Winterkamperen in het stropersbos

2018-11-20T22:33:59+00:00 november 20th, 2018|Categories: Sport, Travel|Tags: , , , , , |24 Comments

In oktober, toen het nog lekker warm was en de temperaturen nog met de 20°C flirten, spraken Lobke en ik af om eens een winterkampeertocht te plannen. Al onze gezinsleden waren welkom maar feitelijk was enkel Liv heel enthousiast over het concept, het was dus met 3 dat we ons inschreven voor deze winterkampeertrip. Het weer deed ook mee … dit weekend was het ineens een héél pak kouder en kregen we een flinke vriesnacht kado. Wel hadden we het geluk dat er veel zon was en geen wolkje aan de hemel … ideaal voor een fiets- en kampeerweekend.

Ons vertrek verliep nogal chaotisch, we hadden nog niets op voorhand ingepakt dus het inpakken, fietszakken afstellen, extra binnenbanden zoeken, inkopen doen, groenten al snijden, …. was allemaal voor ’s morgens. Dat zorgde voor een klein vakantiestresske en héél gezellig was dat niet. Toen we eindelijk goed vertrokken waren zei Liv mijmerend “Amai, dat doet goed om terug eens op de fiets te zitten”. Ze had daar gelijk in  … er is niets zo zalig om op je fiets te zitten en alle dagelijkse besoignes van je af te schudden.

Liv en ik hadden besloten nog eens met onze pino op trot te gaan, maar we waren vergeten dat de plaats vooraan op de tandem ook een koude plek is. Na 15 kilometer waren Liv haar handen, ondanks handschoenen helemaal verkleumd. Toen we stopten om onze eerste set handwarmers in gebruik te nemen kregen we al het eerste schone moment. We werden uitgenodigd voor ne warme chocomelk en een boke bij een spontaan gezin (waarvan de papa dan ook nog eens bleek les te geven in de school waar Liv volgend jaar heengaat). Hartverwarmende (en in dit geval ook handenverwarmende) momenten als dees geven onze fietsreisjes altijd extra magie.

 

 

Na 65 km kwamen we aan op de paalkamping in het stropersbos waar we hadden afgesproken met Lobke (die een rit van 115km had afgelegd). We dachten dat er niemand anders zo zot zou zijn om te gaan kamperen in dit koud weekend, maar we waren dik mis. Al 2 grote tenten met 14 dappere chiromeisjes en jongens in korte broek stonden al op de bivakzone en 100m verder buiten de bivakzone stond een chirogroep die we later de “discochiro” zouden noemen. De dappere chirogroep vertelde ons dat de discochiro was aangekomen met flessen jenever en luide muziek en dat ze hen vriendelijk verzocht hadden om zich wat verder te zetten. Dat bleek slim van de dappere chiro want, zelfs op die afstand zouden we tot 4u ’s nachts zouden kunnen meegenieten van de beat in de discotent.

Het avondeten was niet op zijn trekkers een gevriesdroogde maaltijd, maar wel zelfgemaakte spagettisaus met groenten die we al op voorhand hadden gesneden, dat was slim, want het was te koud om daar buiten nog te zitten snijden.

Het donker viel snel (ik haat winteruur) en tot onze grote vreugde kwamen er nog 3 mannen aan die het vuur overnamen van de chiro en er flink wat hout op legden en ons wat vertelden over alle sterren die er te zien waren. De mannen zouden niet blijven slapen maar ze hadden boys night en ze aten een broodje met groenten en een pens en zouden ’s avonds nog terug naar huis stappen. Een boys night zonder alcohol met groenten … ik had geen idee dat dat bestond ;-). Wij hadden op onze girls night alvast wel een fles wijn en chips.

Het leek wel al een stuk in de nacht maar ik denk dat het niet veel later was dan 20u toen we al in de tent kropen, om daar verder te tetteren.

Ik denk dat niemand echt goed geslapen heeft, Lobke had last van het lawaai van de dappere chiro die héél de nacht het vuur moesten aanhouden, Liv sliep héél onrustig (ze voerde héél haar droom een gevecht met monsters vertelde ze later) en ik had het natuurlijk weer te koud. Een donzen slaapzal met comforttemperatuur 0°C, met liner, veel kleren, muts en een handenwarmer mee in de slaapzak is blijkbaar niet genoeg om me warm te houden bij een vriesnacht. Het vreemde is dat Liv met mijn oude slaapzak met comforttemperatuur 8°C wel warm genoeg had, en dat Lobke die dezelfde slaapzak heeft als ik het ook goed had. Ik zal er blijkbaar mee moeten leren leven dat ik altijd de zwakste schakel ben, of misschien moet ik ook eens investeren in een exemplaar met comforttemperatuur -10°C.

 

 

 

 

De volgende morgen zag alles wit en aangevroren, maar we konden ons voldoende warmen aan een koffie/thee en warme havermout en het vuur dat onze vuurmeesteres Liv voor ons verzorgde.

 

 

Bij het vertrek was er nog een hoogtepunt, de paalkamping is immers gelegen op een begrazingswei met konikpaarden en de paardengroep kwam nog langs om afscheid te nemen. Eerst hielden we voorzichtig nog wat afstand, maar al snel bleek dat de paarden kwamen bedelen om wat liefde en aanraking … die Liv hun héél graag gaf.

Voor de heenweg reden we 63km via de knooppunten, in de terugweg werd het een google maps route die op een bepaald moment héél wat minder mooi was, maar wel een pak korter … al een chance … want de laatste kilometers wogen zwaar.
Onderweg trakteerden we ons in de sportcafétaria van Temse op een cola, een verse soep en ne croque monsieur, waarop Liv me toefluisterde “dit is echt ons verwenweekendje hé”. Ik prijs mezelf gelukkig met zo’n content kind … het kost blijkbaar €12 om haar eens een weekend goed te verwennen.

Grappig detail … toen we na 53km thuis toekwamen viel er nog een pak ijs uit onze tent, dat vond ik wel stoer.

Ik moet zeggen, dit weekend was voor mij een test om te kijken of winterkamperen me zou liggen en wel … ik kijk al uit naar een volgende editie. Ik ben tot de conclusie gekomen dat kamperen voor mijn niet tot de zomer beperkt moet worden. Alleen aan mijn slaapopstelling moet ik misschien nog wat doen … tips zijn altijd welkom.

Maar we hebben wel enkele dingen héél goed gedaan

  • handenwarmers … wat een zalige uitvinding
  • een thermos thee meenemen en koffie
  • kiezen voor warme en waterdichte wandelschoenen (ideaal bij nat gras)
  • onze groenten voor het eten op voorhand snijden
  • de paalkamping selecteren op vuurkring (must) en picknicktafels
  • onze paalkamping (Stropersbos in Stekene) is vermoedelijk ook wel één van de schoonsten in héél België (tips voor andere pareltjes die ik nog niet ken mag je altijd geven)

Als je interesse hebt in paalkampings kan je ook eens lezen op onderstaande links

24 Comments

  1. Vanwynsberghe 20 november, 2018 at 23:54 - Reply

    Dat ik jullie zo geweldig stoer vind ! Het winterkamperen, daar denk ik ook aan en aarzel. Maar o no, ik zit dan wel in een caravannetje met verwarming ! O boy !
    Los van de temperaturen (waar ik wel mee zie te leven, en al helemaal in dat klein huis) hou ik ook wel niet van dat winteruur. Maar toch.
    Shame on me ! En echt: ge zijt een inspiratie !

    • Annelyse 21 november, 2018 at 00:00

      Mijn moto is altijd “gewoon doen en er niet teveel over nadenken op voorhand”

  2. Els 21 november, 2018 at 08:19 - Reply

    Amai, wat een toffe dochter heb jij! Zo fijn dat ze dat met jou wil doen en ook nog eens heel hard van geniet.

    • Annelyse 21 november, 2018 at 09:43

      Dat is zo, en ik besef en koester dat

  3. Lobke 21 november, 2018 at 08:31 - Reply

    Mooi verslag en topkind, die LIv! Ondanks de korte nacht en de kou ’s morgens toch keihard genoten! Voelde echt als een cadeautje voor mezelf; een mooie fietstocht en een keer iets nieuws proberen in fijn gezelschap. Batterijtjes helemaal opgeladen, zal hier nog wel efkes op kunnen teren :-).

    • Annelyse 21 november, 2018 at 09:44

      Ik ben ook nog volop aan het nagenieten. Ik vond het ook super om jou erbij te hebben. ?

  4. babs 21 november, 2018 at 08:41 - Reply

    Super! Stropersbos, veel jeugdherinneringen :-)
    Matje is even belangrijk dan slaapzak, je kan veel koude verliezen langs de grond, omdat je dan je dons plat drukt. Ik slaap op Thermarest Neoair Xtherm (en leg daar in winterse omstandigheden soms nog een eenvoudig en reflecterend schuimmatje onder). En een liner van Fleece maken kan je ook weer wat graden comfort opleveren (en wollen onderlijfkes :-)
    Maar hoe hou jij je voeten warm als je fietst? Dat vind ik een moeilijke

    • Annelyse 21 november, 2018 at 09:46

      Mijn voeten en handen hebben het feitelijk bijna nooit koud. Goede doorbloeding hier. Zo zien we weer maar dat iedereen anders is. Dat isolatiematteke is id iets voor volgende keer, ik voelde idd ook koude van beneden komen (en Liv sliep op het isolerende matteke)

    • Lobke 21 november, 2018 at 11:24

      Goeie bottinen en een paar dikke sokken van Falke werken heel goed voor mij. Eventueel overschoenen (neopreen) proberen? Die gebruik ik ook op de koersfiets.

  5. Amber 21 november, 2018 at 10:33 - Reply

    Hallo!

    Ik ben een van de leidsters van de dappere Chiro. We zijn heel blij dat jullie zo fijn over ons praten. We waren af en toe bang dat de kids te luid waren voor jullie. Bedankt voor al het geduld!
    Leuk artikeltje en veel succes bij eventueel nog winterkamperen. Wij leerden dat een te kleine tent meenemen zodat iedereen dicht bij elkaar ligt ook helpt. Ook laagjes, laagjes en nog eens laagjes ?

    • Annelyse 21 november, 2018 at 10:38

      Hey Amber, geen klachten over jullie hoor. Jullie waren fijne buren ?

    • Lobke 21 november, 2018 at 11:29

      Zalig dat jullie hier ook komen lezen :-). Straffe Chiro zijn jullie, is zo’n ervaring die niemand die gasten nog afneemt!

  6. Heidi 21 november, 2018 at 10:45 - Reply

    Klinkt allemaal zo zalig :-) Zou ik ook wel eens willen doen. Heb ooit nog gedroomd van echt in de sneeuw te gaan kamperen maar is er helaas nog nooit van gekomen.
    Van die kou dacht ik ook meteen aan je matje. En misschien toch nog een slaapzak voor extremere temperaturen? Die comfort-temperatuur is relatief. Klinkt contradictorisch maar die ‘veel kleren’ kan ook een omgekeerd effect hebben. Dat leerde ik van een wetenschapper op Antarctica :-)
    Zo tof dat je dit met je dochter kan delen. Veel groetjes xxx

    • Annelyse 21 november, 2018 at 10:51

      Awel Lobke zei dat ook van die ‘teveel kleren’. Iets isolerend onder het matteke neem ik ook zeker mee. En over dat delen met de dochter …. inderdaad … ben ik ongelooflijk dankbaar voor.

    • Lobke 21 november, 2018 at 11:27

      Ik had inderdaad ‘maar’ 2 lagen aan, maar wel 2 goeie blijkbaar; een hemd met lange mouwen in merino wol en een wollen trui. En sjaal en muts helpen ook want blijkbaar verlies je veel warmte langs je hoofd en nek. En gewoon eens doen hé. In het slechtste geval is het een korte nacht :-).

    • Natalia 21 november, 2018 at 21:22

      Na 20 jaar elk scoutskamp kou te hebben geleden zei mijn (niet-scout) man ook opeens dat ik teveel kleren in mijn slaapzak aanhad. Is ook wel logisch, gezien de slaapzak je lichaamswarmte nodig heeft om warm te blijven, maar toch had ik niet veel goesting om het te proberen. Uiteindelijk liet ik de kleren uit maar stak ik ze dichtbij, “voor het geval dat”. En zie, echt waar nooit meer kou geleden. Of toch al minder. Muts hou ik wel op. En ik denk dat je het ook al goed warm moet hebben vóór je de zak in kruipt.

    • Annelyse 21 november, 2018 at 21:24

      Ja … volgende keer ga ik minder aandoen en even stappen voor ik in mijn bed kruip

  7. Hendrik 21 november, 2018 at 11:25 - Reply

    Super cool (letterlijk :-) ) van Liv en jou!
    Zoals anderen hierboven ook reeds lieten weten, heb ook ik al vaak gedacht aan een campeer-fietstocht met de kinderen.
    Maar dus nog nooit echt ondernomen.
    One day…

  8. Suzanne 21 november, 2018 at 15:57 - Reply

    Qua slaapzak: ik kan je de slaapzakken van Cumulus aanraden (hoewel ik zelf nog niet bij zulke temperaturen heb getest was het afgelopen zomer vriend die het koud had in plaats van ikzelf). Met enige regelmaat inkoopacties met groepskorting via het forum van de Wereldfietser of hiking-site.nl.
    Qua tent: is dat de 4-persoons van Decathlon? die is groot (en hoog) om een beetje warm te krijgen, en de hele achterwand bestaat uit gaas. Ik heb zelf het plan om dit dicht te maken met een extra stuk tentdoek. Scheelt in de tocht.

    • Annelyse 21 november, 2018 at 16:29

      Het is inderdaad de decathlontent, voor in de zomer is dat een zalige tent, het is natuurlijk geen 4 seizoenstent maar ik ben van plan om het hiermee te blijven doen, het is nu niet dat we constant in de winter kamperen. Mijn slaapzak is zeker voldoende warm voor in de zomer, maar ik ben aan het twijfelen wat ik best doe, een nieuwe winterslaapzal kopen (-10°C comforttemperatuur) of volgende keer gewoon in 2 slaapzakken kruipen.

  9. Lies 21 november, 2018 at 21:29 - Reply

    Wij investeerden in Thermolite liners van Sea to Summit om het temperatuurbereik van onze slaapzakken op te krikken. Het zijn redelijk dunne liners – ik was er eerst niet gerust op – maar ze zijn zeer effectief! Al mijn andere tips heb je hierboven al gekregen. Zeker die van het isolerende matje is een héél waardevolle. Veel kampeerplezier!

    • Annelyse 21 november, 2018 at 21:50

      Ik heb dezelfde liner ?

  10. pieke 23 november, 2018 at 13:02 - Reply

    ik had het dit weekend al koud in mijn eigen slaapkamer!

    • Annelyse 23 november, 2018 at 13:59

      Haha … ik ook ?

Leave A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.