Annelyse

Oudjaar is de moment om de balans van je leven op te maken.

Mijn emotionele balans, die hou ik liever voor mezelf
Mijn financiële balans is ook opgemaakt maar behoort tevens tot de privé
Op de balans is alles terug zoals in préVic en Liv tijdperk … jeuj
Maar de loopbalans wil ik wel met u delen … getallekes en alles derop en deraan.

Waar ik tot 6,5 maand ben blijven lopen bij de dracht van Liv, lukte het me maar tot 4,5 maand in deze van Vic.
In het begin van ‘t jaar lag ik dus al stil. 6 weken na de geboorte van Vic begon ik er echter terug vol goeie moed aan. Eerst gezapig, maar in juli slaagde ik erin op 107km bijeen te lopen (wat tevens mijn record was)
En toen sloeg het noodlot toe … door het afbreken van een laddersport die ik juist afdaalde geraakte ik ferm geblesseerd (ik heb nog steeds ne put in mijn been en deze zal er nog enkele jaren zitten ook)

Pas eind september kon ik terug beginnen lopen en oktober, november en december heb ik niet zo bijzonder veel kilometers gelopen.

Dat resulteert in

• 5 loopwedstrijden in 2009. Lollepotters triathlon, Parel der kempen, stratenloop in Weerde, Elewijtse halve (die ik dan ook maar voor den helft heb gelopen) en Ekiden.
• 39keer gelopen, 287 km en 28u56min da’s gemiddeld ongeveer 7,4 km per training aan 9,9 km/u (en daar ben ik niet content mee)

Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is bijgevolg … terug meer lopen. De 20 van Brussel, Antwerp 10 miles, …. ik ben er weer bij!!!
En als ik de moed niet vind om de kou of de sneeuw te trotseren, of ik thuis niet wegkan … te fietsen op onze gloednieuwe hometrainer.

2010 wordt het jaar van de sport
*of misschien toch van iets anders*

Lang geleden dat ik het over sport heb gehad. Ik was immers –door de fameuze val- een maand en half geblesseerd. Hoewel er nog steeds een zwelling met gevoelloze plek is heb ik het gevoel dat ik terug klaar ben op het lopen terug op te pikken. Laat ik nu echter geen energie hebben (opnieuw gaan werken is een serieuze aanpassing)

Maar de moment is gekomen … Bjeurn zijn triatlonploegje voor de Business Trio Triatlon heeft geen zwemmer meer, en ik ga invallen.
1,1 km ongetraind zwemmen in de vaart … ’t zal een uitdaging zijn. Maar we gaan niet voor de overwinning, als ik heelhuids en niet als laatste (al is dat misschien al hoog gegrepen) aan de finish kom zal ik al content zijn.

En aangezien ‘De Leuke Bende’ voor ’t eerst in 4 jaar past voor de Ekiden, heb ik me ineens maar voorgenomen om ‘Dwars door Mechelen’ eens mee te lopen. Iemand zin om mee te doen?

Zozo … dat is al het belangrijkste … de goede voornemens zijn al gemaakt … nu nog de uitvoering.

Lollepotters Triathlon

300m zwemmen – 18km fietsen – 4km lopen

Doel
Eindigen

In mijn nadeel

• Net bevallen (gemakkelijk excuus, werkt altijd … hoe lang mag je dat feitelijk gebruiken)
• Oude vrouwenfiets met maar 6 versnellingen
• Geen goede voorbereiding
• Als laatste gestart
• Slechte nachten (dinsdagnacht héél de nacht van vakantie naar huis gereden, nacht erna hysterische Liv, avond erop uitgegaan )

In mijn voordeel

• Net  bevallen (blijkbaar ben je fysiek zeer sterk na een bevalling?)
• Vrouwenfiets (weinig kans om lek te rijden met mijn dikke banden)
  
• Goei soignatie (Lekkere spagetti van Cel en mijne fiets in orde gezet door Bjeurn)
• Verkwikkende middagdut

Resultaat

• 285e van de 292 aangekomenen met een tijd van 1u21
• Stijve spieren en vermoeide benen

‘t begint traditie te worden, meedoen aan de mini-triathlon van de lollepotters. Dit jaar deden we mee met Bjeurn , Marjan en Silvain, maar volgend jaar wil ik mijn geblesseerde mama en feestende broer er ook weer bij.

Het zwemmen viel net als elk jaar wel mee (we zijn wel als laatste in ‘t water gesprongen, je moet je plaats daarin kennen hé), toch was ik een beetje ontgoocheld dat ik dit jaar Bjeurn niet achter mij kon laten (andere jaren kon ik hem daarin tenminste verslagen).

‘t fietsen leek eindeloos te duren. Toch was ik onder den indruk dat twee groepjes die me voorbij fietsten me toeriepen dat ik moest aanpikken (ik dacht altijd dat wielrenners dat niet graag hadden, maar triatlheten zijn blijkbaar wat jovialer). Toen ik dan nog werd voorbijgestoken door een man die zei “Amai, ge doet dat goed met zone fiets” werd ik helemaal goedgezind.

Zoals elk jaar viel ‘t lopen in ‘t begin tegen. Na dat fietsen verzet precies elke vezel in mijn lijf zich tegen het lopen. Frustrerend is ook dat het twee toertjes lopen is en mijn eerste ronde was voor de meeste lopers in mijn buurt hun laatste. ‘t laatste rondje liep ik alleen en de verleiding om een stuk af te snijden was groot. Maar ja, da’s enkel jezelf bedriegen dus ging ik maar voor de volharding.

De aardbeien en de trappist aan de finish maakten veel goed, zelfs het feit dat dit met glans mijn slechtste prestatie van mijn 3 deelnames was. Och ja … volgend jaar weer.

De lollepotters triatlon heb ik al 2 keer meegedaan. Meestal is mijn voorbereiding wel beter dan dat hij nu zou zijn indien ik besluit hem mee te doen. Op het zwemmen en het fietsen train ik normaalgezien ook, en dat zie ik nu niet gebeuren.

Deze mini-triatlon omvat 350 m Zwemmen, 18 Km Fietsen en 4,0 Km Lopen. Het zwemmen is zwaar door het feit dat iedereen tegelijk in het water springt, wat wel voor wat deining zorgt. Als je aan de kant aankomt ben je gegarandeerd draaierig (allé, ik toch) en het omkleden om te gaan fietsen gaat me nooit zo vlot aan. Zo ben ik er al twee keer in geslaagd om mijn bloesje binnenstebuiten aan te doen.

Het eerste fietsgedeelte is op een bosweggetje. Gevaarlijk want lek rijden betekent tevens het einde van de wedstrijd (hé Bjeurn). Het fietsen doe ik meestal op mijn gemakje.

Het lopen is den dikste tegenvaller, elke spier in het lichaam protesteert tegen de loopbewegingen.

In elk geval is de lollepotters triatlon altijd zeer plezant. En de goesting om dit jaar mee te doen is er zeker.