geslaagd, vind ik zelf.
Je kan nog verder gaan en zo make-up aanbrengen, maar daarvoor heb ik nu echt geen zin meer. Da’s voor een andere keer.

Tot slot nog een kort leuk filmpje. Ik kijk zelf nooit naar filmpjes op het net maar dit is echt nen aanrader, een promotiefilmpje van Dove over hoe een model wordt gesminkt, gekapt, gefotoshoot en hoe die foto daarna wordt bewerkt. Je zal zien dat er niets meer natuurlijk aan het eindresultaat is.  Spijtig genoeg kan ik nog niet alle truuken die ze in ‘t filmpje uitproberen.

Een anamorfose, hebben jullie hier al van gehoord? Ik in elk geval nog niet voor deze les.

Het is iets héél complex maar het komt erop neer dat een tekening/foto/schilderij kortom een beeld, zodanig vervormd is, dat het maar uit 1 hoek of optische voorwaarde zichtbaar is.

Enkele voorbeeldjes hieronder. Hier wordt het originele beeld gezien door spiegeling in een cilinder of kegel.

In de les hebben wij ook zo’n cilinderanamorfose gemaakt. Het geeft een leuk effect en grappig is dat als je er een spiegelende cilinder opzet dat je de foto ziet rechtkomen, de gebouwen, personen staan dan recht op het blad in hun normale verhoudingen, héél bizar.

Met photoshop is ‘t vrij simpel, maar kan je je inbeelden dat tijdens de renaissance veel schilders met deze techniek werkten?

Hoe doe je ‘t nu?

1. Kies een foto, liefst panoramisch (de breedte minimum dubbel van de hoogte)
2. De foto heeft liefst weinig details in de lucht en onderaan (een toren, boom of iets dat uitsteekt geeft altijd een leuk effect)
3. De horizon moet zo recht mogelijk en links en rechts van de foto moeten gelijkaardig zijn (dit omdat de kanten aan elkaar worden geplakt bij het eindresultaat)
4. Vervorm de foto zodat de hoogte en breedte gelijk zijn (image – imagesize – pas de hoogte aan, aan de breedte en zorg dat aspect ratio uitgeschakeld is)
5. Draai je foto ondersteboven (image – imagerotation – 180°)
6. Filter – Disort – Polar Coordinates (rectangular to polar)
7. Retoucheer de storende lijn (waar linker en rechterkant aan elkaar geplakt zijn weg)
   Soms geeft het een mooier effect om de foto terug te roteren.

En dit kan het effect worden (het stadhuis van Mechelen).

Ook met groepsfoto’s kan je leuke effecten verkrijgen.

Een broek … voor onze Vic … nog veeeeel te groot … uit de knippie

Ik ben héél content van ‘t resultaat (ik merk wel juist dat ik nog een jeansnagel moet insteken) en Vic … tja, dat is nu onze Vic … immer lachend … tof manneke (met een toffe broek).

Voorlopig nog een nepgulp (maar voor zijne leeftijd is dat nog gepermitteerd) en nepzakken (maar zakken kan ik al, dat heb ik al bewezen)

*Oh ja … ‘t is dezelfde broek als die dat Eloleo overlaatst maakte, maar voor éne keer is dit louter toeval*

De dag van ons Livke geboren was, was niet de mooiste van ons leven.

Bij een zwangerschap van 36 weken (zwangerschapsvergiftiging) en een baby van 3kg verwachtten wij geen problemen … maar die bleken er wel te zijn. Waarschijnlijk juist omdat ze zo zwaar was.

Direct na de geboorte werd Liv met de ambulance naar de neonatale van het UZA gebracht … wij konden enkel huilen en haar in een aparte ambulance achterna gaan.

Haar longetjes konden het blijkbaar nog niet aan.

Liv’s gezondheid verbeterde gelukkig héél snel.

Wat begon met allemaal buisjes, volledige beademing, verdoving, sondevoeding, …  eindigde in … reeds thuis na 7 dagen neonatale en 1 dag gewone kliniek.

Achteraf gezien is alles goedgekomen, je ziet echt niet aan Liv dat het een prematuurtje is (36 weken is ook niet meer ‘zeer’ prematuur natuurlijk) en we hebben een excuus om het op te steken dat ze alles op haar gemak doet.

Toch zal ik niet snel vergeten hoe hard het me destijds aangreep. Pas na Vic zijn geboorte (die perfect was, alhoewel een bevalling zeer doet natuurlijk) heb ik het echt achter mij kunnen laten.

Daarmee dat ik de dag van het vroeggeboren kind (wat laat weliswaar) even in de kijker wil zetten.
Want Liv is geboren op 36 weken, maar er zijn andere gevallen.
Livs buurmeisje … geboren op 25 weken … ze woog 600gram bij de geboorte en zat al 4 maand in  de neonatale (en mocht nog niet direct naar huis).
En dan natuurlijk Lara … met haar hebben we zo meegeleefd, meegehoopt dat het allemaal goed zou komen … we zijn haar nog niet vergeten.

Ik wil nog even de Vlaamse Vereniging voor Ouders van Couveusekinderen vermelden. Zo weten ouders van couveusekindjes, en dus niet enkel prematuurtjes, dat er een vereniging bestaat die hen steunt en info kan geven.

Ik heb het toprecept nog eens uitgetest en ‘t is nog steeds dik in orde … dat vond ook Liv

Het deeg deze keer gemaakt in het broodmachien (handig, zo’n ding)

Onze Julius heeft er indertijd al behoorlijk wat van verorberd en hij leeft nog steeds, OEF.

Ondertussen moeten de kinderen zo spelen

En als u dat niet gelooft maken we u wel weer wat anders wijs

Met hulp van mijn schoonzussen hebben wij een grote pampertest gedaan. Een prijs/kwaliteit vergelijk … want ge geeft toch veel geld uit aan die dingen … en we zijn nog niet direct uit de pampers.

De beste prijs/kwaliteit ging met stip naar de pampers van de Lidl… die zijn ‘nog’ beter en ‘nog’ goedkoper dan die van het kruidvat.
De slechtste prijs/kwaliteit ging met stip naar nr1 van carrefour, ze zijn van plastiek, ze scheuren af bij het aandoen, ze vallen af (wat héél grappig was, we waren op verplaatsing en ineens stond Liv daar met har pamper op haar voeten) en ze absorberen niet goed.
Ik vond echter dat we het pak toch moesten opgebruiken …. maar die dingen zijn zo slecht!!!

En nu … zijn ze voor mij kleinkinderen … jaja Liv heeft 2 babies ondertussen, een meisje en een jongen. Nog naamloos. Ze is er nog niet zo handig mee … zoals je ziet op de foto’s … maar ze ziet ze (soms) wel graag.

Ik had dit kleedje al een hele tijd geleden uitgezocht een een knipmode. Ik wou een kleedje en durfde me niet aan iets moeilijkers als 2 bollen wagen. Het werd dus dit.

(En Liv wou persé mee op de foto’s)

Het stofke zou ik niet meer kiezen, vlekken zie je er direct op, elke fout in de stiksels van super hard op en ik denk dat het ook snel zal beschadigd zijn. Omdat het zo’n blingblingstofke is, denk ik ook dat ik dit kleed enkel met de feestdagen eens zal dragen.
Het model is feitelijk ook niet echt mijn ding, ik hou toch meer van iets gecentreerd. Maar volgende keer dat ik iets maak, kan ik me misschien aan iets met 3 bollen wagen, iets getailleerd met een rits …

Maar ondertussen heb ik het toch maar gemaakt (onder aanmoediging van Bjeurn die uiteindelijk zei … begint er nu gewoon aan, ge hebt niets te verliezen). En heb ik de eerste keer met beleg gewerkt (mouwen en halslijn), mouwen ingezet en zakken gemaakt.

Ik ben dus best ‘trots’!!!

Ik wou een aviator maken, en dat hadden we vorige les (toen het me van geen kanten afging) ook geleerd. Ondertussen heb ik al heel de week wat zitten prutsen en dit is het resultaat.
Ik ben er niet super content van. Ik denk niet dat iemand mij zal herkennen in de aviator, ik slaag er maar niet in om ‘het’ over te brengen.

Voorlopig zal het dus ‘deze’ zijn. En misschien moet ik eens een andere foto gebruiken, ‘t zal wel aan de foto liggen … dat moet wel … toch niet aan mijn photoshopkunsten (en nu zal ik waarschijnlijk onder mijn voeten krijgen van Tom -de trotse fotograaf van deze- maar den toerist is op reis, dus leest hij dit waarschijnlijk nooit)

we hadden alle hoop gevestigd op Vic … hij moest en zou ons wonderkind worden … wisten we veel dat hij nog trager zou zijn dan Liv !!!

Dit terzijde … vandaag hadden we een mijlpaal … Vic zit (al van zijn 4 maand verwachtte ik dat het voor één van de dagen ging zijn, maar op de dag dat jij 7 maand geworden is, is het eindelijk zo ver)

“Eindelijk? Ge moet niet zoveel druk op uw kind leggen!!!” hoor ik u al denken.
Maar ja … ik meen het … EINDELIJK. Nu kan hij EINDELIJK gezellig met ons meetafelen, nu hoort hij er EINDELIJK helemaal bij!!! JOEPIE DE POEPIE

We hebben ons nog eens verdiept in zwart-wit omzettingen en IR-omzettingen. Die IR-omzettingen waren blijkbaar in de jaren 80 een grote hype, maar ‘t is echt mijn ding niet.

Dit was mijn eerste creatie

Wat ik ineens wel bedacht is dat ik deze foto liever wou omzetten in Karel/Kobe-stijl (ik vind dit echt geweldig mooie foto’s). Nu schaam ik me om het te zeggen, maar ik weet niet meer hoe we (Jasmijn heeft gedaan en ik heb gekeken) dit bereikt hebben. Ik denk iets met aanpassingslaag levels en dan met behulp van een masker en een borstel de ogen en de lippen van Liv uit de aanpassingslaag hebben gehaald (zodat ze terug meer kleur krijgen). Maar pff … ik weet het dus niet meer. (als iemand me tips kan geven over het bereiken van dit effect op foto’s die in -jpg getrokken zijn …. Karel?)

En tenslotte kregen we de opdracht om een collage te maken in sprookjesthema en met IR/zwartwit-techniek. Ik had weer last van een lege-blad-syndroom en op ‘t einde was het weer een race tegen de tijd. Ik ben niet super content van het resultaat maar om toch met een positieve noot te eindigen … ik vind dat ik Liv en Vic schoon uit hun achtergrond geknipt heb. Want jullie denken waarschijnlijk …. oooh photoshop, even op de juiste knop duwen en ‘t is gefixt, maar dat valt dik tegen. Selecteren is een kunst en vergt veel geduld. Eigenlijk kan je best doelbewust foto’s trekken met een contrasterende achtergrond om daarna te bewerken … maar dat doe je natuurlijk niet.

En nu hoop ik dat we volgende les eens iets super spectaculair leren, want ik wil jullie eens doen verstommen van verbazing.