Blog

Blog

Barcelona … de liefde is er nog

Bovenstaande foto vat onze voormiddag goed samen … onophoudelijke regen (sinds ’s nachts al), maar gelukkig is er wel een bank onder een afdak aan de receptie (met WIFIhotspot). Wel moeten dit plekje wel delen met de werknemers van de camping die de speeltuin aan het installeren zijn.

Vermits de camping nogal deprimerend is, zochten we toch nog een alternatief om te verblijven in Barcelona zelf. Maar de prijzen waren nog deprimerender dus besloten we gewoon om toch op de camping te blijven maar onze ferry naar Italië een dagje eerder te boeken. 

In de namiddag stond er trip naar Barcelona op het programma, ondanks dat het zou blijven regenen. Gelukkig kloppen de weerberichten niet altijd en was het heel de tijd grijs maar droog. 

Ik was benieuwd of de Barcelona-liefde er nog zou zijn … maar ja … eens daar wist ik het meteen … dit is een geweldig toffe stad !!! Ook de kinderen zijn al fan, en Bjeurn is terug fan … want hij was al alles van 10 jaar terug vergeten.

Op het programma stond flaneren op de Ramblas met -zoals dat hoort- een ijsje in onze pollekes, alleen kwam de onze niet van de kraam maar uit een familiepak van de carrefour.

En verder wandelden we wat rond, een mercat (hier Sint Josep) is ook altijd fijn.

Hierboven een beeld van Columbus.

Bjeurn: “Weet je naar waar die wijst?” 

Liv: “Naar Amerika”

Vic: “Kan die Amerika zien van zo hoog?”

Zicht van de haven op Montjuic.

De cathedraal
We hebben al zin in morgen, voor meer Barcelona !!! 

februari 24th, 2017|Tags: , , |3 Comments

Verlaten camping

Afstand 30km – Hoogtemeters 290 – Bestemming Castelldefels (nabij Barcelona, Spanje) – Overnachting Camping Estrella de mar

We hebben lang geprobeerd om via AirBNB, booking.com of Warm Showers een overnachtingsplaats in Barcelona te vinden maar het was allemaal extreem duur. In Barcelona zelf is er ook geen camping, dus we besloten om naar de dichtstbijzijnde camping te gaan en deze als uitvalsbasis te nemen.

De eerste 20km fietsen waren bergop maar we werden beloond met een mooie afdaling met zicht op Barcelona in de mist. Magisch!!!

En ook de route was best wel tof … totdat we Barcelona wat meer naderden en in het dorp van onze camping aankwamen.

De camping maakte Liv direct depri … het kind had zoveel verwacht van Barcelona en dan kom je terecht in een vreemde camping zonder speeltuin.

De sfeer op de camping is ook bizar, overwinteraars zitten hier niet meer, die zitten meer in het zuiden waar het warm is. Er zijn veel permanente huisjes en caravans op de camping, die allemaal verlaten zijn. Ik vermoed dat vooral Spanjaarden hier een buitenverblijf hebben en hier in de zomer naartoe komen. 

Onze tent is de enige tent die er staat (dat is dan wel weer normaal) en ondanks het feit dat het hier een gigantisch grote camping is, denk ik dat we zo goed als alleen zijn.

Vreemd en niet echt om vrolijk van te worden. Anderzijds hebben we een betaalbare slaapplaats en is er een goede busverbinding naar Barcelona. Onze tent blijft toch wel wat onze vrijheid.

februari 24th, 2017|Tags: , , |5 Comments

Een goede dag voor de statistieken

Afstand 59km – Hoogtemeters 616 – Bestemming omgeving Sant pere Molanta (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een wijngaard 

Een toffe rit, al hebben tot onze spijt de appelsienenbomen plaats gemaakt voor de wijngaarden. Hoewel we dikwijls langs de N-340 (drukke baan dus) hebben gereden was het veelal verkeersvrij, er loopt immers dikwijls een parallelweg langs de drukke weg.

  

Fietsers die we onderweg tegenkomen vinden ons altijd tof. Meestal krijgen we een omhooggestoken duim te zien … maar deze wilden persé met ons op de foto.

Het weer was prachtig, zo mooi dat we tijdens onze middagpauze al verlangden naar schaduw … zalig.

    

Deze foto is trouwens niet getrokken tijdens de middagpauze, daarvoor zoeken we wel altijd een leuker plekje … maar soms gaat het fietsen echt niet meer en heb je behoefte aan koolhydraten … ONMIDDELLIJK. In het begin aten we dan koeken, maar nu doen we het met appels, gedroogde dadels en vijgen. 

    

Goed gefietst ook … “Weer een goede dag voor de statistieken”, zeggen Liv en ik altijd als zowel afstand en hoogtemeters boven het gemiddelde liggen (daggemiddelde is na vandaag 45,6km en 355 hoogtemeters)

Slapen doen we op deze wijngaard, vrij dicht tegen de grote weg … maar iedereen was te moe om nog lang verder te zoeken naar een meer geschikte plek. Ondertussen zijn we er ook wat geruster op … zolang we niet teveel in het zicht staan, niets beschadigen en het proper achterlaten denk ik dat we niemand hinderen, en heb ik de indruk dat niemand er echt om lijkt te geven dat we hier staan met onze tent. 

Soms passeert er trouwens ’s morgens wel eens een wandelaar aan onze tent … en dan zeggen ze vriendelijk goededag en gaan ze weer verder.

februari 22nd, 2017|Tags: , |0 Comments

Zonsopgang … één van de laatste!

Afstand 51km – Hoogtemeters 325 – Bestemming Valls (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een oude olijfgaard

We zorgden dat we op tijd onze tent uit waren, het is misschien de laatste keer deze reis dat we de zon zien opkomen uit de zee. Vandaag ging de zon op om 7u38, maar als we binnen een week in Italië zitten is dit al voor 7u. Dan zijn we daar ook al vanaf … donkere ochtenden … dan zijn het enkel nog de avonden die nog te donker zijn naar onze goesting. Italië is trouwens een achteruitgang tov Spanje … daar gaat de zon weer vroeger onder. Ik had er nooit een uitgesproken mening over, maar “leve het zomeruur .. wij tellen al af”.

Vandaag kwamen we zonder internet te zitten … stress … gelukkig heeft Orange Spanje ook een telefonische helpdesk, waar je net zoals in België een kwartier op wacht gezet wordt (met “All you need is Love” van de Beatles door een koor gezongen)

Verboden geweren … ik hoorde echter wel constant schoten. Jagen … dat doen ze hier toch wel heel graag.

Onze overnachtingsplaats werd een oude olijfgaard (aan een vervallen huisje), en het is eigenlijk wel een tof plekje. Veel open ruimte en zon en toch uit het zicht van alles en iedereen. 

Alleen het continu geblaf van de honden uit de buurt laat ons merken dat we niet alleen zijn. 

februari 21st, 2017|Tags: , |4 Comments

Hoe Est?

Afstand 47km – Hoogtemeters 583 – Bestemming l’Hospitalet de l’Infant (Spanje) – Overnachting Camping Cala d’Oques (tof)

We zullen het (een dag in retard) maar kort (proberen te) houden. 

Gisteren hebben we nog zo laat zitten plannen dat ik te moe was voor het verslag. We weten nu alvast dat verblijven in Barcelona buitensporig duur is … in mijn perceptie was dat 10 jaar geleden niet zo. Ik begin te snappen waarom elke persoon die in Barcelona woont die we tegenkomen zegt dat Barcelona echt niet meer leuk is om te wonen, of dat zelfs de meest positieve persoon zegt dat hij het ‘haat’ dat Barcelona zo toeristisch is geworden. Benieuwd of wij Barcelona anders zullen ervaren dan 10 jaar geleden. Ik heb Liv blijkbaar wel al enorm enthousiast gemaakt … ze ziet er enorm naar uit!

En na deze citytrip nemen we daar de ferry naar Italië (nabij Rome). Onze plannen veranderen continu … maar Sardinië waar eerst sprake van was, is nog niet definitief afgeschreven, misschien een maandje later (beter weer dan ook).

2 grappige ontmoetingen telde de dag. ‘S morgens ontmoetten we Luca, de zwerfhond (althans dat dachten we eerst) die Vic zo deed verschieten dat deze zijn cornflakes omgooide, om daarna rustig deze cornflakes zelf op te likken.
Na een tijd hoorden we constant gefluit en geroep … maar de hond maakte geen aanstalten om ons te verlaten. 

Uiteindelijk verliet ik onze wildkampeerplek dan maar om de hond terug te gaan afzetten aan het dichtsbijzijnde huis waar er zo op hem geroepen werd.

Maar de hond had er absoluut geen zin in, hij bleef precies liever bij ons. Als wij rechtsomkeer maakten volgde hij ons trouw  .. we moesten hem echt tot bij zijn baasje brengen zodat ze hem kon overnemen. Liv wou hem natuurlijk weer houden … ik vond hem echter iets te zenuwachtig, ik werd er zelf nerveus van.

En daarna kwamen we deze Est “Risto Prii” tegen … een fietstrekker begot. Die zie je niet veel meer tegenwoordig! 

Risto is vertrokken in Gran Canaria en fietst nu terug tot in Estland. Grappig want hij heeft al voor een groot deel hetzelfde gedaan als wij, maar hij pakt het wel anders aan. Hij is bijvoorbeeld wel tot in Cadiz geraakt … die brug die verboden is voor fietsers en waar de auto’s 120 mogen rijden  … daarlangs is hij Cadiz binnengefietst. 

Ook heeft hij gewildkampeerd in Gibraltar … straf in zo’n klein landje een plek vinden om stiekem te slapen.

Nu rijdt hij richting Estand …  een plan dat we ook ooit hadden, tot we beseften dat het weer dan niet zo aangenaam zou zijn … en Risto kloeg nu al van de kou.

Fietstrekkers zijn allemaal anders en Risto zag eruit of hij gewoon vertrokken was op zijn stadsfiets, met de grootste tent die hij kon vinden erop gebonden, een jogamatje, de fietstassen van zijn moeder en om te navigeren een smartphone met google maps (en natuurlijk een gebroken scherm)

En weet je dat het toffe is … dat gaat ook !!!!

Super leuke ontmoeting … hopelijk zien we hem terug in Estland.

Na een klein incident (waar Bjeurn en ik elkaar kwijt raakten onderweg) kwamen we aan op de camping. Een camping zoals ze allemaal zouden moeten zijn … een tof zicht (hier op zee)… rustig … en met verwarmde douches … en naar Spaanse normen zeer schappelijk van prijs.

februari 21st, 2017|Tags: , |4 Comments

Weg van de zee is het beter

Afstand 56km – Hoogtemeters 461 – Bestemming Tortosa (Spanje) – Overnachting wildkamperen midden op een berg met zicht op het verlichte Tortosa beneden

Ik had niet verwacht dat het gedeelte Valencia Barcelona nog zo mooi ging zijn. Maar we slagen erin ver genoeg van de kust te blijven zonder te hoog in de bergen te zitten en -echt waar- het is prachtig … ver van de zee is alles mooier. 

   

We passeren zoveel appelsienenbomen (met heerlijke appelsienen), olijfbomen, amandelbomen in bloesem, …

We aten aan een tof riviertje. En iedereen die we onderweg tegenkomen op de kleine baantjes zwaait vriendelijk naar ons, echt een mooie afsluiter voor Spanje.

   

De rit was eigenlijk ook vrij easy … tot de 2 laatste kilometers nadat we Tortosa uitreden. Steil bergop … pittige afsluiter. 

Maar het was het wel weer waard. Ver weg van de campings is eigenlijk ook alles beter, wildkamperen geeft altijd (nu ja … meestal) de mooiste verzichten en de meest idylische plekjes.
Vannacht staan we op een berg met zicht op Tortosa, dat schoon verlicht beneden ligt. We staan op een domein waar vroeger een groot bouwsel moet gestaan hebben, maar waar niet veel meer van overblijft buiten een grote ingangspoort naar een lap grond.

Liv heeft vanavond maar weer eens bewezen dat ze zeer stoer is. Ze was vlak voor het slapengaan nog eens gaan plassen en ze komt terug en zegt doodleuk  “Ze jagen hier waarschijnlijk op everzwijnen, ik kwam nen zwijnekop tegen bij het plassen”. Dan vroegen we haar om dit te tonen en Liv was dus ‘in den donker’ ‘kei ver’ gaan plassen en inderdaad … er lag een schedel van een zwijn in het bosje. En ons mademoiselle was er helemaal niet van onder de indruk.

Niet met de zwijnekop maar met een jammerlijke roadkill.

februari 19th, 2017|Tags: , |6 Comments

Toeval

Afstand 50km – Hoogtemeters 427 – Bestemming Càlig (Spanje) – Overnachting wildkamperen op een olijfgaard

Wat een ongelooflijk toeval dat we vandaag op de camping dorpsgenoten tegenkwamen. Dorpsgenoten die we niet direct kenden, maar zoals in dorpen de gewoonte is, vind je na wat dieper graven altijd wel een link, hier was dat mijn mama. (Ps. Chris, al je dit leest, je hebt de groetjes van mijn mama)
Het grappige is ook dat de dorpsapothekeres nog tegen hen gezegd had dat ergens Elewijtenaars in Spanje fietsten, dat ze ons misschien zouden tegenkomen … en ziet nu! We hebben er inderdaad een heel leuke ontmoeting aan overgehouden. 

Onze route week wat af van de kust en dat is meestal tochwel mooier en toffer.

Het nadeel was wel dat we amper winkels tegenkwamen. En toen we er dan eentje vonden was het net 14u en begon de siësta. Gelukkig mochten we nog even binnen en deden we een winkelrace voor 2 dagen (morgen is het zondag, dus dan is er ook niets open). Enfin … met hulp van de kinderen is het min of meer gelukt, ik denk niet dat we al ooit zo snel gewinkeld hebben.

Eindelijk nog eens wildkamperen … de hele route leende zich daar precies toe. We lieten prachtige plekjes aan ons voorbij gaan want we willen terug naar 50 km/dag gaan want Italië roept … 

Uiteindelijk slapen we op een olijfboomgaard, een tof plekje maar zoals we veel merken wordt er weer gejaagd … we horen in de verte de knallen en ook op het veld zien we hulzen. We dachten dat het jachtseizoen ten einde was, maar blijkbaar toch niet. 

Vroeg in bed is niet altijd stom, de kinderen beluisterden nog enkele lecturamasprookjes … een typische winteractiviteit eigenlijk, en eigenlijk ook nog wel interessant … zo leren ze de klassiekers eens kennen. Vandaag was dat onder andere “De nieuwe kleren van de keizer”, ik had er nooit bij stilgestaan dat mijn kinderen dat sprookje niet kenden.

februari 19th, 2017|Tags: , |10 Comments

Leuk en niet leuk

Afstand 51km – Hoogtemeters 96 – Bestemming Oropesa del Mar (Spanje) – Overnachting Camping Didota

Leuk

  • We krijgen appelsienen van een Brit op de camping en we mogen zijn hamer lenen om onze haringen in te kloppen 
  • ‘S morgens komt er een Engels koppel naar ons met een papiertje met hun adres erop … ze vragen of we nog naar de UK komen en zeggen dat we altijd welkom zijn om bij hen te komen slapen.
  • Veel gescheiden fietspaden vandaag
  • Een mooie via verde
  • Stokbrood met banaan
  • Onderweg andere tandemfietsers tegenkomen en er een praatje mee maken
  • Een lange mail van een vriendin, en een leuke update van een collega
  • Slapen met het geluid van de zee

Niet leuk

  • Onze Belgische campingbuurman, die gisteren  met ons een praatje kwam doen, die vandaag vanop afstand stond te kijken naar hoe we onze tent opplooiden om dan heel luid en ostentatief tegen een andere campinggast te zeggen. I have mixed feelings about this, they say ‘apparently’ it is allowed in Belgium to take your children from school and do homeschooling. But I have mixed feelings, they say the children are good students … but I don’t know, I have mixed feelings about this. En die dan tegen ons zegt als we vertrekken Wacht even, ik vraag mijn vrouw of ze nog een foto van jullie trekt.
februari 17th, 2017|Tags: , |13 Comments

Al die oude mensen lijken op elkaar!!!

Afstand 52 km – Hoogtemeters 51 – Bestemming Moncofa (Spanje) – Overnachting camping Monmar


Ooh … gisteren was het veel te laat geworden. Ik denk dat we onbewust nog eens wilden profiteren van het feit dat we niet met de kinders op stok moesten, in de tent moet dat wel want buiten is het altijd donker en koud. We tellen al af naar zomeruur.

Ik kijk trouwens ook enkele keren per dag naar het weerbericht … en elke keer zegt dit me ook iets anders. Toch vrees ik dat we nog even zullen moeten wachten op de lente en dat er nog enkele koude nachten zullen volgen.

De rit was niet veel bijzonders

Wel spannend was dit brugje … Bjeurn was zo lief om mijn fiets ook maar mee over zetten. Ik ben toch echt geen held  … maar gelukkig heb ik er wel eentje bij me.

Het stadje waar we in beland zijn doet wat vreemd aan. Het staat hier vol bouwsels die niet afgewerkt zijn en bouwprojecten die niet doorgaan.
Dat zie je wel meer aan de kust (ook van Portugal trouwens), maar hier is het wel echt frappant.

Op de camping kwamen we 2 mensen tegen die we nog al eens tegengekomen zijn. Natuurlijk konden we het ons niet meer herinneren, maar wij trekken dan ook dagelijks verder en we komen zoveel mensen tegen die een foto van ons willen trekken. Liv haar conclusie was gewoon de volgende “Tja, al die oude mensen lijken zo op elkaar!”

februari 16th, 2017|Tags: , |6 Comments

Random Snippets

  • Valencia heeft het allemaal: goede en goedkope metroverbindingen, een mooie oude binnenstad, het geslaagde moderne gedeelte, dat ‘de stad van wetenschap en kunst’ genoemd wordt, een prachtig groot park in een voormalige rivierbedding midden in het stad waar speeltuinen, looproutes, fietswegen, …. zijn, toffe horecazaken, zee en strand, veel waterpartijen in de stad en overal bruisend !!!! Deze stad komt zeer hoog in onze top te staan en is wat ons betreft een grote aanrader … ook met kinderen.
  • Dan zeggen ze dat er thuis niets gebeurd is … maar ze vergeten te zeggen dat wij Antwerpen blijkbaar niet meer binnen mogen met onze wagen door de lage emissie zone en binnenkort mag ik blijkbaar ook met onze auto niet meer tot aan mijn werk rijden. Ik weet niet of ik het ambetant moet vinden of toejuichen. Het zal in elk geval ons voornemen om minder de wagen te nemen en meer met de fiets te gaan werken in de hand werken.
  • Vertrouwensspelletje “Laat uw haar knippen door uw man” …voor beiden niet gemakkelijk maar uiteindelijk wel geslaagd.
  • Shoppen … alhoewel we dit jaar een minimalistische garderobe hebben waar zelfs de capsule wardrobes van 33 stuks per seizoen niet aan kunnen tippen mogen we gelukkig nog soms shoppen dankzij de kinderen die serieus uit hun kleren groeien. Voorts zijn we ook min of meer van de puur technische kledij afgestapt. Als je een jaar hetzelfde moet dragen is het belangrijk dat je iets draagt waar je je goed in voelt. Zo werd mijn sneldrogende afritsbroek een tijd geleden ook vervangen door een jeansbroek, en daar ben ik nog elke dag dankbaar voor.
  • Morgen terug op de fiets  … na een langere pauze in een huis met een keuken, verwarming, bed en badkamer doet dat altijd terug wat raar. Maar we weten wel dat het leven op de fiets en in de tent weer snel went. Wij zijn klaar voor nieuwe avonturen.
februari 15th, 2017|Tags: , , |10 Comments