|
|||||
|
“‘t gaat nog wel een paar uur duren, we hebben ‘t gaslek bijna gevonden” antwoordden ze doodleuk Een anamorfose, hebben jullie hier al van gehoord? Ik in elk geval nog niet voor deze les. Het is iets héél complex maar het komt erop neer dat een tekening/foto/schilderij kortom een beeld, zodanig vervormd is, dat het maar uit 1 hoek of optische voorwaarde zichtbaar is. Enkele voorbeeldjes hieronder. Hier wordt het originele beeld gezien door spiegeling in een cilinder of kegel.
In de les hebben wij ook zo’n cilinderanamorfose gemaakt. Het geeft een leuk effect en grappig is dat als je er een spiegelende cilinder opzet dat je de foto ziet rechtkomen, de gebouwen, personen staan dan recht op het blad in hun normale verhoudingen, héél bizar. Met photoshop is ‘t vrij simpel, maar kan je je inbeelden dat tijdens de renaissance veel schilders met deze techniek werkten? Hoe doe je ‘t nu?
En dit kan het effect worden (het stadhuis van Mechelen).
Ook met groepsfoto’s kan je leuke effecten verkrijgen. De laatste dagen bestaan vooral uit leuke activiteiten zoals restaurantbezoekjes, cinema, speeltuinen en zwembaden. (ik zal content zijn als ‘t weer avond is en ik me in mijn pyama onder het dekentje in mijn luie zetel kan vleien) Maar in elk geval … de laatste dagen waren de moeite. La Boya … voor wie van de Marokaanse keuken houdt … tapas, couscous of tagine in een leuk kader (dat we er onze halve vriendenkring tegenkwamen op onze romantische avond namen we er maar bij en zelfs dat de wijn pas kwam als ‘t eten al op was kon ons niet storen) Sensunik … héél tof met een groep mensen met kinderen. De kinderen worden boven geanimeerd in het kinderparadijs en ze eten daar ook een kindvriendelijke menu en de ouders kunnen beneden lekker tafelen. Want lekker was het, en Livke … die vond het ook geweldig, haar hebben we van de hele avond amper gezien. De helaasheid der dingen … nen aanrader, beste film van de afgelopen tijd voor mij. Dit is trouwens de eerste keer dat ik de film beter vindt dan het boek (dit kan ook wel liggen aan het feit dat ik het boek helemaal niet graag gelezen heb). Speeltuin … Het Tivolipark is toch wel met stip de leukste speeltuin in Mechelen. Liv had het daar geweldig naar haar zin. Subtropisch zwembad in Lier … daar gaan we sebiet plonzen met ome Wout en tante Sas. ‘t zal Vic zijn eerste keer zijn … en dat is toch altijd een beetje spannend.
In de photoshop ging ‘t weer over collage’s, de opdracht was om iets te trekken in verschillende foto’s. Ik ben dan vlak voor de les nog maar eens op de grote markt gestopt. Van de eerste foto ben ik gewoon een deel vergeten te trekken … een beetje onnozel. Als ik het zo zie denk ik dat ik beter de glazen parkeeringang beter had laten uitkomen en de linker en rechterbovenkant wat minder in de picture zetten. (misschien een idee voor volgende les, maar waarschijnlijk doe ik er niets meer mee) Bij de tweede foto heb ik valsgespeeld… die is niet samengesteld uit verschillende foto’s, ik heb zelf kadertjes met 10-15 verhouding uit de foto geknipt en over elkaar gelegd … spelen met de dekking, laagmodus, en nog ne filter opzetten en je krijgt dit. De derde foto is zonder valsspelen en ik vind hem wel geslaagd (alhoewel het collage-effect niet zo opvalt), hier heb ik vooral met laagmodi gespeeld. De ‘Honey, I Blew up the kid’ foto vind ik wel grappig. Weinig werk en eigenlijk toevallig ontstaan. De ‘Huney, I cut the kid’ foto is vlug vlug op ‘t eind van de les gemaakt en dat zie er eraan. Ik had nooit door Vic zijn ogen mogen knippen. Het idee mag er zijn, maar de uitwerking laat nog te wensen over. Waar ik vroeger Flickr maar ongebruiksvriendelijk geworden is het tegenwoordig mijn inspiratiebron geworden. Photoshopideetjes, naaiideetjes … je vindt het er allemaal (jammer dat mijn limiet aan foto’s bijna bereikt is) Deze voormiddag deden we met héél ‘t gezin een wandelingetje in ‘t stad. Op het al afgebakend parcours van ‘Dwars door Mechelen’. In de bruul aangekomen (de winkelstraat) verscheen er ineens een auto uit de verboden richting om de hoek aan zeker 50km per uur (wat héél snel is midden in ‘t stad, op de kaseien, in de verkeerde richting van een straat waar de voetgangers midden op de weg lopen). Ik was ervan overtuigd dat hij niet meer ging kunnen stoppen en ons allemaal, of toch zeker Liv en Bjeurn die wat achterwaren ging meegrijpen in zijn vaart (uitwijkmogelijkheden waren er niet, want de dranghekken stonden al). Ik zweer het u … dat is een ongelooflijk vies gevoel. Ik denk dat ik héél Mechelen bijeengekrijst heb. De wagen kon gelukkig stoppen en de chauffeur heeft wel nonchalant sorry gezegd. Maar mij maak je niet wijs dat als je zo’n rijgedrag hebt met nota bene een achterbank vol kinderen … dat je er echt spijt van hebt. Zoiets is geen onoplettendheid hé. Waarschijnlijk had hij schrik dat Bjeurn hem uit de auto ging sleuren en wat petsen verkopen (hij zou het verdiend hebben). Gelukkig voor hem dat wij nog vrij kalme mensen zijn (alhoewel ik heb zitten schreeuwen tegen die man en Bjeurn ook zitten brullen dat hij daar niet mocht rijden) Ik hoop echt dat diene man eerder in aanraking komt met een boom dat met een volgend onschuldig gezinneke (maar hopelijk laat hij dan zijn kinderen wel thuis)!!! ik ben nog altijd niet echt bekomen, ik moet er niet aan denken dat wij iets dichter tegen de bocht liepen, of dat de auto slipte over de kaseien. Pff, het ouderschap maakt ne mens toch ongelooflijk kwetsbaar … Toen Bjeurn me een tijdje geleden zei dat ze misschien een zwemmer tekort kwamen in hun triatlonploegje zei ik overmoedig, ‘ik zal wel inspringen”. 1100m is ver… dat besefte ik zeker toen ik het parcours al stappend -naar het startpunt- aflegde. Welke slag heb je gezwommen?, vroegen ze me. Miss Puntkomma vond het al een hele prestatie dat ik niet verdronken was, maar dat was onmogelijk … als je bij de laatste zwemt krijg je blijkbaar een persoonlijke redder die met je meezwemt (gezellig hé). Mijn doel was “niet als laatste eindigen” en dat is me gelukt … ik was voorlaatst Dat zwemmen, dat is wel zwaar zeker?, werd me ook veel gevraagd. Wel, eigenlijk viel het nog vrij goed mee. Het frustrerende was gewoon dat ik niet vooruit ging, conditioneel zit het vrij goed … maar mijn techniek trekt op niets. Gelukkig hebben Bjeurn en Liv goed gesupporterd. Liv was in ‘t begin wel wat gefrustreerd en riep op alle blauwe badmutsen (en iedereen had een blauwe badmuts), maar aangezien ik al snel achter de massa belandde werd het algauw wat gemakkelijker voor mijn grootste fan. En stinkt het vaartwater niet en was het niet koud? ‘t was blijkbaar wel koud, maar met mijn surfpak (allé, dat van Joke, merci trouwens) heb ik daar geen last van gehad. Stinken … dat viel goed mee, en ik heb ook wat slokken binnengekregen en ik ben er niet ziek van geworden. En is ‘t voor herhaling vatbaar? Best wel, maar volgende keer wil ik er wel getraind aan beginnen … in crawl zwemmen … en gaan voor nen beteren tijd. De eindtijd viel al bij al wel mee … gelukkig hadden we ne goeie fietser (wel nen temperamentvolle, want we waren bijna gediskwalificeerd) en ne super loper (nen hele knappe ook trouwens … jaja, ‘t was Bjeurn). In Mechelen hebben ze tegenwoordig ook parkeerplaatsen voor mensen met een huilbaby.
Voor MechelenBlogt Tijdens de zomervakantie zijn er enkele straten in het Mechelse ingericht als speelstraat. Allemaal goed en wel, maar wordt er ook effectief gespeeld in deze verkeersvrije straten?! Mijn model en ik gingen op onderzoek uit in de Van Hoeystraat … en wat zagen we daar?
We zagen daar … dat het leeft op de speelstraat. Dus slaat de verveling toe, neem gerust een kijkje in de Van Hoeystraat (van 1-15 juli en van 1-15 augustus telkens van 13-20u is deze straat autovrij) of één van de andere speelstraten. En vergeet zeker je fiets, stoepkrijt, bal, diabolo, skeelers, frisbee, …. niet !!!
De bloemekes aan de beiaardschool mogen best wat meer gegoten worden. Dan zien die van mij er toch beter uit Voor MechelenBlogt Het staat er waarschijnlijk al een hele tijd, maar voor mij was ‘t de eerste keer dat ik het zag … de grafitti op de muur van het Mechelse ‘gevang’. … en ik vond hem best wel grappig!!!
Ze intrigeren mij… stadsfiguren… zeker deze vrouw. Ik kom haar regelmatig tegen, steeds in dezelfde jas, met of zonder iets eronder. Vaak heb ik al gevloekt dat ik mijn fototoestel niet bij me had. Eén keer heb ik met de gsm geprobeerd haar te pakken te krijgen, maar vreemd genoeg stond alles op de foto, behalve zij. Over deze mystieke vrouw doet het verhaal de ronde dat ze van deftige afkomst zou zijn (ze draagt ook nog dure oorbellen) maar op een bepaalde moment zou het compleet zijn foutgelopen door een drama in haar leven. Gepubliceerd op MechelenBlogt Als (al of dan niet ingeweken) Mechelaars mogen we best trots zijn op onze mooie stad. En dat kan zich op verschillende manieren uiten. De kamer van kleine Sam verdient daarom zeker een plekje op MechelenBlogt. Ze heeft immers een uniek zicht op de toren!!! Een rasechte Maneblusser, da’s zeker. Op de site van haar papa staat de hele handleiding om tot dit fraaie resultaat te komen.
En u? Bent u Trots Oep Sint Rombots? Uit u uw liefde voor Mechelen ook op een creatieve manier? Een gedicht, een beeldhouwwerk, een lied, een tatoeage…. Wij zijn benieuwd. U mag het ons steeds laten weten. heb ik me opgegeven om mee te werken aan Mechelen Blogt. De eerste meeting met de rest van de MechelenBlogt-ploeg is al achter de rug… een leuke bende met (al dan niet ingeweken) rasechte Mechelaars. Ondertussen is de spits is afgebeten en is mijn eerste artikel is gepubliceerd (ik laat het hier ook nog wel verschijnen).
Ik was van plan om een half uurtje aan de Dijle te lopen, maar met de hulp van Carla Bruni, Adele, Duffy, Hannelore Bedert, Eva De Roovere, Damien Rice en Admiral Freebee ben ik helemaal tot Muizen gelopen en terug. Iets minder dan 10 km in iets minder dan een uur tijd in een zalig zonneke. Het was perfect en mijn conditie zit precies nog goed. De loopmicrobe heeft me terug te pakken. *euforie alom* Ik heb het lang uitgesteld (ken je dat, het proberen te bannen uit je geheugen en als iemand er toch achter vraagt is het een pijnlijke confrontatie), maar zelfs Tuur heeft al lang een schooltje gevonden(en zijn mama en papa zijn echt ‘last minute mensen’) dus ben ik ook maar in gang geschoten. Een school kiezen is toch niet op 123 gebeurd, zeker niet in Mechelen waar er wel wat keuze is. Dus ondertussen is er een lijstje opgesteld met mogelijke scholen en de dingen die hier belangrijk zijn voor ons. Liv kan vanaf volgend jaar na Pasen instappen en ik ben zeker niet te vroeg begonnen aan de zoektocht (misschien eerder een beetje te laat) Van mijn bevallingsverlof kan ik nu handig gebruik maken om eens beter kennis te maken met de schooltjes in ‘t Mechelse. Ondertussen heb ik er al 3 gezien en is er nog 1 te gaan… maar stiekem heb ik mijn besluit al genomen. Een school aan de vaart met veel ruimte, speeltuinen, groen, zelfs een nog eigen speelveldje aan elke kleuterklas. Toch blijft het nog een ‘ver van mijn bed show’. Ik kan me niet inbeelden dat Liv binnen een jaar flink naar ‘t school gaat gaan. Toen de directeur mij de rondgang gaf snapte ik ineens waarom sommige ouders het lastig hebben als hun kindje voor ‘t eerst naar de kleuterklas gaat.
Een flitspaal op de grote markt … waar geen verkeer mag passeren? Dat intrigeert natuurlijk. Enig onderzoek leerde me het volgende. Wie waagt zijn kans? In onze straat staan enkele prachtige authentieke gevels, zoals deze hieronder van Salons van Dijck (een feestzaal waar ik dolgraag eens naar nen trouw zou gaan) Deze authentieke geveltjes hebben naast de voordeur (of in dit geval naast de poort naar de koer) een holte. Weten jullie waarvoor dit rare ding dient?
“Annelies, je hebt toch kleren aan hé”, riep Bjeurn toen ik -net uit mijn bed- naar ‘t toilet wou gaan. Ik doe dat immers regelmatig. We wonen op ‘t tweede verdiep en als je ver genoeg van de ramen blijft is er geen inkijk.
Mechelen doet mee, en hoewel dit natuurlijk allemaal symbolisch is kan ik het alleen maar aanmoedigen. Maar waar ik me wel vragen bij stel, is waarom de straatverlichting in Mechelen zoveel overdag brandt (en dan vooral in tijden van speciale activiteiten ‘s nachts). Sensibilisering … allemaal goed en wel … maar graag ook doortrekken naar het dagelijkse leven.  |
||||
|
Copyright © 2010 Annelyse - All Rights Reserved 
|
|||||
(alhoewel dat het op ‘t einde spannend was, want ik werd bijna ingehaald).
U zegt