Dwars door Mechelen

//Dwars door Mechelen

Dwars door Mechelen

Start
Het weer
Toen ik me inschreef voor de ‘Dwars door Mechelen’ had ik niet verwacht dat het zo’n weer zou zijn. Ik heb namelijk een echte hekel aan sporten in de warmte. Ik kan daar niet tegen, en mijn prestaties gaan exponentieel naar beneden met elke graad boven 20°C.
Aan de start daagde het me dat ik dorst had en dat ik de hele dag al te weinig gedronken had, buiten nen dubbele koffie (en dat is vochtafdrijvend!!!!). Ik had even het plan om iemand in de menigte aan de start te bedelen voor een slokje, maar angst voor een NEEN hield me tegen.
Stress… typisch vertrekkersverschijnsel … bij elke wedstrijd maak ik me wel in iets druk (dat ik naar ’t toilet ga moeten, dat mijn schenen het niet houden, dat ik niet genoeg getrained ben, dat ik slechte benen heb, niet genoeg gegeten, te warm, ….)
Gelukkig viel de hitte -al bij al- nog mee en was er na 4 km water … ik dronk meteen 3 bekers.

De massa
Er was echt een massa volk,  op een relatief smalle loopstrook. Het was ook niet slim van mij om helemaal vanachter te starten. Ik heb de hele wedstrijd mensen moeten inhalen en serieus moeten zigzaggen en in de kant moeten lopen.
Soms was het gewoon ook echt een muur van volk, waar niet door te geraken was. Als ik op een betere plek gestart was had ik gerust nog kunnen afpitsen op mijn tijd.

Bekenden
Ik ben niet veel bekend volk tegengekomen (als in … mensen die ik ken). Ik was na aankomst ook niet meer zo helder en heb mijn omgeving niet zo gadegeslagen. Eén endomondovriendin heb ik blijkbaar gemist, en de andere kwam ik tegen in een schoon kleedje langs de kant (hey L. onze challenge nog niet opgeven hé, ik voorspel bij mij ook een loopdip, als onze verbouwingen naar afwerkfase gaan)
Blijkbaar liep burgemeester Bart Somers ook mee en stond hij serieus scherp … goe bezig !!!

De muziek
Ik heb gelopen zonder muziek. Shame on me, zeker omdat Silmarven zo haar best heeft gedaan voor mijn lijstje. Ik had echter schrik om mijn trouwste supporters (man en kinders) niet op te merken.
Maar toch bedankt voor jullie muziektips, ik ben van plan om in de toekomst nog veel te lopen, dus ’t zal nog wel van pas komen.

Mijn tijd
Ik weet dus niet wat mijn eindtijd is. Ik liep met endomondo op de gsm en de instelling ‘pauzeren bij stilstand’ stond aangevinkt. Vermits de GPSontvangst niet zo goed was, ben ik ettelijke minuten kwijt van mijn tijd. Ik veronderstel dat ik wel binnen de 55min (streefdoel) binnen was. Het vreemde was wel dat endomondo een totale afstand van 11,5km ipv 10km aangaf.
Soit, als je morgen in de gazet van Antwerpen mijn eindtijd spot, mag deze me deze altijd doorgeven, ik ben immers wel benieuwd.

De benen
De benen waren goed, althans toch in ’t begin. Na km 7 ging werd het zeer zwaar en leek wandelen behoorlijk aantrekkelijk. Maar mensen die wandelen tijdens een wedstrijd zijn altijd een beetje zielig :-)

Het parcours
Het parcours vind ik eigenlijk stom.  Dit is de toer die ik elke week liep toen ik nog in Mechelen woonde, voor mij niet echt speciaal dus. Het vertrek en de aankomst is ook nog eens op een andere plaats. Niet zo praktisch, zeker niet als je ook nog 2 kinderen moet mee verplaatsen.
En dan reed er ook nog eens een boevenauto (Liv denkt dat iedereen die iets stout doet, een boef is) over Vic zijn tut  (tutten op straat werpen is een ergerlijke hobby van mijn zoon) 

Achteraf
Héhé, ik ben 5u achteraf echt nog altijd stikkapot.
Platgereden door boevenauto

 

Update: 53min 42 sec … zeker niet slecht

De uitslag !!!

By | 2011-09-26T22:36:03+00:00 september 25th, 2011|Tags: , , |5 Comments

5 Comments

  1. Polkadotjes 25 september, 2011 at 21:54

    Proficiat met zo’n knappe prestatie!

  2. Femke 27 september, 2011 at 19:59

    Da’s een knappe tijd, proficiat!

  3. Els 28 september, 2011 at 20:31

    Goed gedaan! Ik hoop volgend jaar ook weer mee te lopen

  4. Uit de tutjes | Annelyse 29 september, 2011 at 22:37

    […] voor bedtijd (op een uur dat de apotheker al toe is) was de tut (de allerlaatste, die zelfs een aanrijding door een wagen overleefde) ineens verdwenen. Op zo’n moment voel ik me nog gestresseerder als een verstokte roker die […]

  5. Uit de tutjes – Annelyse 26 april, 2016 at 22:07

    […] voor bedtijd (op een uur dat de apotheker al toe is) was de tut (de allerlaatste, die zelfs een aanrijding door een wagen overleefde) ineens verdwenen. Op zo’n moment voel ik me nog gestresseerder als een verstokte roker die […]

Comments are closed.