Annelyse

En dit hebben we deze les gedaan … een foto omvormen tot puzzel, wat puzzelstukskes ernaast leggen. Ik wou de puzzel ook nog op een tafel leggen, maar ik vond op ‘t net geen mooie foto van een tafelblad.

De twee puzzelfoto’s waren voorbeeldfoto’s van Jasmijn, maar ik vond ze wel leuk. De bovenste foto toont immers een beeld waar ik op ‘t werk zowat dagelijks in vertoef.

En daarna heeft Jasmijn ons nog iets super geleerd. Je kan blijkbaar op het net photoshop actions downloaden. Die actions zijn feitelijk iets gelijkaardigs als ‘macro’s’. Hiermee doet het programma alles automatisch… zo vind je er ook om het puzzeleffect (dat wij manueel gedaan hebben) met één klik uit te voeren.

Op nen hip en ne wip transformeerde ik dan de foto van Vic naar deze kubus met een gedownloade actie. TOftof, gemakkelijk en de mogelijkheden zijn legio.

Hieronder de tutorial om ‘actions’ te gebruiken.

1. download een actie bv. hier, hier, hier of hier
   
2. dit is meestal een -zip bestand, unzip dit
3. Plak de atn-file (actiefile) bij de acties in photoshop om te weten waar dit is kan je best photoshop openen en in het ‘windowvenster’ de ‘actions’ openen. Dan kan je via het menutje hiervan kijken waar de acties gesaved staan.
4. Open je foto die je wil bewerken in photoshop
5. Open het actievenster window->actions
6. zoek de gedownloade actie in het venster en speel deze af in je foto die je wil bewerken.

Ik doe mee …omdat

• Plastieken zakjes meesleuren NOT DONE is (fashiongewijs dan … en ik durf me er soms aan te bezondigen … oh jee, daar gaat mijn reputatie)
• Bjeurn en mijn mama trots zullen zijn omdat ik recycleer
• ik een gordijn en twee kussenslopen heb liggen waar ik anders toch niets mee doe
• omdat ik de tutorial geniaal vind (vooral het efficiënte stofgebruik en het zakje om de tas in op te bergen)
• ik eloleo haar kringloop-project zo geschift vind dat ik erdoor geïntegreerd ben geraakt

Mijn conclusies

• ik stik duidelijk een pak trager dan eloleo, want ik zat juist boven het uur per zak
• er kruipt meer draad in dat ik dacht (daarmee dat ik nog maar 1 zak klaarheb van de 3 die ik ging maken, rolleke wit garen is op)
• Ik ga ze gebruiken, die zakskes. Die mottige stofkes lijken me ineens veel schoner (of is dat een eigen kind, schoon kind syndroom).

Update: ik heb ‘t  zakje al liefst twee keer kunnen gebruiken vandaag

Jeuj, ze vond het leuk

Ik maakte de buttercup bag, wat achteraf héél grappig was omdat ik dezelfde terugkreeg. Ideaal want ik heb het gehad met tassen maken, en deze ontbrak nog in ‘mijn’ collectie.

Een zakdoekenzakje, met olifantenlint op en een zakje afgewerkt met biais. Over het laatste heb ik héél hard getwijfeld of ik het wel zou opsturen, omdat het toch wat moeilijker was dan ik eerst gedacht had en dat het niet héél proper is afgewerkt. Je ziet het niet op de foto, maar aan er zitten ook zijstukken aan het zakje, en ‘t is blijkbaar niet zo simpel om deze er proper in te zetten.
Maar ik besloot het dan toch maar mee te sturen als ‘extra’.

Ah ja … en de stofkes zijn weeral ‘IKEA’ (het blauwe stofke is trouwens héél populair tegenwoordig heb ik gemerkt)

Een anamorfose, hebben jullie hier al van gehoord? Ik in elk geval nog niet voor deze les.

Het is iets héél complex maar het komt erop neer dat een tekening/foto/schilderij kortom een beeld, zodanig vervormd is, dat het maar uit 1 hoek of optische voorwaarde zichtbaar is.

Enkele voorbeeldjes hieronder. Hier wordt het originele beeld gezien door spiegeling in een cilinder of kegel.

In de les hebben wij ook zo’n cilinderanamorfose gemaakt. Het geeft een leuk effect en grappig is dat als je er een spiegelende cilinder opzet dat je de foto ziet rechtkomen, de gebouwen, personen staan dan recht op het blad in hun normale verhoudingen, héél bizar.

Met photoshop is ‘t vrij simpel, maar kan je je inbeelden dat tijdens de renaissance veel schilders met deze techniek werkten?

Hoe doe je ‘t nu?

1. Kies een foto, liefst panoramisch (de breedte minimum dubbel van de hoogte)
2. De foto heeft liefst weinig details in de lucht en onderaan (een toren, boom of iets dat uitsteekt geeft altijd een leuk effect)
3. De horizon moet zo recht mogelijk en links en rechts van de foto moeten gelijkaardig zijn (dit omdat de kanten aan elkaar worden geplakt bij het eindresultaat)
4. Vervorm de foto zodat de hoogte en breedte gelijk zijn (image – imagesize – pas de hoogte aan, aan de breedte en zorg dat aspect ratio uitgeschakeld is)
5. Draai je foto ondersteboven (image – imagerotation – 180°)
6. Filter – Disort – Polar Coordinates (rectangular to polar)
7. Retoucheer de storende lijn (waar linker en rechterkant aan elkaar geplakt zijn weg)
   Soms geeft het een mooier effect om de foto terug te roteren.

En dit kan het effect worden (het stadhuis van Mechelen).

Ook met groepsfoto’s kan je leuke effecten verkrijgen.

Ze stond al een tijdje hoog op mijn verlanglijst … de Buttercup Bag (alweer gevonden in Eloleo haar lijstje … moet ik het nog zeggen)

De stofkes zullen jullie wel kennen (ik heb ze op andere plaatsen ook al gespot) … inderdaad IKEA. Omdat ze zo stevig zijn gebruik ik ze graag voor tassen. De nijlpaardenstof heb ik wel met met vlieseline verstevigd.
En kijk, zelfs 2 zakjes binnenin

Nu moet ik nog een badmintonzak voor Bjeurn maken, ik dacht terug de omkeerbare schoudertas hiervoor te gebruiken, tenzij iemand nog een leuke tutorial voor een grote zak heeft. (want 2 keer hetzelfde maken vind ik eigenlijk saai).
En ik denk ook dat ik aan de Sint (of naaipiet, wie doet dat eigenlijk), ga vragen om voor Liv dit tasje te maken.

En nu heb ik het wel een beetje gehad met de tassen. Tijd voor iets nieuws … kleren.
Ondertussen heb ik voor mezelf het gewaad ineengestikt (remember, dat kleedje dat ik maar bleef uitstellen?), maar de foto’s komen pas als Bjeurn terug thuis is van vakantie en ze kan trekken.
Ook een broek voor Vic staat op het programma en ik wil voor mezelf ook graag eens een rokje maken, maar ik ben nog op zoek naar een patroon naar mijn goesting …. want zo zonder patroon -chapeau voor degenen die dat wel doen- daar ben ik nog niet klaar voor.

Update: ik snap er niets van, ik heb blijkbaar helemaal de buttercup bag niet gemaakt, ik heb een ander patroon gebruikt dan wat in mijn link staat, en ik weet begot niet meer waar ik dit gehaald heb. Daarmee dat alle buttercup bags die ik zie er merkelijk anders uitzien dan de mijne.

Aha: het blijkt de Pleated Purse te zijn

Een kribbetas voor Liv, dat stond nog op mijne lijst. Zo ne zak waar pampers en reservekleedjes insteken. Ne zak die dag in, dag uit in de kribbe blijft hange … daar offer je je beste zak niet voor op, maar we hebben het natuurlijk ook wel graag mooi.

En voila, hierzie, gemaakt volgens deze tutorial, gevonden in de beruchte lijst van eloleo… een omkeerbare schoudertas (ik hou van omkeerbaar)

Eigenlijk had ik deze tas al een tijd geleden gemaakt, maar dom oh dom had ik de onderkant er verkeerd ingezet (de uiteinden aan de naad, terwijl de naad in ‘t midden moet), en ik had geen moet om het terug opnieuw te doen.

Nu met mijn nieuw machien heb ik héél de zak terug uit elkaar gehaald en alle zichtbare stiksels eruit gehaald (wat gemakkelijk ging omdat mijn spanning toch helemaal fout zat) en opnieuw gedaan. Content dat ik er nu van ben, zo’n schone regelmatige (al dan niet rechte … maar dat ligt aan mezelf) stiksels … en let ook op het siersteekje bovenaan het lint (ik hou ook van zo’n fantasiekes). Het nijlpaardje is ook een fantasieke, ‘t is immers een kindertas.Het stofke komt uit Ikea, maar velen zullen dat wel direct herkend hebben.

En wat nu met den Toyota … die staat terug waar hij thuishoort, ontspannen bij mijn mama op het schap. (de verkoopster van de winkel waar ik den brother -nog steeds naamloos-gekocht heb vertelde me dat Toyota er inderdaad voor bekend staat dat de spanning snel ontregeld geraakt, je kan ze wel binnendoen voor onderhoud, maar binnen de kortste keren is ‘t terug om zeep.) Ondanks de leuke initiatie zal ik hem niet missen.

Voila, hier is het resultaat. Aangezien ik nog wat groene wol over heb ben ik van plan nog een bloem te haken en te vervilten en deze op de tas te naaien.
Dit was echt een héél leuk en ook een zeer gemakkelijk project. Voor herhaling vatbaar zou ik zeggen, moest het niet zijn dat iets nieuws proberen altijd leuker is en ik nog een hele lijst vol ideetjes heb.

Het resultaat vind ik wel geslaagd. Ik had liever wat meer flashy kleurtjes gehad, maar zoveel keuze was er niet in de Veritas (en neutraal mag ook al eens natuurlijk)

Als doende leert men … dus ziehier mijn tips.

• het mooiste effect krijg je als je de geribbelde kant als buitenkant gebruikt. Dat bolt de tas mooi en krult hij wat naar binnen. Maar als je één of meerdere kleuren gebruikt is het wel mooier met de tricotkant naar buiten (kijk maar naar de scheidingslijn tussen de twee kleuren bij mij op de bovenste foto, dan snap je waarom)
• Mijn bodem was eigenlijk te groot voor de tas, maar ik heb deze gewoon vanaf de middenkant beginnen naaien tot aan de zijkant en de overschot heb ik langs de zijkant gewoon in de tas genaaid.
• geen paniek als het er niet super verzorgd uitziet, na het vervilten komt het allemaal in orde.
• om te vervilten, gebruik goede wol (100% wol niet super wash)

Toen ik Tijm haar handtasje zag was ik direct verliefd. Ik had nog nooit gehoord van wol vervilten, maar nu ga ik me eraan wagen. Met behulp van Tijm haar tips ben ik ook aan ‘t breien geslagen en ‘t moment van de waarheid is aangebroken, ik steek het ding in het wasmachine … benieuwd naar het resultaat.

Hier is het resultaat alvorens ik ze in de wasmachine steek. De tas (nog slap zoals je ziet) gebreid met speciale wol voor vervilten uit de Veritas. Je kan blijkbaar ook gewoon 100%wol kopen maar dan moet je wel opletten dat het niet “super wash” is (maar ik heb gewoon op veilig gespeeld). De tas is gebreid op naalden van 8mm volgens dit patroon.

Mijnen baas zal content zijn, ik heb eindelijk een gsm-zakje. En wat voor één … een zelfgemaakt in een afgrijselijk stofke (dat vindt Bjeurn alvast en dat zal mijn baas dan ook wel vinden, aangezien hij ook van het mannelijk geslacht is).

Ik heb deze tutorial bij Eleleo gevonden en goedgekeurd. Ikzelf echter moet wat meer moeite te doen om mijn stofjes deftig (recht) te knippen (vooral dat van het brillenzakje is nogal scheef).
Het leuke aan deze zakjes is dat ze vrij stijf zijn. bij ‘t brillezakje heb ik met stijve stoffen van IKEA gewerkt en het GSMzakje heb ik een tussenlaag met stijve stof tussengezet (zoals in de tutorial ook aangegeven).

Wat wel opmerkelijk is, is dat de stiksels op niets trekken. Hoe ik ook probeerde, ik kreeg de spanning niet goed (ik heb het machien zelfs van een likje olie voorzien een tijdje geleden) … ofwel waren de stikstels bovenaan niet goed, ofwel trok ‘t vanonder op niks. Als je ze bestudeert, zie je ook dat ze niet proper zijn, steken overgeslagen, niet allemaal even groot …. in elk geval ‘t trekt er niet op.
Ligt het aan het machien (ne plastieken Toyota)? Kan het liggen aan het garen? Ik weet het niet … de ervaren rotten mogen me alvast hun goede tips geven … of hun vermoedens uiten op wat er misloopt.

Zichtbare stiksels zijn dus voorlopig niet meer aan mij besteed (en daarmee schuif ik het project “kleedje” weer wat verder de kast in)

Maar den tutorial … nen aanrader dus.

Een tijd geleden had ik zsazsa-gewijs papierenzakdoeskeszakskes gemaakt. Veel te goed als ik ben (ahum), heb ik ze natuurlijk allemaal direct weggegeven zonder er één voor mij over te houden. En geef nu toe … een papierenzakdoekskeszakske heb je toch nodig!!! (ik ben goed in behoeftes creëren, al gemerkt?)

Maar aangezien terug gaan werken al mijn energie vreet heb ik het me gemakkelijk gemaakt en een simpelere versie op het www opgezocht. En ik kwam bij deze tutorial terecht… eveneens een papierenzakdoekskeszakske, minder gepruts maar dan ook niet omkeerbaar.

Nog enkele tips voor wie er zich ook aan wil wagen.

1. Rond de afmetingen niet naar beneden af
2. Zorg dat bij het plooien in de laatste stap, de randen een beetje overlappen
3. Doe zoals inde tutorial, steek je papierenzakdoekjes met plastiekenhoesje erin en snij het plastiek van het hoesje volledig open in de lengte.

Ik dacht eigenlijk dat breien saai en bomma was, maar niets is minder waar … en dat besefte ik toen ik klikte op deze geweldige link die ik van meisjesmama kreeg. Je moet je registreren op deze site en daarna krijg je toegang tot vele gratis (en sommige betalende) patronen.

De slofjes van Saartje trokken direct mijn aandacht, en blijkbaar niet enkel de mijne. Lien heeft ze ook op haar todolijst gezet en Patricia heeft me gegarandeerd dat ze niet moeilijk te maken zijn.

Soit … genoeg gelinkt nu.

Ik begon er dus aan vol goede moed met mijn ‘breien voor dummies’ op de schoot, en inderdaad, ‘t is niet zo moeilijk … ‘t is feitelijk vrij eenvoudig en leuk om te maken. Wel een tip … trek het je niet aan als de steken in de hoek van de litskes te los zijn, dit kan je herstellen bij het innaaien van de draden.
Spijtig dat ze voor Vic al vééél te klein zijn… desondanks dat ik de grootste maat heb gekozen. Ze zijn blijkbaar echt voor baby-babies en niet voor 5 maandertjes uit een familie van bigfoots (papa bigfoot 46, zus bigfoot 25 en mama bigfoot met een bescheiden 38 of 39)

Ik vind het resultaat geweldig schattig, ik zou zo een nieuw kindje maken dat er wel inpast … maar dat gaan we voorlopig toch maar niet doen… en als ik het doe heb ik 9 maand om een nieuw paar sloefkes te maken.

Toch durf ik het ook niet echt als kado te geven… een beetje schrik dat anderen het wel ouderwets en bomma gaan vinden en ver weg in de kast gaan wegsteken en alleen maar aandoen als ze weten dat ze mij zullen zien. Of erger nog … nooit aandoen en gewoon de vuilbak inkieperen.

Daarmee geef ik ze hier weg. Geïnteresseerden laten hier maar een reactie achter en volgende week vrijdag (den 25e september dus) loot ik er iemand uit. (Als er geïnteresseerden zijn tenminste)

Sinds kort waag ik me ook aan het breien. En net zoals je niet kan naaien zonder speldenkussen, kan je niet breien zonder breizakje … kwestie van behoeftes te creëren.

Een tutorial voor een breizakje heb ik echter niet gevonden, dus moest ik maar zelf iets uitvinden.

Eerst de vereisten (ook wel URS of User Requirements Specifications … ja, ik moet binnenkort terug gaan werken en het komt allemaal terug) voor het zakje opstellen.

• het moet het volledige breiwerk kunnen bevatten, of het nu een dikke pul is of een sokje
• het breiwerk moet stevig vastzitten, zodat niet alles in de war geraakt, of erger nog … de priemen loskomen
• geen lelijke naden
• schoon stofke

En na een brainstormsessie met me, mezelf and I dit kwam uit de bus

Een zakje uit IKEAstof (jaja, ik ben ook gezwicht … en terecht, ‘t is  mooie en goedkope stof wel heel dik … wat in deze toepassing wel een voordeel is)
Om het te sluiten moet de bovenkant opgerold worden en met de lintjes vastgeknoopt.
En bovendien is het zakje nog omkeerbaar … tof, al zeg ik het zelf

Als ik het resultaat bekijk is het misschien niet het mooiste zakje, maar wel super handig en dat was de bedoeling.

Zo deed ik het

1. Knip de stoffen.
   Binnenstof (blauw) en buitenstof (motief). Deze zijn beide even groot. De breedte van de stoffen moet een beetje breder zijn dan een breipriem en de hoogte kies je zelf, plooi de stof dubbel zodat de ondernaad niet meer moet gestikt worden. Als het motief een boven- en onderkant heeft en dit dus niet toelaat -tenzij het het leuk vindt dat het motief aan één kant van de zak ondersteboven is-  kan je de binnenstof en buitenstof uit twee delen maken en die dan onderaan aaneenstikken. Wel opletten dat je de goede kanten van de stof op elkaar legt bij het stikken.
   De breedte van de lintjes kan je ook zelf kiezen. Hoe breder, hoe gemakkelijker te maken.
   
2. Plooi de lintjes dubbel in de lengterichting met de goede kanten op elkaar (strijk ze desnoods plat). Stik deze toe langs de rand.
   Bevestig hierna een veiligheidsspeld aan de bovenkant en steek deze in het lint en trek deze er helemaal door tot het lint volledig met de goede kant langs buiten is.
   Strijk het lint (zorg dat de naad zich in het midden bevindt). Werk af door de buitenkant terug naar binnen de duwen en zet vast met een stiksel.
   Doe dit voor de 4 linten.

   

3. Stik de zijkanten van de buitenstof toe (de goede kant van de stof naar binnen). Herhaal dit voor de binnenstof
   
4. Om wat vorm te geven aan de zak stikken we de hoeken aan de onderkanten van de zak af. (weer met de goede kant van de stof naar binnen). Het gemakkelijkst gaat het zo. Neem een onderhoek van de zak en leg de zijnaad op de ondernaad (die in dit geval wel niet gestikt is). Meet de gewenste lengte af en stik het hoekje toe. Doe dit voor de vier hoeken.
   
5. Nu moeten de lintjes aan de binnen- en buitenstof bevestigd worden. Let op dat je dit op de goede kant van de zak naait (dus de zak met goede kant naar buiten draaien) en dat de naad van de lintjes naar de zak gericht zijn. De dunne blauwe lintjes heb ik gewoon op de ondernaad gestikt met één stiksel langs de naad. De brede linten heb ik op twee plaatsen op de onderkant gestikt, evenwijdig aan de naad.
   
6. Plaats nu de binnenzak in de buitenzak met de goede kanten naar elkaar. Spelt vast en stik de naad toe. Zorg wel dat je een opening laat, zodat je de stof er straks kan doortrekken.
   
7. Trek nu de zak door het gat, zodat de goede kant naar buiten komt
   
8. Stik nu kort tegen de rand de hele naad nog eens door. Zo zie je ook niets meer van het gat voor het doortrekken. En ‘t is af !!!

   

In ‘t vervolg denk ik wel twee keer na voor ik iets in een tutorial giet. Pff wat een werk voor iets waar niemand in geïnteresseerd is.

Alle vriendjes zijn geadopteerd. Wat wil je, met al die babies die de laatste tijd geboren worden.

Omdat het saai is om weer hetzelfde te maken, wou ik me eens aan iets anders wagen (het is leuk en altijd handig om een voorraad zelfgemaakte kadootjes te hebben).
Eerst heb ik wat tevergeefs  rondgegoogeld naar ne leuke tutorial, maar plots ontdekte ik Eleleo, op haar site staat een hele resem leuke tutorials opgelijst en hiertussen heb ik deze leuke olifantjes gevonden.

En omdat ik hare lijst zo handig vind, heb ik er voor mezelf ook één opgesteld.

Oh ja, en ook altijd handig (vooral voor mezelf om het niet te vergeten). Hier is de tutorial waarin wordt uitgelegd hoe je onzichtbaar de het laatste deel (waarlangs de vulling wordt ingebracht) dicht kan naaien.

Een visooglens is cool (zeker als je vis aan ‘t eten bent) … ik heb er wel geen … ik denk zelfs niet dat we er één kunnen monteren op ons fototoestel … maar gelukkig is er photoshop.’

‘t is zelfs super simpel, gewoon twee keer hetvolgende doen. Filter -> Disort -> Spherize (normale mode en 100%).
En als het resultaat niet is wat je wil kan het helpen om wat te spelen met de positionering van de foto (wat wegsnijden zodat iets anders in het midden staat). Het canvas vergroten met een transparante rand (nieuwe transparante laag aanmaken en dan image -> canvas size)

PS. Straks beginnen de photoshoplessen terug en ik heb er zin in

56 vierkantjes, 720 meter draad en naar schatting meer dan 30u intensieve arbeid gespreid over een maand zitten er in deze stola.

‘Ik kan goed haken’, verzekerde ik Bjeurn, toch had ik al 5 vierkantjes fout gehaakt voordat ik doorhad hoe het nu eigenlijk moest. Ik had ook pas laat door dat je de vierkantjes direct aan elkaar moet haken en dat dat dus niet op ‘t einde gebeurt. Gelukkig verwittigde ons mama me op tijd… als je in de helft zit, kan je al de afgewerkte vierkantjes nog mee inhaken.

Meestal vind ik gehaakte dingen niet zo mooi, maar mijne stola vind ik geweldig. Binnenkort sta ik bekend als die één met hare stola

• haaknaald maat4
  
• genoeg katoen (720m heb ik gebruikt) dat geschikt is om met een 4 te haken
• héél veel geduld
• en indien je niet meer kan haken … ziehier een overzicht van de verschillende steken

Hieronder het telpatroon voor één vierkantje, als je weet dat de witte bollekes losse zijn, de zwarte bollekes halve vasten, de kruisjes vasten en de streepjes stokjes kan je normaalgezien verder.

Vierkantje:
*begin: haak 7 lossen en sluit met een halve vaste tot een ringetje.
*1e toer: 12 vasten (haaknaald gewoon door het midden van het ringetje)
*2e toer: 4 lossen en dan 11 maal een stokje gevolgd door een losse (het stokje telkens in de onderliggende vaste). De toer afsluiten met een halve vaste in de derde losse van het begin van de toer
*3e toer: 6 lossen en dan 11 maal een stokje gevolgd door 3 losse (het stokje telkens op het onderliggende stokje. De toer afsluiten met een halve vaste in de derde losse van het begin van de toer.
*4e toer: 12 keer telkens 5 vaste haken op de 3 onderliggende lossen. Let wel … de haaknaald niet in de lossen foefelen, maar gewoon eronder gaan (simpeler en mooier)
*5e toer: twee halve vasten op de onderliggende rij met vasten. Telkens op de derde vaste (de derde van het groepje van 5) een nieuwe vaste haken. Hierna 4 lossen. Dit weer 12 keer doen. De toer afsluiten met een halve vaste in de eerste vaste.
*6e toer: op elk groepje van 4 lossen maak je 3 vasten, enkele lossen (het eerste groepje 4, dan weer 4, dan 8, 4, 4, 8, 4, 4, 8, 4, 4, en terug 3 vasten. (voor de vasten weer gewoon onder de lossen gaan, en niet ertussen foefelen)
Toer afsluiten met een halve vaste op de eerste steek van de rij.

Verbinden van de vierkantjes
De vierkantjes moeten wel direct aan elkaar gezet worden, dit gebeurt met de lossen van de laatste rij. De 8 lossen dienen om de hoeken te verbinden, en de 4 lossen om de zijkanten te verbinden. De stola bestaat uit 14 rijen van 4 vierkantjes en het verbinden gaat als volgt…  om de hoeken te verbinden, haak in de laatste toer eerst 4 lossen, steek dan de haaknaald in het boogje van de 8 lossen van het vierkantje waaraan je het nieuwe vierkant moet verbinden. Maak een draadomslag en haal hem in een keer door het boogje en door de  lus op de haaknaald, en maak nu de boogje af met de resterende 4 lossen.
Om de zijkanten te verbinden is het dezelfde werkwijze maar met twee lossen, haaknaald door het boogje van 4 lossen van het te verbinden vierkantje en dan de boog verder afmaken met de resterende 2 lossen.

En op ‘t einde, de draadjes wegwerken (ook nog een geweldig leuk taakje …not)

En ‘t volgende projectje is een sjaal breien. Ik ben het breien al helemaal verleerd, maar dat zal ook wel weer snel terugkomen. Ik vind het wel gezellig, met een handwerkje in de zetel … want voor de goeie koop moet ge ‘t niet doen… ik ben ervan overtuigd dat ge in de winkel goedkopere sjaals vindt.

Misschien moet ik voordat ik begin te breien ook eerst een breiwerkzakje stikken … en zo blijft ne mens bezig (en is er een excuus om nog niet aan ‘t kleedje te beginnen)

een pocheke … zoals Bjeurn zegt.

Ik zag het ‘hier‘ en maakte het volgende deze tutorial.

Niet bijzonder goed gelukt (wat scheef hier en daar), maar ik was moe, het was donker en het stikmachien had kuren. Ik denk dat het dringend wat onderhoud moet krijgen want ik krijg de draadspanning niet mee hoe hij moet zijn.

Nog even wat oefenen alvorens ik de eerste hand aan mijn kleedje leg. Ik heb er eerlijk gezegd wel wat schrik voor …  en de uitleg bij het patroon zal ik nog enkele keren moeten doornemen want ik begrijp er nog niet zoveel van.

Ik heb me ook gewaagd aan het papierenzakdoekskeszakske van Mme Zsazsa.

Vanaf nu ben ik ziek in stijl

Als talentvolle (héhé, als jullie niet geloven dat ik een beginner ben moet ik wel zeer getalenteerd zijn )beginnende naaister had ik natuurlijk een speldenkussen nodig… en een ‘echte’ maakt dat natuurlijk zelf.

Neen, nu serieus … ik heb een geweldige blog ontdekt, ik was waarschijnlijk wel de enige die hem niet kende want volgens mij is ‘t wel een gevestigde waarde, nl. Eloleo. En daar kwam ik deze tutorial voor het speldenkussen met bandje (dat ik dacht te kopen, tsss … nog geen ‘echte’ dus) tegen.
Leuk leuk … en vrij gemakkelijk, wel wat prutswerk waardoor het toch langer duurt om te maken dan ik eerst had gedacht.

In ‘t begin had ik de bandjes met drukknopjes vastgezet aangezien ik geen velcro had, maar dat was het toch niet. Het armbandje moet immers perfect aanpassen. Gelukkig heeft mijn schoonmoeder heler dozen met naaigerief waarin ik wel mijn gading vond, en ondertussen zitten deze er ook al op.

Ik vind ze eigenlijk nog wel vrij mooi, ik zou ze bijna gaan dragen als leuk accessoire … maar toch … net niet.

Ik was meteen verliefd toen ik hem zag … de ‘bubble dress’ bij meisjesmama. Ik nam me voor om dat meteen te maken als ik starte met naailessen. Maar meisjesmama overtuigde me om er zo aan te beginnen. Niet moeilijk zei ze.
Eerst nog een feeënrokje gemaakt en daarna voelde ik me zeker genoeg om het erop te wagen. Ik volgde de tutorial op de voet en dit is het resultaat. Fietsen met dit kleedje is niet zo gemakkelijk, maar hé… je kan het niet vroeg genoeg leren “wie mooi wil zijn, moet lijden”

Aangezien Liv het niet leuk vond om een kleedje met scherpe spelden in, aan te passen heb ik de bandjes vooraan niet mee vastgestikt maar achteraf pas vastgezet onder de knoopjes (gevonden in de gigantische verzameling van de mamie). Niet het stikken viel me tegen, maar wel de bevestiging van deze bandjes en het nemen van de juiste maten. Ik heb het -tigkeer op bestaande kleedjes gelegd en ik heb me zot geteld aan de bloemekes om ‘t ding toch maar symmetrisch te krijgen.

Ondertussen heb ik al wat meer gelezen over naaitechnieken en ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn naden maar een rommeltje zijn. Als compensatie heb ik extra mijn best gedaan op de zoom en dit mag wel gezien worden.
Over de stofjes ben ik al bij al wel content maar toch vind ik het kleedje van meisjesmama veel mooier. Maar in onze stoffenwinkel is ‘t echt niet veel zaaks. De stoffenbeurs staat al in mijn agenda en internetlinks zijn gesaved.

Mijn volgende project is immers een kleedje voor mezelf. Ik heb knipmode gekocht en er iets met twee bollekes uitgekozen, zonder ritsen en knopen maar wel met beleg. Ik heb de indruk dat knipmode voor beginners toch geschikter is dan den burda.

Omdat dit een grote mijlpaal is voor mij moet ik misschien beginnen met een bedankwoordje

BEDANKT
aan mijn opa … die me vroeger eens volledig heeft uitgelegd hoe een naaimachine nu werkt
aan de scouts … met hun jaarthema ‘Doen we het zelf’ waar na mijn mama zei ‘Naai nu maar zelf je kenteken op je hemd’
aan mijn mama … voor haar reactie op het jaarthema
aan Liv … omdat ze mijn model en muze is
aan ZsaZsa, meisjesmama , Prutsen, Vermiljoen … voor hun inspirerende blogs
en vandaag vooral aan meisjesmama … die me overtuigde gewoon iets te naaien zonder eerst les te volgen
….op haar site heb ik dit rokje gevonden dat ik nu gemaakt heb

Maar waarom ‘dit’ stofke?, hoor ik jullie al denken. Wel, we hebben een gordijn in de slaapkamer dat al eeuwen moet ingekort worden. Nu heb ik twee vliegen in één klap … mijn gordijn is eindelijk ingekort en met de rest van de stof heb ik dit rokje gemaakt. Trouwens … kleertjes voor zo’n klein lief meisje … die mogen er soms ‘over’ gaan. (voor volwassenen ook trouwens, vind ik)

Liv was eerst was ze niet enthousiast om het aan te doen, maar toen ik haar zei dat dit het rokje van ‘Nanadou’ (de baletdansende beer in bumba en momenteel Liv haar grote held) is, was ze al inschikkelijker. Bjeurn vindt het rokje wel mooi, maar wat fee-achtig …. daar kan ik wel inkomen … maar zoals ik al eerder zei ’soms moogt ge der is over gaan’.

Het stikken zelf ging behoorlijk vlot, zelfs het rimpelen verliep zonder incidenten.
Ik verschoot er wel van dat de lappen stof op juiste maat knippen behoorlijk veel tijd innam.
Verder heb ik een machinenaald gebroken en heb ik ook dingen aan elkaar genaaid die niet aan elkaar hoorden, maar dat overkomt iedere beginner weleens denk ik dan.
Dat de rekker in ‘t begin toch gedraaid zat -terwijl in de tutorial duidelijk stond dat je er goed moest op letten- dat was wel een beetje lomp.

Verder ben ik héél content van het resultaat (alhoewel het er vanbinnen niet zo héél katholiek uitziet), dit smaakt naar meer.
Maar waar haalt iedereen toch die leuke stofjes toch?