Goed geslapen, verrassend vermits er een derde naad van het matje gelost is. En als je rond 21u30 gaat slapen, dan lukt opstaan om 7u ook vlotter.
Het gespreksonderwerp gisteren in de bothy was de route. Die hing af van eb en vloed, en er was ook een swamp (moeras, of misschien eerder slikken en schorren) die we ofwel moesten doorkruisen (op de goeie plek), ofwel moest je er langs gaan.
Uiteindelijk bleek het zichzelf wel uit te wijzen (de hoge weg want het was geen eb, en door de swamp).
Het weer was guurder dan de vorige dagen. Geen stukje blauwe lucht gezien en veel wind. Maar het bleef voornamelijk droog dus ik zou er nog steeds voor tekenen. Ik heb hier trouwens nog niet koud gehad. De nachten zijn zelfs zeer warm, met 3 stovekes in 1 tentje.
Na de swamp kwam nog een berg, met weer veel herten (met gewei deze keer) en eens we die over waren, dan kwamen we terug op een vlotter pad, met wel nog wat enge wateroversteken. Vooral omdat er veel kracht achter het water zit, en veel verval.
Onderweg kwamen we ook nog een local op een quad tegen. Hij werkte aan de heraanleg van de weg. De reden was de hertenjacht. De herten hebben hier immers geen vijanden meer, de wolven en beren leven hier niet meer, dus de hertenpopulatie blijft maar uitbreiden. Vroeger waren de bergen hier bebost, en daar willen ze graag terug naar toe, maar de herten vreten gewoon alles kaal, niks krijgt een kans. Dat de herten met veel zijn, dat hebben we al gezien. En ik heb me inderdaad al afgevraagd wat die eten op zo een kale berg.
Hoe dichter we bij Inverie kwamen, hoe meer bomen, hekken en wildroosters.
Na verkenning van Inverie, niet veel te zien, maar verbazend uitgestrekt langs de kustlijn, kwamen we eindelijk aan in The Old Forge. De jonkies/broertjes waren er al … Zonder hun ouders want er was vandaag zoveel wind dat de ferry niet uitvoer. De snelle/Australiër was er bijgevolg ook nog, voor niks zo snel gestapt.
De sjarels zijn we niet meer tegengekomen, maar die komen altijd in het laat.
The Old Forge zelf was ook super gezellig. Muziekinstrumenten overal waar je kan op spelen. Kippenvel toen de snelle/Australiër ,’Damien Rice – Blowers Daughter’ op gitaar speelde en zong. Het bier smaakte, het eten ook en de merch is gekocht.
We eindigden de avond op een bankje aan de camping. Dit was echt een succes, we zijn een beetje droevig dat het gedaan is. Wel heel blij dat we ons morgen eindelijk kunnen douchen. Want deze camping heeft wel een 5 sterren view, maar geen douche.
Afstand: 18,2 km en 789 hoogtemeters
Discover more from Annelyse
Subscribe to get the latest posts sent to your email.