Gratis tutorials

Naaien

Breien

Haken

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Gratis tutorials

Naaien Follow Me on Pinterest

Haken Follow Me on Pinterest

Breien Follow Me on Pinterest

Hop naar de 1000 km in 2012

Voetafdruk verminderen met de fiets

De queeste

Poetsvrouw

Ondanks mijn trauma van verleden keer wou ik nog eens proberen om een nieuwe poetsvrouw te vinden.

De eerste was een poetsman, maar hij kwam niet opdagen

De tweede, daar was ik wel héél content van… maar zij niet van ons.
Toen zij de tweede keer bij ons was kwam de verantwoordelijke vertellen dat ze niet meer wou komen poetsen, omdat het te vuil was en ze te hard moest werken.
En dat nadat ze me eerst naar den blokker had gestuurd met allemaal speciale vodjes en swiffertoestanden die ze zeker nodig had. Zij heeft me wel een poepie laten ruiken.

Nummer 3 was merkelijk minder dan nummer 2, maar we konden zeker niet klagen en bovendien  was ik gecharmeerd door haar hoteltruukje met het toiletpapier.
Nu hoorde ik echter van de verantwoordelijke dat ze wat langer gewerkt had, en de sodexo-site zegt met dat ze 6 gepresteerde uren heeft ingegeven ipv de 4uren die we vroegen. En dat terwijl ze veel minder ver geraakt is dan nummer 2.

Nummer 4 zal er waarschijnlijk niet meer komen, want het dienstenchequesbedrijf zal waarschijnlijk wel boos zijn omdat ik het aantal uren betwist. (en bij ander bedrijven is de wachttijd minstens 2 jaar)

Ik weet het allemaal niet meer … ligt het aan mij … verwacht ik teveel? Ik moet in elk geval zeggen dat ik niet veel goesting heb om mijn queeste voort te zetten.

Nu vraag ik aan jullie? Via welk kanaal hebben jullie je poetsvrouw gevonden (is via een dienstenchequebedrijf wel de goei manier), zijn jullie content … en hoeveel poetsvrouwen hebben jullie geprobeerd totdat jullie eindelijk een goeike hadden?
Want daar ben ik wel van overtuigd, dat er veel goei poetsvrouwen zijn, maar die werken natuurlijk allemaal bij jullie en die hebben geen vrije uren meer over. Want een goeike, die koester je, en laat je nooit meer gaan

‘t is vandaag de eerste schooldag !!!*

T is vandaag, de eerste schooldag

De eerste schooldag, maar ook de eerste dag dat het tutje overdag werd gebannen… een dubbel trauma dus !!!

En niet enkel onze Vic had het moeilijk, maar ook Liv had haar trubbels … een gebrek aan aandacht voor haar persoon.

We trokken dus naar ’t school met 2 kinders en 6! knuffels (Vic 4 en Liv 2) 

Toen we Vic in zijn klas afzetten vroeg zijn juf aan Liv: “Ah, wie heb je mee?” Waarop Liv zeer trots :”Mijn konijn” (cfr. Een van de knuffels) … Die kleine egotripster toch!

In elk geval … we hebben Vic in de klas afgezet en er waren zelfs geen tranen … flink jong.
Daarna wouden we Liv op de speelplaats dumpen en naar goede gewoonte was het weer een drama … al een chance is een lieve juf haar komen vangen ;-)

De rest van de dag hebben Liv en haar nichtje zich wel goed ontfermd over hun kleine broer/neef (althans als we hen moeten geloven).
Ons kleine ventje moet wel nog eens leren zijn korstjes op te eten. Ik hoopte dat ze in ’t school wel gingen slagen om hem dat te laten doen (groepsdruk leidt altijd tot extra vaardigheden), maar dit is blijkbaar nog een werkpuntje voor ons.

 

 * allé, gisteren feitelijk, maar zo zingt Will Ture het niet in zijn liedje

Waarom kaka

De waarom-fase zijn we zo goed als door, mijn vriendin had gelijk toen ze zei dat dat ongeveer een half jaar duurde.

Na de ergerlijke waarom-fase volgt nu de kaka-fase … hilarisch … misschien omdat ik pipi-kaka humor zelf nooit helemaal ontgroeid ben.
Hieronder enkele van Liv’s beste quotes … een grappige aanvulling op Liv haar kaka-pipi-diarree-verhalen is Vic. Diene jongen is van alles vies. Dus achter elke quote moet je je een klein jongetje  voorstellen die met een hoog stemmetje piept: ‘eih, da’s vies’

Hé mama, die eet spagetti met kaka *moehaaa*

Mama, ik heb nagedenkt … over kakastront *moehaaa*

Mamaaaaa … ik ben uw engeltje en vic is iedereen hartje hé. 
Ja… en wat ben ik?
Jij bent …. kaka!!! *moehaaa*

Liv: mamaaaa … ik heb bij tante Iris opcorn gegeten, maar tante Iris heeft er kaka op gedaan
Ik … oei, dat zal ik eens aan tante Iris zeggen dat dat niet mag
Liv *vlug, in paniek* … neenee, dat was een grapje mama

Sinds het begin van ‘t schooljaar is ‘t niet enkel pipi-kaka, dat de klok slaat, maar ook ‘haar feest’.
Zo praat Liv altijd over haar feest en somt ze elke dag op wie naar haar feest mag komen.
Als ik mij niet gedraag, probeert ze ook mij te chanteren.

Liv: Jij mag toch niet naar mijn feest komen
Ik: Maar wie gaat dan pannekoeken bakken?
Liv: Dat was maar een grapje mama, je mag wel komen

en ze wordt steeds slimmer

Liv: Jij mag toch niet naar mijn feest komen
Ik: Maar wie gaat dan pannekoeken bakken?
Liv: Mamie !!!

maar meestal is ze héél lief

Liv *fluistert in mijn oor en slaat haar armen om mij*: Mamaaa, jij en papa mogen naar mijn feestje komen

En over fases gesproken. Liv is ook haar ridder-fase ontgroeid. Ging ze deze vakantie nog als ridden ipv prinses naar ‘t kamp, stond ze in ‘t begin van ‘t schooljaar nog als enige meisje van haar klas als ridder op de klasfoto … wou ze op ‘t grootouderfeest ineens een prinses zijn (daar staan we dan met onze ridderhelm, stokpaard, schild)

Onze nieuwe poetsvrouw

IMAG0656 - Anne,Grunge1.jpg

Na enkele maanden op de wachtlijst is het toch weer gelukt. Wij hebben een poetsvrouw en vandaag kwam ze de eerste keer.

Het was goed gepoetst en Bjeurn die haar verwelkomd en uitgelaten heeft was zeer positief.
Deze keer heeft ze de badkamer zeer grondig gedaan en tegen volgende keer moeten we eens nadenken waaraan ze dan prioriteit moet geven.

Madam had direct haar eisen (zie foto) … ik heb er een héél goed gevoel bij … ik hou van mensen die van aanpakken weten, dat zit dus goed !!!

Mijn vrijdagavond

Heb ik al gezegd dat mijn sociaal leven in tijden van kinders, verbouwing, werk… zowat ‘nihil’ is?

Awel, mijn sociaal leven is nihil !!!

Als ik de mensen in mijn omgeving dezelfde fouten zie maken als ik … proberen te combineren van verbouwingen, kinders, een toffe job, … dat denk ik altijd bij mezelf … “Tof, ik zie je wel weer als je binnen een paar jaar terug uit je hol kruipt”

Want veel tijd is er niet meer … om naast de verplichte nummers ook nog eens … een goede vriendin/zus/dochter te zijn, nog eens flink veel overuren te kloppen, een boeiend sociaal leven te hebben,  te sporten, de bestsellers gelezen te hebben, de garderobe van de kroost bijeen te naaien, elke dag een goei maaltijd voor te schotelen aan ‘t gezin en op de koop toe … er nog eens altijd uitzien om door een ringetje te halen !!!

Vandaag had ik echter een keuze
A. een Vlaamse avond met spelletjes en opdrachtjes … maar ik ben zo moe, dat ik echt geen zin had om ook daar nog een verplicht nummer uit te voeren … ik doe dat op ‘t werk al genoeg.

B. wat bijklappen met een vriendin die ik al super lang niet meer gezien had bij ons thuis. Lekker ontspannend, niets moet, alles mag … gewoon gezellig thuis.

Ik koos bijgevolg voor optie B.
… en ik moest de vriendin super vroeg buitenzetten, omdat Liv één van haar beruchte hysterische huilbuien had … niet meteen hoe ik het in gedachten had.

Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel … op een vrijdagavond is er nog steeds chips en desperate housewives !!!


 

 

Als de rook om mijn hoofd is verdwenen

Het is chaos in mijn hoofd … en elke slimme vrouw (en zelfs sommige mannen) weten dat enkel lijstjes dan rust brengen.

Ik bracht mijn ‘Astrid Taken App’ terug tot leven en synchroniseerde hem met producteev.

Vandaag op de lijst

  • ToDolijst updaten
  • Weekmenu opstellen en een ‘Collectandgo-tje’ opstellen
  • Een zeer saai document van 12 pagina’s lezen
  • Een SMS sturen, die ik al veel vroeger had moeten sturen (ik ben geen goede vriendin de laatste tijd, waarvoor mijn excuses, maar dat komt hopelijk wel weer terug goed … als de rook om mijn hoofd is verdwenen)
  • De bewijsstukken voor de belastingen verzamelen (waarom kwellen ze bij de belastingen toch altijd de mensen die veel geld terugkrijgen)
  • Nog eens een mailtje sturen naar het bedrijf dat mij wel een huisnummer opstuurde, maar dit niet doet naar de winares van deze give-away. Op hoop van zege dat dit in orde komt, anders zullen we verdere stappen moeten ondernemen *woehoe*
  • nog eens bloggen
  • eens vroeg in bed kruipen (dit is nu om 22u30 al mislukt, dus zal ik maar beter naar morgen verschuiven)
Slaapwel mijn beste, morgen is er weer een energievretende dag met 7 af te vinken taken.

‘t werk is …

image

lachen om een grappige post-it die op je scherm plakt *

 

*Alfonso = een Spanjaard die niet zo super Engels praat

Fietsen is …

image

Soms eens hopeloos verkeerd rijden

‘t werk is …

image

Een plaats waar de deur ‘ook’ blijft open staan.

Verbouwen is ..

image

Eindigen met een pintje op den dorpel

Zomer is …

image

Op uw blote voeten ‘t gras afdoen

Mijn kapster

image

Mijn kapster doet alles wat ik zeg… hier wat korter, een tint donkerder, ….
Ze gidst me doorheen haar haar boeken en geeft nuttige tips.

Mijn kapster geeft me zelfs complimenten over mijn haar (stel je voor … over één van mijn 7 complexen ;) )
Met mijn haardos kan je (volgens de kapster hé, ik ben nog wel niet helemaal overtuigd) veel doen … ‘t is niet te dik, noch te dun, niet te stijf, noch te krullend, niet teveel, noch te weinig.
Da’s wat anders dan mijn vorige coiffeur die me ‘al zuchtend’ vertelde dat er met mijn haardos niet veel aan te vangen was.

Mijn kapster is een schatje, ze kent mijn naam en is hartelijk.
Toch ratelt ze niet de oren van mijn kop en blijft een afspraak een rustmoment, met de nieuwste dameslectuur ter mijner beschikking.

Mijn kapster vindt mij waarschijnlijk ook een gemakkelijke klant.
Ik hou van afwisseling maar ik bemoei me er niet meer mee, eens ze bezig is.
Wat me niet aanstaat groeit wel bij, of geven we de volgende sessie wel een nieuw kleurtje.

Het staat me deze keer niet aan!!! Maar da’s geen ramp…  binnen 7 weken zie ik er weer beter uit.

(En neen … ik wil geen TTIWWP* commentaren … ik verstop me even in het brico-boek, want de flairs heb ik bij mijn kapster al allemaal uitgelezen)

 

*This tread is worthless without pictures

 

Uit de tutjes

Ze worden groot, mijn kinders.

We zijn uit de papflessen, uit de pampers, uit de dutjes, uit de kleine bedjes … een zaligheid.

Nu nog uit de buggy’s, uit de kribbes (in november) …. en uit de tutjes

Iedere ouder van een tutjesminnend kind, kent het gevoel wel …. “oei, waar is die tut, net nu ik geen reservetut meer liggen heb”

Meestal duikt de laatste tut wel ergens op, tussen het speelgoed, aan de keukentafel, in een jaszak. Of anders vind je wel een andere tut terug die al lang verloren gewaand was. Gisteren echter niet!!!

Net voor bedtijd (op een uur dat de apotheker al toe is) was de tut (de allerlaatste, die zelfs een aanrijding door een wagen overleefde) ineens verdwenen. Op zo’n moment voel ik me nog gestresseerder als een verstokte roker die beseft dat hij de avond zonder sigaretten zal moeten doorbrengen.

En ik zocht, en ik zocht … waarna Bjeurn zocht en zocht (wat belachelijk is, want hij deed dezelfde plaatsen als mij aan, en iedereen weet toch dat vrouwen beter zijn in zoeken dan mannen) … zo wanhopig waren we dus.

Soit … de nacht was niet zo leuk als anders … maar beter dan verwacht … en de volgende dag vonden we de tut terug in de tuin (en er woonde zelfs al een naaktslak IN … degoutant)

En nu … hebben terug een reservetut en dromen er zo van om eindelijk ook uit de tutjes te zijn.

 

Gebuisd

image

 

 

 

image

Een dag om naar uit te zien … Liv treedt toe tot het land der horenden.
Na onderzoek bleek echter dat het meisje 40dB minder hoorde en dat er serieus wat  vocht achter haar oortjes zat. Met als gevolg dat ze in een bel leefde. Een vliegtuig dat overwoog, een zware moto die passeerde … t deed haar verschrikkelijk veel pijn.
En de verklaring voor haar luide stem kunnen we hier ook aan wijten. (hopelijk vermindert deze ook met 40 dB :) )
Jammer genoeg hoort bij deze mijlpaal in Liv haar leven een operatie en een narcose. Voor de ingreep was alles nog dikke fun en maakten we nog deze fotoshoot. Ontwaken uit de narcose was echter niet zo aangenaam (al een chance dat ze in zo’n spijlenbed gevangen zat), totale hysterie en een bloedbad toen ze haar katheder eruit trok.

Nu tegen de avond toe hebben we een dochter die wat onder de voet is, een grappig stemmeke heeft (de poliepen zijn ook verwijderd), maar vooral zeer flink was.

Om haar een beetje in de watten te leggen maakte we een stokpaard (volgens deze tutorial) voor Liv (en natuurlijk ook voor Vic, want met twee-en paardje spelen is toch vele leuker), en in tijden van stress helpt zelfs de papa met oren uittekenen en uitknippen.

image

image

image

 

Collect and go

 

De carrefour (waar ik al héél mijn leven inkopen ga doen) hing al langer mijn voeten uit. Lange wachttijden aan de kassa (terwijl het online shoppen net snel moet gaan), producten die nooit aanwezig zijn, …

Maar de dag van Liv haar verjaardag hebben ze ‘t schromelijk verpest.
Toen Bjeurn de boodschappen ging afhalen, zeiden ze hem dat alles compleet was. Bij het uitladen bleek dat er maar 125g gehakt ipv 1000 g gehakt geleverd was en dat de kaarsjes voor op de taart ontbraken.

En een verjaardagstaart zonder kaarsjes  en ballekes met kriekskes voor 11 personen met 125g … dat veroorzaakt stress !!!

Ik wou een emailtje sturen om mijn grieven mee te delen, maar blijkbaar gaat dat niet … er staat enkel een telefoonnummer en die drempel was me niet iets te groot.

En net op die dag las ik dit … collect and go heeft zelfs een app!!! Jammer genoeg bleek het enkel een iPone-app te zijn … dus stelde ik hen emails-gewijs (dat gaat daar dus wel) de vraag wanneer deze app voor android verwacht werd. En na een uur wist ik dat dit voor half september zou zijn.
En inderdaad, hede ten dage kan je deze downloaden in de market.

Vandaag mijn eerste bestelling gedaan en ik ben vrij enthousiast. De app ziet er vrij goed uit en de site is gemakkelijk in gebruik.

Wat wel spannend is, is dat hier echt wel totaal andere producten als in de carrefour te vinden zijn, mijn oude vertrouwde wereld op zijn kop.

Leuk wel
… de grote hoeveelheden … een pak van 500g bruggeman gist … een gigantische nutella-pot
… het grote gamma aan diepvriesgroenten
… en héél leuk, er staan op de site enkele recepten en als je daarop klikt kan je de ingrediënten direct aan je boodschappenlijst toevoegen … is dat niet mooi

Soit, ik ben benieuwd of ik zo enthousiast blijf :-)

 

Something about Oz

1 september was een zwarte dag … ik moest mijn irl zusje inruilen voor een virtueel exemplaar.

Niet dat het een verrassing was, ze kondigde het al een hele tijd geleden aan. Ik dacht dat er een baby ging aankomen, een trouwfeest, dat er een huis was gekocht of dat er iets anders leuks stond te gebeuren …. maar niets was minder waar … bleek dat ze ons gewoon een jaar verweesd ging achterlaten. Australië was het doel!!!

Gelukkig had in tussendoor nog genoeg besognes van mezelf, zodat ik niet besefte dat het vertrek echt wel dichbij kwam en nog steeds besef ik niet dat ik mijn zus (en Liv haar meter) voor een jaar niet zal zien.

In tegenstelling tot vele anderen gaan wij hen (ja, haar lief mocht mee) niet bezoeken. Wat niet wil zeggen dat we hen minder zullen missen.

In tegenstelling tot vele anderen, vloeiden er hier geen tranen. Wat niet wil zeggen dat we hen minder graag zien.

Wij wensen jullie het allerbeste toe, dat jullie leuke avonturen mogen beleven, schoon foto’s mogen trekken en grappige verhaaltjes mogen schrijven.
Wij volgen jullie blog op de voet !!!

 

 

 

Planckendael

 

 
De vissen bijten

Planckendael … telkens iets nieuws te beleven

Soms gaan we voor een uurtje, dan weer voor een halve dag.

Soms komen we een collega tegen, andere keren familie, een blogvriendin, vrienden, een kribbevriendje van weleer, of geraken we met een onbekende aan de praat.

Soms (héél soms) is ‘t pokkeheet, dan weer gigantisch nat en als ‘t sneeuwt mag je binnen met de slee.

Soms zien we op één dag gigantisch veel dieren, andere keren blijven we uren in de speeltuin en op dagen als vandaag waren de vissen genoeg als entertainment.

 

 

 

 

Hemel&Hel

Plopsa-hel
In Humo is er een rubriek ‘Hemel&Hel’. Een vaste vraag is ‘Hoe ziet jouw hel eruit?’… en vandaag wist ik ineens wat ik daarop zou moeten antwoorden.

Een daguitstap naar Plopsaland, op een drukke dag in de vakantie.

Zwaar geladen (eten, drinken, paraplu, regenjassen, reservekleren, fototoestel, …)
Met één buggy voor een kindje dat daar er niet in wil zitten, en geen buggy voor een kindje dat niet wil stappen.
De jongste mag amper ergens in en de oudste durft nergens in.
Een wachtrij binnen in den donker, met luide muziek, vol volk en stinkend naar zweet.
Een kindje dat tot 3 keer toe niet wil gaan plassen om vervolgens vlak voor de bumbashow begint, zijn broek volplast en de zaal niet meer terug binnenmag na het toiletbezoek. Want er zit al teveel volk binnen.
Gezaag om ijsjes, zoete drankjes, …
Kinderen die nog niet snappen waarom je achteraan in de rij moet aanschuiven en dan maar weglopen tussen de menigte door, helemaal naar voren.

Héhé, was het niet dat Liv niet al maaaaanden zit te zagen op ‘Plopje eens te zien in wopsaland’, geen haar in mijn hoofd dat eraan dacht om naar daar te gaan. Hopelijk kunnen we het volgende pretparkbezoek ten minste nog 2 jaar uitstellen.

En wat is jullie hel?

 

 

 

Willeke Daems

Met ons mademoiselle, ‘t is altijd ambiance verzekerd …. ik moet er toch dikwijls mee lachen.

Eerst gaat ze op ridder- en prinsessenkamp (ik vond dat al super tof … een prinseske tussen de ridders) en daar wil ze PERSE een ridder zijn.

Liv op ridder en prinsessenkamp

Dan mag ze geschminkt worden op een evenement en alle meisjes voor haar kiezen een prachtige prinses met veel glitters. Als ‘t aan Liv is en ze vragen wat zij wil zijn zegt ze -zonder twijfel- … EEN SPIN

SpiderLiv

En gisteren ga ik haar halen op de speelpleinen … en wie begroet mij? Een piraat met stoppelbaard!!!

Liv piraat

Ik mag me al gelukkig prijzen dat het kind nog rokskes aan wil.

Ik vraag me toch wel af van wie ze dat heeft … misschien tochwel van mij … want ik speelde vroeger ook graag indiaan (ja … ook indianen hebben soms verdriet)
Annelies (uit de oude doos)

 

 

 

Vakantiepuzzel

image

De grote vakantiepuzzel was echt een bron van stress (zeker toen ik merkte dat de speelpleinen ook de Vlaamse feestdag nemen al stoppen op 18 augustus en ik ineens met een gat van 10 dagen zat), gelukkig zagen we het als een uitdaging (en als je dat niet gelooft, maar ik je wel wat anders wijs) en werd dat gat ook weer gevuld.

Maar voor de kinderen is zo’n vakantiepuzzel haast even stresserend. Ze weten waar ze vandaag naartoe moeten, maar hebben geen benul wat de toekomst brengt.
… Is het dan nog altijd vakantie? Gaan we eindelijk weg met de tent? Of moet ik de dag weer als prinses doorbrengen op het kamp, terwijl ik liever een ridder wil zijn*? Zal ik mijn mama en papa ook eens zien tijdens de vakantie? Waarom moeten die eigenlijk altijd werken?

Omdat een goede moeder die onzekerheden voelt, maakte ik een kalender. Twee maanden op een A3 met een duidelijk prentje over de activiteit… elke dag mag er afgestreept worden en kijken we wat morgen brengt.

*Liv heeft afgelopen week een ridder- en prinsessenkamp met ideekids doorgebracht. Gemakkelijk voor mij, want het lag pal op mijn woon-werk weg (en zo had ik ook eens wat gezelschap op de fiets).
Na de eerste dag was ze echter helemaal niet enthousiast … ze wou immers een ridder zijn en geen prinses. En dat lag haar zeer zwaar op de maag.
Toen we dit de tweede dag vertelden tegen de kampjuf, werd er wel rekening mee gehouden. Met als gevolg dat Liv superenthousiast de week verder inging en dat er tijdens de afscheidsshow één -zeer gelukkige- ridder met lang haar bij was.