Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Rond de biesbosch met de fiets - Dag 1 - 28km

  • Afstand: 28 km
  • Overnachting: Groene camping in de polder - Lage Zwaluwe
  • Leukste moment van de dag
    de schaapjes (Liv)kaka van de schaapjes (Vic, die in een serieuze opflakkering van de kaka-fase zit)
  • Avondmaal: Chinees bij gebrek aan beter (maar het smaakte wel zeer goed)
  • Quote van de dag:
    “Chiro, cacao, lekkere frisco” * 100  -> het vriendenzoontje
    Liv, die me tijdens het oefenen op de Hollandse tongval en woordenschat, of ik tijdens het werk altijd Nederlands moest praten (vermits ik veel Nederlandse collega’s heb)
    Kaka -> Vic
  • Opmerkelijk: In lage Zwaluwe vliegen de zwaluwen effectief laag

Met dezelfde vrienden die ons 2 jaar een initiatie fietsvakantie gaven, trokken we er het voorbije verlengde weekend voor 4 dagen op uit. Ondertussen is er al héél wat veranderd, we zijn wat meer ervaren en wat beter uitgerust (denk aan verschillende sets dure ortliebzakken, weehoo).

Deze keer trokken we naar het natuurgebied de Biesbosch, waar we een rondje van ongeveer 80 km om zouden fietsen in 4 dagen. Niet zo bijzonder veel, maar het opzet van dit weekend was een sneak preview voor de fietsvakantie.

Wij willen immers Liv (eventueel afgewisseld met Vic) laten fietsen, de fietskar thuislaten en dus enkel nog de weehoo achteraan aanhangen.

De vrienden testten de optie, uitsluitend follow-me (een systeem om de fiets van je kind achter de jouwe te kunnen bevestigen) en eveneens geen fietskar meer.

Ik was alvast aangenaam verrast dat we alles mee kregen zonder de fietskar (alhoewel we voor een echte lange vakantie ‘net’ iets meer zullen nodig hebben, dus een extra set fietszakken zal misschien nodig blijken)

De cijfertjesfreak in mij woog alle zakken alvorens vertrek en dit was het resultaat (zonder water)

  • Fiets Annelies – 18 kg
    Voortas Annelies – 2,3 kg
    Blauwe voorzakken – eten – 8,6 kg
    Rode achterzakken – slaapgerief – 8,6kg
    Weehoo – 15,5 kg
    Kind 2 – 20 kg
    TOTAAL ANNELIES: 73kg
  • Fiets Bjeurn – 18 kg
    Voortas Bjeurn – 1,8 kg
    Gele voorzakjes – toiletzak, herstelgerief, vuurtje, … – 7,4 kg
    Zwarte achterzakken – kleding en schoenen – 11,9 kg
    Gele grote zak – tent, jassen, picknickmat, …. – 7,6 kg
    TOTAAL BJEURN: 46,7kg

De reden dat Bjeurn minder gewicht heeft is gebaseerd op de veronderstelling dat het kind in de weehoo mee trapt, waardoor het dan weer gemakkelijker wordt. Ik durf echter te betwijfelen dat er hard meegetrapt wordt tijdens zo’n rit.

 

Fietsvakantie biesbosch

Dit was de auto, ondanks dat we weinig bagage hadden, zat hij toch behoorlijk vol

Fietsvakantie biesbosch

Fietsen tussen de makke schaapjes in de berm, de angst voor wildroosters had Liv snel overwonnen.

Fietsvakantie biesbosch

Een impressie van de camping, wij sliepen echter niet in deze schattige cabinekes maar in 2 kleine tentjes nabij de dierenweide. Dit laatste klinkt héél leuk, maar om 5u ‘s morgens als de haan zich precies IN je tent bevindt, dan bleek die keuze vooral ‘dom’.

De camping had ook een ontspanningsruimte, altijd plezant nadat de kinderen in bed liggen. Het vatten van de slaap, bleef echter niet zo gemakkelijk voor nachtraaf Vic. Toen we naar de tent stapten konden we ons gewoon oriënteren op de lichtgevende tent met roterende discostraal.

Verslag van dag2 volgt morgen.

 

 

De 20km van Brussel in 10 impressies !!!

IMG_20140518_215657
20km van Brussel
IMG_20140518_215749

  1. Ik ben een super slaper, maar de nacht voordien was ik vanaf 5u wakker, en ik wijd dat aan de stress
  2. De stress uitte zich ook in andere dingen (schrik dat mijn zieke zoon mij zou aansteken met zijn keelontsteking bv.)
  3. De stressfactor lag waarschijnlijk aan het feit dat dit de eerste keer was in mijn 20K carrière dat ik een echte, luidop uitgesproken en ambitieuze streeftijd had (1u50)
  4. Onderweg was er genoeg afleiding bijvoorbeeld … grappige mensen onderweg
    zoals de “Total”-man, die rondliep enkel gekleed in loopschoenen en een tutu. Neen ook geen onderbroek …. ik vermoed echter wel een belletje aan zijne flosch (dat verklaart het constante getinkel)
    zoals de mensen in ongepaste kleren … jeansbroek, lange mouwen
    zoals de man met de loopbuggy (dat vind ik altijd wel leuk, vermits ons verleden) alleen jammer dat de kinderen echt aan het vechten waren (ik was getuige van een boks in het oog en ze zaten nog maar aan kilometer 6) … ocharm de papa
  5. Het was inderdaad warm, en ik had er op voorhand bijzonder veel schrik voor, maar ik heb er zo goed als geen last van gehad.
    Bij elke bevoorrading (en dat waren er veel), nam ik 2 drankjes, het ene dronk ik op en het andere kapte ik over mij uit.
    Buiten het feit dat ik het wel decadent vond om mezelf met ‘Spa’ af te koelen, heeft het wel héél goed gewerkt.
  6. De heup speelde weer op na kilometer 12, maar ik maak me nog geen zorgen, als ik het komende weken wat kalm aan doe, komt dat ook weer goed (hoop ik)
  7. Mensen aanspreken (met natuurlijk enkel een leuke, motiverende opmerking) met een kwinkslag naar de slogan op hun T-shirt ( “Zweet met klasse”, “Vanessa Ringis”, “Running Home”,….) wordt na kilometer 15 niet meer geapprecieerd / begrepen / gehoord.
  8. Het starten in wave 5, was misschien iets te ver naar achter voor mij. Toch denk ik niet dat ik echt veel sneller had kunnen eindigen. Enkel de laatste 2 kilometer, waar ik echt nog wel reserve had, was het onmogelijk om nog voluit te gaan, een paar seconden had ik dus misschien nog wel kunnen winnen. Maar in de laatste kilometer kwam ik ook bijna ten val, en dat was ook zonde geweest, zo dicht tegen de meet van een goede race.
  9. Mijn geluksbrengers, vleugeloorbellen en ondergoed met vlinders, gaven me inderdaad vleugels. Ik eindigde op 1u48min59sec, ik mag het niet afronden naar 1u48 van mijn zus, maar ik kan wel zeggen dat ik op minder dan 1u49 binnen was ;-). Zeer content en met een persoonlijk record rijker.
  10. Dit jaar stierf er een 28-jarige deelnemer. Enkele honderden meters voor de eindmeet. Wij zagen hoe de ambulance zich een weg baande door de massa, om te komen tot het punt waar ze de deelnemer al aan het reanimeren waren. En je mag daar eigenlijk niet naar kijken en niet bij stilstaan, maar dat deed ik toch. En dit werpt toch een schaduw op het gebeuren. Vreselijk dat een jong leven te snel voorbij is en verschrikkelijk voor de familie en vrienden.
    Onvermijdelijk stelde ik me de vraag “Zou dit mij ook kunnen overkomen?” . En ondanks het feit dat ik goed getraind ben, is het antwoord “Ja, misschien wel, ik kan dat in elk geval niet uitsluiten”
    Ik word misselijk van de commentaren op facebook (en nee, ik zou die eigenlijk niet mogen lezen) onder het krantenartikel.
    Ik ben ervan overtuigd dat sporten wel gezond is en dat je je niet kan en mag uitspreken over de oorzaken van een situatie die je niet kent !!!

De 20km van Brussel #voorbereiding

 

Antilope

Na de 10 miles liep ik niet zo héél véél meer. Eerst was er de fietstrip, en dan was er een combinatie van drukke agenda met minder goesting.
En aan geen goesting, mag ik soms eens toegeven van mezelf.

In elk geval, toen ik eindelijk terug opgestart was, was het weer tijd om af te bouwen … zodat ik kan pieken op de 20km van Brussel.

Of ik ga pieken? Het is in elk geval de bedoeling om mijn record te breken (1u57 denk ik, dus dat breken moet te doen zijn).
Maar speelt in mijn nadeel … het warme weer. Mijn prestaties gaan immers omgekeerd kwadratisch naar beneden als de temperatuur stijgt.
Mijn angst … dat ik na 2 nachten in hetzelfde bed als mijn zieke zoon met 39,7°C ook een keelontsteking ga opdoen.
Mijn goed voorteken … mijn schitterende tijd op de 10 miles.

Ik ga niet lopen met mijn nieuwe favoriete loopT-shirt naar ontwerp van juffrouw Sanseveria, deze keer draag ik de T-shirt van de dertiende ster, het goede doel waarvoor ik loop.
De dertiende ster wil kinderen in Ethiopië helpen in hun ontwikkeling naar zelfstandigheid, voor meer info, of om te steunen, check zeker eens hun site.

Zo voila, nu is het nog een kwestie van genoeg water drinken, rusten, en pasta eten. Aanmoedigingen zijn steeds welkom (en vergeet ook Lien niet) !

 

10 miles

10 miles 1h24 #blij #trots #moe

Vorig jaar moest ik de 10 miles, geblesseerd, aan me laten voorbijgaan. Dit jaar was ik wel van de partij, voor een zeer geslaagde editie.

Op voorhand had ik me geen doel gesteld, de 10 miles zag ik eerder als een training naar de 20km van Brussel.
Ik vind doelen stellen voor wedstrijden ook altijd moeilijk, het is altijd zo moeilijk om in te schatten hoe gemakkelijk of moeilijk het lopen je zal afgaan.

Vanaf het opstaan startte ik al met een hydratatiekuur (sinds ik probeer meer water te drinken heb ik altijd het gevoel dat ik ga dehydrateren). Het nadeel van veel drinken, is dan ook wel jammer genoeg dat je veel moet gaan plassen. Altijd een moeilijk evenwicht bij een loopwedstrijd.
Hydrateren voor de loop #10miles

Logistiek ging het dit jaar allemaal zeer vlot dankzij een collega heidejogger met een werk met parking in Antwerpen Stad.

En de wedstrijd zelf ging ook héél vlot. Ik had me voorgenomen niemand te volgen en mijn eigen tempo te lopen en wel te zien hoe het vlotte …. zeer goed blijkbaar.
Ik zat al snel op een gemiddeld tempo van 5min10sec en eerst dacht ik nog “dan zwak ik maar af naar ‘t einde toe”, maar ik kon het tot mijn verbazing goed volhouden tot het einde.
Op 1:24:46 kwam ik aan, dat is 5:12min/km, meer dan 11,5 km/h en volgens endomondo tevens mijn snelste uur en snelste 10miles ooit.
Ik ben dus content, zeer content ook dat mijn hoogtepunt nog niet gepasseerd is.
Ik keek immers mijn vorige 10miles resultaten eens na en zag daar tijden van 1u42, zelfs 1u50.
Toen dacht ik dat ik nooit snel zou kunnen lopen, maar nu heb ik het geheim ontdekt …. meer kilometers lopen (want nooit liep ik zoveel als nu).
En ik heb tevens de motivatie gevonden om meer kilometers te lopen … namelijk mijn loopclub, de heidejoggers. Sinds ik bij hen aangesloten ben, loop ik liever, meer en sneller.

De blessure was vandaag helemaal afwezig, enkele weken geleden dacht ik nog dat de 10 miles nooit pijnvrij zou lukken. Nu weet ik beter.

De 10 mijlen waren vandaag dus behoorlijk perfect, enkel de supporters mogen volgend jaar wat beter hun best doen.
De belangrijkste heb ik niet gezien en voor de twee andere heb ik serieus hard moeten roepen en zwaaien tot ze me opmerkten (allemaal ten koste van mijn krachten natuurlijk, wie weet wat er nog allemaal had ingezeten)

Om af te sluiten nog een fotoke, serieus flou, maar ik word er héél blij van. Met mijn mama in de voetgangerstunnel na een geslaagde 10 miles voor ons beide.
Dinsdag starten we trouwens aan een nieuw sportief avontuur, dan fietsen we samen naar Munster (Duitsland) in 4 dagen.

Wat doe je als je (weer) 30 wordt

30e verjaardag #drop #ilike

kleine verrassing bij ‘t ontbijt

IMG_20140423_210352

Grote verrassing na ‘t ontbijt

Deed een superloop #wauwmoment #bos #trail #selfie #Maria

Eindelijk na meer dan een week nog eens gaan lopen, tofste loop van dit jaar trouwens.
Ik koos voor het onbekende, met momenten leek het meer op trail, en dankzij de gps geraakte ik na 12km ook weer thuis.

IMG_20140423_210516

Gezond middagmaal (wegens overdosis paaseieren)

IMG_20140423_210013

Het woensdagse knutselen moet niet altijd uitgebreid zijn, vandaag een kleine voorbereiding voor Vic zijn verjaardagsfeest

IMG_20140423_210424

In de pastorietuin kan je ons binnenkort wat meer vinden.
Petanque banen voor de ouders al in orde. Speeltuin voor de kinderen, onder constructie.
Met een zonnetje zoals vandaag puur genieten

IMG_20140423_210220

vieruurtje … nog steeds compenseren voor al die paaseieren. (de klokken hebben dit jaar echt overdreven)

Photo

Taart hoort er sowieso toch bij, maar ‘t bleef wel bescheiden.

Volgend jaar graag opnieuw zo’n 30e verjaardag.

Annelyse liep vandaag relatief veel

Van mijn scoutservaring heb ik een hele week moeten bekomen. Niet alleen was ik ongelooflijk stijf de 2 dagen nadien.
Ook bleek de hoofdpijn, een lichte hersenschudding te zijn. En elke dag dat ik langer hoofdpijn had, begon ik meer te sakkeren op de persoon die me deze bezorgd had. Gisteren zag ik hem echter, en toen hij me zijn gebroken vinger toonde die hij aan de scoutsvergadering had overgehouden, voelde ik me van slag een pak beter.

Vandaag de eerste hoofdpijnvrije dag, meer nog … ik voelde me super. Zo super dat ik vlotjes een training van 20km uitliep (misschien wou ik ook gewoon eens iets strafs doen, de dag nadat Bjeurn de volledige ronde van Vlaanderen uit fietste)

Mijn loopblessure is nog steeds niet volledig genezen, maar ik merk wel dat ik steeds langere afstanden kan afleggen alvorens ik ze terug voel, en ik recupereer er steeds sneller van.
Eén keer per week probeer ik ook echt te lopen op een zachte ondergrond. Meestal, zoals ook vandaag, in het bloso-domein van Hofstade.
En zo ben ik stilaan klaar voor de 10 miles in Antwerpen en de 20km van Brussel.
Tot nu toe de eerste doelen van 2014. Maar vermits het plan is om dit jaar blessurevrij door te komen, constant te lopen en veel (is natuurlijk relatief) kilometers te doen, mogen andere uitdagingen ook steeds geopperd worden.

Ik zoek trouwens nog een leuke mini-triatlon, want dat wekelijks zwemmen terwijl de kinderen zwemles volgen, moet toch tot iets nuttigs leiden (want de verleiding om me gewoon met een boekje in de cafetaria te zetten wordt elke week groter)

 

 

Doe eens zot … en ga nog eens naar de scouts

Dit weekend was niet zomaar een weekend, gisteren deed ik mijn eerste skatewedstrijd tussen het jong volk en dit vandaag was ik de uitverkorene gast van Liv bij de scoutsvergadering. Straks denken jullie nog dat ik lijd aan het Peter Pan syndroom.

Op de vraag … wat doe ik aan? … was al snel een antwoord gevonden. Tot mijn grote verbazing en aangename ontdekking paste ik nog steeds in mijn scoutsrokje #nostalgie

En alhoewel ik niet bijster enthousiast was om terug een scoutsvergadering bij te wonen, was het een echt succes

  • ik deed terug eens haasje over (dat was misschien al 15 jaar geleden)
  • aanschouwde mijn dochter en merkte dat ze enthousiast meedeed met alle activiteiten
  • ook de leiding leerde ik wat beter kennen
  • evenals de andere kant van sommige ouders
  • ik verschoot hoe vermoeiend het is kapoen te zijn
  • zong nog eens het kapoenenlied
  • en mocht meedoen met een heuse scoutssluiting
  • leerde enkele nieuwe spelletjes bij … dode vis, een spelletje met rond je as draaien en dan nog een spel waar je serieus in je voordeel was als je veel letters in je naam hebt
  • Pang pang, vlaggenstok, kat en muis, 123 piano … zijn allemaal terug opgefrist
  • Het gevoel van hoofdpijn na een beetje te enthousiast “dikke bertha” te spelen, was ik al helemaal vergeten … die wilde papa’s laat ik in ‘t vervolg aan mij voorbij gaan
  • mijn knieën gehavend
  • het hoofd op springen
  • alle 16 jaarleuzes van mijn mijnen tijd terug opgefrist

‘t was goed … hopelijk ben ik volgende 3 jaar terug de uitverkorene

Doe eens zot en schrijf je in … in een skatewedstrijd

 

 

 

Toen ik vandaag besloot me in te schrijven in de skate-wedstrijd voor recreanten had ik niet verwacht dat

  • het tussen de jeugd zou zijn (als ik erin geslaagd was de andere skatevriendinnen te overtuigen om ook mee te doen, hadden we een eigen reeks gekregen. Volgende keer dan maar, want na dit spektakel is hun enthousiasme ook aangewakkerd)
  • enkelen van die kinderen sneller skaten dan mij
  • 3 toertjes van 200m zo vermoeiend konden zijn
  • ik 2e in mijn categorie zou eindigen (ik slaagde er niet in om mijn skatevriendin met groene helm te verslagen …. maar er zijn ergeren dingen dan verliezen van een 20-jarige deerne)
  • ik tevens laatste in mijn categorie zou eindigen 
  • dat ik nog zo onstabiel kon skaten (techniek ging ten koste van adrenaline)
  • dat mijn skateleraar zo trots zou zijn
  • dat ik het zo plezant zou vinden, de skategoesting is helemaal terug (jammer genoeg is deze op een weekavond om 20u30 als de les begint niet altijd present …. moe van de werkweek)

13494676474_81aafe57d4_z

13494426533_df8900b21b_z

13494673994_bc90d3bf4e_z

De ene dag is de andere niet

Lopen is mijn lang leven … en het vlot goed, ik had enkele maanden nooit durven denken dat ik midden maart al 306 kilometer zou gelopen hebben.

Maar hoe graag ik ook loop, er is niet altijd evenveel goesting, zeker deze week niet (alhoewel ik al 2 weken trouw mijn melkje drink na de training)

  • soms kost het gewoon meer moeite om vooruit te geraken
  • het lopen zelf is niet altijd even leuk
  • en de goesting komt niet altijd eens je vertrokken bent
  • een looppartner is niet altijd beschikbaar
  • mijn prestaties dalen omgekeerd evenredig met het weer
  • recupereren gaat precies niet meer zo vlot als vroeger

Maar in het boek waar ik me tegenwoordig doorworstel, staat dat alle efficiënte mensen 1 ding gemeen hebben … ze doen soms dingen tegen hun goesting !!!
En mijn stelling is, dat als je doet of je het leuk vindt, het ook wel leuk kan worden.

We blijven ervoor gaan dus, vergezeld van Arno, Simple Minds, Triggerfinger, Admiral Freebee, Seasick Steve en The Rolling stones (repertoire voor TW classic instuderen)

 

Carnaval

Carnavalfoto’s -net zoals sintfoto’s- een verplicht nummer (alhoewel ik dat verleden jaar blijkbaar niet vond)
Hopelijk volgend jaar dezelfde foto op een mooi geschilderde trap naast een vers geschilderde deur.

Tijgetje en prinses

12841501824_4d91c2519b

deze laatste met afschuwelijk haar (aldus de prinses HAARzelve).
Ik zou als kind zo jaloers geweest zijn op zo’n bos bekjes … de jeugd is niet meer wat het geweest is.12841542104_678f7614f2

 

Woensdag #kinderentertainment #14

Eigenlijk is het hier al een tijdje kinderentertainment en kindergeknutsel. Allemaal dankzij het lumineuze idee van de leerlingenraad om een carnavalweek te doen, met elke dag een nieuw opgelegd thema.
Liv vindt het geweldig, elke dag is ze voor halfzeven wakker en springt dan enthousiast in haar verkleedkleren.
Het geknutsel dat erbij komt kijken vindt ze natuurlijk ook de max (maar ik zal eigenlijk wel content zijn als deze week voor bij is)

Zo was er al Brazilië (de eerste dag heb ik het nog kunnen verkopen met groene en gele kleren)

Dan was er china. Hiervoor maakten we in het weekend al een  hoedje en een kimono lag gelukkig nog in de verkleedkoffer.
IMG_20140224_223426

IMG_20140226_214104

Vervolgens Amerika, deze vond ik moeilijker. Het werd een cheerleader met pomponnen gemaakt uit plastiek zakken. Ook een goed thema om de spelling spelenderwijs nog wat te oefenen.
IMG_20140226_081500

Morgen is het Afrika. Moedig begon ik deze namiddag aan het invlechten van het haar, toen ik besefte dat ik toch wel te dunne vlechtjes aan het maken was en dat ik toch een tijd ging bezig zijn, was het al te laat om opnieuw te beginnen. Maar enkel het bovenste gedeelte vlechten zag Liv niet zitten (ze vroeg al om hoe laat ik ‘s morgens opstond, en of ik ‘s morgens niet kon verder doen), dus werd het avondwerk.
Om 20u legde ik het laatste vlechtje, en om 20u15 stond ik klaar bij de heidejoggers voor de woensdagloop. Ik was content dat ik de vlechtstress van me af kon lopen.
IMG_20140226_212710
IMG_20140226_212847

Ook maakten we met strijkparels nog een strikje, want dit weekend is het optreden van de scouts, en Liv doet een dansje van Stromae (dat komt er ook nog bij).
IMG_20140226_213210

Maar het einde is in zicht. Vrijdag is de apotheose en dan gaat Liv als roze prinses met kroon (in een zelfgekochtte tenue), en verandert Vic in tijgetje (in een zelfgekregen tenue).

De eerste wedstrijd na de blessure

De eerste wedstrijd na de blessure … was vorig jaar ook de laatste wedstrijd voor de blessure … geen wonder dat er dit weekend (en de week ervoor) een spook aanwezig was in mijn gedachten.
Ik voel iets … neen, dat is inbeelding … voel ik nu een pijntje aan mijn vorige blessure, of is het toch iets hoger. Ik heb precies ook pijn aan mijn linkerheup. Mijn benen voelen zo zwaar, zou ik het rusteloze benen sydroom hebben? Eens googelen … neen, zeker niet het rusteloze benen sydroom. Misschien overtraining? Eens googelen … oei, overtraining is precies toch ook niet zo goed. Zou ik wel meelopen?

Veel twijfels dus, maar uiteindelijk besliste ik om toch mee te doen … op ‘t gemakske.
Na mijn geweldige tijd van vorig jaar (minder dan 50min op 10km, nog even stoefen) geloofde natuurlijk niemand van de loopclub me dat ik het echt op ‘t gemak ging doen … maar zij kennen natuurlijk mijn spook niet.

In elk geval, we deden mee. Vic aan de kinderloop en ik aan de 10km (wat geen probleem is want ondertussen loop ik weer 30km per week).
Liv deed niet mee, want zij heeft volgend weekend optreden met de scouts. Deze zondag moesten ze volop oefenen, tot haar grote frustratie, want ze wou veel liever meedoen aan de loopwedstrijd en een medaille verdienen (daar ging héél het drama om) dan naar de scouts gaan.

Winterjogging heidejoggers #vic #medaille

 

Vic deed wel mee … zijn kilometer verliep in telkens wederkerende fases.
1. enthousiasme (=lopen afgewisseld met huppelen) 2. vermoeidheid (ineens beginnen stappen) 3. ik stop ermee (bokken aan de kant).
Maar eind goed al goed … hij kreeg zijn medaille.

Ik verbaasde vriend en vijand (dat laatste gewoon omdat het goed klinkt) door effectief op mijn gemak te lopen … zelfs zonder garmin of endomondo.
Waar mijn vriendin er na 3 km vandoor vloog, bleef ik rustig verder joggen, als was het een training. Ik verbaasde zelfs mezelf.
Op kilometer 8 besloot mijn innerlijke strever, toch nog een sprintje te trekken (ik voelde geen pijn, dus het mocht)
Ik heb enerzijds spijt dat ik geen snelheidsmeter aanhad, want op ‘t einde ging ik toch wel snel, ook een leuk gevoel om op ‘t eind nog ne goeie sprint te kunnen trekken.
Eindtijd was (bij benadering) 58minuten, en ik gok dat ik op die laatste 2 kilometer zeker 2 minuten heb ingehaald.

Dit vraagt zo om meer …. maar als ik kon bidden tot God zou ik vragen. God, geef me de kracht om niet te overdrijven en blessurevrij dit jaar door te komen.

Love running

(Oh ja … en ik heb een kei mooi nieuw loopbloesje, maar het pakt binnen in den donker niet echt op foto)

Woensdag #kinderentertainment

In elk vriendjesalbum* dat de revue passeert, schrijft Liv moet ik van Liv schrijven …. Mijn favoriete sport is: “Lopen”
Voor zover ik weet loopt Liv echter nooit, maar blijkbaar vindt ze de sport die ze nooit doet leuker dan de sporten die ze wekelijks uitoefent, nl. zwemmen en skaten.

Zo gezegd geschreven, zo gedaan … dus besloot ik dat we deze woensdag -in plaats van taart te bakken of te knutselen- gingen “lopen”.
Tot mijn grote verbazing waren de kinderen vrij enthousiast … zo enthousiast dat ze er beide op stonden om ook in sportoutfit (klink modieuzer dan het was) en met sportschoenen naar ‘t school te gaan.

In de namiddag trokken we dan (tussen de buien door) naar het bloso-domein in Hofstade, daar is een Finse piste van 1km met fitometer.
Eerst liepen we op ‘t gemak een toertje (met maar af en toe wat gezaag), dan liepen we oefening naar oefening (die we -al dan niet katholiek- uitvoerden) en dan stelde ik de kinders voor de keuze … nog een toertje of naar huis.
‘t moet zijn dat Liv haar favoriete sport echt wel lopen is, want het kind koos zonder aarzelen voor “nog een toertje”.
Ze wou zelfs 5 toertjes doen (want ik had ondertussen al gezegd dat als ze vlot 5km kan lopen, dat ze eens mag meelopen met de loopclub).

Finse piste en fitometer

Finse piste en fitometer

Finse piste en fitometer

“Dat doet toch deugd hé !!!”, verkondigde Liv onderweg meermaals.
Om na de tiende keer toe te voegen … “wat betekent dat eigenlijk … deugd doen?”

Vic was iets minder enthousiast op de loopstukken (maar besloot ons plezier niet te dwarsbomen) ,en de oefeningen maakten voor hem veel goed.

Op ‘t eind van de rit …. een dikke 3km gelopen, oefeningen gedaan en veel plezier gehad op een dik uur tijd.
Dit had ik eigenlijk helemaal niet verwacht van mijn kroost.
Aangenaam verrast … zeer aangenaam zelfs.
Vanaf nu ga ik niet meer met mijn ogen draaien als Liv nog eens zegt dat “lopen” haar favoriete hobby is !!!!

 

 

*ze kunnen amper zelf schrijven, laat staan andermans geschrift lezen, maar de vriendjesalbums doen al goed de ronde. Tot nu toe moest ik invullen wat me gedicteerd werd, maar nu is ‘t gedaan, de meeste letters zijn gekend, de eerste vulpen is sinds deze week in gebruik … vanaf nu mag ze die boeken zelf invullen.

Woensdag #kinderentertainment

De 2 weken vakantie zijn voorbij en hoewel ik er enorm heb van genoten ben ik wel ergens blij dat ik terug in mijn stramien zit.
Tijdens onze vakantie ging het er allemaal wat gemoedelijker en lui-er aan toe. Van mijn to-do lijst geraakte niet veel afgevinkt  (maar misschien is daar ook niets mis mee om het eens op ‘t gemak te doen)

Deze woensdag startte ik terug met kinderactiviteiten.

We maakten kettingen van plastieken diertjes en playmobil popjes.
Een groot succes … een ketting waar je ook nog mee kan spelen!!! (ik ben wel de hele namiddag van corvee geweest om de koordjes te ontwarren).

kettingen

kettingen

Dierenketting
Op Liv haar aanvraag moesten we ook een taart maken, net zo’n taart zoals degene uit het boek dat met het bakkoffertje kwam, dat ze voor nieuwjaar kreeg. Zo’n taart met een postbus en een hondje.

bakkoffertje

 

De teleurstelling was groot, toen ik haar vertelde dat ik dat echt niet kon maken.

Gelukkig bleek dit gedrocht hieronder, een 4/4e cake met wat roze glazuur dat ik nog had liggen, en nog rolfondant van met halloween, een waardige vervanger.
Want het mag misschien wel niet zo mooi zijn als het voorbeeld uit het boek, we hebben toch veel plezier gemaakt met het maken en versieren van de cake (en eigenlijk is ze ook nog wel lekker, maar ik ben een zoete)

cakeDit was één van de eerste woensdagnamiddagen dat ik het timingsgewijs goed deed (want er zijn ook nog hobby’s op woensdagavond) … dit keer geen gehaast, gene woensdagstress, gewoon echt tof.

 

Doe het weekend eens anders

Meestal verlopen onze weekends volgens een bepaald stramien, maar dit weekend was toch wat anders. Niet goed voor de ecologische voetafdruk, maar wel goed voor mijn humeur.

Zaterdag: Uitstap naar Brussel

Het begon met een optreden van de nieuwe snaar in den AB, één van de laatste, jammer, want ze hebben er weer een fan bij. *oefent nog even de zin “Ja, het Heelal is mogelijk een vierdimensionele
schaduw van een vijfdimensionaal geheel”*

#denieuwesnaar #ab #geweldig

Het eindigde met ne gloeiwijn op de kerstmarkt
Kerstmarkt #brussel

Zondagvoormiddag: Trip naar Brussel

Vluchtige kennismaking van de kinders met het atomium in de vroegte (een paar keer, want we moesten enkele rondjes rijden tot ik de parking ‘niet’ vond), want om 9u zaten we al in de cinema met nen beker popcorn (die om een duistere reden niet meer op de foto mocht)
IMG_20131215_214641
IMG_20131215_222127

Zondagnammidag: Fotoshoot te Antwerpen

Als echte fotomodellen mochten wij poseren voor de collectie van Hanhny. Wel koud … maar echte modellen kunnen daar naar ‘t schijnt tegen.
Vanaf nu ook verkrijgbaar in belgië #hanhny.com
It's all about the T-shirts #hanhny.com #modeling #cold #fashion #antwerp

En echte modellen waren we, met een echte fotograaf
IMG_20131215_214334

en een echte jassen- en tassendrager.
IMG_20131215_214252

De Hanhny collectie is trouwens tegenwoordig ook beschikbaar in België en Nederland, neem zeker eens een kijkje want ‘t is de moeite.

Zondagnamiddag: een waw-moment in de Kiebooms

Om ons te warmen aan ne warme chocomelk kozen we echt wel het juiste café uit.
De Kiebooms in Antwerpen, waar de trekzak thuis is, waar er net een kroegentocht van het lokale theatergezelschap vertrok, met een heuse show met trekzak, gezang en sketches.
Volks en tof, een café waar ik plan om eens een nachtje te gaan doorzakken. Geweldig gewoon!!!
soms stap je net op de juiste moment, net het juiste café binnen #ambiance #theater #kiebooms #antwerpen #kroegentocht
Soms verwacht je niets … en wordt het echt WAW … meer reden om eens terug meer van onze stramienen af te wijken.

 

 

Het huis van de sint

De foto met de Sint, dat is elk jaar een blogverplichting (wel miste ik blijkbaar 2007 en 2010, dus heb ik even met terugwerkende kracht geblogd). Leuk voor ‘t nageslacht.

Vic is er nog helemaal mee weg en ook in haar eerste leerjaar gelooft Liv nog steeds in de Sint … raar vind ik dat … ik had die klik al in ‘t derde kleuterklas gemaakt … maar dat wil misschien zeggen dat er bij mij thuis nog minder show rond gemaakt werd, dan hier het geval is.

Vermits we dit jaar het Sintfeest op het werk, en het Sintbezoek bij de mamie moesten missen, bezochten we het huis van de sint (in Sint Niklaas).

Wat wel plezant was, tientallen gekke pieten (de verwelkomstpiet, de inpakpiet, ….) en een machtig graaf herenhuis dat we mochten bezoeken. Zo zagen we de sint zijn badkamer, de sint zijn slaapkamer (met knuffelbeer en bedpan, dit laatste niet zichtbaar op de foto), de sint zijn buro (met zijn boek) en alle brieven die hij kreeg van de kindjes.

De kinderen voelden zich ferm op hun gemak. Liv haalde met elke piet het grapje van de high five uit (kent ge, doen alsof je een high five wil geven en dan in uw haar  naar achter wrijven) en ze gaf de sint nen dikke knuffel. De arme oude man was er een beetje van van slag.

Ik was enorm onder de indruk van zijn huis … een ferm herenhuis -weliswaar aan een grondige renovatie toe- maar echt ferm, met afgeronde deuren enz….

En dan nu wachten tot de goed heilig man ons bezoekt, vrijdag 6 december in ‘t school, zaterdag 7 december thuis en zondag 8 december op de scouts. Ze zullen hun portie Sint dus nog wel krijgen … en dan kunnen we aftellen weer naar kerst.

 

IMG_20131130_112828

IMG_20131130_112905

IMG_20131130_112944

IMG_20131130_113346

 

 

en hier …. het archief

2012

2011

2010

2009

2008

2007

Pedagogische studiedag #kinderentertainment

De sint is nog niet gepasseerd, maar wij begonnen vandaag al aan de voorbereidingen voor de adventkalender. Al weken spaarde ik WC-rollekes (want de kinders doen hier graag aan WC-rolletjesknutselen) en vandaag kwamen ze van pas. Met 2 schoendozen, 24 WC-rollekes, restjes behangpapier, washitape en schilderstape knutselden we dit.

IMG_20131114_142358

Nu rest nog mijn taakje … het vullen van de rollekes met een kleine verrassing (snoepjes, haarspeldjes, kleine dino’tjes, briefjes met een ‘mop van de dag’, …) maar geen paniek, ik heb nog een halve maand tijd.

Kleien, dat was de volgende activiteit die de kinders eens met mij wouden doen (ze hoopten waarschijnlijk dat ik net zoals Joke van het sport en creakamp een talent voor knutselen ging tevoorschijn toveren).
Gelukkig bestaat er pinterest, zodat ik toch een beetje voorbereid kon starten.

Kleien

Kleien

IMG_20131114_153026Het smaakte naar meer, gelukkig maar want ik heb nog een blok klei van naar schatting 4 kg over.
Ik moet alleen tegen de volgende keer alle slakken en aanverwanten mijn huis uit zien te krijgen.

 

De kinderkamers

Na 2 weken slapen de  beide kinderen eindelijk terug in hun eigen bed, in de eigen kamer.

Het in orde brengen van de kamers bleek iets meer werk dan initieel gedacht. Bepleisterde muren schuren en plamuren, schilderen, behangen, vloeren opnieuw inoliën, plinten inoliën, plinten installeren, meubeltjes van Liv haar kamer inoliën, … dat neemt dus zijn tijd.
Maar ondertussen zijn hun kamers terug vol en de onze terug leeg.

Kamer Liv

Voor Liv bestelden we behang bij Swiet, tweedehandsbehangpapier uit de vervlogen jaren. Ik was echter wel teleurgesteld toen we aan het behangen begonnen, het papier is vergeeld aan de randen en ook héél fragiel. Voor €30/rol zou ik in ‘t vervolg niet meer voor oud retropapier gaan (dan ga ik wel voor rollen van €8 bij de Priem).
Maar soit, eens het papier hing, vielen die vergeelde randen me precies toch minder op.
Liv haar meubels, zijn ooit nog van haar oma geweest. Ik ben er zot van, en als het bed wat groter dan 140cm was, dan zou ik ze zelf inpalmen. Ik heb nu al schrik van de dag dat Liv haar kamer oud en lelijk zal vinden.
Kamer Vic

Voor Vic was er dan nieuw behangpapier. Het retropapier dat ik online zag, vond ik allemaal wat te vrouwelijk. En dus werd het een muur met het auto’s uit de behangwebshop. Goedkoper en minder fragiel wat dus natuurlijk gemakkelijker werkte.
In Vic zijn kamer moet er nog wel één en ander gebeuren. Een nieuwe kleerkast bijvoorbeeld, en waar we de schouwschacht als technische schacht gebruikten moet nog een boekenrekje met toegang tot de schacht gemaakt worden, maar dat is werk voor een vakman.

Alles met ne keer … dat is ons moto

Kinderentertainment #woensdagnamiddag

Na de kinderverwaarlozing van de laatste week had ik weer een (te) ambitieuze woensdagnamiddag voorzien (gelukkig was er regen en werd de skateles afgelast).

We maakten een aftel/afscheurkalender tot aan Sinterklaas (ik heb het adventkalenderplan maar eerst even naar achter geschoven, want dat staat ook nog één van de woensdagen op het programma).
Het maken van deze kalender was eigenlijk een hele geslaagde activiteit. We verknipten A4 blaren in 4 delen met een gekartelde schaal (wat al een héle activiteit op zich was)
Liv schreef de datums (educatief) en ik noteerde in de hoek het aantal keer dat we nog moeten slapen tot Sinterklaas (dan moet ik dat niet meer elke dag uittellen).
Daarna mochten ze deze 31 papiertjes versieren met een tekening of kunstwerkje naar keuze (ik moet zeggen dat de zoon wel beter zijn best deed als de dochter, die er zich nogal gemakkelijk van af maakte).
En vanaf morgen mogen ze dus beginnen scheuren.
IMG_20131106_191838

IMG_20131106_191941

Tussendoor moest ik aan mijn dochters grillen tegemoet komen en een reuze vliegtuig maken … op de foto was ze nog blij, toen ze merkte dat er tekst aan de buitenkant van het vliegtuig stond was het gedaan met de pret.
Tegenwoordig is het allemaal een beetje moeilijk met de dochter (een sprongetje, wat vermoeidheid, de leeftijd …..??? )
IMG_20131106_191620

En nadien maakten we zelf pizza … en iedereen mocht zijn stukje samenstellen -> een hit (mama, zelfgemaakte pizza is toch echt wel lekkerder dan die van de winkel)
Ik moet enkel mijn deegrecept nog wat finetunen (of u mag me steeds het uwe doorgeven)
IMG_20131106_191706

IMG_20131106_191748

IMG_20131106_192102

 

 

Halloweentocht

De halloweentocht in het blosodomein van hofstade is de max.

We gingen er naartoe met een geraamte, een heks en …. spiderman

image

Wreed eng …. echt … gelukkig hebben we stoere kinders (die zeggen “maar mamatje toch” als je gilt)

image

T werd heel laat, ideaal voor deze nacht met een uurtje langer.
Bang zullen we des nachts niet zijn want we slapen allemaal in dezelfde kamer (weer aan ‘t klussen … goede remedie tegen enge dromen)

image

Volgend jaar … zelfde plaats, zelfde gezelschap!!!

Blog Widget by LinkWithin