











De nacht bracht veel omgevingslawaai en 2 toiletbezoeken. Dat komt natuurlijk door de inhaalbeweging drinken nadat ik gisteren redelijk uitgedroogd was.
Mijn matje was te hard opgeblazen, en dan krijg ik mijn aan mijn heupen. In plaats van gewoon wat lucht af te laten experimenteerde ik met verschillende houdingen om mijn gewicht te verdelen. Dat werkt dus effectief ook goed. Net zoals gisteren maakten de kerkklokken om 6u ‘s morgens een definitief einde aan de slaap.
Sigrid, die het gisterennacht koud had, die had vannacht een goede hack. Haar ‘nelgene’ waterfles staat ervoor gekend dat daar kokend water in mag. Deze heeft ze dan gebruikt als waterkruik in haar slaapzak. Voor haar was de nacht nu wel een succes. Zo goed dat we haar om 7u30 uit haar bed moesten roepen.
Ik zou het moeten loslaten, maar toch check ik nog regelmatig de brandalerts in Gran Canaria. Het is daar nog steeds rood, met een verbod op hiken in het binnenland. Ik moet trouwens ook zeggen. Toen ik gisteren in de hitte (27°C) de berg op moest, was ik zo bij dat we hier in het Zwarte woud en niet in een Gran Canaria met 34°C zitten.
Ons afgesproken vertrekuur was 8u45, maar ik denk dat dat een uur is dat niet werkt. Stipt om 9u werd de Garmin/Polar/Komoot opgestart.
De dag was een succes. Het was 29°C, maar in de kloof hadden we daar geen last van. De route overtrof met stip de etappe van gisteren. Magnifieke karstrotsen, regendouche watervallen en een 30tal raven die de kloof bewaakten (al kostte het me enige overtuigingskracht om de groep te laten inzien dat raven meer zijn dan “grote kraaien”).
En ook nog random ergens een kraampje aan de trail waar je tandpastatubeknijpers kon kopen. Random, maar het werkt, want 3 van ons kochten er.
Onze lunch was memorabel, een zalig uur liggend op ons matje, aan een keienstrand met zicht op de karstrots. Sommigen onder ons waren gefascineerd door een draaiend stukje schuim op het water. Ik deelde dat enthousiasme niet, maar zo zullen ze toch blij zijn dat hun mouske het verslag heeft gehaald.
In de namiddag deden we ook nog een plonsje in de Wutach. Ondanks de hoge dagtemperatuur voelde het wel echt als volwaardig ijsberen.
Ja, het waren de beste pauzes. Al is het steeds pijnlijk om opnieuw te starten. De heupen en schouders protesteren bij het aandoen van die zware rugzak (die mijn inziens nog goed meevallen van gewicht). Dus het einde van onze pauzes gaan altijd tesamen met gekreun.
De route was echter weer langer dan ingeschat, dus we waren content toen we op de camping aankwamen.
Dit is weer een boerderijcamping, en we werden verwelkomd door de alpaca’s. Ik vind dat op tv altijd zo een nutteloze dieren, maar toen ik ze in het echt zag snapte ik de alpacahype helemaal. Hoe een schattige beesten.
Ons plekje is gevaarlijk voor muggen, naast het vijvertje, maar ook naast de alpaca’s. Er is een goeie douche, frisse drankjes (waaronder alcoholvrij bier) en een waterkoker. Zalig.
Ingrid slaapt in de schuilhut op het terrein. Benieuwd hoe dat zal meevallen.
Ik moest wel nog even mijn tent herstellen, want ik heb met mijn stok een gaatje door de geleidingsstof geboord. Lightweight is allemaal leuk. Maar ook kwetsbaar. Ik merkte ook dat mijn titanium beker al gedeukt is en mijn titanium lepel al geplooid. Toch iets voorzichtiger zijn dan ik normaal ben.
Van Iwe leerden we veters knopen zodat ze niet meer loskomen. Iets meer werk, benieuwd of dat een blijver zal zijn.
Overnachting: Trekking Stalleg (bij hofgut Stalleg). Geen echte officiële camping, maar de wandelaars mogen hier wel staan.
Afstand en hoogtemeters: 23,11 km – 581 m ↑
Op de hoogte blijven?
Ontvang mijn nieuwe blogposts automatisch in je mailbox. Dat kan door hieronder je mail in te geven en op "Subscribe" te klikken.
Wil je bijdragen aan mijn spaarpotje voor een nieuwe lightweigt rugzak (Atom custom Prospector), dan kan dat via de knop "Buy me a backpack".
Maar ik zie jullie even graag zonder die bijdrage; die rugzak is een folieke, bloggen is mijn hobby en ik verdien zelf mijn geld via mijn job. Dus ik zou zeggen, doe dat maar niet :-)
Discover more from Annelyse
Subscribe to get the latest posts sent to your email.