Rustdag … Noemde Bjeurn zijn Strava activiteit van vandaag. En inderdaad, we hebben niet gefietst.
Maar allereerst moesten we opstaan om 6u15 om tijdig de boot naar Wangerooge te nemen, om zo het Waddeneiland te verkennen. En opstaan, dat doen we niet graag, en al zeker niet vroeg.
Het transport naar Wangerooge was wel een beetje vreemd. Het duurde even voor we zeker wisten waar de boot vertrok (oostelijk deel van de haven), en we dachten dat het een vergissing was dat er ook nog een treintje op het Waddeneiland reed. Enfin, En skipten deze in de ochtend (want we zijn wandelaars en we hadden een lange dag vermits de terugvaart pas om 18u30 was. Maar tegen het einde van de dag waren we wel content dat de trein ons (door de zee) van het centrum tot aan de haven bracht.
Het was feitelijk een zalige dag. Een mix van wandelen, natuur, duinen, strand, vogels (scholeksters, steenlopers, aalscholvers, kookmeeuwen, brandganzen, …), horeca, zwemmen. De trip naar het Waddeneiland was een meerwaarde aan onze reis. Ondanks het feit dat Bjeurn geen zeehonden kunnen spotten heeft.
Het volk op het eiland was ook wat anders dan op het vaste land. Yuppies, noemde Bjeurn ze. En ik denk dat dat een goede beschrijving is.
Het weer wisselvallig. We weten meteen waarom het hier zo groen ziet, want het regent hier toch nog wat meer dan nu in België, merken we. Het was ook niet zo warm en heel winderig, ik heb mijn fleece niet uit gedaan. Maar het was droog, als het droog moest zijn. En de zon was er toen we de dag gingen afsluiten met een zwemsessie in de zee. Wat een heerlijke golven daar, niet van te winnen. En ik heb het geprobeerd.
Ik ben eigenlijk ook wel grote fan van het hondenstrand dat ze hier precies wel telkens voorzien. Zelfs aan vers drinkwater was gedacht. Pluim voor Oost-Friesland en lebber van de schmutzige hund.
Ons café waar we een biertje en butterbrezel (soort pretzel met boter in) bestelden, viel wat tegen. Geen zitplaatsen en een tegenvallende butterbrezel. Maar in plaats van assertief een stoel te bemachtigen, hebben we ons buiten in het gras gelegd, en de brezel gegeten met de chocolade die we mee hadden. En zo was dat weer een topmoment met topsnack.
Onze rustdag in Wangerooge resulteerde in 37000 stappen en 21km en een verkenning van zowat het hele eiland. En op het einde van de dag voelden we ons zoals je je moet voelen na een dagje strand; moe, gezandstraald, zanderig, uitgewaaid, verzilt.
We kwamen terug in de regen en verdronken ons verdriet in een feestcarrousel / skibar-achtig café.
Om de dag te eindigen met een aangepaste planning en de heerlijkste campingdouche ooit.
Afstand: wandeling van 21km op Waddeneiland Wangerooge
Camping: 2e nacht Campingplatz Harlesiel met de beste douches ooit op een camping
Discover more from Annelyse
Subscribe to get the latest posts sent to your email.