Iedereen slecht geslapen; te warm, te koud, te hard, pijn aan de schouder, van het matje glijden, gewoon niet in slaap vallen, … Wij gaan altijd vroeg en enorm moe slapen, om direct in slaap te vallen en vervolgens een halve nacht wakker te liggen.
Om kwart voor negen starten, dat ging al iets vlotter. Nu waren we om 8u55 effectief weg.
Eerst de route naar ons eerste stadje ‘Lenzkirch’. Een nieuwe voorraad eten en koeken inslaan. Altijd plezant, buitenlandse winkels. Bij de keuze tussen Norma en Eudeka, kozen we misschien verkeerd met de eerste. Maar met honger gaan shoppen is altijd garantie voor overdaad. Lap … Die rugzak weer een kilo zwaarder.
De dag was warm en met veel nodige pauzes. Eentje met 2 behoorlijk farse roodborstjes die op wacht stonden voor onze kruimels; en zich maar al te graag lieten fotograferen.
“Een vogel, die vliegt tenminste altijd in vogelvlucht”, mijmerde Gunther. Ik denk dat dat een kleine frustratie was omdat ik afstanden altijd in vogelvlucht zeg als ik te lui ben om te rekenen hoe ver iets nog is.
De eerste helft liep door de kloven volgens de route, maar de tweede helft heeft al voor veel discussie gezorgd. Doen we een omweg naar de outdoor winkel in Schluchsee of houden we de originele route. Wel, de conclusie is toch unaniem dat de omweg geloond heeft. Gunther heeft een nieuwe regenjas (in Gran Canaria was geen regen voorspeld). En Ingrid die had alle chance van de wereld. We hoopten een set universele tentstokken te kopen, maar die waren uit stock. Maar ineens tovert die man 2 kapotte tentstokken tevoorschijn. Waarvan eentje in dezelfde diameter en met dezelfde eindstukken als wat we nodig hadden. Wel met een gebroken stuk en 10cm te lang. De perfectie … met behulp van Iwe en zijn draadzaagje werd de stok op maat gefixt. Zoveel chance dat allemaal bijeen kwam.
Na 3 dagen Schwarzwald, hebben we nog steeds de connotatie met “Die Schwarzwaldklinik”. Elke dag wordt er wel een grapje over gemaakt.
Overnachten doen we in Naturcamp Schluschsee, een camping met pipowagens, domes, tiny houses, … waar je gelukkig ook je tent kan zetten. Deze keer eindelijk met 5 tenten en niet met 4.
We zijn in het gezelschap van een school met 40 jongeren, maar die houden zich verbazend rustig.
Eten gingen we vandaag op restaurant doen, tot we tot de conclusie kwamen dat alle 3 de restaurants toe zijn. Teleurstelling.
Toen het al donker werd, en wij aan het eten waren, kwam “onze vriendin” nog toe. Het dappere Nederlandse meisje die Joanny blijkt te heten.
Nog even bijgepraat, maar de vermoeidheid begint te wegen, en onze bedtijd wordt precies steeds vroeger.
Overnacht teing: Naturcamp Schluschsee
Afstand en hoogtemeters: 23,8 km – 755 m ↑
Op de hoogte blijven?
Ontvang mijn nieuwe blogposts automatisch in je mailbox. Dat kan door hieronder je mail in te geven en op "Subscribe" te klikken.
Wil je bijdragen aan mijn spaarpotje voor een nieuwe lightweigt rugzak (Atom custom Prospector), dan kan dat via de knop "Buy me a backpack".
Maar ik zie jullie even graag zonder die bijdrage; die rugzak is een folieke, bloggen is mijn hobby en ik verdien zelf mijn geld via mijn job. Dus ik zou zeggen, doe dat maar niet :-)
Discover more from Annelyse
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
“Die Schwarzwaldklinik” Amai, wat een verre herinnering, daar keken we altijd naar…
Mooie foto van dat roodborstje, precies al met een winterfrak aan.
Het zag er een beetje slordig uit vond ik.