Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (aan de slechte kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Random Snippets #9

Mijn klein geluk

  • Mijn snel ijsrecept bijft een topper, maar tegenwoordig hebben we ook een simpele verbastering om speculoosijs af te draaien, wat meer room en 8 speculooskoekjes.
    Zo meng ik 3,5 dl melk – 2,5 dl room – 8 speculooskoekjes – 3 eierdooiers – 6 el suiker – 1 zakje vanillesuiker – snuifje zout en dat draai ik dan af in de ijsmachine (kitchenAid). Nieuw succesreceptje !!!
  • De stad Mechelen vroeg me om dit met jullie te delen. Zondag 11 oktober 2015 is er in Mechelen vanalles te doen rond eerlijke en duurzame mode. De naaisters onder jullie kunnen mee bewijzen dat duurzame en eerlijke mode eigentijds, hip en modern is en meedingen naar de eerste prijs van €500. Anderen zijn misschien geïnteresseerd in de markt en modeshow op 11 oktober. Meer lees je hier.
  • Deze vakantie hebben de kinderen zoveel ruzie gemaakt dat iedereen opgelucht is dat Liv een week op CM-kamp vertrokken is.
    Liv was ongelooflijk enthousiast om te vertrekken en ze ging ons niet missen (dat horen we graag), Vic heeft zijn zus na één dag alvast nog niet gemist (mama, ze is nog maar een dag weg … natuurlijk mis ik haar niet) en ik ben content dat ik even niet meer tussen 2 vuren zit.
    Wat wel opvalt is dat Vic voor 2 praat nu zijn zus er niet is.
  • Mijn mama vertelde onlangs over de bakkerij waar ze vroeger woonde … yeps haar papa was bakker.
    Als de oven in de bakkerij werd aangezet kropen daar allemaal ovenbeesten uit. Ovenbeesten waren destijds een bekend fenomeen bij de bakkers. Pas veel later besefte ze dat die ovenbeesten eigenlijk kakkerlakken waren.
    Benieuwd hoe dat nu dezer tijden zit met ovenbeesten.
  • Al enkele mensen hebben me gezegd dat ze ons reisverhaal graag gelezen hebben en dat ze spijt hebben dat ik terug ben.
    Bedankt, da’s tof om te horen … en ja, ik heb ook spijt dat ik terug thuis ben.
  • Toen ik terug kwam van vakantie ging ik direct op de weegschaal staan. De schade was nog beperkt gebleven (alhoewel ik al weer een tijdje enkele kilo’s boven mijn marathongewicht zit). Toen Bjeurn echter op de weegschaal ging staan was het getal ongeloofwaardig laag. Nu is de vraag of Bjeurn spectaculair is afgevallen op congé, of dat de schade bij mij minder beperkt is dan initieel gedacht. Laten we hopen op scenario 1.
  • Over marathons gesproken, sinds daarnet ben ik officieel ingeschreven voor de halve marathon in Eindhoven op 11 oktober 2015 en voor de marathon van Wenen op 10 april 2016.
    De trail die ik op mijn agenda had staan zal waarschijnlijk toch niet doorgaan vermits ik net goedkeuring heb gekregen van het werk om deelname aan de Business trio triatlhon in Mechelen te organiseren. Zeker ook leuk om met enkele teams mee te doen … alhoewel ik een beetje bedroefd ben ivm het wegvallen van mijn eerste trailwedstrijd.

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid

Initiatie trail

Ik hoopte op veel modder en koos de meest landelijke weggetjes op om deze trailschoenen eens uit te testen. Naar mijn goesting was er nog te weinig modder dus ik hoop stiekem op veel regen de komende dagen #decathlon #kalenji #kipracetrail2 #trail #runnerToen we thuiskwamen van vakantie en ik merkte dat er veel regen voorspeld werd de komende dagen was ik stiekem een beetje blij … en wel voor volgende reden. Decathlon had me immers een pakje opgestuurd tijdens mijn verlof, iets wat ik al lang wou … trailschoenen. Ik wil me immers al lang wagen aan trail, maar eerste testjes met mijn oude loopschoenen die ik opofferde waren wat tegenvallend. Ten eerste hadden deze schoenen geen demping meer, en als blessuregevoelige loopster is dat nogal gevaarlijk, ten tweede hebben gewone loopschoenen feitelijk te weinig grip om je in de modder te wagen …. de kans op uitschuivers is nogal groot. En zo ging ik zaterdag een eerste keer testen, ik nam alle onverharde wegjes die ik kende, maar er was toch nog wat te weinig modder naar mijn goesting. Vandaag een nieuwe test … er was al meer modder, plassen en modder die ik normaalgezien zou kunnen ontwijken, maar nu bewust opzocht. En de eerste test was alvast geslaagd, ik ging nog steeds goed vooruit, ook op (het beetje) asfalt dat ik deed en ik was veel stabieler in de modder. Ik herontdekte dat het in mijn eigen dorp ook wel mooi is (want dat was ik even vergeten door de vakantieblues) … ik liep door de velden en de bossen en zag schotse hooglandkoeien, hazen, paarden, pony’s, schapen, …. dichtbij is het ook schoon.

Samen met mijn nieuwe trailschoenen ontdekte ik dat er ook veel schone plekjes zijn in mijn eigen dorp #elewijt #trailrunning #teamdecathlon #runnersofinstagram

Ondertussen staat mijn eerste trailwedstrijd in mijn agenda genoteerd … de Scott Offroad Run op 20 september.
Het nadeel aan trailrunning is dat de wedstrijden dikwijls ver zijn van mijn thuisdorp, anders zou ik me waarschijnlijk nog meer aan trail wagen.

Maar ondertussen zijn de eerst trailpassen gezet en zie ik helemaal het voordeel van regen en modder. Alle weer is immers loopweer (behalve alles boven 25°C althans).

Goede trailtips, parcours, wedstrijden in de buurt van Elewijt mogen natuurlijk altijd gedeeld worden in de commentaren.

Mijn helweek: Dag 7 - Plaats jezelf in perspectief

Deze zondag deed ik rebels, ik stond pas om 5u30 op. Ik vond dat het me gegund was, nadat mijn dochter mijn nachtrust wat had gehypothekeerd door per sé bij ons in bed te willen slapen, om daarna niet meer te kunnen slapen en dan hysterisch te worden door -wat we vermoeden- groeipijnen.

Dag 7 van de #helweek stond ik pas op om 5u30 #rebel maar ging ik wel nog mijn 10k lopen #iloverunning #run #nevernotrunning

Voor de rest van de dag was voor mijn part de helweek gedaan. Alhoewel de kinderen met een slecht humeur mijn dag tot een hel wilden maken, met als dieptepunt Vic die een schoen naar Bjeurn zijn hoofd smeet … die heeft weer een weekje zonder iPad verdiend.

Verder ben ik ook buiten mijn comfortzone gegaan toen Bjeurn en ik de eerste lange rit samen op de Pino Hase deden. 25-30 km/u reden we … ik vind dat nu toch wel eng in de voorste positie op de fiets, waar je niet kan sturen, noch remmen. Ik kon enkel vertrouwen hebben in mijn man, mij goed vasthouden en mijn ogen sluiten op de enge stukken.
Maar ‘t was wel super tof … smaakt naar meer … ik vermoed wel dat ik morgen stijve billen bezit.

Ook ben ik vandaag eens goed verschoten toen ik de kippen van de buren ging eten geven. Toen ik het kotje opende en al met mijn handen het eten in hun voederbakje aan het doen was, sprintte er ineens een rat weg uit dat kippenhok … niet goed voor mijn tikker … gelukkig was de rat al weg voor ik het goed en wel door had.

En nu zit het erop … de helweek. Morgen plan ik nog een eindconclusie te maken.
Ik zal het nog missen, de loopjes om 5u ‘s morgens, alhoewel ik hier beter zou mee doorgaan, want het weer leent zich de komende dagen niet echt tot overdag lopen.

Mijn helweek: Dag6 - Innerlijke dialoog

Elke morgen van de #helweek tijdens het lopen zie ik dit schatje #helweek #runnersofinstagram #run #iloverunning

 

Geen idee wat het thema van vandaag nu net inhield … ik herinner me vaag iets dat je super positief moest zijn en jezelf bewierooken. Ik heb echter geen tijd gehad (euhm prioriteit gegeven) om het hoofdstuk nog eens opnieuw te leven in voorbereiding.

Ik stond vanmorgen wel terug op 5u op en nog steeds ging het vlot, ondanks het feit dat ik de dag voordien 40u wakker was en dat ik pas om 22u30 ipv 22u was gaan slapen (ik was dus zelfs 40,5u wakker)

Ik ging weer mijn gebruikelijke 10km toertje lopen en trok deze keer eens een foto van dit schatje hierboven.

Om 8u30 had Vic al zwemles … hij doet dat goed, het zal misschien niet meer lukken om voor onze congé te kunnen zwemmen, maar ik heb er al mijn vertrouwen in dat hij het binnen 5 lessen wel onder de knie heeft. Leuk om te zien hoe goed hij zijn best doet.

 

Binnen 5 lessen kan hij het gegarandeerd #zwemmen #vicTegen 10u was ik terug thuis en ging ik eens aan het ramen wassen beginnen, maar ik besefte ook dat ik hééél moe was … en totaal geen goesting had. Mijn bed lonkte …en ik sprong erin … voor een dikke 2u. Jammer genoeg ben ik ook op heterdaad betrapt door de man.

Maar ik voel me niet schuldig, want daarna stond ik op en begon ik wel aan de ramen, en ik had er plezier in, want ik was niet moe meer.
Dat nachtje doordoen, echt waar … niet tof.
Een helweek is misschien voor herhaling vatbaar, maar dat nachtje doordoen slaagt echt op niks. Vermoeidheid is den duvel … als ik moe ben begin ik ongezond te eten, te facebooken, aan mijn nagels te bijten en lui te wezen.

In elk geval … ik ben nog niet rond … met de ramen. Wij hebben immers een groot huis met veel hoge ramen. Maar ik heb wel eindelijk de moed gehad om eraan te beginnen, en dat is al héél wat.

Soit … ik ga hier afronden want het is nu 22u32 en morgen is het weer vroeg dag (voor de laatste keer).

 

Mijn helweek: Dag 3 – Timemanagement

IMG_20150624_193655

Het thema van vandaag was timemanagement. Wat ik onthield uit het boek was “Als je vindt dat je teveel te doen hebt, en te weinig tijd hebt, dan wil dat zeggen dat je je prioriteiten beter moet stellen”.
En die prioriteiten moet je bepalen aan de hand van je doelen. In het begin van het boek wordt immers gevraagd om eens je levensdoelen te bepalen. Ik heb mijn levensdoelen die ik vroeger al eens opschreef nog eens bekeken, voor David Allen van “Getting Things Done” moest dit immers ook al, en veel zijn ze nog niet veranderd.

Wat ook in het boek staat is dat je niet alles perfect moet doen. Voldoende is voor sommige zaken immers genoeg. Maar ook dat wist ik al …. “Done is better than Perfect” remember? Maar toch blijkt het nog altijd mijn valkuil te zijn.

Timemanagement bevat dus niet veel nieuwe elementen, vermits het onderwerp me zo interesseert dat ik de meeste van de boeken die worden aangehaald al wel gelezen had en de meeste theorieën wel kende.
Wat niet wil zeggen dat ik het ook perfect in de praktijk breng natuurlijk.

Vandaag ging het opstaan nog steeds vlot (misschien ben ik stiekem een ochtendmens), en het lopen ging zelfs sneller als de 2 vorige dagen.
Vermits ik niet moest gaan werken nam ik tijdens het lopen nog even de tijd om een klein bezoekje te brengen aan een oude ijskelder op mijn route. Zoveel viel er niet te zien … maar nu weet ik tenminste dat daar niet zoveel te zien valt.
De knie deed minder pijn … ik heb de blessure er precies uitgelopen … maar voor de zekerheid ga ik morgen het lopen toch maar eens afwisselen met fietsen.

Toen ik terug thuis kwam om 6u15 stond Bjeurn al klaar om naar het werk te gaan, hij was wakker geworden door mijn wekker en kon daarna niet meer slapen … voor hem is het dus ook helweek.

Vermits het woensdag is, was ik vandaag thuis. Ik nam de tijd om mijn planning voor donderdagnacht (de nacht die ik moet door doen) alvast op te stellen en ik werkte wat andere zaken af, zoals de bedankjes voor de juffen en de meesters en andere zaken die ‘s nachts nogal moeilijk zijn (beddengoed verwisselen enz….) 

Voordat ik de kinderen moest afhalen nam ik nog even een half uurtje de tijd om -met een koffietje- de helweekthema’s van donderdag en vrijdag door te lezen.

De namiddag stond vooral in het teken van de kinderen, en van het uittesten van de pino hase 😉 … foto’s komen nog wel … beloofd.

Het was dus weer een vrij goede dag, alhoewel ik moet zeggen dat de social media vandaag toch meer lonkte als op een gewone werkdag.
De vermoeidheid begint trouwens ook voelbaar te worden. Vanavond zal ik de 22u waarschijnlijk zelfs niet halen. Bertrand Larssen mag dan wel beweren dat je met 7u slaap genoeg moet hebben, ik vind het niet aangenaam om moe rond te lopen (en mijn omgeving vindt het ook niet aangenaam als ik moe ben)

 

 

Mijn helweek: Dag 2 – Modus & Focus

Dag 2 van de helweek mooi ingezet met 10k lopen ... Hier zag ik gisteren het reetje ... Vandaag jammer genoeg niet. #iloverunning #helweek #runnersofinstagram #runningDe dag van vandaag stond in het teken van Modus & Focus. Een tof thema vind ik.

Het komt neer op het volgende … je modus is de rol die je vervult. Dit moet je bewust doen … op het werk ben ik in werkmodus, en thuis ben ik in mamamodus. Maar het gaat verder … als je bv. een vergadering hebt, en je wil een bepaalde uitkomst, dat moet je niet afwachten in de hoop dat het naar jouw goesting zal evalueren, maar je moet jouw modus sturen en zo deze uitkomst actief nastreven.

Focus is iets waar ik héél hard in geloof … Focus en eenvoud.
Onlangs hoorde ik nog op een TED talks podcast dat de basis van geluk in focus ligt. Mensen die helemaal in iets opgaan … of dat nu een boek lezen is, een taak op het werk, de was opplooien … die zijn op dat moment ook gelukkiger.
Het is de kunst om in de juiste focus te geraken … en daar heb ik het soms moeilijk mee. Ik laat me soms afleiden en doe iets wat naar “multitasking” neigt, maar “multitasking” is een mythe. En dat merk ik ook bij mezelf, tegen het eind heb ik niets deftig afgewerkt en geraak ik gefrustreerd.
Eén ding te gelijk doen dus en de lastige dingen niet uitstellen (want die kunnen op de achtergrond ongemerkt je humeur verzieken).

En ook … dankbaarheid tonen. Dat was de opdracht voor vandaag.

Om 5u08 werd ik wakker … wekker vergeten zetten … ik sprong gezwind uit mijn bed (mij overslapen geeft altijd zo’n adrenalinekick waardoor ik snel mijn bed uit geraak … ne mens zou zich elke dag 8 minuten moeten kunnen overslapen)

 

Om 5u15 stond ik al buiten in de regen in hardloopmodus. Ik liep door een privaatdomein, de reden dat ik daar graag bij ochtendstond ga lopen, is dat ik daar al 2 keer een ree heb gespot. Op de plek van de foto zag ik er gisteren weer eentje, maar vandaag geen chance op dat vlak.
Op knievlak wel chance, want deze heeft het goed uitgehouden.
Heerlijk vind ik dat, zo ‘s morgens vroeg lopen … precies of de iedereen nog slaapt en de wereld even van mij alleen is.

Op het werk probeerde ik mijn werk in blokken op te delen en mijn focus te behouden. Niet altijd gemakkelijk op een groot landscape-buro. Die landscape, dat is één van de dingen op het werk waar ik het het moeilijkste mee heb. Niet goed voor de focus.
Vandaag werd de dag gebroken door interactieve zaken (een nieuwe collega rondleiden, een vergadering, ….) en slaagde ik er ook in de todo-lijst wat af te werken. Ik gaf een collega die goed werk had verricht een compliment (welgemeend … dat had ik anders ook wel gedaan)

Tijdens de helweek is het ook een opdracht om gesprekken met collega’s tot een minimum te beperken, maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Ik vind dat er tijd moet zijn voor wat persoonlijke inbreng, dat komt de samenwerking enkel ten goede, zeker tussen verschillende afdelingen. Wat niet wil zeggen dat ik een kwartier heb zitten tetteren, maar wat small talk moet kunnen vind ik.
Als ik de small talk begin te skippen … dat is voor mij trouwens het signaal dat ik gestresseerd ben.

Thuis was het dan terug naar mama-modus. Waar ik soms wel eens afgeleid durf zijn door mijn gsm als de kinderen maar blijven treuzelen tijdens het eten, probeer ik nu meer interactie met de kinderen te krijgen. Een succes, want Liv vertelde voor een keer uit zichzelf iets over haar dag. En Vic hielp ik met het sorteren van zijn voetbalkaarten … zijn ideale quality time met zijn mama.

Het is grappig, maar social media staat nu op mijn todo-lijst. Ik weet het, ik heb deze morgen wel een foto geplaatst op instagram en ik kondig mijn blogberichten wel aan op facebook, maar voor de rest ben ik amper op social media aanwezig geweest. Ik heb wel al vanalles gemist, maar daar brengt mijn man me wel van op de hoogte.

In plaats van afgeleid te zijn door mijn gsm, las ik daarnet in een dood momentje het hoofdstuk voor morgen in het helweekboek (timemanagement).

En in plaats van iets ‘even snel tussendoor’ te doen, waardoor ik helemaal vergat met wat ik nu weer bezig was, zet ik dat nu op de ‘todo-lijst’.

Een geslaagde dag dus weer … maar wel weer te kort … want het is nu 21u16 en Bjeurn komt straks thuis met onze nieuwe (tweedehands)Pino Hase” in de koffer … en ik heb super veel zin om een testritje te gaan doen.
Maar alhoewel die 22u vroeg is om in bed te kruipen, weet ik ook dat ik deze moet aanhouden, anders vrees ik dat ik het einde van de week niet haal (althans toch niet met een goed humeur)

 

Sportbulletin – Voorzichtig doorgaan

Nieuwe looproute #avondrun #nevernotrunning #iloverunning

Vermits ik vorige week toch nog wel serieus last had van mijn knie (3 van de 4 keer deed de knie pijn), pakte ik het deze week anders aan.

Ik liep 5 keer, maar veel kortere afstanden en op ‘t gemak. (1 keer van de 5 deed mijn knie pijn)
Ik vond ook een nieuw toertje, langs water, door weides en bossen. Ongelooflijk eigenlijk dat al dat moois zo dicht tegen mijn deur te vinden is, terwijl ik toch al in een serieus volgebouwd dorp woon.

De loopgoesting is terug, dat merk je zeker op de derde training, daar kwam ik om 5u voor uit mijn bed (al wat voorbereiding voor helweek).

Het experiment “lopen met de kinderen” was geen succes, maar morgen gaan Liv en ik er nog eens voor … wij willen samen 3 km lopen. Ik ben benieuwd.

 

De cijfers

Training1: 5.03 km – 30m:28s – 6:04 min/km
‘s avonds liep ik mijn nieuw lievelingstoertje, wat hou ik toch van die lange dagen.

Training2: 8.10 km – 45m:58s – 5:40 min/km
Een uitbreiding van mijn looptoertje, minder op ‘t gemak, want ik besefte ineens dat ik -als ik nu niet snel vertrok- de volgende 2 dagen niet zou kunnen lopen. Mannen met hobbies, ‘t is toch godgeklaagd voor een verslaafde hardloopster.

Training3: 7.72 km – 43m:47s – 5:40 min/km
Dees was een beetje zottekes. Ik stond om 5u op om te gaan lopen nu het nog fris was, want lopen als het bijna 30°C is, dat is niet aan mij besteed.
De laatste 100m voelde ik mijn knie terug opspelen.

Training4:
2.50 km – 24m:30s – 9:49 min/km
5.13 km – 
28m:40s – 5:35 min/km
Deze training bestond uit een stuk met de kinderen, en een stuk met de kinderen. Rara wanneer de kinderen erbij waren. Een ramp, niet voor herhaling vatbaar. Liv die had er goesting in, ze wou persé eens 3km met mij lopen, jammer genoeg moest Vic ook mee … en deze had er geen zin in. Na 13 keer stoppen (ik heb het nageteld op de endomondografiek), was ik het beu en stapten we terug (terwijl het eigenlijk sneller zou geweest zijn om verder te stappen)
Daarna ging ik mijn frustraties alleen weglopen.

Training5: 5.10 km –  28m:33s – 5:36 min/km
Mijn toertje, in het gezelschap van de podcast “serial”

Sportbulletin – Hoe versla je de loopdip ?

run_often_quote

 

Ik heb een serieuze loopdip achter de rug. Na de 10 miles liep ik 3 weken niet, en dat moest ik echt wel bekopen tijdens de 20km van Brussel. Ik liep daar wel een mooie tijd, maar ik ben toch vrij diep moeten gaan, en dat merkte ik vooral nadien.

Tijd om me te herpakken dus, en daar begon ik deze week mee.

Een vriendin vertelde me dat als zij geen goesting heeft, dat ze gaat lopen tegen een zeer lage hartslag. En ik besloot ook zoiets te doen, ik moest lopen, maar ik ging mezelf niet te moe maken. Gene stress, geen snelle tijden, gewoon proberen de goesting terug te vinden.

Zo liep ik deze week ook 2 keer in het gezelschap van de heidejoggers. Dat is voor mij altijd een manier om de loopgoesting terug wat op te wekken.

Jammer genoeg heb ik blijkbaar toch een overbelasting aan mijn linkerknie. Ik voelde het voor ‘t eerst na de 10 miles, daarna terug na de 20km van Brussel en deze week had ik er ook nog last van.
Internet leerde me dat het een beginnende lopersknie is. Echt zorgen maak ik me nog niet, vermits de pijn altijd snel weer weg is, en pas na enkele kilometers opkomt.
Ijs leggen en niet forceren moet hopelijk voldoende zijn.

Dan komt de goesting terug, en nu hebben we dit dus weer … ‘t is toch godgeklaagd.

De cijfers

Training1: 5.75 km – 36m:18s – 6:19 min/km
Tegen ‘t eind last van de knie

Training2: 8.37 km – 57m:41s – 6:53 min/km
Lopen met de heidejoggers. Er stond 10km op het programma, maar toen mijn knie terug opspeelde nam ik wijs het besluit om maar verder te stappen (gelukkig kon ik nog een shortcut nemen)

Training3: 4.75 km – 29m:07s – 6:08 min/km
Een testloopje om de knie te testen … geen zeer meer. 

Training4: 18.95 km – 2h:05m:30s – 6:37 min/km
De loopgoesting komt stilaan terug … het verstand jammer genoeg niet. 19km is geen goed idee als je last hebt van je knie. De laatste 3 kilometer speelde de knie terug goed op en ik was feitelijk wat boos op mezelf, want dat was natuurlijk op voorhand te voorspellen.
Maar het was wel tof, in het gezelschap van 2 heidejogsters, dat dan weer wel.

Ik liep de 20 km van Brussel

Klaar voor de start ... heerlijk loopweer trouwens #20kmbruIk liep de 20 km van Brussel, dit jaar ook voor het goede doel, maar een ander dan vorig jaar.
Een collega van mij maakt deel uit van de vereniging abPSE, en zij staan voor een betere toekomst voor kansarme kinderen in Cambodja.

Het slechte nieuws was dat ik weer met een lelijk T-shirt moest lopen, het goede nieuws is dat ik toch het goede doel steunde en dat jij dat ook nog kan doen.
Moest je nog een goed doel zoeken om dit jaar te steunen kan je me altijd sponsoren op rekeningnummer BE55 0015 3055 7744 met vermelding van sponsoring Annelies Claes

Ook was het wel eens plezant om dit met het werk te kunnen doen. Altijd tof om je collega’s eens van een andere kant te leren kennen.

Vorig jaar had ik me blijkbaar vooraf het doel van 1:50 gesteld, dat ik ook ruim haalde met 1:48:59.

Dit jaar was het moeilijk in te schatten. Na de marathon had ik immers een loopdip. De 10 miles liep ik nog wel in een zeer goede tijd, maar na deze 10 miles had ik ook weer niet veel meer gelopen.
Moeilijk dus om in te schatten welke tijd ik moest nastreven.
Dat 1:40 niet mogelijk was, dat wist ik wel, maar ik hoopte wel om mijn tijd van vorig jaar te verbeteren.

Het verbeteren van dat record, dat lukte … in 1:43:15 liep ik de wedstrijd uit … schoon … gezien de omstandigheden.

Maar ik moet zeggen … ondanks dat het ideaal loopweer was (fris en regenachtig) was het zwaar.
Ik heb er minder van genoten dan verleden jaar, het parcours scheen me zwaarder, ik moest precies meer slalommen en er was minder afleiding onderweg … ik spotte zelfs geen verklede mensen. Maar waarschijnlijk ligt dat allemaal gewoon aan het feit dat ik toch wel diep gegaan ben.

De eerste stappen die ik na de aankomst stapte merkte ik dat mijn linkerknie zeer deed en een half uur later kreeg ik hoofdpijn achter mijn linkeroog. Moeilijke vertering dus … de 20 km van Brussel (en dat zie je ook wel op de foto hieronder … na de inspanning … zeer gelukkig zag ik er niet uit)

Al een chance bracht een collega me naar huis en was ik zelfs nog even alleen thuis. Ik kon er dus van profiteren om nog even in mijn bed te kruipen tot ik gewekt werd met “MAMAAAAAA, waar ben je ???!!!”

Volgend jaar wordt 1:40 mijn eindoel (zeg ik nu … maar in april loop ik de marathon van Wenen dus een nieuwe loopdip is niet onwaarschijnlijk) en verteer ik de wedstrijd hopelijk wat beter.

Desalniettemin ben ik zeer content met de prestatie. Dit is niet mijn PR op 20km, maar wel mijn PR op de 20km van Brussel, en deze wedstrijd blijft voor mij toch wel speciaal.

1u43 content maar met een zere knie. Volgend jaar gaan we voor 1u40 #20kmbru #iloverunning

Sportbulletin – Antwerp 10 miles

Deze dag stond in het teken van de 10 miles.

In de ochtend supporterden we voor de vrienden heidejoggers die de marathon liepen. Met vijf waren ze, da’s dus al eens de moeite om vroeg voor uit uw bed te komen.
De marathon was héél wat kleinschaliger dan een Parijs, maar voor de supporters was dat eigenlijk wel héél plezant. De lopers waren sneller gepasseerd (want maar 1 wave), en vermits ze niet me zoveel waren kon je een groot deel persoonlijk aanspreken (wat tegenwoordig nog leuker is, nu de naam ook op de loopnummer vermeld is).
Na 2 keer supporteren herkende je trouwens al véél van de lopers (vooral de vrouwen, want ik supporter vooral vrouw) … en zij ons ook … zo was er een zekere Marie die zei “Hé, dat heb je daarnet ook naar me geroepen”.
De heidejoggerlopers deden het trouwens ook super goed, tof om te zien als supporter, dat de lopers nog kunnen genieten.
Naar voorbeeld van wat we in Parijs zagen trokken wij er ook met de step op uit … altijd tof … wij hebben trouwens vrij grote steps waar we met zijn 2 (ouder en kind) op kunnen. Alhoewel dat met mij iets vlotter gaat dan met Bjeurn.

De supporters

Naar de 10 miles had ik eigenlijk niet zo toegeleefd en dat merkte ik aan de voorbereiding die op niets trok.

  • Mijn geluksoorbellen niet aan (maar al een chance brachtten die dat ik van Gerhilde kreeg blijkbaar ook geluk)
  • De dag voordien geen pasta gegeten
  • Niet volledig uitgerust
  • De gellekes die ik had klaargelegd vergeten mee te nemen
  • De haarrekkertjes die zich niet meer in mijn zak bleken te bevinden, waardoor ik met losse haren moest lopen (irritant)
  • Gedehydrateerd aan de start (ondanks de goede raad die ik altijd aan anderen geef)

Maar gelukkig had ik een geheim wapen … “Bjeurn”

IMG_20150426_212656

Bjeurn leende bij een collega een haarlint.
En mijn dorst leste hij door aan het startvak een aquarius uit de kant te pakken (vele lopers dumpen hun drank in het startvak). Dat zijn dus blijkbaar de truken -van de onvoorbereide loper- die ik nog niet kende. We kregen wel rare blikken, maar de dorst was toch gelest. Want al dorstig starten is helemaal niet goed.
Verder haasde Bjeurn me het hele parcours, hij pepte me op, toonde me waar ik best kon lopen en en waarschuwde me voor dorpels. Heerlijk vind ik het als er zo voor me gezorgd wordt.

Niet dat ik er zo van genoten heb, ik durf zelfs beweren dat ik zwaarder afgezien heb dan tijdens de laatste marathon. Het doel was immers om een PR te lopen, nl. 1u20.
En ondanks dat ik aan kilometer 6 zeker was dat het niet zou lukken, vond ik mijn tweede adem en gingen we ervoor.
Het was niet gemakkelijk … maar uiteindelijk finishten we samen in 1u18.
Dees pakken ze ons weer niet meer af.

IMG_20150426_212249

Wat doe je in de 2 dagen voor de marathon?

Je doet een testloop, dat zou goed zijn voor het vertrouwen, jammer genoeg was ik al moe na 2km.
Parijs marathon

Je bent dankbaar voor de lieve attenties en succes berichtjes van familie en vrienden.
Parijs marathon

Je gaat op stap met de mascottes en je huurt een fiets om Parijs te verkennen (en de benen te sparen). Je neemt je voor om volgende keer je step mee te nemen, want dat is blijkbaar de trend in Parijs.
Parijs marathon

Je vergeet niet romantisch te doen
Parijs marathon

Parijs marathon

Parijs marathon

Je verkent de start en finish en maakt al eens een schone finishfoto
Parijs marathon

Parijs marathon

Je eet, eet, eet en eet. Constant en overal.
Parijs marathon

Je zoekt en vindt de blauwe lijn (dit is de ideale lijn die je moet volgen als je geen meter teveel wil lopen, deze wordt op het wegdek gespoten)
Parijs marathon

Je doet je best om marathonlopers te spotten, die zien er trouwens zo uit.
Parijs marathon

Je haalt je startnummer af, en maakt selfies bij je naam.
Parijs marathon

Je gaat naar de expo met gigantisch veel stands aan loopgerief. En komt tot de conclusie dat de gemiddelde loper een smakeloos persoon is met een voorliefde voor fluo.

Je laat een pace-bandje drukken, ideaal voor als de loopgps begint te flippen (wat gebeurde bij ons testloopje).
Parijs marathon

Je probeert je startvak om te wisselen voor een sneller, wat enkel mag als je een officiële eindtijd van een halve marathon kan voorleggen. Bjeurn kon dit, ik niet (want endomondo is geen afdoende bewijs). Jammer … want toen we ons een jaar geleden inschreven moesten we geen bewijs leveren.
Lessons learned … wees ambitieus bij je inschrijving, een startvak afzakken mag altijd.
Maar ik laat het niet aan mijn hart komen, als ik kan inhalen is het misschien goed voor de moraal.

Je checkt 10 keer per dag de weersvoorspelling (die te mooi is naar mijn goesting)

Je hoopt dat je kan slapen.

Parijs Marathon – week 17/18 – Op zijn Scandinavisch

Leeggelopen ... nu enkele dagen koolhydraten bannen en naar uithongermodus want ik ga voor de scandinavische voorbereiding. #ParisMarathon #marathontraining

 

Ik liep ook deze week mooi mijn kilometers, maar echt gefocust was ik toch ook niet.
Maar nu we het verjaardagsfeest van Vic achter de rug hebben kan ik me volop op de marathon concentreren.
Ik besloot samen met Bjeurn om toch voor de scandinavische voorbereiding te gaan. Hier vind je de uitgebreide uitleg maar kort samengevat komt het op het volgende neer.
Je loopt jezelf leeg (eens goed doorlopen) zodat al je glycogeenvoorraden uitgeput zijn.
Hierna snakt je lichaam naar koolydraten om de voorraden terug aan te vullen. Maar in plaats van koolhydraten te eten ban je deze voor 4 dagen. Je lichaam komt zo in uithongeringsmodus.
3 dagen voor de marathon begin je koolhydraten te stapelen, en doordat je lichaam in hongersnoodmodus was neemt het veel beter de koolhydraten op en kan het meer glycogeen stapelen als in normale omstandigheden.
Waardoor je dus meer energie hebt tijdens de marathon.
Ik ben eens benieuwd wat het zal geven. Het is me nog niet volledig duidelijk wat ik moet eten als ik de koolhydraten ban (geen brood, rijst, muesli, havermout, aardappels, fruit), ik ben ook eens benieuwd hoe mijn lichaam hierop zal reageren. Ik had daarnet al wat hoofdpijn, maar dat bleek thuisgekomen te verklaren door ‘al verbrand door de eerste lentezon’.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 36,24 km
Gewicht (gemiddelde van week): 56,8 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 6.01 km – 30m:40s – 5:06 min/km
Gewoon, ‘s avonds in het dorp 

Training 2: 14.06 km – 1h:24m:45s – 6:02 min/km
Nog eens met de heidejoggers. Het eerste deel deed ik met Steven die de marathon van Antwerpen zal lopen, exact 2 weken na mijn marathon. Hij is nog volop bezig in de zware weken terwijl ik al aan het afbouwen ben … ik moet zeggen dat ik helemaal niet jaloers ben

Training 3: 6.16 km  – 31m:19s – 5:05 min/km
Op tijd gestopt met werken om nog vlug te kunnen gaan lopen vooraleer de kinderen in de nabewaking af te halen. Ik kwam daar dus weer af in mijn looptenu (maar zo kennen ze me op ‘t school ook al)

Training 4: 10.01 km – 51m:27s – 5:08 min/km
Mezelf leeglopen. ‘s morgens at ik nog een beetje muesli daarna liep ik mezelf leeg (denk ik toch) en nu is het de bedoeling dat de scandinavische tapering wordt ingezet. We bannen de koolhydraten.

Blessuregewijs: alles ok

Parijs Marathon – week 16/18 – Tapering

Ik offerde mijn oudste schoenen op en liep eens door de leuke modder paadjes. Tof ... al denk ik dat ik nog harder schrok als de ree waar ik ineens oog mee stond #trail #marathontraining #ParisMarathon

De tapering is begonnen. Tapering is het rusten en afbouwen van de trainingsintensiteit. Je zal wel zien aan de grafiek dat de kilometers enorm zijn afgenomen. Zalig vind ik dat.
Net op tijd ook … ik ben niet ziek zoals de vorige keer, maar ik had wel al een koortsblaasje, wat toch betekent dat het allemaal wat begint door te wegen.

Ik ben eigenlijk nog niet zoveel bezig met de marathon (meer met blogmeets, todo-lijstjes, vloeren schuren en inoliën, verjaardasfeestjes plannen, enz).
Gelukkig staat Bjeurn enthousiast (en zal hij hopelijk mijn ideale voeding wat plannen). Hij was al bezig over jezelf leeglopen (zo diep mogelijk gaan), dan jezelf uithongeren voor enkele dagen en daarna beginnen koolhydraten stapelen. Dat zou ideaal zijn voor de opname van de koolhydraten omdat je lichaam in uithongeringsmodus was en nu gretig alles opstapelt.
Klinkt me niet echt gezond en ik heb dat verleden keer niet gedaan, dus ik ben dat nu ook niet van plan.

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 39,77 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.35 km – 46m:29s – 5:34 min/km
De wekelijkse voetbaltrainingsloop

Training 2: 13.01 km – 1h:23m:13s – 6:24 min/km 
Nog eens met de heidejoggers

Training 3: 8.08 km – 46m:39s – 5:47 min/km
Wat een dag. Gaan lopen, direct daarna de vloer van de speelkamer afschuren, Vic gaan halen van de voetbal, direct de vloer van de speelkamer in oliën, klaarmaken voor de blogmeet.
Dit was dus zo’n dagje dat het lopen moeilijk in te plannen was. Maar ik had evengoed donderdag of vrijdag kunnen gaan lopen … toen had ik zelfs tijd, maar geen zin.

Training 4: 10.33 km – 58m:01s – 5:37 min/km
Dit was een bevreemdende dag … maar wel de leukste loop van de week.
‘s morgens werd ik wakker voor 5u (NIEUW UUR … dus 4u oud uur), 40 minuten later stond ik van pure ellende maar op.
Eerst wat bloggen en ontbijten, daarna besloot ik te beginnen lopen, dan had ik daarna nog zelfs tijd om de speelkamer verder in te oliën (en dan had ik een dag voorsprong).
Het regende en ik had echt geen zin om op asfalt te lopen, dus ik besloot mijn oudste paar sportschoenen te nemen en dat op te offeren (als je 4 paar loopschoenen hebt is dat echt wel geen probleem). En zo vertrok ik langs landelijke wegjes en ik deed geen moeite om de modder te ontwijken.
Toen besloot ik om me toch eens te wagen in dat boswegje dat eigenlijk privaat is. Ik vond het wel spannend want daar stond een caravan die me bewoond leek. Omdat ik al wat gespannen was schrok ik me ongelooflijk hard toe ik iets op de weg zag … een waakhond die me gaat aanvallen (schoot door mijn hoofd) … maar het bleek een ree te zijn, die evenals ik een fractie van een seconde verstijfde om en dan vandoor te gaan. Heerlijk moment … ik denk dat ik wel meer privaat-wegjes ga verkennen.

Blessuregewijs: geen klachten … jeuj

Parijs Marathon – week 14/18 – Met vleugels

IMG_20150315_220348

Misschien is een marathon in het voorjaar interessanter als één in het najaar. Bij de vorige marathontraining werd ik tegen het einde (eind september, oktober) ziek. Ik heb het gevoel dat dat deze keer niet gaat gebeuren (hout vasthouden). Ik voel dat ik meer energie krijg doordat de dagen beginnen te lengen.

Het gewicht dat is zeer moeilijk. Tegen het eind van de week was ik serieus gefrustreerd omdat ik maar niet onder die 57 geraak terwijl ik zo mijn best doe. Daarmee heb ik me vanaf vrijdag wat laten gaan en heb ik zaterdagavond chips, chocolade en snoep gegeten terwijl Bjeurn weg was (ik snoep het liefst stiekem).
De dag daarna was de duurloop en voelde ik me mega vadsig en schuldig, maar dat bleek voor niets nodig want ik zette een super prestatie neer. Misschien een idee voor de dag voor de marathon “chips, snoep en chocolade”. I like.
In elk geval, vandaag heb ik nog eens goed geprofiteerd, en morgen herpak ik mezelf weer.

Zoals je hieronder kan lezen ging het lopen deze week feitelijk héél goed.

Wil dat dan zeggen dat alles hier perfect loopt? Jammer genoeg niet. Bjeurn sukkelt al de hele met hamstrings. Fingers crossed dat dat hij snel weer “up and running” is.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 55 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.35 km – 47m:42s – 5:43 min/km
Tijdens de voetbaltraining van de zoon, toffe looptoer die ik nog maar weinig deed omdat het altijd te donker en te eng was daar. Nu niet meer.

Training 2: 15.61 km – 1h:29m:14s – 5:43 min/km
De loop op woensdagvoormiddag. Eigenlijk had ik interval moeten lopen maar ik zag het echt niet zitten. Om dat voor mezelf goed te praten nam ik me voor om volgende keer wat sneller te lopen

Training 3: 8.01 km – 40m:53s – 5:06 min/km
Ik stopte vroeg op ‘t werk, zodat ik nog vlug een toertje kon gaan lopen voordat ik de kinderen van ‘t school (nabewaking) ging afhalen.
Omdat ik woensdag mijn interval niet gedaan had, liep ik nu wat sneller. Eigenlijk ook omdat ik weet dat de kinderen het niet leuk vinden om in de nabewaking te blijven en omdat ik me wat schuldig voelde.
En zo sta ik dan weer aan ‘t school in looptenu (daar is ze weer in haar loopkleren)

Training 4: 22.51 km – 1h:54m:09s – 5:04 min/km
Vandaag stond er een duurloop op marathontempo op het programma. Eén van de beste marathontips die ik ooit kreeg (bedankt Kristof) was dat ik 2 duurlopen van +- 20km moest doen in marathontempo … dit om wat vertrouwen te geven en om een gevoel te krijgen hoe je moet lopen op de marathon.
Het plan was tegen 5:27 min/km (11km/u) te lopen, maar al snel voelde ik dat er veel meer in zat.
En er zat misschien zelfs nog meer in want tegen het einde ben ik nog serieus versneld. Dit is een nieuw PR op de halve marathon, nl. 1h:46m:59s.
Ik kan er nog steeds niet van over dat ik zo goed heb gelopen. Ik denk niet dat ik de marathon aan dit tempo kan (of misschien wel), maar er zit waarschijnlijk wel meer in dan 5:27 min/km.
Plan is om te mikken naar 5:15 min/km en hartslag tussen 160 en 170.

Blessuregewijs: rechterscheen is gevoelig

Parijs Marathon – week 13/18 – Changement de décor

Changement de décor #marathontraining #ParisMarathon #zoniënwoud #30K

Deze week was een goede loopweek … de lente komt steeds meer en meer piepen … en de dagen worden langer. Binnenkort loop ik ook mijn avondloopjes misschien in het licht en door het veld in plaats van in den donkere door de verlichte geasfalteerde straten van mijn dorp.

Vermits ik zondag een blogbrunch op het programma had (daar ga ik echt nog eens over bloggen, want ondertussen is hij achter de rug en ‘t was vree tof) gingen we zaterdag lopen. Nog eens samen, Bjeurn en ik.
En in een andere omgeving, nl het zoniënwoud. Pittig en nogal geaccidenteerd, maar ook schoon en in de natuur (zou trailrunning zo voelen?).
Met zijn 3 lussen van 5, 10 en 20km heeft het zoniënwoud in elk geval voor ieder wat wils.
Net zoals “verandering van spijs doet eten”, zo doet “changement de décor” lopen.

Eindelijk vond ik ook “de” marathonsokken, dit was de eerste duurloop dat ik geen blaren kreeg na 20km.
Ik kan u verzekeren, 6km met blaren lopen is niet plezant, maar een marathon met blaren lopen lijkt me pure ellende.

Waar Bjeurn ondertussen al 6kg is afgevallen, ben ik er ongeveer 2 kwijt. En dat zijn er 2 die me in niet-marathonperiode ook storen.
Wel merk ik dat het de laatste tijd gemakkelijker lijkt om gezond te eten. Het lijkt of ik ben afgekickt van de suiker (niet dat ik suiker ban, maar vermits ik ben gestopt met snoepen krijg ik wel een héél deel minder binnen).

“Snoep gezond, eet een wortel” is nu het nieuwe moto.
Eet een appel, dat is voorbijgestreefd. Ik moet van mijn dietiste 2 stukken fruit per dag eten, maar ook niet meer. Er zijn dus blijkbaar mensen die zich dik eten aan fruit. Groeten zijn echter wel onbeperkt (als supplement op een evenwichtige voeding natuurlijk).
Let wel … ik snoep enkel van die dunne wortels, die je koopt met het loof nog aan. Veel smakelijker dan zijn dikke en grote broer.

Echte lopers herken je aan de melk #melk #recuperatie #marathontraining #ParisMarathon

 

“Recupereer gezond, drink melk”

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 61 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57 kg
Rusthartslag: 55

Training 1: 6.40 km – 38m:26s – 6:01 min/km
De uitnodigingen van Vic zijn verjaardagsfeest al lopend rondgebracht. Toen ik thuiskwam stond de man al vol ongeduld te wachten om zelf te gaan lopen.

Training 2: 15.69 km – 1h:31m:13s – 5:49 min/km
Deze liep ik woensdagvoormiddag, in klaarlichte dag lopen is toch altijd toffer. Dit was een pittige tempoduurloop met 3 blokken van 11min.
Het lukte niet altijd even goed mijn hartslag laag te houden tijdens de ruststukken, want ik was te zeer in gedachten verzonken om op mijn hartslag te letten.
In gezelschap van Roosbeef die zachtjes in mijn oren zong. Soms zit je helemaal “in” een boek, welnu … ik zit helemaal “in Roosbeef” 

Training 3: 8.31 km – 41m:53s – 5:03 min/km
Vic naar de voetbal, ik terwijl gaan lopen.
Staat ze daar nu ‘weer’ in haren looptenu … vragen ze zich wellicht af. Tja, ik zou ook liever elegant gekleed mijn zoon gaan afzetten en ophalen (maar ik heb me erover gezet)

Training 4: 30.68 km – 3h:15m:10s – 6:22 min/km
Eens iets anders, lopen in het zoniënwoud. Pittig dat wel, want het parcours is behoorlijk geaccidenteerd. Maar in de natuur (is dit het trailgevoel?), en eens uit mijn dagdagelijkse omgeving.
Deze loop deed ik met de man, zo plezant dat we dit samen kunnen doen. Ik denk dat ik na de marathon … als hij zijn loopschoenen in een hoek sjot en zijn fiets terug van de haak haalt … eens goed ga huilen.

Blessuregewijs: alles ok

Parijs Marathon – week 12/18 – Halfweg

outfit10

 

Ik verschoot er zelf van, maar ik was weer toe aan nieuwe loopschoenen. Elke 1000km worden loopschoenen best vervangen (en als blessuregevoelig meisje volg ik dit consequent op). Mijn vorige loopschoenen was ik bijlange nog niet beu gezien, en ze waren al aan vervanging toe.
Daarmee dat ik besloot eens voor een (zeer) flashy paar te gaan, onder het moto … “ze zijn waarschijnlijk toch al versleten eer ik ze beu ben”.
Dit zijn de Asics Gel Nimbus 16, de opvolger van deze.

En ondertussen zitten we halfweg, halfweg in de reeks van 6 zware trainingsweken (met duurlopen van +20km). Daarna kan het rusten beginnen … ik kijk er al naar uit.

Alhoewel ik moet zeggen dat mijn energielevel tegenwoordig terug vrij hoog staat. De winterdip waar ik elk jaar behoorlijk veel last van heb, lijkt voorbij.

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 55 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,2 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.45 km – 43m:26s – 5:08 min/km
Terwijl onze Vic voetbaltraining had, ging ik lopen. Soms vraag ik me af wanneer hij zich zal beginnen schamen voor zijn mama die hem in looptenu komt brengen en halen (hopelijk pas op de leeftijd dat hij oud genoeg is om alleen te gaan)

Training 2: 15.79 km – 1h:37m:53s – 6:12 min/km
Het was al lang geleden dat ik nog eens interval deed (alhoewel de bergloop verleden week door de sneeuw ook wel pittig was). Dit keer interval volgens mijn schema. 6 sessies van 5 minuten. 

Training 4: 25.00 km – 2h:15m:45s – 5:26 min/km
Voor de duurloop probeer ik toch altijd wat variatie in te bouwen. Dit keer plande ik weer een route met de fietsknooppunten, maar met eindpunt op een 6-tal kilometer van me thuis. Dat gaf de vrijheid me eens wat nieuwe knooppunten te leren kennen. Eens aangekomen kwam Bjeurn met de auto tot daar, zodat hij de toer in omgekeerde richting tot thuis kon lopen en ik tot thuis kon rijden. Dat is handig aan hetzelfde schema volgen.
Deze duurloop deed ik op (gewenst) marathontempo. Ik zou de marathon graag tegen 11km/u lopen en dit was al een testje. De eerste 20km gingen super vlot, de laatste 5 een pak minder. ‘ is natuurlijk altijd waar je op ingesteld bent.
Normaal loop ik met een podcast, deze keer was mijn hoofd te vol met gedachten. Een discussie over de verjaardagskado voor het verjaardagsfeestje van Vic zat immers te levendig in mijn gedachten.
Geen podcast dus deze keer, maar wel de muziek van Roosbeef. Ik ben zwaar fan !!!!

Blessuregewijs: momenteel zit ik in de zetel met een icepack op mijn rechterscheen.

Parijs Marathon – week 11/18 – Alternatief

20150218_085826

Zoals je zal zien ben ik deze week niet aan mijn kilometers gekomen … volledig te wijten aan een deugddoende skivakantie.
Toch is een skivakantie geen excuus om niet te lopen. Ter plaatse ging ik één keer lopen en de dag na aankomst stond een duurloop van 26km op de planning.

Ik moet zeggen, ik was niet van plan om op mijn skivakantie te gaan joggen, bijna had ik mijn loopgerief niet meegenomen.
Tot ik een filmke zag van een loopvriend, waar hij door de sneeuw liep. Het was zo aanstekelijk dat ik prompt van gedacht veranderde en mijn loopkleding in mijn valies gooide (die ik nochtans zo minimalistisch trachtte in te pakken … als gevolg moest ik mijn loopschoenen aan voor onderweg … geen zicht, maar ik zette me erover)

Als antwoord op het filmpje van de loopvriend, maakte ik mijn eigen filmpje … om jullie goesting te doen krijgen in een alternatieve training, wat trailachtig maar dan in de sneeuw.
Let ook op de wolk (die je ook op de foto ziet) … door temperatuursinversie (warmer boven dan beneden) vormde zich een wolk die 2 dagen in het dal bleef hangen, en tijdens mijn loop kwam hij naar boven … zeer bevreemdend.

Zoals te verwachten ben ik niet vermagerd op skivakantie (alhoewel mijn collega beweert dat je sowieso afvalt op een skivakantie … ik zal te weinig dansen op de après-ski waarschijnlijk).
Niets aan te doen, niet opgeven en blijven mijn best doen (en geloven in mijn moto … wat er snel bijkomt, gaat er ook snel terug af)

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 34 km
Gewicht (gemiddelde van week): 60 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.78 km – 44m:17s – 7:39 min/km
Gaan lopen ‘s morgens op skivakantie. Pittig, vooral het eerste gedeelte dat constant omhoog ging. De terugweg was aangenamer.
Heerlijk was het, vanaf nu is dit een verplicht nummer tijdens skivakantie (je bent er immers niet geweest als je er niet gelopen hebt)

Training 2: 28.34 km – 3h:05m:19s – 6:32 min/km
Duurloop met Bjeurn. Het ging verbazend vlot, zo na een week skiën.
Onderweg zouden we gezworen hebben dat we Marleen Renders tegenkwamen, met een loopbuggy met een baby in, een meisje op een step en een jongen die mee liep. Maar wat googelen leerde ons dat ze in Zonhoven woont. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat ze Kampenhout uitkiest om te gaan lopen (en met kinderen waarvan er maar één van haar kan zijn). Maar het was een waardige dubbelganger.
Nadat ik het verleden week te warm had, ben ik overgeschakeld van winteroutfit naar lenteoutfit 
(4/5e tight en T-shirt met korte mouwen en een pulleke), en het was aangenaam zo … stralend zonneke … niet te koud en niet te warm … ideaal loopweer.

Blessuregewijs: zo goed als ok

Parijs Marathon – week 10/18 – Volhardend

Een minder uitgebreid weekverslag als normaalgezien.
Omdat bloggen vanaf de gsm niet zo evident is.

Deze week liep ik slechts 3 keer, geen slechte zaak met mijn allereerste spierverrekking die ik opliep tijdens de lang duurloop.

Deze week ook geen grafiek, maar de grafiek van vorige week is wel bijgewerkt.

Deze week eveneens geen foto, ‘t is mageren Hans vandaag, enkel het hoogstnoodzakelijke.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 47 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57.7 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 6 km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 14 km
Wat toerekes met de heidejoggers. Niet te lang want Bjeurn stond me thuis op te wachten in looptenue … ambetant soms, twee lopers in huis

Training 3: 27 km
De lente is begonnen. Voor ‘t eerst dit jaar had ik het te warm in lange broek. Eigenlijk ging de duurloop helemaal niet goed.

Mijn hartslag was hoger dan normaal en ik kreeg hem maar niet goed (als ik de meting moet geloven).

Mijn haar jeukte in mijn gezicht en bij het hermaken van mijn staart sprong mijn rekker stuk (zeer irritant, op de marathon is een speld of haarlint geen overbodige luxe)

Ook deden na verloop van tijd mijn voeten pijn. Ik wijd het aan slechte sokken en gezwollen voeten.
Ik snapte ineens waarom het zo belangrijk is dat je op voorhand je looptenue test tijdens de duurlopen. Ik weet al welke sokken ik zeker niet draag bij de marathon!!!

En na 13 km deed mijn linkeronderbeen vlak aan de voet ineens pijn.
Achteraf gezien waarschijnlijk een spierverrekking. Toch liep ik nog 14km door … niet wetend of dit ongelooflijk stom was of niet (maar ja … ik zat 13km ver van huis)
Op de moment zelf deed het veel zeer, maar nu 2 dagen later is het zo goed als verdwenen. Eind goed al goed dus.

Trouwens in het hoofd zat het wel goed … en dat is nog altijd het voornaamste.

Blessuregewijs: ondanks kortstondige spierverrekking nog steeds alles ok.

Parijs Marathon – week 9/18 – Met goesting

Dit was de laatste rustige week uit de marathontraining, vanaf morgen zitten we in het zware gedeelte, 6 weken waarin ik 48 tot 64 km per week zal moeten lopen.
Ik heb me in elk geval herpakt en ga deze met goesting tegemoet.

Deze week liep ik mijn duurloop op woensdag en vandaag (zondag) de heidejoggerswedstrijd.
Ik had ambitieuze doelen voor deze thuiswedstrijd, mijn 10K record verbreken (46min27s) en/of als derde vrouw eindigen.
Geen van beide lukte, ik finishte op 47min31s en ik weet nog niet officieel de hoeveelste vrouw ik was, maar ik gok 6e ofzo.
Toch ben ik zeer content … dat PR breek ik nog wel eens, en als derde vrouw eindigen doe ik wel eens op een kleineren loop waar minder snelle vrouwen aan deelnemen 😉

Mijn gewicht blijft nog steeds constant in plaats van te willen zakken …
2 kg minder staat voor 7 minuten sneller, waardoor ik dit keer zonder extra training binnen de 4u zou kunnen finishen. Vermits dat afvallen niet zo goed blijkt te lukken, zal ik misschien toch een tandje bij moeten steken.
Of moet ik mijn derde marathon beginnen plannen als ik niet slaag in mijn doel van <4u (ik moet zeggen dat dat laatste me niet zo aanspreekt op deze moment)

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 40 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,4 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.89 km  – 35m:06s –  5:58 min/km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 16.76 km – 1h:52m:27s – 6:43 min/km
duurloop op mijn vrije woensdag. Gelukkig lag alles er nog bevroren bij, hierdoor was het niet te drassing … en schoon.

Training 3: 5.83 km  – 30m:26s – 5:13 min/km
Lopen op vrijdagavond is toch altijd hard, zeker als je al in slaap bent gevallen in de zetel en daarna nog moet vertrekken.

Training 4: 10.02 km – 47m:31s – 4:45 min/km
De wedstrijd van de heidejoggers. Schoon weer, een 7°C met zonneke en gelukkig was het niet meer zo drassig als vorige week.
Nog eens alles gegeven, en alles eruit gehaald wat er in zat. Misschien moet ik eens wat meer wedstrijdjes lopen.

Blessuregewijs: helemaal ok

Parijs Marathon – week 8/18 – Vol vertrouwen

IMG_20150201_222956
Samen met de gezondheid kwam deze week ook weer de goesting terug.

Ook wat aangemoedigd door het enthousiasme van Bjeurn. Hij overtroeft me dezer dagen in alles.
Loopt tegenwoordig bijna pijnvrij (wat super is natuurlijk), is al 5kg afgevallen (ik 400g) en een tweede inspanningstest (wegens abrupt afbreken van de eerste wegens misverstand) toont dat hij in een maand al enorm veel geëvolueerd is.
Dat houdt alvast me alert.

Het is dus terug met een pak meer goesting dat ik loop. En ik kijk nu uit naar volgende zondag … dan is het in Hofstade de loopwedstrijd van de heidejoggers … de winterjogging in het bloso-domein van Hofstade. Ik nodig jullie alvast uit om mee te doen (en zeg me dan ook eens gedag … ik ben te vinden aan de nummeruitreiking van de  voorinschrijvingen).

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 45 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.95 km – 37m:03s  – 6:13 min/km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 12.38 km – 1h:22m:06s – 6:38 min/km
Lopen met de heidejoggers

Training 3: 6.23 km – 32m:26s – 5:12 min/km
Ik wou eerst vrijdag gaan lopen, maar blijkbaar ben ik de enige die graag op een vrijdag loopt. En alleen kon ik me echt niet motiveren. Het werd dus zaterdag terwijl de dochter aan het skaten was. Lopen op een zaterdag is eigenlijk ook plezanter. Klaarlichte dag … waardoor je een pittoresk parcours kan uitkiezen. In het gezelschap van Friedl Lesage en Tania Van der Sanden op de podcast. Tof

Training 4: 20.69 km  – 2h:16m:16s – 6:35 min/km
Nat en koud, zelfs het domein van Hofstade lag er drassig bij (en dan moet het al lelijk doen). Onderweg (tijdens het ‘vruchteloos’ proberen ontwijken van de modderplassen) kreeg ik alsmaar meer zin om eens te gaan trailrunnen en me het allemaal niet aan te trekken. Ik denk dat dat mijn nieuwe uitdaging zal worden na de marathon.
Het gezelschap was dik ok … dankzij mijn mama die de kinderen mee op sleeptouw nam, kon ik nog eens samen met Bjeurn lopen.

Blessuregewijs: alles ok, maar toch latent … rechterscheen en rechterheup