Hop naar de 1000 km in 2012
Voetafdruk verminderen met de fiets
|
Door Annelyse, May 14th, 2012% Moederdagkado van de kinders … een zeeptaart (met gedicht) van Liv en een geschilderd bloempotje met snoepketting van Vic (geen wonder dat hij het niet wou afgeven).
2 toverstokken (die niet echt zijn, want Julius is nog steeds geen kikker)
Het bewijs dat meikevers nog bestaan
Een boeket bloemen van mijn man met mijn lievelingsbloemen (alhoewel ik zijn moeder niet ben, ben ik dat blijkbaar toch waard)
Het inrichten van ons huis wordt een feit, sinds vandaag hebben we ook een zakdoekenlade met allemaal schoon zakdoekskes (van de meter) … daar word ik gelukkig van
Een portret van mezelf
Door Annelyse, May 13th, 2012% Iets nuttigs doen, of iets leuks … dat was de keuze zaterdag. Vermits we tegenwoordig al veel nuttigs doen en te weinig leuks besloten we voor de laatste keuze te gaan.
Naar Manu Mundo, met de fiets, de knooppunten volgend.
Super, mits als enige minpuntje dat het vrij koud was en dat Liv -ondanks winterjas en sjaal- na 21km bijna huilde van miserie omdat ze het zo koud had.
Ter plaatse was er voor ieder wat wils…
Een draai-hem-zelf-molen.
Goei muziek en zeer toegankelijk (Hannelore Bedert is het rood)
Drank
Op hun blote voetjes zien ‘t er echte festivalgangers uit !!! Het weer mag volgen !!!
Door Annelyse, May 10th, 2012%  In mijn bed al besefte ik dat ik de wekker een uur ging laten snoozen.
Op de fiets al, besefte ik dat het niet goed zat.
Tegen de middag toe besefte ik dat ik nog niets anders heb gedaan, dan zeuren en klagen.
Toen ik wou vertrekken naar huis, liet ik de printer/scanner nog vastlopen en verloor ik daarmee ontzettend veel tijd.
Ik ben kapot, de week duurt me te lang.
Gelukkig heb ik nog zo’n grappige kinderen die erin slaagden me nog te doen lachen
- Liv die vertelde dat ze me gemist had (terwijl ze op voorhand standhield dat ze me zeker niet zou missen)
- Mijn zoon die kei snel fietst om dan zijn benen van de trappers te halen en van ‘wiiiiiiiiieeeew’ te doen
- Mijn dochter die mijn verstopte moederdagkado boven haalde (omdat ik het niet wou zoeken), in mijn handen duwde en boos was omdat ik het nog niet wou opendoen.
- De reacties van de kinders toen ik deed of ik een cupcake -gemaakt van zeep- wou opeten.
Liv in paniek “Neee, neee, mama, dat is niet eetbaar”.
Vic -met zijn schalkse* karakter- die “jaaa, jaaaaa, opeten” gilde.
- Vic die ging biechten in de kerk en van mij moest zeggen dat hij zijn zusje had geduwd. Hij deed dat ook zonder morren waarna hij guitig, al op voorhand genietend zei “En nu is ‘t aan u, zusje”
Door Annelyse, May 4th, 2012% Op onze steenweg wordt gewerkt. Wat 2 rijstroken waren, is herleid tot één rijstrook en één richting. In principe heb je dus ongeveer evenveel plek om te rijden dan weleer.
Echter, nu is er een snelheidsbeperking van 30km/u, waar we vroeger 70 mochten. Logisch dat er trager moet gereden worden, doch 30km/u is soms wel héél traag, vooral als er niemand aan het werk is (voetgangers zijn er zoiezo al vrij weinig en als ze er zijn, dan zie je ze ook aankomen)
Maar goed, waar ik het nu moeilijk mee heb … waarom staan ze daar met een patrouille van 10 man te flitsen, op een vrijdag 21u, terwijl de werken al lang stilliggen, dus het gevaar voor wegenwerkers er niet meer is?
Dat zijn toch gewoon pesterijen, of gemakkelijk verdiend geld. Elke chauffeur past toch bewust of onbewust zijn snelheid aan, aan het werkelijk gevaar.
Ik heb de flitser bijna bij elke auto zien afgaan en bij meerdere wagens, volgde een zwaantje om direct het rijbewijs in beslag te nemen.
Even ter verduidelijking, ik werd niet geflitst, want het was tijdens ‘t joggen, maar ik passeerde de baan enkele uren voordien, en ik ben er niet zeker van of ik er zonder boete zou zijn vanaf gekomen. Maar ik ben er wel van overtuigd dat ik op elk moment de veiligheid in acht nam.
Leuk detail, ineens merkte ik dat alle auto’s zich wel aan de verkeersregels hielden. Niet moeilijk om tot de conclusie te komen dat iemand ze waarschuwde. En inderdaad, een kilometer verder stond een groep jongeren teken te doen naar de aanrijdende automobilisten. Ik heb ze gewaarschuwd dat ze moesten zorgen dat ze zelf geen boete kregen, maar ik denk niet dat ze onder de indruk waren. Ik vraag me feitelijk af, of dat strafbaar is … volgens mij wel.
Door Annelyse, May 1st, 2012% 
Dag van de arbeid .. zoals in ‘congé om thuis ook wat te werken’.
Ik nam het schilderwerk voor mijn rekening en de rest legde de eerste hand aan de tuin.
Weet iemand trouwens hoe lang het duurt eer gezaaid gras mag worden betreden? … en welk gras je best kiest?
Door Annelyse, April 25th, 2012% Ik wou al langer iets schrijven over persoonlijke ruimte en tegenwoordig is dat nogal actueel … met al het grensoverschrijdend gedrag dat bovenkomt de laatste tijd.
Het is niet aan mij om te oordelen en te veroordelen, maar hoe meer getuigenissen ik daarnet hoorde in ‘de ochtend’ op radio1, hoe meer dit me allemaal aangrijpt.
En hoewel er veel hetze is over het feit dat dit eerder een publieke lynchpartij op een politiek cruciaal moment is, ben ik van mening dat sommige mensen niet moeten denken dat ze zich alles kunnen permitteren zonder ooit verantwoording te moeten afleggen. Boontje komt om zijn loontje, zoals ze zeggen.
Het verraderlijke aan dat grensoverschrijdend gedrag is, dat het geleidelijk aan gaat. En daar kom ik tot het punt ‘persoonlijke ruimte’.
Elke mens heeft persoonlijke ruimte nodig, en neem dat maar letterlijk. Dit is effectief de ruimte die je noodzakelijk acht tussen jezelf en je medemens. En die ruimte is bij sommigen groter als bij anderen. Bij mij is die persoonlijke ruimte tamelijk groot, ik ben niet zo voor al dat lichamelijk gedoe met mensen die ik niet zo goed ken.
Die persoonlijke ruimte is ook afhankelijk van persoon tot persoon. Mijn zusje zou ik maar al te graag een dikke knuffel geven (maar die zit ver weg), en mijn kinderen kus en knuffel ik constant (als ik niet op hen aan het roepen ben). Sommige vrienden op wie ik erg gesteld ben, geef ik al eens een knuffel, of ik leg mijn hand op hun schouder (in een zwak moment)
Maar op het werk, blijf ik van mijn collega’s af. En apprecieer ik het ook als zij hun handen thuis houden.
Want mensen die je persoonlijke ruimte binnendringen, dat is niet aangenaam … helemaal niet. En als je het eenmaal toelaat ben je verloren, want geef ze een vinger en ze nemen een hand.
Ik heb nooit te maken gehad met ontoelaatbaar gedrag, laat dat duidelijk zijn.
Maar ik heb al contacten helemaal verbroken die wat mij betreft te dicht in mijn persoonlijke ruimte binnendrongen … mensen die niets verkeerd deden, maar ik kon het gewoon niet verdragen.
Ik ben ook al klaar en duidelijk geweest (wat ouder, wijzer en kordater) … maar neem van mij aan … daarmee maak je je ook niet populair (maar het is wel effectief)
Gelukkig ben ik gezegend met een vriendenkring en collega’s die ook graag een zekere afstand bewaren.
Maar dat grensoverschrijdend gedrag … ik krijg de kriebels als ik erover hoor. Ocharm die vrouwen.
Door Annelyse, April 19th, 2012% 
Toeme toch … in de WC gevallen … alweer.
Ik neem aan dat mijn beste vriend het wel zal overleven, dat kan niet anders …. den HTC van mijn schoonbroer heeft een wasmachine op 60° en een een wasmand met ijswater vol pintjes overleefd.
Maar om het zekere voor het onzekere te nemen laat ik hem een nachtje drogen in rijst (risotto feitelijk … ik hoop dat dat ook werkt). Bedankt voor den tip, Peter
Door Annelyse, April 18th, 2012% 
* Ik weet terug wat aan te doen *
Update *Help, wat moet ik morgen aandoen, ik kan echt niet kiezen*
Door Annelyse, April 11th, 2012% Ik moet al héél den tijd denken aan appelstien haar berichtje over “hoe ge overkomt en al“.
Ik kan er me volledig in vinden, geklaag en gezaag kan er soms volledig mee door … wie doet dat immers niet, eens goed klagen (ik word daar soms zelfs terug goed gezind van).
Toch denk ik soms ook “ofwel stop je met zagen, ofwel doe je er iets aan” en sommige mensen lijken immers meer tegenslagen te hebben dan anderen … of bij hen lijken die tegenslagen een ergere impact te hebben dan bij een ander.
Ik probeer altijd het volgende in gedachten te houden “Maak je niet druk in de dingen waar je toch niets aan kan veranderen”. Een geweldige theorie (dikwijls iets geweldiger in theorie dan in praktijk) die ik altijd achter in mijn gedachten hou, zo magnifiek vind ik deze dat ik wou dat ik ze zelf had uitgevonden.
Toch is er ook de andere kant… bij sommige mensen is alles fantastisch … hun leven loopt over rozen, het werk is geweldig (super veel verantwoordelijkheid, een goed loon, toffe collega’s), hun relatie bruist nog als was hij nog pril (de partner staat op dezelfde lijn en helpt natuurlijk ook nog eens goed mee in het huishouden), het huis is zo praktisch en door de zonnepanelen is het energieverbruik negatief, de laatste reis was geweldig, en met de kinders kan je overal komen, want die zijn natuurlijk goed opgevoed.
Aarch zeer frustrerend als je net als mij werkt voor ne kloeft van nen baas, zit in een uitgebluste relatie, leeft in een werf, geen geld hebt voor een reis en op de koop toe er ook nog niet in slaagt om je brutale kinderen te temmen*.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind het geweldig als het mijn omgeving voor de wind gaat, maar perfectie trekt niet aan … het is de imperfectie die u charmant maakt.
*Haha, daar had ik u goed liggen … ik ga dit jaar wel op reis !!! (als u een tip hebt voor een leuke, rustige kindvriendelijke camping met zwembad in Italië, geef maar een seintje in de commentaren)
Door Annelyse, April 8th, 2012% Tradities zijn er om in ere te houden. Zo is Pasen
Lekker eten
Een gigantisch ei, dat tijdens het dessert met de 7 neefjes en nichtjes wordt stukgeklopt.
Amen
Door Annelyse, April 4th, 2012% 
Ik ben zelf een automobilist het grootste deel van mijn afgelegde kilometers, maar sinds ik (al dan niet even) regelmatig mijn fiets gebruik erger ik me soms toch wel aan het fenomeen ‘koning auto’.
Zoals in
- op autowegen wordt gestrooid, maar op fiets- en voetpaden niet (of amper)
- schandalige en gevaarlijke toestanden op mijn weg naar ‘t werk
- zoals geen fietspadmarkering meer nadat de asfalt van een gevaarlijk kruispunt een volledig nieuwe laag gekregen heeft (dat zijn ze al een half jaar vergeten, ondertussen hebben ze wel al de plakaat ‘opgepast geen wegmarkering’ verwijderd)
- 2 keer verplicht oversteken op een afstand van 100m op een grote baan vol vrachtverkeer, …. (niet altijd even veilig met een slaapkop)
- fietsers een omtoer laten doen om een baan over/onder te steken, … terwijl de auto’s gewoon rechtdoor mogen blijven rijden.
Waar ik me ook zeer aan erger is aan de intolerantie op de baan tov de fietsers.
Zo rijdt een vriendin van me, en mama van 3 kinderen, héél het dorp rond met de fietskar. Moedig, zou je denken, dat ze zich met 3 kinders toch nog al fietsend verplaatst.
Tof ook, want in de schoolstraat is ‘t autoverkeer sowieso al een probleem. De baan is éénrichting, vreselijk smal en staat dan nog eens over een lengte van 1km volledig -al dan niet fout- volgeparkeerd. ‘t is een echte ramp, en gevaarlijk voor onze kinders, want ik hou elke keer mijn hart vast, en hoop dat ze niet vallen terwijl een auto hen rakelings passeert.
In elk geval, op een dag fietst de vriendin door de straat, en een auto achter haar claxonneert omdat ze teveel plek inneemt met haar fietskar op de baan. Ze zet zich ‘vriendelijk als ze is’ aan de kant. 200 meter verder wordt ze door de automobilist uitgescholden voor het vuil van de straat, want hij had een doktersafspraak en nu was iemand hem voorgestoken.
Toen mijn vriendin dit verhaal in een groep ouders vertelde, zei één van de vaders tegen haar. “Ik moet nu zeggen dat ik me er ook aan erger dat jij altijd met je fietskar de straat van ‘t school inpalmt en wij je daardoor niet voorbij kunnen.”
Hé … dit gaat over een schoolstraat tijdens de periode dat al de schoolgaande jeugd toekomt.
Een straat zonder fietspad trouwens. Je moet daar sowieso traag rijden met al dat jong geweld !!! Trouwens, velen zouden hier beter een voorbeeld aan nemen en ook wat meer met de fiets komen.
Zo zouden anderen, die het meer nodig hebben (zoals de oma’s met hun 4 kleinkinderen, de jonge mama’s met nog een pasgeboren baby erbij,…. ) zich wat dichter kunnen parkeren !!!
Door Annelyse, April 1st, 2012% ‘t is nog geen pasen, maar ‘t lijkt al wel zo ….
Niets zo lekker op den boterham dan een paasei
Door Annelyse, March 29th, 2012% Een vrij dagje, om thuis wat in orde te brengen en een feestje voor te bereiden, maar toch … ik kon uitslapen tot 7u (en als ik echt decadent wou doen, zou 7u10 ook nog wel lukken)
Maar dat was buiten de buren gerekend … om 6u ‘s morgens begon er een auto-alarm te loeien, en dat bleef maar loeien en loeien en loeien. Na een half uur te mopperen tegen Bjeurn ben ik dan toch maar opgestaan.
Om een nors briefje te schrijven om onder de ruitenwisser te steken. Ik moet zeggen, ik voelde de neiging om ook nog ne goeie sjot te geven tegen de bewuste auto … maar ja, veel zou dat niet helpen natuurlijk.
Om 9u05 (na 3 uur hels kabaal) … toen ik net uit de apotheker stapte met oordopjes in mijn sjakosh stapte een vrouw uit het huis recht tegenover de auto, naar de bewuste auto !!!!
In paniek omdat haar alarm afging … “heeft er iemand tegen mijnen auto gezeten !?” vroeg ze me.
“Neen, snauwde ik, dat alarm is al vanaf 6u aan het afgaan en gisteren heeft het ook uren staan loeien”
… ik denk niet dat het haar echt doordrong dat ze de buren met haar defect auto-alarm last bezorgt.
Zeer zeker potdoof en waarschijnlijk ‘te stom om dood te doen’.
Ja … ik ben nog steeds lastig !!! (zoals je waarschijnlijk wel kan afleiden)
Maar mij gaan ze niet meer liggen hebben, ik heb 4 paar oordopjes en nu weet ik haar wonen. Ha
Door Annelyse, February 28th, 2012% .jpg "sam en dixie")
Ik heb jullie al verteld over mijn neef Sam … een avonturier in héél zijn lijf.
‘t is ne sportman (triatlon en van die zaken), redder aan de kust, student geneeskunde met topsportstatuut (tussen zijn expedities door), musher (succesvolle beïndiging van Iditarod en Yukon Quest) en sinds vandaag terug van Antarctic Ice expedition met Dixie Dansercour.
Tijdens deze expeditie vestigden ze het wereldrecord voor de langste niet-bevoorrade en niet-gemotoriseerde expeditie op Antarctica.
En vandaag komen Sam en Dixie eindelijk terug aan in België, zowat rond de publicatietijd van dit artikel.
De familie is -wel te begrijpen- zeer blij, maar vandaag zullen ze Sam en Dixie moeten delen met de pers. Zodat wij ook vanavond al iets meer te weten kunnen komen over de expeditie.
De geïnteresseerden kunnen vanavond een glimp opvangen op VTM nieuws, telefacts, of Reyers laat, ….
De laatste show volgt ergens later.
Of je kan altijd nog eens een kijkje nemen op hun blog met het relaas van de expeditie.
Sommige mensen zijn toch net dat ietsje anders dan anderen, volhardend, schoon van inborst en avonturier in hart en nieren.
Sam, je hebt dat geweldig gedaan !!!!
Door Annelyse, February 11th, 2012% Verkleden is super, daarmee dat we onze koffer ter ere van carnaval nog wat uitgebreid hebben.
Ik had zelf iets kunnen ineen stikken, maar een pakje gaan kopen, is veeeeeel gemakkelijker.
Het plan was ‘dat elkeen zelf iets mocht kiezen’ … lees ‘mama stuurt danig bij’
Bij Vic verliep alles nog volgens ‘het plan’.
Vic wordt een boef !!! Ziehier een voorproef !!!
Voor stoere Liv had ik iets anders gevonden, een geweldig drakenpak, echt super, het stond haar geweldig en ook Liv was enthousiast. Totdat ze ineens wegbeende met de boodschap ”mama, ik ga zelf eens rondkijken en iets kiezen”
Nog gene minuut later hoor ik gejoel “mamaaaaaa, ik heb iets super leuk gevonden !!!!”
Met bang hart (en terecht) ging ik erop af! … Was het toch wel geen trouwkleed zeg … één met rode strikken, veel voile en een hoed.
Wat is er met mijn stoere meid, die heeft gestreden om toch maar ridder ipv prinses te mogen zijn, gebeurd ?
Blijkbaar hebben zelfs die stoere meisjes, de ultieme meisjesdroom (en neen, daarmee bedoel ik niet trouwen … want daar gaat het haar niet om … ‘t is dat lange witte kleed dat het hem doet)
Maar ja … wie ben ik, om hun zoiets te verbieden. Boef en bruid zullen het zijn (en volgend jaar is ‘t waarschijnlijk spiderman en prinses, want dan heb ik al helemaal niets meer te zeggen)
Door Annelyse, February 2nd, 2012% 
Een superdrukke week … maar ik mag niet klagen, want ik doe het mezelf aan … het zijn trouwens voornamelijk leuke dingen die onze week zo druk maken!!!
Ik ga je de oplijsting van mijn agenda besparen en ik zal het enkel hebben over de cupfins/mufcakes.
Toen ik weer eens klaagde over mijnen Désiré (heel content van mijnen telefoon, maar het feit dat zijn intern geheugen zo klein is, deed me overwegen om een nieuw exemplaar te kopen), stelde Lien me voor om het ding te laten herprogrammeren door Bert.
En zo geschiedde, Bert (die ik trouwens helemaal niet kende) stemde toe om het hele ding te herprogrammeren en hij beloofde me de Sense te verwijderen en zo massa’s extra plaats op mijn HTC te creëren.
Ik beloofde als tegenprestatie een beloning in natura.
En zo begon ik maandag (na de naailes) nog te bakken, om pas toen het baksel in de oven stond tot de conclusie te komen dat ik me van dag vergist had. Baksel mee naar ‘t werk … en de collega’s weer content.
Gisteren nieuwe poging… ik vulde een kartonnen doos (handig om papier en karton buiten te zetten) met 2 konijntjes voor de kinders, een fles vintage cava, een flesje zelfgebrouwen bier van Bjeurn (heb ik al gezegd dat mijn man een brouwer is) en ik maakte opnieuw het recept voor 12 cupcakes, die ik dan onder 9 vormpjes verdeelde (om zo cupfins of mufcakes te bekomen).
In elk geval, het was een gezellige avond, terwijl Bert zich ontfermde over mijn gsm, zorgde zijn madam voor het gezelschap … ‘t was tof en niet enkel voor de gsm. Nen dikke merci aan beiden!!!
(maar ‘t is wel echt niet te doen, mijn gsm heeft -na het installeren van reeds verschillende apps- nog 223 Mb aan vrij geheugen … ik ben zeer content … die gsm kan nog jaren mee)
En omdat niet enkel Lies maar ook de collega’s erachter vroegen … zie hieronder het succesrecept.
Mufcakes / cupfins
- 75g goei boter
- 80g bruine suiker
- 75g melkchocolade in stukjes
- 60g zelfrijzend bakmeel
- 2 eieren (licht geklopt)
Glazuurlaagje
- 80g melkchocolade
- 2el slagroom
- eventueel een overdaad zilverpillen, … om te versieren
- Verwarm de oven op 160°C voor. Bekleed 12 (of 9) muffinvormpjes met papieren vormpjes
- Smelt de boter en de chocolade samen in de microgolfoven, roer de chocolade door tot hij is gesmolten. Meng de suiker en de eieren erdoor en hierna ook de bloem
- Vul de vormpjes en bak voor 20 à 25 minuten. Laat even rusten en afkoelen op een taartrooster
- Doe voor het glazuurlaagje de chocolade en de room in de microgolfoven, roer de chocolade door tot hij is gesmolten en het mengsel glad is. Laat afkoelen tot het iets is ingedikt.
- Bestrijk de cakejes met de chocoladeglazuur en garneer ze naargelang de goesting.
En vandaag bakten we pannenkoeken … ah ja want het was Maria Lichtmis … en goei tradities zijn er om in ere te houden!!!
Door Annelyse, January 22nd, 2012% 
Toen wij ons huis kochten, kregen we de meubels die er nog in stonden (al een chance niet al te veel meer) erbij.
En sommige zaken verdienen echt hun tweede leven, zoals bijvoorbeeld deze spreuk … er zit verdorie veel waarheid in … geluk vind je in jezelf.
Door Annelyse, December 2nd, 2011%  Onze ouders bonden ons misschien vast in ons bed, maar die tijd is gepasseerd. En een kamer op slot doen … dat rijmt ook niet volledig in mijn hoofd.
Maar vanaf vandaag gaat Vic zijn kamer ‘s nachts op slot, want dit ging erover !!!
Ik hoorde vannacht rond 5u wat gerommel beneden en toen ik ging kijken zag ik Vic … in zijn pyjama op zijn blote voetjes (natuurlijk) … met de voordeur al open en 1 been buiten … klaar om op stap te gaan !!!
Ik weet niet wat dat manneke heeft, maar tegenwoordig stapt hij ‘s nachts héél het huis rond. De ene keer tot in de kamer van zijn zus (aan de andere kant van het huis), dan effectief naar ‘t toilet, ooit vonden we hem terug al slapend in de speelkamer, en nu glipt hij al naar buiten.
Is het slaapwandelen of niet (mogelijks want zijn peter lijdt daar ook aan)? Ik zou het niet weten.
Het stemt me alleszins niet gerust … mijne zoon is nog véél te jong om ‘s nachts naar buiten te glippen!!!
Door Annelyse, December 1st, 2011% 
Het zou eigenlijk irritant moeten zijn
… een tekenfilm met echte beestjes die in een tekenfilmdecor meespelen
… die dan nog op de koop toe praten met een hoog stemmetje
… en de helft van de tijd liedjes zingen
*maakt een piepstem en zingt*
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TEEEEEAMWERK !
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TEEEEEAMWERK !
*of op de manier van de kinderen*
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TIIIIIIEWE !
WAT MAAKT ONS STERK ? …. TIIIIIIEWE !
Zo zette ik vanmorgen om 6u mijn slapeloze zoon voor de tv en ontbeet ik met het welbekende irritante wijsje.
Om vervolgens de verdere dag mijn collega’s wat te kwellen.
Wonderteam is de max!!!
Door Annelyse, November 30th, 2011% Foto’s van mijn kinders en de sint… altijd grappig. Ik probeer dat toch jaarlijks vast te leggen (maar ik vraag me wel af waar 2010 en 2007 naartoe zijn)
Gelukkig waren we dit jaar via Bjeurn zijn werk geinviteerd. Al een chance … want onze vaste sintafspraak zullen we missen, want we worden verwacht op een ander feest van een oude man. (90 jaar wordt mijn opa, is dat niet ferm)
Dit jaar was anders dan ervoren … onze kinderen zijn echt niet meer onder de indruk van sinterklaas. Liv prutste aan de Sint zijn baard (Bjeurn was al blij dat ze er niet aan trok) en ook bij Vic merkten we niet het angstige respect uit onze tijd.
Dat merken we ook aan het truukje ‘ha, eet jij je bord niet leeg, dat zal ik eens tegen de Sint vertellen’ … dat niet meer pakt !!!
Hieronder nog één uit de oude doos … mijn mama met de sint (toen de sfeer toch iets minder los was, en er geen respect maar eerder angst was)
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt