Dag 1: We zitten met ne glitch #theoldforge

De dag startte vroeg, want we hebben een verkenner thuis, die met de fiets op scoutskamp vertrok. Als mama is dat misschien nog spannender dan als de verkenner. Zij zien het als avontuur, en wij zien elk gevaar. Onvoorzichtige chauffeurs, natte wegen in combinatie met dunne koersbandjes die tot valpartijen leiden, teveel snelheid op de afdalingen, … Al een chance dat die jongens nog geen besef hebben van de angsten van het moederhart.

Dat laatste illustreerde Vic alvast door me geen bericht te laten nadat hij veilig was aangekomen, al had ik het nog zo gevraagd. Gelukkig hebben moeders andere bronnen.

Het afzetmoment had nog een handig neveneffect. We hebben nog een granny charger kunnen lenen. Tot een week geleden wist ik niet wat dat was, maar dat is dus een kabel om de elektrische wagen aan een gewoon stopcontact te laden. Dat gaat traag natuurlijk maar het is wel een goede hulp in nood. Dat is zoiets als een EHBO kit. Zo belangrijk om mee te hebben, maar zo hopen dat het niet nodig zal zijn.

Het was vandaag een lange dag. Een ferry van Calais naar Dover (waar je meer tijd spendeert met de check-in (2u op voorhand inchecken), dan op de boot (90 min). Wij hadden een upgrade voor de pet lounge! Ofwel blijft de hond in de wagen, wat perfect zou kunnen. Ofwel betaal je 12 pond extra en krijg je toegang tot de “pet lounge”. Een ruimte met andere hondjes en gratis drankjes. Wij zijn suckers wat Juno (ons derde kind) betreft, dus wij zijn degenen die betalen.

We reden 760km, en het verbruik ging door de daktent van 18.9 naar 24 kWh/100km. Wat wil zeggen dat ons verbruik 27% meer is door de daktent. Interessante statistiek.

Avondeten deden we onverwacht nog charmant op een terras van “the horse shire” in Stafford. Laadplekken zijn meestal geen omgevingen waar je vrolijk van wordt. Dit was dus een meevaller.

Maar toen begon de miserie, na een paar kilometer verder merkten we dat de batterij op 87% bleef staan. Auto afzetten hielp niet, herstart eveneens geen soelaas. We bleven door rijden, blind voor de status van de batterij.

Toen ook opnieuw laden niet hielp, had ik het helemaal gehad. Het was al halftien, we hadden nog geen slaapplek op het oog, wildkamperen mag hier eigenlijk nog niet en de recepties van de campings zijn allemaal al dicht.

Ik vond een camping met een bizarre review en ik voelde dat het goed was.

Toen we daar aankwamen snapte ik de review helemaal. We werden gegroet door een teckel die ik hoorde voor ik hem zag. En toen begon de rest mee te doen. Ik gok dat ze met 5 waren. Oorverdovend …. Of toch te luid om de eigenares te kunnen verstaan. Er zijn gelukkig campings zoals deze waar alles wat gemoedelijker aan toe gaat. Niet teveel regeltjes,  £10 cash en geen administratie.

We geraakten nog aan de praat met Andrew, fan van het Belgische bier, die ons morgenvroeg om 7u een thee beloofde.

De korte wandeling die we met het kind gingen doen, ontaardde weer in een typische wandeling op zijn Bjeurns. … Is het een weg? Het was misschien een weg. We klimmen wel over de prikkeldraad, en hier kruipen we eronder. Hier gebruiken we een stok om de netels uit de weg te slagen. Enfin, een wandeling waarbij we ook nog gevolgd werden door de koeien van de (gelukkig) naburige wei. Impressionant, een bende lopende koeien die je volgt. Juno vond het echt maar niks en ik eigenlijk ook niet.

Uiteindelijk vonden we natuurlijk weer het pad. In the end komt het allemaal goed op een avontuur met Bjeurn. Ik denk dat ik daarom van hem hou.

Juno hing wel vol plakbollekes, en mijn enige deftige outfit is al besmeurd van toen ik Juno, die blijkbaar in een koeienvlaai gerold had, over de prikkeldraad tilde.

Benieuwd of we morgenvroeg die thee zullen krijgen. Andrew lijkt eerder een nachtmens te zijn, hoorde ik vanuit de daktent 🙂

Enfin, en geslaagde dag. Vooral omdat we, bij het opnieuw opstarten van de auto ineens merkten dat onze batterij op 55% stond. Wat langer afzetten had het gefixed. Uiteindelijk is een auto ook maar een grote computer.

Overnachting: Croftlands caravan park, Slyne

Afstand: 760 km

Ferry: p&O Calais-Dover