Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Vakantiestress - de kidsID

Voor iemand die zo georganiseerd is als ik (beweer te zijn), heb ik wel een serieuze steek laten vallen.

De kidsID namelijk, hieraan dacht ik een dikke week op voorhand. Dinsdagavond 3 juli stuurde ik een mailtje naar de gemeente om de opties te bekijken. Het antwoord was het volgende

De aanmaak van een KIDS ID kan 2 tot 3 weken in beslag nemen.
Een spoedprocedure is mogelijk en kost €110 (dag aanvraag + 3) of €175 (dag aanvraag + 2).
U kan ook eventueel een reispaspoort aanvragen. De levertermijn bedraagt hiervoor 8 werkdagen (2 weken en kost €41)

Wat googelen leverde me ook op dat het kind aanwezig moet zijn bij de aanvraag en dat je een geldige pasfoto nodig hebt (doeme toch, die schoolpasfoto’s met hun lelijke achtergrond kunnen ook al niet dienen).

Even overwoog ik om zonder kids-ID te vertrekken, maar met een doortocht door Zwitserland zagen we dat niet echt zitten. Eén weekend heb ik er over nagedacht en tegen iedereen over zitten mopperen tot ik besloot “Zet u erover, betaal dat gewoon , en stop met zagen”

Vermits ik werk en de kinderen naar de speelpleinen gaan, was enkel de dinsdagavond als het gemeentehuis lang open is een optie. Een simpele rekensom ‘dinsdag +3 dagen=vrijdag’ leerde me dat ik €110 per kind moest betalen en dat we dan volgens plan … maandag in de vroegte konden vertrekken.

Dinsdagavond dus maar de drukte in ‘t gemeentehuis trotseren, want natuurlijk komt iedereen liefst buiten de werkuren.

Maar … MISPOES. Op de gemeente wisten ze me te vertellen dat ze woensdag gesloten waren (ah ja, 11 juli, op mijn werk is dat geen feestdag, dus die was ik vergeten in mijn rekensom) en dat die 3-dagen regel enkel telt als je voor 15u komt (dat kon ik niet weten). En zo was het ineens +2.

nieuwe opties
Afhalen vrijdag 13juli -> €210 per kind (met een internationale reispas met spoedprocedure)
Afhalen maandag 16juli om 10u -> €110 per kind
Afhalen dinsdag 17 juli om 10u -> €175 per kind

Mijn brein ging aan volle toeren. Ik probeerde nog te onderhandelen (spoedprocedure +2 dagen voor de prijs van één van +3 dagen), maar onderhandelen is iets wat je op de gemeente dus niet moet proberen.
Ondertussen lag Liv op de grond en krijste de boel bijeen omdat ze dacht dat ze zo’n pakje ging krijgen zoals de kindjes op de flyer (zie foto), en stond Vic aan mijn been te jengelen dat hij pipi moest doen (en hij had dat al in de auto ook gezegd, dus ‘t moet wel héél dringend geweest zijn). En kon ik alleen maar denken ‘fuck, da’s veel geld’

Even nadenken en de man consulteren tijdens Vic zijn plaspauze. Bjeurn vond dat we het toch maar moesten betalen, en ik bleef het gewoon decadent veel geld vinden. Terug aan de balie bestelde ik 2 kidsID’s zonder spoedprocedure voor €6. En ik voelde me opgelucht.
Nieuwe opties … andere bestemming, of omrijden via Frankrijk (en voor €420 kan je natuurlijk al een eindje omrijden)

Héhé, ik weet dat ik te laat was met de aanvraag, en ik had het moeten weten, maar toch kan ik me geweldig ergeren aan de hele administratieve malemolen.
Ik ben immers niet de eerste en zeker niet de laatste die beroep zal moeten doen op de spoedprocedure voor de kidsID. (naar ‘t schijnt gebeurt dat zelfs in de beste families hé Annick)
Ik begrijp niet waarom ze dat ding niet verplicht maken en direct meegeven met de geboorte, en u  waarschuwen als het vervallen is. Want dat wist die man van de gemeente me ook te vertellen, dat veel mensen op reis willen vertrekken en te laat merken dat hun kids-ID niet meer geldig is.
En ik snap ook niet waarom dat ding 2 à 3 weken tijd nodig heeft om aangemaakt te worden, dat in deze moderne tijden.

Ik zeg het u … vakantie = 2 weken stress + 2 weken genieten. Dit heeft volgens mij hetzelfde resultaat als 4 weken werken.
Neen … nu serieus … ik kijk er serieus naar uit, naar die vakantie.

Vakantiestress

Kennen jullie dat ook … vakantiestress?

Grote vakantiepuzzel

  • Een grote vakantiepuzzel voor de opvang van de kinders die al aan zijn 4e revisie toe is
  • Elke week een nieuwe locatie voor het brengen en halen van die kinders
  • Een belastingsbrief die weer op de laatste nipper ingevuld wordt
  • KidsID die nog niet is aangevraagd
  • Kampeergerief dat je nog moet kopen / verzamelen / zoeken / inpakken
  • Een auto die te klein is
  • Ellenlange todo-lijstjes
  • Al die mensen die je eigenlijk nog eens moet uitnodigen in je nieuwe huis
  • Agenda’s die vol zitten voor je ‘t merkt
  • GPS’en die hun weg buiten de BeNeLux niet kennen
  • Een kind dat verjaart in de grote vakantie … en eindelijk een feest wil geven
  • Kinderen die helemaal uit hun routine zijn, niet goed meer slapen en ook niet meer luisteren

Vakantie … ‘t is leuk, maar alles wat erbij komt kijken …. héhé

Dag 11: Naar huis met beginnersfouten

 

We maakten wat beginnersfouten. Naar huis rijden op een zwart weekend … fout, fout, fout!!!
Denken dat je wel chambres d’hôtes vindt zonder reserveren … mispoes!!!

We reden dus maar door tot een uur of drie in de nacht. Een middagdut doen de kinderen van ons niet graag en nu dus ook niet. Onze jongste sloot pas rond halftwaalf de ogen en de oudste gaf pas om één uur op. Dat belooft een toffe dag morgen (not).

We hielden ons maar bezig met het observeren van onze medereizigers. De knalgele hummer met 2 jetski’s en 3 quads achteraan won de verkiezing van de decadentste.

Wat opvalt is dat veel mobilhomes nog een vespa meenemen of zelfs gewoon ne Smart in een aanhangwagen mee trekken. Of als je echt eens zot wilt doen, een buggy, zoals deze hier op de foto.

Ook vragen we ons af hoe we volgend jaar alles gaan meekrijgen, we merkten op de camping namelijk op dat we nog niet volledig geëquipeerd zijn, maar onze auto zit wel helemaal vol.
Een aanhangwagen met mogelijkheid om fietsen erop te zetten lijkt voorlopig de grootste kanshebber.

Verder verwonderderen we ons erover dat er op een afstand van 250km geen diesel te verkrijgen was … en we waren content dat wij ne naft bezitten.

Aan het wegrestaurant spotten we ook nog Tine Embrechts en 3 van haar stoere vriendinnen.
En we mochten zelfs de billen van één van die vriendinnen bewonderen toen die nietsvermoedend in haar onderbroek flaneerde.
Het hoogtepunt van een niet zo memorabele dag.

image

image

image

image

image

image

Dag 10: Fietsen vinden wij plezant, olifant, olifant!!!

image

image

image

De 17km die we vandaag reden mag je dubbel tellen.
De eerste 5km was eerder geschikt voor mountainbike ipv voor een stadsfiets met 2-jarige erop. Het tweede deel was eerder bergachtig. Ik ben deze vakantie geconfronteerd met de limieten van mijn fiets. Maar dat maakt dat ik des te trots mag zijn.

Ook Liv heeft deze vakantie goed gefietst, samen met haar vakantievriend Fynn maakte ze de camping onveilig.

Ook stokken verzamelen was een hit .. zowel bij Liv als Vic.

Jammer is een siesta bij ons kinders geen succesnummer. Behalve vandaag dan… een schattig voetje tegen de binnentent gaf een volledige overgave aan.  

Op pestaurant wordt door de kinders ook geapprecieerd, het is immers vele leuker om daar uw bord niet leeg te eten.

Dag 9: druk programma

image

image

image

Een klooster (monestir de sant pere de rodes) bezocht in de bergen … zeer de moeite, vooral het schoon zicht vanop de bergen op de zee… onmogelijk om op foto vast te leggen.
Iets gegeten beneden aan zee (El Port de la selva)
Gezwommen aan een prachtige kleine baai op een keienstrand (cala tamariua), in het gezelschap van wat alternatief volk (met of zonder zwembroek aan).
Een beetje gefietst in het natuurpark bij El Cortelet, waar een hele waaier aan vogels te spotten zijn. Jammer genoeg is juli hier geen goede maand voor vogelaars.
Hier is zoveel te zien, van Girona hebben we enkel nog maar het busstation gezien, de kust is nog zoo lang en er zijn nog zoveel bergdorpjes en bergzichten die ik nog wil ontdekken.
Maar de dagen tikken ongenadig verder.

Dag 8: zon, zwembad en gras

“Op vakantie met de kinderen zorgt enkel voor een ander uitzicht. Als je dat weet en aanvaardt bespaart dit een heleboel frustraties”: zei een ervaren mama campeerster me.

En inderdaad, op vakantie zijn ze ook moe, moet er evengoed 3 keer per dag eten voorgeschoteld worden, zijn ze ook soms ongehoorzaam, schieten ze in een colère en willen ze niet slapen.

En het Spaanse ritme doet er zeker geen goed aan.
Pas opstaan om 8u maar avondeten op verplaatsing gaat ook pas vanaf 19u30. Lange dagen dus … wat resulteert in vermoeide (en vermoeiende) kindjes. Een rustdag camping werd ingelast. Zalig voor de kindjes … want er is een leuk zwembad.

Dag 7: Vic

spanje 299

image

En het regende maar door. Afgewisseld met zonnige warme momenten. We hebben momenteel geen droge handdoeken meer en het onderwerp vroeger naar huis terugkeren wordt aangesneden.
Maar eerst naar VIC.

Foto: Vic met vic-e-ventje in Vic

Dag 6: de zondvloed

spanje 099

Via verde is een fietsroute van ongeveer 57km vanaf Olot naar Girona (en als je nog verder wil kan je zelfs tot naar de kust) . Deze loopt op een voormalig treintraject dat in onbruikbaar raakte. Het leuke is ook dat je slechts even moet klimmen (wel pittige klimmekes en zeker met een kindje achterop) en dat het dan 40 km dalen is.
Omdat ze vandaag niet zo’n goed weer voorspelden besloten we dat dit de moment was om deze trip te maken.
En inderdaad …  plezant, schoon, tof, …  todat een zondvloed ons trof op 2 km van Girona. Het goot zo hard dat zelfs de regenjassen van de kinders niets mochten baten, en de straten zo hard onder water stonden dat onze voeten in t nat trapten.  Op de moment zelf is dat wel tof. Natte warme druppels op je ganse lijf, je longen vullen met de gespoelde lucht en Girona in een mist  binnenrijden.
Maar als je dan ook nog de bus terug mist en anderhalf uur moet wachten op de volgende, je (en erger nog, je kinderen ook) helemaal nat bent tot op het onderbroek, in de rugzakken  een plas water staat en je daarna nog anderhalf uur in een bus met airco moet zitten… dan is dat niet zo leuk meer.
Toch moet ik zeggen dat de kinders echt super flink waren. Met huilende kinders was het drama-gehalte van ons avontuur véél hoger geweest.

En intussen bleef het maar regenen, en regenen, héél de nacht door.

FYI: Via verde doe je bij voorkeur met een mountainbike en zonder kinderen achterop, het parcours is soms eerder moeilijk ,doch zeker niet onmogelijk.

Dag 5: de ontluikende liefde

image

image

image

image

image

image

De dag van een uitstap naar Santa Pau (de moeite, maar liefst niet op maandag want dan is t restaurant ‘can sastre’dat ons was aangeraden gesloten)
De dag van de huifkarrentocht (stink)
Maar vooral
de dag van een ontluikende liefde onder moeders paraplu

Dag 4: de zieke

image

image

image

Bezoekje aan Banyoles… het walhala der lopers, met een groot meer en goede looppaden errond. Met de kinderen en zonder loopkoets echter geen optie … pikte wel.
De historische stad sprak ons niet zo aan en het was te koud om te zwemmen. Het toppunt was de 12u durende wedstrijd miniatuurautorace, waar we een kijkje mochten nemen. 
Het spaanse ritme is zeer vermoeiend voor de kindjes, en zo mochten wij nog genieten van eem frisse punt met zicht op een wagen vol slapend schoon.
De dag eindigde in mineur met ne ‘flinke’ zieke.

Dag 3: Sportief

image

image

image

image

Op trot on Besalu, een oude ridderstad… met vreemde stoelen.
Een mislukte fietstocht … die toch nog goed uitdraaide (spanje lijkt ons toch geen ideaal fietsland)
Gaan zwemmen … natuurlijk
Mijn nieuwe sportschoenen ingelopen …  en goedgekeurd

Dag 2: Aangekomen

image

image

image

image

image

image

De laatste kilometers waren ook de lastigste… kinderen met zetelpijn zijn niet zo aangenaam.

De camping is echter dik ok.

Wat wel tegenviel was het weer. In Coucoudre vertrokken met stralende zon … en aangekomen met dreigende wolken (gelukkig kan Liv goed ijsberen)

Eten doen we goed en veel, maar de taalbarriere maakt het een uitdaging.

Dag 1: Onderweg

image

image

image

image

Na lang twijfelen annuleerden we gisteren nog onze campingplaats in het regenachtige Auvergne om naar het zonnige doch toch wel verre spanje te rijden.  In 2 dagen weliswaar.
Liv vond dat in elk geval een geweldig idee, want in Spanje woont de sint.

Tot mijn grote verbazing kregen we alles in, op en aan de auto.

Na 20km klonk het ‘de eerste’ keer … zijn we bijna op vakantie???
Na 100km kwamen we tot de constatatie dat ik de kabel van de tweede DVD-scherm vergeten was (hopelijk is dat het enige)

En verder … onmenselijk vroeg uit bed, knoeien op Franse toiletten, red bull, kinderen die maar niet in slaap vallen, verkeerd gereden, bouchon, ..

Maar … serieus met ons gat in de boter gevallen bij de chambre d’ haute.

En een heuse wolkenfabriek gezien.

Foto’s: kijken op 1 dvd-scherm, zicht vanuit de chambre, wolkenfabriek

Het kamp in woord en beeld

Voila … het kamp in een notedop

Kamp Samenvatting

Maar natuurlijk valt er ook meer over te vertellen
Wat een triest kamp

Botten, KW, nat, modder, oorontsteking, beren in de wei naast ons, stink, ne nagel om aan ons gat te krabben (WC-slot rechts onder)

Maar natuurlijk was het allemaal niet zo ellendig als het wel lijkt

Zeepkistenrace, groot kampvuur, zingen, luchtmatras=springkasteel, geitjes, superman, quad, in ‘t blootje in de beek, spelen op een berg stenen, dropping met fluovestjes, kaartlezen, onemanshow van de hulk, ons eigen bier

Het verhaal van de lekkende zwempamper

Het grappigste dat ik me van onze zomervakantie zal herinneren is toch de stoot met de zwempamper.

Er was een minikinderzwembadje en een groter kinderzwembad en Liv was op de moment in het kleine kinderzwembad (in het grotere had het waarschijnlijk niet zo opgevallen).

Ik zat op de rand van het zwembad met mijn benen in het water en Bjeurn lag in een stoel een boekje te lezen, terwijl Liv lustig aan het spelen was. Het ging ontzettend snel, de ene moment was ze aan het spelen in een helderblauw zwembad en de volgende moment speelde ze in een helderblauw zwembad vol met bruine brokjes.
En ik meen het …. echt vol vol vol vol ontelbare bruine brokjes.

Ik wist gewoon niet waar kijken, ge kon der niet naast kijken, echt afrontelijk!!! Gelukkig waren er geen andere kindjes in ‘t zwembad en had ik even tijd om Bjeurn te waarschuwen. Strike van het lachen en enorm beschaamd :-) (ik moet terug lachen als ik er terug aan denk … ooh zo beschamend, een zwembad vol drijvende kakastrontjes). Ondertussen kwamen er kindjes aan het zwembad en moest ik tegen iedereen zeggen dat er kaka in ‘t zwembad lag.

5 minuutjes later kwam Bjeurn terug met een schepnet en hij heeft wel een kwartier nodig gehad om alles op te vissen … en dan moest den bodem nog wat afgevaagd worden, want daarop waren ook al bruine strepen te zien.

Ondertussen kwamen er ook nog andere kindjes kijken, vragen of Bjeurn visjes aan ‘t vangen was, en of je die visjes kon opeten.

Om het goede voorbeeld te geven, Liv maar terug in het zwembad laten spelen …. maar het was duidelijk dat de andere ouders hun kindjes daar weghielden. ‘t bleek oneindig lang te duren … iedereen langs de kant en Liv en ik in ‘t kakazwembad.
Al een chance was er toch één mama die ermee moest lachen en vanwie de kindjes ook terug het zwembad in mochten.

Da’s niet erg zei ze, dat kan iedereen gebeuren
Niet erg … kan wel zijn …. maar ik heb toch liever dat het bij een ander gebeurt dan bij ons ;-)

Madrid

09-09-05 Madrid

Met de vier vrouwen (schoonmama en schoonzusjes) Madrid veilig gemaakt… en dat bedoel ik dan letterlijk want ons ‘Mega Iris’ heeft een gauwdief betrapt en hem verhinderd zijn slag te slagen.

Madrid … ‘t was precies ‘Sex and the city’ maar dan zonder de sex, met de metro ipv een taxi en in Madrid ipv in Manhattan.
Maar voor de rest klopte het helemaal… Met ons vieren flaneren door de straten, shoppen tot we niet meer konden, terrasjes doen en hadden zelfs nog tijd voor een beetje cultuur.

En we gingen pas naar huis toen we niet meer durfden :-) … met behoorlijk wat extra kilo’s kleding, schoenen en sjakoshen in de valies dus … wat gingen de mannen daarvan zeggen!!! (de reactie viel wel mee by the way ;-) )

Franse verstekeling dood teruggevonden

Aan boord van een stationwagen van een Belgisch gezin is dinsdagnacht een Franse verstekeling aangetroffen. Deze verstekeling die zich verstopt had onder de zonneklep verloor zijn houvast en viel op de chauffeur van de wagen. Zij bleef gelukkig koelbloedig onder de omstandigheden.

Na een klopjacht slaagde de held van de familie erin om de verstekeling in quarantaine te plaatsen in het handschoenenkastje, waaruit hij echter toch nog ontsnapte.

Het lot was de verstekeling echter niet goed gezind, twee dagen later werd hij dood in de wagen teruggevonden.

Aangezien de identificatie moeilijk verloopt geven we zijn foto vrij. Meer informatie omtrent deze verstekeling kan steeds gemeld worden bij de commentaren.
verstekeling

Ik ga op reis en ik neem mee

mijn reispas

reispas

Bjeurn, Liv en ik hebben er ‘wel’ zin in.

Volledig in vakantiestemming

Mijn ouderschapsverlof is goedgekeurd, vanaf 14 maart ben ik 6 maand thuis !!! Decadent gewoon, maar lijkt me zaaaalig.

Onze vakantie is geboekt !!! Geboekt voor 4 personen.

Raar dat er een vierde persoontje zal bijzijn … een jongetje die we nu nog niet zo goed kennen, maar tegen dan ongetwijfeld doodgraag zullen zien.

Dit jaar gaan we op vakantie in Frankrijk met Intersoc. Volledig toegespitst op de kinderen dus. ‘t is een experiment, ik ben benieuwd, maar ik heb er ongelooflijk veel zin in.

Vakantie

Twee weken vakantie gaan NU in.

Ik ga deze alvast inwijden door te slapen, te slapen en nogmaals te slapen.

Vader de man, gaat op stap en Moeder de vrouw gaat samen met dochterlief héél vroeg slapen.

met-de-kippen-op-stok

Blog Widget by LinkWithin