Annelyse = Een afgeleide van mijn echte naam
Dertiger (nog aan de goeie kant)
Mama van twee en vrouw van één
Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)
Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken
Verbouwster (tegen wil en dank)
Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)
Vriendin van het stikmachien
Lifehackster en fan van David Allen (maar dit is mogelijks een fase)
Ook in 2013 gaan we voor de kilometers
In 2013 wil ik meer fietsen dan in 2012
|
Door Annelyse, August 5th, 2012% De vakantie in ‘t kort
- Italië (36° tot de regen kwam en de temperatuur tot 20°C daalde) daarna gevlucht naar bij Dyon (30°C)
- Kamping1 .. pitoresk, rustig (als enige kampeerders daar, want volgens mij was het eigenlijk helemaal geen kamping), agritoerisme (met paarden, honden, zwijnen, varkens, geitjes, wijngaarden, olijfbomen …..), sympatieke uitbating en gemoedelijke zuiderse sfeer.
- Kamping2 … de vreemde eend in de bijt waren wij, als enige Belgen tussen allemaal Nederlanders. Kamping minder pitoresk maar met super lieve en toffe uitbaters!!! Dat mag gezegd.
Impressies
- Nederlanders lijken professionele kampeerders, op kamping 2 was zoveel luxe hadden dat ik me afvroeg of het nog wel kamperen was. Alles op een ergonomische hoogte (wij maar koken op de grond), de meest comfortabele stoelen, zelfs iedereen had een wasrek (en ik was al zo trots dat we hadden gedacht aan een touw en wasknijpers)
- Fietsen met een kind achterop, bij +30°C in de bergen (hoewel Bjeurn beweert dat het maar heuvels waren) lijkt wel een beetje sterven (gelukkig had ik een goei supportersploeg mee)
- Hoewel we een speciaal kampeerkarreke hadden gekocht om achter de auto te hangen, waren we nog ferm volgeladen. Ik snap echt niet meer hoe we dat vorig jaar deden met dakkoffer ipv karreke, 3 fietsen ipv 4nu, 2 buggy’s ipv geen nu.
- In Italië gebruiken ze geen pinkers, de vrachtwagenchauffeurs dan weer wel, maar die vergeten ze dan weer dikwijls af te zetten (waarschijnlijk omdat ze niet gewend zijn om dat ding te gebruiken als ze met de auto zijn)
- De wegenwerken leken ons te achtervolgen
- Het hoogtepunt van Liv haar vakantie was hoogstwaarschijnlijk héél den dag filmkes mogen kijken in den auto (waar is den tijd dat kindjes zich nog entertainden met zwaaien naar de andere auto’s … en ruzie maken)
- Frankrijk is en blijft een prachtig land
- Italianen zijn super vriendelijk
- Een siesta is een noodzaak op vakantie (want vakantie is vermoeiend als je om 7u uit de tent gebakken worden en de jongsten pas om 21u30 ten vroegste gaan slapen)
- Italianen spreken enkel Italiaans
- Onze dochter trekt haar plan in ‘t buitenland, de rekening vragen in ‘t Italiaans of in ‘t Frans, allemaal geen probleem voor haar
- Het was de vakantie van de apps. GPSapp, woordenboekapp, toeristische apps, …
- We zaten met een kaka-, een nazeg- en een hondenfase
- Naar ‘t WC gaan met een rol WC-papier in je handen … dat went niet
- Een hondenfase kan lang duren
- Vic hysterisch
vertellend brullend dat een mier hem had opgegeten
- Liv die ineens -out of the blue- verkondigt “Spak is onze allerbeste vriend hé” (voor de insiders)
- Wij zijn ook op weg om professionele kampeerders te worden als ik zie wat we al van gerief hebben en kijk naar de lijst van alles wat we nog gaan bijkopen (weliswaar geen wasrek)
- Bij +30°C vergeet ik mijn leuze “Als je er niet gelopen hebt, ben je er niet geweest”
Volgend jaar (lessons learned)
- Minder ver … 1650km gaat erover
- Minder warm … 36°C gaat erover
- Vroeger vastleggen van de reis en overnachtingsplaatsen boeken
- Spotify abonnement nemen en muziek via iPad / iPod / smartphone beluisteren
- Langer dan 2 weken op verlof
- De kaartjes op tijd versturen zodat ze voor een keer sneller in België toekomen dan wijzelf (alhoewel de post mee schuldig is)
Foto’kes
De fietsers (toen ik nog kon lachen)
Mezelf op de fietstocht toen het eigenlijk al helemaal niet meer ging
Smak smak smakelijk (en moest ge ‘t u afvragen, neen, ik ben niet terug zwanger, dat kleedje geeft alleen die impressie)
Instagrammekes
Eén van onze vakantiezwijnen, entertainment gegarandeerd !!!
Sfeerbeeldje van een bangelijk moment in de auto
Schoon, kindvriendelijk strandje met gratis strandstoelen en parasollekes, de spoorlijn aan het strand namen we er dan maar bij (in Pedaso Italië)
Schoon zicht vanuit Fermo
Door Annelyse, August 2nd, 2012% 
Het begon op vakantie …
ineens was Liv was een hond ‘Lili’, allemaal leuk en wel maar het spelleke duurde wel héél lang en Lili was héél consequent. Lili en Fifi waren hondjes en gelieve geen Liv of Vic meer te gebruiken.
Laatste zin van de avond “Baasje, ik moet pipi doen”.
Dag 2: Eerste woord ”Woef”. Er wordt er gevraagd naar een leiband .. om de goede vrede te bewaren doen we een touw rond haar arm poot (liefst had ze ‘t nog rond haar nekske gehad). In de winkels en op de kamping krijgen we de opmerkingen dat honden niet binnen mogen … zo overtuigend was ze.
Dag3: Eerste woord ”Woef”. Als Bjeurn vraagt wanneer we Livke terugkrijgen, is het antwoord Liv is dood !!!!. We vragen we ons stilaan af hoelang een hondenfase duurt (hopelijk geen 6 maand zoals de waarom-fase). Als Lili aandacht nodig heeft zegt ze “Woef” en dan moeten wij wat krabben aan haar kopke
Terug thuis:
“Baasje, nu kan je een halsband voor mij stikken!”
Wanneer krijg ik een mand?
Lili slaapt in bed met haar lijf op haar kussens.
We moeten nog steeds van “kopke krab”, “pootje geven” doen en krijgen nog regelmatig een lekje van onze hond
Dag 12: de hondenfase neemt af (in de zin dat er geen leiband meer nodig is), maar veel zinnen eindigen nog met “woef” (we zijn wel al content dat ze terug moeite doet om zich verstaanbaar te maken en meer niet alles op zijn woefs doet)
Soit, ik gok nog een tiental dagen voor we volledig uit de hondenfase zijn, en een hondenfase heeft ook zijn voordelen. Ik moet bekennen dat ons hondje beter luisterde dan ons Livke en ‘t hondje wandelde ook graag terwijl Liv soms liever lui dan moe is.
En nu mijn vraag aan jullie … is dit zo’n gekende fase als de kaka-, de nazeg- en de waaromfase? Of hebben wij gewoon pech gehad?
Door Annelyse, August 1st, 2012% 
Het is niet schoon … de belangrijkste gebeurtenis van één van onze medebewoonsters komt hier helemaal niet aan bod, omdat ik volop met mezelf bezig ben (typisch … die dertigers met hun jong gezin!)
‘t gaat om ons Petunia … niet direct de populairste in ‘t gezin … ik was waarschijnlijk de enige die haar graag ziet (maar dan wel zeeeeeeeer graag). Ooit vond ik haar in de kringwinkel en omdat ik ze aan Liv niet aangeprezen kreeg, kocht ik ze gewoon voor mezelf.
En zo is ze thuis ook gekend … ‘de pop van mama … hoe heet die nu alweer? Mina? Ik noem die Mina!’ NEEEE ‘T IS PETUNIA EN GE MOOGT DIE GENEN ANDERE NAAM GEVEN, LIV !!!
In elk geval … ik ben dus zot van Petunia … maar ik had niet gedacht dat iemand mijn liefde kon overtreffen.
Maar op een dag kwamen de liefdesbrieven … van Gladiolus.
Gladiolus heeft dezelfde achtergrond als ons Petunia, eenzaam achtergelaten in een kringloopwinkel en liefdevol opgevangen door een blogster (twee blogsters in zijn geval). En die blogsters vertelden hem over Petunia.
Een korte internetrelatie en enkele pikante liefdesbrieven later mocht ik Gladiolus in een obscuur computerwinkeltje gaan ophalen.
Hieronder een foto van Gladiolus toen ik met hen thuis aankwam (duidelijk zenuwachtig voor de eerste ontmoeting)
Gladiolus voelde hier snel thuis, niet enkel met Petunia is ‘t dik aan, maar ook de kinders vinden hem geweldig en hij is al helemaal opgenomen in ons gezin, zo mochten de 2 tortels ook mee op reis, maar hun vakantiefoto’s volgen later.
Schoon, echt schoon, de liefde. Hiermee acht ik het bewezen “op ieder potje past een deksel” !!!
Door Annelyse, July 29th, 2012% 
Dat we vertrokken waren, dat hadden jullie waarschijnlijk al wel door.
Een vakantie op een plaats met een minimum aan internet … stel je voor … en dat ik dat geeneens erg vond … onvoorstelbaar.
In elk geval, we zijn al weer 2 dagen thuis. Twee drukke dagen, ‘t kampeergerief terug sorteren en organiseren voor volgend jaar, de was bijwerken, en nog allerlei kleine taakjes. Want tijdens de vakantie zijn we erg bezig geweest met onze ‘Getting Things Done’, we hebben onze todo-lijst volgepropt en Bjeurn en ik verwachten nu super productief te worden.
Waar we ook veel tijd in hebben gestoken dit weekend, was onze pelouse. We vertrokken na een regenachtig weekend waarin het onmogelijk was om het gras nog eens te maaien en toen we 12 dagen later terugkwamen kwam ‘t gras tot aan mijn kuiten en stond het paadje naar de voordeur (waar nog geen tegels gelegd zijn) vol met gele bloemen (aka onkruid).
Tussen de regels door kon ik lezen dat ‘de mensen’ erover spraken !!! En dat kan natuurlijk niet zijn, over alles mag er geroddeld worden maar niet over mijn groene (nog) klavervrije gras !!!!
Ondertussen zijn we terug de schande voorbij (enkele de biezekes nog, maar de perfectie wordt hier nooit nagestreefd)
En nu is het zondagavond en ben ik klaar om weer (met maar een beetje tegenzin) in de mallemolen van de werkende mensen te stappen.
Het vakantieverslag volgt natuurlijk nog, want deze was weer geweldig doch veel te kort (héhé cliché) !!!
Door Annelyse, June 26th, 2012% 
Petunia en Gladiolus
Door Annelyse, June 25th, 2012% Waar is mijn stoere meid naartoe?!
Eerst was het verdacht stil … slecht teken, ik weet dat, maar soms ben je zoo blij dat het eens rustig is, dat je dat kleine stemmeke in je achterhoofd negeert
Toen kwam ze naar beneden, met lippenstift die een clown niet beter zou kunnen aanbrengen.
MIJN lippenstift trouwens, en in haar hand MIJN nagellak, en met de boodschap “Mamaaaaa, wil jij mijn nagels lakken?”
Om het helemaal af te maken, zijn we daarna maar cake gaan bakken.
Door Annelyse, June 21st, 2012% 
Ze is niet in haar normale doen
… de ene keer dromerig en mijmerend … de andere dag onrustig
… eens vol zelfvertrouwen … vervolgens verloren
… soms met blozende wagen en een ondeugende blik … en later weer bleek met bevende lip
Wat beheerst haar gedachten ?
Heeft het te maken met de mysterieuze brieven die ze laatst ontving?
Gaat het om de liefde? Is dat nog voor haar weggelegd?
We zullen zien, we zullen zien … u hoort hier ongetwijfeld meer over !!!
Door Annelyse, June 7th, 2012% Een weekje
BLOGVERLOF
En daarna ben ik gewoon weer terug … maar het blote benen project (links) gaat natuurlijk verder.
Toedeloe !!!!!
Door Annelyse, May 29th, 2012% Het pinksterweekend is voor mij één van de leukste weekends in het jaar. In dit weekend leeft ons dorp op en komt iedereen buiten. Kermis in ‘t dorp, stoelen voor ieders deur, processie, dorpsloop, pintjes, zon, van ‘t één evenement naar ‘t ander feest (en helemaal geen tijd op te bloggen) …. zaaaaaalig.
Ik paste voor de dorpsloop, maar …. zo moeder, zo dochter.
Liv behaalde haar eerste medaille …. als een echte loopster, 1 km op een regelmatig tempo en met zelfs nog een sprintje aan de finish!!!!
Liv -terecht- zeer trots !!!
Door Annelyse, May 29th, 2012% Mijn zesde deelname al … ik word nen ancien … toch was het dit jaar weer anders (zoals in “minder gemoedelijk”)
We vertrokken net als altijd goed op tijd richting metrostation “Kraainem” om daar vlug in de metro te springen. Dit jaar konden lopers niet gratis met het openbaar vervoer, maar kom … zo zijn er nog jaren geweest.
Dit is echter ook het eerste jaar dat er elektronische hekjes staan aan de ingang naar de metro.
Dit -in combinatie dat 1 van de 2 ticketautomaten defect was- zorgde voor een wachtrij lopers voor de betaalautomaat van meer dan een half uur.
Aangekomen aan de start bleek dat alles daar anders was. Zo vonden we de nummerophaling niet, en eens deze gevonden was bleek deze ook zeer moeilijk bereikbaar met een buggy. Zo stonden we uiteindelijk maar 5 minuten voor de start in ons vak en waren we al serieus opgejut.
Elk jaar maak ik me toch wel druk in ‘t één of ‘t ander. Mijn eerste deelname was het angst voor mijn blessure (mijn chronische scheenbeenvliesontsteking), dan was er ook eens de blaasontsteking, een ander jaar was ‘t de zwangerschap en het gevolg daarvan op mijn blaas, dan was er het jaar met een overlijden in de familie in de week voor de wedstrijd, en een andere keer was ik niet optimaal getraind.
Dit jaar was de voorbereiding beter dan ooit, maar maakte ik me zorgen om het warme weer. Mijn prestaties gaan immers exponentieel naar beneden met de stijging van de temperatuur. De eerste 7km heb ik dan ook vrij fel afgezien, ik was haast content om in de tunnels te mogen lopen.
Gelukkig heb ik een man die me hoedde, naar de schaduwplekjes gidste, mij soms eens overspoelde met water en na die 7km kwam ik er ook weer bovenop.
Mijn man, die loopt normaalgezien niet samen met mij, want eigenlijk heeft hij een veel betere fysiek (ooit geëindigd in 1u33). Maar een niet optimale voorbereiding door blessures, de dag voordien nog zwaar aan het breken bij een renovatie … dat deed hem beslissen om ‘op ‘t gemak’ te lopen en bij mij te blijven.
Zoals steeds vond ik de laatste klim op de Tervurenlaan niet zo bijzonder zwaar (misschien is dat wel mijn talent, bergop lopen)
Ik had me dit jaar voorgenomen om alle drank die ik onderweg kreeg aan de bevoorradingsposten op te drinken (schrik voor uitdroging enzo), maar dat bleek onmogelijk. Er waren zoveel drankposten … dik in orde!!!
Na km 13 had ik zelfs schouderpijn, door constant een waterflesje vast te houden (of als gevolg van val1)
Uiteindelijk kwam ik binnen na 2u (op de kop). Andere jaren zou ik hier tevreden mee zijn, dit jaar niet, ik had gericht naar 1u55 en ooit mik ik naar 1u50 !!! Misschien moet ik toch eens deftig aan de interval gaan.
En stijf !!! Ongelooflijk, normaal ben ik nooit stijf en nu merkte ik de stijfheid al op van zodra ik stopte met lopen.
Ik wijd het allemaal aan het weer.
Om te concluderen: voor mij was deze 20km van Brussel was dit jaar geen uitschieter, ik heb niet bijzonder hard afgezien, maar ook niet bijzonder intens genoten en ik was niet bijzonder onder de indruk van mijn tijd (maar ik had wel bijzonder aangenaam gezelschap … Bjeurn)
Onze supporters (de kinders en de koeka) waren mee afgezakt naar Brussel. Vic hééft lamlendig overal geslapen waar het maar kon (te lang uit zijn raam naar de kermis zitten kijken de avond voordien), Liv was wel in form en genoot van alle promotiemateriaal dat ze kreeg. Na de wedstrijd genoten we nog even in ‘t zonneke aan de fontein, zalig.
De kinders kregen natuurlijk onze medaille.
Een dame op de metro die ook gelopen had tegen Liv: “Heb jij ook gelopen?”
Liv: “Neen, mijn mama” *Waarop ze de vrouw beter bekijkt en haar medaille ook opmerkt* ”Hé, heb jij ook gewonnen?”
De vrouw: “Neen, iedereen krijgt een medaille”
… en voila, daar ging mijn dochter haar illusie dat mama en papa de snelsten waren
Mijn tips voor de organisatie
*openbaar vervoer in Brussel zou in het ticket moeten zitten (geen files voor de aankoop van tickets en gebruik van openbaar vervoer als je uit de wedstrijd moet stappen)
*rugnummers opsturen per post
*duidelijker aangeven waar inschrijvingen, toiletten zijn
*meer beschikbare toilets en gratis graag (een loper heeft immers geen geld op zak)
*startuur 10u is perfect (minder warm en zo heb je tenminste nog iets aan je namiddag)
*lopers drinken niet graag uit blikjes, wel uit flesjes die met dop worden aangereikt (de post met energiedrank was blik, de rest was ‘spa’ in een flesje)
*de eerste drankpost mocht iets vroeger
Tips voor mezelf
*koop metro-tickets op voorhand
*vertrek 2u voor de starttijd
*print op voorhand het startplan uit
*neem de kinderen en een oppas mee (animatie en vertier genoeg voor die klein mannen)
*lees ook eens terug hier
Door Annelyse, May 26th, 2012% 
Bij de eerste val was er eerder materiele schade, deze val fysieke schade.
Maar al bij al viel dat ook goed mee. Een blauw oog (maar geen hoofdpijn) en een zeer hand (dat gelukkig al terug volledig in orde is).
Rondlopen met een blauw oog, dat geeft grappige reacties.
Mensen die verschieten, anderen die er niets over durven vragen, de mensen die er de gekende grapjes over maken, en de onopmerkzamen die het niet opmerken.
Ik ben echter zelf toch wel verschoten van mijn tweede val. Ik zit immers altijd te sakkeren op onveilige situaties in ‘t verkeer. Maar als ‘t puntje bij ‘t paaltje komt, is een accident wel snel gebeurd, en meestal op een héél onnozele manier. Zoals nu, geslipt terwijl ik een bocht nam in een tunnel die nog nat stond.
Ik was er toch wel wat van aangedaan, maar niet genoeg om de volgende dag het fietsen te laten, en ook niet voldoende om terug te keren toen ik de volgende dag besefte dat ik mijn helm thuis was vergeten.
Mijn helm was de laatste tijd in een hoekje beland.
Na de verhuis moest ik nog maar 12km enkel rijden. Ik deed dit nu gewoon op een gezapig tempo in mijn werkkledij. En sinds ik ook nog een veiligere weg gevonden had, vond ik een helm niet meer nodig.
Onterecht zo blijkt, want met helm had ik waarschijnlijk geen blauw oog gehad nu.
Dus terug goede voornemens, de helm zal terug gedragen worden.
Door Annelyse, May 21st, 2012% 
Ik kocht de soepjurk* in de kringloopwinkel voor €4 en dacht hem eens vlug om te vormen tot een hip jurkje.
Maar dat bleek toch niet zo evident … ik belde een hulplijn, maar de vriendinnen van het stikmachien waren het niet direct eens over de werkwijze. Zeker was wel dat het meer inhield dat één stikseltje zetten.
Gelukkig wist ons Chris (de naailesjuf) er raad mee. Ons Chris slaagt er toch telkens in om alles wat mij onoverkomelijk lijkt, zo eenvoudig op te lossen.
Wat deden we uiteindelijk?
Mouwen eruit, bovenstuk eraf, alle naden 2cm dieper ‘waardoor de plooien in het voorpand ook 2cm dieper werden en de rok in verhouding breder ten opzichten van het bovenstuk dan oorspronkelijk bedoeld, maar dat is echter wat ik zo leuk vind aan het model), jurk een beetje korter (vuurdoop met de tweelingnaald)
Het voorstuk naaide ik (desondanks de bestaande knopen) toe, het valt niet op, en zo is ook het ‘gapen’ weg.
De mouwen verkleinde ik niet, maar ik zette ze er gewoon in als pofmouwen.
Geslaagd, het resultaat, al vind ikzelf.
Bij mannen echter, slaat het concept ‘vintage’ niet zo aan, althans bij de mijne.
Als hij iemand met een vintagekleedje ziet lopen (daar klasseer ik ook ‘Who’s that Girl’ en consoorten onder) zegt hij steeds “hé kijk, die maakt haar kleedjes ook zelf” (en dit klinkt dan echt niet als een compliment)
Ik bespaar u van de commentaren die ik tijdens een ‘van katoen’ moest aanhoren. Gelukkig neem ik van een man geen modeadvies aan.
*Voor de zus: een soepjurk is een jurk die als een zak om het lijf hangt (vond ik ergens op ‘t internet als omschrijving.
Soms heeft een soepjurk echter potentieel (zoals deze), mits wat aanpassing.
Maar ondanks de benaming ‘soepjurk’ drink ik er liever BIER in.
Door Annelyse, May 14th, 2012% De naailesrok is al een tijdje af, het was echter nooit echt het weer om hem te dragen.
Hij is immers nogal fleurig en zomers.
Gemaakt met een stofke dat ik ooit op het stoffenspektakel kocht … en nu kan ik weer assortie gaan doen met de dochter. Ik dacht feitelijk eens een schoon stofke bij Vermiljoen te bestellen, maar aangezien ik toch ‘een beetje’ (ik zou niet willen dat jullie me verkeerd begrijpen) in de ban ben van het ‘stoppen met shoppen’, besloot ik iets te gebruiken dat ik nog liggen had.
Ik heb me trouwens ook voorgenomen om minder stofkes te kopen, zonder te weten wat ermee te doen, want mijn ervaring leert me, dat ik de stofkes die in mijn bezit zijn, snel beu ben gezien, en ik dan altijd het gevoel heb dat ik beter iets nieuws kan kopen. Niet zo economisch en ecologisch dus (om het nog niet te hebben over de plaats die dat inneemt)
Het model komt uit de knipspecial van Knipmode mei 2009 (rokn°109), maar kan ook als los patroon (rok 18) worden aangekocht op de knipsite. Op het los patroon staan echter nog meer fouten dan in ‘t boekske.
Niets onoverkomelijk echter, enkel wat storend. Wat panden die verkeerd genummerd zijn, of gespiegeld op het patroon staan afgebeeld. Niets wat u zal verhinderen om deze rok tot een goed einde te brengen.
Maar als ik dan toch een kleine aanpassing mag voorstellen. Verleng de bovenzak (het voeringgedeelte) , zodat deze uit 1 stuk bestaat ipv 2 stukken. Achteraf kan je dit doorstikken op de gewenste afstand). Deze aanpassing zorgt ervoor dat de rok veel gemakkelijker te strijken is.
En ook heeft mijn rok ook 2 goei zakken, ik maak er geen meer zonder!!!!
Door Annelyse, May 13th, 2012% Iets nuttigs doen, of iets leuks … dat was de keuze zaterdag. Vermits we tegenwoordig al veel nuttigs doen en te weinig leuks besloten we voor de laatste keuze te gaan.
Naar Manu Mundo, met de fiets, de knooppunten volgend.
Super, mits als enige minpuntje dat het vrij koud was en dat Liv -ondanks winterjas en sjaal- na 21km bijna huilde van miserie omdat ze het zo koud had.
Ter plaatse was er voor ieder wat wils…
Een draai-hem-zelf-molen.
Goei muziek en zeer toegankelijk (Hannelore Bedert is het rood)
Drank
Op hun blote voetjes zien ‘t er echte festivalgangers uit !!! Het weer mag volgen !!!
Door Annelyse, May 3rd, 2012%
Velen moeten erdoor, de fase van de denkbeeldige vriendjes.
Zo ook Liv. Allé, ‘t is te zeggen. Liv vindt haar vriendin precies niet erg leuk. In de badkamer is ‘t telkens
“ho, Charlei, waarom doe je mij nu weer na!!!! Je moet niet altijd hetzelfde als ik doen”
“Ga weg Charlei”
Gelukkig doet dat geen zeer … zot zijn
Door Annelyse, May 1st, 2012% Een brugdag is er voor ‘t amusement. Zo deden we 2 dingen (tegenwoordig moeten we elke dag tellen wat we allemaal gedaan hebben), op Pestaurant en naar de speeltuin (het fietsen naar daar en terug … ook goed voor 32km ofzo … telde niet mee besliste Liv)
Liv is een gezelschapsbeest, zo spreekt ze iedereen aan. Een uitje met haar is gegarandeerd pret. Zo ging ik naar ‘t WC en toen ik terugkwam was Liv aan het toeren op een elektrisch wagentje van een wildvreemde … dolle pret natuurlijk.
Hier zie je Liv ten voeten uit
En Vic ten voeten uit
Ook merkten we dat Vic goed kan acteren
En ziehier, een eerste sneak preview van ‘operatie soepjurk’
Ooit wil ik een reflexcamera, maar deze foto geeft een beetje de illusie dat ik er al één heb.
Door Annelyse, April 22nd, 2012% 
Ik kan het niet echt verklaren, is het nu door die achtergrond, door die kunstmatige pose met de stoel, of is het de blik in hun ogen…. klasfoto’s zijn altijd een beetje dwaas … zelfs als er zo’n schoon kinders als de mijn opstaan
Door Annelyse, April 21st, 2012% 
Een paddenstoel of niet, t doet er niet toe. Ik was alvast content met mijn nieuwste aanwinst.
In verleden tijd, weliswaar, want na de eerst wasbeurt zag het witte randje roze.
Ondertussen heb ik ook mijn haar geruïneerd door zelf kapperke te willen spelen (en dan nog per ongeluk met permanente kleuring)
Een pechdag dus … maar hé … den Désire … hij leeft terug
Door Annelyse, April 14th, 2012% 
Na een dag schilderklaar maken, volgde nu een dag voor de eerste laag. Binnenkort hebben wij een buro … de lege kamer (ja dat bestaat … zottekes hé) is immers daarvoor bestemd.
Daarna sleepte ik mijn gezin mee naar ‘Van Katoen’, wat feitelijk niet zo slim was. Na 18u daar aankomen met kinderen die nog niet gegeten hebben. (De draaimolen op de vrijdagmarkt en Liv die de flosh ving waren ook nog een vertragende factor)
Het bezoek was bijgevolg blits … en op die blitse tijd
- was Liv zeer teleurgesteld dat de sminkster haar niet in Mega Mindi kon sminken, maar kon de charmante dame Liv toch overtuigen om als prinses te gaan.
- Haalde ik mijn bestelde boek op, maar kreeg ik de indruk dat de schrijfster mij niet bijster sympathiek vond, maar bij nader inzien is haar aaibaarheidsfactor misschien gewoon niet zo hoog.
- Leek Bjeurn zijn portemonnee gestolen, maar bleek deze gewoon uit zijn zak gevallen en werd hij door een eerlijke vinder aan de organisatie bezorgd … waarvoor nen dikke merci.
- Zag ik wat blogmadammen (altijd leuke ontmoetingen, dit keer wel wat kort), en vond ik dat de mademoisellen van de organisatie er bijzonder schoon uitzagen.
- Had ik de uitstap misschien wat beter moeten inplannen, maar ben ik vooral content dat mijn schilderwerk van de dag afraakte en dat ik niet tijdens het piekmoment aankwam
- Hadden de kinderen hun kuren (zie foto Vic).
Door Annelyse, April 12th, 2012% 
Kleutertijd, ik vind dat feitelijk een schone leeftijd. Al wat zelfstandig maar vooral … de praat die kleuters hun uitspraken, super gewoon.
Vic zegt nog niet zo héél veel verstaanbaar, Liv daarentegen was ook gene snelle prater, maar die is enorm bijgebeend.
Ondertussen heb ik op Liv haar bloggedeelte een extra pagina aangemaakt Als ik een grote mens ben . Hierin komt alles wat ze beweert dat ze later zal doen. Héél leuk om haar later eens te laten lezen en kijken of ze nog overal hetzelfde over denkt. Het begon alvast met deze recentelijke uitspraak
- “Als ik een grote mens ben en mijn kindje is al drie, dan doe ik wel choco op haar boterhammen”
(Liv was boos omdat ze geen choco meekreeg naar ‘t school, zoals Jef en Marie-lou)
En hieronder kunnen jullie meegenieten van Liv haar grappigste recente uitspraken … de volledige reeks vind je hier
- “Mamaaaa, waarop eet jij dat tomaatje niet op? ”
Ik: “daar staat schimmel op”
Liv: “Oke, dan krijg jij geen dessertje”
- “Mamaaa, een zon is wel niet ovaal hé”
Liv heeft commentaar op mijn tekentalent (en ze kent ook haar vormen goed)
- Liv tegen mijn vriendin die 12 weken zwanger is
“Amai, dat is al een grote baby, want jij hebt al een hele dikke buik”
- Papaaa, wij zijn de tuinvrouwen hé (als ze met papa in de tuin werkt)
- Liv: “mamaa, weet jouw baas dat je 2 kindjes hebt?” (liv heeft een bazenfascinatie)
- Liv zegt dat ze iets niet mag van haar juf.
Ik: “ik mag dat ook niet van mijn juf”
Liv: “jij hebt geen juf”
Ik: “jawel, mijn naailesjuf … Chris”
Liv *¨roloog en duidelijk geërgerd: “mamaaa, Kris is uw baas” (en idd, mijn baas heet Kris)
- Mijn papa weet alles en mijn mama weet bijna alles (en ik weet ook alles) (feb 2012)
- *met een stok in haar hand*
hokus pokus pas, ik wou dat mama dood was !!!
en als ik dan gechockeerd reageer … mama, dat is toch geen echte toverstok (feb 2012)
- Liv en Vic geven de geitjes en de lama eten
ik: “ik denk dat de geitjes jullie lief vinden”
Liv *roloog* : “Mama, die hebben gewoon honger”
(waarop ze even later weggaat: “dag geitjes, nu moeten jullie zelf eten zoeken”) (feb 2012)
- Zeg mama, ik moet toch niet elke dag ZELF mijn schoenen aandoen (12 feb 2012)
- Heeft Anneke vandaag ook een baby in haar buik?
- Mamaaaa, bestaan chineesjes nog?
(waarschijnlijk omdat ik haar overlaatst heb gezegd dat ridders niet meer bestaan)
- Mama, ga je een baby maken, en die moet ‘Belle’ heten
- Liv: Mamaaa, bestaan reuzen echt?
Mama: Neen, enkel in sprookjes
Liv: Mamaaaa, bestaan prinsessen ook niet?
Mama: Ja, die bestaan wel
Liv: En prinsen?
- “Mama, ik zal dat wel doen hoor, je moet het gewoon lief vragen”
(nadat ik haar voor de zoveelste keer aanmaan om iets te doen)
- Als ik haar zwarte pinnenmuts aangaf:
“oh jeuj, mijn pinnemuts, nu gaat iedereen misschien denken dat ik een kabouter ben’
‘ik vind dat tof als de kindjes denken dat ik een kabouter ben!!!!!’ (jan 2012)
- “ja, mamabaas” (zegt ze nadat ik haar commandeer)
“jij bent mijn baas, en ik ben de baas van Vic hé!!!” (ik had al willen merken dat Liv vindt dat ze Vic zijn baas is, diene jongen wordt nogal gecommandeerd en terecht gewezen door zijn zuster)
- Liv in het bos *luidkeels*: “eekhoorntjes, ik heb eikels voor julieeeeeeeeeeeee !!!”
Papa vraagt nadien of ze eekhoorntjes gezien heeft waarop Liv *teleurgesteld, onbegrijpend en wat verontwaardigd* : “Neen, ik heeft héél hard geroepen, maar ze hebben me niet gehoord”
- Ik vertel Liv dat kabouters niet bestaan
Liv: Bestaan paddenstoelen dan ook niet?
- Liv praat héél de tijd over haar broer. Ik vraag :”is Vic ook mijn broer?”
Liv (doodserieus): “Neen, papa is uw broer”
- Liv: ” mamaaa, waarom is die dik?”
Ik: “Sommige mensen zijn dik en sommige mensen zijn dus”
Liv: “wij zijn de dunne hé mama”
- *koeka is zich aan het sminken*
Liv: “Oh koeka, dat is zo mooi, wil jij mij ook sminken?”
Koeka: ”ja, ik zal je straks ook sminken”
Liv: “Als een tijger hé”
|
Volg me via andere kanalen !!! (klik eens rond)
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
Soms durf ik wel eens reclame maken.
Uit mezelf, omdat een product dat waard is, maar ook weleens 'op vraag'.
Een review is echter altijd eerlijk en waarachtig en ik verleen mijn webruimte enkel aan zaken die in mijn interessesfeer passen.
Indien ik geniet van een voordeel in natura, dan zal deze blogpost steeds van de tag 'gesponsorde reclaam' vergezeld zijn. |
U zegt