Vanaf nu mag je me gladiator noemen

//Vanaf nu mag je me gladiator noemen

Een hele tijd geleden zette ik mijn zinnen op de gladiator run (10km lopen met 25 hindernissen onderweg), ik ben immers niet vies van een uitdaging, en al zeker niet van een sportieve.
Jammer genoeg kon ik niemand motiveren om mee te doen, met een groep is immers altijd leuker. Maar …. ik ben een grote meid en besloot dat ik het ook wel alleen aankon.

Tot op de dag zelf zag ik het allemaal goed zitten, maar de dag van de waarheid werd ik toch wel wat zenuwachtig … en toen ik aanschouwde hoe modderig het parcours erbij lag, dan zekerst. 10km lopen is op zich al niet niks, 10km in de modder lopen is al helemaal vermoeiend om van die hindernissen maar te zwijgen.

Gelukkig was er genoeg vreemd en verkleed volk aan de start om me af te leiden.
Als je een goed ideetje wil krijgen van de sfeer en hindernissen is dit filmpje wel een leuke samenvatting.

Eenmaal bezig had ik direct het gevoel … dit komt hier wel goed.

De hindernissen … door koeienstront lopen, onder/over balken, in putten springen, onder netten en hekken klauteren, tot aan poephoogte in water ploeteren, in- en uit containers klimmen, op een stelling klimmen, door autobanden kruipen, onder prikkeldraad kruipen, een helling opklimmen/afglijden … vielen allemaal wel , tenminste … de eerste ronde.
De tweede ronde ging het allemaal wat minder gezwind, maar dat was niet enkel bij mij het geval.

Toen ik aan de finish aankwam was ik vuil van kop tot teen (en er waren geen douches, want een gladiator gaat vuil naar huis) en waren mijn kleren echt voor de vuilbak. Door het lopen met natte schoenen had ik 2 blaren, maar verbazingwekkend was ik eigenlijk niet stijf … de zin op hun site “Waarschuw je baas dat je er maandag niet zal zijn maar er dinsdag als een herborene zal staan” had me immers wel wat schrik aangejaagd.
Toch ben ik wel content dat ik ongehavend uit de strijd gekomen ben, want op het moment dat iemand over mijn arm viel op een modderige helling, en toen ik met mijn voet onder een container gleed … schoot wel door mijn hoofd dat zo’n avonturen wel mijn 1000km project in gevaar brengen.

Mijn eindtijd was 1u50min, niet slecht als je ziet dat ik 58e van de 186 vrouwen was (en hier vind je mijn fotokes -> tenminste als je racenummer 2023 invult)

Algemene conclusie: Tof, eens iets anders, wel wat ruig maar toch te doen.
Voor herhaling vatbaar? Misschien, maar niet persé.  Het was allemaal wel tof en anders, maar eigenlijk heb ik dat niet nodig. Ik kan evengoed genieten van een simpel stratenloopje, een iets avontuurlijkere wandeling of een prachtig georganiseerde wedstrijd zoals de Bike&Run, die ik in 2013 graag nog eens zou meedoen.

 

 

 

 

By | 2012-11-28T21:54:24+00:00 november 28th, 2012|Tags: |7 Comments

7 Comments

  1. Ploetermoeder 29 november, 2012 at 08:26 - Reply

    Is dat niet heel belastend voor de knietjes ?
    Zou dat ook wel eens willen doen maar geen 10K, veel te veel schrik voor blessures.
    En je loopschoenen ???

  2. Ploetermoeder 29 november, 2012 at 08:27 - Reply

    Overigens die Bike en Run zou hier ook wel passen.
    Hij op de fiets, ik al lopend ..
    Alleen zo kort bij Ten Miles ???

  3. Nowelja 29 november, 2012 at 09:08 - Reply

    Wow, dat lijkt me superleuk! Maar ook ooooh zo vermoeiend. Ik zal het voorlopig houden bij ‘aflevering 5’ van start to run. En 58e van 186, petje af! En dan nog zo kunnen glimlachen op alle foto’s! :-)

  4. Kristof 29 november, 2012 at 09:42 - Reply

    Het doet zeer dat ik er niet kon zijn. Echt wel een leuke wedstrijd precies en ook perfect om de Vibram’s te testen ;-)

  5. Annelyse 29 november, 2012 at 17:02 - Reply

    Vibrams, zijn dat die speciale schoenen? Let wel, alles is voor de vuilbak hé

    @ploetermoeder: ik heb mijn oudste paar opgeofferd, nu zijn die gedegradeerd tot grasmaaischoenen na een beurt in de wasmachine

  6. Happy Genes 29 november, 2012 at 23:25 - Reply

    Respect! Mij krijgen ze niet door dat water. Had je het niet koud? Wel toffe foto’s als bewijsmateriaal. :-)

  7. Annelyse 30 november, 2012 at 22:55 - Reply

    @happy Genes: ik had het enkel koud toen ik wachtte aan de start, ik heb het meestal wel vrij warm als ik loop en ik ken mezelf daar ook in, ik heb het niet zoveel meer voor dat ik ‘overdressed’ ben.

Leave A Comment