Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Carnaval

Carnavalfoto’s -net zoals sintfoto’s- een verplicht nummer (alhoewel ik dat verleden jaar blijkbaar niet vond)
Hopelijk volgend jaar dezelfde foto op een mooi geschilderde trap naast een vers geschilderde deur.

Tijgetje en prinses

12841501824_4d91c2519b

deze laatste met afschuwelijk haar (aldus de prinses HAARzelve).
Ik zou als kind zo jaloers geweest zijn op zo’n bos bekjes … de jeugd is niet meer wat het geweest is.12841542104_678f7614f2

 

Woensdag #kinderentertainment #14

Eigenlijk is het hier al een tijdje kinderentertainment en kindergeknutsel. Allemaal dankzij het lumineuze idee van de leerlingenraad om een carnavalweek te doen, met elke dag een nieuw opgelegd thema.
Liv vindt het geweldig, elke dag is ze voor halfzeven wakker en springt dan enthousiast in haar verkleedkleren.
Het geknutsel dat erbij komt kijken vindt ze natuurlijk ook de max (maar ik zal eigenlijk wel content zijn als deze week voor bij is)

Zo was er al Brazilië (de eerste dag heb ik het nog kunnen verkopen met groene en gele kleren)

Dan was er china. Hiervoor maakten we in het weekend al een  hoedje en een kimono lag gelukkig nog in de verkleedkoffer.
IMG_20140224_223426

IMG_20140226_214104

Vervolgens Amerika, deze vond ik moeilijker. Het werd een cheerleader met pomponnen gemaakt uit plastiek zakken. Ook een goed thema om de spelling spelenderwijs nog wat te oefenen.
IMG_20140226_081500

Morgen is het Afrika. Moedig begon ik deze namiddag aan het invlechten van het haar, toen ik besefte dat ik toch wel te dunne vlechtjes aan het maken was en dat ik toch een tijd ging bezig zijn, was het al te laat om opnieuw te beginnen. Maar enkel het bovenste gedeelte vlechten zag Liv niet zitten (ze vroeg al om hoe laat ik ‘s morgens opstond, en of ik ‘s morgens niet kon verder doen), dus werd het avondwerk.
Om 20u legde ik het laatste vlechtje, en om 20u15 stond ik klaar bij de heidejoggers voor de woensdagloop. Ik was content dat ik de vlechtstress van me af kon lopen.
IMG_20140226_212710
IMG_20140226_212847

Ook maakten we met strijkparels nog een strikje, want dit weekend is het optreden van de scouts, en Liv doet een dansje van Stromae (dat komt er ook nog bij).
IMG_20140226_213210

Maar het einde is in zicht. Vrijdag is de apotheose en dan gaat Liv als roze prinses met kroon (in een zelfgekochtte tenue), en verandert Vic in tijgetje (in een zelfgekregen tenue).

De eerste wedstrijd na de blessure

De eerste wedstrijd na de blessure … was vorig jaar ook de laatste wedstrijd voor de blessure … geen wonder dat er dit weekend (en de week ervoor) een spook aanwezig was in mijn gedachten.
Ik voel iets … neen, dat is inbeelding … voel ik nu een pijntje aan mijn vorige blessure, of is het toch iets hoger. Ik heb precies ook pijn aan mijn linkerheup. Mijn benen voelen zo zwaar, zou ik het rusteloze benen sydroom hebben? Eens googelen … neen, zeker niet het rusteloze benen sydroom. Misschien overtraining? Eens googelen … oei, overtraining is precies toch ook niet zo goed. Zou ik wel meelopen?

Veel twijfels dus, maar uiteindelijk besliste ik om toch mee te doen … op ‘t gemakske.
Na mijn geweldige tijd van vorig jaar (minder dan 50min op 10km, nog even stoefen) geloofde natuurlijk niemand van de loopclub me dat ik het echt op ‘t gemak ging doen … maar zij kennen natuurlijk mijn spook niet.

In elk geval, we deden mee. Vic aan de kinderloop en ik aan de 10km (wat geen probleem is want ondertussen loop ik weer 30km per week).
Liv deed niet mee, want zij heeft volgend weekend optreden met de scouts. Deze zondag moesten ze volop oefenen, tot haar grote frustratie, want ze wou veel liever meedoen aan de loopwedstrijd en een medaille verdienen (daar ging héél het drama om) dan naar de scouts gaan.

Winterjogging heidejoggers #vic #medaille

 

Vic deed wel mee … zijn kilometer verliep in telkens wederkerende fases.
1. enthousiasme (=lopen afgewisseld met huppelen) 2. vermoeidheid (ineens beginnen stappen) 3. ik stop ermee (bokken aan de kant).
Maar eind goed al goed … hij kreeg zijn medaille.

Ik verbaasde vriend en vijand (dat laatste gewoon omdat het goed klinkt) door effectief op mijn gemak te lopen … zelfs zonder garmin of endomondo.
Waar mijn vriendin er na 3 km vandoor vloog, bleef ik rustig verder joggen, als was het een training. Ik verbaasde zelfs mezelf.
Op kilometer 8 besloot mijn innerlijke strever, toch nog een sprintje te trekken (ik voelde geen pijn, dus het mocht)
Ik heb enerzijds spijt dat ik geen snelheidsmeter aanhad, want op ‘t einde ging ik toch wel snel, ook een leuk gevoel om op ‘t eind nog ne goeie sprint te kunnen trekken.
Eindtijd was (bij benadering) 58minuten, en ik gok dat ik op die laatste 2 kilometer zeker 2 minuten heb ingehaald.

Dit vraagt zo om meer …. maar als ik kon bidden tot God zou ik vragen. God, geef me de kracht om niet te overdrijven en blessurevrij dit jaar door te komen.

Love running

(Oh ja … en ik heb een kei mooi nieuw loopbloesje, maar het pakt binnen in den donker niet echt op foto)

Kinderobsessie

Tegenwoordig zijn er weer enkele kinderobsessies ten huize Annelyse.
Elk gesprek draait vroeg of laat uit op deze 6 zeer populaire onderwerpen

  1. Geld
    Bestaat er een geldmachien
    Gaan we een geldmachien kopen (neen, want dan ben je een boef)
    Moet je geld betalen om naar je werk te gaan?
    Ik heb een centje gevonden in huis, mag ik dat dan hebben (neen -> want als ze al het geld dat wij ergens leggen systematisch bijhouden kunnen ze er als tiener gerust hun sigaretten mee financieren, wij zijn veel te nonchalant)
  2. Bacteriën
    Is dit een bacterie? (neen, een kruimel)
    Kunnen bacteriën vliegen?
    Zijn dat goede of slechte bacteriën?
  3. Oneindig
    Mama, tel eens even tot oneindig? (neen, want dat zijn we dood voor ik klaar ben)
    Mama, hoeveel geld heb jij? Oneindig?
    Gaan we geld maken? Ik maak een briefje van oneindig. (ok, maar daar kan wel niemand op teruggeven)
    Oneindig is toch gemakkelijk, dat is gewoon een 8 op zijn zij.
    Hoeveel mensen bestaan er? Oneindig?
    Hoeveel zandkorrels zijn er? Oneindig? (neen ontelbaar)
  4. Diertjes
    *out of the blue, midden in een geanimeerd gesprek* “Gaan we nu niet praten over iets dat we allemaal leuk vinden? Diertjes ofzo”
    “Mama, waarover gaan we praten?” Ik “Diertjes” Liv “Jeuj”
  5. Gezond
    Water is gezond hé
    Is platte kaas gezond? (ja, zolang je er niet teveel van eet, want alles is ongezond als je er teveel van eet of drinkt / zelfs water)
    Pannenkoeken zijn niet gezond hé (niet als je er teveel van eet, maar je mag gerust eens pannenkoeken eten hé, zolang je dat maar niet elke dag doet)
    Ik eet een boterham zonder kaas, want dat is gezond (hmmmm, van wie heb je dat geleerd, eet je boterhammen maar met beleg)
    Ik “Wat wil je op je verjaardag eten?” Vic “Iets ongezond” (want ongezond staat gelijk aan lekker)
  6. Kaka
    Die passeert bij elk kind wel eens de revue, bij Liv was deze snel voorbij (jammer, want ze kon behoorlijk grappig uit de hoek komen), bij Vic is deze al een jaar aan de gang, maar hij is iets minder inventief.)

Het is maar een fase (maar sommige van die fases kunnen lang duren)

 

Woensdag #kinderentertainment

In elk vriendjesalbum* dat de revue passeert, schrijft Liv moet ik van Liv schrijven …. Mijn favoriete sport is: “Lopen”
Voor zover ik weet loopt Liv echter nooit, maar blijkbaar vindt ze de sport die ze nooit doet leuker dan de sporten die ze wekelijks uitoefent, nl. zwemmen en skaten.

Zo gezegd geschreven, zo gedaan … dus besloot ik dat we deze woensdag -in plaats van taart te bakken of te knutselen- gingen “lopen”.
Tot mijn grote verbazing waren de kinderen vrij enthousiast … zo enthousiast dat ze er beide op stonden om ook in sportoutfit (klink modieuzer dan het was) en met sportschoenen naar ‘t school te gaan.

In de namiddag trokken we dan (tussen de buien door) naar het bloso-domein in Hofstade, daar is een Finse piste van 1km met fitometer.
Eerst liepen we op ‘t gemak een toertje (met maar af en toe wat gezaag), dan liepen we oefening naar oefening (die we -al dan niet katholiek- uitvoerden) en dan stelde ik de kinders voor de keuze … nog een toertje of naar huis.
‘t moet zijn dat Liv haar favoriete sport echt wel lopen is, want het kind koos zonder aarzelen voor “nog een toertje”.
Ze wou zelfs 5 toertjes doen (want ik had ondertussen al gezegd dat als ze vlot 5km kan lopen, dat ze eens mag meelopen met de loopclub).

Finse piste en fitometer

Finse piste en fitometer

Finse piste en fitometer

“Dat doet toch deugd hé !!!”, verkondigde Liv onderweg meermaals.
Om na de tiende keer toe te voegen … “wat betekent dat eigenlijk … deugd doen?”

Vic was iets minder enthousiast op de loopstukken (maar besloot ons plezier niet te dwarsbomen) ,en de oefeningen maakten voor hem veel goed.

Op ‘t eind van de rit …. een dikke 3km gelopen, oefeningen gedaan en veel plezier gehad op een dik uur tijd.
Dit had ik eigenlijk helemaal niet verwacht van mijn kroost.
Aangenaam verrast … zeer aangenaam zelfs.
Vanaf nu ga ik niet meer met mijn ogen draaien als Liv nog eens zegt dat “lopen” haar favoriete hobby is !!!!

 

 

*ze kunnen amper zelf schrijven, laat staan andermans geschrift lezen, maar de vriendjesalbums doen al goed de ronde. Tot nu toe moest ik invullen wat me gedicteerd werd, maar nu is ‘t gedaan, de meeste letters zijn gekend, de eerste vulpen is sinds deze week in gebruik … vanaf nu mag ze die boeken zelf invullen.

Woensdag #kinderentertainment

De 2 weken vakantie zijn voorbij en hoewel ik er enorm heb van genoten ben ik wel ergens blij dat ik terug in mijn stramien zit.
Tijdens onze vakantie ging het er allemaal wat gemoedelijker en lui-er aan toe. Van mijn to-do lijst geraakte niet veel afgevinkt  (maar misschien is daar ook niets mis mee om het eens op ‘t gemak te doen)

Deze woensdag startte ik terug met kinderactiviteiten.

We maakten kettingen van plastieken diertjes en playmobil popjes.
Een groot succes … een ketting waar je ook nog mee kan spelen!!! (ik ben wel de hele namiddag van corvee geweest om de koordjes te ontwarren).

kettingen

kettingen

Dierenketting
Op Liv haar aanvraag moesten we ook een taart maken, net zo’n taart zoals degene uit het boek dat met het bakkoffertje kwam, dat ze voor nieuwjaar kreeg. Zo’n taart met een postbus en een hondje.

bakkoffertje

 

De teleurstelling was groot, toen ik haar vertelde dat ik dat echt niet kon maken.

Gelukkig bleek dit gedrocht hieronder, een 4/4e cake met wat roze glazuur dat ik nog had liggen, en nog rolfondant van met halloween, een waardige vervanger.
Want het mag misschien wel niet zo mooi zijn als het voorbeeld uit het boek, we hebben toch veel plezier gemaakt met het maken en versieren van de cake (en eigenlijk is ze ook nog wel lekker, maar ik ben een zoete)

cakeDit was één van de eerste woensdagnamiddagen dat ik het timingsgewijs goed deed (want er zijn ook nog hobby’s op woensdagavond) … dit keer geen gehaast, gene woensdagstress, gewoon echt tof.

 

Het huis van de sint

De foto met de Sint, dat is elk jaar een blogverplichting (wel miste ik blijkbaar 2007 en 2010, dus heb ik even met terugwerkende kracht geblogd). Leuk voor ‘t nageslacht.

Vic is er nog helemaal mee weg en ook in haar eerste leerjaar gelooft Liv nog steeds in de Sint … raar vind ik dat … ik had die klik al in ‘t derde kleuterklas gemaakt … maar dat wil misschien zeggen dat er bij mij thuis nog minder show rond gemaakt werd, dan hier het geval is.

Vermits we dit jaar het Sintfeest op het werk, en het Sintbezoek bij de mamie moesten missen, bezochten we het huis van de sint (in Sint Niklaas).

Wat wel plezant was, tientallen gekke pieten (de verwelkomstpiet, de inpakpiet, ….) en een machtig graaf herenhuis dat we mochten bezoeken. Zo zagen we de sint zijn badkamer, de sint zijn slaapkamer (met knuffelbeer en bedpan, dit laatste niet zichtbaar op de foto), de sint zijn buro (met zijn boek) en alle brieven die hij kreeg van de kindjes.

De kinderen voelden zich ferm op hun gemak. Liv haalde met elke piet het grapje van de high five uit (kent ge, doen alsof je een high five wil geven en dan in uw haar  naar achter wrijven) en ze gaf de sint nen dikke knuffel. De arme oude man was er een beetje van van slag.

Ik was enorm onder de indruk van zijn huis … een ferm herenhuis -weliswaar aan een grondige renovatie toe- maar echt ferm, met afgeronde deuren enz….

En dan nu wachten tot de goed heilig man ons bezoekt, vrijdag 6 december in ‘t school, zaterdag 7 december thuis en zondag 8 december op de scouts. Ze zullen hun portie Sint dus nog wel krijgen … en dan kunnen we aftellen weer naar kerst.

 

IMG_20131130_112828

IMG_20131130_112905

IMG_20131130_112944

IMG_20131130_113346

 

 

en hier …. het archief

2012

2011

2010

2009

2008

2007

Pedagogische studiedag #kinderentertainment

De sint is nog niet gepasseerd, maar wij begonnen vandaag al aan de voorbereidingen voor de adventkalender. Al weken spaarde ik WC-rollekes (want de kinders doen hier graag aan WC-rolletjesknutselen) en vandaag kwamen ze van pas. Met 2 schoendozen, 24 WC-rollekes, restjes behangpapier, washitape en schilderstape knutselden we dit.

IMG_20131114_142358

Nu rest nog mijn taakje … het vullen van de rollekes met een kleine verrassing (snoepjes, haarspeldjes, kleine dino’tjes, briefjes met een ‘mop van de dag’, …) maar geen paniek, ik heb nog een halve maand tijd.

Kleien, dat was de volgende activiteit die de kinders eens met mij wouden doen (ze hoopten waarschijnlijk dat ik net zoals Joke van het sport en creakamp een talent voor knutselen ging tevoorschijn toveren).
Gelukkig bestaat er pinterest, zodat ik toch een beetje voorbereid kon starten.

Kleien

Kleien

IMG_20131114_153026Het smaakte naar meer, gelukkig maar want ik heb nog een blok klei van naar schatting 4 kg over.
Ik moet alleen tegen de volgende keer alle slakken en aanverwanten mijn huis uit zien te krijgen.

 

Kinderentertainment #woensdagnamiddag

Na de kinderverwaarlozing van de laatste week had ik weer een (te) ambitieuze woensdagnamiddag voorzien (gelukkig was er regen en werd de skateles afgelast).

We maakten een aftel/afscheurkalender tot aan Sinterklaas (ik heb het adventkalenderplan maar eerst even naar achter geschoven, want dat staat ook nog één van de woensdagen op het programma).
Het maken van deze kalender was eigenlijk een hele geslaagde activiteit. We verknipten A4 blaren in 4 delen met een gekartelde schaal (wat al een héle activiteit op zich was)
Liv schreef de datums (educatief) en ik noteerde in de hoek het aantal keer dat we nog moeten slapen tot Sinterklaas (dan moet ik dat niet meer elke dag uittellen).
Daarna mochten ze deze 31 papiertjes versieren met een tekening of kunstwerkje naar keuze (ik moet zeggen dat de zoon wel beter zijn best deed als de dochter, die er zich nogal gemakkelijk van af maakte).
En vanaf morgen mogen ze dus beginnen scheuren.
IMG_20131106_191838

IMG_20131106_191941

Tussendoor moest ik aan mijn dochters grillen tegemoet komen en een reuze vliegtuig maken … op de foto was ze nog blij, toen ze merkte dat er tekst aan de buitenkant van het vliegtuig stond was het gedaan met de pret.
Tegenwoordig is het allemaal een beetje moeilijk met de dochter (een sprongetje, wat vermoeidheid, de leeftijd …..??? )
IMG_20131106_191620

En nadien maakten we zelf pizza … en iedereen mocht zijn stukje samenstellen -> een hit (mama, zelfgemaakte pizza is toch echt wel lekkerder dan die van de winkel)
Ik moet enkel mijn deegrecept nog wat finetunen (of u mag me steeds het uwe doorgeven)
IMG_20131106_191706

IMG_20131106_191748

IMG_20131106_192102

 

 

Halloweentocht

De halloweentocht in het blosodomein van hofstade is de max.

We gingen er naartoe met een geraamte, een heks en …. spiderman

image

Wreed eng …. echt … gelukkig hebben we stoere kinders (die zeggen “maar mamatje toch” als je gilt)

image

T werd heel laat, ideaal voor deze nacht met een uurtje langer.
Bang zullen we des nachts niet zijn want we slapen allemaal in dezelfde kamer (weer aan ‘t klussen … goede remedie tegen enge dromen)

image

Volgend jaar … zelfde plaats, zelfde gezelschap!!!

Kinderentertainment #woensdagnamiddag

image

image

Deze woensdag was het gemakkelijk voor mij. De twee kinderen elks naar een verjaardagsfeestje.

Zo kon ik me concentreren op de tweede heksenhoed die ik Vic beloofd had. Deze keer een lichtelijk andere aanpak. Versteviging met lampenkapvlieseline en afwerking van de randen met biais. Niet het leukste om te maken maar dat tweede exemplaar was zeer nodig om ruzies te voorkomen.

image

Ik probeerde ook de tip van Maja uit voor de cape
http://www.deliacreates.com/2013/09/no-sew-halloween-spiderweb-cape-tutorial.html
Een zuiver knipproject en ik maakte me het nog gemakkelijker en besloot de voorkant zelfs niet open te knippen, zodat linten ook al niet nodig waren. Het eerste resultaat is alvast geslaagd. De tweede zal iets groter zijn, het gat voor het hoofd iets kleiner en ook de andere gaten iets kleiner.

We zullen er in elk geval nog veel plezier van hebben want er volgen deze vakantie nog 3 verkleedactiviteiten.

image

Woensdagen zoals deze … I Like !!!

Weekendje weg

IMG_20131013_170130
Net dat weekend dat we de kinderen overschakelden naar winterjassen, pikte we uit voor een tripje naar zee.

Het idee was last minute, ik verkoos de zee, we gingen voor low-budget en boekten een jeugdherberg die nog vrij was (en die niet Oostende was, want die blijkt echt wel niet zo goed te zijn) … Blankenberge was bijgevolg de enige optie.

IMG_20131013_170211

Hetgeen dat we als eerste inpakten was onze windvlieger, wij hebben immers al 3 jaar een vlieger, de eerste keer dat we hem wouden uittesten geraakten we al een onderdeel kwijt in het veld … dat kochten we dan direct bij … om onze vlieger nooit meer opnieuw uit te testen.
Zaterdag werd gelukkig droog weer voorspeld, maar blijkbaar ook wel echt ‘windstil’, deze foto is getrokken tijdens onze beste ‘poging tot’ het in de lucht krijgen van de vlieger … tevergeefs …. de kinderen waren dan ook meer geïnteresseerd in oesters rapen dan kijken naar hun ouders die daar tevergeefs trachtten indruk te maken.

IMG_20131013_170035

Gelukkig is de zee ook zonder vlieger “vet cool”
IMG_20131013_170258

Onze immer sociale dochter sloeg een klapke met de vissers (met ons als tolk)

IMG_20131013_164400

en groef zich dan in, in de put van een ander
IMG_20131013_164315en natuurlijk moest er ook zottekes gedaan worden op de go-cart.
Zaterdag bleek gelukkig -ondanks de kou- nog een geschikte buitendag … ik ben zelfs verbrand … echt.

Maar ook binnen was het ook leuk
IMG_20131013_165815

We dronken uit nostalgie nog eens ne Julius (het bier waarnaar onze kat genoemd is) en met het ouder worden kunnen we dat bier ook beter appreciëren.
IMG_20131013_164507

We kleurden

IMG_20131012_130937

en kleurden
IMG_20131013_163305

en gingen naar het serpentarium
IMG_20131013_163156

waar de wurgslag het hoogtepunt was
IMG_20131013_163042

 

Alhoewel deze  laatste snel vergeten was, bij onze laatste activiteit … het zwembad (sportoase) in Knokke Heist.
Zelfs ik was enthousiast, want meestal gruwel ik van subtropische zwembaden, waar het net iets te koud is en waar je de plassen vuil stilstaand water moet ontwijken en stiekem hoopt dat je er geen schimmel aan overhoudt.
het zwembad hier was net iets nieuwer, net iets mooier gedesigned, had net iets meer en ruimere familiekleedhokjes en de glijbanen waren net dat anders dan we gewend zijn.

Altijd leuk om er eens tussenuit te zijn en de zee blijft super, toch hadden we in Blankenberge een beetje het gevoel van vergane glorie en een echt goei brasserie hebben we er ook niet gevonden. Wat is voor jullie eigenlijk de parel van de (Belgische) kust?

 

VIP in Lego-land

Toen we via Victoria van Oona een uitnodiging kregen voor de opening van de allereerste Belgische Lego-store twijfelden we niet.
Ik herinnerde me immers nog het lekkere buffet bij de release van Lego Friends en Liv herinnerde zich haar nog de mooie kado die ze mee naar huis mocht nemen (of ook .. ik herinnerde me de mooie kado en Liv het buffet).
In elk geval, we wilden er zeker bijzijn.

Liv liep eerst  ‘vlug’ ‘op haar gemak’ een veldloop en we besloten Vic zijn turnles en Liv haar skateles te skippen.

Bij de legowinkel in Wijnegem shopping center (oh … ik heb echt zin om eens een dagske congé te nemen en eens goed te shoppen … maar dit doet hier niet terzake) keken we onze ogen uit.

Het buffet was weer dik in orde (let op de lego-boterhammen)

20130925_160327

Er waren Lego-gadgets allerhande (peper-en zoutvat, magneten, fotokaders, sleutelhangers, ijsblokjesvormen…) en daar ben ik allemaal zeer gevoelig voor

 

20130925_162115

20130925_162104

 

Natuurlijk verschenen er ook enkele blogvriendinnen (die we vandaag ook blokkevriendinnen mochten noemen)

En als allerbelangrijkste, er was voor de kinders ook wat wils
iets beyblade-achtig dat echt een hit was
… of ‘stel je eigen lego-ventje samen en neem er één mee naar huis’
… spelen met opgebouwde boomhuttenkampen, vliegtuigen, 3D-animatie truukjes als je de lego-doos voor een scherm hield, enz.

20130925_162252

20130925_161306

Zoals je ziet interpreteerden mijn kinderen ‘stel je eigen lego-ventje samen en neem er EEN mee naar huis’ nogal ruim.

Liv is nogal in de ban van skaten en ze maakte ’4 fotomodellen op een skatebord’ (de wieltjes waren jammer genoeg nog niet beschikbaar in de winkel)

20130925_190013-1

Vic heeft het tegenwoordig eerder voor de ‘boeven’

20130925_185911

Soit … vandaag waanden we ons een VIP in lego-land

20130925_162221

Bij het naar huis gaan kregen we weer een héél deel leuke kado’s en haalden we ook onze portemonnee boven, onze kadotjeskast is weer goed gevuld, we zijn weer klaar voor de nieuwe lichting verjaardagsfeestjes van dit schooljaar.

 

Welkom in het land van de fietsers

Hij fietst al lang … en goed ook feitelijk, maar pas sinds kort is hij echt in het land der fietsers, pas sinds kort verkiest hij zijn ‘echte’ fiets boven zijn loopfiets.

Tot grote trots van vader en moeder, maar toch is het ook dubbel, ons kind blootstellen aan de gevaren van het verkeer is niet altijd goed voor onzen tikker.

Zelfs in de staat van de school is het voor een kind levensgevaarlijk. Kinderen en volwassenen die fietsen op een zeer smal fietspad (dat eigenlijk geen fietspad meer is, maar bijna niemand weet dat omdat de streep die ze er ooit schilderen en daarna weer wegschilderen er toch terug doorkomt). Als ouders dan toch op de staat fietsen (zoals het eigenlijk moet), maken sommige gehaaste ouders in de auto het zeer duidelijk dat ze het niet op prijs stellen dat je hen ophoudt (want ook de straat is smal).
Ik schreef er ooit nog eens over … alsof het een voorspelling was

Want Vic zijn eerste aanrijding op weg van ‘t school is al een feit … al een geluk zonder kwetsuren … maar toch … die andere mama (die uit haar parkeerplaats reed) reed effectief tot tegen het been van Vic die gewoon op het fietspad/voetpad huiswaarts fietste.  Gelukkig was het warm weer (echt waar) en stond haar autoraampje open. Door het gegil van de omstaanders (en waarschijnlijk nog het luidst van Vic zijn mamie die het allemaal zag gebeuren) kwam ze tot stilstand. Vic hield stand maar was natuurlijk gigantisch hard verschoten, evenals de mamie en de bestuurster van de auto.
Soit … al een chance zonder veel erg, mits een klein trauma voor Vic en mamie. Maar misschien is het wel eens goed dat we op zo’n manier nog eens op de gevaren gewezen worden.

Ondertussen hebben wij zelf ook een nieuwe weg uitgestippeld (langs de overkant van ‘t straat … wel wat meer voetgangers en drukte daar … maar misschien rijdt Vic beter tegen een voetganger als onder een auto).

Ook de directrice nam actie en de volgende dag stond ze al met fluovest aan de schoolstraat om te observeren en de mensen aan te spreken om voorzichtig te zijn.
Maar toch … dit lijkt me niet voldoende … mijn kinderen laten fietsen is weer met wat meer schrik in mijn hart … maar ik wil dan ook weer die mama niet zijn, die haar kinderen die vrijheid niet gunt.
Moederschap, het maakt toch zo kwetsbaar.

 

Vic is VIER !!!

Photo

Vic 4

Vic is VIER … en vermits het al véél te lang geleden is dat ik nog over mijn favoriete zoon iets schreef houd ik jullie met dit lijstje up-to-date

  • ‘t is ne pestkop, maar de juf garandeerde me dat hij in de klas toch niet meer krabt en bijt … want hij heeft een verleden en toen ik mijn zoontje overlaatst in de nabewaking kwam afhalen, liep er een ander jongetje naar me toe met de woorden “dat is een stout kindje *wijst naar Vic*, die doet iedereen pijn”.
  • Sinds kort hoort onze Vic weer perfect, en gaat zijn spreken er beduidend op vooruit en de frustraties die zich uiten in bijten, krabben en duwen evolueren blijkbaar ook omgekeerd evenredig daarmee. Oef dus.
  • Er is echter een nieuwe zeer populaire (en efficiënte) manier van pesten die hij ontdekt heeft … de zus constant nazeggen. Zeer ergerlijk (… maar soms ook wel grappig)
  • Mijn kwelleke … zo noem ik hem soms, want ondanks dat pesten heeft hij toch zo’n klein hartje. Echt ne knuffelman … en ik hoop zo dat dat nog even blijft
  • “Nog ne kus en ne knuffel”, dat zegt hij als we hem aan de schoolpoort afzetten of in bed steken
  • Over het bed gesproken, zeer regelmatig kruipt hij er bij ons bij
  • ‘t is ne grote … tenminste dat zegt men mij toch constant … toch blijkt hij niet de grootste van zijn klas te zijn (maar den derde grootste ofzo)
  • Hij praat nog jong … volgens de juf … en daarin moeten we haar bijtreden. Toch maak ik me daar geen zorgen in, ik ben zelfs ook niet het grootste taalvaardig wonder (ik hoop dat Vic wel wat minder -dt fouten zal schrijven dan zijn mama)
  • Puzzelen, dat doet hij graag, in tegenstelling tot de grote zus, die daar echt het geduld niet voor heeft, kan hij zich echt verdiepen ‘in een goede puzzel’. 48 stukjes … dat is geen uitdaging meer, maar samen is altijd leuker dan alleen
  • Mauro, dat is de beste vriend. En daar zien we weer een verschil tussen broer en zus. Waar Liv een allemansvriend is, heeft Vic zijn duidelijke voorkeuren. Niet alleen in vriendjes, maar ook in knuffels, speelgoed (duplo, clickx), waar hij zich aan hecht en héél het huis mee rondzeult. Het is meermaals gebeurd dat Vic met héél zijn hebben en houden (boormachine, dino’s, knuffels, …. bij ons in bed kruipt)
  • Fietsen zonder zijwieltjes, kan Vic al een  hele tijd, toch prefereert hij zijn loopfiets nog steeds. Deze zomer mag daar mijn part verandering in komen
  • Wat wil Vic eten voor zijn verjaardag? “Iets ongezond”
  • Vic heeft samen met de mama, ne winterdip gehad … dagelijks gaf hij de opmerking “waarom is het al donker?”
  • Naar ‘t school gaan doet Vic niet graag, alhoewel ik de indruk heb dat het tegenwoordig wat aan het keren is. Ik geef hem tot volgend jaar, Liv ging immers ook niet graag naar’t school in de eerste kleuterklas en een jaar nadien was het dolle pret.
  • Zwemmen is volgens mij één van zijn grote talenten (net zoals fietsen en zindelijkheid). Jammer genoeg kan hij nog wel niet zwemmen. Maar zelfs in baksteenslag geraakt Vic waar hij moet zijn. Zo springt dat ventje zonder aarzelen in ‘t diepe … van op de startblok!!!
    Zo zwemt hij gerust een breedte (in een kruising van crawl, schoolslag en op zijn hondjes) met zich gewoon soms aan de kant vast te pakken als ‘t niet meer gaat.
    Zeer gevaarlijk is dat … want bandjes dat wil hij niet meer dragen, want dan kan hij niet duiken en onder water zwemmen.
    Die jongen moet dringend leren zwemmen !!!! (hij zit wel in de zwemles, maar dat gaat eigenlijk te traag voor hem, misschien toch ook maar eens privé-les overwegen)

Vic 4

De week in losse flodders

  • Verstoppen is IN ten huize Annelyse. Ik kan geen kamer binnenkomen of ik hoor kinderen wegduikelen. En als ik dan binnenkom is het héél moeilijk om te doen of ik de verstopte kinderen niet zie en om het gegniffel te negeren.
    Liv denkt volgens mij, dat ik haar niet zie zolang ze niet beweegt, ze staat immers dikwijls stokstijf, goed in ‘t zicht.
    Vic gelooft nog steeds in het volgende …. *doet zijn ogen toe* en zegt “je kan me toch niet ziehien”
    Verder moet ik echt mijn best doen om niet achter deuren, onder donsdekens en onder badkamermeubels te kijken
  • Voor Liv ben ik “de liefste mama van de wereldbol voor altijd”, Voor Vic ben ik “de liefste wereldbol voor altijd”
  • Toch hebben mijn kinders ook wat streken, als ik iets zeg wat hun niet aanstaat onderbreken ze met een *verveelde* “blablablabla”
  • Liv kan zwemmen, de privé-juf gaf de aanzet, maar de afwerking deed juf mama
  • Juf mama, die trouwens ook soms “tante Lies” wordt genoemd door haar kinders
  • Ik heb terug de geneugten van het fietsen naar ‘t werk ontdekt. Puur genieten van de me-time, die  40 minuutjes fietsen geven me echt puur ontspanning, héél anders als bij het lopen.
  • Lopen staat trouwens even on-hold, de blessure (slijmbeursontsteking? in de heup), blijkt toch iets erger en hardnekkiger dan ik initieel dacht
  • En dat terwijl de inschrijving voor de 10 miles en 20km van Brussel in orde en betaald is.
  • 2 voornemens zitten in de pijplijn …  stoppen met nagelbijten (weeral) en opstaan als de wekker gaat (snoozen is zo verleidelijk)
  • Ik broste voor ‘t eerst een naailes omdat ik geen goesting had
  •  ik las bij YSABje dat iedereen per dag recht heeft op 3 dagen zelfmedelijden … een quote om te onthouden … maar ik vrees echter dat mijn 3 dagen ook reeds opgebruikt zijn. Hopelijk zet er maandag een betere week in.

Maria Lichtmis

Maria Lichtmis is sinds een viertal jaar de dag dat wij volk uitnodigen en pannenkoeken bakken. T eerste jaar dat we dit in een weekend mogen vieren, en daarmee maakten we er een hele daguitstap van.

‘S voormiddags prepareerde ik met de kinders het deeg, dit keer met 250g zelfrijzende bloem, halve liter melk, zakje vanillesuiker en 3 eieren. toch slaag ik er nog steeds niet in om dit zonder klonters te krijgen. Maar dat gaf niet, want Liv zag dat ik mijn best deed.

Omdat het weekend is maakten we ook eens uitgebreider tijd om Liv haar haar eens te vlechten.
Photo

En om de dag nog een beetje gezond te houden maakten we een weight watchers receptje, hamrolletjes met spinazie
Weight watchers eten is lekker

    Ingrediënten
    - 1 kg spinazie (vers)
    - 2 sjalotten
    - 1 koffielepel olie
    - Peper en zout
    - Nootmuskaat
    - 4 plakken magere gekookte ham
    - 4 zongedroogde tomaten, zonder olie
    - 100 ml room, 5% vetgehalte
    - 50 light gruyère
    - Aardappelpuree
    Instructies
    Maak de spinazie schoon. Pel de sjalotten en snipper ze fijn. Fruit ze in de olie, doe er de spinazie bij en laat slinken. Giet af en kruid met peper, zout en nootmuskaat.
    Verdeel de spinazie over de ham. Snijd de zongedroogde tomaten in fijne reepjes en strooi ze over de spinazie. Rol de ham op en leg de rolletjes in een ovenschaal.
    Schenk de room over de hamrolletjes en strooi er de geraspte kaas over. Zet 8 min onder de ovengrill tot de kaas gesmolten is.
    Serveer met de aardappelpuree

Hup, de pret kan beginnen … Op weg naar het speelgoedmuseum, waar we Noor, Tijs en Lili zouden treffen …. Als ze ons herkennen !!!
Autopret

Speelgoedmuseum bracht wat nostalgie naar de goede oude tijd … het was nog steeds hetzelfde als de laatste keer dat ik het bezocht 20 jaar geleden.
Speelgoedmuseum - nostalgie
Speelgoedmuseum

Nog even een momentje van stress toen we naar huis gingen, Vic die gewoon recht op t straat rende … Gelukkig is Bjeurn nogal snel van reflex en had onze kleine een dikke jas met kap. Zo leerde ik weer dat ik nooit mijn kinderen kan vertrouwen, zelfs al weten ze de regels maar al te goed.

Gelukkig zijn er nog pannenkoeken en zelf gebrouwen bier !!!

Dit alles goed voor 65 ww-punten, mijn record tot nu toe (en ik vertrek sebiet nog naar een feestje)

De sint

  • Ik:  “Ik ga tegen de Sint zeggen dat jij niet flink eet hé”
    Liv:  “Dan zeg ik wel dat jij liegt”
    Ik: “de Sint weet wel alles hé”
    Liv: “Niemand weet alles !”
  • Bjeurn: “Gaan we bij de Sint op de schoot zitten?”
    Liv: “Neen, ik zal wel een andere keer op zijn schoot gaan zitten”
  • Liv: “Mamaaa, spoelt dat van de Sint eens door, ik wil ‘My Little Pony’ zien”

Voila, bovenstaande uitspraken tonen al aan dat mijn kinderen niet echt zwaar onder de indruk zijn van de Sint (Vic wel iets meer, maar ook hij spoelt de Sint op ‘t tv liever door, dan ernaar te kijken). Ik verwachtte eigenlijk dat Liv dit jaar zou doorhebben dat de Sint niet echt bestaat (want zo nuchter is ze wel), maar ik denk dat ze gewoon te weinig interesse heeft in die man, om zich met zo’n triviale dingen bezig te houden.

Een verlanglijstje hadden ze wel. Liv iets van “My little Pony” en Vic “Een robot die kan stappen”. Zo gevraagd, zo gedaan!!! (leve Amazon.de, alhoewel de kinderplaneet ook een webshop met scherpe prijzen blijkt te hebben, en gratis verzending vanaf €100 … interessant voor volgend jaar … niet dat mijn kinderen zo’n dure kado’s krijgen, maar Bjeurn heeft ook nog 2 petekindjes)

En naar jaarlijkse traditie … ziehier de foto’s

Toen het nog leuk was

IMG_3074

Liv, teleurgesteld toen bleek dat de Sint haar een kadotje gaf dat ze al had (waarmee haar statement bewezen is dat “niemand alles weet”)

IMG_3084

En ik, ook braaf geweest dit jaar

IMG_3087

 

 

 

We zitten met ne fan !!!

Het jacobpatroon is zo grandioos dat er mijn inziens niet veel extra nodig is om deze beter tot zijn recht te laten komen.
Hoewel ik vind dat het patroon er net iets beter uitkomt bij de rode/bruine broek dan bij de paarse.
Deze keer de winterversie met resten van stof die ik nog liggen had (want ik volhard, eerst eens opgebruiken wat we hebben liggen)

Ik sluit ik niet uit dat er wat variaties zullen op volgen, dit patroon is er immers eentje voor massaproductie … toch zolang Vic de 1m34 niet ontgroeid is (of misschien nog een laatste keer voor de dochter, die zal flirten met de grootste patroonmaat) 

SAM_4248

jacob

Jacob

Meter-rokje

Mijn meter had me ooit wel gezegd dat er op zolder nog leuke kleedjes lagen. Maar pas toen we na haar overlijden het huis leegmaakten, vond ik in een kist in de kelder de bewuste kleedjes.
En de buit was zeer de moeite … Diolen, diolen en nog eens diolen. Enkele kleedjes pasten perfect (wat vreemd is, vermits mijn meter een pak kleiner was dan mij), en andere konden nog herwerkt worden tot een leuke rok.

Tof, tof … dat wel, maar bijna 2 jaar later was er -typisch- nog niets mee gebeurd. Maar daar komt nu verandering in, ik heb de smaak van het recycleren helemaal te pakken. Het doel is nu om mijn stofresten weg te werken en operatie soepjurk weer op te starten.

En na het bompa-broekske volgt nu het meter-rokje.

Meter-rok

Van dit kleed startte ik. Een kleed dat mijn meter ooit naaide. Waarschijnlijk het laatste van haar naaiperiode, want het kleed was nog niet volledig afgewerkt (gek hé, hoe het kan lopen, ze had toen nooit kunnen denken dat dit onafgewerkte kleed nog een tweede leven zou krijgen)
Meter-rok

Meter-rok

Het kleed werd een rok, helemaal niet afgewerkt volgens de regels, gewoon wat op het gevoel onder de overlock gestoken (de naailesjuf zou me een donderpreek gegeven hebben). Maar met het resultaat ben ik best content.

 

 

 

Blog Widget by LinkWithin