Verzamelde kilometers 2011
januari: voorlopig 15,7km !!!
2010: verloren data + 56km (garmin) = zoiezo niet zoveel
2009: 287,0 km | 28u56
december 28,7 km
november: 42,1 km
oktober: 40,2 km
september: 10,8 km
augustus: geblesseerd
juli: 106,9 km
juni: 13.6 km
mei: 49.5 km
2008: 103.9 km | 11u24 + verloren data
2007: 431.6 km | 47u11
2006: 674.5 km | 70u07
2005: 382.1 km | 39u17
2004: 177.4 km | 18u17
|
By Annelyse, on February 2nd, 2012%
Een superdrukke week … maar ik mag niet klagen, want ik doe het mezelf aan … het zijn trouwens voornamelijk leuke dingen die onze week zo druk maken!!!
Ik ga je de oplijsting van mijn agenda besparen en ik zal het enkel hebben over de cupfins/mufcakes.
Toen ik weer eens klaagde over mijnen Désiré (heel content van mijnen telefoon, maar het feit dat zijn intern geheugen zo klein is, deed me overwegen om een nieuw exemplaar te kopen), stelde Lien me voor om het ding te laten herprogrammeren door Bert.
En zo geschiedde, Bert (die ik trouwens helemaal niet kende) stemde toe om het hele ding te herprogrammeren en hij beloofde me de Sense te verwijderen en zo massa’s extra plaats op mijn HTC te creëren.
Ik beloofde als tegenprestatie een beloning in natura.
En zo begon ik maandag (na de naailes) nog te bakken, om pas toen het baksel in de oven stond tot de conclusie te komen dat ik me van dag vergist had. Baksel mee naar ‘t werk … en de collega’s weer content.
Gisteren nieuwe poging… ik vulde een kartonnen doos (handig om papier en karton buiten te zetten) met 2 konijntjes voor de kinders, een fles vintage cava, een flesje zelfgebrouwen bier van Bjeurn (heb ik al gezegd dat mijn man een brouwer is) en ik maakte opnieuw het recept voor 12 cupcakes, die ik dan onder 9 vormpjes verdeelde (om zo cupfins of mufcakes te bekomen).
In elk geval, het was een gezellige avond, terwijl Bert zich ontfermde over mijn gsm, zorgde zijn madam voor het gezelschap … ‘t was tof en niet enkel voor de gsm. Nen dikke merci aan beiden!!!
(maar ‘t is wel echt niet te doen, mijn gsm heeft -na het installeren van reeds verschillende apps- nog 223 Mb aan vrij geheugen … ik ben zeer content … die gsm kan nog jaren mee)
En omdat niet enkel Lies maar ook de collega’s erachter vroegen … zie hieronder het succesrecept.
Mufcakes / cupfins
- 75g goei boter
- 80g bruine suiker
- 75g melkchocolade in stukjes
- 60g zelfrijzend bakmeel
- 2 eieren (licht geklopt)
Glazuurlaagje
- 80g melkchocolade
- 2el slagroom
- eventueel een overdaad zilverpillen, … om te versieren
- Verwarm de oven op 160°C voor. Bekleed 12 (of 9) muffinvormpjes met papieren vormpjes
- Smelt de boter en de chocolade samen in de microgolfoven, roer de chocolade door tot hij is gesmolten. Meng de suiker en de eieren erdoor en hierna ook de bloem
- Vul de vormpjes en bak voor 20 à 25 minuten. Laat even rusten en afkoelen op een taartrooster
- Doe voor het glazuurlaagje de chocolade en de room in de microgolfoven, roer de chocolade door tot hij is gesmolten en het mengsel glad is. Laat afkoelen tot het iets is ingedikt.
- Bestrijk de cakejes met de chocoladeglazuur en garneer ze naargelang de goesting.
En vandaag bakten we pannenkoeken … ah ja want het was Maria Lichtmis … en goei tradities zijn er om in ere te houden!!!
By Annelyse, on January 22nd, 2012%
Toen wij ons huis kochten, kregen we de meubels die er nog in stonden (al een chance niet al te veel meer) erbij.
En sommige zaken verdienen echt hun tweede leven, zoals bijvoorbeeld deze spreuk … er zit verdorie veel waarheid in … geluk vind je in jezelf.
By Annelyse, on December 2nd, 2011%
 Onze ouders bonden ons misschien vast in ons bed, maar die tijd is gepasseerd. En een kamer op slot doen … dat rijmt ook niet volledig in mijn hoofd.
Maar vanaf vandaag gaat Vic zijn kamer ‘s nachts op slot, want dit ging erover !!!
Ik hoorde vannacht rond 5u wat gerommel beneden en toen ik ging kijken zag ik Vic … in zijn pyjama op zijn blote voetjes (natuurlijk) … met de voordeur al open en 1 been buiten … klaar om op stap te gaan !!!
Ik weet niet wat dat manneke heeft, maar tegenwoordig stapt hij ‘s nachts héél het huis rond. De ene keer tot in de kamer van zijn zus (aan de andere kant van het huis), dan effectief naar ‘t toilet, ooit vonden we hem terug al slapend in de speelkamer, en nu glipt hij al naar buiten.
Is het slaapwandelen of niet (mogelijks want zijn peter lijdt daar ook aan)? Ik zou het niet weten.
Het stemt me alleszins niet gerust … mijne zoon is nog véél te jong om ‘s nachts naar buiten te glippen!!!
By Annelyse, on December 1st, 2011%
Het zou eigenlijk irritant moeten zijn
… een tekenfilm met echte beestjes die in een tekenfilmdecor meespelen
… die dan nog op de koop toe praten met een hoog stemmetje
… en de helft van de tijd liedjes zingen
*maakt een piepstem en zingt*
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TEEEEEAMWERK !
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TEEEEEAMWERK !
*of op de manier van de kinderen*
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TIIIIIIEWE !
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TIIIIIIEWE !
Zo zette ik vanmorgen om 6u mijn slapeloze zoon voor de tv en ontbeet ik met het welbekende irritante wijsje.
Om vervolgens de verdere dag mijn collega’s wat te kwellen.
Wonderteam is de max!!!
By Annelyse, on November 30th, 2011%
Foto’s van mijn kinders en de sint… altijd grappig. Ik probeer dat toch jaarlijks vast te leggen (maar ik vraag me wel af waar 2010 en 2007 naartoe zijn)
Gelukkig waren we dit jaar via Bjeurn zijn werk geinviteerd. Al een chance … want onze vaste sintafspraak zullen we missen, want we worden verwacht op een ander feest van een oude man. (90 jaar wordt mijn opa, is dat niet ferm)
Dit jaar was anders dan ervoren … onze kinderen zijn echt niet meer onder de indruk van sinterklaas. Liv prutste aan de Sint zijn baard (Bjeurn was al blij dat ze er niet aan trok) en ook bij Vic merkten we niet het angstige respect uit onze tijd.
Dat merken we ook aan het truukje ‘ha, eet jij je bord niet leeg, dat zal ik eens tegen de Sint vertellen’ … dat niet meer pakt !!!
Hieronder nog één uit de oude doos … mijn mama met de sint (toen de sfeer toch iets minder los was, en er geen respect maar eerder angst was)
By Annelyse, on November 29th, 2011%
Ondanks mijn trauma van verleden keer wou ik nog eens proberen om een nieuwe poetsvrouw te vinden.
De eerste was een poetsman, maar hij kwam niet opdagen
De tweede, daar was ik wel héél content van… maar zij niet van ons.
Toen zij de tweede keer bij ons was kwam de verantwoordelijke vertellen dat ze niet meer wou komen poetsen, omdat het te vuil was en ze te hard moest werken.
En dat nadat ze me eerst naar den blokker had gestuurd met allemaal speciale vodjes en swiffertoestanden die ze zeker nodig had. Zij heeft me wel een poepie laten ruiken.
Nummer 3 was merkelijk minder dan nummer 2, maar we konden zeker niet klagen en bovendien was ik gecharmeerd door haar hoteltruukje met het toiletpapier.
Nu hoorde ik echter van de verantwoordelijke dat ze wat langer gewerkt had, en de sodexo-site zegt met dat ze 6 gepresteerde uren heeft ingegeven ipv de 4uren die we vroegen. En dat terwijl ze veel minder ver geraakt is dan nummer 2.
Nummer 4 zal er waarschijnlijk niet meer komen, want het dienstenchequesbedrijf zal waarschijnlijk wel boos zijn omdat ik het aantal uren betwist. (en bij ander bedrijven is de wachttijd minstens 2 jaar)
Ik weet het allemaal niet meer … ligt het aan mij … verwacht ik teveel? Ik moet in elk geval zeggen dat ik niet veel goesting heb om mijn queeste voort te zetten.
Nu vraag ik aan jullie? Via welk kanaal hebben jullie je poetsvrouw gevonden (is via een dienstenchequebedrijf wel de goei manier), zijn jullie content … en hoeveel poetsvrouwen hebben jullie geprobeerd totdat jullie eindelijk een goeike hadden?
Want daar ben ik wel van overtuigd, dat er veel goei poetsvrouwen zijn, maar die werken natuurlijk allemaal bij jullie en die hebben geen vrije uren meer over. Want een goeike, die koester je, en laat je nooit meer gaan
By Annelyse, on November 8th, 2011%
De eerste schooldag, maar ook de eerste dag dat het tutje overdag werd gebannen… een dubbel trauma dus !!!
En niet enkel onze Vic had het moeilijk, maar ook Liv had haar trubbels … een gebrek aan aandacht voor haar persoon.
We trokken dus naar ’t school met 2 kinders en 6! knuffels (Vic 4 en Liv 2)
Toen we Vic in zijn klas afzetten vroeg zijn juf aan Liv: “Ah, wie heb je mee?” Waarop Liv zeer trots :”Mijn konijn” (cfr. Een van de knuffels) … Die kleine egotripster toch!
In elk geval … we hebben Vic in de klas afgezet en er waren zelfs geen tranen … flink jong.
Daarna wouden we Liv op de speelplaats dumpen en naar goede gewoonte was het weer een drama … al een chance is een lieve juf haar komen vangen 
De rest van de dag hebben Liv en haar nichtje zich wel goed ontfermd over hun kleine broer/neef (althans als we hen moeten geloven).
Ons kleine ventje moet wel nog eens leren zijn korstjes op te eten. Ik hoopte dat ze in ’t school wel gingen slagen om hem dat te laten doen (groepsdruk leidt altijd tot extra vaardigheden), maar dit is blijkbaar nog een werkpuntje voor ons.
* allé, gisteren feitelijk, maar zo zingt Will Ture het niet in zijn liedje
By Annelyse, on October 28th, 2011%
De waarom-fase zijn we zo goed als door, mijn vriendin had gelijk toen ze zei dat dat ongeveer een half jaar duurde.
Na de ergerlijke waarom-fase volgt nu de kaka-fase … hilarisch … misschien omdat ik pipi-kaka humor zelf nooit helemaal ontgroeid ben.
Hieronder enkele van Liv’s beste quotes … een grappige aanvulling op Liv haar kaka-pipi-diarree-verhalen is Vic. Diene jongen is van alles vies. Dus achter elke quote moet je je een klein jongetje voorstellen die met een hoog stemmetje piept: ‘eih, da’s vies’
Hé mama, die eet spagetti met kaka *moehaaa*
Mama, ik heb nagedenkt … over kakastront *moehaaa*
Mamaaaaa … ik ben uw engeltje en vic is iedereen hartje hé.
Ja… en wat ben ik?
Jij bent …. kaka!!! *moehaaa*
Liv: mamaaaa … ik heb bij tante Iris opcorn gegeten, maar tante Iris heeft er kaka op gedaan
Ik … oei, dat zal ik eens aan tante Iris zeggen dat dat niet mag
Liv *vlug, in paniek* … neenee, dat was een grapje mama
Sinds het begin van ‘t schooljaar is ‘t niet enkel pipi-kaka, dat de klok slaat, maar ook ‘haar feest’.
Zo praat Liv altijd over haar feest en somt ze elke dag op wie naar haar feest mag komen.
Als ik mij niet gedraag, probeert ze ook mij te chanteren.
Liv: Jij mag toch niet naar mijn feest komen
Ik: Maar wie gaat dan pannekoeken bakken?
Liv: Dat was maar een grapje mama, je mag wel komen
en ze wordt steeds slimmer
Liv: Jij mag toch niet naar mijn feest komen
Ik: Maar wie gaat dan pannekoeken bakken?
Liv: Mamie !!!
maar meestal is ze héél lief
Liv *fluistert in mijn oor en slaat haar armen om mij*: Mamaaa, jij en papa mogen naar mijn feestje komen
En over fases gesproken. Liv is ook haar ridder-fase ontgroeid. Ging ze deze vakantie nog als ridden ipv prinses naar ‘t kamp, stond ze in ‘t begin van ‘t schooljaar nog als enige meisje van haar klas als ridder op de klasfoto … wou ze op ‘t grootouderfeest ineens een prinses zijn (daar staan we dan met onze ridderhelm, stokpaard, schild)
By Annelyse, on October 25th, 2011%
Na enkele maanden op de wachtlijst is het toch weer gelukt. Wij hebben een poetsvrouw en vandaag kwam ze de eerste keer.
Het was goed gepoetst en Bjeurn die haar verwelkomd en uitgelaten heeft was zeer positief.
Deze keer heeft ze de badkamer zeer grondig gedaan en tegen volgende keer moeten we eens nadenken waaraan ze dan prioriteit moet geven.
Madam had direct haar eisen (zie foto) … ik heb er een héél goed gevoel bij … ik hou van mensen die van aanpakken weten, dat zit dus goed !!!
By Annelyse, on October 14th, 2011%
Heb ik al gezegd dat mijn sociaal leven in tijden van kinders, verbouwing, werk… zowat ‘nihil’ is?
Awel, mijn sociaal leven is nihil !!!
Als ik de mensen in mijn omgeving dezelfde fouten zie maken als ik … proberen te combineren van verbouwingen, kinders, een toffe job, … dat denk ik altijd bij mezelf … “Tof, ik zie je wel weer als je binnen een paar jaar terug uit je hol kruipt”
Want veel tijd is er niet meer … om naast de verplichte nummers ook nog eens … een goede vriendin/zus/dochter te zijn, nog eens flink veel overuren te kloppen, een boeiend sociaal leven te hebben, te sporten, de bestsellers gelezen te hebben, de garderobe van de kroost bijeen te naaien, elke dag een goei maaltijd voor te schotelen aan ‘t gezin en op de koop toe … er nog eens altijd uitzien om door een ringetje te halen !!!
Vandaag had ik echter een keuze
A. een Vlaamse avond met spelletjes en opdrachtjes … maar ik ben zo moe, dat ik echt geen zin had om ook daar nog een verplicht nummer uit te voeren … ik doe dat op ‘t werk al genoeg.
B. wat bijklappen met een vriendin die ik al super lang niet meer gezien had bij ons thuis. Lekker ontspannend, niets moet, alles mag … gewoon gezellig thuis.
Ik koos bijgevolg voor optie B.
… en ik moest de vriendin super vroeg buitenzetten, omdat Liv één van haar beruchte hysterische huilbuien had … niet meteen hoe ik het in gedachten had.
Gelukkig is het niet allemaal kommer en kwel … op een vrijdagavond is er nog steeds chips en desperate housewives !!!
By Annelyse, on October 11th, 2011%
Het is chaos in mijn hoofd … en elke slimme vrouw (en zelfs sommige mannen) weten dat enkel lijstjes dan rust brengen.
Ik bracht mijn ‘Astrid Taken App’ terug tot leven en synchroniseerde hem met producteev.
Vandaag op de lijst
- ToDolijst updaten
- Weekmenu opstellen en een ‘Collectandgo-tje’ opstellen
- Een zeer saai document van 12 pagina’s lezen
- Een SMS sturen, die ik al veel vroeger had moeten sturen (ik ben geen goede vriendin de laatste tijd, waarvoor mijn excuses, maar dat komt hopelijk wel weer terug goed … als de rook om mijn hoofd is verdwenen)
- De bewijsstukken voor de belastingen verzamelen (waarom kwellen ze bij de belastingen toch altijd de mensen die veel geld terugkrijgen)
- Nog eens een mailtje sturen naar het bedrijf dat mij wel een huisnummer opstuurde, maar dit niet doet naar de winares van deze give-away. Op hoop van zege dat dit in orde komt, anders zullen we verdere stappen moeten ondernemen *woehoe*
- nog eens bloggen
- eens vroeg in bed kruipen (dit is nu om 22u30 al mislukt, dus zal ik maar beter naar morgen verschuiven)
Slaapwel mijn beste, morgen is er weer een energievretende dag met 7 af te vinken taken.
By Annelyse, on October 6th, 2011%
lachen om een grappige post-it die op je scherm plakt *
*Alfonso = een Spanjaard die niet zo super Engels praat
By Annelyse, on October 4th, 2011%
Soms eens hopeloos verkeerd rijden
By Annelyse, on October 4th, 2011%
Een plaats waar de deur ‘ook’ blijft open staan.
By Annelyse, on October 3rd, 2011%
Eindigen met een pintje op den dorpel
By Annelyse, on October 2nd, 2011%
Op uw blote voeten ‘t gras afdoen
By Annelyse, on October 1st, 2011%
Mijn kapster doet alles wat ik zeg… hier wat korter, een tint donkerder, ….
Ze gidst me doorheen haar haar boeken en geeft nuttige tips.
Mijn kapster geeft me zelfs complimenten over mijn haar (stel je voor … over één van mijn 7 complexen )
Met mijn haardos kan je (volgens de kapster hé, ik ben nog wel niet helemaal overtuigd) veel doen … ‘t is niet te dik, noch te dun, niet te stijf, noch te krullend, niet teveel, noch te weinig.
Da’s wat anders dan mijn vorige coiffeur die me ‘al zuchtend’ vertelde dat er met mijn haardos niet veel aan te vangen was.
Mijn kapster is een schatje, ze kent mijn naam en is hartelijk.
Toch ratelt ze niet de oren van mijn kop en blijft een afspraak een rustmoment, met de nieuwste dameslectuur ter mijner beschikking.
Mijn kapster vindt mij waarschijnlijk ook een gemakkelijke klant.
Ik hou van afwisseling maar ik bemoei me er niet meer mee, eens ze bezig is.
Wat me niet aanstaat groeit wel bij, of geven we de volgende sessie wel een nieuw kleurtje.
Het staat me deze keer niet aan!!! Maar da’s geen ramp… binnen 7 weken zie ik er weer beter uit.
(En neen … ik wil geen TTIWWP* commentaren … ik verstop me even in het brico-boek, want de flairs heb ik bij mijn kapster al allemaal uitgelezen)
*This tread is worthless without pictures
By Annelyse, on September 29th, 2011%
Ze worden groot, mijn kinders.
We zijn uit de papflessen, uit de pampers, uit de dutjes, uit de kleine bedjes … een zaligheid.
Nu nog uit de buggy’s, uit de kribbes (in november) …. en uit de tutjes
Iedere ouder van een tutjesminnend kind, kent het gevoel wel …. “oei, waar is die tut, net nu ik geen reservetut meer liggen heb”
Meestal duikt de laatste tut wel ergens op, tussen het speelgoed, aan de keukentafel, in een jaszak. Of anders vind je wel een andere tut terug die al lang verloren gewaand was. Gisteren echter niet!!!
Net voor bedtijd (op een uur dat de apotheker al toe is) was de tut (de allerlaatste, die zelfs een aanrijding door een wagen overleefde) ineens verdwenen. Op zo’n moment voel ik me nog gestresseerder als een verstokte roker die beseft dat hij de avond zonder sigaretten zal moeten doorbrengen.
En ik zocht, en ik zocht … waarna Bjeurn zocht en zocht (wat belachelijk is, want hij deed dezelfde plaatsen als mij aan, en iedereen weet toch dat vrouwen beter zijn in zoeken dan mannen) … zo wanhopig waren we dus.
Soit … de nacht was niet zo leuk als anders … maar beter dan verwacht … en de volgende dag vonden we de tut terug in de tuin (en er woonde zelfs al een naaktslak IN … degoutant)
En nu … hebben terug een reservetut en dromen er zo van om eindelijk ook uit de tutjes te zijn.
By Annelyse, on September 12th, 2011%
Een dag om naar uit te zien … Liv treedt toe tot het land der horenden.
Na onderzoek bleek echter dat het meisje 40dB minder hoorde en dat er serieus wat vocht achter haar oortjes zat. Met als gevolg dat ze in een bel leefde. Een vliegtuig dat overwoog, een zware moto die passeerde … t deed haar verschrikkelijk veel pijn.
En de verklaring voor haar luide stem kunnen we hier ook aan wijten. (hopelijk vermindert deze ook met 40 dB  )
Jammer genoeg hoort bij deze mijlpaal in Liv haar leven een operatie en een narcose. Voor de ingreep was alles nog dikke fun en maakten we nog deze fotoshoot. Ontwaken uit de narcose was echter niet zo aangenaam (al een chance dat ze in zo’n spijlenbed gevangen zat), totale hysterie en een bloedbad toen ze haar katheder eruit trok.
Nu tegen de avond toe hebben we een dochter die wat onder de voet is, een grappig stemmeke heeft (de poliepen zijn ook verwijderd), maar vooral zeer flink was.
Om haar een beetje in de watten te leggen maakte we een stokpaard (volgens deze tutorial) voor Liv (en natuurlijk ook voor Vic, want met twee-en paardje spelen is toch vele leuker), en in tijden van stress helpt zelfs de papa met oren uittekenen en uitknippen.
By Annelyse, on September 8th, 2011%
De carrefour (waar ik al héél mijn leven inkopen ga doen) hing al langer mijn voeten uit. Lange wachttijden aan de kassa (terwijl het online shoppen net snel moet gaan), producten die nooit aanwezig zijn, …
Maar de dag van Liv haar verjaardag hebben ze ‘t schromelijk verpest.
Toen Bjeurn de boodschappen ging afhalen, zeiden ze hem dat alles compleet was. Bij het uitladen bleek dat er maar 125g gehakt ipv 1000 g gehakt geleverd was en dat de kaarsjes voor op de taart ontbraken.
En een verjaardagstaart zonder kaarsjes en ballekes met kriekskes voor 11 personen met 125g … dat veroorzaakt stress !!!
Ik wou een emailtje sturen om mijn grieven mee te delen, maar blijkbaar gaat dat niet … er staat enkel een telefoonnummer en die drempel was me niet iets te groot.
En net op die dag las ik dit … collect and go heeft zelfs een app!!! Jammer genoeg bleek het enkel een iPone-app te zijn … dus stelde ik hen emails-gewijs (dat gaat daar dus wel) de vraag wanneer deze app voor android verwacht werd. En na een uur wist ik dat dit voor half september zou zijn.
En inderdaad, hede ten dage kan je deze downloaden in de market.
Vandaag mijn eerste bestelling gedaan en ik ben vrij enthousiast. De app ziet er vrij goed uit en de site is gemakkelijk in gebruik.
Wat wel spannend is, is dat hier echt wel totaal andere producten als in de carrefour te vinden zijn, mijn oude vertrouwde wereld op zijn kop.
Leuk wel
… de grote hoeveelheden … een pak van 500g bruggeman gist … een gigantische nutella-pot
… het grote gamma aan diepvriesgroenten
… en héél leuk, er staan op de site enkele recepten en als je daarop klikt kan je de ingrediënten direct aan je boodschappenlijst toevoegen … is dat niet mooi
Soit, ik ben benieuwd of ik zo enthousiast blijf
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt