2,5 week terug thuis

//2,5 week terug thuis

 

Thuiskomen is leuk, maar ook héél overweldigend.

We kwamen na een jaar leven zonder agenda en todolijst terug in de realiteit, het dagdagelijkse leven. En in dat dagdagelijkse leven hadden we een inhaalslag te doen … veel administratie in orde brengen, een huis terug inrichten, ons leven terug opnemen, tijd spenderen met familie in vrienden en een nieuwe routine proberen in te bouwen.

Maar sinds gisteren heb ik het gevoel dat er terug rust in mijn hoofd is. Alle mails zijn gelezen en vooral beantwoord, mijn petekindje is al eens blijven slapen (in de tent natuurlijk), de toestand in huis is terug wat naar mijn goesting, de kinderen hun kleerkast is aangevuld, de haren zijn geknipt (ja ook die van Bjeurn), de hobbies zijn terug opgestart (ik ben zelfs al eens terug gaan lopen … STIJF!!!), de meeste mensen heb ik al teruggezien, de obligatoire eerste vragen zijn beantwoord (de meest originele en toffe gaat naar een collega van Bjeurn “Heb je geen intellectuele uitdaging gemist”), en ik heb zelfs al eens naar mijn baas gebeld.

Ik ben trouwens niet de enige die het wat chaos in mijn hoofd had na de thuiskomst, Liv die op 30 augustus verjaarde, was dat ’s morgens zelfs vergeten. Zo hard leven we in het NU.

Er zijn nog wat opvallende zaken aan het terug thuiskomen. Er is een weegschaal en ik zit boven mijn streefgewicht (iets waar ik op de reis nooit ben bezig geweest), er is een spiegel (en ik merk dat ik hier minder content ben met hoe ik eruit zie dan op de reis … de kappersafspraak is gemaakt) en ik merk ook dat er weer meer behoeftes worden gecreëerd (ik wil een activitytracker/sporthorloge) terwijl ik op de reis contenter was met wat ik had. Ik ga dat allemaal wat relativeren, maar ik vind het wel frappant.

Ondertussen zijn de kinderen naar school en is Bjeurn terug aan het werk. Ik schonk mezelf nog een maandje rust, om iedereen op gang te zetten en pas mee op de trein te springen eens hij wat vlot bolt.

We zijn tot de conclusie gekomen dat er niet veel veranderd is, als je na meer dan een jaar terugkomt. De kinderen en hun vrienden dat klikt als weleer evenals wij en onze vrienden en ons dorp voelt nog oud en vertrouwd. Niets is veranderd … buiten op het werk … pas nu valt het op hoe dynamisch een werkomgeving is.

Er zijn trouwens 2 mooie artikels van ons verschenen in het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws.  Fotograaf Lukas (HLN) was trouwens zo lief om ons de foto’s ook te bezorgen … waarvan 1 in deze blogpost.

By | 2017-10-24T22:37:37+00:00 september 7th, 2017|Tags: |8 Comments

8 Comments

  1. Daniel Bossuyt 7 september, 2017 at 11:59 - Reply

    Aan alles komt een eind. Mijn ervaring is net dezelfde wanneer het einde nadert van een fietsvakantie, die duren natuurlijk geen jaar lang maar slechts enkele weken. De grootste en fijnste herinneringen zitten in mijn hart. Wat ik het meest onthoud zijn de ontmoetingen. Veel foto’s neem ik spijtig genoeg niet. Ieder jaar neem ik het voornemen meer foto’s te nemen. Ik moet zeggen dat ik nu nog met zeer veel belangstelling en smaak jou verhaal lees. Iedereen moet werken om den brode maar ik ben ervan overtuigd dat jullie onbewust reeds denken aan een nieuwe uitdaging. Geniet ervan. Grijs “fan van Annelyse.be”. Daniel

    • Annelyse 7 september, 2017 at 21:40

      De ontmoetingen overtreffen inderdaad alles. Bedankt voor deze fijne commentaar, leuk om te lezen.

  2. Josefien De Bock 7 september, 2017 at 13:12 - Reply

    Blij te lezen dat de ‘aanpassing’ zo vlot verloopt.
    Geniet nog maar efkes van de rust voor je weer gaat werken!
    Zo raar dat je boven je ‘streefgewicht’ zit, je zag er op de ‘reisfoto’s’ altijd zeer scherp uit en je ziet er goed uit!

    • Annelyse 7 september, 2017 at 15:07

      Rampzalig is het natuurlijk niet, maar ik ben (net zoals jij) een perfectionist hé :-)

  3. Pitte 7 september, 2017 at 15:45 - Reply

    Blij te lezen dat de thuiskomst vlot verloopt. Zelf had ik net het tegenovergestelde toen ik nog eens in Elewijt kwam. Natuurlijk is er eem verschil tussen rondreizen en emigreren. Mischien daarom dat ik mijn draai niet meer vond. Elewijt was “vakantie” en thuis “opeenanderië” 😃

    • Annelyse 7 september, 2017 at 21:57

      Voorlopig hebben we nog altijd het gevoel dat we nog goed zitten in Elewijt, maar de reisdrang is er wel.

  4. Frans en Maria 7 september, 2017 at 21:30 - Reply

    Hey,
    Gelukkig loopt alles weer wat normaal.Ik kan begrijpen dat het voor allen een aanpassing is.Bjorn naar de kapper geweest.Mooi nu?
    Kus van ons twee.

    • Annelyse 7 september, 2017 at 21:44

      Of het mooi is dat moet je aan Lea vragen, ik was immers de kapper ;-)

Leave A Comment