Leuke (gratis) Tutorials

Naaien

Breien

Haken

Archief

Buttons

Bookmark and Share

Subscribe

Subscribe

Page Rank Check

Follow Anne_lyse on Twitter

Subscribe to Annelyse by Email

Verzamelde kilometers

2009: 287,0 km | 28u56
december 28,7 km
november: 42,1 km
oktober: 40,2 km
september: 10,8 km
augustus: geblesseerd
juli: 106,9 km
juni: 13.6 km
mei: 49.5 km

2008: 103.9 km | 11u24 + verloren data
2007: 431.6 km | 47u11
2006: 674.5 km | 70u07
2005: 382.1 km | 39u17
2004: 177.4 km | 18u17

Facebook

Google Friend Connect

Combineren, combineren … wie zijn best doet zal het leren

Lopen met kindjes … tot nu toe was dit nooit een probleem. ‘s zondags gingen we regelmatig met de kindjes in de loopbuggy een kleine 10km lopen. En buiten een zeldzame hysterie van Liv heeft dit nooit tot crisissen geleid.

*Ge moogt er trouwens van op aan dat omstaanders het geweldig vinden, twee schattige kinderkens in de loopkoets… totdat er zo’n hysterie uitbreekt, dan is het ineens schandaaaalig, wat wij met die kinderkens doen :-) *

Maar na de 10 miles (die Liv en Vic meededen in de loopkoets) is er iets veranderd. Sindsdien vind Liv lopen geweldig … er moet maar iemand naar de bus snellen en Mademoiselle roept luid :” kijk mama, lopen”!!!
En nu wil Liv natuurlijk meelopen in plaats van geduwd te worden. Héél irritant want dat kind heeft natuurlijk nog niet de ijzersterke conditie van haar ouders. En na pakweg 30 seconden wil ze gepakt worden … ah neen … niet meer in die koets ook niet natuurlijk … en dan begint de ellende …

Me dunkt dat we ‘t kind snel moeten leren fietsen, dan kan ze ons al fietsend volgen (heb ik al veel gezien op een ander, lijkt me niet evident, maar lopers zijn inventieve mensen als ‘t gaat om toch maar hun toertje te kunnen doen)

Andere tips zijn natuurlijk ook welkom, want combineren, combineren, wie zijn best doet zal het leren, combineren, variëren en proberen !!!

Wauw

De 20km van Brussel ging ‘geweldig’.

Tegen al mijn verwachtingen in eindigde ik met 01u59m17 binnen de 2u. Een doel dat ik me dit jaar niet durfde stellen.

Het ging het ook super vlot, geen enkel zwak moment heb ik gehad, zelfs niet aan km17 op de Tervurenlaan die een venijnige en lange klim heeft. En op ‘t einde kon er zelfs nog een sprintje af.

Allemaal dankzij het weer (een trieste dag voor ieder die schoolfeeesten … had, maar een zalig loopweer, bijna geen straaltje zon heb ik gezien) maar ook door mijn leuke loopmaatje (met wie ik de hele weg heb zitten tetteren, die zelfs mee ging plassen in ‘t TerkamerenBos). We waren zelfs zo leuk dat we ‘een apostel’ hadden (een volgeling die de laatste 10km niet meer van onze zijde week).

En diene Garmin forerunner 305. Wat een marchandise, dat kan dus alles waar ik van droomde … en zelfs nog meer. Niet enkel is er een programma bij dat ding geleverd, maar ook kan je online via Garmin Connect, je resultaten uploaden. Die krijg je dan te zien op ‘google maps’ kaartjes, samenvattingen, grafieken en alles wat je maar wil. En … als dat niet genoeg is, kan je de gegevens exporteren.

Zo ziet dat er dus uit 20km door Brussel by annelyse! at Garmin Connect – Details

Zalig! Toch?

De 20 km van Brussel

‘t mag dan al mijn 5e deelname zijn… toch ben ik wat nerveus … 20 km is immers ook niet niets.

Sinds gisteren giet ik me vol met water … want wist je dat de helft van de lopers al gedehydrateerd starten met lopen.

Mijn training was niet optimaal, na de 10 miles heb ik nog maar 2 keer gelopen. Maar dit heb ik enkel mezelf te verwijten… ‘t zal deels op karakter en ervaring zijn.
Ik heb er nog aan gedacht me te verkleden, zodat ik meer aanmoedigingen vanuit ‘t publiek krijg, maar dat zal voor volgend jaar zijn.

Het weer speelt in mijn voordeel. Fris, geen zon … ideaal loopweer (de wind en de regen, die nemen we er maar bij)

Pijntjes duiken op, een pijntje in mijn been, in mijn nek en een lichte hoofdpijn. De adrenaline van straks zal dit wel ‘overrulen’.

Kwa gadgets is er in de loop der jaren ook wat bijgekomen. Nu heb ik een ‘iPod Shuffle’, een ‘garmin forerunner 305′, wordt de tijd automatisch gelogd met behulp van een chip, en verschijnt de aankomsttijd nog eens automatisch op facebook.
Niet enkel ik, maar ook de organisatie van de 20K gaat met zijn tijd mee. Nu nog eens hun inschrijvingssysteem wat verbeteren, hun site wat gebruiksvriendelijke maken en stoppen met al dat spammen van de ingeschrevenen.

Soit, nog 4u en bibi is aan ‘t lopen … wens me succes!!!

Missie geslaagd

10 miles 2010

10 miles 2010

De voorpagina van het nieuwsblad en een eervolle vermelding in de standaard. Niet mis in deze tijden waar er op de hoofdpagina concurrentie is van een regeringscrisis en kerkelijke crisis.

Missie geslaagd … alhoewel … er ontbreken twee vrouwen van de leuke bende op deze foto … rond km9 konden deze twee mannen hun competitief kantje niet meer weerstaan en gingen ze er zonder ons vandoor (ge gelooft het misschien niet maar wij hebben die kar ook geduwd) … denk ons er dus maar bij ;-)

Lopen is sexy (hoorde ik op ‘t nieuws)

‘t was een geslaagde editie … den dagtrip naar de tweede leukste loopwedstrijd van ‘t jaar (aan de 20 km van Brussel kan ‘t voor mij toch nog niet tippen)

10 miles2 013

Eerst alle speeltuintjes van linkeroever bezocht, insmeren met zonnecréme,  gepicknicked, insmeren met zonnecréme, gaan supporteren bij de kindjes, insmeren met zonnecréme, en supporteren bij de 5k.
10 miles 008

En daarna was ‘t aan ons … de cameraman van ‘t VTM nieuws (die we uit een ver verleden nog kenden als een scoutsmaat) sprong gezwind met de camera over de dranghekkens om ons dan te filmen maar niet in het journaal te laten verschijnen. Na een interview met de gazet van Antwerpen vertrokken we.

10 miles 011
Even was het spannend toen Liv en Vic ruzie kregen na 5 minuten, maar dan belandden ze gelukkig weer in een passieve, vegetatieve modus …

Mezelf ging het de eerste 5km niet zo goed af. Zonneschijn is nefast voor mijn lijf, dat functioneert dan ineens niet meer … gelukkig verdween de zon even snel weer achter de wolken en vond ik mijn tweede adem terug.
Jammer genoeg was het mannelijke gedeelte van ‘de leuke bende’ tegen dan verdwenen met kids&kar. Veel heb ik bijgevolg niet geduwd.

Na 1u41 en met 26 km op de teller (alvast volgens de nikeplus die steeds maar grotere afwijkingen vertoont … ‘t was dus 16km) kwam ik aan. Ik had de eer om te lopen met de nummer van Elke Offergeld … een gekende in het milieu en als ik wou kon ik met mijn nummer 184 starten in het eerste vak. Dat heb ik wijslijk maar niet gedaan … ocharm die Elke trouwens, ze heeft dit jaar een héél slechte tijd in haar palmares staan.

10 miles

Morgen is ‘t weer zover… jaarlijkse afspraak in Antwerpen voor de 10 miles.

Wij streven ernaar voor de derde keer de krant te halen … of eerder …. dat Liv net zoals de twee vorige jaren de krant haalt als passagier in onze loopbuggy. Als jongste deelnemer zal het dit jaar alvast niet zijn, want die titel hoopt Vic te verkrijgen.

Laten we hopen … dat het niet ‘te’ warm is  (ik kan daar niet zo goed tegen), dat we gemakkelijk parkeerplek gaan vinden (tram is geen optie meer aangezien Liv vorig jaar een hysterie kreeg in een overvolle tram), dat we goei benen gaan hebben, dat de kindjes er ook zin in hebben.

En als ge ons ziet passeren … aanmoedigingen zijn altijd leuk!!!

To loopdip or not to loopdip

Ik ben zojuist tot de conclusie gekomen dat ik al mijn polar loopdata die ik vanaf 2004 bijhoudt met mijn polar … kwijt ben. Al mijn kilometers, snelheden, hartslagen, gewichten, tekstjes …. weg.
Lijkt misschien totaal onbelangrijk, maar voor mij met het moto ‘wat niet is gedocumenteerd, is niet gebeurd’ een ramp.

Ik ben dus behoorlijk pissig.

Allereerst op mezelf omdat ik geen recente backup had en omdat ik in 2010 mijn bloglijstje niet heb bijgehouden. (in de rechterkolom maakte ik een overzicht)

Op computers die altijd crashen als ‘t niet past.

En ook op polar, omdat ze een belachelijk programma hadden. Omdat ze me nog 10 euro hebben laten betalen voor een zelf gecopieerde CD met het nieuwe programma, dat eigenlijk niets nuttigs meer kon dan het oude programma.
Dat je de loopgegevens niet kon exporteren naar excel, stockeren op het net of een wekelijkse update automatisch doorsturen naar je persoonlijke mail.
Zo zou ik dat dus laten marcheren als ik mevrouw Polar was.

En nikeplus is al niet veel beter, want daar kan ik ook nog steeds niet deftig uploaden en ben ik ook loopdata van kwijt.

Ik voel me dus noch bij Polar, nog bij Nike (nog) gelukkig en heb besloten dat ik op grootmoeders wijze ga teruggrijpen naar een excelfile die ik dan via googledocs beheer en bijgevolg nooit kan verliezen … wat ge zelf doet, doet ge wederom beter.

En ik hoop ten zeerste dat dit niet leidt tot een nieuwe loopdip :-(
Als u mij nu excuseert, ik ga mijn excelfile aanmaken en wat verder mokken.

… dan zal mijn ventje content zijn

“Ik zal maar gaan lopen, dan zal mijn ventje content zijn”

…. neen, met mijn ventje bedoel ik niet Bjeurn (die ik nooit mijn ventje noem trouwens). Daarmee bedoel ik mijn nikeplus-ventje. Ik heb namelijk van Lien een nikeplus horloge gekregen, waarmee ik supercontent ben, bedankt Lien.

nikeplusventje

Jammer genoeg ben ik nog niet onverdeeld positief, hierover.

Het idee sprak me enorm aan, een ventje dat u motiveert. Mijn ventje (dat eigenlijk een vrouwtje is, zie hierboven) is ook mijn screensaver en is à la Tamagotchi des te contenter wanneer je veel gaat lopen.
Het horloge is schoon, eenvoudig, stijlvol (natuurlijk is ons Liv weer jaloers) en roos.

Ik was dus direct enthousiast en beloofde zelfs mijn oude vertrouwde polar (waar ik ook wel kritiek op heb) toe aan Bjeurn.

Tot hier het positieve… nu ‘back to reality”.
Ik ben van het princiep ‘wat niet gedocumenteerd is, is niet gebeurd’ (beroepsmisvorming … neen, ‘t is gewoon mijnen aard). Je kan dus wel begrijpen dat ik ontgoocheld was toen ik mijn 10km loop niet geupload kreeg.
Ga ik speciaal -op pasen nogwel- lopen om mijn ventje gelukkig te maken … en dat alles voor niets.
Gisteren ging ik dan 5km lopen en weer … niet te uploaden. Na herinstalleren van het programma, lukte het dan wel, maar die 10km loop… die ben ik dus kwijt.

Vandaag ben ik nog eens 6km gaan lopen, en mijn grootste angst werd werkelijkheid … ik krijg het weer niet online.

Het ergste is dan ook nog dat je verloren data niet manueel kan ingeven. Ik kan dus niets doen om die inspanning terug te krijgen.

Ja ik weet het, ik ben ne freak op dat vlak, maar langs den andere kant … dat ding moet maar één ding kunnen en dat is mijn data registeren … dus dat moet het maar goed doen ook.

Ook is de nikeplus-site -hoewel visueel zeker in orde- verschrikkelijk traaaaaaaaaaaaaag. En kan ik ook mijn ventje wel plakken in facebook, twitter of gebruiken al screensaver, toch kan ik nergens de html-code vinden om hem ook op mijn blog te gebruiken.

Conclusie: Als ‘t deftig zou marcheren, dan zou ik de grootste fan zijn … maar nu ben ik vooral ontgoocheld. Misschien toch maar mijn polar terug opeisen om me klaar te stomen voor de 10 miles.

De 20 km van Brussel

Maandag om 9u gingen de inschrijvingen van de 20km van Brussel van start.

Hadden we geweten het eigenlijk al van middernacht mogelijk was, dan hadden we geen 3 kostbare uren op ‘t werk moeten spenderen aan de moeizame online inschrijving.

In elk geval … we zijn dus ingeschreven … na 2 maand loopstop begin ik er weer aan.

Maar wanneer? Tussen ‘t werken, de bouwperikelen, de was en de plas, de kinderpret, … door?

Deze week heb ik mezelf verrast door 3 keer te gaan lopen, ongeveer een 23km.
Dinsdag op die 45 min nadat de kinderen in ‘t bed liggen en voordat Bjeurn vertrekt naar zijn avondactiviteit.
Vrijdag van Mechelen naar de schoonmama, terwijl Bjeurn en de kindjes met de auto gaan. ‘t blijkt maar 8km te zijn ipv de 10 die ik verwachtte.
Zondag van Mechelen naar de mama, samen met mijn zusje, langs de vaart. 10km op de kop. Terwijl onze mannen met de auto gaan.

‘t zal zo moeten gebeuren … tussen de soep en de patatten … nu nog een schema opstellen (tenzij iemand anders dat voor mij wil doen … iets spannend, 3/week lopen met wat foliekes)

De balans

Oudjaar is de moment om de balans van je leven op te maken.

Mijn emotionele balans, die hou ik liever voor mezelf
Mijn financiële balans is ook opgemaakt maar behoort tevens tot de privé
Op de balans is alles terug zoals in préVic en Liv tijdperk … jeuj
Maar de loopbalans wil ik wel met u delen … getallekes en alles derop en deraan.

Waar ik tot 6,5 maand ben blijven lopen bij de dracht van Liv, lukte het me maar tot 4,5 maand in deze van Vic.
In het begin van ‘t jaar lag ik dus al stil. 6 weken na de geboorte van Vic begon ik er echter terug vol goeie moed aan. Eerst gezapig, maar in juli slaagde ik erin op 107km bijeen te lopen (wat tevens mijn record was)
En toen sloeg het noodlot toe … door het afbreken van een laddersport die ik juist afdaalde geraakte ik ferm geblesseerd (ik heb nog steeds ne put in mijn been en deze zal er nog enkele jaren zitten ook)

Pas eind september kon ik terug beginnen lopen en oktober, november en december heb ik niet zo bijzonder veel kilometers gelopen.

Dat resulteert in

Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is bijgevolg … terug meer lopen. De 20 van Brussel, Antwerp 10 miles, …. ik ben er weer bij!!!
En als ik de moed niet vind om de kou of de sneeuw te trotseren, of ik thuis niet wegkan … te fietsen op onze gloednieuwe hometrainer.

2010 wordt het jaar van de sport
*of misschien toch van iets anders*

Weer één van die dagen

Weer één van die dagen … dat niets lukt en dat alles dubbel zo lang duurt als gepland.

  • ‘s morgens kwam ik met mijn hakken op de werf aan (ik ben het beu om dagelijks mijn lompen aan te doen) om daar te merken dat ik mijn weg tussen bergen los zand en graafmachines moest banen. Hilariteit alom.
  • Na een uurtje merk ik dat ik mijn pulleke binnenstebuiten aanheb. (Maar da’s wel het voordeel van met mannen werken … die hebben daar allemaal geen oog voor.)
  • Na mijn dagelijkse portie fileleed vlug mijn loopgerief bijeengeschaard en nog een kwartier zitten zoeken naar mijne polar. Aaarch!
  • In de photoshoples lukte het van geen kanten, we hebben nochtans iets leuks geleerd/gedaan maar ik heb geen bevredigend resultaat (gelukkig dat het nu twee weken geen les is, dan kan ik misschien nog wat oefenen)
  • Na de les gingen de zus en ik direct lopen, maar kom ik toch wel tot de conclusie dat ik mijn schoenen vergeten ben… grrrr … terug dus
  • Bij de zus aangekomen vindt zij haar schoenen niet, en eenmaal op weg zien we dat het licht in haar auto nog brandt… weer terug, sleutel gaan halen
  • Als we dan eindelijk aan ‘t lopen zijn … beginnen we onszelf wat te bestoefen …. 30 minuutjes lopen vinden we belachelijk, wij gaan vanaf nu minimaal voor 45 minuten en het nieuwe doel is minimum 60km per maand lopen. (Na 30 minuten was ik bekaf en voelde ik me helemaal niet zo’n held meer).

Soit, toch weer gaan werken, gaan photoshoppen en bijna 8km gelopen …. nu even ontstressen.

Als de lange wapper er staat

Ik heb er al veel over geschreven, en nu weer … een update over ‘het been’ omdat het nogal actueel is

Vrijdag … twee dagen voor de volksraadpleging (neen, geen referendum, want een referendum is bindend en een volksraadpleging is adviserend, maar dit terzijde) ging ik met Vic naar de dokter (de arme stumperd is ziek, maar dit eveneens terzijde).
Van de gelegenheid maakte ik gebruik om mijn been, dat nog steeds gezwollen en soms pijnlijk is te laten zien (want wanneer geraak je als full-time werkende mama van 2 anders bij de dokter, maar dit helemaal terzijde).

“Dat zal nog JAREN duren eer de zwelling weg is” zei de dokter. Vergelijk het met het verkeer. Jouw lymfenvocht gaat normaal langs de autosnelweg, deze is door de val beschadigd en onbruikbaar, daarom neemt het lymfenvocht nu de kleine baantjes en is het file (dat is de zwelling). Maar de autosnelweg zal zich toch ooit herstellen, vroeg ik. Neen … zei de dokter, maar er zal zich wel een nieuwe vormen. Als de lange wapper er staat, zal hij ook wel klaar zijn.

Tja, nu zijn we drie dagen verder en denk ik … nooit dus!!!

Eindejaarsjogging Kampenhout

Is ‘t voor de deelnemerstombola 2*500l huisbrandolie en 2 fietsen, is ‘t voor de sfeer of is ‘t voor de leuke jogging?

Ik weet het niet, maar ook hier zijn wij bijna jaarlijks van de partij.

Eindejaarscorrida Leuven

Vorig jaar de dikke supporter, maar dit jaar terug als lopen van de partij. De eindejaarscorrida is ook één van de leukere wedstrijden en staat standaard op onze kalender.

Acerta Brussels Ekiden

ekiden rokjerik ceulemansatomium

Woensdag vroegen de medeconsultants uit mijn preVICtijd of ik wou inspringen bij hun groepje in de Acerta Brussels Ekiden (voor de leken … een aflossingsmarathon met 6 personen waarbij respectievelijk 5, 10, 5, 10, 5, 7en een klets km gelopen wordt).

Hoewel ik duidelijk tweede keuze was (achteraf bleek zelfs derde keuze) liet ik het niet aan mijn hart komen. Met ‘De Leuke Bende’ (ooit moet ik toch eens een stukje schrijven over het ontstaan van de leuke bende … maar niet nu) hebben we immers 4 jaar op rij deelgenomen en dit jaar was ‘t eerste dat ik met pijn in het hart zou moeten missen (dus eigenlijk waren mijn medeconsultant ook tweede keuze … AHAA)

‘Ik loop wel traag en misschien neem ik een kind mee, maar ik wil wel graag meedoen’, deelde ik mee. En zo geschiedde.

Toen ik in het koning Boudewijnstadium aankwam -zonder kind-  klonk het wel wat anders ‘We moeten voor de interne ploeg van het bedrijf eindigen!’.
‘Ik lig wel al bijna 2 maand uit’  bracht ik op en ik had nog wat smoezen bedacht maar gelukkig waren ze zo overtuigd van hun eigen kunnen dat ik alles zelfs mocht stappen.

En inderdaad, ‘t ging snel. De eerste 15km werd afgelegd op 1u10… en als derde loper startte ik dus bij de snelle hoop. Ik liet het niet aan mijn hart komen en begon er rustig op ‘t gemakske aan en liep gezapig verder. Misschien iets te gezapig want op ‘t einde kon er zelfs nog een sprintje af … en uiteindelijk kwam ik op een dikke 29min binnen. Helemaal niet slecht, zeker niet als je het heuvelachtige parcours in rekening brengt. Ik zie wel juist in mijn archief dat ik het ooit op 25min gelopen heb, maar dat was in mijn topperiode.

We eindigden uiteindelijk met een tijd van 3:24:47 en haalden zo de 157e plek van de 595 (ik vermeld het er maar bij zodat ik deze keer niet meer onder mijn voeten krijg dat ik een slechte sportverslaggeefster ben). En ja … we zijn geëindigd voor de interne bedrijfsploeg.

Nog enkele randbemerkingen

  • ik was niet de enige die met een rokje liep (zie foto’s)
  • ‘t was leuk om de collega’s nog eens te zien (leuk dat jullie aan mij dachten)
  • ‘t is ongelooflijk hoe mager en afgetraind die lopers zoals Rik Ceulemans zijn … ik vraag me af wat hun BMI is
  • Ik ben een beetje fan van Rik Ceulemans
  • het parkeren aan het stadium wordt steeds moeilijker, toen ik vroeg aan een politieman waar ik me het best kon zetten zei hij ‘alles staat vol, je vindt niets meer’ … niet erg schoon van hem, zo’n antwoord … maar, wie zoekt die vindt
  • de Ekiden blijft één van de leukste wedstrijden, volgend jaar weer paraat

Woensdag photoshopdag

En het schooljaar is weer begonnen … ik zit nu in het tweede jaar photoshop … vanaf nu zou het een héél pak boeiender moeten worden.

F. de lerares is gelukkig ook nog steeds van de partij (wat slijmen, want ze leest misschien mee). Omdat F. nogal onpersoonlijk klinkt noem ik haar vanaf nu Jasmijn (hopelijk kan ze haar daar een beetje in vinden)

Verleden week moesten we mislukte foto’s meebrengen naar de les en ze corrigeren. Mijn ervaring is echter dat je van een slechte foto bijna nooit ne goeie kan maken, maar verbeteren is wel dikwijls mogelijk.

Deze les experimenteerden we met collage’s à la David Hockney.

En dit was het resultaat .
De eerste foto is eigenlijk niet volledig af, ik had er nog een leuk randje aan willen maken. De tweede foto, daar ben ik contenter van … ‘t is ook een foto dat ooit door een fotograaf getrokken is naar aanleiding van een artikel in Vacature.

Er was eens héél lang geleden…. een sportieve mama.

Lang geleden dat ik het over sport heb gehad. Ik was immers –door de fameuze val- een maand en half geblesseerd. Hoewel er nog steeds een zwelling met gevoelloze plek is heb ik het gevoel dat ik terug klaar ben op het lopen terug op te pikken. Laat ik nu echter geen energie hebben (opnieuw gaan werken is een serieuze aanpassing)

Maar de moment is gekomen … Bjeurn zijn triatlonploegje voor de Business Trio Triatlon heeft geen zwemmer meer, en ik ga invallen.
1,1 km ongetraind zwemmen in de vaart … ’t zal een uitdaging zijn. Maar we gaan niet voor de overwinning, als ik heelhuids en niet als laatste (al is dat misschien al hoog gegrepen) aan de finish kom zal ik al content zijn.

En aangezien ‘De Leuke Bende’ voor ’t eerst in 4 jaar past voor de Ekiden, heb ik me ineens maar voorgenomen om ‘Dwars door Mechelen’ eens mee te lopen. Iemand zin om mee te doen?

Zozo … dat is al het belangrijkste … de goede voornemens zijn al gemaakt … nu nog de uitvoering.

En hoe gaat het met ‘t lopen

Het ging uitstekend … in juli heb ik maar liefst 107 km bijeengelopen en dat had ik voordien nog nooit gedaan.
Maar ik heb mijn standaardtoer opgetrokken naar 10km (als ik met de kindjes loop houd ik het wel maar op 5 … en neem van mij aan … ‘t zijn er dan 5 zware) ipv de gebruikelijke 5km van vroeger.

Maar nu gaat het dus slecht. Ik ben immers nog steeds niet volledig gerecupereerd van mijn val (weet je nog, toen de ladder het begaf onder mijn gewicht).
Wandelen gaat (met lichte pijn), maar lopen is nog volledig uitgesloten… en ik heb ook niet het gevoel dat het snel geneest.
Ik verwacht dus nog zeker 2 weken ‘OUT’ te zijn.

BALEN

Vrouwen met een handleiding

Zou ik gaan lopen? Roep ik naar Bjeurn vanuit de badkamer.
Dat moet gij weten, zegt hij vanuit de keuken.
Dat was nu niet echt wat ik wou horen. Wat aanmoediging, dat had ik nodig.
Ik ga sebiet wel een toereke doen, voegt hij na een tijdje toe.
Ik ook dan, roep ik terug.
Ik wist het wel, zegt hij al grijnzend.

Mijn man, mijn lief, hij weet hoe hij me moet aanpakken ;-)

Modieus lopen gaat beter!!!

superwoman

Modieus lopen gaat toch net iets beter!!!
Ik ben twee leuke loopT-shirts waarvan één met zeer speciaal model, een loopbroek met karteltjes en zelfs een looprokje (als dat niet het toppunt van vrouwelijkheid is) rijker.

Aangezien mijn oude kleding nog niet echt versleten is hen ik Bjeurn gezegd dat ik hierdoor zeker sneller zal gaan lopen. Ik vrees echter dat ik nooit ‘een snelle’ zal worden, maar ik was toch enthousiast om vandaag mijn eerste outfit al uit te proberen.
Geen slechte tijd maar zeker geen toptijd, maar toch … mijn nieuwe plunje was toch een goei motivatie om te vertrekken (en daar begint natuurlijk alles mee … 3 keer per week)

PS. Den decathlon, da’s waar ge moet zijn.

outfit2

outfit1

outfit1b

Blog Widget by LinkWithin