Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Vic is VIER !!!

Photo

Vic 4

Vic is VIER … en vermits het al véél te lang geleden is dat ik nog over mijn favoriete zoon iets schreef houd ik jullie met dit lijstje up-to-date

  • ‘t is ne pestkop, maar de juf garandeerde me dat hij in de klas toch niet meer krabt en bijt … want hij heeft een verleden en toen ik mijn zoontje overlaatst in de nabewaking kwam afhalen, liep er een ander jongetje naar me toe met de woorden “dat is een stout kindje *wijst naar Vic*, die doet iedereen pijn”.
  • Sinds kort hoort onze Vic weer perfect, en gaat zijn spreken er beduidend op vooruit en de frustraties die zich uiten in bijten, krabben en duwen evolueren blijkbaar ook omgekeerd evenredig daarmee. Oef dus.
  • Er is echter een nieuwe zeer populaire (en efficiënte) manier van pesten die hij ontdekt heeft … de zus constant nazeggen. Zeer ergerlijk (… maar soms ook wel grappig)
  • Mijn kwelleke … zo noem ik hem soms, want ondanks dat pesten heeft hij toch zo’n klein hartje. Echt ne knuffelman … en ik hoop zo dat dat nog even blijft
  • “Nog ne kus en ne knuffel”, dat zegt hij als we hem aan de schoolpoort afzetten of in bed steken
  • Over het bed gesproken, zeer regelmatig kruipt hij er bij ons bij
  • ‘t is ne grote … tenminste dat zegt men mij toch constant … toch blijkt hij niet de grootste van zijn klas te zijn (maar den derde grootste ofzo)
  • Hij praat nog jong … volgens de juf … en daarin moeten we haar bijtreden. Toch maak ik me daar geen zorgen in, ik ben zelfs ook niet het grootste taalvaardig wonder (ik hoop dat Vic wel wat minder -dt fouten zal schrijven dan zijn mama)
  • Puzzelen, dat doet hij graag, in tegenstelling tot de grote zus, die daar echt het geduld niet voor heeft, kan hij zich echt verdiepen ‘in een goede puzzel’. 48 stukjes … dat is geen uitdaging meer, maar samen is altijd leuker dan alleen
  • Mauro, dat is de beste vriend. En daar zien we weer een verschil tussen broer en zus. Waar Liv een allemansvriend is, heeft Vic zijn duidelijke voorkeuren. Niet alleen in vriendjes, maar ook in knuffels, speelgoed (duplo, clickx), waar hij zich aan hecht en héél het huis mee rondzeult. Het is meermaals gebeurd dat Vic met héél zijn hebben en houden (boormachine, dino’s, knuffels, …. bij ons in bed kruipt)
  • Fietsen zonder zijwieltjes, kan Vic al een  hele tijd, toch prefereert hij zijn loopfiets nog steeds. Deze zomer mag daar mijn part verandering in komen
  • Wat wil Vic eten voor zijn verjaardag? “Iets ongezond”
  • Vic heeft samen met de mama, ne winterdip gehad … dagelijks gaf hij de opmerking “waarom is het al donker?”
  • Naar ‘t school gaan doet Vic niet graag, alhoewel ik de indruk heb dat het tegenwoordig wat aan het keren is. Ik geef hem tot volgend jaar, Liv ging immers ook niet graag naar’t school in de eerste kleuterklas en een jaar nadien was het dolle pret.
  • Zwemmen is volgens mij één van zijn grote talenten (net zoals fietsen en zindelijkheid). Jammer genoeg kan hij nog wel niet zwemmen. Maar zelfs in baksteenslag geraakt Vic waar hij moet zijn. Zo springt dat ventje zonder aarzelen in ‘t diepe … van op de startblok!!!
    Zo zwemt hij gerust een breedte (in een kruising van crawl, schoolslag en op zijn hondjes) met zich gewoon soms aan de kant vast te pakken als ‘t niet meer gaat.
    Zeer gevaarlijk is dat … want bandjes dat wil hij niet meer dragen, want dan kan hij niet duiken en onder water zwemmen.
    Die jongen moet dringend leren zwemmen !!!! (hij zit wel in de zwemles, maar dat gaat eigenlijk te traag voor hem, misschien toch ook maar eens privé-les overwegen)

Vic 4

Het Barbiekleed

Berlin22

Doe&Deer - Bleuet

Iets wat er is ingedrild bij de naailes is dat je een patroon altijd moet nameten en aanpassen. En bij dit patroon (Bleuet van Deer and Doe) is dit gegarandeerd nodig, tenzij je Barbie bent*.
Ik nam het maatje over dat overeenkwam met mijn borstomtrek (hiervan start je het best, want een borstpartij pas je liever niet aan).
Vervolgens verbreedde ik de taille een serieus stuk en maakte ik het patroon een pak smaller aan de heupen.
De naailesjuf zag het in t begin helemaal niet rooskleurig in, ze is niet zo’n fan van dit soort patronen, maar ze weet eigenlijk met alles raad (chance dat ik haar heb).

Eigenlijk vind ik dat patronen dikwijls teveel kosten, zeker als ze van geen kanten kloppen en uiteindelijk maar één keer gebruikt worden (wat wel meestal het geval is). Het volgende kleed komt uit burda of knipmode (en dan waarschijnlijk burda, want toen ik door de laatste jaren bladerde, merkte ik dat burda tegenwoordig vele leukere en specialere modellekes heeft dan de knip).
Gelukkig deelden we dit patroon met drie. Zo gaat het meestal feitelijk, ik ben te lui om naar een modelleke te zoeken dat me aanstaat en sluit me dan maar aan bij iemand anders van de naailes. Wel grappig, want meestal is het resultaat ook helemaal anders naar gelang de stof die gekozen wordt.

Ondanks het feit dat ik content ben van de afwerking en het uiteindelijke model ben ik niet echt in de wolken met mijn stoffenkeuze, de kleur flatteert me niet echt vrees ik en misschien vind ik het ook wel wat saai.
Toch, het model, afwerking en kwaliteit is het beter als deze van de laatste kleedjes die ik in de winkel kocht, en ik ben er zeker van dat het niet gaat krimpen (want dat overkomt me ook regelmatig vermits ik de neiging heb om alles in de droogkast te steken). Soms denk ik dat ik beter mijn kleren zelf zou maken (tot ik besef hoeveel werk dat is … dan besef ik hoe belachelijk dat idee is)

Dit kleedje maakte ik in een stretch jeans stofke, en eigenlijk is een stijf stofke met een beetje stretch wel ideaal. Door de stijfheid behoudt het zijn vorm en de stretch geeft toch wat extra bewegingsvrijheid aan de armen (wat bij dit model geen overbodige luxe is)
Toch, vriendin 1 maakte het kleedje in tricot en dat was ook wel super tof, vriendin 2 maakte een constrasterende strik en (ronde) kraag en daardoor komt die strik er ook weer héél schoon uit. Zo zien we weer … de mogelijkheden zijn legio.
Zakken zaten niet in het patroon, maar steekzakken zijn niet moeilijk …. als je weet hoe het moet natuurlijk, en daarvoor heb ik mijn naailesjuf.

IMG_3250

*lees … dikke borsten, brede heupen en wespentaille

Berlijn

5 dagen trokken we naar Berlijn … Bjeurn en mezelf.
De eerste keer dat ik zolang zonder mijn kinderen was, en raar maar waar (alhoewel volgens mijn verwachtingen) … ik heb ze niet gemist (waarschijnlijk omdat ik wist dat ze in goei handen waren).
Ik verdenk* ze er trouwens van dat ze ons ook niet zo hard gemist hebben (alhoewel, we wel nooit meer zonder hen op reis mogen gaan … aldus Liv en Vic).
Toch hebben ook de kinders spannende avonturen meegemaakt, Liv bv. maakte van zeer dichtbij en niet op zo’n aangename manier kennis met de loopband en boekentassen zijn tot op heden spoorloos (doch vervangen door een schoon My Little pony exemplaar, wat dan weer een hééééél leuk gevolg is)

Als leidraad voor onze citytrip gebruikten we het boekje 100% Berlijn en de app “Berlin City Guide van Tripadvisor“.
Op citytrip zonder advies uit een boekje of van een app, dat doe ik niet meer. Al teveel ‘op de wilden boef’ ergens binnengestapt en teleurgesteld geweest dat ik toch niet dat charmante plekje vond.

Hieronder nog mijn toppers

BEZIENSWAARDIGHEDEN

Reichstag
Dit was één van mijn absolute favoriete bezienswaardigheden.
Een ferm staaltje integratie van moderne architectuur en bewaren van originele aspecten.
Een aanrader bij de aanvang van je citytrip, je krijgt een goed beeld op de stad en de geschiedenis van het gebouw (en Berlijn) via de geleide (met een oortje, in het Nederlands) rondleiding door de glazen dakkoepel.
Wel niet gaan als het te hard gesneeuwd heeft want dan zie je niets meer door de koepel (bij ons was ‘t al op ‘t randje, soms moesten we bukken voor een sneeuwvrij plekje te vinden om door te kijken)

IMG_3348

IMG_3359

IMG_20130208_141806

Berlin145

Berlin141

De vele gezichten
We hebben veel gewandeld … eerst 2 dagen Oost Berlijn en daarna het centrum en West Berlijn. Zoveel gewandeld dat we allebei een blessure hebben opgelopen en helemaal geradbraakt terugkwamen.
Berlijn heeft verschillende gezichten, van historisch (de Dom, BrandenburgerTor, ….) , tot ultramodern (Sony center,  Fernsehturm, …) en niet te vergeten de kolossale, uniforme, rechtlijnige sovjetsfeer (Frankfurter allee, Karl Marx Allee en de rest van OostBerlijn) en de stad ademt gewoon nog zijn geschiedenis uit, alles is nog zo aanwezig.


Berlin60
Berlin231
Berlin232
IMG_3312
IMG_3331
IMG_20130209_133543
Berlin275

 

Berlin218

Pergamonmuseum
Ik ben niet zo’n museumganger, maar dit was toch wel impressionant.
Stukken Pergamon-altaar, een gedeelte Ishtar-Poort van Babylon, …. zijn daar immers opnieuw opgebouwd, binnen in een museum. Groots.

Topography of Terror
Een tentoonstelling over de nasi-misdaden. Zeer aangrijpend en wat mij betreft een must, want dit mag nooit worden vergeten. Wel genoeg tijd voor uitrekken

Checkpoint Charlie
En dan vooral voor het openluchtmuseum ernaast, omdat die muur ineens wat tastbaarder lijkt.
Berlin252

 

LOPEN

Tiergarten
In Tiergarten zijn er 2 looptoeren aangegeven, 5 of 8km. De looppaden zijn goed, breed, behoorlijk goed aangegeven, met zachte ondergrond. Behoorlijk perfect dus, het enige dat jammer is, is dat je wel regelmatig een drukke baan moet oversteken.
Het buitengewone zicht op Holocaust Monument, Brandenburger Tor en Siegessäule maakt dan weer veel goed.
IMG_20130207_121334

Berlijnse muur
De tweede keer kozen we voor de Bernauer Straße, hier staat nog een behoorlijk stuk Berlijnse muur, met gedenktekens. We liepen ook wat door de parkjes in deze straat (Park am Nordbahnhof, Mauerpark), zeer de moeite (een second nadat deze foto getrokken is, ben ik trouwens super hard over een ijsplek gevallen, gelukkig was Bjeurn zo verstandig om daar geen foto’s van te trekken … de muur achter mij is niet de Berlijnse muur trouwens)
IMG_20130209_100111
IMG_20130209_092350

 

HORECA
Ik zou veel kunnen aanraden, hieronder een strenge selectie

Yumcha heroes
Een chinees restaurant, maar niet te vergelijken met de afhaalchinees hier om de hoek, geen vettige grote porties. Het eten hier was echt overheerlijk en de prijs zeer schappelijk.

Cookies Cream
Om hier te geraken moet je langs een dienstingang tussen 2 winkels passeren langs de afvalcontainers. Je denkt dat je verkeerd bent tot er een grote luster oplicht aan de ingang. Boven een donkere club ligt het restaurant. Industrieel, in stijl niet te vergelijken met de donkere club eronder, vegetarisch en echt overheerlijk. Vriendelijke bediening door hipsters. Wel wat duurder, maar het was het waard. Reserveren is wel nodig.

Cafe Tasso
In Oost Berlijn in de statische frankfurter allee. Ik had niet verwacht dat ik hier lekker zou kunnen lunchen in een boekenwinkeltje tussen het antieken meubilair. Zeer charmant en zeer smakelijk.
Berlin42

Wohnzimmer
Eén van de cafés waar je nog mag roken. Voor ons was er geen plek meer, maar het zag er hier wel zeer gezellig uit in de oude zeteltjes en bankjes.

Hops & Barley
Deze was speciaal voor Bjeurn, dat is immers een amateur brouwer. In dit brouwerscafé  stonden de brouwketels te pronken, de uitbating was vrij alternatief en de klanten feitelijk ook (denk aan honden, metal en tatoes), toch was de sfeer zeer relax en aangenaam. En als belangrijkste … het bier was héél lekker en behoorlijk hoppig (het heeft zijn naam dus niet gestolen)
IMG_20130207_182518
Berlin47

Brauhaus Lemke
Zelfde verhaal als het vorige, als je van goed bier houdt, kan je hier -onder de spoorweg- komen eten. De brouwketels staan in het restaurant. Het eten is eerder doorsnee brasserie-eten, lekker maar niet spectaculair
IMG_20130209_182157

Ost-west-café
Dit kwamen we tegen tijdens het joggen en ik had echt spijt dat ik hier niets kon gaan drinken. Een café met geschiedenis.
IMG_20130209_095432

Sorgenfrei
Een charmant jaren 50, 60 cafeetje dat tevens een winkeltje is met meubeltjes en prullaria. Zeer charmant, een aanrader. De snacks zijnzeer eenvoudig (toast Hawai, ….) maar soms moet dat niet meer zijn.
Berlin244
Berlin247

 

 

SHOPPEN
Ik was ervan versteld hoe weinig we geshopt hebben (dat heb je misschien als je met een man op stap bent). Toch sleurde ik Bjeurn een stoffenwinkeltje binnen.

Frau Tulpe
Soms heb ik het gevoel dat internet de wereld héél klein maakt, dat was hier althans het geval … leuk winkeltje, maar de meeste stofkes kende ik al … daarvoor moet je dus niet persé in Berlijn zijn.

 

 

Maria Lichtmis

Maria Lichtmis is sinds een viertal jaar de dag dat wij volk uitnodigen en pannenkoeken bakken. T eerste jaar dat we dit in een weekend mogen vieren, en daarmee maakten we er een hele daguitstap van.

‘S voormiddags prepareerde ik met de kinders het deeg, dit keer met 250g zelfrijzende bloem, halve liter melk, zakje vanillesuiker en 3 eieren. toch slaag ik er nog steeds niet in om dit zonder klonters te krijgen. Maar dat gaf niet, want Liv zag dat ik mijn best deed.

Omdat het weekend is maakten we ook eens uitgebreider tijd om Liv haar haar eens te vlechten.
Photo

En om de dag nog een beetje gezond te houden maakten we een weight watchers receptje, hamrolletjes met spinazie
Weight watchers eten is lekker

    Ingrediënten
    - 1 kg spinazie (vers)
    - 2 sjalotten
    - 1 koffielepel olie
    - Peper en zout
    - Nootmuskaat
    - 4 plakken magere gekookte ham
    - 4 zongedroogde tomaten, zonder olie
    - 100 ml room, 5% vetgehalte
    - 50 light gruyère
    - Aardappelpuree
    Instructies
    Maak de spinazie schoon. Pel de sjalotten en snipper ze fijn. Fruit ze in de olie, doe er de spinazie bij en laat slinken. Giet af en kruid met peper, zout en nootmuskaat.
    Verdeel de spinazie over de ham. Snijd de zongedroogde tomaten in fijne reepjes en strooi ze over de spinazie. Rol de ham op en leg de rolletjes in een ovenschaal.
    Schenk de room over de hamrolletjes en strooi er de geraspte kaas over. Zet 8 min onder de ovengrill tot de kaas gesmolten is.
    Serveer met de aardappelpuree

Hup, de pret kan beginnen … Op weg naar het speelgoedmuseum, waar we Noor, Tijs en Lili zouden treffen …. Als ze ons herkennen !!!
Autopret

Speelgoedmuseum bracht wat nostalgie naar de goede oude tijd … het was nog steeds hetzelfde als de laatste keer dat ik het bezocht 20 jaar geleden.
Speelgoedmuseum - nostalgie
Speelgoedmuseum

Nog even een momentje van stress toen we naar huis gingen, Vic die gewoon recht op t straat rende … Gelukkig is Bjeurn nogal snel van reflex en had onze kleine een dikke jas met kap. Zo leerde ik weer dat ik nooit mijn kinderen kan vertrouwen, zelfs al weten ze de regels maar al te goed.

Gelukkig zijn er nog pannenkoeken en zelf gebrouwen bier !!!

Dit alles goed voor 65 ww-punten, mijn record tot nu toe (en ik vertrek sebiet nog naar een feestje)

Livkes and Annelyse’s Day of Fun!*

Nog geen anderhalf jaar later was het weer zover … een nieuwe set buisjes. Woensdag gingen we op controle en vrijdag mochten we opnieuw naar de dagkliniek voor een nieuwe set buisjes.

Ikzelf had nog een klein trauma aan Liv haar hysterische ontwaken van de vorige keer, maar Liv daarentegen had er geweldig veel zin in. Geef dat kind dokters, specialisten, ziekenhuizen en ‘t is content.
En Vic natuurlijk jaloers, ah … wat dacht je anders. cfr. Vic: “In een ziekenhuis zijn 2 bedjes, ik wil niet naar ‘t school, ik wil ook geopereerd worden”.

En effectief … het was ook een geweldige dag voor mademoiselleke Liv.

Allereerst kreeg ze een kadotje … want dat hoort erbij, bij een operatie. Dat werden de parels van Jip en Janneke die al langer Liv’s ogen uitstaken in de kadotjeskast.

Buisjes (set2)

De dag begon met wachten (2uur !!!) alvorens ze eraan begonnen. Liv maakte een ketting (en deelde héél mooi haar parels met haar kamergenootje … ‘t is toch echt nen deler)

Buisjes (set2)

 

Dan eindelijk was het zover. Deze foto werd getrokken net voor de operatie … ons madammeke had er echt wel zin in.
Deze keer vroeg ik aan de verpleegsters om het kalmerende drankje voor de operatie niet te geven.
(vermits ze daar blijkbaar ook agressief van wakker worden bij het ontwaken uit de narcose … ik meende het, van dat klein trauma)
… Liv maakte de afvoer naar de operatiekamer dus zeer bewust mee.

Buisjes (set2)

 

Na de operatie lag ze nog vredig te slapen (vorige keer had ze haar katheder al uitgetrokken en was ze al zo hevig als een wild beest). Het ontwaken ging zeer geleidelijk en rustig , en ze besefte direct alles.

Buisjes (set2)

 

En als summum kwamen er ook nog cliniclowns ons bezoeken. De eerlijkheid gebiedt me wel om te zeggen dat eigenlijk enkel dat mama en oma van onze kamergenoot ermee konden lachen. Liv had honger en was niet meer echt genietbaar, ik ben niet zo’n clownliefhebber en het andere kindje was nog in een diepe slaap.

Na véél gezaag over eten, en een ‘neen, nog niet’ van de verpleegster, besloot ik eens de rebel uit te hangen en bood Liv een yoghurt aan, waarop onze klager mij aankeek alsof ik een misdaad beging DAT MAG WEL NIET HOOR MAMA.

Soit, na een puddingske (dat natuurlijk ook veel lekkerder is dan een yoghurtje) mochten we naar huis om wat te slapen en héél veel tv te kijken.
Echt …. een heerlijke dag. Liv kijkt al uit naar haar derde set buisjes.

 

* naar “Joey and Janice’s Day of Fun! (Friends)”

Soms is stikken meer dan een leuke hobby

Soms is stikken meer dan een leuke hobby … en is het gewoon echt handig dat je patronen kan aanpassen een een stikmachien hanteren … in dit geval bijvoorbeeld.

Liv past praktisch in geen enkele broek in de winkel, want winkelbroeken zijn gemaakt voor bonenstaakjes met stekkebeentjes, niet voor ronde, gezonde, olijke meisjes met nog een goei babybuiksken.
Als Liv broeken probeert zijn deze dus meestal te smal en zoniet is een zichtbare bilspleet gegarandeerd.

Het broekentrauma ging zelfs zo ver dat ik Liv enkel nog maar kleedjes en rokjes aandeed. Wat zijzelf dan weer niet kon appreciëren vermits er in de turnles van ‘t school -vermoed ik- soms een opmerking op kwam.

De Jacob wat aanpassen dus.

Jacoba 1.0:
Jacoba 1.0
Jacoba 1.0
In oefenstof, nl. de resten die ik overhield na het inkorten van Liv haar gordijnen.
Ik nam gewoon het grootste patroon over maar met een kortere lengte. In plaats van een tailleband gebruikte ik een roze boordband.

Resultaat: Zeker draagbaar en beter dan de rest dat in de kast hangt, maar iets te wijd naar mijn goesting, en het spaarpotprobleem is ook nog niet volledig opgelost. Het is ook vrij duidelijk dat het achterstuk van de broek nog wat mag omhooggetrokken worden.

 

Jacoba 2.0:
Jacoba 2.0
Jacoba 2.0
Jacoba 2.0

In oefenstof, nl. de resten die ik overhield na het inkorten van Vic zijn gordijnen.
Deze keer nam ik een 134 over in de breedte met lengte 122, maar ik lette er wel op de de onderbreedte van de pijpen dezelfde was als die dat bij de maat 122 hoorde.
De achterkant trok ik 3cm hoger en de tailleband maakte ik iets breder dan aangegeven in het patroon.

Resultaat: Beter, maar niet voldoende. Ik heb de indruk dat er vanachter nog wat mag opgetrokken worden maar dat voor het fenomeen “babybuik” het voorpand iets naar omlaag mag.

Voor Jacoba 3.0 beloofde ik Liv dat zij een stofje mag kiezen, dat wordt dus paars of roze.
Het model ga ik vanachter nog 2cm optrekken en vooraan 2cm verlagen en dan hoop ik echt dat we er met versie 3.0 wel zijn. Zoniet, is versie 4.0 en 5.0 ook nog een mogelijkheid, maar daarna zijn Liv haar vingertjes op en zal ze gedoemd blijven tot rokskes en kleedjes.

PS. Tips (hoe jij het zou doen, of waar ik het kind wel goei broeken kan kopen) zijn steeds welkom

 

 

Schoolgaande jeuk

Flinke Liv

Mijn grootste vrees werd werkelijkheid … schoolgaande jeuk … en de vieze beesten kozen niet de kleine Vic-e-man, maar ons Liv-kind met de prachtige dikke lokken die tot haar middel reiken. Ik verdenk de Sint ervan een katalysator te zijn voor het verspreiden van die vieze beestjes.

In elk geval stond ons weekend in het teken van luizen … 2 bussen luizenshampoo gingen erdoor … 2 sessies waren er nodig om Liv te bevrijden van die vieze beestjes … sessies van 2 uren … en meer dan 2 wasmachienes waren er nodig om lakens, jassen, sjaals, handdoeken, badjassen, … te wassen

Bij de rest van het huishouden werden geen beestjes gespot, maar er werd wel duchtig gekrabd … massahysterie heet dat !!!

 

 

De sint

  • Ik:  ”Ik ga tegen de Sint zeggen dat jij niet flink eet hé”
    Liv:  ”Dan zeg ik wel dat jij liegt”
    Ik: “de Sint weet wel alles hé”
    Liv: “Niemand weet alles !”
  • Bjeurn: “Gaan we bij de Sint op de schoot zitten?”
    Liv: “Neen, ik zal wel een andere keer op zijn schoot gaan zitten”
  • Liv: “Mamaaa, spoelt dat van de Sint eens door, ik wil ‘My Little Pony’ zien”

Voila, bovenstaande uitspraken tonen al aan dat mijn kinderen niet echt zwaar onder de indruk zijn van de Sint (Vic wel iets meer, maar ook hij spoelt de Sint op ‘t tv liever door, dan ernaar te kijken). Ik verwachtte eigenlijk dat Liv dit jaar zou doorhebben dat de Sint niet echt bestaat (want zo nuchter is ze wel), maar ik denk dat ze gewoon te weinig interesse heeft in die man, om zich met zo’n triviale dingen bezig te houden.

Een verlanglijstje hadden ze wel. Liv iets van “My little Pony” en Vic “Een robot die kan stappen”. Zo gevraagd, zo gedaan!!! (leve Amazon.de, alhoewel de kinderplaneet ook een webshop met scherpe prijzen blijkt te hebben, en gratis verzending vanaf €100 … interessant voor volgend jaar … niet dat mijn kinderen zo’n dure kado’s krijgen, maar Bjeurn heeft ook nog 2 petekindjes)

En naar jaarlijkse traditie … ziehier de foto’s

Toen het nog leuk was

IMG_3074

Liv, teleurgesteld toen bleek dat de Sint haar een kadotje gaf dat ze al had (waarmee haar statement bewezen is dat “niemand alles weet”)

IMG_3084

En ik, ook braaf geweest dit jaar

IMG_3087

 

 

 

We zitten met ne fan !!!

Het jacobpatroon is zo grandioos dat er mijn inziens niet veel extra nodig is om deze beter tot zijn recht te laten komen.
Hoewel ik vind dat het patroon er net iets beter uitkomt bij de rode/bruine broek dan bij de paarse.
Deze keer de winterversie met resten van stof die ik nog liggen had (want ik volhard, eerst eens opgebruiken wat we hebben liggen)

Ik sluit ik niet uit dat er wat variaties zullen op volgen, dit patroon is er immers eentje voor massaproductie … toch zolang Vic de 1m34 niet ontgroeid is (of misschien nog een laatste keer voor de dochter, die zal flirten met de grootste patroonmaat) 

SAM_4248

jacob

Jacob

Meter-rokje

Mijn meter had me ooit wel gezegd dat er op zolder nog leuke kleedjes lagen. Maar pas toen we na haar overlijden het huis leegmaakten, vond ik in een kist in de kelder de bewuste kleedjes.
En de buit was zeer de moeite … Diolen, diolen en nog eens diolen. Enkele kleedjes pasten perfect (wat vreemd is, vermits mijn meter een pak kleiner was dan mij), en andere konden nog herwerkt worden tot een leuke rok.

Tof, tof … dat wel, maar bijna 2 jaar later was er -typisch- nog niets mee gebeurd. Maar daar komt nu verandering in, ik heb de smaak van het recycleren helemaal te pakken. Het doel is nu om mijn stofresten weg te werken en operatie soepjurk weer op te starten.

En na het bompa-broekske volgt nu het meter-rokje.

Meter-rok

Van dit kleed startte ik. Een kleed dat mijn meter ooit naaide. Waarschijnlijk het laatste van haar naaiperiode, want het kleed was nog niet volledig afgewerkt (gek hé, hoe het kan lopen, ze had toen nooit kunnen denken dat dit onafgewerkte kleed nog een tweede leven zou krijgen)
Meter-rok

Meter-rok

Het kleed werd een rok, helemaal niet afgewerkt volgens de regels, gewoon wat op het gevoel onder de overlock gestoken (de naailesjuf zou me een donderpreek gegeven hebben). Maar met het resultaat ben ik best content.

 

 

 

Loveboat

Eén van de voordelen van een blog, is dat je soms al eens een uitnodiging krijgt.

SAM_4126

Zo kreeg ik (en mijn hele gezin) het aanbod om eens op scheepsbezoek te gaan op de MSC Lirica die in Antwerpen aanmeerde. Voor de kinderen was er een schattenjacht voorzien en voor ons wat uitleg en een rondleiding, gevolgd door een lunch. Ik was wel eens benieuwd naar zo’n cruiseschip en naar zijn love boat-gehalte*.

De aankomst in Antwerpen was alvast impressionant, ik weet niet of ik al ooit zo’n groot schip gezien heb, maar ik ben er wel zeker van dat ik er nog nooit zo’n grote boot heb betreden. Waarop onze gastheer fijntjes vertelde dat dit hun kleinste schip was (maar dat de andere Antwerpen niet binnenkunnen)

Wij werden bij het bezoek ingedeeld bij de pers, wat wel grappige conversaties opleverde.

Waarvoor schrijf jij? Ik heb een blog. Ah… en heb je een visitekaartje? Neen, zo’n professionele blogger ben ik ook niet, ik heb ook nog een voltijdse job. Ja? wat doe je dan? Fabrieken bouwen. Oh, da’s iets totaal anders *interesse weg*
Waarvoor schrijf jij? Ik heb een blog. Ah, ken jij ‘ysabje‘?

 

SAM_4116

SAM_4109

Untitled

Untitled

 

De bedoeling** van MSC was om de cliché’s te ontkrachten, nl. een cruise is duur, voor oude mensen en niet kindvriendelijk. Het is echter niet echt gelukt om ons helemaal warm te maken voor het concept ‘cruise’ (alhoewel ik moet zeggen dat het toch iets heeft ‘dobberen op het water’).
Maar even een resumé van wat we daar geleerd hebben

  • een cruise kost blijkbaar gemiddeld €800 per persoon en je moet in je achterhoofd houden ‘hoe groter de boot, hoe goedkoper de reis’.
  • De gemiddelde leeftijd op de boot is 50 jaar, wat niet zo jong is, maar ze beweren wel kindvriendelijk te zijn.
  • Toch vrees ik dat mijn kinderen niet zo populair zouden zijn op zo’n schip … Vic kreeg toch al een vieze blik toen hij bij het buitengaan een bordje omver zwierde, en op restaurant gaan met mijn kinderen vind ik nooit zo ontspannend (en ik ben er vrij zeker van dat de medepassagiers dat ook niet zouden vinden, zeker de 50+ niet)
  • Ik had trouwens ook schrik dat mijn kinderen tussen de railing gingen vallen (dat dek ligt ook echt hoog boven het water)
  • oktober is cruisemaand (lees promoties, waarschijnlijk omdat dat een héél onaantrekkelijke maand is om met een boot te gaan reizen)
  • toen de boot in Antwerpen aanmeerde (rond 9u) kon ook Gent bezocht worden, de passagiers moesten echter om 15u al opnieuw inschepen. Niet veel tijd om te citytrippen dus.
  • de lunch is me zeer goed bevallen
  • een schip betreden is vergelijkbaar met op de vlieger stappen, je moet ook door de metaaldetector en de sjakosh moet ook door de scan.
  • fitnessruimte, welness, kapper, casino, theaterzaal …. het is er allemaal
  • Voor nog meer info en betere foto’s kan je eens op deze blog gaan kijken, want ik was niet de enige blogger met een invitatie.

Nadien probeerden we nog een kleine city-trip Antwerpen, en toen kwam het absolute dieptepunt van de dag.

Het dieptepunt van de dag #citytripje
Ik voelde me ineens terug een jaar in de tijd gekatapulteerd toen zo’n dramatische toestanden zich op zeer geregelde basis voordeden.

 

* Ik moet zeggen, het love boat-gehalte was groot, overal bling, bling … enkel de passagiers waren wat minder flitsend als in de serie.
** Het is me jammer genoeg niet gelukt om voor jullie een give-away te versieren, maar ik heb het alvast geprobeerd … ‘t is zo goed of ge ‘t gehad hebt hé.

 

Vic

Kijk eens naar deze schone jongen
Vic

hij leerde in september niet enkel steppen

Vic

maar ook fietsen (ik heb alle soorten filmpjes … ééntje waar hij in de planten eindigt, waar ik storend hard in de microfoon brul van enthousiasme, waar ik de camera omgedraaid hield, een super lang ……) maar ‘t is dees geworden. Het bewijs dat je ook kan leren fietsen als het niet met uw goesting is. Want het is wel wreed. Vic is zot van zijn loopfiets en hij had echt geen zin om te leren fietsen. Toch kon hij  na nog geen 10 minuten oefenen al fietsen (mits de nodige overredingskracht van ons).

Zo is voor mij het bewijs geleverd dat inderdaad, als ze kunnen fietsen met wieltjes en ze kunnen loopfietsen, dan is ‘t een kwestie van eventjes proberen voor ze ook kunnen fietsen.

Ondertussen heeft Vic zich al een klapband gefietst. Platte band met een luide knal, gelukkig geen trauma’s.

Nu hebben we 2 fietsers in huis (en kunnen we op zoek naar een follow-me

 

Recycleren en restjes opgebruiken

Hoewel de recycleren 14-daagse al afgelopen is ….

Recycleren gecombineerd met de restjes opgebruiken (ook belangrijk). Dit was het resultaat van een T-shirt die nogal kort werd en een stofrest van de naailesbroek.

Gewoon 2 trapeziums stof aan elkaar geoverlocked, en daarna aan de T-shirt gezet (eveneens met overlock). Vermits het resultaat niet zo schoon was aan de overgang T-shirt naar rokdeel, stikte ik op het voorpand nog een lintje vast over het stiksels en voila … ‘t is draagbaar.
Dan nog afgepompt met de rokpomp (en nu kent Liv meteen dat vreemde voorwerp … en heeft het ook haar interesse gewekt … dat vraagt naar kapoenenstreken) en een sierstiksel waarvan mademoiselle Liv zelf de kleur en motief mocht kiezen, en ‘t kind is in de wolken (ah ja, want er zitten glinsters in de jeansstof, dus ‘t is gebombardeerd tot prinsessenkleed)

Gemakkelijke toch … kleedjes. Simpel te combineren (vooral tof voor de papa) en ook … door Liv haar babybuikje lukt het praktisch niet om haar een deftige broek te vinden. Dat zakt altijd af tot onder de bilspleet … ambetant word ik daarvan, daarmee dat ik me voorgenomen heb om broeken zoveel mogelijk te weren.

Liv in recyclagekleed

Liv in recyclagekleed

Liv in recyclagekleed

Terug

Op de luchthaven

Jeuj, na 13 maand zusterloos besloot ze toch terug te komen!!!

Er was nog even een klein stressmoment toen bleek dat hun vlucht een uur vervroeging had en wij nog thuis waren toen hun vliegtuig geland was.

Ik had geen idee dat vliegtuigen ook te vroeg konden komen, al een geluk kwam onze wens … “lang wachten op de bagage met de bagage” toch uit, waardoor we nog een half te vroeg ter plaatse waren …. met nepkinderen, spandoeken, cava uit plastieken bekers en een hele grote delegatie (en zelfgemaakt bloesje, maar dat hoort in een volgende post).

t was super … en nu heb ik ook mijn favoriete loopmaatje terug.

 

 

Initiatie fietsvakantie

Dit weekend mochten we proeven van een initiatie fietsvakantie door gevorderden (lees … we mochten een weekendje mee met een koppel dat dit wel meer deed).

Voor ons was ‘t de eerste keer, dus eigenlijk best wel spannend. Ten eerste “het was de eerste keer”, ten tweede hadden we wat schrik dat onze kinders het maar niets zouden vinden en ten derde kenden we het andere koppel eigenlijk helemaal niet goed.

Buiten de route*bleek alles echter super goed mee te vallen. Het weer was prachtig, het gezelschap was super, tussen de kinders klikte het, de trekkershutten (die wij als eerste hebben bezet … en bijgevolg altijd voorrang krijgen op de rest) in het prachtige domein van Huizingen waren zeer in orde (enkele kinderziekten zoals een koude douche deden daar niet aan af) en fietsen is eigenlijk ook gewoon héél leuk.

Wat de kinders betreft, was ik mis met mijn prognose… ik voorspelde dat na 2km de vraag zou vallen “zijn we er bijna?”, maar neen … ‘t was pas na 4,5km. Ze vonden het dus leuker dan ik verwachtte. (maar ze deden ook wel meer dingen die ik niet verwachtte … slapen in de fietskar bv)

De eerste dag legden we 67km af en de volgende klokten we af op 54km. Dat bleek zeker genoeg, maar niet overdreven.
Ook had ik de eerste keer spijt van de aankoop van mijn nieuwe fiets. Dit is echter echt een zware stadsfiets, maar op de hellingen minder geschikt. Op den Alsemberg bv. kreeg ik mijn wiel amper rond getrapt.

Ondertussen droom ik al van een fietsvakantie** op het vlakke (of met een andere fiets)… en onthoud ik de lessons learned.

  • een lekkende drinkbus in een waterdichte fietszak is niet zo praktisch
  • goed trekgerief (waterdichte grote fietszakken vanvoor, vanachter, op ‘t bagagerek) is toch wel handig …
  • plaats sparen (kleine slaapzakken, speciale superabsorberende kleine handdoeken, …)
  • Bespaar niet op een lange broek voor ‘s avonds
  • Handig onderweg … WCpapier, vochtige doekjes, schotelvod, een mes om bokes te smeren
  • neem ook de zwembandjes mee (bespaart stress in het zwembad)
  • zorg dat je man in goei conditie is
Nog even de beelden laten spreken

 

20120908 Fietsvakantie

We hadden dus zeer goed weer

20120908 Fietsvakantie

lekker lui in de kar … let ook op het feit dat je 2 paar schoenen in de kar ziet (dit bedoel ik dus met “zorg dat je man in goei conditie is”)

20120908 Fietsvakantie

Mijn kinders hebben trouwens wel fotografisch talent

20120908 Fietsvakantie

Ambetant

20120908 Fietsvakantie b

en zeker met karrekes

20120908 Fietsvakantie

Ziet ze gaan

20120908 Fietsvakantie

onverwacht bezoekje aan de ‘tuin der onlusten’

 

*de route was niet zo pittoresk als gedacht (denk aan “kilometers Woluwelaan”), gevaarlijk op sommige punten (veel verkeer) en volgens mij de laatste jaren helemaal niet meer herzien (denk aan “de Brusselse ring moeten oversteken over de baan, terwijl er ondertussen een schone nieuwe fietsersbrug over de ring geplaatst is”). Eigenlijk zou de route beter ofwel eens aangepast worden, ofwel samen met de gordel verdwijnen.

**tips altijd welkom

 

 

Als 5 jaar

Al 5 jaar

… kan ik niet meer uitslapen
… ben ik niet meer onbezonnen en zorgeloos
… ben ik aan het plannen en puzzelen
… zucht ik dat het ‘druk’ is
… ben ik altijd (zelfs in mijn slaap) alert voor het woord ‘mamaaaaa’ en kindergehuil

Al 5 jaar
… zie ik een ander liever als mezelf
… ken ik dat gevoel “héél de dag genieten van iets grappigs of liefs, dat ze deed of zei”
… is haar lach het mooiste geluid dat bestaat !!!

Een gelukkige verjaardag … mijn lieve meid !!!

 

Knooppunt

fietstocht
Wachten op het veerpond
We proberen er een traditie van de maken om met de fiets naar de jaarlijkse familieBBQ te gaan. Gisteren was het in ‘Lovendegem’ te doen … zoals in 95km’s aan knooppunten.

Voor mij is al wat neigt naar de 100 km nog steeds magisch … voor Bjeurn (die al de ronde van Vlaanderen enkele keren gereden heeft … zoals in ‘de volle 260km’) is dit iets minder het geval. (Ik verwachtte me bijgevolg aan opmerkingen al “moet dat echt zo traag, ik val bijna om”, … maar ik moet zeggen, dat heeft hij niet gedurfd)

De fietsknooppunten, het blijft een geweldig initiatief, dit zouden we veel meer moeten gebruiken, want zelfs in mijn eigen gemeente leerde ik een nieuw weggetje kennen. Vanaf nu kan ik naar ‘t werk rijden met een extra stuk toeristische route, schoner, maar ook wel langer en minder goed berijdbaar … misschien toch maar niet dan.

Want de fietsknooppunten, die moet je niet nemen om de kortste en snelste weg te verkrijgen. En ook met een koersfiets lijken de knooppunten me niet zo’n goed idee. Maar als je tijd hebt, nog nooit een veerpont genomen hebt, wil genieten en wat kasseien kan verdragen, dan is dat toch wel een aanrader.
Een papieren wegenkaart, daar doen we niet meer aan mee. Maar enkel op de  bordjes van de knooppunten vertrouwen, dat doen we ook niet. We stippelden de route hier uit, printten de knooppunten uit, exporteerden dit naar de garmin ‘forerunner’ (tcx-formaat) en eveneens naar de telefoon gpx-formaat met deze app.

De app zal het wel best goed doen, veronderstel ik, maar vermits mijn gsm al de eerste 100m het begaf kan ik hem niet aan- of afraden (soms staat de gsm ineens uit, en dit gebeurt zowat dagelijks, dus het wordt misschien tijd voor een nieuw exemplaar, maar dan moet ik er misschien wel wat meer zorg voor dragen en dat schrikt me nog wat af… nog even verderploeteren met den deze dus … maar we dwalen af) .
De app bleek eigenlijk ook niet nodig (€1 voor niks betaald), want de combinatie ‘route in de garmin’ en de knooppuntbordjes was perfect … niet verkeerd gereden (wat wel het geval was geweest als we enkel op de bordjes hadden vertrouwd).

In elk geval … het ging vrij vlot. ‘t was niet te warm, we slaagden erin om langs de regen te fietsen, de wind viel al bij al nog mee, Bjeurn (als ervaren fietser) zorgde ervoor dat ik op tijd energiedrank en eten binnenkreeg en er waren toch enkele ‘wauw-momenten’. Moest ik mezelf niet zo hebben moeten inspannen, ik had constant foto’s getrokken … maar misschien geen gemis want een schoon omgeving is moeilijk te vatten in een beeld.

Deze keer waren er geen kinderen bij, binnen enkele weken wel … dan worden we ingewijd in het concept ‘fietsvakantie’ en zullen we eens proeven van ons eerste fietsweekend met de kinders erbij. Spannend !!!!

PS. Mijn fiets weegt blijkbaar 22kg, dat is dubbel zoveel als de mountainbike waarmee Bjeurn het parcours aflegde. Toch ben ik niet in de positie om te klagen, want op het vlakke speelt dat gewicht blijkbaar niet zo’n rol en onze volgende expeditie is heuvelachtiger en dan mag Bjeurn het karreke trekken. Trouwens … ik vind mijn fiets nog steeds super mooi en dat telt ook !!!

 

 

Bel naar zwemjuf Els voor privéles Liv

Liv in de Adriatische zee

Vandaag plopte de taak “Bel naar zwemjuf Els voor privéles Liv” naar voor.

 

Liv staat immers al sinds haar 3 op de wachtlijst. De eerste keer maakte ik zelf een flater, ik schreef Liv in op de wachtlijst voor de lessen van den bond, maar dit bleek op een dag die we eigenlijk niet konden. En daarmee waren we een half jaar verloren.
Dan zette ik de kinders op de wachtlijst van de zwemclub en na 10 maand staat ze toch al op plaats 33!!!!!
In tussentijd zette ik de beide kinders ergens anders op zwemles, maar dat was op een vrijdag om 16u en dat bleek zo moeilijk te combineren met ‘t werk, dat ik voor ‘t volgende seizoen niet opnieuw inschreef.

Nieuwe opties zijn

  1. terug inschrijven bij den bond (maar onder de week, dat zie ik feitelijk niet zo goed zitten)
  2. wachten op de zwemclub (maar nog 32 wachtenden voor ons, dat klinkt lang)
  3. privéles (maar dat is dan weer duur).

Ik besloot optie 3 te combineren met optie 2.

Dus vandaag belde ik naar juf Els … vanaf september krijgt Liv privéles (aan €13 per half uur), hopelijk is ‘t een snelle leerling.

En hoe zit dat bij jullie kinders? Gaan die op zwemles, of leer je het hen zelf?
Is dat bij jullie ook zo moeilijk om de kinders op zwemles te krijgen ???
En van welke leeftijd kunnen ze zwemmen?

 

Ineens alles

Stumperd #amandelen #poliepen #buisjes

Buisjes erin … omdat hij amper hoorde
Poliepen eruit … omdat ze dan toch bezig waren
Amandelen eruit … omdat hij gezegend was met gigantische exemplaren die hem het ademhalen moeilijk maakten

Deze keer ging de papa mee naar het ziekenhuis, omdat ik een klein trauma heb opgelopen bij het ontwaken van Liv uit haar narcose. Maar papa’s van tegenwoordig zijn niet meer die van weleer, en die kunnen dat even goed.

Ik zat dus héél de dag nagelbijtend op ‘t werk met mijn telefoon binnen handbereik (zelfs in de meeting met de tiran).

Maar onze Vic was blijkbaar héél flink. Hij keek ook wel uit naar de operatie, want we hadden op voorhand nogal veel verteld over de operatie en het kadotje dat hij zou krijgen (allé, dat heeft Liv hem verklapt “Vic, jij krijgt voor je operatie een kado met dinosaurussen, maar de rest verklap ik niet wat dat is een verrassing” … dat er geen rest was, en dat ze bijgevolg alles al had verklapt dat had ze blijkbaar niet door … ‘t kind kan al evengoed verrassingen stilhouden als haar moeder) en de ijsjes die hij achteraf zou mogen eten.
In het boekje van de kliniek lazen we wel dat we moesten vertellen tegen onze kleuter dat “een toverdokter hem in een toverslaap zou brengen”, maar zo’n gezever krijgt ik als nuchtere mama niet over mijn lippen.
Waar we Vic niet op voorbereid hadden (en wat het grootste drama scheen te zijn) was dat hij een kleedje moest dragen. Vic (die nogal kieskeurig is op vlak van kledij … ik had dus nooit gedacht dat jongens daar moeilijker konden in zijn dan meisjes) was het daar dus niet mee eens.

De zus was ook ontzettend lief voor de broer, omdat Vic een groot kado kreeg (en ik schrik had dat ze wat jaloers zou zijn op Vic zijn aandacht) had ik voor haar ook iets kleins van playmobile gekocht met een dierenarts en een hond (waar ze bijgevolg zeer blij mee was, want de hondenfase is nog steeds niet gedaan) en toen Vic vertrok tilde ze hem op en zei “jij krijgt dit om mee te spelen in het ziekenhuis” *smelt*

Tijdens de operatie kreeg hij een lelijk roos knuffeltje, waar hij nu enorm aan gehecht is (dat ga ik waarschijnlijk nooit uit mijn huis kunnen laten verdwijnen … want elke poetsbeurt verdwijnt hier wel wat speelgoed/brol) 

Vic is héél goed uit de narcose ontwaakt … zoals in de boekjes, en was achteraf blijkbaar ook zeer flink. Wel zei hij blijkbaar met een raar stemmetje (want je krijgt tijdelijk een vreemd alienstemmetje na het verwijderen van de poliepen) “ik heb pijn in mijn keel” *zielig*

Thuis aangekomen was hij -gezien de omstandigheden- zeer flink. Met de tut in de mond (content dat hij dat nog heeft) en het speelgoed bij de hand.
Van de dokter mocht hij vandaag niet meer eten, maar een verpleegster fluisterde Bjeurn daarna toe “da’s een strenge, ge moet daar niet naar luisteren, geeft diene vanavond maar ijs of yoghurt hoor”.

Bij ‘t eten maakten we echter een beginnersfout … we vergaten de pijnstillers toe te dienen voor het eten … met als gevolg dat het ijs super veel zeer deed in zijn keel. Een brokje ellende, dat niet wist waar kruipen van de ambetantigheid en zei “Pijn, ik moet naar de dokter” *nog zieliger* (en ook een beetje vreemd dat hij nog vertrouwen heeft in de dokters)

En vanavond wou onze man natuurlijk weer niet slapen (maar dat is feitelijk bijna elke nacht zo) en toen ik terug kwam van mijn looptocht zat hij te glunderen met de papa in de zetel.

Ik had hier héél veel schrik van, maar ‘t komt allemaal wel in orde. Bedankt aan de supporters en bezorgde vrienden en familie.

Loop eens op een ander

Loop eens elders

Het lopen leuk houden, is soms een uitdaging.
Je hebt mensen die routineus en consequent hun wekelijkse kilometers afleggen, maar bij de meeste lopers (zoals mezelf) gaat het toch met pieken en dalen.

In juli had ik een loopdip en op vakantie had ik wel mijn loopschoenen mee, maar het was gewoon te warm om maar te overwegen om daar te gaan lopen. Nochtans, niets zo leuk als lopen in een nieuwe en mooie omgeving.

Zo spendeerden we vorig weekend in de Haan aan zee en daar ging ik lopen.

Ik koos voor de avond.
Ik hou immers vooral van de zee als het eb is en de zee wegtrekt, het restwater via stroompjes in zee vloeit,  het zand hard is, en de zonnebaders plaats ruimden voor enkelingen die de hond uitlaten of gaan paardrijden aan de kustlijn.

Natte voeten gegarandeerd, maar een ‘runners high’ ook !!!!

Via ‘de Haan’ liep ik links de kuststrook op. Een goei keuze want na een goei 5km zag ik blote billen en nog andere attributen. Toen ik de tweede naakte man spotte besefte ik dat ik op het naaktstrand van Bredene was beland #Ilike.

Loop eens elders #like

En toen ik terugliep kwam de zon fel door de miezerregen en vormden zich twee regenbogen die ‘de haan’ omringden.

Loop eens elder #wauw

Loop eens elders #regenboog

Zeeloopje

Het is dus zoiets dat je nodig hebt om je loopmotivatie terug te vinden !!!!
Ik ben terug … en de hardloophemel bestaat ook dichterbij ;-)

Blog Widget by LinkWithin