Als ik al jullie gokken uitmiddel kom ik op 45,7 zakken puin dat van de muren kwam.
Ik verschiet ervan dat jullie allen zo hoog gokken, precies mensen met ervaring (en trauma’s) op vlak van verbouwen.
Er kwamen namelijk ‘maar’ 32 zakken oftewel 2 remorques volgeladen uit de badkamer, wat voor mij al meer dan genoeg was en ook meer dan ik initieel verwacht had.
Tijdens onze werkvakantie zijn we zo’n 8 keer naar het containerpark gereden. We hebben namelijk nog wat plafonds uitgebroken ook en daar kwam ook ‘t één en ‘t ander uit.
Maar we zijn nog lang niet rond … ah neen … maar we hebben tijd, aangezien de aannemers dat niet hebben en pas binnen enkele maanden bij ons beginnen.
Het kwam erop neer dat verschillende mensen moesten raden hoeveel een taart woog. En hoewel er enkele mensen flagrant naast gokten bleek het gemiddelde van de gokken zeer dicht bij het echte gewicht te zitten.
Moraal van het verhaal “met zijn allen weten we meer”
Nu wou ik dit experimentje ook eens doen met jullie … dus gok alstublieft mee … gewoon voor de leut … al heb je hier niets van verstand van. De ene slechte gok heft de andere immers op (of dat wil ik toch bewijzen)
Even kaderen: wij hebben het bezetsel van onze badkamer gekapt. Deze badkamer is 13m² en ik gok dat de muren 3,5m hoog zijn.
Dit bezetsel verzamelden we in zakken van 20 a 25 kg.
Vraag: Hoeveel zakken puin kwamen er van de muren?
en ik nam mee
… veiligheidsschoenen (van een maat te groot, maar wel zeeer comfortabel)
… stofmasker (must)
… werkhandschoenen (vooral omdat ik vies ben van al wat ik tegenkom)
… koevoet (mijn favoriete gereedschap)
… kruiwagen (leve dat ding)
… aanhangwagentje (Bjeurn wordt zowaar goed in het manoeuvreren)
… zeer slechte kleren (uit mijn dikkere periode)
En ik deed ook soms nog een uitstapje, 2 keer per dag naar ‘t containerpark en 2 keer naar een schrijnwerker.
En nu zou ik een litanie kunnen afblazen
… dat ge verbouwen beter doet nog voor ge kinderen hebt
… dat we misschien een beetje te ambitieus geweest zijn
… dat we nog héél veel werk hebben
… en dat we wat langer bij de koeka zullen moeten wonen dan gepland
Maar ik nam de de raad van een beroemde mechelaar indachtig
‘nooit de moed opgeven’, en besloot het langs de positieve kant te benaderen.
Nog wat sfeerbeeldjes
Ik ben benieuwd, hoe lang het zal duren vooraleer ons masker gepikt wordt.
Niet 1, niet 2 … maar vele meer
Gelukkig dat ik zone praktische man heb, zonder onze katrol was ‘t echt geen doen geweest
Omdat wij volop in de verbouwingen zitten kreeg ik van Joke van Talking Heads de kans om een warmteverliesmeter van Black&Decker te testen. Wil je meer hierover weten, bekijk dan eens het filmpje hieronder.
Hiermee kan je op een eenvoudige manier warmte- en koudeverlies in je woning opsporen. Ik ben eens benieuwd wat dat bij ons zal geven, voorlopig is het althans niet de meest energetische woning … ongeïsoleerd dak, ramen met enkel glas, gaten in de muren en een kruipkelder met luchtstroming.
Ik vrees echter wel dat dit toestelleke pas echt goed zijn nut zal bewijzen vanaf er een groot temperatuursverschil tussen binnen en buiten is … wat ook inhoudt dat we een werkende chauffage zullen moeten hebben… er moet dus nog veel gebeuren (tegen die tijd maak ik eens een uitgebreid verslag)
Over verbouwingen gesproken … binnenkort zal ik ook eens een update doen, of jullie geloven nog dat ik enkel maar op mijn luie kont zit.
Behang afkrabben en ‘t computerspelleke ‘mijnenveger/minesweeper’ hebben veel met elkaar gemeen.
Je weet nooit hoeveel lagen/bommen eronder zijn. Is ‘t er maar 1 (tuurlijk niet) of zijn ‘t er 4 (komt al meer in de buurt).
Begin je te krabben op de juiste plaats … dan heb je direct een héél leeg vlak.
Maar soms heb je ook een ###spel, dat maar niet vooruit gaat.
En de tuin … die leeft, de klimop is niet te temmen, iedere keer klimt hij weer tegen het huis … soms als ik de gevel weer eens vrijmaak … verwacht ik dat de klimop me ineens bij de enkels zal grijpen en helemaal rond mij winden.
En afval
… dat blijft maar komen (dat weten verbouwers als wij natuurlijk al lang, maar toch verschieten we er steeds weer van)
… lang leve de remorque (lacht eens lief naar schoonbroer en schoonzus)
… uit deze 9 kachels kunnen we hopelijk nog munt slagen.
Sommige klusjes aan verbouwen zijn volledig onderschat … behang afkrabben bijvoorbeeld (en afbraak, maar dat moeten we gelukkig niet al te veel doen
en schilderen, maar daar klaag ik hopelijk binnen een klein jaartje over
en al die dingen waar ik u binnen dit een 10 jaar zal op trakteren)
Deze motiefkes zullen allemaal verdwijnen, to nu toe is enkel de living tot op 1m69 afgestoken, en dan heb ik de restanten nog niet met de stoomreiniger aangepakt.
Ik ken iemand die nog veel uren zal mogen krabben !!!
Therapeutisch wel … ‘t was al lang geleden dat ik mezelf nog eens kon horen denken
Awel voor mij kwam de voorbije week met als kers op de taart vandaag, al aardig in de buurt.
Gestockeerd: 36 bananendozen en een garage vol meubels
Naar de koeka: 2 kinderen, 2 volwassenen, 1 kat, 4 fietsen, 2 buggies, 1 fietskar en bij benadering 6 volgeladen wasmanden en 15 bananendozen.
Dankbaar voor de hulp van inpakkers, verhuizers en babysitters? Zeer zeker!!!
… inderdaad ‘Diamonds are a girl’s best friend’
… maar in tijden van krisis moeten we prioriteiten stellen
… en ben ik al content met een werkblad met glinsterkens in
Foto’s trekken met een gsm, bij valavond is niet zo ideaal.
Daarom de uitleg
….dit is een composiet met zwarte vlokken en glinsterkens (Die 3 grote vlekken zijn dus weerspiegelingen van lampen, en de kleine vlekskes, dat zijn de glinsters)
En dit hier is dus mijn droomtablet dat ik nog moet proberen AAN DE MAN te brengen. Mijn man dus, die nog niet zo overtuigd is.
We zijn vandaag ons pand nog eens gaan bezoeken… en weer werden we verliefd.
Hierbij alvast ook wat sfeerbeeldjes.
De behangskes zullen natuurlijk verdwijnen, die zijn enkel voor de sfeer toegevoegd. Maar de leuke tegeltjes, Moeder Maria, het bondhoedje met pootjes, de piano die nog verbazingwekkend juist klinkt, de sminktafel en het oude stikmachien die blijven.
In de tuin staat trouwens (voorlopig nog) een zeldzame magnolia. Iemand een idee hoe we deze kunnen vermeerderen?
Voila, eindelijk staat onze langverwachtte ingebouwde-buro-achter-halve-wand-er. Jammer dat we dit klusje weer hebben uitgesteld tot de laatste 3 maand dat we hier wonen. Want ik zit hier nu op mijn ingewerkte buro en ‘t is geslaagd, al zeg ik het zelf.
1. Hoe het was … onveilig en rommelig (de buro is al weggehaald, maar kunt ge ‘t u inbeelden hoe schoon ‘t was met alle computerdraden)
2. Een MDFplaat ertussen … helemaal niet evident om dit op maat te zagen. Menig mal werd gemaakt, menig vloek werd geuit, menige uren werden hieraan gespendeerd. En als ge u afvraagt waarom we bovenaan nog een horizontale strook hebben gezet … ja, we hadden ons misteld en het hout op de verkeerde hoogte laten zagen.
3. Gesiliconeerd en dichtgeplamuurd. (rechtboven in de foto hangt de schommel van de kinderen in geval ge ‘t u afvroeg).
Van dit resultaat waren we niet content. Het open effect in onze living was precies weg en we vonden het niet zo schoon. (neen we hebben nog steeds geen deftige verlichting en die zal er ook niet meer komen)
4. Wit geschilderd, kwestie van terug ruimte te creëren
5. En hier is den buro
En wat hebben we geleerd
het is handig als je op een verfpot een etiket plakt met daarop waarvoor je hem gebruikt hebt, want ik weet begot niet meer welke pot de badkamerverf, gewone verf, MDFprimer, gewone primer, lakverf voor de deuren …. is.
Afplaktape met zo’n plastieken folie eraan is zeer handig.
In de laatste afwerking kruipt gigantisch veel tijd
Aangezien onze rekening niet is zoals de zak van Mary Popins (herinner je je nog die zak waar maar blijft en blijft uitkomen … impressionant en tevens het enige dat ik me nog herinner van de film), moeten wij lenen voor ons nieuwe huis.
En ik moet zeggen, Bjeurn heeft zijn huiswerk goed gemaakt en hebben toch wel interessante dingen geleerd die ik zeker met jullie wil delen.
Vertrouw niet blindelings op je eigen bank, zelfs al ben je een dikke klant, zit je er met héél de familie, al de leningen en verzekeringen. Ga zeker nog bij andere banken horen en onderhandel over je rentevoet. Want maak je geen illusies, je eigen bank zet je zonder scrupules eveneens in ‘t zak.
Een héél interessante site voor rentevoeten is renteopdevoet.be. Je kan hier rentevoeten en schuldsaldoverzekeringen delen en vergelijken met anderen. En er staan handige rekenmodules op.
En misschien nog de interessantste ontdekking is de groene lening. Hierbij krijg je een interestverlaging van 1,5% (betaald door de federale overheid maar gewoon te regelen via de bank waarbij je de lening aangaat) voor een lening voor energiebesparende investeringen. Met een maximumbedrag van 15 000 € per persoon, dus 30 000 € per koppel en op de betaalde interesten wordt een belastingvermindering van 40% toegekend (deze staat dus los van de aftrek van het hypothekair krediet). Dit is dus vooral handig bij verbouwingen.
Voila … als ik met deze post iemand geld doe besparen is mijn missie geslaagd.
De clichés kloppen, van zodra je in je gerenoveerde huis intrekt vallen ook de nog-geplande werken stil.
Bij ons ging dat niet gebeuren, maar blijkbaar is het zelfs ‘het dreamteam’ niet gelukt zich hiertegen te verzetten.
En na een tijdje valt het je ook niet meer op, dat er nog dingen onafgewerkt zijn (behalve als je bezoek ontvangt, dan is er weer die pijnlijke gewaarwording)
Herinnert u zich de koer nog? Wel, die lag er tot kort nog net zo bij als toen.
Maar sinds dit weekend is hij terug toonbaar … een dikke laag dolomiet doet wonderen.
Niet het allerschoonste, maar met een paar bloempotten en wat tuinmeubelen zal het zekerst gezellig worden… voor de volgende bewoners welteverstaan … niet voor ons, want wij wonen dan in ‘hotel mama’ bij de mama.
Waarom Dolomiet? Het is goedkoop en eenvoudig aan te leggen. Het was tevens het eerste werk dat vlugger klaar was dan verwacht, op ne voormiddag hadden Bjeurn en compagnie het gefikst. Nog meer meevallers graag.
IK
-Opgestaan om 5u30
-Gefietst naar de parking van den Aldi
-Carpoolen met collega1 (de vroege vogel) naar ‘t werk
-Een halve dag werken
-Met collega2 carpoolen naar batibouw (carpoolen was geen probleem voor hem, maar ik moest beloven dat onze wegen op de parking gingen scheiden … ik denk dat hij schrik had dat ik er een gezellig onderonsje van wou maken en misbruik maken van zijn expertise en wijsheid)
BJEURN
-Alleen de kindjes klaarstomen ‘s morgens
-Met mijn auto kindjes afzetten en naar ‘t werk
-Rijden naar batibouw
KOEKA
-Kindjes oppikken in de kribbe
-Kindjes eten geven, pampers verversen, in bed steken
-De koffers maken om de volgende morgen op vakantie te vertrekken
Wat een geregel, wat een geregel en dat allemaal omdat wij persé naar batibouw willen.
Ah ja … want wij hebben een huis gekocht!!!!
de aandachtige lezer had al lang in de mot dat er iets gaande was, neen … geen nieuw lief, nieuwe baby of nieuwe job … ‘t is een huis
Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
U zegt