Voor bijna iedereen bracht de nacht een goede rust. Enkel Gunther heeft nog steeds geen enkele goeie nacht gehad op deze tocht.
Ikzelf heb een zalige nacht gehad. Mijn kussentje vervangen door een herbruikbaar groentenetje met mijn donsjas in en buff er rond … Veel comfortabeler.
Ik merkte ook dat mijn rugzak ineens precies een pak lichter aanvoelde. Wat een goeie nacht slaap kan doen.
We spraken weer af om op 8u45 te vertrekken. Ik denk nog steeds dat dat uur niet werkt, want het was 9u10 toen we echt vertrokken.
Ook Joanny ging een stukje met ons mee. Het was voor haar een motivatie om eens snel te vertrekken, want meestal was dat pas tegen 11u, waardoor ze ook steeds tegen het donker toekwam en weinig tijd had voor pauzes.
Joanny had veel vragen over materiaal, vermits dit jaar eerste hike met overnachtingen in de tent was. En als er iets is waar wij graag over praten, dan is dat materiaal. Eindeloos kunnen wij daar over doorgaan.
De eerste 4 kilometer was al vol avontuur. Eerst kregen we een mooie demonstratie projectiel braken. Dat was ook het moment dat Joanny toch maar besloot afscheid van ons te nemen. Maar daarna werd het beter. We kwamen aan een zalig strand van de Schluchsee. Veel te verleidelijk om te skippen op een zomerse 30 september; het zwemmen was zalig !!!!
De route zou ofwel lang, ofwel kort zijn. Bij gebrek aan campings of betaalbaar verblijf ging het sowieso wildkamperen worden. Ofwel stopten we voor Sint Blasien; de Pelgrimsstad met impressionante Dom. Ofwel zochten we nadien een plek. Het werd dus dat tweede.
In Sint Blasien bezochten we de Dom (met overdadig wit interieur) en de Edeka. (Hoewel we niks nodig hadden). Dan aan een drinkwaterpunt nog al onze watercontainers vullen zodat we klaar waren voor een nacht wildkamperen en een volgende wandelroute zonder bevoorradingspunten.
En dan de berg terug op, de wildernis is. Die was heftig; zwaar geladen met water en met de inkopen uit de Edeka die we eigenlijk niet nodig hadden.
Uiteindelijk vonden we een plek dat voldeed om ons te placeren. Een houten uitkijktoren waar we in konden slapen, houten banken waar we aan konden eten, en nog enkele stukjes min of meer vlakke grond voor enkele tentjes.
En zo heeft iedereen zijn voorkeur. Ik slaap met Gunther in de toren, en Ingrid, Sigrid en Iwe verkiezen hun tent.
Eigenlijk was het plekje zalig, het was nog lang warm (enfin, wat je lang noemt voor deze vroege vogels), we konden nog samen gezellig tafelen met 4 gangen. aperitief (chips), royco soep, vriesdroogmaal en desert (balisto).
Er is geen passage meer (wie gaat nu wandelen op een singletrail in het donker) en we zijn gerust tot morgenvroeg. Aan de kampvuurresten zie je dat er nog al volk heeft geslapen, maar voorts is het hier proper en lijkt het of iedereen het “leave no trace” respecteert.
Benieuwd wat de nacht brengt voor deze prinses in de toren.
Overnachting: In het wild aan (en in) de houten uitkijktoren op de Lehenkopf (na Sint Blasien)
Afstand en hoogtemeters: 25 km – 617 m ↑
Op de hoogte blijven?
Ontvang mijn nieuwe blogposts automatisch in je mailbox. Dat kan door hieronder je mail in te geven en op "Subscribe" te klikken.
Wil je bijdragen aan mijn spaarpotje voor een nieuwe lightweigt rugzak (Atom custom Prospector), dan kan dat via de knop "Buy me a backpack".
Maar ik zie jullie even graag zonder die bijdrage; die rugzak is een folieke, bloggen is mijn hobby en ik verdien zelf mijn geld via mijn job. Dus ik zou zeggen, doe dat maar niet :-)
Discover more from Annelyse
Subscribe to get the latest posts sent to your email.