Dag 5: Op naar the Old Forge vanuit Glenfinnan #theoldforge

Vandaag is ‘t zover, we beginnen aan het doel van deze reis … De hike naar “the most remote pub of main Brittain”, The Old Forge. Te bereiken via een 2 of 3 dagen hike (45 km van in Glenfinnan) of via de ferry. Stond al even op de bucketlist.

Om 6u ging de wekker al, want timing was belangrijk. Er zijn immers maar 2 treinen per dag, om 10u en om 18u. Daar kwamen we in ons bed, gelukkig, nog achter. Onze daktent was ‘s morgens al een stuk droger geworden door de wind, dus dat was een meevaller.

We reden met de auto naar Mallaig. Dat is de plek waar de ferry vanuit Inverie, onze bestemming, toekomt.

In Mallaig konden we de auto nog wat bijladen (max. 45 min aan 50kW), gratis parkeren en deden we dan de laatste inkopen. En dan vertrek met de trein naar Glenfinnan. De hondvriendelijkheid van Schotland merk je al aan het feit dat ze gewoon gratis op de trein mogen (al heb ik geen idee hoe dat in België zit). En ook aan het feit dat de treinmachinist speciaal hondensnoepjes kwam geven aan Juno.

Onze hike startte in Glenfinnan, ook gekend van de beroemde Harry Potter trein in prachtig decors van de highlands. We startten in de massa en gingen dan stilaan meer en meer weg van de bewoonde wereld. Na 5km was er al een eerste bothy. Een bothy is een hutje dat (gratis) kan gebruikt worden voor trekkers om te droog te zitten, te koken, te overnachten en te schuilen voor de midges.

Daar wisten ze ons al te zeggen dat er nog 2 mannen op weg waren naar The Old Forge. We zullen ze vanaf nu de sjarels noemen.

En inderdaad, we kwamen ze al snel tegen. In tegenstelling tot ons hadden ze geen wandelstokken mee en dat speelde hen parten. Dit was echt wandelstokkenterrein. We lieten ze al snel (ver) achter ons.

De wandeling was prachtig. Op een bepaald moment blijven we stijgen op een pad tussen 2 bergtoppen, wat daarna kwam dat zagen we niet. We voelden ons net zoals in de Trumanshow, daar eindigde het prachtige decors dat ze speciaal voor ons hadden neergezet.

Maar daar boven stond een alleenstaand hekje, en eens we daardoor ging zagen we de meanderende rivier tussen 2 munro’s en bergflanken vol herten.

De uitdaging deze trip zal zijn om onze voeten droog te houden, het is heel boggy. Dat is tot nu toe goed gelukt. Recht blijven daarentegen was moeilijker, de stand is 2-2, elk al 2 keer gevallen. Zonder veel erg.

De wandeling was magnifiek, highlands op zijn best en ook zeer gevarieerd. Bos, vlakten, veen, bergen, water.

Op een bepaald moment ook wat spannend toen we een rivier met toch wat stroming moesten oversteken. Bjeurn op zijn blote voeten, ik op mijn crocs (ik ben grote fan van deze multifunctionele sloffen). Wat opviel was dat het water niet koud was, duidelijk geen smeltwater.

Nadien moesten we een brug over en die was zo mogelijk nog enger, razende rivier eronder maar al veel doorgebroken planken op de brug. Juno zag het en ze maakte meteen rechtsomkeer. Bjeurn moest haar dragen.

Het weer was niet wat er voorspeld was. Droog, zelfs soms zon en met zijn 17 graden ofzo ideaal wandelweer. Weer waarvoor je zo tekent.

Om 19u en na een dikke 20km kwamen we aan in de 2e bothy. Er waren al 2 jongens (die we de jonkies noemen) en samen met ons kwam ook een andere jongeman aan. Anderhalf uur na ons vertrokken en gelijk aangekomen, die noemen we ‘de snelle’. Hij had wel een andere stijl, nl. gewoon gaan en niet proberen de voeten droog te houden. De snelle vertelde dat hij zich niet aan het enge brugje gewaagd had, hij verkoos een extra rivierdoorwading. Misschien terecht.

We lieten de bothy aan de jongens en plaatsen onze tent buiten, dat is sowieso handiger met Juno. Maar het koken deden we wel binnen, want de midges waren te irritant. Alhoewel onze muggenspray en onze gezichtsnetjes wel goed hun werk doen. Deze reis heb ik ook de voordelen van een pet ontdekt … Handig bij regen, maar ook super handig als je een muggennet op je hoofd hebt, zodat dat niet tegen je gezicht plakt.

Om 22u, toen we net in de tent wilden kruipen begon Juno enorm te blaffen. Waaks en moe, dat is een blafferige combinatie. En ja … De sjarels hadden het ook gehaald. Kapot, maar blij.

Wij hebben 3 dagen voorzien om tot aan The Old Forge te geraken. Dat wil zeggen dat we het nu wel op het gemak kunnen doen. Morgen staat voor mij uitslapen op het programma, want ik vond dat we deze reis onze wekker al veel te vroeg naar mijn goesting hebben moeten zetten.

West Bay Car park: hier is een elektrische charger (50 kW voor max 45 min) openbare toiletten en zelfs openbare (betalende) douche.

Parkeren auto: East Bay car park Mallaig, waar je max. 7 dagen gratis mag parkeren.