|
|||||
Vriendjes
Naaien
Haken
Breien |
… er was een tijd dat ik het winteruur geweldig vond, een héél uur extra om langer te slapen. Maar met een kindje in huis is het winteruur niet meer zo’n geschenk. Hoe vertel je dat kindje immers dat ze een uurtje langer mag slapen? Uit voorzorg hebben we besloten ipv zaterdagnacht, de klok pas zondagvoormiddag terug te draaien. Met als gevolg dat we tot 7u55 konden slapen ipv tot 6u55. ‘t is ‘t gedacht dat telt hé. Impressies van Lissabon Lissabon is een mooie stad, toch heb ik er mijn hart niet echt verloren. Maar om met een positieve noot te eindigen En Liv? Het slapen ging niet zo vlot, tussen 21u en 24u was ‘t speeluurtje in ons bed, de laatste nacht heeft Liv echter geprobeerd de nacht door te doen en heeft ze ‘t tot 3u30 getrokken. Wonder boven wonder lijkt ze thuis terug in haar normale ritme te vallen. Liv was zot van de bidet, zeker nadat ze ontdekte dat er ook een kraan op stond. De bugaboo heeft Lissabon (en wandeltocht door de bossen naar ‘t kasteel van Sintra) overleefd. Wij concluderen hieruit dat het een klassekoets is. (enkel het beste voor onze prinses). De hilarische momenten Liv heeft ons twee keer duidelijk gemaakt dat het niet slim is om haar vlak na ‘t ontbijt in bad te steken, dit is blijkbaar het tijdstip dat ze grote toilet moet. Omdat we vloeistof meenamen in de handbagage (Liv’s melk) moest Bjeurn hiervan drinken om te bewijzen dat dit echt babymelk was. Zijn gezicht ging van verbazing (toen hij moest drinken), naar walging (terwijl hij dronk) 4 nachten slapen wij al in de living op de luchtmatras met volgend resultaat nacht 1: verslag in deel 1 nacht 2: Liv is braaf gaan slapen en heeft héél de nacht doorgeslapen. nacht 3: Vanaf 22u tot 23u30 was Liv weer ontroostbaar, maar we hebben haar op haar eigen kamer gehouden en uiteindelijk in ‘t slaap gekregen. ‘s nacht nog één keer moeten opstaan voor ‘t tutje. nacht 4: Het duurde een uur voor Liv in ‘t slaap lag, terwijl ze duidelijk moe was. Als ik haar in mijn armen pakte lag ze na 5 seconden in ‘t slaap. Vanavond terug ons eigen bed uitproberen Dat Liv geen goede slaper is, is alom geweten. Wij hebben dus een donkerbruin vermoeden dat het kind héél goed beseft dat hysterisch huilen garantie geeft op “bij de mama en de papa in bed mogen”. Onze slaapkamer is echter helemaal niet kind-proof (wij slapen in een soort duplex, onderaan de dressing en boven een compartiment zonder leuning waar enkel plek is voor een bed. In afwachting tot de trap, staat er nu een ladder) en als Liv bij ons ligt zijn Bjeurn en ik helemaal niet gerust. Gisteren hebben we dus besloten om actie te ondernemen tegen deze slechte gewoonte om Liv in bed te nemen. De luchtmatras in de living geïnstalleerd (kwestie van die ladder niet constant te moeten doen) , wij waren de klaar voor. Vanmorgen hebben we haar natuurlijk uitvoerig gecomplimenteerd dat ze zo mooi heeft geslapen. ‘t is 1-0 voor de mama en de papa. Mooi om 20u gaan slapen, ‘t mooi op waar te zijn? Inderdaad, om 22u30 was het hysterie troef en nu zit mademoiselle hier vrolijk rond te kruipen, zich recht te trekken aan de zetel en hierop trommeltje te spelen. Wat ook wel lastig is, nu Liv zo mobiel geworden is, is dat ze zich rechttrekt in haar bed. Schoon blijven liggen is er dus niet meer bij. En de volgende stap is waarschijnlijk uit haar bed kuipen. Ik hou mijn hart al vast. Soit, moeder en dochter kruipen samen in bed. Slaapwel Als je dochter niet wil slapen Als je te einde raad de kinderwagen neemt EN dan een man op je weg zegt DAN ONTPLOF JE TOCH WEL BIJNA* MAAR als je je weg vervolgt Je thuis aankomt DAN BESEF JE DAT HET ALLEMAAL LUXEPROBLEMEN ZIJN *BTW: Ik ben trots op mezelf dat ik toch niet ontploft ben. Sinds Liv haar eigen kamertje heeft, slaapt ze merkelijk beter door. We kunnen de nachten, dat we niet meer uit ons bed moeten, zelfs niet meer op twee handen tellen. Super dus. Wel vrees ik dat Liv -zoals haar papa- zeer weinig slaap nodig heeft. Zoals vandaag, het is nu halfelf ‘s avonds en mademoiselle is nog vrolijk aan ‘t spelen in de zetel. Ze wil niet slapen, ze ziet er niet moe uit, geen gewrijf in de ogen… ‘t is ook niet dat ze lastig is. Maar echt normaal lijkt me dit toch niet. Zeker niet als ik hoor dat andere kindjes het klokje rond slapen. Bij Liv daarentegen is ‘t een vicieuze cirkel, hoe minder ze slaapt, hoe beter ze lijkt tegen te kunnen. Maar ja, ze is niet lastig, we zullen het maar klasseren onder “luxeproblemen” In de loft lijdt iedereen aan een slaaptekort. De grote schuldige …. “LIV”. Het slapen in haar nieuwe kamer gaat haar echt nog niet af. Waarop ze overdag veel slaapt en om de vicieuse cirkel te sluiten, ‘s nachts dan weer niet moe is. Om halftwee in bed en om tien voor zeven eruit…. Wij zijn moe!!! De living die valt nogal mee, Liv’s eetstoel aan de grote hoge toog is best wel OK, de kartonnen dozen in de living zijn leuk… maar die slaapkamer… even omschrijven… De enige kamer die al praktisch volledig is ingericht, wit met een lila muur, bedje met een mooi muggennetje errond en leuke beestjes erin, speeltapijtje op de grond, knuffeltjes die zitten op een balkje en kijken naar Liv’s bed, een kastje vol speelgoed en boekjes, vlindertjes… maar die slaapkamer… die valt dus wat tegen, slapen was er deze avond niet direct bij. Na 4 pogingen zijn Liv en de mama maar op de zetel in slaap gevallen. Morgen hopelijk beter Zoals je leest, ‘t is dus zover, Liv heeft een eigen kamer. Dat heeft zijn voor- en nadelen. Voordeel: niet meer wakker bij elke huil (waarna ze terug rustig en vredig verder slaapt). Nadeel: tut terug steken is een hele onderneming (enge ladder wegens “nog geen trap in de slaapkamer, dus er staat een trapladder die beter een meter hoger was geweest”) en ’s morgen samen snoezen is er niet meer bij (zie de ladder), dus de dag begint vroeger en minder gezellig. Foto’tjes volgen zeker nog, slaapwel Gisteren was ons Livke een brokje ellende. Niet kunnen slapen, jammeren. ’s avonds ging het dan weer vele beter, maar ‘t duurde tot halfeen tot ze wou slapen. Ongelooflijk hoe weinig slaap dat meisje nodig heeft. Vanmorgen voelde ons Liv al veel frisser aan, maar nog altijd 38,1 °C. Het ligfietsen met de oudscouts zal ze toch moeten skippen. Hopelijk is ze maandag terug de oude, anders moeten we terug naar dokter Bärbel. Liv begint opnieuw te frazelen. ‘t is te zeggen, “babababa” is ‘t enige wat ze frazelt. Maar daarnet zei ze ook “papa”. Bjeurn in de wolken natuurlijk. Ik hou het erop dat “papa” vlotter in de mond ligt dan “mama”. Dat was ‘t voor ‘t frazelen, meestal is ‘t echter gewoon kressen. Het grommen daarentegen, dat hebben we al lang niet meer gehoord. De meetje heeft vandaag een dagje met Liv doorgebracht. Niet dat ze er veel aan gehad heeft, Liv heeft uuuren liggen slapen. Tja, gisteren niets willen missen van Sam zijn verhaal over de Iditarod!!! En vandaag geen cent meer waart. ’s avonds had Liv dan nog 38,7 °C koorts. ‘t kind was een brokje ellende. Gelukkig was ‘t ook snel terug weer voorbij. Het snode plan om Liv overdag weinig rust te gunnen heeft gewerkt. Liv heeft geslapen van 10u ’s avonds tot 8u de volgende morgen. Buiten een paar keer achter haar tutje roepen heeft Liv geen kik gegeven. Vandaag hebben we weer dezelfde truuk toegepast. Hopelijk is Liv vanavond weer braaf want ze blijft bij de moeke slapen. Toen ik om 22u50 belde naar de moeke was Liv nog lustig aan ‘t spelen. Vermoeid MOET ze dus wel zijn. Benieuwd wat de nacht nu zal brengen! Maar de moeke heeft wel een geheim wapen, de “tempur matras”. Als Liv echt lastig is, zal ze wel bij de moeke in het zalige bed mogen liggen.Over ‘t algemeen vind ik dat we Liv nog niet zo hard verwennen met speelgoed en dergelijke, maar als ‘t van den tweedehands is laten we ons wel soms gaan. ‘t was dus tweedehandsbeurs van den bond. We zijn teruggekeerd met een stoeltje om aan ‘t tafel te hangen, boekjes, een T-shirt en een super leuk “lego-muziekmaakspel” (dat ik voorlopig nog veel leuker vind dan Liv). Liv heeft een nieuwe hobby, ’s nachts wakker zijn en zoveel mogelijk kabaal maken. Spijtig genoeg vinden de mama en de papa dit niet zo leuk. Overdag hebben we haar nu -bij wijze van experiment – zeer weinig laten slapen, toch kon ze pas tegen 22u de slaap vatten. (ons mademoiselle is echt onvermoeibaar en bleef goedgezind). We zijn benieuwd wat de nacht brengt. Vandaag hebben we de kangoo ingeruild voor een nieuwe wagen… een peugeot 307 break. Het eerst minpunt is al gesignaleerd, de koets moet worden opgeplooid om in de wagen te krijgen. Gelukkig zijn er ook positieve punten zoals “automatische vergrendeling, airco en 2 zijdeuren aan de achterbank”. Ook de laptop heb ik vandaag op egemin moeten achterlaten. Deze zal ik zeker missen. Hopelijk lijdt ons Livke hare site er niet onder Liv begint echt veel te kunnen: in haar koets en de maxi-cosi wil ze steeds rechtzitten en als ze in bed ligt traint ze haar buikspieren ook goed in haar pogingen om recht te komen. Haar fles kan ze nog niet zelf vasthouden, maar als er een glas bier of wijn in ‘t zicht staat, is ze wel hevig om haar lippen eraan te zetten. We moeten onze meid stilaan in ‘t oog houden. Ik heb ons Liv in de creche moeten achterlaten met 38,7 koorts. De stumperd heeft nog altijd last van de prik. ’s avonds had ons meisje nog altijd koorst. Maar FLINK dat ze geweest is. Sinds een week zijn we -stiekem- gestopt met Liv haar pillekes tegen de reflux. En ons experiment is goed bevonden. Liv is nog steeds het zonneke in huis. Het slapen lukt nog steeds goed, vandaag heeft Liv zelfs geen kik gegeven van acht uur ’s avonds tot zes uur ’s morgens. ‘t was den eerste keer dat ze de hele nacht in haar eigen bed heeft geslapen. Als beloning mocht ze nog een half uurtje bij ons in bed In de creche merken ze niets van Liv haar kuren. ‘t is blijkbaar alleen ’s nachts en ’s avonds dat ze last heeft. Dokter heeft gezegd dat Liv haar medicatie weer verdubbeld moet worden. Ben benieuwd wat de nacht brengt, want vandaag is ‘t aan mijnen toer Gisteren was ‘t in elk geval koekenbak. Bjeurn heeft om halfeen een fles gegeven en na een uur werden we weer uit ons bed gebruld. Van twee tot drie heeft Bjeurn moeten sussen (in de living terwijl ik lekker in bed lag te ronken. Geweldig toch, zo’n beurtrol) We hebben een geweldig truukje gevonden om Liv gemakkelijk te laten inslapen. Een doekje over haar oogjes leggen en ze is op nen “ip en ne wip” vertrokken naar dromenland. Gisteren zijn we met een paar vrienden Mexicaans gaan eten, en Liv die lag bijna heel de tijd te slapen met een doekje over haar ogen. Ja juist, nen doek erover zoals bij ne parkiet. Liv lust alles patatjes met witloof, wortels, bloemkool en zelfs venkel. Morgen zullen we eens proberen met brocolli. Technisch gezien is Liv nog een baby (zijn ze geloof ik tot ze stappen), maar wij vinden dat ze het baby al echt ontgroeid is. ‘t is echt al een flink meisje, niet meer zo’n platte baby. En ‘t wordt ook alsmaar leuker en leuker (NOG leuker!!!). Liv begint goed te slapen, gisteren bv. van 22u tot 6u30. Daar kunnen we wel aan wennen. Liv is echt een lachebekje. Sinds de reflux onder controle is hebben we een ander meisje. Als ze in form is, is Liv allercharmantst, ne lach tot over haar oren naar iedereen die maar interesse in haar toont. Soms horen we Liv ineens superhard luidop lachen, meestal naar haar mobiel. Wat er zo grappig is aan dat ding snap ik nog altijd niet, maar ‘t was in elk geval ne goeien aankoop want het blijft boeien. Uren heeft Liv er al naar gekeken en gelachen. Sinds een kleine maand kan ze ook grijpen en heeft ze graag iets in haar handjes. Gisteren hebben we gemerkt dat ze – in tegenstelling tot wat we dachten – niet te jong is voor haar activity center. Ik zette haar er eventjes voor en miss Liv gaf er al direct ne goeien draai aan. We mogen haar niet onderschatten. Kijk maar eens naar Liv’s nieuwe filmpje, hoe flink onze meid kan spelen. Liv: een onrustige nacht maar toch van 22u tot 6u niet gegeten. ’s morgens toen ze werd afgezet aan de creche toonde ze haar allercharmantste lach aan Vinni (de verzorgster). Vinni was onder de indruk van ons vrolijke meisje. In de creche samen met Aurélie en Axel in de wipper gezeten, gespeeld en gekeken naar elkaar. Dan heel goed gegeten en nog even van haren tak gemaakt toen ze moest slapen (dat is geen verrassing want ‘t is gene goeie slaper, ons Livke). Tegen de late namiddag toe, begon Liv te huilen en mocht ze in de zelfschuddende wipper zitten. Dan naar huis met de papa in de fietskar. De fietskar maakt Liv precies slaperig, want het was de tweede keer dat ze erin zat en ze heeft er weer goed in zitten knorren. Annelies: ondanks de goede voorbereiding, heb ik er toch een kwartier langer over gedaan dan gepland om in de creche te geraken. Maar eens we op routine draaien zal dat wel beteren. Het was gemakkelijker dan ik dacht om Liv achter te laten. Ten eerste omdat Liv zo gul aan ‘t lachen was naar Vinni (als ze had geweend zou mijn hart wel gebloed hebben) en ten tweede omdat ik echt een goed gevoel heb bij de creche. Vinni had me gezegd dat ik altijd mocht bellen overdag, en ’s middags kon ik het toch niet laten. Maar weer goed nieuws, Liv was heel flink en had goed gegeten. De werkdag viel ook super goed mee, we gaan er weer vollembak tegenaan. Bjeurn: hier ook een grote aanpassing. Na ‘t werk vlug de fietskar aansluiten en Liv gaan ophalen. Het waren geen ideale omstandigheden voor deze onderneming. ‘t was nat, glad en koud. Maar Liv kon het allemaal niet deren. Goed ingepakt in haar karretje heeft ze lekker liggen knorren. Julius: degene die precies nog ‘t hardste zijn kluts kwijt is, is Julius onze kat. Bjeurn kwam hem daarnet tegen in ons huis in de merodestraat (de vroegere woning die we nu aan ‘t verbouwen zijn). Slechts een 400tal meter van ons appartement waar we nu in zitten, maar dat Julius zo’n afstanden in de stad aflegt, hadden we nooit gedacht. Hopelijk vindt hij zijn weg terug naar zijn liefhebbend gezinnetje. Welle ne romantischen avond en Liv blijven slapen bij Marjan en Tom. Marjan heeft beloofd een verslagje te maken om op de site te zetten. Maar volgens ons was ‘t al wel geslaagd. Toen we om 9u ’s morgens Liv kwamen ophalen lag iedereen daar nog lekker in bed. Marjan rechts, Tom links en Liv ertussen. Ons fleme-mie is er in geslaagd een goed plekje in bed te veroveren. |
|
|||
|
Copyright © 2012 Annelyse - All Rights Reserved
|
|||||
U zegt