Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Boerderijweekend

boerderijweekend

Vorig weekend was héél dubbel. Super, om alle redenen die je hieronder leest, maar ook triest, omdat onze gedachten ook waren bij onze vrienden die er normaalgezien ook zouden bijzijn.

Net zoals vorig jaar, planden we dit jaar een fietsweekend. Eenvoudig concept, twee dagen fietsen (goed voor een kleine 100km) en één overnachting.
Dit jaar wou Liv graag eens naar een boerderij en  gelukkig hebben we vrienden met een melkveehouderij, bij wie we onze tent mochten neerplanten op een wei.

Heerlijk was het, Liv ontdekte het boerenmeisje (haar woorden) in zichzelf, Vic interesseerde zich vooral in de tractoren, er werd leuk gespeeld met de 3 jongens daar (en met hun speelgoed).
Het leven van een kind is toch soms ongecompliceerd, direct dikke vriendschap zonder maar de minste behoefte te hebben om elkaars naam te leren (zo werd Liv het meisje genoemd en zo kwam Liv op een bepaalde moment naar mij met de mededeling “Zeg, diene jonge daar die mijn beste vriend is, die kent Vic zijn naam niet eens” )
We lieten de kalfjes aan onze vinger zuigen, aanschouwden het melkproces, stelden krachtvoer samen voor de koeien, moesten lachen toen een ondeugend koebeest ineens aan mijn elleboog begon te likken,  en genoten van de ongedwongen sfeer en gastvrijheid daar.

We leerden van alles bij, bv. dat een koe 2 keer per dag wordt gemolken en dat ze per keer 20 liter melk kan geven … ze drinkt dan ook 100-150 liter water per dag, bv. dat een koe enkel onderaan tanden heeft. En ook het verschil tussen stro en hooi is ons nu duidelijk.

Ik moet er geen tekening bij maken (de foto’s zeggen genoeg), dat de kinderen zondag niet graag terug huiswaarts vertrokken.

Thuis aangekomen, had Liv een -gelukkig kortstondige- koeienfase en moesten we een wei voor haar afbakenen. Deze zullen we ondertussen al wel weer mogen afbreken, maar de nostalgie voor de koeien … die zal nog wel even blijven (en niet enkel bij de kinders)

Boerderijweekend
Boerderijweekend
Photo
Boerderijweekend
Boerderijweekend
Photo

Dag4 : LF1 noordzeeroute

image

Een kilometer is soms relatief. Vandaag telden ze dubbel.  Het was guur, mistig en zeer winderig.

image

Zo hadden de kinders vandaag beiden hun jas aan (ik vreesde eerder al dat we er voor niets aan sleurden)

image

Maar zoals je ziet was t wel gezellig

image

De enige luxe op de fiets … onze koffiezet

image

De wind is volledig tegen ons  … maar gelukkig was er …

image

… Ah ja … vrouw van de brouwer

AFSTAND: 53 km (*2 =106km)
EINDHALTE: Burgh-haamsteede, deze keer in een B&B via vrienden op de fiets.  Leuk voor ons, maar de kinders vonden het maar saai.  Volgende keer wordt het terug camping (maar ik mis mijn kussen daar zo)

Dag3: LF1 de noordzeeroute

image

Basic kamperen (parkeren volgens Liv)

image

Veel boten en sluizen

image

Aardbeien te koop langs de weg

image

Vic in weehoo en liv als papaskindje heel de dag in de kar dicht bij de papa. (Geen erg Vic trapt tochviets beter mee)

image

Middelburg

image

Pintje (Lange Jan) in Middelburg, wat wil je als vrouw van een brouwer

image

Oesters … die Liv tot mijn verbazing ook lustte

image

neen, ik heb het groene stiftje niet in mijn mond gestoken.

image

Vlissingen … de stop voor vandaag, zeer leuk kuststadje en speciaal door het dichte scheepsverkeer (we hebben veel dichter gezien dan op deze foto)

image

Jammer genoeg was er ook kermis (en daar konden we echt niet aan ontsnappen).

De camping  valt me wat tegen, maar dat is dan weer leuk aan trekken.  Morgen weer beter.

Het weer is echt mooier dan we ooit durfden hopen.  Ik voel me in een warm land maar dan met draaglijke temperaturen.

AFSTAND: 65Km … Misschien toch iets te veel. 

QUOTE VAN DE DAG:
we gaan eten zoeken waarop Liv “gaan we met de auto?”
Vic “Ik en Liv gaan straks naar de kermis”

Dag2: lf1 noordzeeroute

We namen afscheid van het Conickplein (met de leuke gebreide tafeltjes, volgens Liv)

image

Direct kwamen we in de Antwerpse haven.
Fina, Esso, Total, Solvay, containerterminals, de grondverzakking aan de Scheldelaan …we hebben het allemaal gezien.
Een heel lang stuk haven, een totaal andere -ietwat surrealistische omgeving.
Bruggen die niet toe schijnen te gaan maar sluizen die een alternatief bieden. Ik hou wel van de haven … met weemoed aan de tijd dat ik in Bayer mijn eindwerk deed, zwaaide ik naar mijn oud kantoortje.
Maar het bleef wel duren, ter hoogte van BASF mocht het toch wel stoppen.

image

image

image

image

Vervolgens reden we de rustige polders van Zeeland in op zoek naar een estaminet maar we hebben het op een warm watertje vanuit de drinkbus moeten houden.

image

Alhoewel ik kamperen enkel als noodoplossing zag, reserveerden we er gisteren al één.  Den Inkel (met nabij zwembad … zeer belangrijk voor de kinders) maar helaas zonder restaurant (zeer belangrijk voor de ouders)

Onderweg oefenden we ook wat op ons Hollands.  De kinders zijn er hartstikke goed mee weg.  Angstaanjagend. 

Iemand vroeg me in de commentaren naar de ervaring met de weehoo.  Wel … vandaag was er constant ruzie om in de fietskar te mogen zitten ;-)

image

image

AFSTAND: 61km

Dag 0: fietsvakantie LF1 Noordzeeroute

Onze vakantie kon niet beter beginnen. Gisteren een geslaagde editie van Werchter classic … vandaag -met een vermoeid hoofd- inpakken, selecteren en wegen.
Nog nooit nam ik zo weinig mee en dacht ik er zo diep over na. Want alles wat je thuis laat is meegenomen.

image

Hier de cijfers (zonder mondvoorraad)

10,7 kg – slaapzakken, matjes , tent
15,5 kg – de weehoo
14,5 kg – fietskar
26 kg – kind 1
18 kg – kind 2
18 kg – fiets Annelies
18 kg – fiets Bjeurn
8,6 kg – achterzakken – witte set
13,2 kg – achterzakken – zwarte set (kleding)
4,2 kg – voorzakken – gele set
4,6 kg – voorzakken – blauwe set
6,6 kg – stapelzak achter (grijpvoorraad)
1,1 kg – stuurtas

Wat komt op een totaal van 159kg, meer dan ons eigen lichaamsgewicht. Precies zoals mieren.

Morgen eerste halte in Antwerpen, waar we Park Spoor Noord zullen aandoen.

Ik ga op reis en ik neem mee …. een helm?

De helm … meenemen of niet?
Voor de kinderen was t evident, maar voor ons (althans voor mij) stond het toch ter discussie. Een helm is immers per definitie lelijk en zonder is sowieso comfortabeler.
Mijn huidige exemplaar was geen optie … Ik haat dat ding … dat staat gewoon altijd scheef op mijn hoofd. Zelfs om naar t werk te gaan droeg ik hem niet meer.

Ne nieuwe dus … en deze keer niet via t internet maar gewoon in de winkel. Want een helm moet je passen (zei een wijs persoon me ooit)

Zo’n echte wielrennershelm …. dat zit het comfortabelst, dat weet ik … want de verkoopster verplichtte mee om er één te passen.
Ze probeerde me nog te overtuigen met het argument dat het toch gaat om comfort en veiligheid en niet om schoonheid. Maar daar kon ik me toch niet helemaal in vinden. Ze besloot dat ik er nog niet klaar voor was en verkocht me teleurgesteld een Nutcase.

image

Ach ja … een helm die je draagt is nog steeds veiliger dan een comfortabele en veilige helm die je niet opzet omdat je hem lelijk vindt.

Hoe zit het eigenlijk met jullie … dragen jullie soms een helm (en welke)?

Aftellen naar de vakantie

Ons vakantieplan begon ambitieus … gaan fietsen in Denemarken … maar zoals in de meeste projecten waren er wat evolutie, voortschrijdend inzicht en praktische overwegingen … welke leidden tot het finale plan (en waarschijnlijk mijn meest ecologische vakantie tot nu toe)

Het finale plan: “Een fietstocht vanaf thuis tot waar we geraken en we zien wel hoe we terugkomen”.

De route: “LF1 – Noordzeeroute” (waar we via Antwerpen, Stabroek, Middelburg op inpikken)

Het vervoer: Fiets met fietskar voor één kind, fiets met Weehoe voor het andere kind (en nu zie ik dat ik nog nooit geblogd heb over onze Weehoo, ik wist dat het erg gesteld was met mijn blog, maar ‘t is blijkbaar nog erger dan ik dacht … maar geen man overboord, na ons vakantierelaas weten zelfs mijn meest diagonale bloglezers wat een weehoo is).
Onze fietsen zijn maar basic, mijn middelbare schoolfiets waarmee ik ook probleemloos in Parijs raakte en Bjeurn zijn stadfiets die hij erfde van zijn papa. Meer moet dat niet zijn (maar toch droom ik van een Koga).

De voorbereiding: Deze is wel een beetje schandalig, gelukkig heb ik een fiets-expertvriendin en volgens haar is dit geen probleem (zelfs niet in het hoogseizoen).
We hebben een boekje met de route aangekocht, zijn lid van Vrienden op de fiets (overnachten bij gastgezinnen), de route is uitgestippeld, mijn fiets is getuned met een voorbagagedrager zodat ik daar ook fietstassen aan kan hangen.
Maar we hebben geen overnachtingsplaatsen vastgelegd (buiten de eerste, want in België hebben we nog connecties). We moeten zeker nog lichte slaapzakken, mattekes, en alles waar we nog niet eens aan gedacht hebben aankopen (en de komende weekends zijn sowieso al vrij druk). Onze nieuwe fietszakken zijn al wel besteld, maar nog niet geleverd. Aan Bjeurn zijn fiets en de weehoo moet nog wat gesleuteld worden. We moeten onze tent nog eens uittesten. En leuk vertier onderweg moet nog uitgezocht worden.

Het plan: Mikken naar 30km per dag (niet te ambiteus, ‘t moet leuk blijven … zeker voor de kinders) en we zien wel

 

Misschien heb ik nog wel nooit zoveel goesting gehad in mijn vakantie dan nu !!!

 

 

Parijs - Dag 6 - De laatste

image

image

image

image

image

image

image

De laatste uren nog even cityhoppen met de fiets.
Bergop naar de Montmartre, zoeken naar de Eiffeltoren, plat rijden aan l’Esplanade des invalides (duimspijkers op de weg kan je nu eenmaal moeilijk ontwijken), vlug het plakgerief gaan halen aan gare du Nord (fout, fout …. geen plakgerief bij de hand hebben), band plakken aan het Louvre (we kunnen dat echt al wel tegen een recordtijd), naar Ile de la cité de Notre Dame aanschouwen, aan centre Pompidou wat ronddrentelen om tenslotte aan Place des Vosges nat geregend te worden.
Gelukkig hebben we voor natte momenten nog ons kleurboek.

En uiteindelijk blijkt de trein altijd weer een beetje miserie.
Onze fietsen waren -ondanks het ingewonnen advies en alle noodzakelijke maatregelen (fietshoes, voorwiel gedemonteerd)- niet welkom.
Op hulp of advies waar we de fietsen moesten zetten konden we al helemaal niet rekenen. We kregen enkel de opmerking dat we onze fiets moesten opplooien (ja natuurlijk) en dat we dat op voorhand moesten gedaan hebben en dat we niet gingen meekunnen (we hadden nog 15minuten)
Uiteindelijk werden we nog wat uitgescholden omdat we zogezegd niet met een gewone fiets op de thalys mochten, en dat ze de trein niet met ons gingen laten vertrekken, omdat we geen dank u gezegd hadden toen iemand toch een van de fietsen verplaatste naar een ander treinstel dan waar ze ons eerst naartoe hadden gestuurd.
Leuk is anders, ik heb al stress om sebiet uit te stappen.

Maar kom … uiteindelijk koste de terugrit ons €22, misschien moet je daar wel wat voor over hebben.

En daarmee is de reis ook weer gedaan, en kijken we uit naar het volgende weekendje weg.
Follow my blog with Bloglovin

Berlijn

5 dagen trokken we naar Berlijn … Bjeurn en mezelf.
De eerste keer dat ik zolang zonder mijn kinderen was, en raar maar waar (alhoewel volgens mijn verwachtingen) … ik heb ze niet gemist (waarschijnlijk omdat ik wist dat ze in goei handen waren).
Ik verdenk* ze er trouwens van dat ze ons ook niet zo hard gemist hebben (alhoewel, we wel nooit meer zonder hen op reis mogen gaan … aldus Liv en Vic).
Toch hebben ook de kinders spannende avonturen meegemaakt, Liv bv. maakte van zeer dichtbij en niet op zo’n aangename manier kennis met de loopband en boekentassen zijn tot op heden spoorloos (doch vervangen door een schoon My Little pony exemplaar, wat dan weer een hééééél leuk gevolg is)

Als leidraad voor onze citytrip gebruikten we het boekje 100% Berlijn en de app “Berlin City Guide van Tripadvisor“.
Op citytrip zonder advies uit een boekje of van een app, dat doe ik niet meer. Al teveel ‘op de wilden boef’ ergens binnengestapt en teleurgesteld geweest dat ik toch niet dat charmante plekje vond.

Hieronder nog mijn toppers

BEZIENSWAARDIGHEDEN

Reichstag
Dit was één van mijn absolute favoriete bezienswaardigheden.
Een ferm staaltje integratie van moderne architectuur en bewaren van originele aspecten.
Een aanrader bij de aanvang van je citytrip, je krijgt een goed beeld op de stad en de geschiedenis van het gebouw (en Berlijn) via de geleide (met een oortje, in het Nederlands) rondleiding door de glazen dakkoepel.
Wel niet gaan als het te hard gesneeuwd heeft want dan zie je niets meer door de koepel (bij ons was ‘t al op ‘t randje, soms moesten we bukken voor een sneeuwvrij plekje te vinden om door te kijken)

IMG_3348

IMG_3359

IMG_20130208_141806

Berlin145

Berlin141

De vele gezichten
We hebben veel gewandeld … eerst 2 dagen Oost Berlijn en daarna het centrum en West Berlijn. Zoveel gewandeld dat we allebei een blessure hebben opgelopen en helemaal geradbraakt terugkwamen.
Berlijn heeft verschillende gezichten, van historisch (de Dom, BrandenburgerTor, ….) , tot ultramodern (Sony center,  Fernsehturm, …) en niet te vergeten de kolossale, uniforme, rechtlijnige sovjetsfeer (Frankfurter allee, Karl Marx Allee en de rest van OostBerlijn) en de stad ademt gewoon nog zijn geschiedenis uit, alles is nog zo aanwezig.


Berlin60
Berlin231
Berlin232
IMG_3312
IMG_3331
IMG_20130209_133543
Berlin275

 

Berlin218

Pergamonmuseum
Ik ben niet zo’n museumganger, maar dit was toch wel impressionant.
Stukken Pergamon-altaar, een gedeelte Ishtar-Poort van Babylon, …. zijn daar immers opnieuw opgebouwd, binnen in een museum. Groots.

Topography of Terror
Een tentoonstelling over de nasi-misdaden. Zeer aangrijpend en wat mij betreft een must, want dit mag nooit worden vergeten. Wel genoeg tijd voor uitrekken

Checkpoint Charlie
En dan vooral voor het openluchtmuseum ernaast, omdat die muur ineens wat tastbaarder lijkt.
Berlin252

 

LOPEN

Tiergarten
In Tiergarten zijn er 2 looptoeren aangegeven, 5 of 8km. De looppaden zijn goed, breed, behoorlijk goed aangegeven, met zachte ondergrond. Behoorlijk perfect dus, het enige dat jammer is, is dat je wel regelmatig een drukke baan moet oversteken.
Het buitengewone zicht op Holocaust Monument, Brandenburger Tor en Siegessäule maakt dan weer veel goed.
IMG_20130207_121334

Berlijnse muur
De tweede keer kozen we voor de Bernauer Straße, hier staat nog een behoorlijk stuk Berlijnse muur, met gedenktekens. We liepen ook wat door de parkjes in deze straat (Park am Nordbahnhof, Mauerpark), zeer de moeite (een second nadat deze foto getrokken is, ben ik trouwens super hard over een ijsplek gevallen, gelukkig was Bjeurn zo verstandig om daar geen foto’s van te trekken … de muur achter mij is niet de Berlijnse muur trouwens)
IMG_20130209_100111
IMG_20130209_092350

 

HORECA
Ik zou veel kunnen aanraden, hieronder een strenge selectie

Yumcha heroes
Een chinees restaurant, maar niet te vergelijken met de afhaalchinees hier om de hoek, geen vettige grote porties. Het eten hier was echt overheerlijk en de prijs zeer schappelijk.

Cookies Cream
Om hier te geraken moet je langs een dienstingang tussen 2 winkels passeren langs de afvalcontainers. Je denkt dat je verkeerd bent tot er een grote luster oplicht aan de ingang. Boven een donkere club ligt het restaurant. Industrieel, in stijl niet te vergelijken met de donkere club eronder, vegetarisch en echt overheerlijk. Vriendelijke bediening door hipsters. Wel wat duurder, maar het was het waard. Reserveren is wel nodig.

Cafe Tasso
In Oost Berlijn in de statische frankfurter allee. Ik had niet verwacht dat ik hier lekker zou kunnen lunchen in een boekenwinkeltje tussen het antieken meubilair. Zeer charmant en zeer smakelijk.
Berlin42

Wohnzimmer
Eén van de cafés waar je nog mag roken. Voor ons was er geen plek meer, maar het zag er hier wel zeer gezellig uit in de oude zeteltjes en bankjes.

Hops & Barley
Deze was speciaal voor Bjeurn, dat is immers een amateur brouwer. In dit brouwerscafé  stonden de brouwketels te pronken, de uitbating was vrij alternatief en de klanten feitelijk ook (denk aan honden, metal en tatoes), toch was de sfeer zeer relax en aangenaam. En als belangrijkste … het bier was héél lekker en behoorlijk hoppig (het heeft zijn naam dus niet gestolen)
IMG_20130207_182518
Berlin47

Brauhaus Lemke
Zelfde verhaal als het vorige, als je van goed bier houdt, kan je hier -onder de spoorweg- komen eten. De brouwketels staan in het restaurant. Het eten is eerder doorsnee brasserie-eten, lekker maar niet spectaculair
IMG_20130209_182157

Ost-west-café
Dit kwamen we tegen tijdens het joggen en ik had echt spijt dat ik hier niets kon gaan drinken. Een café met geschiedenis.
IMG_20130209_095432

Sorgenfrei
Een charmant jaren 50, 60 cafeetje dat tevens een winkeltje is met meubeltjes en prullaria. Zeer charmant, een aanrader. De snacks zijnzeer eenvoudig (toast Hawai, ….) maar soms moet dat niet meer zijn.
Berlin244
Berlin247

 

 

SHOPPEN
Ik was ervan versteld hoe weinig we geshopt hebben (dat heb je misschien als je met een man op stap bent). Toch sleurde ik Bjeurn een stoffenwinkeltje binnen.

Frau Tulpe
Soms heb ik het gevoel dat internet de wereld héél klein maakt, dat was hier althans het geval … leuk winkeltje, maar de meeste stofkes kende ik al … daarvoor moet je dus niet persé in Berlijn zijn.

 

 

Op prospectie

Ik mocht iets schrijven voor de webshop Campz.
Daarmee … even op prospectie … en ik zie ineens allemaal dingen die ik nodig heb.

  • Trailschoenen (heb je dat feitelijk echt nodig als je eens wat wil gaan trailrennen? … misschien eens hier navragen)
  • een deftig hoofddeksel voor tijdens mijn fietsvakantie (of kan mijn oude lelijke klak er ook nog mee door?)
  • thermische ondergoed (want dat is zo zalig)
  • een klimbroekje voor Bjeurn (misschien nog een kadotip, dat zal voor volgend jaar voor zijn verjaardag zijn … check)
  • een superlichte handdoek die weinig plek inpakt (want gegarandeerd, zullen mijn fietszakken -die ik ook nog moet kopen- goed vol zitten op onze fietstrip)
  • een fietsendrager voor achter op de auto (want we hebben veel fietsplannen dit jaar)
  • een multifuctioneel werktuig (want de fietstocht is zonder mannen, en dat zijn degenen die meestal zo’n tool meehebben … voor mij is echter een light versie met als functie kurkentrekker en mes om de bokes te plakken al wel voldoende)
  • een lichtgewicht kleine slaapzak, die heb ik ook nog nodig, met zo’n zijden slaapzakje voor erin (want ik ben een kouwelijke)
  • wandelschoenen, want wandelen doe ik altijd met sportsloefkes (en bij een dropping eindig ik gegarandeerd met natte voeten … maar wandelschoenen zijn jammer genoeg altijd zo lelijk en duur)

… gek toch, dat kopen zo leuk is
… geen wonder dat reizen zo duur is, als je ziet wat je daar allemaal voor nodig hebt

… nog even wachten toch maar !!!

 

 

De Moeren

Ijzertoren

We gingen op weekend met de familie en we deden daar van Kortemark (wat bedovergrootouders bezoeken in hun graf … en het was er het weer voor … mistroostig), Lo-Reningen (en bezochten daar de fabriek van de lekkerste koekjes), Veurne, Diksmuide (Ijzertoren, biomarktje, begijnhof) , Oostduinkerke (het subtropisch zwembad) en dan deden we ook nog iets speciaals … BOLTRA

Wie ooit eens naar de Westhoek gaat en een leuk vertier zoekt, raad ik aan om eens hier contact mee op te nemen ( Café “De Nieuwe Wandeling”, Wijnendalestraat 123, 8600 Beerst, Tel: +32 51 51 13 21).
Achter het café is immers een heuse Boltra-baan. De uitbaatster legt met plezier de regels uit en de omkadering is als in een kringloopwinkel (jammer genoeg zijn de meubels niet te koop).
Het spel is eenvoudig doch grandioos … gooi zover mogelijk, maar niet tot in de goot.

De twee sterspeelsters … Liv en haar meetje.

Boltra

Als je teveel aan het Ijzerbier zit, worden de kinderen wel wat flou

Ik zie mijn kinderen al wat flou door t ijzerbier

Liv was de topspeelsters vooral om het feit dat ze net genoeg kracht had om de bol tot zijn gewenste punt te krijgen. Vic geraakte echter maar een paar meter ver, waardoor hij eerder een belemmering was voor de ploeg van ‘de jongens’ … hij was eigenlijk een beetje onze ‘mol’

Boltra

De meisjes zijn gewonnen … en ons molleke vond dat ook leuk

IMG_3006

Initiatie fietsvakantie

Dit weekend mochten we proeven van een initiatie fietsvakantie door gevorderden (lees … we mochten een weekendje mee met een koppel dat dit wel meer deed).

Voor ons was ‘t de eerste keer, dus eigenlijk best wel spannend. Ten eerste “het was de eerste keer”, ten tweede hadden we wat schrik dat onze kinders het maar niets zouden vinden en ten derde kenden we het andere koppel eigenlijk helemaal niet goed.

Buiten de route*bleek alles echter super goed mee te vallen. Het weer was prachtig, het gezelschap was super, tussen de kinders klikte het, de trekkershutten (die wij als eerste hebben bezet … en bijgevolg altijd voorrang krijgen op de rest) in het prachtige domein van Huizingen waren zeer in orde (enkele kinderziekten zoals een koude douche deden daar niet aan af) en fietsen is eigenlijk ook gewoon héél leuk.

Wat de kinders betreft, was ik mis met mijn prognose… ik voorspelde dat na 2km de vraag zou vallen “zijn we er bijna?”, maar neen … ‘t was pas na 4,5km. Ze vonden het dus leuker dan ik verwachtte. (maar ze deden ook wel meer dingen die ik niet verwachtte … slapen in de fietskar bv)

De eerste dag legden we 67km af en de volgende klokten we af op 54km. Dat bleek zeker genoeg, maar niet overdreven.
Ook had ik de eerste keer spijt van de aankoop van mijn nieuwe fiets. Dit is echter echt een zware stadsfiets, maar op de hellingen minder geschikt. Op den Alsemberg bv. kreeg ik mijn wiel amper rond getrapt.

Ondertussen droom ik al van een fietsvakantie** op het vlakke (of met een andere fiets)… en onthoud ik de lessons learned.

  • een lekkende drinkbus in een waterdichte fietszak is niet zo praktisch
  • goed trekgerief (waterdichte grote fietszakken vanvoor, vanachter, op ‘t bagagerek) is toch wel handig …
  • plaats sparen (kleine slaapzakken, speciale superabsorberende kleine handdoeken, …)
  • Bespaar niet op een lange broek voor ‘s avonds
  • Handig onderweg … WCpapier, vochtige doekjes, schotelvod, een mes om bokes te smeren
  • neem ook de zwembandjes mee (bespaart stress in het zwembad)
  • zorg dat je man in goei conditie is
Nog even de beelden laten spreken

 

20120908 Fietsvakantie

We hadden dus zeer goed weer

20120908 Fietsvakantie

lekker lui in de kar … let ook op het feit dat je 2 paar schoenen in de kar ziet (dit bedoel ik dus met “zorg dat je man in goei conditie is”)

20120908 Fietsvakantie

Mijn kinders hebben trouwens wel fotografisch talent

20120908 Fietsvakantie

Ambetant

20120908 Fietsvakantie b

en zeker met karrekes

20120908 Fietsvakantie

Ziet ze gaan

20120908 Fietsvakantie

onverwacht bezoekje aan de ‘tuin der onlusten’

 

*de route was niet zo pittoresk als gedacht (denk aan “kilometers Woluwelaan”), gevaarlijk op sommige punten (veel verkeer) en volgens mij de laatste jaren helemaal niet meer herzien (denk aan “de Brusselse ring moeten oversteken over de baan, terwijl er ondertussen een schone nieuwe fietsersbrug over de ring geplaatst is”). Eigenlijk zou de route beter ofwel eens aangepast worden, ofwel samen met de gordel verdwijnen.

**tips altijd welkom

 

 

De vakantie

De vakantie in ‘t kort

  • Italië (36° tot de regen kwam en de temperatuur tot 20°C daalde) daarna gevlucht naar bij Dyon (30°C)
  • Kamping1 .. pitoresk, rustig (als enige kampeerders daar, want volgens mij was het eigenlijk helemaal geen kamping), agritoerisme (met paarden, honden, zwijnen, varkens, geitjes, wijngaarden, olijfbomen …..), sympatieke uitbating en gemoedelijke zuiderse sfeer.
  • Kamping2 … de vreemde eend in de bijt waren wij, als enige Belgen tussen allemaal Nederlanders. Kamping minder pitoresk maar met super lieve en toffe uitbaters!!! Dat mag gezegd.
Impressies
  • Nederlanders lijken professionele kampeerders, op kamping 2 was zoveel luxe hadden dat ik me afvroeg of het nog wel kamperen was. Alles op een ergonomische hoogte (wij maar koken op de grond), de meest comfortabele stoelen, zelfs iedereen had een wasrek (en ik was al zo trots dat we hadden gedacht aan een touw en wasknijpers)
  • Fietsen met een kind achterop, bij +30°C in de bergen (hoewel Bjeurn beweert dat het maar heuvels waren) lijkt wel een beetje sterven (gelukkig had ik een goei supportersploeg mee)
  • Hoewel we een speciaal kampeerkarreke hadden gekocht om achter de auto te hangen, waren we nog ferm volgeladen. Ik snap echt niet meer hoe we dat vorig jaar deden met dakkoffer ipv karreke, 3 fietsen ipv 4nu, 2 buggy’s ipv geen nu.
  • In Italië gebruiken ze geen pinkers, de vrachtwagenchauffeurs dan weer wel, maar die vergeten ze dan weer dikwijls af te zetten (waarschijnlijk omdat ze niet gewend zijn om dat ding te gebruiken als ze met de auto zijn)
  • De wegenwerken leken ons te achtervolgen
  • Het hoogtepunt van Liv haar vakantie was hoogstwaarschijnlijk héél den dag filmkes mogen kijken in den auto (waar is den tijd dat kindjes zich nog entertainden met zwaaien naar de andere auto’s … en ruzie maken)
  • Frankrijk is en blijft een prachtig land
  • Italianen zijn super vriendelijk
  • Een siesta is een noodzaak op vakantie (want vakantie is vermoeiend als je om 7u uit de tent gebakken worden en de jongsten pas om 21u30 ten vroegste gaan slapen)
  • Italianen spreken enkel Italiaans
  • Onze dochter trekt haar plan in ‘t buitenland, de rekening vragen in ‘t Italiaans of in ‘t Frans, allemaal geen probleem voor haar
  • Het was de vakantie van de apps. GPSapp, woordenboekapp, toeristische apps, …
  • We zaten met een kaka-, een nazeg- en een hondenfase
  • Naar ‘t WC gaan met een rol WC-papier in je handen … dat went niet
  • Een hondenfase kan lang duren
  • Vic hysterisch vertellend  brullend dat een mier hem had opgegeten
  • Liv die ineens -out of the blue- verkondigt “Spak is onze allerbeste vriend hé” (voor de insiders)
  • Wij zijn ook op weg om professionele kampeerders te worden als ik zie wat we al van gerief hebben en kijk naar de lijst van alles wat we nog gaan bijkopen (weliswaar geen wasrek)
  • Bij +30°C vergeet ik mijn leuze “Als je er niet gelopen hebt, ben je er niet geweest”

 Volgend jaar (lessons learned)

  • Minder ver … 1650km gaat erover
  • Minder warm … 36°C gaat erover
  • Vroeger vastleggen van de reis en overnachtingsplaatsen boeken
  • Spotify abonnement nemen en muziek via iPad / iPod / smartphone beluisteren
  • Langer dan 2 weken op verlof
  • De kaartjes op tijd versturen zodat ze voor een keer sneller in België toekomen dan wijzelf (alhoewel de post mee schuldig is)
 Foto’kes

SAM_3313

De fietsers (toen ik nog kon lachen)

SAM_3380

Mezelf op de fietstocht toen het eigenlijk al helemaal niet meer ging

vakantieitalie2012 626

Smak smak smakelijk (en moest ge ‘t u afvragen, neen, ik ben niet terug zwanger, dat kleedje geeft alleen die impressie)

 Instagrammekes

Een van onze vakantiezwijnen #camping #italie

Eén van onze vakantiezwijnen, entertainment gegarandeerd !!!
Zondvloed in #Italie #eng #auto

Sfeerbeeldje van een bangelijk moment in de auto
Siesta

Schoon, kindvriendelijk strandje met gratis strandstoelen en parasollekes, de spoorlijn aan het strand namen we er dan maar bij (in Pedaso Italië)
Vakantiesfeer

Schoon zicht vanuit Fermo

 

Vakantie

vakantieitalie2012 432

Dat we vertrokken waren, dat hadden jullie waarschijnlijk al wel door.
Een vakantie op een plaats met een minimum aan internet … stel je voor … en dat ik dat geeneens erg vond … onvoorstelbaar.

In elk geval, we zijn al weer 2 dagen thuis. Twee drukke dagen, ‘t kampeergerief terug sorteren  en organiseren voor volgend jaar, de was bijwerken, en nog allerlei kleine taakjes. Want tijdens de vakantie zijn we erg bezig geweest met onze ‘Getting Things Done’, we hebben onze todo-lijst volgepropt en Bjeurn en ik verwachten nu super productief te worden.

Waar we ook veel tijd in hebben gestoken dit weekend, was onze pelouse. We vertrokken na een regenachtig weekend waarin het onmogelijk was om het gras nog eens te maaien en toen we 12 dagen later terugkwamen kwam ‘t gras tot aan mijn kuiten en stond het paadje naar de voordeur (waar nog geen tegels gelegd zijn) vol met gele bloemen (aka onkruid).

Tussen de regels door kon ik lezen dat ‘de mensen’ erover spraken !!! En dat kan natuurlijk niet zijn, over alles mag er geroddeld worden maar niet over mijn groene (nog) klavervrije gras !!!!
Ondertussen zijn we terug de schande voorbij (enkele de biezekes nog, maar de perfectie wordt hier nooit nagestreefd)

En nu is het zondagavond en ben ik klaar om weer (met maar een beetje tegenzin) in de mallemolen van de werkende mensen te stappen.

Het vakantieverslag volgt natuurlijk nog, want deze was weer geweldig doch veel te kort (héhé cliché) !!!

Vakantiestress - de kidsID

Voor iemand die zo georganiseerd is als ik (beweer te zijn), heb ik wel een serieuze steek laten vallen.

De kidsID namelijk, hieraan dacht ik een dikke week op voorhand. Dinsdagavond 3 juli stuurde ik een mailtje naar de gemeente om de opties te bekijken. Het antwoord was het volgende

De aanmaak van een KIDS ID kan 2 tot 3 weken in beslag nemen.
Een spoedprocedure is mogelijk en kost €110 (dag aanvraag + 3) of €175 (dag aanvraag + 2).
U kan ook eventueel een reispaspoort aanvragen. De levertermijn bedraagt hiervoor 8 werkdagen (2 weken en kost €41)

Wat googelen leverde me ook op dat het kind aanwezig moet zijn bij de aanvraag en dat je een geldige pasfoto nodig hebt (doeme toch, die schoolpasfoto’s met hun lelijke achtergrond kunnen ook al niet dienen).

Even overwoog ik om zonder kids-ID te vertrekken, maar met een doortocht door Zwitserland zagen we dat niet echt zitten. Eén weekend heb ik er over nagedacht en tegen iedereen over zitten mopperen tot ik besloot “Zet u erover, betaal dat gewoon , en stop met zagen”

Vermits ik werk en de kinderen naar de speelpleinen gaan, was enkel de dinsdagavond als het gemeentehuis lang open is een optie. Een simpele rekensom ‘dinsdag +3 dagen=vrijdag’ leerde me dat ik €110 per kind moest betalen en dat we dan volgens plan … maandag in de vroegte konden vertrekken.

Dinsdagavond dus maar de drukte in ‘t gemeentehuis trotseren, want natuurlijk komt iedereen liefst buiten de werkuren.

Maar … MISPOES. Op de gemeente wisten ze me te vertellen dat ze woensdag gesloten waren (ah ja, 11 juli, op mijn werk is dat geen feestdag, dus die was ik vergeten in mijn rekensom) en dat die 3-dagen regel enkel telt als je voor 15u komt (dat kon ik niet weten). En zo was het ineens +2.

nieuwe opties
Afhalen vrijdag 13juli -> €210 per kind (met een internationale reispas met spoedprocedure)
Afhalen maandag 16juli om 10u -> €110 per kind
Afhalen dinsdag 17 juli om 10u -> €175 per kind

Mijn brein ging aan volle toeren. Ik probeerde nog te onderhandelen (spoedprocedure +2 dagen voor de prijs van één van +3 dagen), maar onderhandelen is iets wat je op de gemeente dus niet moet proberen.
Ondertussen lag Liv op de grond en krijste de boel bijeen omdat ze dacht dat ze zo’n pakje ging krijgen zoals de kindjes op de flyer (zie foto), en stond Vic aan mijn been te jengelen dat hij pipi moest doen (en hij had dat al in de auto ook gezegd, dus ‘t moet wel héél dringend geweest zijn). En kon ik alleen maar denken ‘fuck, da’s veel geld’

Even nadenken en de man consulteren tijdens Vic zijn plaspauze. Bjeurn vond dat we het toch maar moesten betalen, en ik bleef het gewoon decadent veel geld vinden. Terug aan de balie bestelde ik 2 kidsID’s zonder spoedprocedure voor €6. En ik voelde me opgelucht.
Nieuwe opties … andere bestemming, of omrijden via Frankrijk (en voor €420 kan je natuurlijk al een eindje omrijden)

Héhé, ik weet dat ik te laat was met de aanvraag, en ik had het moeten weten, maar toch kan ik me geweldig ergeren aan de hele administratieve malemolen.
Ik ben immers niet de eerste en zeker niet de laatste die beroep zal moeten doen op de spoedprocedure voor de kidsID. (naar ‘t schijnt gebeurt dat zelfs in de beste families hé Annick)
Ik begrijp niet waarom ze dat ding niet verplicht maken en direct meegeven met de geboorte, en u  waarschuwen als het vervallen is. Want dat wist die man van de gemeente me ook te vertellen, dat veel mensen op reis willen vertrekken en te laat merken dat hun kids-ID niet meer geldig is.
En ik snap ook niet waarom dat ding 2 à 3 weken tijd nodig heeft om aangemaakt te worden, dat in deze moderne tijden.

Ik zeg het u … vakantie = 2 weken stress + 2 weken genieten. Dit heeft volgens mij hetzelfde resultaat als 4 weken werken.
Neen … nu serieus … ik kijk er serieus naar uit, naar die vakantie.

Vakantiestress

Kennen jullie dat ook … vakantiestress?

Grote vakantiepuzzel

  • Een grote vakantiepuzzel voor de opvang van de kinders die al aan zijn 4e revisie toe is
  • Elke week een nieuwe locatie voor het brengen en halen van die kinders
  • Een belastingsbrief die weer op de laatste nipper ingevuld wordt
  • KidsID die nog niet is aangevraagd
  • Kampeergerief dat je nog moet kopen / verzamelen / zoeken / inpakken
  • Een auto die te klein is
  • Ellenlange todo-lijstjes
  • Al die mensen die je eigenlijk nog eens moet uitnodigen in je nieuwe huis
  • Agenda’s die vol zitten voor je ‘t merkt
  • GPS’en die hun weg buiten de BeNeLux niet kennen
  • Een kind dat verjaart in de grote vakantie … en eindelijk een feest wil geven
  • Kinderen die helemaal uit hun routine zijn, niet goed meer slapen en ook niet meer luisteren

Vakantie … ‘t is leuk, maar alles wat erbij komt kijken …. héhé

Dag 11: Naar huis met beginnersfouten

 

We maakten wat beginnersfouten. Naar huis rijden op een zwart weekend … fout, fout, fout!!!
Denken dat je wel chambres d’hôtes vindt zonder reserveren … mispoes!!!

We reden dus maar door tot een uur of drie in de nacht. Een middagdut doen de kinderen van ons niet graag en nu dus ook niet. Onze jongste sloot pas rond halftwaalf de ogen en de oudste gaf pas om één uur op. Dat belooft een toffe dag morgen (not).

We hielden ons maar bezig met het observeren van onze medereizigers. De knalgele hummer met 2 jetski’s en 3 quads achteraan won de verkiezing van de decadentste.

Wat opvalt is dat veel mobilhomes nog een vespa meenemen of zelfs gewoon ne Smart in een aanhangwagen mee trekken. Of als je echt eens zot wilt doen, een buggy, zoals deze hier op de foto.

Ook vragen we ons af hoe we volgend jaar alles gaan meekrijgen, we merkten op de camping namelijk op dat we nog niet volledig geëquipeerd zijn, maar onze auto zit wel helemaal vol.
Een aanhangwagen met mogelijkheid om fietsen erop te zetten lijkt voorlopig de grootste kanshebber.

Verder verwonderderen we ons erover dat er op een afstand van 250km geen diesel te verkrijgen was … en we waren content dat wij ne naft bezitten.

Aan het wegrestaurant spotten we ook nog Tine Embrechts en 3 van haar stoere vriendinnen.
En we mochten zelfs de billen van één van die vriendinnen bewonderen toen die nietsvermoedend in haar onderbroek flaneerde.
Het hoogtepunt van een niet zo memorabele dag.

image

image

image

image

image

image

Dag 10: Fietsen vinden wij plezant, olifant, olifant!!!

image

image

image

De 17km die we vandaag reden mag je dubbel tellen.
De eerste 5km was eerder geschikt voor mountainbike ipv voor een stadsfiets met 2-jarige erop. Het tweede deel was eerder bergachtig. Ik ben deze vakantie geconfronteerd met de limieten van mijn fiets. Maar dat maakt dat ik des te trots mag zijn.

Ook Liv heeft deze vakantie goed gefietst, samen met haar vakantievriend Fynn maakte ze de camping onveilig.

Ook stokken verzamelen was een hit .. zowel bij Liv als Vic.

Jammer is een siesta bij ons kinders geen succesnummer. Behalve vandaag dan… een schattig voetje tegen de binnentent gaf een volledige overgave aan.  

Op pestaurant wordt door de kinders ook geapprecieerd, het is immers vele leuker om daar uw bord niet leeg te eten.

Dag 9: druk programma

image

image

image

Een klooster (monestir de sant pere de rodes) bezocht in de bergen … zeer de moeite, vooral het schoon zicht vanop de bergen op de zee… onmogelijk om op foto vast te leggen.
Iets gegeten beneden aan zee (El Port de la selva)
Gezwommen aan een prachtige kleine baai op een keienstrand (cala tamariua), in het gezelschap van wat alternatief volk (met of zonder zwembroek aan).
Een beetje gefietst in het natuurpark bij El Cortelet, waar een hele waaier aan vogels te spotten zijn. Jammer genoeg is juli hier geen goede maand voor vogelaars.
Hier is zoveel te zien, van Girona hebben we enkel nog maar het busstation gezien, de kust is nog zoo lang en er zijn nog zoveel bergdorpjes en bergzichten die ik nog wil ontdekken.
Maar de dagen tikken ongenadig verder.

Dag 8: zon, zwembad en gras

“Op vakantie met de kinderen zorgt enkel voor een ander uitzicht. Als je dat weet en aanvaardt bespaart dit een heleboel frustraties”: zei een ervaren mama campeerster me.

En inderdaad, op vakantie zijn ze ook moe, moet er evengoed 3 keer per dag eten voorgeschoteld worden, zijn ze ook soms ongehoorzaam, schieten ze in een colère en willen ze niet slapen.

En het Spaanse ritme doet er zeker geen goed aan.
Pas opstaan om 8u maar avondeten op verplaatsing gaat ook pas vanaf 19u30. Lange dagen dus … wat resulteert in vermoeide (en vermoeiende) kindjes. Een rustdag camping werd ingelast. Zalig voor de kindjes … want er is een leuk zwembad.