Dag 1 #Noordzeeroute

De kop is eraf. Onze auto is achtergelaten en de eerste rit gereden.

De kilometers gingen vlot. Telkens als ik het gevoel heb dat het fietsen me echt wel goed afgaat en ik volop aan het geniet ben … Met in mijn hoofd het deuntje “lalalalalala”, weet Bjeurn het moment te verpesten door te zeggen: “Amai … We hebben serieuze wind mee, ge voelt toch dat ge amper moet trappen hé”. Meestal zegt hij er nog bij: “In de terugweg zal ‘t wat anders zijn; maar deze keer is er geen terugweg.

Minder vlot ging de overzetboot. We waren net op tijd, om 11u ging de vaart, en waren content met onze glück, dat onze timing zo goed uitkwam. Want daarna was het 2u wachten. Jammergenoeg was het eb en legde de boot daardoor op een ander punt aan. Zo misten we, samen met wat anderen, deze aansluiting. Dit was iets ‘dat je moet weten’.

Om 13u was het dan weer zo druk aan de boot dat we vreesden dat we er niet bij op zouden geraken. In plaats van mee te dringen voor een plek kozen we voor vertrouwen dat er plek was voor iedereen. En ja, er kunnen verbazend veel fietsen (en 1 auto) op een overzetboot.

De route ging langs de dijk tussen de grazende/slapende schapen. Je hebt bij ons de fietsstraten, waar auto’s slechts gedoogd worden. Hier heb je schaapgebieden waar de fietsers gedoogd worden. Honden zijn echter verboden … en zo zijn we eigenlijk niet reglementair op dit gedeelte van de noordzeeroute. Wij hopen dat ze voor een hond in een kooi op een fiets een uitzondering maken. Al hoopte mijn vriendin Sigrid onlangs ook dat er in Frankrijk voor een puppy in een rugzak een uitzondering gemaakt werd, en dat was ‘niet’ het geval.

De route liep langs gasvelden (neen, geen grasvelden) en windmolenparken, en was met momenten draaien en keren in de dorpen, met kleine rode huisjes die wat Nederlands aanvoelden. De fietspaden hadden echter eerder een Belgische dan Nederlandse vibe … jammer.

Als we met onze kinderen waren zouden we sowieso gestopt zijn in het onmisbare openluchtzwembad van Emden, maar nu bleef ik wat op mijn zwemdrang zitten. Hoewel er wel met momenten veel water was en de sups van de bewoners aan het water klaar lagen naast de kant. Hoe heerlijk moet het zijn om aan het water te wonen.

Onze camping is goedgekeurd. We kregen een plek op het trekkersveld toegewezen. Samen met wat fietsers die we ook op de overzetboot tegenkwamen. Vreemd is dat we hier met 2 honden op het veld zijn, terwijl er een plaatje “hunde verboten” staat. We hebben precies al in de mot, dat Duitsland (net zoals Frankrijk) niet het meest hondvriendelijke land is.

We hebben ook een nieuwe steekvlieg leren kennen, de goudoogdaas. Heel irritant beest.

Een groot pluspunt aan de camping is de zwemsteiger. Sinds ik ijsbeer ben, roept het water me nog meer dan vroeger. Al denk ik dat ik eerder een natuurzwemmer ben dan een echte ijsbeer.

De gemiddelde leeftijd is hier hoog, niet alleen op de camping maar de hele regio lijkt vol met sportieve 70ers en 80ers. Maar er zijn wel inspirerende mensen, en dat vind ik wel hoopvol voor mijn toekomstperspectief. 80ers in een camper zelf ingericht, met een speciale fiets voor op het water. En naast ons eten 3 ouw tjoekers, met een weliswaar elektrische, maar ook zwaar bepakte fiets. Ze liggen mee bij ons op het trekkersveld. Ze vertelden over hun fietstocht in België, toen ze onder de Schelde door moesten (fietserstunnel) en de lift stuk was. En ze zoveel schrik hadden toen ze met hun zwaar bepakte fiets langs de trappen naar beneden moesten. Ik moet zeggen, zelfs als 40er voelde ik hun angst.

Juno voelt haar hier precies wel goed. Ze zit graag op de fiets, gaat mee zwemmen en vindt het heerlijk in de tent. We merken wel dat Juno een eerder voorzichtige hond is. Als ze weet dat ze ergens moet zwemmen waar ze op eigen houtje niet uit geraakt (zoals nu via de steiger), dan is ze daar helemaal niet scheutig op. Terwijl ze normaalgezien te pas ‘en te onpas’ in het water springt. Enfin … ik vind het wel geruststellend dat ze geen risico’s neemt.

---

Afstand: 50km

Route; Noordzeeroute (eurovelo 12) van Leer tot Knock

Overnachting: Campingplatz Knock (met zwemgelegenheid). Al waren we de volgende dag wat teleurgesteld dat we niet iets verder waren gereden tot Camping am Deich (aan de dijk van Trockenstrand)