Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Daar komt de bruid

Ik krijg niet vaak tranen in mijn ogen van ontroering, maar gisteren wel … toen Anneke aan de arm van haar papa door de kerk schreed (een bruid schrijdt, niet?). Zelden heb ik zo’n mooie bruid gezien, Ann (mijn hogeschoolvriendinneke) was prachtig in haar oh zo mooie kleedje. De bruidegom zag er trouwens ook zeer knap uit, met zijn speciale hemd.

Trouw Ann&Kristof

Even had ik schrik dat Liv haar bloemekes niet zou willen afgeven, maar toen ze in de gaten kreeg dat je snoepjes en een ballon in de plaats kreeg, wou ze het liefst alle kindjes opzij duwen. :-)

‘t was nen toffen dag gisteren … op ‘t avondfeest heb zelfs ik -muurbloem eerste klas, of tooghanger, in elk geval helemaal genen danser- mijn dansschoenen vollembak benut.

Er mogen er nog trouwen !!! Mijn dansschoenen staan te blinken.

Leuk programmake

Ons F. kwam vorige photoshoples nog met een leuk programmake af… hier te downloaden om een fotoke om te zetten naar een ouderwetse polaroid.

Simpel maar wel leuk.

En hier kan je dit creëren

3352331148_9b9b334706

Foutje ???

trouwring1 september is de datum die in onze ringen gegraveerd staat… toch is het vandaag (8 december) onze eerste huwelijksverjaardag.

Het verhaal hierachter
2 juli werd ik romantisch ten huwelijk gevraagd MET champagne EN ring!!! Het antwoord was natuurlijk een dolenthousiaste JA.
Graag wouden we toch nog trouwen voordat ons Pleuntje zou geboren worden. De meid was voor 26 september uitgerekend en we prikten 1 september.
Nog genoeg tijd … dachten we.
22 augustus 2007 werd ik opgenomen in het ziekenhuis, al snel hadden we door de trouw niet zou kunnen doorgaan.
30 augustus werd onze prachtige dochter ‘Liv’ geboren en 1 september was er bijgevolg geen trouw.
8 december zijn we eindelijk getrouwd geraakt.

Om te antwoorden op de veelgemaakte opmerkingen
Trouwen een maand voordat de kleine is uitgerekend, dat is toch om problemen vragen, hoe stom kunt ge zijn !!!
Tja, achterafgezien niet zo slim, maare als wij er geen probleem van maken, waarom u dan wel.

En wat met de datum in de ringen
Die gaan we niet corrigeren, er zit een mooi verhaal achter

Katoenen bruiloft

trouwring1 jaar getrouwd … een katoenen bruiloft vandaag.

In dat jaar
hebben we de loft verbouwd, hebben we hier héél hard in gewerkt en zijn we verhuisd
is Liv opgegegroeid van platte (huil)baby tot  vrolijke peuter
en omdat we het met Livke zo geweldig vonden hebben we besloten dat we er nog een kindje bijwilden

In dat jaar
zijn we samen héél gelukkig geweest

Ik wil nog héééééél veeeeeeel van die jaren (maar ik ben wel niet van plan om er elk jaar ne kleine bij te maken)

Eerst voor de wet, nu voor het bed

Een romantische dag, gisteren, de trouw van Marieke en Emmanuel.

Omdat het mijn lieve nichtje is, omdat ze er zo beeldig uitzag in haar kleed door haar oma gemaakt,  omdat ik Emmanuel een toffe kerel vind en omdat de dag doorspekt was met traditie en luchtige christelijkheid.

Emmanuel komt immers uit een heel katholieke familie, dit ook in het opzicht dat Marieke en Emmanuel pas na hun trouw (voor de kerk, want “Eerst trouwen voor de wet, en dan pas voor het bed) gaan samenwonen.

Ook in de kerk en op het feest kwam deze katholieke achtergrond duidelijk aan bod, dit echter op een losse moderne wijze.

Omdat ik Livke niet graag de hele dag wou missen -en ons meisje ook eens wou showen natuurlijk- is ze meegegaan naar de misviering. Ik had er een beetje schrik voor want om 12 u is het etenstijd en de mis begon effectief om 12u. Gelukkig vielen de koeken waarmee we haar volpropten ook in de smaak. (Tja, ‘t was voor iedereen feest hé). In elk geval heeft Liv haar voorbeeldig gedragen, ze slaagde er zelfs in haar witte mooie feesttenu proper te houden.
Twee zangeresjes en jonge muzikanten fleurden de mis op. Prachtig gewoon. Marieke zag er ook echt een als een beeldje uit… zo jong, onschuldig, mooi en fragiel en Emmanuel zag er knap uit in zijn kostuum.  Geen wonder dat ik een traantje moest wegpinken.

Voor ‘t feest hebben we Livke bij de mamie achtergelaten. Iedereen content ;-)
Om 9u ‘s morgens echter was ze terug bij ons. Geeuw !!!

Logeerpartij

Aangezien de mama en de papa naar een trouwfeest gingen (op een prachtige locatie trouwens, de electriciteitscentrale aan de steenkoolmijn van Heusden-Zolder) en daarna eens goed wouden uitslapen, mocht Liv bij de meetje en ome Tom logeren.

Zaterdag was ze weer het fotomodel. Ome Tom heeft een hele resem (een stuk of 300) foto’s van Liv getrokken. Ligt het aan ‘t talent van Tom, aan zijn camera of aan fotogenieke Liv? Geen idee, maar er zitten echt pareltjes bij.

‘s avonds echter kregen we een onrustwekkende SMS van meetje Marjan, “Liv wil niet slapen, ze is echt hysterisch. Wat moeten we doen?” , die we natuurlijk pas om middernacht zagen. Toen ik terugbelde, waren Marjan en Tom al begonnen aan een nachtelijke wandeling met Liv. Dat is inderdaad het wondermiddel en hielp ook deze keer.

Bjeurn en ik hebben het niet aan ons hart laten komen en pas om half vier keerden we huiswaarts. Als kers op de taart van een geslaagde avond mocht ik nog blazen ook. Dat vind ik altijd een beloning. Jammer genoeg is de politie niet zo vrijgevig meer en een sleutelhanger heb ik niet verdiend.

Toen we vanmorgen (of beter gezegd voormiddag) bij Marjan en Tom aankwamen, was Liv weer haar charmante zelf, maar Marjan zat uitgepeigerd in de zetel.

In elk geval bedankt Marjan en Tom en ….. iemand interesse om volgend weekend te babysitten, wij moeten weer naar een trouwfeest ;-)

… en wegwezen

’s morgens om 2 uur vertrokken naar Schiphol en dan richting Tenerife. De vlucht is vlekkeloos verlopen. Het vliegtuig zat niet vol, dus we kregen een extra stoel voor de maxi-cosi en moesten Liv dus niet op onze schoot houden. Liv had juist honger bij het opstijgen, dat kwam goed uit want het slikken bij het drinken zorgt ervoor dat er geen drukverschil in de oortjes is. We kregen ook nog een gratis drankje omdat we op onze huwelijksreis waren (in ‘t vervolg zeggen we altijd dat we op huwelijksreis zijn). Op de vlieger hebben we alledrie goed geslapen en 4uur later kreeg Liv juist terug honger bij het landen. Dat kwam dus goed uit.

Het hotel was meteen goedgekeurd, een klein, charmant hotelleke in de bergen met een zwembad in de veranda (het is hier niet meer zo warm om gewoon in open lucht te zwemmen). ’s avonds zijn we dan Orotava gaan verkennen. Zwaar werk met de kinderwagen in een bergdorpje. Gelukkig is de papa toch zooo sterk.

Ja, ik wil

DE grote dag, de trouw van de mama en de papa. ‘t was ne geweldigen dag en Liv vond het ook. Ze was braaf, heeft rustig geslapen tijdens de plechtigheid, heeft bijna niet geweend en is van hand tot hand gegaan. Tegen ‘t einde van de avond toe was ze wel wat opgewonden en kon ze haar rust niet goed meer vinden (wat wil je ook op zo’n drukke dag), ‘t was dus niet zo gemakkelijk om haar in bed te krijgen, de papa heeft er 2 uur over gedaan.

En weeral

Heeft Liv 5 uur aan een stuk geslapen, echt wel zalig. Jammer genoeg besloot ze daarna dat ze niet meer moe was, maar de mama nog wel ;-). Momenteel zitten we in een strijd, Liv vecht in de wipper tegen de slaap en de mama schoddert en schoddert maar door.

Door het indikken van Liv haar pap is haar kaka serieus verandert, veel vaster. Dat is wel gemakkelijk voor ons, want de kaka blijft zo beter IN de pamper. Voor Liv is ‘t echter een hele strijd, kaka doen vergt veel moeite voor haar. Dat valt heel dujidelijk aan haar gezichtje te zien.

Naarmate de trouw nadert word ik maar zenuwachtiger en zenuwachtiger, maar Liv braver en braver. We gaan met een engeltje terug komen van op huwelijksreis

Druk druk druk

Vandaag was druk druk druk, auto in, auto uit, bezoekje hier, carwash, winkel in daar, to do lijstje afronden, bezoekje bij ons… Liv was slim en heeft de dag grotendeels aan haar laten voorbijgaan. Ze heeft weer haar nacht eens overdag gedaan.

Hoe is ‘t nu met Livke? Nog niet te vroeg victorie kraaien, maar het gaat vrij goed en waarschijnlijk zal het enkel verbeteren. We proberen regelmatig een flesje ingedikte moedermelk te geven, maar na de vakantie zal de borstvoeding toch afgebouwd worden, de diepvries leeggedronken worden, anti-reflux poedermelk ingevoerd.

Meetje Marjan is gisteren ook de sint tegengekomen met nen brief en een kadotje. Hij had gezegd dat hij niet wou langskomen uit schrik haar wakker te maken en hij had zijn pakje aan Marjan meegegeven. Die heilige man moet Liv wel heel graag zien.

‘t is officieel

De pH-metrie heeft uitgewezen dat Liv inderdaad, zoals we al vermoedden, reflux heeft. En nog wel behoorlijk serieus. Alhoewel reflux een ambetant beestje is, zijn we toch wel opgelucht dat we weten wat er scheelt. DE oplossing bestaat niet maar ingedikte melk, beginnen met pattatjes, medicatie, schuin beddeke (en niet een beetje schuin, maar 30 graden schuin).

Nu begrijp ik ook waarom Liv ’s nachts niet doorslaapt en overdag soms ontzettend lang in hare maxi-cosi of wipper slaapt. Het bedje stond helemaal niet schuin genoeg. In het ziekenhuis stond het bedje zo schuin dat we Liv met behulp van een laken moesten vasthangen in het bedje. Dat zullen we dus thuis ook moeten doen.

In ‘t ziekenhuis stelden ze voor om Liv en mij nog een nachtje te houden om wat uit te rusten, maar dat gaat niet, wij hebben nog veel te doen. Nen trouw in orde te brengen, een reis te regelen, een huis op orde zetten. Rusten doen we in tenerife. (Liv, de papa en ik hebben trouwens genoeg ziekenhuizen gezien de laatste tijd, ‘t kind heeft nog niet veel chance gehad in haar oh zo korte leventje ;-))

Op deze eigenste moment geeft Bjeurn Liv een papje ingedikte moedermelk. ‘t is zo dik dat Liv moeite heeft om ze binnen te krijgen, lastig karweitje

Vrij gezel-lig (deel2)

De sint moet Liv wel heel graag zien want vandaag was hij er voor de derde (en niet de laatste) keer. EN weeral met kadotjes. Maar de sint had ook iets mee voor de papa. De papa moest bij de Sint op de schoot komen en kreeg een brief. Hierin stonden opdrachten voor zijn vrijgezellenavond. Jaja, vanavond is ‘t de beurt aan de papa

Om de papa er eens goed van te laten genieten zijn Liv en ik naar de moeke en vake gegaan. Eerst een bezoekje gebracht aan meter en bompa en daarna blijven slapen bij de moeke. Zo kan de papa na zijn feestje ongestoord slapen.

Liv was vandaag een engeltje en is zelfs van de eerste poging in haar bedje blijven liggen en gaan slapen. Voor de rest is ze wel degelijk goed aan de tut, een opluchting voor de mama en papa, want nu huilt ze een pak minder.

Vrij-gezellig

Op het onverwachtte Liv en Bjeurn achtergelaten. In een zijspan werd ik, verkleed als Marilyn Monroe, naar de stationsbuurt gebracht om met mijn frisse verschijning en een blad vol openingszinnen de boel op te fleuren. Daarna trokkken we naar de Mask-ara. Ne vrijgezellenavond dus. Mijn avond was geweldig! En die van Bjeurn en Liv? Vrij-gezellig zekerst.

Bedtijd

Tien uur ’s avonds eerste poging, Livke in bed… na een kwartier protest

Wat sussen, trekpopje nog eens laten spelen… ‘t pakt niet

Terug naar de living en nog wat drinken… ondertussen wordt onze huwelijksreis naar Tenerife vastgelegd (joepie!!!)

Wenen, wenen, schreeuwen… de op schoot bij de mama, op de schouder bij de papa

Halftwaalf, we besluiten te gaan wandelen met de draagdoek… Liv valt vrij snel in slaap, bij ‘t thuiskomen en in ‘t bedje leggen begint Liv echter te krijsen

Op schouder bij de papa, in de wipper onder de mobiel (een kwartier dolle pret, kraaien inclusief)… ‘t blijft niet duren, er klinkt geween

Flesje venkelthee proberen geven… geen succes

Gaan rijden met de auto… na een kwartier valt Liv in slaap

Liv in haar bed… wij ook

3 minuten later… Liv is terug wakker

Flesje klaarmaken en terwijl Liv schodderen in de wipper… als ‘t flesje klaar is ligt Liv in ‘t slaap. Terug in bed

Na 3 minuten, Liv terug wakker… fles geven en Liv drinkt 130 ml

Halfdrie s’ nachts, Liv is juist in ‘t slaap gevallen in mijn armen… Ik ga ze in bed leggen, op hoop van zege ;-)

Ik heb me amper bewogen en Liv is al terug klaarwakker…Liv drinkt nog 60ml terwijl ik fantaseer over de vondelingenschuif

Tien voor drie, Liv in bed… slaapwel

Shopaholic

Op zoek naar een trouwkleed heb met onze dochter al ettelijke uren in kledingwinkels gespendeerd. Het meisje is gewoon gedoemd om een shopaholic te worden. Het goede nieuws is dat na een bezoekje aan “de trade” ik mijn trouwkleed gevonden heb… Nu nog de schoenen, iets van juwelen en een vestje, dat is voor morgen. En dan hebben we nog geen kleedjes voor ons Livke zelf… En zo blijven we bezig.

Ik ben een hevige voorstander van nen tut, vooral omdat ik schrik heb dat ons Liv zou gaan duimen. Maar hoeveel we de tut ook aanbieden, Liv moet er niet van weten. Tegenwoordig hoor ik Liv echter meer en meer smakkelen, en dan betrap ik ons meisje met haar vingertjes in hare mond…en ze heeft er deugd van. Hoewel ik mijn best doe om dat vlug die vingertjes in te ruilen voor nen tut, valt de tut nog altijd niet in de smaak. Ik begin te vrezen dat wij tegen wil en dank een duimertje hebben.

De Trade

Aangezien 8 december de trouw gepland is, en de bruid nog steeds geen kleren heeft zijn we met de mamie, Iris en Aurélieke naar de trade gegaan. In de voormiddag was Liv super braaf (lees: Liv sliep omdat de vorige avond en nacht vol geween nogal vermoeiend waren geweest). In de namiddag werd ze wel wakker, gelukkig dat de mamie veel met de koets heeft geschodderd en ons Livke heeft getroost. Liv heeft de trade dus niet op stelten gezet. Ik kan het dus niet op haar steken dat ik nog steeds geen trouwkleren heb gevonden.

Liv en Aurélie kunnen het al goed met elkaar vinden. Toen we de meisjes eens hebben samengezet schonken ze elkaar nen brede lach. Dat beloven grote vriendinnekes te worden.

’s avonds echter begon de vermoeidheid te spelen en hoe meer moe Liv werd, hoe harder ze begon te wenen. Tweede nacht op rij dat we Liv in ons bed nemen om zo toch maar wat slaap te krijgen. Het ouderschap kan vermoeiend zijn ;-)

De schone slaapster is terug wakker

Tot mijn grote opluchting is Liv terug wakker, ik miste mijn meisje al. Zo slapen, slapen is wel eens gemakkelijk maar toch niet zo gezellig.

Met de moeke ‘t stad ingetrokken en nog eens een poging gewaagd om een nieuwe trouwoutfit te zoeken. Moeke heeft een regenjas gekocht maar de zoektocht naar trouwkleren begint hoe langer hoe meer op een queeste te gelijken.

Globo Resto Bar

Met sommige kinderen kan je ook nergens komen!!!! Bij Liv is ‘t juist omgekeerd. Ga ermee weg en ze is zo braaf als een engeltje, terwijl de volumeknop thuis wel wat hoger staat. Tijdens de koffieklets met Elke en Tuur was Liv weer een voordbeeldkindje. ’s avonds zijn we met het hele gezinneke op restaurant gegaan en tegen alle verwachtingen in heeft ons meisje geen kik gegeven. (Normaal heeft ze ’s avonds toch wel een huiluurtje). Daarmee hebben we ook de “Globo restobar” op de Wollemarkt eens kunnen uittesten. Waarom zetten we dit er nu specifiek bij? Omdat het nen aanrader is!!

De Globo Restobar was inderdaad een aanrader, wat wel jammer was, was dat er ondanks de mooie locatie en het lekkere eten bijna nooit volk zat. Onze trouw ging door in de Globo Restobar en in de voorbereiding zijn we hier toch enkele keren op prospectie geweest, maar altijd zaten we daar alleen.
Later is het restaurant dan ook een stille dood gestorven, om te worden overgenomen door een zaak die volgens mij hetzelfde lot beschoren is.
Aan wat ligt het, te weinig reclame en een locatie die niet zo gekend is denk ik. Jammer, echt jammer

Uitstel is geen afstel, de trouw gaat door!!!

Hoe zit het nu met de zwangerschapsvergiftiging bij een volgende zwangerschap? Een verhoogde kans is er nog steeds, maar het goede nieuws is dat een eventuele volgende zwangerschapsvergiftiging minder uitgesproken zal zijn en pas later in de zwangerschap zal voorkomen, dus na week 35. Het risico is dus veel minder, maar de voeten zullen waarschijnlijk wel terug opzwellen :-(

Onze trouw is opnieuw ingepland, 8 december is het zover. Een bruidsmeisje is alvast gevonden. Voor Livke zal het niet moeilijk zijn om een gepaste outfit te vinden, babykleedjes zijn toch zoo schattig. Bjeurn was zo slim om een outfit te kiezen die hij nu ook nog kan dragen. Maar dan de mama, dat wordt moeilijk…de wintermode is dit jaar nogal somber: bruin, grijs, zwart… Dit wordt een grotere uitdaging als het kleed voor een hoogzwangere bruid.

Dag van de Primeurs

Een dag vol primeurs!!! Eerste maal borstvoeding. Welliswaar via een sonde maar het heeft toch gesmaakt. Zelfstandige ademhaling. Vastgepakt door de papa. Terug geluid kunnen maken want er steekt geen buis meer tussen de stembanden. Niet meer high van de verdoving. De blauwe oogskes voor de eerste keer open. Maw een vermoeiende dag.

Vandaag zou normaalgezien onze trouw hebben plaatsgevonden, zo zie je maar hoe ‘t kan verkeren