Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Annelyse liep vandaag relatief veel

Van mijn scoutservaring heb ik een hele week moeten bekomen. Niet alleen was ik ongelooflijk stijf de 2 dagen nadien.
Ook bleek de hoofdpijn, een lichte hersenschudding te zijn. En elke dag dat ik langer hoofdpijn had, begon ik meer te sakkeren op de persoon die me deze bezorgd had. Gisteren zag ik hem echter, en toen hij me zijn gebroken vinger toonde die hij aan de scoutsvergadering had overgehouden, voelde ik me van slag een pak beter.

Vandaag de eerste hoofdpijnvrije dag, meer nog … ik voelde me super. Zo super dat ik vlotjes een training van 20km uitliep (misschien wou ik ook gewoon eens iets strafs doen, de dag nadat Bjeurn de volledige ronde van Vlaanderen uit fietste)

Mijn loopblessure is nog steeds niet volledig genezen, maar ik merk wel dat ik steeds langere afstanden kan afleggen alvorens ik ze terug voel, en ik recupereer er steeds sneller van.
Eén keer per week probeer ik ook echt te lopen op een zachte ondergrond. Meestal, zoals ook vandaag, in het bloso-domein van Hofstade.
En zo ben ik stilaan klaar voor de 10 miles in Antwerpen en de 20km van Brussel.
Tot nu toe de eerste doelen van 2014. Maar vermits het plan is om dit jaar blessurevrij door te komen, constant te lopen en veel (is natuurlijk relatief) kilometers te doen, mogen andere uitdagingen ook steeds geopperd worden.

Ik zoek trouwens nog een leuke mini-triatlon, want dat wekelijks zwemmen terwijl de kinderen zwemles volgen, moet toch tot iets nuttigs leiden (want de verleiding om me gewoon met een boekje in de cafetaria te zetten wordt elke week groter)

 

 

De ene dag is de andere niet

Lopen is mijn lang leven … en het vlot goed, ik had enkele maanden nooit durven denken dat ik midden maart al 306 kilometer zou gelopen hebben.

Maar hoe graag ik ook loop, er is niet altijd evenveel goesting, zeker deze week niet (alhoewel ik al 2 weken trouw mijn melkje drink na de training)

  • soms kost het gewoon meer moeite om vooruit te geraken
  • het lopen zelf is niet altijd even leuk
  • en de goesting komt niet altijd eens je vertrokken bent
  • een looppartner is niet altijd beschikbaar
  • mijn prestaties dalen omgekeerd evenredig met het weer
  • recupereren gaat precies niet meer zo vlot als vroeger

Maar in het boek waar ik me tegenwoordig doorworstel, staat dat alle efficiënte mensen 1 ding gemeen hebben … ze doen soms dingen tegen hun goesting !!!
En mijn stelling is, dat als je doet of je het leuk vindt, het ook wel leuk kan worden.

We blijven ervoor gaan dus, vergezeld van Arno, Simple Minds, Triggerfinger, Admiral Freebee, Seasick Steve en The Rolling stones (repertoire voor TW classic instuderen)

 

Waar of niet waar ? .... een chocomelk als recuperatiedrank ?!?

Mijn Gouden truc is chocomelk van Cécémel: na inspanning de ideale recuperatiedrank

Stefaan Engels in Running.be van januari 2014

Dat kan wel zijn, Stefaan, maar tenzij je ook vertelt waarom, blijven zo’n tips bij mij niet hangen.
Gelukkig heb ik nog een schoonzusje, diëtiste gespecialiseerd in sportvoeding.
Zij vertelde me dit weekend ongeveer hetzelfde, met wat bijkomende uitleg, hieronder eenvoudig samengevat, voor de uitgebreidere uitleg ga je maar naar hier of hier.

Chocomelk, (magere) melk, of zelfs gewoon ne yoghurt is inderdaad de ideale recuperatiedrank. Weliswaar te drinken in het eerste half uur na de inspanning (hoe sneller hoe liever).
Vlak na de inspanning staan de spieren immers nog open en kan de spierglycogeenvoorraad gemakkelijker worden aangevuld.

Niet enkel zorgt deze (choco)melk dus voor een beter en sneller herstel, maar dit beter herstel zorgt ook voor meer goesting om de volgende keer de training aan te vatten.

Als een melkproduct vergelijken met een sportdrank, zien we dat er buiten koolhydraten en vocht (die de sportdranken ook bevatten), ook eiwitten, mineralen en vitaminen inzitten.
De combinatie van de koolhydraten (lactose, sucrose, glucose en fructose) en eiwitten is nog beter voor het herstel van de spierglycogeenvoorraden.
En de vochtbalans wordt met een melkproduct zeker even goed hersteld als met een sportdrank (dankzij de mineralen, vele eiwitten en weinig vet wordt het vocht blijkbaar beter opgenomen door het lichaam)

Conclusie: (Magere) melk, chocomelk of ne yoghurt -binnen het half uur na de inspanning- is ideaal als recuperatie … voor de spieren en de moraal

Aan recuperatiedrank doe ik (buiten in een wedstrijd) feitelijk nooit, maar ik ga de komende weken toch eens experimenteren met melk.

 

 

De eerste wedstrijd na de blessure

De eerste wedstrijd na de blessure … was vorig jaar ook de laatste wedstrijd voor de blessure … geen wonder dat er dit weekend (en de week ervoor) een spook aanwezig was in mijn gedachten.
Ik voel iets … neen, dat is inbeelding … voel ik nu een pijntje aan mijn vorige blessure, of is het toch iets hoger. Ik heb precies ook pijn aan mijn linkerheup. Mijn benen voelen zo zwaar, zou ik het rusteloze benen sydroom hebben? Eens googelen … neen, zeker niet het rusteloze benen sydroom. Misschien overtraining? Eens googelen … oei, overtraining is precies toch ook niet zo goed. Zou ik wel meelopen?

Veel twijfels dus, maar uiteindelijk besliste ik om toch mee te doen … op ‘t gemakske.
Na mijn geweldige tijd van vorig jaar (minder dan 50min op 10km, nog even stoefen) geloofde natuurlijk niemand van de loopclub me dat ik het echt op ‘t gemak ging doen … maar zij kennen natuurlijk mijn spook niet.

In elk geval, we deden mee. Vic aan de kinderloop en ik aan de 10km (wat geen probleem is want ondertussen loop ik weer 30km per week).
Liv deed niet mee, want zij heeft volgend weekend optreden met de scouts. Deze zondag moesten ze volop oefenen, tot haar grote frustratie, want ze wou veel liever meedoen aan de loopwedstrijd en een medaille verdienen (daar ging héél het drama om) dan naar de scouts gaan.

Winterjogging heidejoggers #vic #medaille

 

Vic deed wel mee … zijn kilometer verliep in telkens wederkerende fases.
1. enthousiasme (=lopen afgewisseld met huppelen) 2. vermoeidheid (ineens beginnen stappen) 3. ik stop ermee (bokken aan de kant).
Maar eind goed al goed … hij kreeg zijn medaille.

Ik verbaasde vriend en vijand (dat laatste gewoon omdat het goed klinkt) door effectief op mijn gemak te lopen … zelfs zonder garmin of endomondo.
Waar mijn vriendin er na 3 km vandoor vloog, bleef ik rustig verder joggen, als was het een training. Ik verbaasde zelfs mezelf.
Op kilometer 8 besloot mijn innerlijke strever, toch nog een sprintje te trekken (ik voelde geen pijn, dus het mocht)
Ik heb enerzijds spijt dat ik geen snelheidsmeter aanhad, want op ‘t einde ging ik toch wel snel, ook een leuk gevoel om op ‘t eind nog ne goeie sprint te kunnen trekken.
Eindtijd was (bij benadering) 58minuten, en ik gok dat ik op die laatste 2 kilometer zeker 2 minuten heb ingehaald.

Dit vraagt zo om meer …. maar als ik kon bidden tot God zou ik vragen. God, geef me de kracht om niet te overdrijven en blessurevrij dit jaar door te komen.

Love running

(Oh ja … en ik heb een kei mooi nieuw loopbloesje, maar het pakt binnen in den donker niet echt op foto)

De nieuwe loopschoenen

Aan elk paar nieuwe loopschoenen wijd ik wel een blogpostje.
Niet enkel omdat dat wil zeggen dat ik er weer 1000km de revue gepasseerd zijn (949 om precies te zijn) maar ook omdat dat het een goede manier is om achteraf terug te vinden wanneer ik ook weer het vorige paar gekocht had.
En welk merk en type dat ook weer waren (met het gedacht om het volgende paar eventueel op internet te kopen).

 

Op internet loopschoenen kopen, daar heb ik me echter nog nooit aan gewaagd. Ik ben iets te blessuregevoelig en ik vertrouw dan toch liever op een verkoper die me op de loopband evalueert met de nieuwe schoenen.

Waar ik vroeger altijd mijn schoen een dorp verder kocht, ging ik nu eens naar Runners Service Lab in Zwijndrecht. Niet echt bij de deur, maar ik had er al zoveel goeds over gehoord, dat ik het toch eens wou testen.

Het eerste wat de verkoper me daar vroeg, was (en denk er een héél misprijzende blik bij) “Waar heb je je huidige schoenen gehaald?”
Mijn oude vertrouwde Brooksmodel is dus blijkbaar het zwaarste en stugste model van Brooks en helemaal niet geschikt voor mijn voetenstand en mijn gewicht.

Uiteindelijk liep ik enkele keren over en weer over de loopvloer, en kreeg ik enkele schoenen voorgesteld.

De keuze was niet gemakkelijk, echt schone schoenen worden me nooit voorgeschoteld, maar op aanvraag toverde de verkoper toch iets met een beetje roos tevoorschijn.
Nog niet echt mijn droomschoen, maar de kwaliteit is belangrijker denk ik dan maar, en het werden dus deze Asics T3B5N / TRS Gel Nimbus 15 L in maat 40 (een maat groter dan ik normaal heb). Het zooltje werd daar ter plaatse nog iets aangepast.
New running shoes

De keuze had evengoed kunnen vallen op de Brooks Women Dyad 7 in maat 40, wat ook geen slechte keuze was geweest, maar ik droomde al zo lang over die roze loopschoen.
Untitled

 

 

Wat de betrouwbaarheid van zo’n voetanalyse nu echt  is, daar heb ik geen idee van.
Het feit dat 2 winkels die goed aangeschreven staan (alhoewel ik over mijn oude winkel meer en meer negatiefs hoorde), elkaar helemaal tegenspreken geeft me niet veel vertrouwen.
Weten die verkopers echt over wat ze praten, of is het gewoon wat verkoperspraat met wat bluf?
Geen idee … we zullen zien … en hopen dat dit een blessurevrij jaar wordt … ik ben alvast content met de roze schoenen.

 

 

Over lopen en een dronken man in zijn blote poep

En ondertussen sta ik verder dan ik ooit had durven dromen.
Het blessureleed lijkt achter de rug, ik zit aan les 23 van start2run en de pijn blijft ofwel beperkt en gisteren was het er zelfs helemaal niet. Tof dus, misschien kan ik dit jaar wel beginnen dromen van de 20km van Brussel.

Dat ik gemotiveerd ben, bewees ik gisteren wel, om iets voor 10u ‘s avonds vertrok ik in de gietende regen.

Toen ik een kilomter van huis was zag ik ineens iemand op de grond liggen op het fietspad. Vermits ik de persoon niet had zien vallen moest deze er al wel even liggen.
In eerste instantie dacht ik de ambulance te bellen, maar toen ik nader keek zag ik dat zijn broek en onderbroek tot op zijn knieën hingen en na een korte kennismaking bleek de man vooral last te hebben van alcoholintoxicatie.

Maar toch, door den alcohol of niet, die mens moest toch met zijn blote poep van de straat en uit de regen. Maar een volwassen man die daar geen goesting in heeft, krijg je ook niet zomaar rechtgetrokken.

Gaan aanbellen bij de buren dus. De reactie van de man die opendeed was eigenlijk nog het grappigste.
Buurman: *Dikke zucht* Ge weet toch dat diene gewoon zat is !!!
Ik: “ja, dat zag ik, maar ik ga hem hier ook niet gewoon laten liggen”
Buurman: *Nog hardere zucht* Goed, ik ga mijn vest pakken en ik kom

Samen met mijn chinese vrijwilliger lukte het me gelukkig om de man recht te krijgen, om zijn broek op te trekken en hem en zijn fiets tot zijn thuis (gelukkig maar een straat verder) te escorteren. Gelukkig zonder al te veel problemen, want eens aan de voordeur aangekomen was er een kleine discussie of de fiets al dan niet moest worden binnengezet, en met een dronken man discussiëren is niet altijd zonder risico. De buurman had op een bepaald moment schrik dat ik een pakske slaag als bedanking ging krijgen.

Buurman: “Dat is dus niet de eerste keer, volgende keer laat je hem maar liggen en belt ge nen ambulance”
Haha, ik had een beetje compassie met de buurman, lag daar waarschijnlijk lekker onder een dekentje in de zetel tv te krijgen en wordt dan de regen in gestuurd om (voor de zoveelste keer) die dronken man naar huis te escorteren.

Soit, dat hebben we dan ook weer meegemaakt. Content dat ik terug aan het lopen ben.

 

 

Start2run les14

image

En ondertussen zit ik aan les 14 van start2run. Vandaag liep ik in totaal 23 minuten … dat begint er alvast op te trekken.

Ik begin ook te geloven dat de blessure eindelijk onder controle is na 9 frustrerende maanden.

Het lijkt me zelfs realistisch om in 2014 de 20km van brussel ‘wel’ te lopen en stiekem droom ik zelfs van een marathon (aan motivatie en enthousiasme geen gebrek … wat ook de grootste uitdaging is …. mezelf in toom houden … maar soit voor de marathon geef ik mezelf nog 2 jaar)

In elk geval … vandaag 23 minuten loopgenot … blessure niet gevoeld … spotten van de verse kerstverlichting … het huis op de foto is de winnaar van de dorp sinds jaren (ziet er impressionanter uit in t echt).

Soit … Ik ben terug !!!

Het lopen

En ondertussen zit ik al aan les10 van Start2Run met ons Evy. En het lijkt te lukken, volledig pijnvrij ben ik niet, maar ik heb er goede hoop op dat ik toch zal kunnen opbouwen naar 5km. En zo niet, dan heb ik nog altijd een voorschrift voor een infiltratie in mijn sjakosj zitten (dat ik weliswaar liever niet gebruik).

Gek, terug starten met een start2run programma.
Langs één kant héél tof dat ik terug kan beginnen lopen, langs de andere kant heb ik zoveel schrik dat de pijn toch terug gaat komen.
En ik vind Evy trouwens wel een leuke coach, maar het gaat me soms zo traag, vandaag liep ik in totaal 12 minuten … en pas de tweede helft van januari zal ik mijn 5km mogen lopen.
Maar kom, al bij al ben ik zeer content en gemotiveerd en ik geniet… maar toch hoop ik altijd dat niemand me spot tijdens het wandelen.

De historiek

  • 8 maart … ik merkte voor ‘t eerste dat het lopen me pijn bezorgde in mijn rechterheup/bil
  • 2 april … doktersbezoek met conclusie peesontsteking. 2 maand ontstekingsremmers nemen en loopstop
  • 24 mei … afspraak met een sportdokter, want de klachten werden steeds erger in plaats van beter
  • 27 mei … CT scan laten nemen van de lage rug
  • 31 mei … diagnose ‘herniaKE’ en al ‘beginnende’ vorm van artrose (slik)
  • Juni-oktober 2013: 1 keer per week kine en 2 keer per week de oefeningen thuis uitvoeren
  • Oktober 2013: geen verbetering, constant zeurend gevoel (zeker geen ondraaglijke pijn) ofwel in mijn bil, ofwel in lage rug, zeker bij lang rechtstaan. Lopen heb ik nog enkele keren geprobeerd, zonder te forceren, maar lijkt nog niet aangewezen
  • 21 oktober: afspraak neurochirurg. Deze weerlegt op basis van onderzoek en CT scan de diagnose.  De hernia is eigenlijk maar een kleine bulging die zeker niet voor last zorgt (70% van de mensen van mijn leeftijd hebben dit) en vroegtijdige  artrose is gewoon niet waar, mijn beendergestel is in héél goede staat. Hij denkt eerder aan een ontsteking in de spieren ofzo. SPECT-CT dient te worden gemaakt (skeletscintigrafie) om een eventuele ontsteking op te sporen en dat zou dan kunnen worden verholpen met een inspuiting.
  • 5 november: bespreking SPECT-CT, hierop zijn ontstekingen te zien aan schouders, linkerknie en linkervoet. Niets te zien aan mijn bil, want neen … spieren zie je niet op een scan en hun ontstekingen ook niet tenzij er veel vochtophoping is.
    Spuit is dus niet mogelijk want ontsteking valt niet te lokaliseren. Lopen mag zolang de pijn niet erger wordt. Eventueel kan ik een cortisonenkuur van 2 weken volgen.
  • 13 november: ik neem het lopen terug op, maar op ‘t gemak. Ik start start2run met Evy
  • 20 november: neurochirurg n°2. Hij vermoedt een ontsteking is van het sacro iliacaal gewricht. Ik krijg een voorschrift voor een infiltratie, omdat ik al zo lang op de sukkel ben. Maar vermits het slechts een lichte ontsteking lijkt, is de dokter toch wel eerder voorstander van het uit zichzelf te laten genezen

Geblesseerd - het vervolg

Ondertussen ben ik al 8 maanden geblesseerd.
Diagnoses worden gesteld … en weerlegd.
Voor de moment is de conclusie dat we eigenlijk niet weten wat ik exact heb (waarschijnlijk hardnekkige spierontsteking die we niet exact kunnen lokaliseren). 
Rust helpt niet en ondertussen begin ik ook te twijfelen aan wat ik nu voel. Precies of mijn geest een loopje met me neemt.
Zeggen ze dat ik een hernia heb, dan voel ik ineens een zeurende rugpijn, wordt er nadien gesteld dat ik een ontsteking op mijn schouders heb, doen erna ineens mijn schouders pijn.

Ik ben zwaar gefrustreerd, ik weet niet wat ik moet voelen en wat ik moet doen. Beginnen aan een cortisonenkuur van 2 weken (waarvan je vapeurs krijgt en verdikt), gewoon terug gaan lopen (eventueel met een start to run om mijn lichaam wat geleidelijk aan terug te laten wennen), of blijven wachten?
Ik ga sowieso voor tweede opinie, en ik ben ook van plan om het lopen binnenkort terug op te nemen, misschien is op ‘t gemak lopen nog effectiever dan rust!? Want de pijn is (nu) zeker niet ondraaglijk, ik ben daarnet 5km gaan lopen en dat ging … maar ik voel wel dat de pijn niet volledig verdwenen is en ik heb zoveel schrik om door te overdrijven alles nog veel erger te maken.

Wordt ongetwijfeld vervolgd

De historiek

  • 8 maart … ik merkte voor ‘t eerste dat het lopen me pijn bezorgde in mijn rechterheup/bil
  • 2 april … doktersbezoek met conclusie peesontsteking. 2 maand ontstekingsremmers nemen en loopstop
  • 24 mei … afspraak met een sportdokter, want de klachten werden steeds erger in plaats van beter
  • 27 mei … CT scan laten nemen van de lage rug
  • 31 mei … diagnose ‘herniaKE’ en al ‘beginnende’ vorm van artrose (slik)
  • Juni-oktober 2013: 1 keer per week kine en 2 keer per week de oefeningen thuis uitvoeren
  • Oktober 2013: geen verbetering, constant zeurend gevoel (zeker geen ondraaglijke pijn) ofwel in mijn bil, ofwel in lage rug, zeker bij lang rechtstaan. Lopen heb ik nog enkele keren geprobeerd, zonder te forceren, maar lijkt nog niet aangewezen
  • 21 oktober: afspraak neurochirurg. Deze weerlegt op basis van onderzoek en CT scan de diagnose.  De hernia is eigenlijk maar een kleine bulging die zeker niet voor last zorgt (70% van de mensen van mijn leeftijd hebben dit) en vroegtijdige  artrose is gewoon niet waar, mijn beendergestel is in héél goede staat. Hij denkt eerder aan een ontsteking in de spieren ofzo. SPECT-CT dient te worden gemaakt (skeletscintigrafie) om een eventuele ontsteking op te sporen en dat zou dan kunnen worden verholpen met een inspuiting.
  • 5 november: bespreking SPECT-CT, hierop zijn ontstekingen te zien aan schouders, linkerknie en linkervoet. Niets te zien aan mijn bil, want neen … spieren zie je niet op een scan en hun ontstekingen ook niet tenzij er veel vochtophoping is.
    Spuit is dus niet mogelijk want ontsteking valt niet te lokaliseren. Lopen mag zolang de pijn niet erger wordt. Eventueel kan ik een cortisonenkuur van 2 weken volgen.

 

Op de dool

Buikspieroefenigen
Sinds mijn hernia (die volgends de kinesist nog geen hernia is maar een bulding) ben ik een beetje op de dool op sportgebied.
Ik zoek een goede compensatie, maar niets vind ik even leuk als het lopen … daarmee doe ik van alles wat.

Zwemmen
1 keer per week volg ik zwemles om crawl beter te leren beheersen. Maar zwemmen blijft toch saai, zeker met mijn onweerstaanbare drang om mijn lengtes altijd te willen tellen.

Fietsen
Voor de dagelijkse verplaatsingen, of voor een vakantie vind ik fietsen heerlijk. Maar als vervanging voor het lopen dan weer niet.
Ten eerste zien fietsers er altijd een beetje belachelijk uit, ten tweede is  het ‘s avonds in den donker ook niet echt geschikt, ten derde is het in de winter zeker geen optie om ‘s avonds te gaan fietsen, ten vierde … waarom lopen die voetgangers altijd op dat fietspad.
Ik vind het trouwens ook frustrerend dat ik zo traag fiets. Zo deed ik woensdag een rondje van 30km en was mijn gemiddelde snelheid 21,3km/u. Weliswaar alleen en met een zware damesfiets, maar toch … het blijft wel traag.
Maar vermits we thuis wel een hometrainer hebben, veronderstel ik toch dat fietsen mijn voornaamste vervanging voor het lopen zal worden.

Buikspieroefeningen
Een drie-tal keer per week doe ik trouw een half uur mijn buikspieroefeningen, dat zou immers DE remedie zijn tegen de hernia. Als dat niet helpt zijn ook infiltraties een optie, maar alhoewel ik er zelf niet zoveel van ken zie ik dat absoluut niet zitten. Ik wil die hernia zelf kunnen overwinnen, dat lijkt me de beste manier om er voor lange tijd van af te zijn.
Ondertussen ben ik wel mijn oefeningen kots-beu en ‘t ergste is dat dat gewoon afzien blijft. Je zou toch denken dat het na een tijd ‘een makkie’ zou zijn … mispoes !!!
Buikspieroefeningen zijn tegenwoordig trouwens  ook geen sit-ups meer. Ik heb een blad vol oefeningen, maar sit-ups zijn daar niet bij … eerder van die oefeningen waarbij je op je rug moet liggen en je benen langzaam laten zakken tot net boven de grond (en de gevorderden mogen dan hun benen nog eens open en dicht doen vlak boven de grond)

Hoelahoep
In navolging van Lien bestelde ik me ook een hoelahoep. Kwestie van wat variatie in mijn buikspieroefeningen te brengen. En inderdaad het is leuk. Tot mijn verbazing kon ik hem direct in de lucht houden (wat me met de hoelahoep van Liv nooit lukte) en na een paar keer oefenen lukt het me ook om hem tegenwijzerzin te laten draaien.
Een hoelahoepsessie doe ik een half uur. Dat ik er evenveel calorieën mee verbrand als met lopen dat geloof ik niet, en dat het even efficiënt is als buikspieroefeningen tracht ik ook te betwijfelen. Maar het is wel leuk en ik geloof wel in het nut.

Skaten
Liv is onlangs op skateles gegaan en ik moet zeggen dat ik ook veel goesting heb om me in te schrijven.
Verleden week deed ik al eens een test-toertje in het dorp met mijn broer zijn oude paar inline-skates, maar dat was afzien van het begin tot het eind. Nooit doe ik die skates nog aan, mijn voeten hebben echt zwaar afgezien.
Een andere desillusie was ook mijn snelheid … ik skate begot trager dan dat ik loop. Toch waag ik het maandag op een proefles in de skate-club, en als het me meevalt koop ik me een nieuw paar en ga ik daarmee door.

En het lopen?
Onlangs nog eens geprobeerd en na één test dacht ik dat ik terug kon inpikken. Na drie keer werd echter duidelijk dat dit helemaal het geval nog niet was. Nog een maandje rust en daarna weer eens testen. Ik zal opnieuw lopen … daar ga ik van uit, maar misschien wel wat minder intens. Dus nu is het de moment om te experimenteren met andere sporten zodat ik … als ik terug aan het lopen ben … wat aan risicospreiding kan doen.

 

Trop is trop en teveel is teveel !

‘t is al ongeveer een maand dat ik sukkel met een loopblessure, mijn eigen schuld … ik was TE enthousiast, ik wou TE veel, TE snel.

Zelfstudie op google vertelde me dat ik een slijmbeursontsteking had, niet leuk, want eens je daarmee sukkelt is het voor jaren (vertelden de internetfora me).
De dokter echter bleek toch wel zijn diploma waardig te zijn en stelde de diagnose “Neen, ‘t is geen slijmbeursonststeking, maar een peesonsteking en ik voel ze ‘hier’ (au) zitten”

Even dacht ik dat dit goed nieuws was, maar een peesontsteking is al evenveel miserie. Je kan dan wel ontstekingsremmers nemen (en dat doe ik ondertussen al 2 weken), maar iets dat amper doorbloed wordt heeft daar ook niet zoveel baat bij (vertelde de dokter me).

Rusten, ontstekingsremmers nemen en bidden … dat deed ik dus … tevergeefs.
Want het proefloopje aan gezapig tempo op ideale ondergrond vertelde me dat het nog grondig fout zit. Na 3km terug zeer en bij km4 ook uitstralingspijn.

Volgende stap zal kinesist zijn en ultieme redmiddel is een injectie (maar dat zie ik zelf precies niet zitten … google was daar niet zo lovend over).

Ik zou wel willen huilen, maar ik heb me voorgenomen om dat niet te doen en het volgende in mijn gedachten te houden “Elk nadeel heeft zijn voordeel !”

En ik heb al stappen ondernomen … vanaf vrijdag ga ik op zwemles om crawl te leren (zodat ik -als ik ooit terug zal kunnen lopen- dit kan vieren met een triatlon), en ik ga me concentreren op het fietsen. ‘t is terug goed weer, dus terug met de fiets naar ‘t werk … en binnen twee weken fiets ik al naar Parijs (staat los van de blessure, maar is wel handig meegenomen om mijn zinnen te verzetten).

Lopen is echt wel mijn favoriete sport maar heeft één groot nadeel … ‘t is een zeer blessuregevoelige sport, dus vanaf nu wil ik triatleet worden … als ik geblesseerd ben voor een ene sport, beoefen ik gewoon de andere.

 

CittA Antwerp Urban Trail

Urban Trail

Natuurlijk deed ik ook mee aan de Antwerp Urban trail, met speciaal parcours door parels in de binnenstad, ik was wel eens benieuwd en het paste perfect in het trainingsschema in opbouw naar de Antwerp 10 miles en de 20km van Brussel.
Even was het nog spannend om opvang voor onze kindjes te vinden, maar gelukkig heb ik nog een héél lief nichtje, dat ook nog zo dapper is om op mijn 2 charels te willen letten.

En zo konden Bjeurn en ik naar Antwerpen trekken om daar met een deel van onze familieloopclub (en aanhangsels) deel te nemen.

Om 9u30 werd  het startschot gegeven, toen stonden wij echter nog in de rij om onze bagage af te geven. Geen drama, wij startten helemaal op het einde en tegen dat het onze beurt was om over de start te lopen, was het al bijna 10u.
Handig zo’n gespreide start, zo kan je tenminste eens naar ‘t toilet gaan voor de wedstrijd, zonder lange wachtrij.
Zo’n loop ‘s morgens heeft trouwens ook mijn voorkeur, tegen de middag heb je je sport gedaan en is de hele namiddag vrij  (voor de was, de plas en de strijk)

Eigenlijk was het niet zo verstandig om helemaal op ‘t einde pas te starten. Tegenwoordig haal ik toch wel een mooie gemiddelde snelheid en héél de wedstrijd hebben we volk moeten inhalen. Ik vermoed dat we zo ongewild in de hoogste concentratie lopers beland zijn en dan sta je dus ineens stil aan de trap in de trapstraat … en wel meer dan 5 minuten (zie maar op het blokdiagram aan kilometer 7). Jammer als je net een minuutje tervoren dacht … YES, ik ga hier weer een persoonlijk record breken. Tegen ‘t einde in de Vlaaikensgang (kilometer 11) was het weer van dat … meer dan 2 minuten vertraging … op wandeltempo door de smalle gang, terwijl we een groep Amerikaanse senioren toeristen kruisten.
Maar tja … van een wedstrijd als deze kan je moeilijk verwachten dat je PR’s breekt, je mag al content zijn als je niet tegen een paaltje loopt of over een slechtzittende kassei struikelt.

Uiteindelijk finishte ik op 1u5min27sec (althans volgens mijn tijdsregistratie), een zeer behoorlijke tijd, zeker als ik bedenk dat daar minimum 7 minuten wachttijd tussenzitten, en natuurlijk ben ik ook content dat ik Bart De Wever niet moest laten voorgaan, volgende keer klop ik echter ook Francesca Vanthielen.

In elk geval ‘t was de moeite (alhoewel ik toch weer te hard van stapel ben gelopen, want een kleine blessure, vermoedelijk een slijmbeursontsteking aan mijn  heup, volgende week wat kalm aan doen).
Volgend jaar weer? Misschien, mogelijks, maar zeker geen must … Been There, Done That, Have a T-shirt.
Een bedenking die ik me toch maak, is dat de loop wel duur was, deels door onnodige extra’s als een zoveelste lelijk loopT-shirt en een ontbijt nadien. En eigenlijk kan een simpele stratenloop mij dikwijls evenveel bekoren.
In elk geval, deze klasseer ik onder uitdaging “Loop eens een wedstrijd die je nog nooit eerder liep”

en ondertussen kan ik er nog andere afkruisen ook nl “Loop eens van het werk naar huis”
Dit wou ik al lang doen, en eindelijk kwam het ervan (dankzij een collega die me ‘s morgens wou komen oppikken), een leuke ervaring (12km 1u06min), jammer genoeg is toen mijn heupblessure begonnen.
Ik vrees dat ik ineens weer teveel ineens wil. Mijn crawl verbeteren, sneller en meer lopen.

En ook nog “Loop eens op een andere locatie in het buitenland”
Het buitenland werd Nederland, nl. Amsterdam, waar ik voor een opleiding zat. Zalig vind ik het om op een werkreisje vroeger op te staan, te gaan lopen en de buurt wat te verkennen. Terwijl mijn collega’s enkel het hotel mogen aanschouwen.’t was trouwens de moeite, ik belandde in een wijk met allemaal woonhuisjes op het water, dat had ik eigenlijk nog nooit gezien

En ook las ik nog eens een boek over lopen ”Born to Run: A Hidden Tribe, Superathletes, and the Greatest Race the World Has Never Seen” door Christopher McDougall
Het boek was zeer zeker interessant, en ik heb zin gekregen om eens vibrams uit te testen of alvast mijn eerste uitdaging eens tot een goed einde te brengen. Toch zou ik zo graag eens een boek lezen wat mij als loper boeit, motiveert en inspireert. Ik ben geen ultraloper en al zeker geen goede loper, maar wel een hele enthousiaste. Misschien ben ik wel de gemiddelde loper … hoe is het dan in godsnaam mogelijk dat ik blijkbaar toch niets vindt dat mij op het lijf geschreven is.

25 uitdagingen opgelijst (12/25 voltooid)

  1. Loop eens op blote voeten (aan het strand ofzo)
  2. Loop eens met de muziek van een ander
  3. Loop eens zonder muziek
  4. Loop eens vergezeld van een kindje (op fiets of step)
  5. Combineer 2 (of meer) verschillende sporttrainingen
  6. Doe eens aan trail-running (of iets wat daarop lijkt)
  7. Loop nog eens een wedstrijd met een kindje in de loopbuggy
  8. Loop een wedstrijd (die je nog nooit eerder liep)
  9. Loop eens met een andere partner
  10. Loop eens met een andere ‘groep’
  11. Loop eens van ‘t werk naar huis (of omgekeerd)
  12. Laat je eens droppen
  13. Loop eens een volledige reeks interval (deze uit het programma van Evy Gruyaert 5->10km)
  14. Loop eens 10km in 52min of minder
  15. Verbeter je Coopertijd
  16. Verbreek je afstandsrecord (halve marathon)
  17. Loop eens een duurloop in de hartslagzone waar je moet zitten
  18. Loop eens op een andere locatie (binnenland)
  19. Loop eens op een andere locatie (buitenland)
  20. Loop eens op nog een andere locatie (buitenland)
  21. Loop eens in de sneeuw
  22. Loop eens als het vriest
  23. Loop eens in de regen
  24. Lees nog eens een boek over lopen
  25. Loop 1000 km in 2013

 

 

 

Annelyse is nog altijd in de wolken

Gisteren, de eerste dag die naar lente proefde, was het onze winterjoggingwedstrijd van de loopclub. Eerst hielp ik nog even mee bij de inschrijvingen van de 5km, en daarna zou ik zelf de 10km meelopen.
Ik moet zeggen, net zoals Ruth (die ik niet herkende, maar die ik zeker over de streep heb zien komen), de organisatie was picobello. Aan de inschrijvingen waren genoeg speldjes voor de bostnummers, geen lange wachtrijen, genoeg kleingeld om terug te geven (altijd een opluchting als je de betalingen moet ontvangen). En het parcours was mooi en goed aangegeven.

Liv en Vic in de loop

De eerste loop was een kinderloop … en zoals het een goede moeder betaamt heb ik ook mijn kinderen verplicht om deze mee te lopen. De dag voordien kochten we bij decathlon (de ikea der sportwinkels: schoon en vrij degelijk gerief aan democratische prijzen, waar je gegarandeerd met veel meer thuiskomt dan waarvoor je gekomen was, leuk maar nooit origineel) een marginale training en sportschoenen.
En dat hielp voor de motivatie. Liv liep met gemak onder begeleiding van haar koeka een kilometer op de finse piste. Vic had wat meer aanmoediging nodig, maar samen met de papa lukte die kilometer nog behoorlijk vlot.
Zoals je ziet waren ze zelf ook behoorlijk in hun nopjes.

Toen ze me aan de start van de 10km vroegen naar mijn streeftijd, moest ik even nadenken, ik had me immers op voorhand geen doel gesteld. “Tussen 50 en 55 min” zei ik … “maar met alles onder het uur ben ik ook tevreden”.

Vermits het parcours zich er niet echt toe leende om bij elkaar te blijven en een praatje te slaan, besloot ik gewoon er alleen voor te gaan. Soms hoorde ik de endomondovrouw in mijn zak iets zeggen, maar nooit kon ik echt verstaan aan welk tempo ik liep. Het was dus een grote verrassing toen ik 49min zag staan toen ik de eindstreep naderde. En die 49 gaf me terug een energieboost voor nog een sprintje, want zou het niet schoon zijn als ik onder die 50min bleef.
En zo klokte ik af op 49min43sec en heb ik een nieuw persoonlijk record voor de 10km (zeer onverwachts ook, want ik mijn uitdagingen voor 2013 had ik mezelf het doel van 52min gesteld)

Ik ben hier ook serieus blij mee. Jaren heb ik immers een 10km/u gelopen en al die jaren heb ik niet begrepen hoe anderen 12km/u konden halen. Nu weet ik het wel … oefenen, oefenen en nog eens oefenen (en stiekem hoop ik dat ook mijn nieuwe gezonde levensstijl hier wat aan bijdraagt)
Ik ben dus al volop plannen aan het maken om eens een intervaltrainingsschema op te stellen en blijven te werken aan mijn snelheid.

 

Update: Oh ja, en dan vergat ik nog te vertellen dat ik de leukste supporters ooit had … man en 2 kinders die ik zelf nog kon horen roepen als ik aan de andere kant van de vijver was. Mijn kinders zijn altijd nogal luid, maar nu was het wel echt eens plezant om luide kinders te hebben. Bedankt lieverds

De uitdagingen

Met het lopen gaat nog steeds alles super, ik zal het een beetje combineren (want anders wordt het hier een echte loopblog)

Dit jaar liep ik al 201km (tot nu toe een gemiddelde van 28km/week) , goed op schema dus.

Van de uitdagingen kan ik ondertussen de volgende schrappen.

Loop eens zonder muziek
Sinds mijn oortjes van mijn gsm tussen de autodeur zijn geplet en mijn iPod Shuffel een toertje mee heeft gedraaid in het wasmachien heb ik gewoon geen mogelijkheid meer om muziek op te zetten.
Ik loop dus tegenwoordig altijd zonder muziek, en raar maar waar, ik vind het eigenlijk helemaal niet erg.
Ik klasseerde mezelf altijd onder het soort mens dat niet kan lopen zonder muziek, maar niets blijkt minder waar. Als ik muziek meeheb, ben ik trouwens altijd bezig met het zappen tussen de verschillende liedjes in plaats van er gewoon van te genieten.

Laat je eens droppen

Gedropt
De uitdaging die ik vorig jaar niet verwezenlijkt kreeg zorgde nu voor het meeste voldoening.
Toen mijn zus op zondagavond moest afgezet worden aan het station, liet ik me daar ook droppen.
En toen stond ik daar 20u50 op een zondagavond aan het station van Mechelen.
Ik moet zeggen, in de autorit dacht ik de hele tijd (pfff, moet ik dat nog helemaal teruglopen? Op zondagavond zit ik liever in mijn zetel), maar tijdens het lopen ging het echt super.
Soms kan ik echt een kleine runners high krijgen met eens iets nieuws te doen, zo ook nu.

Loop eens 10km in 52minuten of minder
Was het de schrik onderweg, of het feit dat ik gewoon snel in mijn zetel wou kruipen, ik weet het niet, maar toen ik van Mechelen station naar huis liep, ging het wel best vlot, en tegen ‘t einde merkte ik dat een recordtijd er nog wel inzat.
Nog een extra omwegske gelopen en op ‘t einde alles gegeven. Ik moet zeggen dat het op ‘t einde echt wel afzien was, maar met het leuke resultaat van 51min42sec.

Loop eens op een andere locatie (buitenland)
De eerste buitenlandlocaties zijn gelopen (zie Berlijn)

Loop eens op een andere locatie (binnenland)
Dewi telt niet meer als een ‘andere looppartner’, vorig jaar maakten we al eens kennis voor een blind-loop-date. Zaterdag breidden we er een vervolg aan in kader van “nieuwjaarsloop” (kwestie van het kind ne naam te geven). Toch, achteraf dronken we een glaasje cava.
De mannen en de kinderen mochten deze keer ook kennismaken. We dropten hen in het zwembad op het sportdomein Breeven van Bornem, terwijl wij een uurtje gingen lopen.
T was weer tof en zal wederom herhaald worden … volgende keer gecombineerd met bierproeverij … laten we het de brouwersloop noemen.

25 uitdagingen opgelijst (8/25 voltooid)

  1. Loop eens op blote voeten (aan het strand ofzo)
  2. Loop eens met de muziek van een ander
  3. Loop eens zonder muziek
  4. Loop eens vergezeld van een kindje (op fiets of step)
  5. Combineer 2 (of meer) verschillende sporttrainingen
  6. Doe eens aan trail-running (of iets wat daarop lijkt)
  7. Loop nog eens een wedstrijd met een kindje in de loopbuggy
  8. Loop een wedstrijd (die je nog nooit eerder liep)
  9. Loop eens met een andere partner
  10. Loop eens met een andere ‘groep’
  11. Loop eens van ‘t werk naar huis (of omgekeerd)
  12. Laat je eens droppen
  13. Loop eens een volledige reeks interval (deze uit het programma van Evy Gruyaert 5->10km)
  14. Loop eens 10km in 52min of minder
  15. Verbeter je Coopertijd
  16. Verbreek je afstandsrecord (halve marathon)
  17. Loop eens een duurloop in de hartslagzone waar je moet zitten
  18. Loop eens op een andere locatie (binnenland)
  19. Loop eens op een andere locatie (buitenland)
  20. Loop eens op nog een andere locatie (buitenland)
  21. Loop eens in de sneeuw
  22. Loop eens als het vriest
  23. Loop eens in de regen
  24. Lees nog eens een boek over lopen
  25. Loop 1000 km in 2013

25 uitdagingen: Retroactief

Loop eens met een andere groep
Dit was echt een leuke en een spin-off van “loop eens met een andere partner”.
Tom, waarmee ik nog in het middelbaar zat stelde zich hiervoor kandidaat. Van ‘t één kwam ‘t ander en na verschillende emails, doodles volgde er een kleine reünie met geïntegreerde loop en pizza.
Tof en zeker voor herhaling vatbaar, want mijn middelbare schoolvriendjes (en aanhangsels) zijn super (en dat besef ik nu meer dan toen).

“Loop eens in de sneeuw” gecombineerd met “Loop eens als het vriest”
Een dik jaar geleden zou ik gezegd hebben dat je niet kon lopen in de sneeuw, dat sneeuw een gegronde reden voor een kleine pause was.
Inmiddels denk ik helemaal anders, ik ben altijd al een enthousiast loper geweest, maar het laatste jaar is er toch wel iets veranderd. Mede dankzij de heidejoggers en het endomondoteam.

Trouwens -nog even reclame- op 3 maart organiseren de heidejoggers hun winterjogging in het BLOSOdomein van Hofstade. U bent allen welkom om deel te nemen aan de kinderloop, 5km of 10km. Ikzelf zal u met vriendelijke lach begroeten aan de inschrijvingen. Maar we wijken af van het onderwerp …. de sneeuw dus.

Woensdag, loopdag, lag er dus nog een héél pak sneeuw op de voetpaden, zelfs de straten op het parcours waren niet sneeuwvrij.
Ik verwachtte al halvelings als enige van de loopclub op afspraak te zijn, maar ik onderschatte het ik-laat-me-niet-kennen-effect en we stonden er met vijf.

In elk geval, het was -6°C maar na een kilometer had ik het toch weer warm (en voelde ik me zelfs wat overdressed), er deden zich geen valpartijen voor en lopen op de sneeuw is toch wel een pak vermoeiender dan gewoon op verharde ondergrond. Ik deed 8,6km , maar het voelde aan als 10 ;-)

25 uitdagingen opgelijst (3/25 voltooid)

  1. Loop eens op blote voeten (aan het strand ofzo)
  2. Loop eens met de muziek van een ander
  3. Loop eens zonder muziek
  4. Loop eens vergezeld van een kindje (op fiets of step)
  5. Combineer 2 (of meer) verschillende sporttrainingen
  6. Doe eens aan trail-running (of iets wat daarop lijkt)
  7. Loop nog eens een wedstrijd met een kindje in de loopbuggy
  8. Loop een wedstrijd (die je nog nooit eerder liep)
  9. Loop eens met een andere partner
  10. Loop eens met een andere ‘groep’
  11. Loop eens van ‘t werk naar huis (of omgekeerd)
  12. Laat je eens droppen
  13. Loop eens een volledige reeks interval (deze uit het programma van Evy Gruyaert 5->10km)
  14. Loop eens 10km in 52min of minder
  15. Verbeter je Coopertijd
  16. Verbreek je afstandsrecord (halve marathon)
  17. Loop eens een duurloop in de hartslagzone waar je moet zitten
  18. Loop eens op een andere locatie (binnenland)
  19. Loop eens op een andere locatie (buitenland)
  20. Loop eens op nog een andere locatie (buitenland)
  21. Loop eens in de sneeuw
  22. Loop eens als het vriest
  23. Loop eens in de regen
  24. Lees nog eens een boek over lopen
  25. Loop 1000 km in 2013

20 nieuwe uitdagingen

25 nieuwe sportieve loopuitdagingen … héél 2013 om ze tot een goed einde te brengen, met terugwerkende kracht, en deze keer mag combineren.

Voor de inspiratie spiekte ik ook eens bij KaatPeter en Runnerjules (maar dat leek een beetje te hoog gegrepen) die zichzelf ook uitdagen.

“Laat jezelf ergens droppen”, deze beëindigde ik niet in mijn vorige challenge en draag ik  verder over naar deze editie, want desondanks vind ik het nog steeds een héél leuke uitdaging.

1000 km lopen is terug een doel, maar ik ga me ook op de snelheid concentreren … de 10km en Coopertest moeten sneller.

De kwart triatlon die ik in 2013 wou doen, laat ik toch maar optioneel. Het moet leuk blijven en misschien zijn te ambitieuze plannen niet goed voor mijn innerlijke rust, die ik toch ook in 2013 nastreef.

 

25 uitdagingen opgelijst

  1. Loop eens op blote voeten (aan het strand ofzo)
  2. Loop eens met de muziek van een ander
  3. Loop eens zonder muziek
  4. Loop eens vergezeld van een kindje (op fiets of step)
  5. Combineer 2 (of meer) verschillende sporttrainingen
  6. Doe eens aan trail-running (of iets wat daarop lijkt)
  7. Loop nog eens een wedstrijd met een kindje in de loopbuggy
  8. Loop een wedstrijd (die je nog nooit eerder liep)
  9. Loop eens met een andere partner
  10. Loop eens met een andere ‘groep’
  11. Loop eens van ‘t werk naar huis (of omgekeerd)
  12. Laat je eens droppen
  13. Loop eens een volledige reeks interval (deze uit het programma van Evy Gruyaert 5->10km)
  14. Loop eens 10km in 52min of minder
  15. Verbeter je Coopertijd
  16. Verbreek je afstandsrecord (halve marathon)
  17. Loop eens een duurloop in de hartslagzone waar je moet zitten
  18. Loop eens op een andere locatie (binnenland)
  19. Loop eens op een andere locatie (buitenland)
  20. Loop eens op nog een andere locatie (buitenland)
  21. Loop eens in de sneeuw
  22. Loop eens als het vriest
  23. Loop eens in de regen
  24. Lees nog eens een boek over lopen
  25. Loop 1000 km in 2013

 

Uitdaging 19: Lees eens een boek over lopen

Ik zoek al enige tijd naar een leuk loopboek dat me kan inspireren en motiveren. Even dacht ik dat “What I Talk About When I Talk About Running – Haruki Murakami” het zou worden, het werd me immers door verschillende mensen aangeraden.

Toch was ook dit niet het boek dat ik zoek.
De schrijver (die blijkbaar ook enkele mooie romans schreef) staat duidelijk enkele trappen hoger op de sportladder dan mezelf. Ik heb het gevoel als hij zou horen wat mijn sportieve ambities en besognes zijn, dat hij me vierkant zou uitlachen. En dat is natuurlijk niet echt inspirerend.

Allé, waarschijnlijk zou hij met wel niet echt ‘uitlachen’, maar ik denk ook niet dat hij het zou begrijpen …. dat ik zoveel voldoening krijg van zo’n kleine prestaties, lage sportfrequenties, gezapige snelheden, en dat lopen toch zo belangrijk voor me is.
Net zoals ik me niet kan inleven in de ambitie om de marathon uit te lopen in 3u, een ultraloop te doen of constant 60 ,70km per week of meer te lopen. Ik zou super gelukkig zijn als ik ooit een marathon zou kunnen uitlopen, de tijd is zelfs niet belangrijk. Een ultraloop, daar denk ik zelfs niet eens aan en 30km lopen per week … dat doe ik al amper en dat vind ik al zeer ferm.

Verder op zoek dus, naar een stimulerend boek voor een gezapige loper als mezelf.
Maar hierbij kan ik toch mijn 19e loopuitdaging doorstrepen. Nu moet ik me enkel nog eens ergens laten droppen. Waarom deze als laatste is overgebleven is me een raadsel, deze is zeker niet de ambetantste of stomste van de uitdagingenreeks, misschien gewoon de minst evidente.

De 20 uitdagingen op een rij !!!

  1. Laat je eens ergens droppen (en loop naar huis)
  2. Loop eens bij wijze van transport (in plaats van de auto of de fiets te nemen)
  3. Doe het eens elders (op vakantie, op trip, alleszins op verplaatsing en niet thuis)
  4. Jog eens met een andere partner
  5. Ga alleen lopen
  6. Ren met een groep
  7. Doe iets nuttigs onderweg (een brief posten, …. )
  8. Duik in de kaarten (al dan niet digitaal) en bereid een nieuwe route voor
  9. Improviseer en sla wat weggetjes in die je niet kent (en zorg dat je tijd hebt)
  10. Ga lopen om je slecht humeur te verjagen
  11. Neem geen muziek mee
  12. Probeer een sessie interval
  13. Ga ook eens als het vriest
  14. Loop een keer door de regen
  15. Neem deel aan een loopwedstrijd
  16. Vertrek als je helemaal geen goesting hebt (en voel het verschil als je terugkomt)
  17. Lees een boek over lopen
  18. Sta vroeger op om te gaan lopen
  19. Beloon jezelf met een loopkado (zoals in nieuwe schoenen / sporttracker / loopkleding / …. )
  20. Train binnen op de loopband

1 000 km in 2012 – Mission Accomplished

1000km loopje - vrieskou

1000km loopje

Vandaag in de vrieskou liep ik mijn 1000ste km van 2012, en daarbij kon ik direct uitdaging 18 afstrepen “Loop eens als het vriest”.

Dat ik keelpijn en nekpijn had bij het opstaan, dat het bitter koud was, het kon me niet deren. Ik moest en zou vandaag aan die 1000km komen.
In het begin liep het echter niet zo vlot, ik had ferme steken de eerste 3km, gelukkig ging het daarna een pak beter, al een chance want mijn toer bleek 15km in plaats van de vooropgestelde 10.
Hoewel het vroor was het niet echt koud … ik had een laagje extra aan (maar handschoenen waren misschien toch wel geen overbodige luxe geweest). De temperatuur zegt immers niet alles, onlangs liepen we bij positieve temperaturen maar met veel wind in de smeltende sneeuw en dat was wel wat meer afzien. Maar bijna alle weer is loopweer (tenminste alles onder 22°C)

Maar die 1 000 km … ik moet zeggen … het doet me wel iets.
Nog nooit liep ik zoveel en 1 000, dat klinkt toch net alsof ik een echte loper ben !!!

Hoewel ik niet echt het gevoel had dat ik overdreven veel gelopen heb dit jaar, de goesting is er meestal wel geweest (voornamelijk dankzij mijn heidejoggers).
En 20km per week is ook niet zooo overdreven, zeker niet op ‘t einde toen ik voor minder dan 10km mijn deur niet meer uitkwam.
Toch is 20km per week dan weer wel veel, omdat elke week die je niet loopt (ziekte, vakantie, druk, …. ) ook weer moet inhalen.

Maar soit, het is me gelukt !!!!! Jiehaaaa !!!!!

Vanaf nu is ‘t niet meer van ‘de moetes’, maar vrijdag ben ik zonder twijfel weer present.

 

 

De 20 uitdagingen op een rij !!!

  1. Laat je eens ergens droppen (en loop naar huis)
  2. Loop eens bij wijze van transport (in plaats van de auto of de fiets te nemen)
  3. Doe het eens elders (op vakantie, op trip, alleszins op verplaatsing en niet thuis)
  4. Jog eens met een andere partner
  5. Ga alleen lopen
  6. Ren met een groep
  7. Doe iets nuttigs onderweg (een brief posten, …. )
  8. Duik in de kaarten (al dan niet digitaal) en bereid een nieuwe route voor
  9. Improviseer en sla wat weggetjes in die je niet kent (en zorg dat je tijd hebt)
  10. Ga lopen om je slecht humeur te verjagen
  11. Neem geen muziek mee
  12. Probeer een sessie interval
  13. Ga ook eens als het vriest
  14. Loop een keer door de regen
  15. Neem deel aan een loopwedstrijd
  16. Vertrek als je helemaal geen goesting hebt (en voel het verschil als je terugkomt)
  17. Lees een boek over lopen
  18. Sta vroeger op om te gaan lopen
  19. Beloon jezelf met een loopkado (zoals in nieuwe schoenen / sporttracker / loopkleding / …. )
  20. Train binnen op de loopband

De uitdagingen zijn legio

Lopen en hopelijk thuis voor het donker

Ik kan weer een héél deel afstrepen, en dat mag ook wel, ik ben namelijk mijn volgende 20 uitdagingen al aan het oplijsten. Nu mijn projectje wat navolging heeft gekregen, doe ik bij anderen ook weer leuke inspiratie voor wat uitdagingen op.

Deze mocht ik schrappen

Loop een keer door de regen
Door de regen lopen vind ik eigenlijk helemaal niet erg, tenzij het super koud en winderig is. Maar feitelijk is bijna alle weer loopweer (tenzij alles boven 25°C) en dat maakt lopen een hele gemakkelijke sport.

Loop eens bij wijze van transport
Overlaatst bezorgde ik iemand een bus anti-roosshampoo al lopend, oftewel … doe eens al lopend een goed doel.

Improviseer en sla wat weggetjes in die je niet kent (en zorg dat je tijd hebt)
Eigenlijk had ik niet echt veel tijd. Het was al na 16u toen ik vertrok, ik liep in de velden en het duister valt dus al tegen 16u40 dezer dagen. (zie maar de foto)
Anders was ik wat verder op verkenning gegaan, in het najaar lopen heeft dus ook zijn nadelen. In elk geval, het was leuk, ik heb weer nieuwe weggentjes verkend (en ging eens een andere richting uit dan normaal -> kom je eigen dorp eens uit), ik ben ook wel enkele keren moeten terugkeren omdat ik in een doodlopend weggetje was beland. De tocht was dus met wisselend succes

Neem geen muziek mee
Deze uitdaging steek ik er volgende keer meer in, zonder muziek gaan lopen vind ik een kwelling. ‘t is te zeggen, eigenlijk valt dat allemaal nog wel mee, overlaatst liep ik zelfs 10km zonder muziek, maar ik zou nooit uit vrije wil zonder muziek vertrekken.
Vandaag had ik gewoon geen tijd om mijn iPod shuffle te zoeken, zo gehaast om op tijd bij mijn heidejoggers te zijn dat ik merkte dat ik meer dan 2km op minder dan 10min had afgelegd. Ferm (misschien ligt het toch aan de muziek, want Bjeurn zegt me altijd dat de muziek op mijn iPod echt wel GEEN loopmuziek is)

Voila… nog 3 te gaan. Op de vrieskou moet ik waarschijnlijk niet zolang meer wachten, nu nog het boek lezen en me ergens laten droppen. Indien jullie tips hebben voor een goed loopboek (of een boek waar lopen veel in voorkomt) … geef maar door in de commentaren

De 20 uitdagingen op een rij !!!

  1. Laat je eens ergens droppen (en loop naar huis)
  2. Loop eens bij wijze van transport (in plaats van de auto of de fiets te nemen)
  3. Doe het eens elders (op vakantie, op trip, alleszins op verplaatsing en niet thuis)
  4. Jog eens met een andere partner
  5. Ga alleen lopen
  6. Ren met een groep
  7. Doe iets nuttigs onderweg (een brief posten, …. )
  8. Duik in de kaarten (al dan niet digitaal) en bereid een nieuwe route voor
  9. Improviseer en sla wat weggetjes in die je niet kent (en zorg dat je tijd hebt)
  10. Ga lopen om je slecht humeur te verjagen
  11. Neem geen muziek mee
  12. Probeer een sessie interval
  13. Ga ook eens als het vriest
  14. Loop een keer door de regen
  15. Neem deel aan een loopwedstrijd
  16. Vertrek als je helemaal geen goesting hebt (en voel het verschil als je terugkomt)
  17. Lees een boek over lopen
  18. Sta vroeger op om te gaan lopen
  19. Beloon jezelf met een loopkado (zoals in nieuwe schoenen / sporttracker / loopkleding / …. )
  20. Train binnen op de loopband

Vanaf nu mag je me gladiator noemen

Een hele tijd geleden zette ik mijn zinnen op de gladiator run (10km lopen met 25 hindernissen onderweg), ik ben immers niet vies van een uitdaging, en al zeker niet van een sportieve.
Jammer genoeg kon ik niemand motiveren om mee te doen, met een groep is immers altijd leuker. Maar …. ik ben een grote meid en besloot dat ik het ook wel alleen aankon.

Tot op de dag zelf zag ik het allemaal goed zitten, maar de dag van de waarheid werd ik toch wel wat zenuwachtig … en toen ik aanschouwde hoe modderig het parcours erbij lag, dan zekerst. 10km lopen is op zich al niet niks, 10km in de modder lopen is al helemaal vermoeiend om van die hindernissen maar te zwijgen.

Gelukkig was er genoeg vreemd en verkleed volk aan de start om me af te leiden.
Als je een goed ideetje wil krijgen van de sfeer en hindernissen is dit filmpje wel een leuke samenvatting.

Eenmaal bezig had ik direct het gevoel … dit komt hier wel goed.

De hindernissen … door koeienstront lopen, onder/over balken, in putten springen, onder netten en hekken klauteren, tot aan poephoogte in water ploeteren, in- en uit containers klimmen, op een stelling klimmen, door autobanden kruipen, onder prikkeldraad kruipen, een helling opklimmen/afglijden … vielen allemaal wel , tenminste … de eerste ronde.
De tweede ronde ging het allemaal wat minder gezwind, maar dat was niet enkel bij mij het geval.

Toen ik aan de finish aankwam was ik vuil van kop tot teen (en er waren geen douches, want een gladiator gaat vuil naar huis) en waren mijn kleren echt voor de vuilbak. Door het lopen met natte schoenen had ik 2 blaren, maar verbazingwekkend was ik eigenlijk niet stijf … de zin op hun site “Waarschuw je baas dat je er maandag niet zal zijn maar er dinsdag als een herborene zal staan” had me immers wel wat schrik aangejaagd.
Toch ben ik wel content dat ik ongehavend uit de strijd gekomen ben, want op het moment dat iemand over mijn arm viel op een modderige helling, en toen ik met mijn voet onder een container gleed … schoot wel door mijn hoofd dat zo’n avonturen wel mijn 1000km project in gevaar brengen.

Mijn eindtijd was 1u50min, niet slecht als je ziet dat ik 58e van de 186 vrouwen was (en hier vind je mijn fotokes -> tenminste als je racenummer 2023 invult)

Algemene conclusie: Tof, eens iets anders, wel wat ruig maar toch te doen.
Voor herhaling vatbaar? Misschien, maar niet persé.  Het was allemaal wel tof en anders, maar eigenlijk heb ik dat niet nodig. Ik kan evengoed genieten van een simpel stratenloopje, een iets avontuurlijkere wandeling of een prachtig georganiseerde wedstrijd zoals de Bike&Run, die ik in 2013 graag nog eens zou meedoen.

 

 

 

 

Blog Widget by LinkWithin