Deze warme dag (33°C) wordt gelukkig de warmste van deze fietsvakantie. Jammergenoeg was dit ook de dag dat de route voornamelijk landinwaarts liep. Ik had mijn bikini aangedaan met als doel overal waar mogelijk in het water te springen. Op kilometer 70 was ik blij en verrast dat het überhaupt nog lukte.
De Noordzeeroute liep zoals gisteren langs de schapen … en zo hebben we weer de regels moeten breken. Gelukkig zagen de schapen er niet uit of ze het erg vonden.
Ik kan er niet goed de vinger op leggen, wat dat hier is in Oost-Friesland en honden. Er zijn overal heel veel bordjes dat honden niet welkom zijn. (In de winkels, aan de receptie van de campings, in de campingbistro’s, …). Maar de regels worden wel niet altijd nageleefd, zoals op vorige kamping waar we werden geplaatst op dat terrein met het ‘verboden honden’ bord. Er zijn hier ook campings waar honden niet welkom zijn. En in de camping van vandaag is er zelfs op de helft een “hundeverbotszone”… Bizar. Er zijn hier ook veel honden … Zijn het er TE veel, en zorgen ze zo voor overlast? Is het omdat enkelingen de kaka niet opruimen? Is er een zwaar bijtincident geweest dat het land heeft gechockeerd? Is het iets regionaal, of zien Duitsers gewoon niet graag honden? Interessante zaken om te weten als hondeneigenaar, en om mee te nemen bij volgende vakanties. Want we hebben Juno er zo graag bij.
De rit vandaag was lang (79km), dat was niet het initiële plan. We hadden gerekend op 40km per dag, zodat Juno geen hele dag in de fiets moest zitten. Maar Juno lijkt het wel plezant te vinden om als een prinses in een koets te worden rondgereden. De laatste tuning van Bjeurn aan de hondenfiets was een succes. Onze 123-tent is haar dak, en dat dak wordt gefixeerd met een elastisch net. Zo heeft Juno de nodige geborgenheid en schaduw, en hebben wij nog extra opbergruimte. Bjeurn doet me soms mijn ogen fronsen als hij begint te tunen (aka knutselen), maar uit ervaring weet ik dat het meestal wel heel goed en praktisch wordt.
Onze fietsdag eindigde terug in Norden, terug aan de kust. Wat wel is … We zitten hier aan de Waddenzee. Dus het zijn hier geen stranden met zand zoals bij onze kust. Bij eb valt het water kilometers terug en blijft er slik/wad over. Dat is vooral een glibberig soort zwarte modder. Bjeurn die een eindje over het wad wilde wandelen, kwam hier al snel van terug toen hij bijna viel en zijn benen helemaal wegzakten in de zwarte brei. Tot groot jolijt van mezelf en de andere wandelaars.
Toen we eindelijk even op ons lui gat zaten, veranderde het weer en kregen we een onweer op ons dak. Niks dat een 123tent niet aan kan. En zelfs Juno leek te genieten van de hevige regen op de tent.
Die Juno is ook echt heel graag in de tent. Al snapt ze het concept niet zo goed. Als de tent dicht is, kruipt ze tussen binnen en buitentent en snapt ze echt niet waar die binnenkant met al die ruimte, matjes en zachte slaapzakken is. Grappig om te zien.
Het onweer bracht wel onze plannen in de war. Bjeurn had als schrik dat we zo laat niet meer aan eten gingen geraken. Ik vreesde dat ik mijn 10 000 stappen niet zou halen en zo mijn streak van 102 dagen zou kwijtraken. Maar een wandeling naar het centrum bracht voor ons beiden wat we van deze dag nog verlangden.
Afstand: 79km Noordzeeroute van Knock tot Norden
Camping: Nordsee-Camp Norddeich waar we content zijn van de trekkerszone, de ligging en de goei douches.
Discover more from Annelyse
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
Ze zouden beter die sigarettenautomaten verbieden die we in de Vulkaneifel zagen staan in echt wel elk dorpje. Geen idee of die daar in het Noorden ook overal staan.
Die staan hier inderdaad ook. Bizar
Wat leuk dat er terug een reisverslag is! Heerlijk eerlijk en ook wel inspirerend.