Verzamelde kilometers 2011
januari: voorlopig 15,7km !!!
2010: verloren data + 56km (garmin) = zoiezo niet zoveel
2009: 287,0 km | 28u56
december 28,7 km
november: 42,1 km
oktober: 40,2 km
september: 10,8 km
augustus: geblesseerd
juli: 106,9 km
juni: 13.6 km
mei: 49.5 km
2008: 103.9 km | 11u24 + verloren data
2007: 431.6 km | 47u11
2006: 674.5 km | 70u07
2005: 382.1 km | 39u17
2004: 177.4 km | 18u17
|
By Annelyse, on December 19th, 2011%
‘t is hier een ziekenboeg.
Het begon verleden weekend met onze Vic … nadat hij opstond -na een vermoeiende nacht- met rode wallen onder zijn ogen, besloten we toch eens naar de dokter te gaan … zware bronchitis wat het verdikt.
En Liv was ongelooflijk jaloers. Elke 5 minuten stond ze bij mij *gespeeld onschuldig* “mamaaaa, waarom voelt mijn hoofd zo warm” en als Vic een shot junifen kreeg, krijste ze de hele buurt bij elkaar omdat zij ook haar dosis wou.
Dit weekend was het weer groot drama … Liv is ziek, en ze vindt ziek zijn niet leuk.
Ah neen, want dan voel je je niet goed, en junifen op een zieke maag smaakt niet zo lekker … daarvan moet je overgeven.
Als je ziek bent mag je ook niet naar het verjaardagsfeestje van je beste vriend, niet naar buiten, en gaan zwemmen is al helemaal uit den boze.
Maar Liv zou natuurlijk Liv niet zijn, moest ze er niet alles uithalen.
Wat kan dat kind commanderen zeg!!!
… mamaaaaa, ik wil melk drinken
… mamaaaa, ik wil ook spuitwater
… mamaaaa, ik wil iets anders zien op ‘t tv.
… mamaaa, mamaaaaa, mamaaaaa
En voor een ziek kind gelden blijkbaar ook andere regels
Ik *gechockeerd* : Liv jij speelt vals!!
Liv: Mamaaa, ik ben wel ziek hé (met een air van … weet jij dat nu niet … dat je mag valsspelen als je ziek bent)
En als je héél hard zaagt (bij de papa, want bij mij zou dat niet pakken), mag je toch een uurtje naar de kerstmarkt.
Om daar de mama van het feestvarken (je weet wel, het feestje van de beste vriend dat ik net had afgezegd) tegen te komen.
Genant!!!
Tot overmaat van ramp ik ook Bjeurn geveld. Met bloeddoorlopen ogen lopen de 2 stumperds hier rond … geen schoon zicht.
Hopelijk blijft de rots in de branding nog overeind, geen evidentie wanneer je beseft dat ik vannacht zeker 7 keer uit mijn bed mocht… zieken bedienen en nachtelijke zwervers onderscheppen … om uiteindelijk alleen in Liv haar bed te belanden.
Wij zijn toe aan vakantie!!!
By Annelyse, on December 2nd, 2011%
 Onze ouders bonden ons misschien vast in ons bed, maar die tijd is gepasseerd. En een kamer op slot doen … dat rijmt ook niet volledig in mijn hoofd.
Maar vanaf vandaag gaat Vic zijn kamer ‘s nachts op slot, want dit ging erover !!!
Ik hoorde vannacht rond 5u wat gerommel beneden en toen ik ging kijken zag ik Vic … in zijn pyjama op zijn blote voetjes (natuurlijk) … met de voordeur al open en 1 been buiten … klaar om op stap te gaan !!!
Ik weet niet wat dat manneke heeft, maar tegenwoordig stapt hij ‘s nachts héél het huis rond. De ene keer tot in de kamer van zijn zus (aan de andere kant van het huis), dan effectief naar ‘t toilet, ooit vonden we hem terug al slapend in de speelkamer, en nu glipt hij al naar buiten.
Is het slaapwandelen of niet (mogelijks want zijn peter lijdt daar ook aan)? Ik zou het niet weten.
Het stemt me alleszins niet gerust … mijne zoon is nog véél te jong om ‘s nachts naar buiten te glippen!!!
By Annelyse, on November 22nd, 2011%
Zo’n roos stofke met kastelen, rozen, hartjes, koetsen, prinsessen en prinsen. Velen voelen al een spontane weerzin en zouden hun dochter nooit in zoiets willen zien.
Mijn dochter is echter stoer genoeg om zich dat te kunnen permitteren.
En zo maakte ik in dit stofke een eenvoudig A-lijntje gebaseerd op dit model maar met een beleg ipv biesekes (de naaijuf zal trots zijn, want ze vond de biais aan ‘t vorige kleedje maar niets).
Dit is weliswaar al een hele tijd af… voordat de verbouwingen absolute prioriteit kregen en CMV me van al mijn energie ontnam.
Liv doet niets liever als fotoshoot
Hier een illustratie van één van de favoriete spellekes van ‘t moment… doen alsof je valt (met bijhorende klanken …. wo wo wooooooh)
En het is niet omdat het leuker is om je meisjes van kleding te voorzien, dat de jongens niet mee op de foto mogen!!!
By Annelyse, on November 20th, 2011%
Ge denkt misschien … oh tof verbouwen … die hebben niets te doen, buiten wat schakelaars te kiezen. (en we hebben ook nog badkamerkranen gekozen, maar daarover later (hopelijk) meer)
Maar niets is minder waar, t is hetgeen waar je ‘t minst van leest, dat je ‘t meest van verschiet.
Ondertussen heeft Bjeurn (alias de werfleider) met de schoonbroer (waarvoor nen dikke merci*), den hof bijna helemaal omgespit om de riolering aan te sluiten.
Dankzij mijn lieve schoonzusje die onze kindjes regelmatig opvangt (waarvoor eveneens een dikke merci*) kon ik ook eens mee gaan schuppen … tevens de moment om dit op foto vast te leggen!
Want ik weet ook wel … voor mijn goede zorgen voor de kinders tijdens de verbouwingswerken zal ik nooit een standbeeld krijgen, dus … die enkele keren dat ik meehelp, moeten er foto’s worden getrokken.
De gemeente had wel anderhalve week vertraging met de aansluiting, maaar wij ook, dus hé, dat was geen probleem.
Voor de rest mogen we echter geen vertragingen meer oplopen, want nog verhuizen in 2011 lijkt stilaan utopisch te worden, doch blijft nog steeds ons doel.
En verder een typische foto … Liv de clown en Vic die geen zin heeft om op de foto te staan)
*in tijden van nood kent men zijn vrienden, maar vrienden heb je nooit genoeg. Daden van barmhartigheid, goesting tot vloeren schuren, kuisen, babysitten, verfvoorbereiding worden steeds geapprecieerd.
By Annelyse, on November 8th, 2011%
De eerste schooldag, maar ook de eerste dag dat het tutje overdag werd gebannen… een dubbel trauma dus !!!
En niet enkel onze Vic had het moeilijk, maar ook Liv had haar trubbels … een gebrek aan aandacht voor haar persoon.
We trokken dus naar ’t school met 2 kinders en 6! knuffels (Vic 4 en Liv 2)
Toen we Vic in zijn klas afzetten vroeg zijn juf aan Liv: “Ah, wie heb je mee?” Waarop Liv zeer trots :”Mijn konijn” (cfr. Een van de knuffels) … Die kleine egotripster toch!
In elk geval … we hebben Vic in de klas afgezet en er waren zelfs geen tranen … flink jong.
Daarna wouden we Liv op de speelplaats dumpen en naar goede gewoonte was het weer een drama … al een chance is een lieve juf haar komen vangen 
De rest van de dag hebben Liv en haar nichtje zich wel goed ontfermd over hun kleine broer/neef (althans als we hen moeten geloven).
Ons kleine ventje moet wel nog eens leren zijn korstjes op te eten. Ik hoopte dat ze in ’t school wel gingen slagen om hem dat te laten doen (groepsdruk leidt altijd tot extra vaardigheden), maar dit is blijkbaar nog een werkpuntje voor ons.
* allé, gisteren feitelijk, maar zo zingt Will Ture het niet in zijn liedje
By Annelyse, on October 28th, 2011%
Binnen een dikke week volgt het verplichte nummer ‘mijn zoon op zijn eerste schooldag’.
Waarbij dan een foto hoort van een glunderend klein jongetje in zijn zondagse kleren met een boekentasje op zijn rug
(oei … ik zie dat ik dat bij Liv niet heb gedaan … ontaarde moeder dat ik ben)
Vandaag echter ‘de laatste kribbedag’.
Een slimme, efficiënte doch attente moeder zou een cake bakken, of een zakje met een bellenblaas en koekje uitdelen ter afscheid.
Maar ik ben over het algemeen geen attente moeder. Ik krijg ‘de weube’ van al die verplichte traktaties, kado’tjes, …… die ons worden opgelegd omdat ‘de rest’ het ook doet en we natuurlijk niet uit de boot willen vallen.
Liever doe ik iets volledig vrijblijvend, en uit vrije wil.
En dat verdienden ze natuurlijk ook op de kribbe!!!
Ze hebben immers onze Vic zeer liefdevol opvangen, van de potjestraining hebben ze zoveel werk gemaakt dat hij al héél snel droog was en wij er niets aan hebben moeten doen.
Bij het brengen en afhalen kregen we er altijd een gezellige babbel bij, en ons Liv kreeg zelfs een héél deel kleren en schoenen van de kribbemoeders dochter.
Ik had al lang in mijn hoofd dat ik voor iedereen een konijntje* wou maken.
En zo geschiedde
… vol goeie moed zocht ik mijn reststofkes uit en begon patronen te tekenen, te knippen, te spelden, buikjes in nicky velours te borduren, voor en achterkant aan elkaar te stikken, knippen langs de naden en knipjes geven aan de krommingen, omkeren en vullen, dicht naaien met een onzichtbare steek, en tekenen van een gezichtje
… u kent het procédé misschien en als u het niet kent -> prijs u gelukkig !!!
Ik heb me er immers serieus aan mispakt.
Ik denk dat ik er in totaal 9 avonden heb aan gewerkt (vanaf 19u30 tot 23u). Het nam allemaal meer tijd dan ik dacht. En met die nauwe oren en pootjes is het keren en het opvullen helemaal ‘niet’ evident.
Ik moet meelijwekkend geweest zijn, want zonder een vraag mijnentwege begonnen Bjeurn, mijn mama, de vriend van mijn mama allen spontaan mee te helpen met keren en vullen.
Heb ik me beklaagd dat ik me in tijden van verbouwingen aan zo’n onnozel project waagde.
Volgende keer maak ik me er gemakkelijker vanaf.
Ik hoop dat mijn omgeving me het dan ook uit mijn hoofd haalt als ik nog zo eens iets in mijn hoofd haal (Bjeurn zal dat alvast doen, daar ben ik wel zeker van)
Maar … ik ben wel trots op het resultaat
*geen eigen idee … geleend van de familie Somers, waar we al meerdere malen goei inspiratie hebben opgedaan !!! Bedankt voor het uitlenen van het patroontje
By Annelyse, on September 29th, 2011%
Ze worden groot, mijn kinders.
We zijn uit de papflessen, uit de pampers, uit de dutjes, uit de kleine bedjes … een zaligheid.
Nu nog uit de buggy’s, uit de kribbes (in november) …. en uit de tutjes
Iedere ouder van een tutjesminnend kind, kent het gevoel wel …. “oei, waar is die tut, net nu ik geen reservetut meer liggen heb”
Meestal duikt de laatste tut wel ergens op, tussen het speelgoed, aan de keukentafel, in een jaszak. Of anders vind je wel een andere tut terug die al lang verloren gewaand was. Gisteren echter niet!!!
Net voor bedtijd (op een uur dat de apotheker al toe is) was de tut (de allerlaatste, die zelfs een aanrijding door een wagen overleefde) ineens verdwenen. Op zo’n moment voel ik me nog gestresseerder als een verstokte roker die beseft dat hij de avond zonder sigaretten zal moeten doorbrengen.
En ik zocht, en ik zocht … waarna Bjeurn zocht en zocht (wat belachelijk is, want hij deed dezelfde plaatsen als mij aan, en iedereen weet toch dat vrouwen beter zijn in zoeken dan mannen) … zo wanhopig waren we dus.
Soit … de nacht was niet zo leuk als anders … maar beter dan verwacht … en de volgende dag vonden we de tut terug in de tuin (en er woonde zelfs al een naaktslak IN … degoutant)
En nu … hebben terug een reservetut en dromen er zo van om eindelijk ook uit de tutjes te zijn.
By Annelyse, on September 25th, 2011%
Het weer
Toen ik me inschreef voor de ‘Dwars door Mechelen’ had ik niet verwacht dat het zo’n weer zou zijn. Ik heb namelijk een echte hekel aan sporten in de warmte. Ik kan daar niet tegen, en mijn prestaties gaan exponentieel naar beneden met elke graad boven 20°C.
Aan de start daagde het me dat ik dorst had en dat ik de hele dag al te weinig gedronken had, buiten nen dubbele koffie (en dat is vochtafdrijvend!!!!). Ik had even het plan om iemand in de menigte aan de start te bedelen voor een slokje, maar angst voor een NEEN hield me tegen.
Stress… typisch vertrekkersverschijnsel … bij elke wedstrijd maak ik me wel in iets druk (dat ik naar ‘t toilet ga moeten, dat mijn schenen het niet houden, dat ik niet genoeg getrained ben, dat ik slechte benen heb, niet genoeg gegeten, te warm, ….)
Gelukkig viel de hitte -al bij al- nog mee en was er na 4 km water … ik dronk meteen 3 bekers.
De massa
Er was echt een massa volk, op een relatief smalle loopstrook. Het was ook niet slim van mij om helemaal vanachter te starten. Ik heb de hele wedstrijd mensen moeten inhalen en serieus moeten zigzaggen en in de kant moeten lopen.
Soms was het gewoon ook echt een muur van volk, waar niet door te geraken was. Als ik op een betere plek gestart was had ik gerust nog kunnen afpitsen op mijn tijd.
Bekenden
Ik ben niet veel bekend volk tegengekomen (als in … mensen die ik ken). Ik was na aankomst ook niet meer zo helder en heb mijn omgeving niet zo gadegeslagen. Eén endomondovriendin heb ik blijkbaar gemist, en de andere kwam ik tegen in een schoon kleedje langs de kant (hey L. onze challenge nog niet opgeven hé, ik voorspel bij mij ook een loopdip, als onze verbouwingen naar afwerkfase gaan)
Blijkbaar liep burgemeester Bart Somers ook mee en stond hij serieus scherp … goe bezig !!!
De muziek
Ik heb gelopen zonder muziek. Shame on me, zeker omdat Silmarven zo haar best heeft gedaan voor mijn lijstje. Ik had echter schrik om mijn trouwste supporters (man en kinders) niet op te merken.
Maar toch bedankt voor jullie muziektips, ik ben van plan om in de toekomst nog veel te lopen, dus ‘t zal nog wel van pas komen.
Mijn tijd
Ik weet dus niet wat mijn eindtijd is. Ik liep met endomondo op de gsm en de instelling ‘pauzeren bij stilstand’ stond aangevinkt. Vermits de GPSontvangst niet zo goed was, ben ik ettelijke minuten kwijt van mijn tijd. Ik veronderstel dat ik wel binnen de 55min (streefdoel) binnen was. Het vreemde was wel dat endomondo een totale afstand van 11,5km ipv 10km aangaf.
Soit, als je morgen in de gazet van Antwerpen mijn eindtijd spot, mag deze me deze altijd doorgeven, ik ben immers wel benieuwd.
De benen
De benen waren goed, althans toch in ‘t begin. Na km 7 ging werd het zeer zwaar en leek wandelen behoorlijk aantrekkelijk. Maar mensen die wandelen tijdens een wedstrijd zijn altijd een beetje zielig 
Het parcours
Het parcours vind ik eigenlijk stom. Dit is de toer die ik elke week liep toen ik nog in Mechelen woonde, voor mij niet echt speciaal dus. Het vertrek en de aankomst is ook nog eens op een andere plaats. Niet zo praktisch, zeker niet als je ook nog 2 kinderen moet mee verplaatsen.
En dan reed er ook nog eens een boevenauto (Liv denkt dat iedereen die iets stout doet, een boef is) over Vic zijn tut (tutten op straat werpen is een ergerlijke hobby van mijn zoon)
Achteraf
Héhé, ik ben 5u achteraf echt nog altijd stikkapot.
Update: 53min 42 sec … zeker niet slecht
By Annelyse, on August 17th, 2011%
Schoon geparkeerd in VIlvoorde centrum.
Het begint genant te worden voor Liv (en nochtans, ik heb al LIF gespot, dus LIV zal ook wel van de band gerold zijn). De stand komt op 9-0!!!
By Annelyse, on July 7th, 2011%
Ik moet toegeven dat ik niet zoveel meer op nummerborden let, sinds ik niet meer dagelijks in de file sta … te gevaarlijk.
En nu ik mijn woon-werkverkeer met de fiets afleg, moet ik zeker goed op de weg letten.
Maar wat een toeval … ineens stond er ‘godverdorie’ één op mijn weg !!!
Ik had goesting om eens goed met mijn pedaal langs zijn zijkant te scharen … maar in plaats daarvan smeet ik mijn fiets aan de kant (zoals je ziet) … en vereeuwigde deze schandalig geparkeerde VIC.
Stand Vic-Liv: 8-0
By Annelyse, on June 2nd, 2011%
Oh jee … ik heb juist gigantisch veel pampers ingeslagen en ineens is er ene droog.
By Annelyse, on May 9th, 2011%
Weten jullie nog … de dino-eieren die de paashaas bracht?
De eerste dag waren ze zo
De tweede dag zagen we het ei barsten
en even later kwamen ze piepen
Dag drie: geboorte van onzen oudste, den tweede kijkt nog even toe vanuit zijn ei
Dag vier
Dag vijf
Dag twaalf: Dino’s geshowed door de trotse baasjes (zeg trouwens nooit schildpad tegen een dino)
Dag veertien: Dino’s ontploft want de mama dacht dat ze sneller zouden groeien in warm water
Dag veertien: Liv is boos op mama !!!
By Annelyse, on April 28th, 2011%
Wij maakten een variatie op het recept van mijn zusje, maar hier zet ik ze allebei.
De foto’s zijn recept n°2. Je ziet echter geen ei. Degene die het ei namelijk mocht pellen, stak het meteen daarna -in zijn geheel- in haar mond (waarschijnlijk uit wraak omdat ze de dino-eieren niet mocht opeten)
Spinazie met cashewnoten (zusjes recept)
- Spinazie
- spekjes
- cashewnoten
- pasta
- boursinkaas
- Spinazie met room uit een pakje (diepvries) opwarmen in een pot (ev. met spekjes bij)
- op eind cashewnoten erbij voegen en even laten meekoken
- Pasta koken
- Schikken op bord, een schep boursinkaas erop en dan op je bord mengen
Snelle tortellini (de variatie)
- spinazie
- ei
- tortellini met vleesvulling
- cashewnoten
- boursin
- Kook de tortellini .
- maak de spinazie klaar (microgolf of in een pot), voeg er tegen het einde de cashewnoten aan toe en meng er wat boursin cuisine aan toe.
- kook de eitjes hard
By Annelyse, on April 19th, 2011%
Enkel met de voeten in het water hé!!!!
De vorige keer dat ik tegen mijn kinderen zei: “enkel met de voetjes in ‘t water hé”, eindigde het ook zo…
De foto’s zal ik maar tot lomografie klasseren … nl. het excuus om slechte foto’s die u toch een goed gevoel geven te publiceren
Hofstade plage in de paasvakantie
By Annelyse, on April 18th, 2011%
… dat onzen avondmens nog niet slaapt
By Annelyse, on April 1st, 2011%
By Annelyse, on March 6th, 2011%
Deze keer ging ik mijn kind zeker niet pushen, voor zijn 2 zou ik hem niet op dat potje zetten.
Tot op de dag dat ze op de kribbe vertelden dat Vic daar pipi op ‘t potje had gedaan, … en dan weer, … en daarna liep hij de voormiddag zonder pamper, … en deed hij zelfs kaka op ‘t potje.
Hier thuis is ‘t potje echter niet zo geliefd. Allereerst moet ik mijne zoon al omkopen, wil hij erop gaan zitten. En allertweeds vertikt hij het nog meer om het ding te gebruiken voor wat het dient.
Ik moet er geen tekening bij maken als ik zeg dat de broekskes er al door zijn.
Daarmee heb ik vandaag met man en de 2 kinders het stoffenspektakel getrotseerd (wat een hel) om spons (een vriendelijke dame zei me dat ik best Nicky Velours gebruikte) te kopen zodat ik een lading broekjes kon fabriceren.
Nu is mijn vraag aan jullie … weten jullie op het net een goede tutorial voor een sponsen broekjes.
Bjeurn zal alvast Eloleo haar omkeerbare bloemers al zitten, dan blijft alles tenminste ‘in’ de broek, maar ik heb mijn zin om iets ‘meer gekleed’ uit te proberen.
By Annelyse, on February 27th, 2011%
Nadat ik de schaar in hun haar zette ….
Vic: lijkt op ne pagekop maar kan wel terug zien.
Liv: *teleurgesteld* “mijn haar is nog lang!!!”.(ze hoopte dat ik t helemaal kort ging knippen en dat het pijnlijke borstelen verleden tijd was.)
By Annelyse, on January 15th, 2011%
Een schele beer
En een beer die liever een gewoon jongetje met een tut wou zijn
By Annelyse, on January 1st, 2011%
Onze kinderen op jaarwissel … die wilt ge niet bij u hebben. Den nacht van den 31e en den 1e hangen die het echt uit.
Verleden jaar hebben we op oudejaarsnacht voornamelijk de kinderen gesust en was ik op 1 januari rond 23u zo over mijn toeren dat enkel een telefoon naar ‘SOS mama’ soelaas bood. Koeka en vake snelden tot bij ons, ontfermden zich over de kinders en wij gingen gewoon in de koeka haar huis slapen.
Dit jaar deden we op oudjaar iets rustigers, kleiners en kindvriendelijkers. Toch vertikte Liv het weer om gewoon (zoals de andere kindjes) te gaan slapen.
En -vanavond- op 1 januari is het hier ook weer concert.
Vic en Liv -elks in hun eigen kamer- in volle hysterie … tegen elkaar op (Vic wint voorlopig op vlak volume, maar wie de prijs van de uithouding zal winnen, daar durf ik nog geen gok naar slagen)
Alhoewel wij daar tegenwoodig wat relaxer in zijn, is dat nooit leuk, zeker niet omdat we zelf ook moe zijn en echt uitzagen naar een avondje zetelhangen.
Ik denk dat ik volgend jaar de eindejaarsfeesten gewoon negeer en stiekem een glas fles champagne drink als ik de kinderen -net als gewoon- tegen halfacht in hun bed heb gestopt.
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt