Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Parijs Marathon – week 14/18 – Met vleugels

IMG_20150315_220348

Misschien is een marathon in het voorjaar interessanter als één in het najaar. Bij de vorige marathontraining werd ik tegen het einde (eind september, oktober) ziek. Ik heb het gevoel dat dat deze keer niet gaat gebeuren (hout vasthouden). Ik voel dat ik meer energie krijg doordat de dagen beginnen te lengen.

Het gewicht dat is zeer moeilijk. Tegen het eind van de week was ik serieus gefrustreerd omdat ik maar niet onder die 57 geraak terwijl ik zo mijn best doe. Daarmee heb ik me vanaf vrijdag wat laten gaan en heb ik zaterdagavond chips, chocolade en snoep gegeten terwijl Bjeurn weg was (ik snoep het liefst stiekem).
De dag daarna was de duurloop en voelde ik me mega vadsig en schuldig, maar dat bleek voor niets nodig want ik zette een super prestatie neer. Misschien een idee voor de dag voor de marathon “chips, snoep en chocolade”. I like.
In elk geval, vandaag heb ik nog eens goed geprofiteerd, en morgen herpak ik mezelf weer.

Zoals je hieronder kan lezen ging het lopen deze week feitelijk héél goed.

Wil dat dan zeggen dat alles hier perfect loopt? Jammer genoeg niet. Bjeurn sukkelt al de hele met hamstrings. Fingers crossed dat dat hij snel weer “up and running” is.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 55 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.35 km – 47m:42s – 5:43 min/km
Tijdens de voetbaltraining van de zoon, toffe looptoer die ik nog maar weinig deed omdat het altijd te donker en te eng was daar. Nu niet meer.

Training 2: 15.61 km – 1h:29m:14s – 5:43 min/km
De loop op woensdagvoormiddag. Eigenlijk had ik interval moeten lopen maar ik zag het echt niet zitten. Om dat voor mezelf goed te praten nam ik me voor om volgende keer wat sneller te lopen

Training 3: 8.01 km – 40m:53s – 5:06 min/km
Ik stopte vroeg op ‘t werk, zodat ik nog vlug een toertje kon gaan lopen voordat ik de kinderen van ‘t school (nabewaking) ging afhalen.
Omdat ik woensdag mijn interval niet gedaan had, liep ik nu wat sneller. Eigenlijk ook omdat ik weet dat de kinderen het niet leuk vinden om in de nabewaking te blijven en omdat ik me wat schuldig voelde.
En zo sta ik dan weer aan ‘t school in looptenu (daar is ze weer in haar loopkleren)

Training 4: 22.51 km – 1h:54m:09s – 5:04 min/km
Vandaag stond er een duurloop op marathontempo op het programma. Eén van de beste marathontips die ik ooit kreeg (bedankt Kristof) was dat ik 2 duurlopen van +- 20km moest doen in marathontempo … dit om wat vertrouwen te geven en om een gevoel te krijgen hoe je moet lopen op de marathon.
Het plan was tegen 5:27 min/km (11km/u) te lopen, maar al snel voelde ik dat er veel meer in zat.
En er zat misschien zelfs nog meer in want tegen het einde ben ik nog serieus versneld. Dit is een nieuw PR op de halve marathon, nl. 1h:46m:59s.
Ik kan er nog steeds niet van over dat ik zo goed heb gelopen. Ik denk niet dat ik de marathon aan dit tempo kan (of misschien wel), maar er zit waarschijnlijk wel meer in dan 5:27 min/km.
Plan is om te mikken naar 5:15 min/km en hartslag tussen 160 en 170.

Blessuregewijs: rechterscheen is gevoelig

Parijs Marathon – week 13/18 – Changement de décor

Changement de décor #marathontraining #ParisMarathon #zoniënwoud #30K

Deze week was een goede loopweek … de lente komt steeds meer en meer piepen … en de dagen worden langer. Binnenkort loop ik ook mijn avondloopjes misschien in het licht en door het veld in plaats van in den donkere door de verlichte geasfalteerde straten van mijn dorp.

Vermits ik zondag een blogbrunch op het programma had (daar ga ik echt nog eens over bloggen, want ondertussen is hij achter de rug en ‘t was vree tof) gingen we zaterdag lopen. Nog eens samen, Bjeurn en ik.
En in een andere omgeving, nl het zoniënwoud. Pittig en nogal geaccidenteerd, maar ook schoon en in de natuur (zou trailrunning zo voelen?).
Met zijn 3 lussen van 5, 10 en 20km heeft het zoniënwoud in elk geval voor ieder wat wils.
Net zoals “verandering van spijs doet eten”, zo doet “changement de décor” lopen.

Eindelijk vond ik ook “de” marathonsokken, dit was de eerste duurloop dat ik geen blaren kreeg na 20km.
Ik kan u verzekeren, 6km met blaren lopen is niet plezant, maar een marathon met blaren lopen lijkt me pure ellende.

Waar Bjeurn ondertussen al 6kg is afgevallen, ben ik er ongeveer 2 kwijt. En dat zijn er 2 die me in niet-marathonperiode ook storen.
Wel merk ik dat het de laatste tijd gemakkelijker lijkt om gezond te eten. Het lijkt of ik ben afgekickt van de suiker (niet dat ik suiker ban, maar vermits ik ben gestopt met snoepen krijg ik wel een héél deel minder binnen).

“Snoep gezond, eet een wortel” is nu het nieuwe moto.
Eet een appel, dat is voorbijgestreefd. Ik moet van mijn dietiste 2 stukken fruit per dag eten, maar ook niet meer. Er zijn dus blijkbaar mensen die zich dik eten aan fruit. Groeten zijn echter wel onbeperkt (als supplement op een evenwichtige voeding natuurlijk).
Let wel … ik snoep enkel van die dunne wortels, die je koopt met het loof nog aan. Veel smakelijker dan zijn dikke en grote broer.

Echte lopers herken je aan de melk #melk #recuperatie #marathontraining #ParisMarathon

 

“Recupereer gezond, drink melk”

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 61 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57 kg
Rusthartslag: 55

Training 1: 6.40 km – 38m:26s – 6:01 min/km
De uitnodigingen van Vic zijn verjaardagsfeest al lopend rondgebracht. Toen ik thuiskwam stond de man al vol ongeduld te wachten om zelf te gaan lopen.

Training 2: 15.69 km – 1h:31m:13s – 5:49 min/km
Deze liep ik woensdagvoormiddag, in klaarlichte dag lopen is toch altijd toffer. Dit was een pittige tempoduurloop met 3 blokken van 11min.
Het lukte niet altijd even goed mijn hartslag laag te houden tijdens de ruststukken, want ik was te zeer in gedachten verzonken om op mijn hartslag te letten.
In gezelschap van Roosbeef die zachtjes in mijn oren zong. Soms zit je helemaal “in” een boek, welnu … ik zit helemaal “in Roosbeef” 

Training 3: 8.31 km – 41m:53s – 5:03 min/km
Vic naar de voetbal, ik terwijl gaan lopen.
Staat ze daar nu ‘weer’ in haren looptenu … vragen ze zich wellicht af. Tja, ik zou ook liever elegant gekleed mijn zoon gaan afzetten en ophalen (maar ik heb me erover gezet)

Training 4: 30.68 km – 3h:15m:10s – 6:22 min/km
Eens iets anders, lopen in het zoniënwoud. Pittig dat wel, want het parcours is behoorlijk geaccidenteerd. Maar in de natuur (is dit het trailgevoel?), en eens uit mijn dagdagelijkse omgeving.
Deze loop deed ik met de man, zo plezant dat we dit samen kunnen doen. Ik denk dat ik na de marathon … als hij zijn loopschoenen in een hoek sjot en zijn fiets terug van de haak haalt … eens goed ga huilen.

Blessuregewijs: alles ok

Parijs Marathon – week 12/18 – Halfweg

outfit10

 

Ik verschoot er zelf van, maar ik was weer toe aan nieuwe loopschoenen. Elke 1000km worden loopschoenen best vervangen (en als blessuregevoelig meisje volg ik dit consequent op). Mijn vorige loopschoenen was ik bijlange nog niet beu gezien, en ze waren al aan vervanging toe.
Daarmee dat ik besloot eens voor een (zeer) flashy paar te gaan, onder het moto … “ze zijn waarschijnlijk toch al versleten eer ik ze beu ben”.
Dit zijn de Asics Gel Nimbus 16, de opvolger van deze.

En ondertussen zitten we halfweg, halfweg in de reeks van 6 zware trainingsweken (met duurlopen van +20km). Daarna kan het rusten beginnen … ik kijk er al naar uit.

Alhoewel ik moet zeggen dat mijn energielevel tegenwoordig terug vrij hoog staat. De winterdip waar ik elk jaar behoorlijk veel last van heb, lijkt voorbij.

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 55 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,2 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 8.45 km – 43m:26s – 5:08 min/km
Terwijl onze Vic voetbaltraining had, ging ik lopen. Soms vraag ik me af wanneer hij zich zal beginnen schamen voor zijn mama die hem in looptenu komt brengen en halen (hopelijk pas op de leeftijd dat hij oud genoeg is om alleen te gaan)

Training 2: 15.79 km – 1h:37m:53s – 6:12 min/km
Het was al lang geleden dat ik nog eens interval deed (alhoewel de bergloop verleden week door de sneeuw ook wel pittig was). Dit keer interval volgens mijn schema. 6 sessies van 5 minuten. 

Training 4: 25.00 km – 2h:15m:45s – 5:26 min/km
Voor de duurloop probeer ik toch altijd wat variatie in te bouwen. Dit keer plande ik weer een route met de fietsknooppunten, maar met eindpunt op een 6-tal kilometer van me thuis. Dat gaf de vrijheid me eens wat nieuwe knooppunten te leren kennen. Eens aangekomen kwam Bjeurn met de auto tot daar, zodat hij de toer in omgekeerde richting tot thuis kon lopen en ik tot thuis kon rijden. Dat is handig aan hetzelfde schema volgen.
Deze duurloop deed ik op (gewenst) marathontempo. Ik zou de marathon graag tegen 11km/u lopen en dit was al een testje. De eerste 20km gingen super vlot, de laatste 5 een pak minder. ‘ is natuurlijk altijd waar je op ingesteld bent.
Normaal loop ik met een podcast, deze keer was mijn hoofd te vol met gedachten. Een discussie over de verjaardagskado voor het verjaardagsfeestje van Vic zat immers te levendig in mijn gedachten.
Geen podcast dus deze keer, maar wel de muziek van Roosbeef. Ik ben zwaar fan !!!!

Blessuregewijs: momenteel zit ik in de zetel met een icepack op mijn rechterscheen.

Parijs Marathon – week 11/18 – Alternatief

20150218_085826

Zoals je zal zien ben ik deze week niet aan mijn kilometers gekomen … volledig te wijten aan een deugddoende skivakantie.
Toch is een skivakantie geen excuus om niet te lopen. Ter plaatse ging ik één keer lopen en de dag na aankomst stond een duurloop van 26km op de planning.

Ik moet zeggen, ik was niet van plan om op mijn skivakantie te gaan joggen, bijna had ik mijn loopgerief niet meegenomen.
Tot ik een filmke zag van een loopvriend, waar hij door de sneeuw liep. Het was zo aanstekelijk dat ik prompt van gedacht veranderde en mijn loopkleding in mijn valies gooide (die ik nochtans zo minimalistisch trachtte in te pakken … als gevolg moest ik mijn loopschoenen aan voor onderweg … geen zicht, maar ik zette me erover)

Als antwoord op het filmpje van de loopvriend, maakte ik mijn eigen filmpje … om jullie goesting te doen krijgen in een alternatieve training, wat trailachtig maar dan in de sneeuw.
Let ook op de wolk (die je ook op de foto ziet) … door temperatuursinversie (warmer boven dan beneden) vormde zich een wolk die 2 dagen in het dal bleef hangen, en tijdens mijn loop kwam hij naar boven … zeer bevreemdend.

Zoals te verwachten ben ik niet vermagerd op skivakantie (alhoewel mijn collega beweert dat je sowieso afvalt op een skivakantie … ik zal te weinig dansen op de après-ski waarschijnlijk).
Niets aan te doen, niet opgeven en blijven mijn best doen (en geloven in mijn moto … wat er snel bijkomt, gaat er ook snel terug af)

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 34 km
Gewicht (gemiddelde van week): 60 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.78 km – 44m:17s – 7:39 min/km
Gaan lopen ‘s morgens op skivakantie. Pittig, vooral het eerste gedeelte dat constant omhoog ging. De terugweg was aangenamer.
Heerlijk was het, vanaf nu is dit een verplicht nummer tijdens skivakantie (je bent er immers niet geweest als je er niet gelopen hebt)

Training 2: 28.34 km – 3h:05m:19s – 6:32 min/km
Duurloop met Bjeurn. Het ging verbazend vlot, zo na een week skiën.
Onderweg zouden we gezworen hebben dat we Marleen Renders tegenkwamen, met een loopbuggy met een baby in, een meisje op een step en een jongen die mee liep. Maar wat googelen leerde ons dat ze in Zonhoven woont. Het lijkt dus onwaarschijnlijk dat ze Kampenhout uitkiest om te gaan lopen (en met kinderen waarvan er maar één van haar kan zijn). Maar het was een waardige dubbelganger.
Nadat ik het verleden week te warm had, ben ik overgeschakeld van winteroutfit naar lenteoutfit 
(4/5e tight en T-shirt met korte mouwen en een pulleke), en het was aangenaam zo … stralend zonneke … niet te koud en niet te warm … ideaal loopweer.

Blessuregewijs: zo goed als ok

Parijs Marathon – week 10/18 – Volhardend

Een minder uitgebreid weekverslag als normaalgezien.
Omdat bloggen vanaf de gsm niet zo evident is.

Deze week liep ik slechts 3 keer, geen slechte zaak met mijn allereerste spierverrekking die ik opliep tijdens de lang duurloop.

Deze week ook geen grafiek, maar de grafiek van vorige week is wel bijgewerkt.

Deze week eveneens geen foto, ‘t is mageren Hans vandaag, enkel het hoogstnoodzakelijke.

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 47 km
Gewicht (gemiddelde van week): 57.7 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 6 km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 14 km
Wat toerekes met de heidejoggers. Niet te lang want Bjeurn stond me thuis op te wachten in looptenue … ambetant soms, twee lopers in huis

Training 3: 27 km
De lente is begonnen. Voor ‘t eerst dit jaar had ik het te warm in lange broek. Eigenlijk ging de duurloop helemaal niet goed.

Mijn hartslag was hoger dan normaal en ik kreeg hem maar niet goed (als ik de meting moet geloven).

Mijn haar jeukte in mijn gezicht en bij het hermaken van mijn staart sprong mijn rekker stuk (zeer irritant, op de marathon is een speld of haarlint geen overbodige luxe)

Ook deden na verloop van tijd mijn voeten pijn. Ik wijd het aan slechte sokken en gezwollen voeten.
Ik snapte ineens waarom het zo belangrijk is dat je op voorhand je looptenue test tijdens de duurlopen. Ik weet al welke sokken ik zeker niet draag bij de marathon!!!

En na 13 km deed mijn linkeronderbeen vlak aan de voet ineens pijn.
Achteraf gezien waarschijnlijk een spierverrekking. Toch liep ik nog 14km door … niet wetend of dit ongelooflijk stom was of niet (maar ja … ik zat 13km ver van huis)
Op de moment zelf deed het veel zeer, maar nu 2 dagen later is het zo goed als verdwenen. Eind goed al goed dus.

Trouwens in het hoofd zat het wel goed … en dat is nog altijd het voornaamste.

Blessuregewijs: ondanks kortstondige spierverrekking nog steeds alles ok.

Parijs Marathon – week 9/18 – Met goesting

Dit was de laatste rustige week uit de marathontraining, vanaf morgen zitten we in het zware gedeelte, 6 weken waarin ik 48 tot 64 km per week zal moeten lopen.
Ik heb me in elk geval herpakt en ga deze met goesting tegemoet.

Deze week liep ik mijn duurloop op woensdag en vandaag (zondag) de heidejoggerswedstrijd.
Ik had ambitieuze doelen voor deze thuiswedstrijd, mijn 10K record verbreken (46min27s) en/of als derde vrouw eindigen.
Geen van beide lukte, ik finishte op 47min31s en ik weet nog niet officieel de hoeveelste vrouw ik was, maar ik gok 6e ofzo.
Toch ben ik zeer content … dat PR breek ik nog wel eens, en als derde vrouw eindigen doe ik wel eens op een kleineren loop waar minder snelle vrouwen aan deelnemen ;-)

Mijn gewicht blijft nog steeds constant in plaats van te willen zakken …
2 kg minder staat voor 7 minuten sneller, waardoor ik dit keer zonder extra training binnen de 4u zou kunnen finishen. Vermits dat afvallen niet zo goed blijkt te lukken, zal ik misschien toch een tandje bij moeten steken.
Of moet ik mijn derde marathon beginnen plannen als ik niet slaag in mijn doel van <4u (ik moet zeggen dat dat laatste me niet zo aanspreekt op deze moment)

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 40 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,4 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.89 km  – 35m:06s –  5:58 min/km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 16.76 km – 1h:52m:27s – 6:43 min/km
duurloop op mijn vrije woensdag. Gelukkig lag alles er nog bevroren bij, hierdoor was het niet te drassing … en schoon.

Training 3: 5.83 km  – 30m:26s – 5:13 min/km
Lopen op vrijdagavond is toch altijd hard, zeker als je al in slaap bent gevallen in de zetel en daarna nog moet vertrekken.

Training 4: 10.02 km – 47m:31s – 4:45 min/km
De wedstrijd van de heidejoggers. Schoon weer, een 7°C met zonneke en gelukkig was het niet meer zo drassig als vorige week.
Nog eens alles gegeven, en alles eruit gehaald wat er in zat. Misschien moet ik eens wat meer wedstrijdjes lopen.

Blessuregewijs: helemaal ok

Parijs Marathon – week 8/18 – Vol vertrouwen

IMG_20150201_222956
Samen met de gezondheid kwam deze week ook weer de goesting terug.

Ook wat aangemoedigd door het enthousiasme van Bjeurn. Hij overtroeft me dezer dagen in alles.
Loopt tegenwoordig bijna pijnvrij (wat super is natuurlijk), is al 5kg afgevallen (ik 400g) en een tweede inspanningstest (wegens abrupt afbreken van de eerste wegens misverstand) toont dat hij in een maand al enorm veel geëvolueerd is.
Dat houdt alvast me alert.

Het is dus terug met een pak meer goesting dat ik loop. En ik kijk nu uit naar volgende zondag … dan is het in Hofstade de loopwedstrijd van de heidejoggers … de winterjogging in het bloso-domein van Hofstade. Ik nodig jullie alvast uit om mee te doen (en zeg me dan ook eens gedag … ik ben te vinden aan de nummeruitreiking van de  voorinschrijvingen).

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 45 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,3 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.95 km – 37m:03s  – 6:13 min/km
toertje ‘s avonds, op te gemak, door ‘t dorp

Training 2: 12.38 km – 1h:22m:06s – 6:38 min/km
Lopen met de heidejoggers

Training 3: 6.23 km – 32m:26s – 5:12 min/km
Ik wou eerst vrijdag gaan lopen, maar blijkbaar ben ik de enige die graag op een vrijdag loopt. En alleen kon ik me echt niet motiveren. Het werd dus zaterdag terwijl de dochter aan het skaten was. Lopen op een zaterdag is eigenlijk ook plezanter. Klaarlichte dag … waardoor je een pittoresk parcours kan uitkiezen. In het gezelschap van Friedl Lesage en Tania Van der Sanden op de podcast. Tof

Training 4: 20.69 km  – 2h:16m:16s – 6:35 min/km
Nat en koud, zelfs het domein van Hofstade lag er drassig bij (en dan moet het al lelijk doen). Onderweg (tijdens het ‘vruchteloos’ proberen ontwijken van de modderplassen) kreeg ik alsmaar meer zin om eens te gaan trailrunnen en me het allemaal niet aan te trekken. Ik denk dat dat mijn nieuwe uitdaging zal worden na de marathon.
Het gezelschap was dik ok … dankzij mijn mama die de kinderen mee op sleeptouw nam, kon ik nog eens samen met Bjeurn lopen.

Blessuregewijs: alles ok, maar toch latent … rechterscheen en rechterheup

Parijs Marathon – week 7/18 – het beu zijnde

IMG_20150125_205625

Ik ben het wat beu … ik ben moe, minder gefocust, ik was weer ziek (en ik heb het gevoel dat ik tegenwoordig constant ziek ben, en ook moe trouwens).

Ook heb ik het gevoel het lopen meer een opdracht lijkt. Waar ik soms met plezier vroeg opstond om het lopen ingepland te krijgen, valt dit nu zwaarder.

Toen ik vandaag moest vertrekken voor een duurloop van 19km was het echt niet met volle goesting.
“Ik kan niet geloven dat ik echt 19km ga gaan lopen”, schoot meermaals door mijn hoofd.
De te korte nacht, Westmalle van de avond voordien (meer dan 1), zullen er natuurlijk ook wel voor iets tussen hebben gezeten.
Maar kom … ik ging toch … en uiteindelijk viel het wel mee. Friedl Lessage, Xavier De Rijcke, Dirk De Wachter op radio en podcast hielden me gezelschap en fluisterden interessantigheden in mijn oor.

“Na deze marathon doe ik een paar weken niets”, zei ik tegen Bjeurn.
Terwijl dat waarschijnlijk niet waar is, want ik heb al half toegezegd om de ’10 miles’ en de ’20 km van Brussel’ te lopen voor het goede doel.
Ik had me trouwens ook voorgenomen om eens te starten met trailruns, na deze marathon.
Trouwens, als ik de marathon niet binnen de 4u uitloop, zal er nog wel eentje ‘moeten’ volgen.

Maar geen paniek, dit is waarschijnlijk een momentopname. Voor de volgende duurloop zoeken we ons een babysit en lopen Bjeurn en ik nog eens samen, dat maakt het ook weer wat leuker.

Over Bjeurn gesproken, deze liep deze week al 2 keer pijnvrij en is bijgevolg héél wat enthousiaster dan ik dezer dagen.

De cijfers zijn deze week niet denderend. Te weinig kilometers gelopen wegens ziekte en onverklaarbaar niet gezakt in gewicht, terwijl ik toch vrij sober geleefd heb en zelfs ziek was.
Mijn enige zware zonde (buiten de Westmalle) was een pak chips, maar dat is de schuld van de babysit!
Ik dacht ik zal eens attent zijn en zorg voor iets lekkers.
Mispoes “Wie chips koopt voor een ander, eet hem zelf op!”

 

De cijfers
Aantal kilometers gelopen: 25 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,1 kg
Rusthartslag: niet gemeten

Training 1: 5.76 km – 31m:51s – 5:32 min/km

Training 2: 19.01 km – 2:02m:57s – 6:28 min/km
Telkens hetzelfde toertje lopen is niet aan mij besteed. Daarmee startte ik eens een dorp verder en stippelde een toer van 19km uit via de fietsknooppunten. Voor herhaling vatbaar dit concept.

Blessuregewijs: alles ok … maar op te letten voor rechterscheen en rechterheup

Parijs Marathon – week 6/18 – moe maar voorbeeldig


Moe …. was ik deze week. Het is immers al van voor de feestdagen druk op het werk en dat laat zich voelen. Normaalgezien komt hier nu wel een einde aan, ik heb zelfs vrijdag een eerste dagje verlof kunnen nemen om te gaan soldenshoppen.

Toch was ik voorbeeldig. Ik werkte al mijn trainingen mooi af en ook op gebied van voeding ben ik gezond bezig. Het valt niet zo op, op de grafiek, maar het gewicht gaat stilaan naar beneden, 0,5 kg per week (ideaal tempo volgens mijn diëtiste). Ik beloonde me daarom vandaag met koeken, truffels, chocolade en bier. Onder het moto “Wat er snel bijkomt zal er ook wel snel weer afgaan”

Mijn rusthartslag was significant lager als normaal. Dit is gebaseerd op slechts 1 meting, dus hopelijk is dit iets eenmaligs.

Bij de man gaat het iets minder vlot, ik weet niet waaraan het ligt … de overschakeling van fietsen naar lopen, of omdat hij gewoon niet gemaakt is om te lopen?
In elk geval moet hij altijd lopen met één of ander (al dan niet wederkerend) pijntje.
Vingers kruisen dus.

De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 37 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,0 kg
Rusthartslag: 51

Training 1: 5.76 km – 31m:10s – 5:25 min/km
Toertje door ‘t dorp, ‘s avonds, alleen

Training 2: 11.41 km – 1h:11m:19s – 6:15 min/km
Met de heidejoggers, ‘t was niet met volle goesting, ik had al geen zin om te vertrekken, maar dat gebeurt wel meer. Meestal echter is de goesting er wel eens ik vertrokken ben, maar nu merkte ik gewoon dat ik moe was.

Training 3: 14.71 km – 1h:38m:48s  – 6:43 min/km
Een duurloop op zaterdag, dat is niet van mijn gewoontes. Deze duurloop ging ook niet zoals ik gewoon ben. Ik was wat opgejaagd omdat ik in de voormiddag nog in de bank moest zijn en daarna op tijd thuis zijn omdat er volk kwam eten. Het lukte me bijgevolg niet om in mijn hartslagzone te lopen. 

Training 4: 5.00 km – 27m:16s – 5:27 min/km
Ik heb getwijfeld of ik mijn vierde training van de week nog wel zou doen. De goesting was klein, dit was eerder een dag om binnen te blijven in trainingsbroek en hoody. Daarmee sloot ik een compromis … 5km binnen op de loopband. vermits ik mijn tempoduurtraining nog niet gedaan had combineerde ik deze nu. Ik liep aan 10km/u met 1km aan 12 km/u en 1 km aan 14km/u. Pittig.

Blessuregewijs: alles ok

Wat kost joggen nu echt?

Ik las hier een review over de aflevering van de rekenkamer (KRO) “Wat kost joggen?”
In deze aflevering werd er wat de draak gestoken met de kost van het hardlopen. Zo werd een beginnende loper voor €635 aan hardloopkledij aangesmeerd. En was de algemene conclusie dat hardlopen per jaar €425 kost (1 paar schoenen, kledij, trainen met app voor 5km, deelname aan 1 hardloopwedstrijd)

Wat overdreven leek me, dus maakte ik zelf de som en nam ik mijn vorige loopjaar als referentie. Een loopjaar waarin ik 1700km aflegde en een marathon liep.

Toen nam ik deel aan 4 wedstrijden, de jogging van mijn loopclub, de 10 miles, de 20km van Brussel en de marathon van Amsterdam.

Ik gebruikte volgende loopaccesoires. Mijn garmin loophorloge met hartslagmeter (eigenlijk al afgeschreven, want ouder dan 4 jaar, maar het ding doet nog steeds perfect wat het moet doen en kan net evenveel dan de huidige generatie loophorloges), een armband om mijn gsm in te steken (dat ik nooit gebruik wegens irriterend), een drinkbelt (super ding), endomondo premium (dat misschien niet voldoende meerwaarde biedt voor mijn gebruik) en spibelt (een super handig heupzakje om gsm ed …. in te steken). Deze dingen schrijf ik allemaal af op 4 jaar, tegen dan is er waarschijnlijk een deel aan vervanging toe.

Het lidgeld van mijn loopclub komt op €30, maar in de prijs zit wel verzekering en een loopjasje. Goede deal dus.

Om 4 keer per week te lopen heb ik ook 4 sets kleding nodig. 4 sportBH’s, 4 lange broeken, 4 korte broeken, 4 T-shirts met lange mouwen, 4 T-shirt met korte mouwen, 4 paar sokken, 3 pullekes en 1 regenjasje nodig. Hier heb ik een benaderende prijs op gezet en ook afgeschreven op 4 jaar (ik koop elk jaar immers wel eens iets nieuws).

Deftige loopschoenen is het enige dat je nu eens ‘echt’ nodig hebt om te lopen. Ik betaal deze gemiddeld €140 per paar en vervang ze elke 1000 km.

Voor de marathon liet ik me medisch ook controleren.
Voor de cardiologische test betaalde ik ongeveer €20 (een deel werd immers terugbetaald door de ziekenkas), deze is een jaar geldig.
Voor de lactaattest betaalde ik €180. Achteraf gezien was dit teveel, ondertussen heb ik een goedkoper adresje. Maar de inspanningstest moet ook niet elk jaar herhaald worden. Hartslagzone’s hebben niet de neiging om veel te veranderen.

Aan sportvoeding, gellekes en energiedrank, betaalde ik ook een behoorlijk bedrag. Dit is iets dat ik de jaren voordien nooit gebruikte, enkel in de voorbereiding naar de marathon. Maar dit is wel geen overbodige luxe bij langere duurlopen.

Wat ik niet telde was vervoer. Bij het lopen start ik immers meestal vanaf thuis, of ik neem de fiets tot het startpunt.
Ook het marathonweekend telde ik niet mee … dat was immers ook een plezierreisje.

wat kost joggen

En zo komen we tot een totaal bedrag van €758 per jaar, €0,45 per kilometer of €4,2 per uur.

Frappant ook.
Als ik de rekensom loslaat op het jaar 2012, waarin ik ‘slechts’ 1050km liep, nog veel minder loopaccessoires had, geen medische testen liet doen, geen sportvoeding kocht.
Dan kom ik uit op een bedrag van €492, wat een pak minder is.
Maar de kilometerkost komt op €0,47 en de uurkost op €4,5, wat dan weer vrij gelijkaardig is.

Ik moet toegeven, het was even slikken. Ik had niet gedacht dat ik op zo’n groot bedrag zou uitkomen.
Toch blijf ik ervan overtuigd dat lopen één van de goedkoopste sporten blijft.
Alhoewel dat ik de aflevering van de rekenkamer moet gelijk geven dat de wedstrijden te duur zijn. Dit is ook één van de redenen dat ik pas voor vele urban trails en grootschalige loopwedstrijden. Geef mij maar een gezellige, kleinschaligere en veel goedkopere stratenloop.

Parijs Marathon – week 5/18 – gestart

running

Deze week ging het goed, ik heb het gevoel dat ik eindelijk gestart ben. De motivatie is er volop en ik geloof dat ik eindelijk klaar ben om me terug een gezondere levensstijl aan te meten. Dat komt eigenlijk vooral door Bjeurn. Ook hij streeft naar een beter marathongewicht en hij eet nog voorbeeldiger dan anders. Ondertussen heeft hij ook heel de weekmenu herbekeken en de dingen die neigen naar gehakt en dergelijke geschrapt.

Goede week dus … alhoewel ik nu nogal uitgeteld in de zetel lig met flanellen benen. Maar dat mag op een zondagavond met een halve marathon in de benen.

De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 53 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,5 kg
Rusthartslag: 57

Training 1: 5.79 km –  31m:45s – 5:29 min/km
Een kort loopje, direct na ‘t werk, nog voordat ik de kinderen ging halen. Een voordeel van vroeg beginnen. Lukt jammer genoeg enkel als ik met de auto ipv met de fiets ga werken (wat ik tegenwoordig regelmatig doe)

Training 2: 17.02 km – 1h:48m:49s – 6:24 min/km
Op woensdag is het training met de heidejoggers. Ik loop naar daar, doe al een toertje met de vroege shift, sluit daarna aan met de officiële shift en begin dan aan toer n° 3, die zo goed als aan mijn huis passeert. 

Training 3:
2.40 km – 23m:15s –  9:42 min/km
Lopen met Liv
6.07 km – 
36m:37s – 6:02 min/km
Tempoduurloop, of iets wat erop moest lijken. Vooral een gevecht tegen de wind

Training 4: 21.26 km – 2h:26m:01s – 6:52 min/km
Een halve marathon, gestart op het officiële loopmoment van de heidejoggers in het Bloso domein van Hofstade met nadien in beperkte kring nog wat knooppunten. (leve de knooppunten)

Blessuregewijs: alles ok

Parijs Marathon – week 4/18 – Tussendoor

your pace of mine

Het was een vreemde week. Terwijl ik normaal 4 dagen per week werk, werkte ik deze week 5 extra lange dagen, en dat in de week van nieuwjaar.  Gelukkig dat ik niet moest instaan voor het huishouden.

Mijn kilometers heb ik gelopen, maar allemaal strak gepland, tussendoor de feesten en hobby’s van de huisgenoten.

Het marathondieet begint morgen. Dat roep ik al de hele week … maar vanaf vandaag meen ik het ook (althans zou ik het moeten menen).

Ook ben ik begonnen met het regelmatig controleren van mijn rusthartslag. Eén keer per week probeer ik deze te nemen, op zondagmorgen net voordat ik opsta. Een abnormale hartslag (verhoogd of verlaagd) kan immers wijzen op overtraining.
Eigenlijk zou je deze elke dag moeten nemen en conclusies trekken uit het weekgemiddelde, maar dat gaat me net iets te ver.

 

De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 38 km
Gewicht (gemiddelde van week): 59,4 kg
Rusthartslag: 57

Training 1:
10.05 km – 58m:22s – 5:48 min/km
Terwijl Liv op de skatetraining was, de voetpaden waren wel nog behoorlijk ijzig, dus het werd vooral een stratenloop.

Training 2:
6.60 km – 36m:58s – 5:36 min/km
Tempoduurtraining, net na de werkdag en net voordat we oudjaar gingen vieren. 

Training 3:
5.77 km – 32m:06s – 5:34 min/km
Net na de werkdag en net voordat we werden verwacht bij de schoonmama om Bjeurn zijne verjaardag te vieren

Training 4:
16.22 km – 1h:45m:31s – 6:30 min/km
Terwijl mijn mama op de kindjes paste, konden Bjeurn en ik eens samen onze duurtraining lopen. Gezellig, dat zeker. Enkel jammer dat ons tempo niet helemaal overeen komt. Mijn hartslag was net iets te hoog als hij zou mogen zijn en die van Bjeurn was aan de lage kant.
Maar ach ja, rampen zijn dat niet, want … zoveel zullen we nu ook niet de luxe hebben om samen te kunnen lopen.

Blessuregewijs: alles lijkt ok … jeuj

Parijs Marathon - week 3/18 - Gezapig

De trage dagen van de afgelopen week hebben me blijkbaar deugd gedaan. Helemaal genezen ben ik nog niet, maar ik voel me toch al een pak beter. Hopelijk blijft dat zo, nu ik terug aan het werk moet.

Ik liep gezapig en zonder me veel van mijn schema aan te trekken. Maar vermits het aantal kilometers de volgende weken drastisch beginnen te stijgen zal ik toch eens moeten inpikken.

Laten we hopen op niet teveel winters weer zoals nu. De koude zal me niet tegen houden, maar op spiegelgladde banen ben ik toch niet al te scheutig.
Maar gelukkig is mijn mama in het bezit van een loopband.

De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 35 km
Gewicht (gemiddelde van week): 59,1 kg
Rusthartslag: 62

Training 1:
2.65 km – 25m:52s – 9:45 min/km
6.08 km – 46m:23s – 7:37 min/km
Eerst liep ik een dikke 2 kilometer met Liv (telt als een opwarming), om daarna de resterende kerstkaartjes te gaan bezorgen. Zo goed ging het me die dag niet af, en dat merk je ook aan het tempo

Training 2:
17.95 km – 1h:54m:53s – 6:24 min/km
Van deze training heb ik genoten. 18 gezellige kilometers met mezelf, toffe muziek en leuke gedachten. De moraal zat bijzonder goed en op zo’n momenten is lopen echt genieten. Duurlopen, ik hou daar echt van, dat is iets dat ik de vorige marathontraining heb ontdekt.

Training 3:
2.63 km –  23m:17s  – 8:51 min/km
Opnieuw een toertje met Liv en onze fantasiehond. Ik zou het eigenlijk graag meer doen, gaan lopen met de dochter. Maar eens ik weer aan het werk ben en de hobby’s terug aanvatten is daar nog maar weinig ruimte voor.
Dit telde voor mij amper als training, maar tof was het wel (en al 2 minuten sneller als enkele dagen geleden)

Training 4:
5.68 km  – 30m:02s – 5:17 min/km
De goesting was er, maar het weer wou niet meewerken. Lopen op ‘t straat bleek onverantwoord, dat had ik na 300m proberen al door. Dus ik ging de loopband van mijn mama maar gebruiken, maar dat was buiten de auto’s gerekend die me tot daar moesten brengen. De auto van Bjeurn geraakte niet meer open, en aan de mijne had ik ook het nodige werk om binnen te geraken en om hem sneeuw- en ijsvrij te krijgen. Bijna kroop ik gezellig terug in de zetel.
Op de loopband lopen is feitelijk best wel tof, alleen jammer dat ik het er snel zo warm op krijg.
Ik deed een kleine tempotraining. 6 minuten aan 10km/u, gevolgd door 6min aan 12 km/u, 6min aan 13 km/u, 6min aan 12 km/u en terug 6min aan 10 km/u.

Blessuregewijs: alles lijkt ok

Parijs Marathon – week 2/18 – Belabberd

IMG_20141222_221413

Vrijdag hadden we eindejaarsfeest van het werk. Ik droeg een schoon kleedje, met -voor de gelegenheid- nog eens hakskes die me na een uur al behoorlijk veel zeer deden.

Was het omdat ik de hele week al zo moe was, lag het aan de hakken, … het lag in elk geval niet aan de drank want ik was bob … maar toen ik thuis kwam voelde ik me ziek en katerig.

Na een héél weekend uitzieken, leek ik vandaag terug in orde. En de werkdag ging me wonderwel af, maar toen ik thuis kwam vloeide al de energie weer weg. Nen dafalgan, met donsdeken in de zetel, en herhaling van het weekendscenario.

Hopelijk morgen terug fit en energiek, want dat ‘niet lopen’ werkt op mijn systeem, en van dat gebrek aan energie word ik lichtelijk depri.
Gelukkig dat de dagen terug aan het lengen zijn.

Het gewicht is ook de verkeerde kant op gegaan en vermits ik zonet een pakje M&M’s heb leeggegeten voorspel ik voor de komende week ook niet veel goeds.

Ik ben niet blij met mezelf. Maar ik zal proberen niet te streng voor mezelf te zijn en nog eens op tijd in bed te kruipen.

Wat we wel al gedaan hebben, is ons hotel in Parijs vastgelegd. De goesting is er alvast, nu de rest nog

 


De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 21,5 km
Gewicht (gemiddelde van week): 59 kg

Training 1: 5.62 km –  31m:36s – 5:37 min/km – alleen

Training 2: 15.94 km – 1h:45m:06s – 6:36 min/km - met de heidejoggers

Training 3 en 4: te ziek om te trainen

Blessuregewijs: alles ok, en misschien heeft mijn ziekte wel een gunstig effect voor de schenen.

Hoe werkt de tempoduurtraining?

Ik besef heel goed dat deze blogpost voor de meesten niet interessant zal zijn.
Ik kreeg echter wat vragen omtrent de opbouw van mijn tempoduurtrainingen. Hier is hoe ik deze opbouw.
Dus, indien geen interesse, klik dit gerust weg en kom later nog eens terug. Ik ben niet van plan om een gewoonte te maken van dergelijke posts.

HET MARATHONSCHEMA – HARTSLAGZONE’s – TRAININGSSOORTEN

Voor mijn eerste marathon deed ik een inspanningstest, waarin mijn hartslagzones bepaald werden. Ondertussen loop ik zo goed als altijd op hartslag.

Het bepalen van de hartslagzone’s kan ook theoretisch of door middel van een veldtest, maar een individuele test in een gespecialiseerde instantie is natuurlijk altijd accurater.

Als je op hartslag loopt, zijn er enkele  standaard trainingssoorten.
In mijn trainingschema voor de marathon zitten er 3 soorten trainingen.

  • EXT1-zone voor de wekelijkse lange duurloop
  • EXT2-zone voor de kortere lopen 2 keer per week
  • 1 keer per week waag ik me aan een tempoduurloop.

trainingssoorten

De 2 extensieve trainingen zijn duidelijk, je loop de afstand gewoon in de daarbij horende hartslagzone.

Aan intervaltraining waag ik me nog niet. Met mijn blessuregevoeligheid lijkt me dat al niet zo’n goed idee. Intervaltrainingen zijn nogal belastend en vragen veel recuperatie. En eigenlijk heb ik ook geen zin in intervaltrainingen.

Maar tempoduurtraining doe ik wel wekelijks. Dit is tevens de zwaarste training van de hele week. Maar het is wel goed om de snelheid wat te verhogen en het brengt wat variatie in het lopen (ook niet onbelangrijk).

De ene week loop ik de TD1 (minder intensieve tempotraining), de andere week ga ik voor TD2 (al wat pittiger).

Maar hoe maak je deze schema’s?

OPSTELLEN TEMPODUUR 1
Dit is een training met lichte versnellingen van 10 à 20 minuten met lange rustpauses.
De lichte versnellingen worden gelopen in TD1-zone en de opwarming, rustpauses en cooling downin EXT1-zone.

TD1

 

Dit is een voorbeeld van een lange en korte TD1 training. Ik maak deze op in een rekensheet. Via de inspanningstest ken ik de snelheden die overeenkomen met mijn hartslagen, zo kan ik de afstanden inschatten.

Het opstellen van het schema is wat spelen met combinaties en volgende regeltjes.

  • Voor opwarming en cooling down neem ik altijd 15 minuten.
  • De rustpauses tijdens de tempoduurtraining zijn 5 minuten.
  • De versnellingen zijn 10 tot 20 minuten.

OPSTELLEN TEMPODUUR 2

Dit zijn kortere snellere versnellingen afgewisseld met rust. De rustperiode is de helft (of nog iets meer) van de inspanningsperiode.
De versnellingen worden gelopen in TD2-zone en de opwarming, rustpauses en cooling down in EXT1-zone.

TD2

 

Dit is een voorbeeld van een lange en korte TD2 training.

Voor het opstellen van deze schema’s gelden de volgende regels.

  • Voor opwarming en cooling down zijn altijd 15 minuten.
  • De recuperatie tussen 2 reeksen is 5 minuten.
  • Een reeks mag in totaal 6 tot 20 minuten zijn.
    Ik vind het leuk om de reeksen telkens even lang te laten duren, maar met een andere verdeling. Zo kan ik de opbouw gemakkelijker memoriseren (dat is eigenlijk niet nodig omdat ik deze trainingen in mijn hartslagmeter programmeer, maar ik vind het altijd geruststellend om te weten wat er nog moet komen)
    Zo zie je hier reeksen van 12 minuten. De ene keer 2*6min, de volgende keer 3*4min, en de laatste keer 4*3min.
  • De rustpauses in de reeksen bedraagt de helft of van de inspanning voordien.

Plezant dus … het opstellen van de tempoduurtrainingen. Wat spelen met een rekensheet en puzzelen met verschillende combinaties, om zo tot een zo mooi mogelijk resultaat te komen.

Parijs Marathon - week 1/18 - Definiërend

De marathon schema's hangen klaar ... Parijs met de man #romantisch #ParisMarathon

Het is zover, de training voor de marathon van Parijs is gestart. De trainingschema’s hangen alvast op de koelkast.

Het leuke aan deze marathon is, dat ik hem samen met Bjeurn ga lopen … althans dat is het plan.
Veel samen trainen zal misschien niet mogelijk zijn, integendeel, het zal er niet gemakkelijker op worden om de trainingen in te plannen. Maar we kunnen elkaar alvast motiveren en oppeppen.
Ik kijk trouwens ook al uit naar onze citytrip. (tips voor leuke hotellekes in Parijs zijn welkom)

Dit was een week waarin ik doelen en strategie definieerde.

Het doel is de marathon binnen de 4u lopen (dan kan ik dat eindelijk schrappen van mijn bucket list). 

De strategie is de volgende

  • Het schema blijft onveranderd, vorige keer werkte het goed … ik begin dus terug met het trainen op hartslag en ik train minimum 3 keer per week, de 4de training is optioneel.
  • Deze keer ben ik wel van plan om echt wat gewicht te verliezen en zo tijd te winnen (want ik berekende hier, dat ik 8min sneller loop, als ik 2kg minder weeg als vorige keer … waarmee ik onder de 4u zou aankomen). Er zitten nieuwe batterijen in de weegschaal en deze keer is gewicht geen geheim (en hoop ik zo wat gemotiveerder te blijven)
  • Ik ga proberen om minimum 7u per nacht te slapen
  • En ik probeer mijn dagelijkse cola zero te bannen (welk effect ik hiervan verwacht is me niet zo héél duidelijk … minder drang naar zoets denk ik)

Bloggewijs zal ik elke zondag een samenvatting van de week proberen te geven (om jullie niet teveel te vervelen met loopverslagen).
Hierin vertel ik dan hoe ik de week ervaren heb (deze week dus definiërend)
Een mooie grafiek met in het blauw de aantal kilometers van het schema, in het rood het werkelijk aantal gelopen kilometers en in het oranje het gewicht.
Ik ben dus goed bezig als de rode lijn niet onder de blauwe komt en als de oranje lijn naar beneden gaat ;-)
Verder volgt nog een kleine samenvatting van de trainingen en andere dingen die ik wil delen.

De cijfertjes
Aantal kilometers gelopen: 37 km
Gewicht (gemiddelde van week): 58,7 kg

Training 1: 5.56 km – 31m:55s – 5:45 min/km – alleen

Training 2: 14,29 km – 1h:32min – 6:26 min/km – met de heidejoggers

Training 3: 6.20 km – 36m:27s – 5:53 min/km – met Bjeurn

Training 4: 10.00 km – 46m:27s – 4:39 min/km – eindejaarsjogging in Kampenhout.
Een wedstrijd die ik al jaren probeer mee te lopen. Geef mij maar zo’n gezellige stratenloopjes zoals deze.
Hier heb ik vandaag een dik persoonlijk record gelopen, mijn vorige 10K record direct met 3 minuten verbroken. Misschien doordat ik mezelf de eerste keer ooit voordien warm liep (niet mijn idee). Ik loop in elk geval nog altijd op wolkjes.

Blessuregewijs: op de hoede voor de rechterscheen

Loopblog? Of naaiblog?

Ge dacht waarschijnlijk … “Dat begint hier verdacht veel op een loopblog te lijken, terwijl ik dit enkele jaren klasseerde in mijn feedreader als naaiblog”

Wel goed nieuws … soms wordt hier ook nog wat genaaid. Kijk eens wat we hieronder hebben.

Jaja ... er wordt nog gestikt ... maar wat zou dat toch zijn?

 

Waarschijnlijk zeggen bovenstaande lapjes stof je niets, maar het is echter wel iets handig … een running belt.
Hierin kan je gsm, sleutels, zakdoekjes, gellekes en andere nuttige zaken kwijt tijdens het lopen. Zonder dat het op- en neer zit te schodderen. Ik maakte het volgende deze tutorial.
Gemakkelijk en snel te maken, handig om mee te lopen en goedkoop. Het enige nadeel is, dat het tijdens de zomer wel warm is. Voor de marathon heb ik me toch nog iets anders gekocht, maar dit doet het ook prima.

En kijk eens hieronder … nog iets

IMG_20141207_215709

Vermits we (de man en ik) deze week starten aan het trainingsschema voor de marathon van Parijs maakte ik nog volgende ‘icepack-zakjes’, naar bestaand voorbeeld.  Handig, zeker voor ons, want blessures loeren weer om de hoek (shin splints bij mezelf, achillespezen en kuitspier bij de man).

Ge denkt nu waarschijnlijk … ze heeft ons hier weer goed liggen, dat is en blijft hier een loopblog.
Tja, ik plan weer wekelijks een trainingsverslag van marathontraining.

Maar tussendoor hoop ik het ook nog te hebben over kinderen, kinderentertainment, snelle eenvoudige recepten, flitsen uit het dagelijkse leven, nutteloze weetjes, en andere interessante en minder interessante zaken.

En hierbij kregen jullie ook alvast eens een blik op mijn naaikamer, want het is hier toch ook een beetje een verbouwblog.
Een naaikamer met -voorlopig- dubbele functie, atelier voor mij en speelkamer voor de kinders (daarmee de Dino).

De speelkamer zal waarschijnlijk nog wel verhuizen … als ik nog eens de moed vind om deze eerst te schilderen (juist ja … met momenten is het hier ook een schilderblog)

Waarom ook jij ... een marathon kan lopen (als je echt wilt)

Superheroes Annelies en Liv

Een marathon lijkt een heroïsche daad, enkel voor helden.
Boekjes zoals runners world, waarin enkel de superhelden met een pace van 4 minuten aan bod komen, lijken dat enkel te bevestigen.

Maar een marathon, dat is ook weggelegd voor de gewone mens … als je echt wil!!!

Want ik hoor de excuses al komen.
Ik droom van een marathon te lopen maar … ik heb geen tijd, dat gaat niet met mijn knieën, ik vind het saai om zo lang te lopen, ik kan dat niet …
Excuses zijn gemakkelijk gevonden … en het probleem is dat ze meestal zo geloofwaardig zijn dat zelfs jij ze gelooft.

“Geen tijd” wil eigenlijk zeggen ‘”geen prioriteit” … deze is het gemakkelijkst te weerleggen. Inderdaad, je moet niet beginnen aan een marathonvoorbereiding als de focus er niet is. Je verbouwing is waarschijnlijk niet het meest geschikte moment.
Maar voorts gaat het vooral over prioriteiten stellen en uiteindelijk valt de tijdsinvestering best wel mee. Elke hobby neemt immers tijd in beslag.

Blessures …. de schrik der zeven lopers. Blessures kunnen je voorbereiding fiks in de war brengen en in het slechtste geval zetten ze een kruis over je geplande marathon.
Maar of dat zo zal zijn, weet je enkel als je de voorbereiding ook effectief aanvangt.
En blessures zijn nooit leuk, maar ze betekenen niet altijd het einde.

Zo ben ik nog altijd zwaar onder de indruk van Sylvie (uit het canvas programma “Marathon“). Zij liep de marathon van New York uit, ondanks blessures. Haar langste duurloop was 17km, de conditie bouwde ze op met alternatieve trainingen.
Een loopvriendin van mij geraakte ook geblesseerd aan haar knie, en dat net in de zwaarste weken van de marathonvoorbereiding. Ze was enkele weken ‘out’, en haar deelname stond in twijfel. Maar ze liep toch, en finishte met een mooie tijd, als was ze nooit geblesseerd geweest.
Mijn huisdokter twijfelde ook of hij de start van zijn marathon zou halen wegens hardnekkige blessure, en hij verbrak zijn vorige record met 20 minuten.

Ikzelf ben al jaren regelmatig geblesseerd. Ik ben in een continu gevecht met shin splints en ben onlangs meer dan 7 maand ‘out’ geweest met iets ongedefinieerds. Het was mijn grote angst dat ik niet aan de start van de marathon zou geraken … 50% gaf ik mezelf. Tot mijn grote verrassing geraakte ik niet één keer geblesseerd (mits soms eens een pijntje … maar dat is nooit te vermijden)

Lopen is saai, dat argument kan ik begrijpen, dat was ook één van mijn grote angsten.
Ik kon me wel inbeelden dat ik het niet zou kunnen opbrengen om alleen te gaan lopen, uren aan een stuk, in de voorbereiding. Soms vind ik 10 kilometer immers al saai.

Vreemd genoeg ben ik meestal met veel goesting gaan lopen … dankzij deze 5 dingen.
Afwisseling, focus, een concreet doel, een trainingsschema (waar ik me goed bij voelde) en zelfvertrouwen (dankzij de inspanningstesten wist dat ik het goed aanpakte).

30 km lopen lijkt saai … als in ‘3 keer zo saai als 10 km lopen’. Ik kan het nog altijd niet helemaal verklaren, maar dat bleek niet zo te zijn, integendeel.
Het waren niet de duurlopen waar ik het meest tegenop zag, de tempolopen bleken erger (meer belastend ook). Maar gelukkig zeggen ze dat je bij een eerste marathon niet op snelheid moet trainen … die tempolopen zijn dus optioneel.

Laat je niet wijsmaken dat jij geen marathon kan lopen.
Loopboeken en tijdschriften richten zich vooral op de top en subtop, degenen die een marathon binnen de 3u lopen en belachelijk veel kilometers per week afmalen. Irritant vind ik dat.
Aan de start van een marathon staan er immers mensen in alle soorten en gewichten. Laat je niet afschrikken door loopboeken of tijdschriften die zich niet focussen op de gewone mens.

Gelukkig kende ik zo’n gewone mens, mijn grote voorbeeld, mijn mama, die op haar 41 startte met lopen en enkele jaren later een marathon liep (met een doenbaar trainingsschema, en slechts 3 trainingen per week).
Ook las ik ooit over Oprah Winfrey, die meer dan 100kg woog toen ze startte met lopen en uiteindelijk een marathon liep in de mooie tijd van 4u29min.

Een marathon is zo zwaar als je deze zelf maakt. It ‘s not the distance that ‘s killing you, its the speed.
Een marathon lopen in 4u, 5u of zelfs 6u is nog steeds een geweldige prestatie.
Er zijn zoveel mensen die iets niet doen, omdat ze het direct goed willen doen.
Met als resultaat dat ze het uiteindelijk nooit doen … en dat is zonde.

Soms moet je gewoon je twijfels/angsten opzij zetten, het risico nemen en er gewoon voor gaan !!!

Amsterdam Marathon: Het verslag #15

En nu … het verslag van mijn eerste marathon. Het was een lang stuk op te typen en ik had ook een dag nodig om het allemaal nog eens opnieuw te beleven en te laten bezinken. Dat deed ik tijdens een dagje me-time in de sauna.
Hoe ik de dagen en momenten voordien beleefde vind je hier. Wat er nadien gebeurde in het stadium, lees je hieronder.

Eens aangekomen aan het stadium, was ik echt wel super nerveus. Ik wist dat ik goed voorbereid was (alhoewel het vreemd is dat de 3 laatste weken relatief weinig kilometers gedaan werden), maar ik was ook al de hele week goed verkouden en nog steeds stemloos. Ik had bovendien ook wat schrik van het weer (hoge luchtvochtigheid en met zijn 19°C warm voor een 19 oktober, ook was er veel wind).

Start marathonDe momenten voor de start waren typisch voor een groots loopevenement, drummen tussen het vele volk om in je startvak te geraken.
Onderweg brak een charmante Amerikaan nog even mijn nervositeit. Hij liep immers enkel in een speedo met de Amerikaanse vlag (met zijn nummer daar wat ingepropt).
Op de vraag van iemand of hij het  niet koud had antwoorde hij “straks als we aan het lopen zijn, zal je jaloers op me zijn” .

Maar aan de start voelde ik iets wat ik nog niet veel gevoeld had, en het ging verder dan nervositeit … het was angst.
Angst dat het onder deze omstandigheden niet zou lukken, dat dit te hoog gegrepen was en mijn ultieme doel van onder de 4u al helemaal belachelijk was.

En dan ging het startschot … een kwartier vloog voorbij en dan konden ook wij beginnen lopen. Ik had me voorgenomen me te richten op een gemiddelde snelheid van 5:35 min/km en een hartslag van 150 tot 160.
Het lukte me op die snelheid te bereiken maar mijn hartslag was 170 slagen per minuut. Dit is iets wat ik normaal alleen bij tempolopen bereik (en dan maar voor korte tijd).
Toen wist ik al dat het nooit zou lukken om binnen de 4u binnen te komen. Toch besloot ik voorlopig het tempo aan te houden. Dat ging, maar genieten en ontspannen lopen was er niet echt bij.
Het zonneke kwam er trouwens goed door, dus ik had ook al direct te warm (ik kan dus echt niet tegen de zon … daarmee dat ik voor een marathon in oktober koos)

Op kilometer 4 passeerden we door de passage van het rijksmuseum, maar ik was op dat moment al zo in mezelf gekeerd dat ik het amper gemerkt heb.

Op kilometer 12 stonden mijn supporters … met een spandoek. Liv had zich de afgelopen dagen al enkele keren versproken, dus de spandoek was geen verrassing meer, maar het was wel een verrassing hoe mooi de spandoek geworden was.
De supporters hadden me direct gespot (daar is een roze klak dus echt wel goed voor). Het was wel grappig dat ik blijkbaar naast een andere Annelies liep, die ook al enthousiast naar mijn supporters zwaaide toen ze haar naam hoorde.

Bij de bevoorradingsposten was het altijd nogal hectisch. Ik had dan ook wel veel nodig. Anderhalve beker drank en dan nog een beker om over mij uit te kappen (de enige manier voor mij om in die warmte te kunnen blijven presteren).
De eerste kilometers dronk ik telkens energiedrank. Vanaf kilometer 14 ging ik over op mijn gellekes in combinatie met water (ik nam dan telkens een gelleke een kilometer voor de bevoorrading, zodat ik dat daarna kon wegspoelen met water). En dat werkte goed, volgende keer doe ik het net op dezelfde manier.
Wat wel opviel is dat de gellekes precies anders smaakten dan in mijn voorbereiding. Waar ik tijdens de duurlopen in de voorbereiding altijd dacht “jeuj, tijd voor een gelleke”, was het nu het tegenovergestelde.
Pure walging … blijkbaar normaal omdat je maag blokkeert bij een zware inspanning (ik heb trouwens 2 dagen na de marathon nog steeds mijn eetlust niet volledig terug)

Wat ook een succes was, was mijn voornemen om te stoppen met drinken 2u voor de start. Wat tijdens de duurlopen niet lukte, lukte nu wel. Ik heb kunnen lopen zonder dat ik het gevoel had dat ik een volle blaas had.

Vanaf kilometer 13 kwamen we aan de Amstel, het begin van een saai stuk dat precies maar bleef duren. Het grappige (achteraf) was dat de Amstel nogal kronkelt en ik verschillende keren dacht dat we de Amstel eindelijk mochten oversteken en aan de terugweg aan de overkant konden beginnen, maar dat bleek steeds gezichtsbedrog. Uiteindelijk was het stuk aan de Amstel ongeveer 13 kilometer. Wat wel leuk was op de Amstel, was het spektakel.
Zo waren er 2 boten met schlagerzangers … “My Girl” van The temptations is vanaf nu onlosmakelijk verbonden met de marathon … want op de één of andere manier had ik zoveel deugd van dat lied dat ik de zanger zelfs een handkus toeblies.
Er waren trouwens over héél het parcours wel meer muzikale intermezzo’s, maar de test ‘You like to run, You love to run’ kon me op dat moment minder bekoren.
Ik was aan kilometer 17 toen ik de verzuring voelde optreden. Vreemd vind ik het, dat ik tijdens de voorbereiding nooit verzuring had en dat het nu al zo vroeg kwam. De volgende kilometers waren dus op zere en verzuurde benen.

Op kilometer 26 zag ik terug mijn eigen supporters. Bjeurn en Liv liepen zelf een eindje mee. Dankbaar dat ik was voor mijn supporters …  ze waren echt wel mijn lichtpuntjes tijdens deze zware tocht.
Ik spotte trouwens ook nog de supporters van een vriend, ik moest wel moeite doen om hun aandacht te trekken, maar hun aanmoedigingen toen ze me eindelijk zagen maakten veel goed.
Wie ik ook (ik zou niet meer weten waar), aan de kant heb zien staan, was Sanne (ik volg haar blog al een tijdje). Ik was echter niet zeker, dus heb haar maar niets toegeroepen, maar nadat ik deze post op haar blog zag had ik hier wel spijt van.
Op kilometer 30 miste ik mijn supporters (en zij mij, ondanks de roze pet), maar op kilometer 37 stonden ze er al weer.
“Goed dat je niet hebt opgegeven !!!!” riep Liv me toe.
Wie ik dan weer niet spotte was Francien van Girls Love 2 Run … via de blog wist ik dat ze aan kilometer 38 zou staan … en het is altijd leuk om je te kunnen concentreren op iets anders dan op je zere benen.

Vanaf kilometer 30 begon ik te vrezen voor “de man met de hamer”, mijn grote angst. Maar die man, die kwam er niet, ik was hem blijkbaar toch te slim af geweest (mijn dank aan mijn diëtiste daarvoor)
Niet iedereen blijkbaar, want op het einde waren er ongelooflijk veel mensen ofwel aan het stappen, of aan de kant (aan het overgeven, of hun krampen proberen weg stretchen).
Bij mij was er geen man met de hamer, en ook geen 8 fasen (zoals in het geweldige filmpje in dat ik hier al postte). Het begon zwaar en het werd elke kilometer een beetje zwaarder. Mijn tempo zakte wel maar traag en gelijkmatig (als ik één talent heb, is het wel het doseren, ik heb mezelf altijd goed kunnen inschatten), en raar maar waar, mijn hartslag zakte ook. Ik startte aan 170 en hoger en eindigde aan 155. Het was een pure stresshartslag dus.
De laatste kilometers gingen eigenlijk nog behoorlijk vlot en in ‘t stadium kreeg ik even vleugels en kon ik nog een sprintje trekken, om binnen te komen op 04:07:00

En dan de vraag “Ga ik moeten wenen aan de finish?”.
Neen, ik was gewoon blij … echt blij dat ik er was, en trots dat ik het gedaan had.
Ik was echter precies de enige blije persoon, de andere lopers waren ofwel aan het wenen, ofwel helemaal in zichzelf gekeerd ;-)

Wat is nu mijn algemeen gevoel? Aan opgeven heb ik geen moment gedacht, maar het was wel zwaar, genieten heb ik geen moment gedaan.

Mijn collega zei dat een marathon niet dubbel zo zwaar was dan een halve marathon, maar drie keer zo zwaar. Dat vond ik niet … ik vond het gewoon dubbel zo zwaar (maar de voorbereiding is misschien wel drie keer zo zwaar)
Is het het zwaarste dat ik ooit gedaan heb? Awel neen, op sportief vlak misschien wel, maar ik vond een kind op de wereld zetten toch een pak zwaarder.

Met mijn eindtijd ben ik zeer blij. Het is niet mijn ultieme doel, maar 4u07 daar durfde ik voor ik de trainingen aanvatte niet eens van dromen. Dat is gewoon meer dan 10km/u gemiddeld voor 42,195km aan een stuk.
En ik heb het gevoel dat er onder optimale omstandigheden (niet ziek, koud weer) zelfs meer zou ingezeten hebben.
Maar wanneer zijn de omstandigheden optimaal? Niet veel.
En trouwens … je moet natuurlijk altijd ruimte voor verbetering laten.

En wat zegt het lichaam? Wel buiten de verzuring heb ik tijdens de marathon geen enkel pijntje gevoeld. Geen schenen, geen heup, geen voeten … goed nieuws dus. Ik ben nog wel steeds ziek en ondertussen nog steeds stemloos. Maar bovenal ben ik GIGANTISCH stijf. Het soort stijfheid dat ik nog nooit heb meegemaakt.
Ik kan amper trappen op, laat staan af. Op een stoel gaan zitten is hel en eruit rechtkomen ook. Wandelen gaat, maar aan slakkegang.
Toch kan ik niet wachten tot deze over is en ik op mijn gemak eens een toertje van 5 km kan gaan doen … de goesting is er nog steeds.

En nu?
Focussen op de volgende marathon. Namelijk de marathon van Parijs op 12 april 2015.
Ik denk dat het met marathons is zoals met verliefdheid.
Het zal nooit meer zo intens zijn, en je zal nooit meer zo gefocust zijn als bij je eerste verliefdheid, maar waarschijnlijk is het wel beter.
Ik ga in elk geval niet meer zo aan mezelf twijfelen want dat bleek nergens voor nodig.
En ondertussen ben ik gewoon trots en geniet ik nog even na van mijn status “marathonloopster”.
Dit pakken ze me nooit meer af.

 

Officieel marathonloopster. Content met mijn eindtijd van 4u07. Het was zwaar maar ik ben gelukkig de man met de hamer niet tegengekomen.

 

endomondo-extract

 

 

 

 

Amsterdam Marathon: Voor de start #14

Hij zit erop, mijn eerste marathon. Vanaf nu mag ik mezelf een marathonloopster noemen !!!
Ik dacht eens even vlug een verslag te typen, maar ‘eens vlug’ bestaat feitelijk niet, en ik besef ook dat ik meer te vertellen heb dan ik dacht.
Ik begin dus met dit … de dagen en momenten voor de marathon, en beloof vandaag nog het verslag van de marathon (die ik uitliep, dat kan ik al zeggen)

De dagen voordien

De marathon was zondag, maar wij waren al vanaf vrijdag in Amsterdam. Samen met man, kinderen en een bevriend gezin waarvan de man ook ging lopen.
We hadden het alvast getroffen met het hotel. Het Meininger hotel is goedkoop (een veredelde jeugdherberg), maar mooi en proper en ook was er een gezellige bar, waar je zelf kon koken, waar de kinderen lawaai mochten maken, waar je afhaalmaaltijden mocht eten ….. .
Bovendien lag het hotel  net aan het treinstation en op dezelfde metrolijn als het Olympisch stadium (waar de marathon startte en eindigde). Nen aanrader dus.

Vrijdag was ook de dag dat mijn verkoudheid ineens terug een opstoot kreeg en mijn stem verdween (ondertussen zijn we dag 4 en de stem is nog steeds niet terug). Waar het voordien mentaal zo goed zat, kreeg het zelfvertrouwen hierdoor toch wel een stevige knauw. Ik was immers al 3 weken afwisselend ziek, het begon met een oorontsteking, daarna een goei verkoudheid die bijna genezen was en nu ineens terug opkwam.

De dag voordien trokken we al eens tot het olympisch stadium waar we onze nummer afhaalden en de expo eens bezochten. Voor de kinderen was er een schminkstand, je kon ook nog een leuke foto laten trekken en dan was er ook nog een walhalla aan sportkledij.

De namiddag was voor de kinderen en we trokken naar de Artis Zoo (waar je met je Planckendaelabonnement gratis binnen mag). Artis was de moeite, zeer de moeite. Een aangename stadzoo, en ik had de indruk dat je zeer dicht bij de dieren stond.

Poseren met de superheld

Poseren met de superheldSuperheroes Annelies en Liv

 Maar ook wij zijn superhelden

is dit tapering?

 Tot enkele weken geleden dacht ik dat ‘dit’ taperen was

geschminkt

Ook aan de kinderen werd gedacht, zijn zijn nu geschminkt in superturtles.

 

Artis

 Zeeleeuwen, of zeehonden, het verschil tussen die 2 vergeet ik steeds weer.

Artis

Deze kameleon (denk ik) zagen we in een lokaal waar we mochten doorwandelen en die echt vol zat met allerhande aapjes, reptielen, vleerhonden, ….

Giraf voederen

De giraf was ook een hit, zeker toen hij met zijn lange zwarte tong de blaadjes uit de handen van de kinderen trok.Ontsnapt aan een plassende chimpansee

De chimpansee’s hadden een koker boven het wandelpad om van hun buitenverblijf naar hun kot te gaan.
Dit was echter niet zonder gevaar, want één van die apen vond het leuk om vanuit de koker naar beneden te plassen
(en ik verdenk hem ervan dat hij dat express deed).
Nu stond er al een geluk niemand onder, maar ik vermoed dat hij toch wel dikwijls prijs heeft

Ik had een beetje schrik dat alle pastarestaurants vol zouden zitten met lopers, maar eten vinden bleek toch nog gemakkelijk. ‘s middags aten we versgemaakte pasta in de pasta factory en ‘s avonds haalden we bij Julia’s een meeneempasta die we dan in het hotel opaten. Het hele weekend draaide trouwens ook een beetje op koolhydraten tellen en constant eten. Ik was alvast goed voorbereid met voorafgewogen zakjes. Maar het koolhydraten stapelen was toch iets minder leuk dan ik initieel gedacht had … proppen is immers nooit leuk.

Verse pasta bij pasta factory

Zelfgemaakte pasta

Punten TellenGoed voorbereid

Punten tellen en amsterdam verkennen

En ook goed genoteerd … 600 gram koolhydraten zullen het zijn !!!

Wat wel grappig was, was dat je de lopers trouwens gemakkelijk kon herkennen aan de sportschoenen. Ook ik zette eens mijn trots opzij en trok met sportschoenen door Amsterdam, alles voor het comfort, maar ook als gevoel van geheime verbondenheid met de collega lopers.

De nacht voordien

Nu ben ik altijd zo’n goede slaper, dit keer koste het me toch wel een dik uur om in slaap te vallen, waarop ik om 2u terug wakker werd en pas na 3u de slaap terug kon vatten. Typisch aan een slapeloze nacht is ook dat je natuurlijk zeer goed aan het slapen bent als de wekker gaat.

De ochtend

Om half zeven, 3 uur voor de wedstrijd begon ik aan een stevig ontbijt. Muesli, beetje platte kaas, banaan, piccolo met confituur en koffie (ook zeer belangrijk). Uit schrik om tijdens de wedstrijd te moeten plassen stopte ik 2 uur voor de wedstrijd met drinken.
Dan had ik ook nog wat werk met het noteren van de bevoorradingsposten op mijn hand. En ook de kilometers waar de supporters gingen staan schreef ik erbij.
En dan nog mijn quote natuurlijk, een tip die ik van Kim kreeg. Ik koos voor onderstaande, om me eraan te herinneren dat het zwaarste werk al gedaan was en dit enkel de kroon op mijn maandenlange voorbereiding was.

marathon quote

Ik las nog even alle aanmoedigingen van vrienden en familie (bedankt daarvoor, betekende veel voor me). En die van mijn mama (die ook al een marathon op haar palmares heeft staan) was toch wel mijn favoriet: “Succes voor morgen en denk eraan dat het zwaarste werk al gedaan is. Morgen is het alleen nog een beetje lopen”

Op weg naar het stadium

Een dik anderhalf uur op voorhand vertrokken we dan naar het stadium. De sfeer in de metro was speciaal, allemaal lopers, de ene in zichzelf en gefocust, de ander naar iedereen zenuwachtig lachend in de hoop toch maar zijn verhaal kwijt te kunnen en gerustgesteld te worden.
Helaas, ik was niet in staat om ook maar iemand gerust te stellen (en ik was trouwens nog stemloos).