Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (aan de slechte kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Ik werd BV dankzij een BC

Ik werd verleden weekend BV dankzij een BC (Bekende Chinese).

Wij kwamen immers op het VRT nieuws, de welgetelde 1 seconde, hier te bekijken. Genoeg blijkbaar om herkend te worden door lezers en collega’s.

De reden dat we op het nieuws kwamen is omdat we net zoals de toerende Chinese toeriste Dandan waren uitgenodigd door de provincie Antwerpen op een wandeling met gids in de Schorre, gevolgd door een pittoreske brunch in de natuur met heerlijk weer.

Al een geluk voor ons  stonden de camera’s niet zo op ons gericht als op Dandan.

IMG_20150816_121531

Ondanks het feit dat onze kinderen hun aandacht snel verliezen was deze activiteit een succes.
De gids deed dat goed, hij had een stem als een klok en zijn uitleg was leuk en niet te uitgebreid. En op de momenten dat het toch te moeilijk werd, vlechtte ik een armbandje voor mijn pupillen en voelde ik me even nostalgisch. Al vroeg op stap ... natuurwandeling door #provincieantwerpen met gids in de schorre. Maar de kinderen zijn nog het meest onder de indruk van de schoon armbandjes die ik kan maken.


IMG_20150816_121136

De wandeling was net avontuurlijk genoeg om het boeiend te houden, maar niet te avontuurlijk dat het te moeilijk of te vermoeiend werd. En de brunch was top.

Zo leerde ik bij, deze chocolademunt (die niet zo héél hard naar chocolade smaakt) kwam bijvoorbeeld uit de tuin van de gids. 

IMG_20150816_121638

Evenals dit olijfkruid (dat echt wel naar olijf smaakte)

IMG_20150816_121606

Ons ei werd gebakken op een houtvuurtje

IMG_20150816_121444

 

Evenals de warme dranken

IMG_20150816_121251

Al mogen bubbels in zo’n setting ook niet ontbreken 

IMG_20150816_121412

Over het nut van onderstaande palletten viel echter te discussiëren. 

Spelen

IMG_20150816_121328

of chillenIMG_20150816_121719

Deze blogpost verscheen in samenwerking met provincie Antwerpen die zijn zomeraanbod in de kijker wil zetten. Dit zomeraanbod loopt trouwens tot 28 september.

Topdag in Pairi Daiza

Omdat we op reis waren konden we niet meedoen aan de blogdag in Pairi Daiza.
Wat niet zo erg bleek want we mochten gewoon een andere keer komen, op een dag die ons wel uitkwam. En die dag was vandaag.

Ik was nog nooit in Pairi Daiza geweest en ik kon me er weinig bij voorstellen, enkel dat het ver was (wat uiteindelijk wel bleek mee te vallen, op 1u02 minuten waren we er).

Ik had er ook geen idee van dat Pairi Daiza direct op nummer 1 zou komen te staan van alle dierentuinen die ik al bezocht heb.

We hebben bijlange niet alles kunnen zien en we kennen niet alle verhalen. Pairi Daiza is immers een plek die tot de verbeelding spreekt … met authentieke tempels, rijstvelden, monnikenkerkhoven, …. en we hebben ons helemaal laten meeslepen in deze wondere werelden.

Nog voor 10u stonden we al binnen en repten we ons naar de panda’s. Reuzepanda’s bleken niet zo groot als we dachten maar wel ‘nog’ schattiger. Liv vertelt in onderstaande filmpjes wat over onze 2 favorieten.

Hier poseren Liv en mezelf met achter ons een gouden TakinIMG_20150808_173926

Bij de boeddhistische tempel kregen we wat uitleg. Alle elementen hierin zijn authentiek uit China, en de schilderingen zijn door Chinese ambachtslieden aangebracht. De enige reden dat hier geen diensten mogen worden gehouden, is dat boeddhistische diensten vrij toegankelijk moeten zijn voor iedereen (maar daar ging misschien in de toekomst nog iets op gevonden worden)IMG_20150808_173408

We mochten ook een wens doen, en ik vond het mooi van Liv, dat ze hierbij niet aan zichzelf dacht.  “Dat de panda’s gezond terug naar china gaan”, schreef ze.IMG_20150808_173334

De hangbrug was ook een succes (dat we op op het eind moesten kruipen vonden Bjeurn en ik wel iets minder 😉 )IMG_20150808_173214

‘s middags werden we uitgenodigd in een Aziatisch restaurant “Temple des Délices”.
En inderdaad, het was heerlijk (de kinderen waren iets selectiever in het gamma en bleven bij de gefrituurde hapjes die ze smakelijk met hun stokjes opaten), wij proefden ook van de verschillende slatjes en gerechten … de moeite.
Wat ik wel als tip kan geven, is dat je zeker op het eerste verdiep moet gaan zitten … super leuke zitplaatsen in afgescheiden compartimenten.IMG_20150808_173100

Dat de witte tijgers gevaarlijk zijn, dat stond duidelijk vermeld aan de hekken, toch vonden wij hun knuffelgehalte behoorlijk hoog.IMG_20150808_172901

Het zoontje maar eens goed vastpakken in de plaats … die heeft ook nog hoge een aaibaarheidsfactor.IMG_20150808_172441

Op foto’s getrokken met smartphone kan ik natuurlijk nooit de sfeer weergeven, maar ik doe toch een poging met een zicht op de Balinese tempel …IMG_20150808_172520

… en op de rijstveldenIMG_20150808_172612

Dit was misschien niet echt de bedoeling … maar voor ons scoutsmeisje toch een topperIMG_20150808_172004

Verder zagen we ook nog deze van zeer dicht bijIMG_20150808_172113

IMG_20150808_171856

IMG_20150808_171821

Om vijf uur werden de kinders lastig en trokken we weer naar huis … maar niet zonder eerst weer schandalig verwend te worden. IMG_20150808_171721

Bedankt Pairi Daiza, dit leek echt weer een dagje op vakantie, u hebt ons geweldig ontvangen !!!

Loire-route: Jour 20 (St-Gilles-croix-de-vie – Elewijt)

Gisteren hadden we een onaangename tegenvaller. Wegens werken op de treinlijn was de lijn naar Nantes vervangen door een bus.
Geen optie met tandem en 2 fietsen.

Plan B werd ingeschakeld.

Bjeurn stond om 4u op om naar het station te lopen, daar op de eerste bus te springen, vervolgens 2 treinen te nemen om tot bij onze auto te komen.
Dan kwam hij terug met de auto om ons op te halen.
Ik had ondertussen alles ingepakt en de kinderen beziggehouden, we konden zelfs nog even gaan zwemmen tot Liv in al haar enthousiasme tegen de zwembadrand zwom.

En daarna startte pas de rit naar huis.

Niet echt leuk, en ook niet erg ecologisch (en economisch)

Ondertussen zijn we op een half uurtje van huis en slapen de kinderen eindelijk na de nodige pesterijen en ruzies onderweg.
Het reed gelukkig behoorlijk vlot en we kwamen net toe met onze resterende data om Google maps te laten draaien tot aan de grens.
Bjeurn en ik kunnen nu niet snel genoeg thuis zijn.
We fantaseren al over een goede douche en een heerlijk bed met versgewassen lakens.
Morgen terug over naar de orde van de dag … een tuin die tot een oerwoud zal omgetoverd zijn, zwemlessen, valiezen maken voor kampen, wassen, het stormweer trotseren … en ons voorbereiden om opnieuw te gaan werken na 3 weken er helemaal tussenuit.

Loire-route: Jour 19 (La-barre-de-monts – St-Gilles-croix-de-vie)

Afstand: 39km allemaal op Vic zijn palmares.
Camping: Les cyprès (€34.2)
Eten: Pasta met groentjes, noten en meloen
Weer: 25°C en zonnig

Glooiende bosweggetjes langs het strand die stonden vandaag op het programma. Leuk om te fietsen, en ook Vic bleek dit wel parcours te liggen.
Voor mijn de zwaar geladen pino hase was het iets minder evident. Het was niet echt economisch rijden omdat ik achter Vic reed en regelmatig in de remmen moest gaan tijdens de bergaf … waardoor het hard trappen was in de bergoppen. Gelukkig heb ik een goei conditie.

Een deel van de route was langs de promenade van een gigantisch lang en toeristisch strand. Maar de promenade was zo ingericht dat het zeer aangenaam rijden was en dat fietsers en voetgangers niet in elkaars weg liepen.

image

Op t einde reden we langs de kustlijn, waar schone strandjes afwisselden met gigantisch toeristische zandstranden.
Op de rotsstranden waren  er veel zeezwembaden voorzien, die vullen zich tijdens vloed en bij eb kan daar dan in gezwommen worden.

image

image

Vic fietste vandaag alles. Wij wisten dat hij het kon … maar hij had -zeker in t begin- toch iets minder zelfvertrouwen.
Terwijl hij eigenlijk zo goed fietst … ongelooflijk hoeveel hij heeft bijgeleerd in wegervaring op een jaar tijd.

De eindbestemming zelf is ongelooflijk toeristisch en in mijn ogen niet echt charmant. De camping die we kozen was ook helemaal volgepropt. Zelfs de chalets stonden allemaal op elkaar gepropt. Jammer.
Maar de camping had wel een hele grote troef. Aan de achterkant was een poortje en als je dat opende kwam je via de mooiste duinen die ik ooit zag naar een prachtig strand, waar we om 20u helemaal alleen waren.
De oceaan was wilder en kouder dan gisteren.
Liv ontpopte zich weer tot zeevrouw en beleefde de tijd van haar leven in de golven.
Vic was eerder strandman die forten maakte die de vloed moesten trotseren.

image

image

image

Loire-route: Jour 18 (Bourgneuf-en-retz – la-barre-de-monts

Afstand: 40km. Alleen voor Liv
Camping: La corsive (aanrader!) (€32,06)
Eten: snacks van op de camping
Weer: 26°C en zonnig

Vic die vanmorgen moest beginnen fietsen, die zag het helemaal niet zitten … Na 500m bleek het hopeloos, gelukkig toonde Liv zich grootmoedig en besloot ze de ganse rit zelf te fietsen.

Deze rit was één van de toppers van deze vakantie.
In t begin wat zwaar (de moraal?)

image

Maar we hadden een spannend vooruitzicht … de passage du gois.

Dit is zoals destijds met Mozes, de oceaan opent zich en je kan tot op het eiland daar tegenover fietsen/wandelen/rijden met de auto.
3u is de passage open voor het verkeer. 1,5u voor laagtij en 1,5u na laagtij.

Wij waren daar een uurtje op voorhand, ideaal om het spectakel te  aanschouwen. Ruim voor de toegestane tijd beginnen de auto’s immers aan te schuiven en als een enkeling zich aan de overtocht waagde zagen we van ver het water opspatten.
Na een tijd wagen ook alle schelpengravers zich te voet op het stuk teruggetrokken land en rijden wagens op de weg om zich ernaast op de bodem van de oceaan te parkeren.
Tof om te zien … die dynamiek van beweging.
Wij wachtten braaf tot de toegestane tijd.
De oversteek is dan waarschijnlijk iets minder spectaculair maar vermits het water al zo teruggetrokken was konden we een leuk uitstapje op de oceaan bodem maken.

image

image

De terugweg van het eiland deden we via de brug. Van ver zag ze er spectaculair uit maar eigenlijk goed te doen met de fiets (ook door het afgescheiden fietspad)

image

image

De camping vonden we per toeval … maar soms weet je ineens dat alles perfect is (zoals we gisteren wisten dat het ons ding niet was).
De gezelligheid droop ervan af … er was een leuk zwembad (waar we niet in gingen) en de oceaan lag op enkele minuutjes stappen.
En het water van de oceaan was heerlijk warm en de golven perfect (en vic kon een gigantische put innemen).
Als avondeten was het vettig camping eten met schuimwijn …. nooit geweten dat zo’n combinatie van al dit een dag perfect kon maken.

image

image

image

image

Loire-route: Jour 17 (St-Brévin – Bourgneuf-en-retz)

Afstand: 46km. 22 voor Vic en 24 voor Liv
Camping: Les Chênes verts (€34.7)
Eten: koude schotel met vis, noten, meloen
Weer: 25°C bewolkt en lichte regen

We hebben de Loire-route uitgefietst en nu volgen we de oceaan naar beneden volgens de vélocéan-route.
Nog enkele daagjes want aan ons avontuur komt stilaan een einde.

image

Overal zien we boten op het droge liggen .

image

We vragen ons af of dit een normaal verschijnsel van eb en vloed is.

De omgeving verandert duidelijk. We zijn in een kustomgeving terecht gekomen. Alles is veel toeristischer, toch zijn we langs enkele leuke plekjes gekomen … vooral bij het naderen van de vendee.

image

image

De camping is denk ik de eerste waar ik meteen een slecht gevoel bij had.
Een Johny-camping in onaangename omgeving (omgeven door drukke autowegen) met een andere prijsklasse dan die we gewend zijn.
Maar gelukkig is het weer maar voor 1 nacht … en de kinderen vinden het hier trouwens wel geweldig door het zwembad met toboggan.
Waar zij in spelen terwijl ik de route voor morgen verder uitpluis … passage du Gois (wij zijn alvast zeer benieuwd)

image

Heb ik trouwens al verteld dat we super veel onzichtbare vriendjes hebben? De eerste dagen waren het honden, nu zijn het konijnen. Zo hebben we molly, witje en Vic zijn 5 miljoen konijntjes die we meenemen. Zelfs ik ben er al in geslaagd om een imaginair konijntje te krijgen … de immer populaire “Stompie”.

Loire-route: Jour 16 (Frossay – Sint Brévin les Pins)

Afstand: 30 km + 5km (trip). 25 voor Vic en 10 (zeer zware) voor Liv
Camping: Le Pas Du Gu (€21,5)
Eten: BBQ
Weer: 25°C bewolkt en regen

Vanmorgen maakte Liv nog een Vlaams vriendinnetje op de camping … Vita.
Een half uur waren ze vriendinnen …. en toen moesten we vertrekken.  Grote spijt bij de meisjes dat de prille band al weer snel verbroken werd.

image

image

De fietstocht kwam na 15 km in een prachtig stukje natuurgebied. Met Schotse Hoogland koeien en vissershuisjes (onbemand want de Loire staat te laag) waar we onze lunch aten.
Misschien het schoonst en meest verrassende stukje van de route.

Maar voor schoonheid moet je wat overhebben, en dat was 9km op loodzwaar terrein. Gras, mul zand, grote stenen, modder, aarde … we hebben het allemaal gehad. Maar het zwaarste was ongetwijfeld de polderklei van het ergste soort dat tussen onze wielen, vork, spatbord, remmen bleef kleven tot ons wiel niet meer draaide.
Illustratie hiervan de discussie tussen Liv en Vic die samen de kleine fiets voortduwden en die elk elkaar aan het verwijten waren dat de ander niet duwde … tot we opmerkten dat beide kinderen hun best deden maar dat de wielen gewoon helemaal geblokkeerd zaten.

image

De moraal was even weg toen we ontdekten dat we nog 4km tot bewoonde weg moesten doen. Gelukkig bleek het geen 4km polderklei.

image

En zagen we snel de brug van St Nazaire in de verte achter de vissershuisjes opduiken.

image

En uiteindelijk -na 2 jaar- bereikten we ons eindpunt van de Loire-route … van Nevers tot aan de Oceaan in st-Brévin.

image

Nadat Liv “fietsvakantie” in het zand schreef sprongen we er natuurlijk (ondanks minder weer) in.

image

De camping is klein, rustig, met gezellige BBQhoek, picknicktafels, schaduw en toffe uitbater.

image

Dit tekenden de kinderen in zijn gastenboek.

image

image

Loire-route: Jour 15 (Nantes – Frossay)

Afstand: 37 km + 9 km (tripje) (25 voor liv en 21 voor vic)
Camping: Camping municipal van Le Migron (Frossay) (€10)
Eten: Trekkersmaaltijden
Weer: 25°C en bewolking met soms regen

De hele dag fietsten er nu eens voor, dan eens achter een andere trekkersfamilie. Zij hadden 3 kinderen van 6, 9 en 12 en het was schoon om te zien.
Papa met follow-me en kinderfiets aangebonden en daarachter nog een fietskar bevestigd.
Mama met koord tussen haar fiets en zoon nr2.
Zoon nr.1 fietste zelf.
Zo zie je maar dat iedereen creatieve oplossingen heeft om een fietsreis met kinderen in uitvoering te brengen.

image

image

We namen voor ‘t eerst een bac (een overzetboot). Rara wie direct begon te chillen.

image

Op de camping aangekomen deden we nog een ritje in de omgeving. Het is hier een natuurgebied maar dat voelt ook een beetje bevreemdend aan door de industrie aan de rand van de Loire.
Jammer genoeg werden we uitgeregend tijdens de tocht.

De camping ligt in de middle of nowhere. Het is op de koop toe ook nog zondag dus we vonden geen winkel om inkopen te doen.
Deze avond hebben we echt het gevoel om een echte trekker te zijn.

image

image

Met echt trekkerseten (zo’n gedroogde maaltijd waar je enkel kokend water moet aan toevoegen)

image

En echte trekkersmanieren (wasdraad tussen tent en fietsen)

De camping is basic maar wel mooi. Het walhalla der trekkers precies want de trekkers blijven hier maar toekomen.

Wel zijn we wat op onze hoede want gisteren is er blijkbaar een fiets gestolen.

Verder gaat deze dag in als de dag van ruziemakende en ongehoorzame kinderen.

Loire-route: Jour 14 (Nantes)

Wij ❤ Nantes
Net op tijd voor de finale van de freestyle BMX
Jardin des plantes  (aanrader)
Chateau des ducs de Bretagne
Le Lieu Unique (waar juist een expositie van computergames bezig was)
Boot naar Trentemoult
Liv de kaartlezer
Terug naar Ile de Nantes (restaurant en BMX freestyle)
Groene lijn gevolgd tot de voeten zelfs zeer deden in slippers
Vic die heel de dag rondliep met een stok.
Liv die dan ook maar zoals de mama op blote voeten rondliep (en het langer volhield …. lees op steentjes)

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Loire-route: Jour 13bis (Nantes)

Wegens het crashen van wordpress app en het verdwijnen van mijn volledig verslag. Ziehier al mijn foto’s uit het verslag (geheel door elkaar)

Kernwoorden

Minigolf op camping (ik won)
Nantes
Ile de Nantes
Les Machines de l’ile
Tour Bretagne “Le Nid”
Marokaans restaurant (place du bouffay)
Volg de groene lijn
Loire Princesse (cruiseschip van 88m lang en maar 45 cm onder waterniveau … want Loire is ondiep)

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Loire-route: Jour 13a (Nantes)

Vermits het hele verslag verdwenen is in de cloud … enkel foto’s en de melding dat Nantes geweldig is (en dat ik gewonnen ben met de mini-golf)
image
image

image

image

image

image
image

image

Loire-route: Jour 12 (Ancenis – Nantes)

Afstand: 39km (20 voor Vic en 19 voor Liv)
Camping: Camping de Nantes (€38 voor 2 dagen)
Weer: 34°C en zonnig
Eten: Pizza op een ongezellig terrasje  (en toch was het gezellig)

De kilometers van vandaag telden dubbel. 34°C is zo heet dat we onderweg gewoon zochten naar een plaatsje waar we in de Loire konden springen (dat we daarbij wat naaktlopers stoorden lieten we niet aan ons hart komen)

image

Maar het was ook een verrassend mooie rit (wat ik niet verwachtte … zo dicht tegen Nantes).
We passeerden wel een louchere buurt (een caravanpark vol met autowrakken, waar de criminaliteit van af droop … maar zelfs dat was charmant in zijn soort)

Tijdens de rit vonden we ook de grootste dennenappel ooit, waar zowel Bjeurn als Vic (zie maar aan de pleisters op onderstaande foto) deden er zich lelijk pijn aan. Wat wel grappig is vermits zij hem helemaal meegesleurd hebben tot aan de camping.

image

image

Het fietsen in een stad is nooit evident, zo ook in Nantes niet. Gelukkig was Liv degene die ter hoogte van het stadscentrum op de fiets het verkeer (en heuveltjes) moest trotseren … en ze deed dat goed.

Weer was er een zwembad aan de camping (een binnenzwembad weliswaar, maar dat kon bij 34°C wel geapprecieerd worden).

In de camping hadden we trouwens ook een chanceke … we kregen één van de laatste campingplekjes toegewezen.  Daarna waren ze volzet (we kregen nochtans eerder de tip van vrienden dat we moesten reserveren … in t vervolg gaan we ook effectief iets doen met zo’n tips)

image

Het valt ons dit jaar erg op dat de tenten aandeel verliezen op de campings. We zien veel mobilhomes en bungalows of tenten van de camping zelf … maar beduidend minder tenten.

Gelukkig worden de randonneurs zoals wij  nog steeds gesoigneerd.

Toch gaan we deze vakantie nog eens iets anders proberen vast te krijgen.
We zagen immers al op verschillende campings kleine houten cabines speciaal voor trekkers, met boven een slaapgedeelte en onderaan een picknickbank.

Klein en simpel … maar het steekt de kinders de ogen uit en wij vinden het ook wel ferm.
Hopelijk staat er één dezer nog eentje vrij.

Loire-route: Jour 11 (Chalonnes sur Loire – Ancenis)

Afstand: 39km
Camping: camping Ile Mouchet te Ancenis (€21)
Weer: 29°C
Eten: spagetti met koude groentjes

En ja … vanmorgen om 9u stond Bjeurn bij de fietsenmaker en de rem werd direct vervangen … oef.

Content om terug op onze fiets te kunnen zitten. Raar maar waar … de rustdagen zijn nooit mijn favoriete dagen van de reis.
Op zo’n dagen maken de kinderen meer ruzie en zijn ze moeilijker te handhaven. Het ligt waarschijnlijk aan t karakter … ons kinders moeten bezig gehouden worden en fietsen werkt (zolang er in de namiddag maar een zwembad en een ijsje lonkt).

image

image

Liv was vandaag fotograaf van dienst. Vanuit de pino trok ze selfies van ons en ook Vicje wist ze schoon vast te leggen.

Het was de dag van de roofvogels … we zagen ze constant rondcirkelen boven ons … op een bepaalde moment had ik echt schrik dat ze tijdens de lunch de worst vanuit ons broodje zouden komen pikken … zo dicht kwamen ze.

image

image

Zoals de foto’s tonen … een geslaagde dag dus … voor ieder wat wils … dankzij zwembad met toboggan (wat een tof woord) op de camping.

image

Er was ons gewaarschuwd dat dit een discocamping was en het blijkt te kloppen. Om 22u30 is het toch nog vollembak ambiance.

We zitten op een trekkersveldje met voorzieningen zoals een tent, banken, frigo en diepvries, stopcontacten, ….
De elektriciteit is echter al weg door de vele verlengkabels die bijgestoken worden en apparaten zoals waterkokers (waarvan ik niet wist dat trekkers die meenamen).
Gelukkig hebben wij nog onze zonnepanelen die ons van energie voorzien.

Om 22u45 is er gelukkig al veel minder lawaai.
Morgen willen we er immers vroeg uit, ze voorspellen immers 34°C en we gaan helemaal tot in Nantes.

Loire-route: Jour 10 (Chalonnes sur Loire)

Afstand: 0 km (noodgedwongen wegens defecte rem en nationale feestdag)
Camping: Les portes de la loire (€16,5)
Weer: 26°C met veel bewolking tot in de late namiddag.
Eten: spaghetti

Hoe vul je je dag als je ter plaatse moet blijven?

Allereerst uitslapen … vandaag geen wekker om 7u30.
Ook testten we de kickertafel van de camping eens uit … Vic kan echter nog steeds niet tegen zijn verlies.

Ik had ook al een tijdje beloofd dat ik Vic een hanenkam zou knippen (hij wil dat persé want hij is in de ban van voetbal en de voetballers hebben dat ook). Vakantie is een ideale moment om toe te geven aan zo’n willekes. En zo knipte ik mijn mannen hun haar (Bjeurn wilde gelukkig geen hanenkam)

image

Op vakantie moet een geocacher natuurlijk ook wat caches zoeken … dat is nu ook in de pocket.

image

In de namiddag bezochten we een leuk project. We werden rondgeleid bij een botenbouwer. T is te zeggen … 6 mannen startten enkele jaren geleden een vereniging op om een oude boot die vroeger op de Loire vaarde terug na te bouwen … de Gabarot. Ondertussen zijn we enkele jaren verder en sinds 2 jaar zijn ze effectief aan het bouwen geslagen. Op de ouderwetse manier … een boot in vol eikenhout. (De vereniging telt nu trouwens al 55 man)

We kregen een uitleg door een begeesterd man (Alain Moreau … de oprichter). Deze uitleg startte bij knappe zelfgemaakte maquettes van de oude boten van de op de Loire en eindigde met een stapje op de boot.
Voor wie geïnteresseerd is wanneer de boot echt te water zal worden gelaten … kan hier volgen.

image

image

Hoe geraakt die boot eruit? Muurtje slopen :-)

In dezelfde straat ontdekten we een leuk kindercafe … Tintamarre in rue Gambetta.

image

Voor de verandering (maar steeds leuk voor onze waterratten) gingen we nog eens zwemmen.

image

De dag sloten we af in een guinguette van de canoclub ten einde van onze camping. Dit aan een beeldig stukje Loire.

image

Heerlijke dag … maar we hopen morgen toch te kunnen vertrekken want de kinderen beginnen vreselijk veel ruzie te maken.

Loire-route: Jour 9 (Ponts de Cé – Chalonnes sur Loire)

Afstand: 42 km
Camping: Les portes de la loire (€16,5)
Weer: 26°C met veel wind en bewolking
Eten: lunch in restaurant “l’Ancre de Marine” place ruzebouc, Bouchemaine (aanrader!!!)

Een beetje op het onverwachte werd vandaag de langste rit tot nu toe.
We gingen sowieso van de route wijken om te fietsen langs een zijrivier van de Loire (de Maine), omdat het daar gekend staat dat het mooi fietsen is. Zo reden we tot rond Lac de Maine en dan terug.

image

De camping die we ons hadden uitgezocht bleek echter de formule 1 camping der campings te zijn (en ik heb nog altijd een trauma van toen er ooit in onze auto ingebroken werd bij een formule 1 hotel). We besloten dus verder te trekken na eerst een midagmaal in een goed restaurantje te nuttigen.
Het weer (niet te warm) leende zich alvast perfect tot een lange rit.

De lunch was heerlijk en het terras gezellig.

Samen met ons kwamen 2 speciale jongens toe.

image

image

Deze jongens stalen direct ons gevierer hart.
In hun missie tegen nucleaire energie fietsen ze 660km op 7 dagen van Nantes tot Bure.
Dit met een zelfgemaakte fiets samengesteld uit 2 fietsen en een autopet.
Met veel minder bagage als ons. Ze slapen immers onder de blote sterrenhemel en schoenen hebben ze ook al niet nodig.
Wat ze wel met de nodige zorg koesterden waren hun muziekinstrumenten, waarmee ze ons en vooral Vic zo verrasten dat we zelf de cd kochten.
Meer over hen kan je hier vinden.

image

In de namiddag hadden we nog de nodige pech. Kettingbreuk, die Bjeurn meteen fikste maar toen we op de camping kwamen gebeurde er iets veel ergers. 

De pino viel om (altijd de merde van zwaar geladen fietsen) en de hydraulische rem brak af. 2 fietsenmakers waren in theorie open, maar in praktijk niet. Dat heb je dus voor op de vooravond van 14 Juillet.

image

We lijken dus gestrand. Er rest ons niets anders dan ons erbij neer te leggen, te genieten van het vuurwerk en morgen een luie dag te houden en hopen dat de fietsenmakers ons op 15 juli terug depanneren. Want Nantes komt in zicht en dat is onze eerste grote doelstelling. En na Nantes roept de Atlantische Oceaan … laten we hopen dat we deze nog te zien krijgen.

image

image

Loire-route: Jour 8 (Les Ponts de Cé – Angers)

Afstand: 0 km (rustdag)
Camping: camping “Ile du chateau” in les Ponts de Cé
Prijs: €54,20 voor 2 overnachtingen
Eten: hamburgers en pizza op restaurant
Weer: 26°C met redelijk wat bewolking

Rustdag vandaag … uitslapen (=10u voor Vic) … en pas na de middag eindelijk van start gaan. Dat moet ook eens kunnen.

Deze namiddag bezochten we met het openbaar vervoer Angers.

image

We vergaten water mee te nemen en hoopten dan maar dat dit waterpunt drinkbaar water schenkt.

image

Angers biedt tuinen

image

Fonteinen

image

Pop-up teraskes met ligstoelen en vals gras midden in de stad (leuk)

image

Een kasteel

image

Een cathedraal

image

En een vleugje romantiek

image

Liv was de gids

image

En Vic met zijn vreemd en zelfgemaakt object zag er uit als een personage uit “kruistocht in voetbaltenue”

Dit was ook de dag van de verloren voorwerpen. We zijn een badhanddoek kwijt (en ook het nagaan van onze sporen leverde niets op), en (nog mysterieuzer) ook Vic zijn ene schoen is spoorloos verdwenen aan het springkasteel.
Heel lastig … want we hebben maar weinig mee, dus die spullen worden sowieso gemist.
Misschien is wat extra orde toch wel geboden want het lijkt ons dat de trekkers die we onderweg tegenkomen gedisciplineerder zijn dan wij (meer orde, vroeger in bed en ook vroeger eruit en op de fiets, ….)

Maar … vandaag is de bar toe … geen wijn, geen bier.
Misschien de moment om als een voorbeeldig trekker in bed te kruipen.

Loire-route: Jour 7 (Mathurin sur Loire – Les Ponts de Cé)

Afstand: 20 km
Camping: camping “Ile du chateau” in les Ponts de Cé
Prijs: €54,20 voor 2 dagen
Eten: Trekkersmaaltijd met koude pla en broodjes uit de pan
Weer: 27°C maar lang bewolkt

Vandaag slaagden we er in om om 10u de camping al te verlaten. Meestal is dat 10u30 en op een enkele uitschuiver zelfs om 11u30.
Tegen de middag hadden we 20km afgelegd en stonden we op onze nieuwe camping.
En tegen de verwachtingen in slaagde Liv er toch nog in om zelf 5km te fietsen.

De camping heeft ook een zwembad, maar eerst moesten we liv haar compressen verwijderen.
Een uur hebben we haar onder de douche gezet alvorens dat lukte … geen aangenaam uur (voor niemand)

De camping is heel tof, de plaatsen en de beplanting schoon, speeltuin en springkasteel voor de kinders en gratis openluchtzwembad met glijbaan.
De uitbaters zijn trouwens ook sympathiek … zo boden ze aan om Liv haar wonden te verzorgen, wat dan ook gebeurde.

image

In het zwembad won gelukkig Liv haar liefde voor water het, van haar pijn.
En kijk wiens kopje daar komt piepen na een verboden manoeuvre op de glijbaan.

image

Het zwembad was trouwens zeer de moeite … dat is zo leuk aan het trekken …telkens een verrassing wat we tegenkomen.

image

4 op een rij of “puissance 4” was ook een hit. Totdat iemand toch niet meer tegen het verlies bleek te kunnen.

Loire-route: Jour 6 (Saumur – St Mathurin sur Loire)

Afstand: 34 km (7 Liv en 27 Vic)
Camping: Port La Vallee (€16,5)
Eten: BBQ (weeral 😉 )

De dag begon goed… met pluimen voor Vic omdat hij zo goed fietste.

image

Met weer een prachtige picknickplek op een bankje aan dit meertje

image

Na 22 km was het echter het keerpunt. Liv viel serieus in een afdaling. Buiten schaafwonden niets ergs … maar schaafwonden kunnen wel ferm zeer doen (en wie Liv een beetje kent weet dat wij dat serieus uitzweten).
Ook Vic had er de pest in want hij moest de route verder fietsen (terwijl zijn shift er al op zat)

De camping is in the middle of nowhere … maar bleek uiteindelijk wel klein en gezellig … vol trekkers. Onze buren hadden ook een kindje “Guillaume” met dezelfde leeftijd als onze kinders, en ze hadden ook dezelfde tent 😉

Grappig om de kinderen samen te zien spelen en wat Franse woorden te horen zeggen tegen Guillaume. Onze teloefeningen zijn vruchtbaar geweest want ik hoorde Vic zeggen dat er treize stukjes in het spel waren.

image

image

Uiteindelijk hielp Guillaume zijn papa nog met het verzorgen van Liv haar wonden … want ik kon niet veel goed meer doen.

Ik hou mijn hart vast voor morgen, voor Liv haar pijntjes en voor Vic die 20 km !!!! helemaal alleen zal moeten fietsen.

Maar eerst wijn.

Loire-route: Jour 5 (Savigny-en-veron – Saumur)

Afstand: 27 km (Liv 15 km – Vic 12 km)
Camping: Flower camping l’ile d’offard (€36,10)
Eten: BBQ
Weer: 25°C

Vandaag was het de bergrit. Zwaar (ik reed met de pino, met kind en 30 kg bagage. Heftig … Gelukkig zitten er op zo’n pino hase veel kleine versnellingen.
De kinderen deden het heel goed vandaag, naarmate de reis vordert wordt er minder gezaagd en minder ruzie gemaakt. De beklimmingen deden ze verbazend goed (vic zijn batterij stond op 1 000 000 % zei hij zelf)
De rit van vandaag was ook de mooiste tot nu toe. Het ene pittoreske bergdorpje wisselde het andere af … en tussendoor waren er wijngaarden.

image

image

image

Vandaag slapen we op een 5 sterren camping (die van Vic 10 sterren kreeg).
Er was een zwembad met schoon uitzicht, een BBQ, lentekeuken en vriendelijke buren die voorstelden onze zonnebatterijen bij te laden.

image

Nadat we de was gedaan hadden bracht deze familie flodder wel even het niveau van de camping naar beneden.

image

Het enige jammere is dat onze achteruitkijkspiegel waar ik gisteren nog mee stoefte vandaag gestolen werd, evenals Liv haar golfballeke … en de stumperds hebben al zo weinig speelgoed.

Maar dat laten we niet aan ons hart komen.

Loire-route: Jour 4 (Langeais – Savigny en veron)

Afstand: 30 km + 4 km (tripje) … 15 km Vic, 19 km Liv
Camping: La Fritillaire (€15,04)
Eten: Ravioli met bonen zelf geprepareerd
Weer: 21 °C, bewolkt en winderig

Deze morgen viel er een verschil op in de instelling van Bjeurn en mezelf.
Ik had commentaar op Bjeurn zijn zwembroek en zijn antwoord was … “Een trekker neemt nooit zijn beste gerief mee”.
Terwijl mijn instelling is ” ‘t is niet omdat ik een trekker ben, dat ze dat ook aan mij moeten zien.”
Later op de dag zou blijken dat onthechting aan je spullen en kleding alvast een beter humeur oplevert.

Dit was de dag met het slechtste weer tot nu toe … koud, bewolkt en veel wind. Wat niet wil zeggen dat de dag niet geslaagd was … in tegendeel.

‘S middags vonden we een super plekje om te eten. .. aan het water met zelfs een bootje.

image

Ik oefende nog wat op mijn hurkzit … want dat moet een echte trekker kunnen… maar er is nog veel werk aan (ik stond op een bergaf)

image

Het is droog de laatste weken en dat merken we aan de Loire … op sommige plekken staat de rivierbedding droog.
Vandaag was dat héél tof, want we vonden een toegang tot de rivierbedding.

image

image

En in die bedding deden we een wandelingetje en vonden we dingen zoals gigantische vissekoppen.

image

Buiten rivierbeddingen waagden we ons ook in zonnebloemvelden ….  maar shhhht … want dat mag eigenlijk niet.

image

Zo konden we onze pino versieren met een tournesol.

image

Eén van onze nieuwe fietsgadgets van dit jaar is een achteruitkijkspiegel. Handig.

image

Dit is onze campingplek. Misschien valt het op dat we niet op de picknickbank zitten. We hebben het nochtans eerst gedaan … tot we merkten dat deze vol hars hing en mijn favoriete rokje, mijn fietsbroek en Liv haar fietsbroek helemaal vol hingen met hars.
Liv haar benen zijn ook half onthaard omdat ook deze vol hars hingen
Weer wat kleding minder om aan te doen en waarschijnlijk helemaal niet meer proper te krijgen.
Daar zit dus het verschil in Bjeurn en mezelf … ik heb echt spijt dat mijn favoriete fietsrokje waar ik al 3 vakanties mee fiets verruineerd is.
Maar ik ga het ook niet langer gebruiken als de achterkant vol vlekken hangt.

image

Om ons te troosten gingen we nog even op trot … wijn kopen in een wijnproeverij.

image

En zo was ook deze dag weer meer als geslaagd.