… dat onzen avondmens nog niet slaapt
|
|||||
Vriendjes
|
Onze kinderen op jaarwissel … die wilt ge niet bij u hebben. Den nacht van den 31e en den 1e hangen die het echt uit. Verleden jaar hebben we op oudejaarsnacht voornamelijk de kinderen gesust en was ik op 1 januari rond 23u zo over mijn toeren dat enkel een telefoon naar ‘SOS mama’ soelaas bood. Koeka en vake snelden tot bij ons, ontfermden zich over de kinders en wij gingen gewoon in de koeka haar huis slapen. Dit jaar deden we op oudjaar iets rustigers, kleiners en kindvriendelijkers. Toch vertikte Liv het weer om gewoon (zoals de andere kindjes) te gaan slapen. Alhoewel wij daar tegenwoodig wat relaxer in zijn, is dat nooit leuk, zeker niet omdat we zelf ook moe zijn en echt uitzagen naar een avondje zetelhangen. Ik denk dat ik volgend jaar de eindejaarsfeesten gewoon negeer en stiekem een glas fles champagne drink als ik de kinderen -net als gewoon- tegen halfacht in hun bed heb gestopt.
Af en toe informeren de mensen hoe ‘t hier ‘s nachts aan toe gaat en of de therapie geholpen heeft. Wel … gedeeltelijk … namelijk het gedeelte Vic. Vic slaapt (zo goed als) door. Hij slaapt nog niet direct in, maar maar in plaats van te huilen en krijsen horen we hem dikwijls nog vertellen in zijn bed. Bij hem heeft het zetten van een klokje met alarm dat aangeeft wanneer hij moet gaan slapen veel effect gehad. Zoveel dat hij op een moment rechtstreeks naar zijn kamer liep toen ‘t klokje ging. Die fase is weer voorbij, maar het inslapen gebeurt probleemloos. Ook het consequent zijn … eerst 5min laten wenen … voor max. 1min binnengaan zonder licht aan te doen en te praten, terug neerleggen en even strelen … dan 7, 9, 11, … minuten laten huilen vooraleer binnen te gaan deed wonderen. Het gedeelte Liv … daar is wel verbetering in. De nachtmerries zijn geminderd, maar tegen 5u ‘s morgens huilt ze toch nog veel (al dan niet in haar slaap). Soms gaat dat over, maar soms blijft dat ook aanhouden en dan moeten we ingrijpen of (zoals vandaag) kruipt er dan maar toch iemand bij omdat ze ook Vic wakkermaakt. Wat niet leuk is als je een uurtje later uit je bed moet. Maar die slaaptherapie … ik raad hem zeker aan … ‘t is een beetje zoals diëten … je weet feitelijk wel hoe het moet maar onder begeleiding gaat het toch altijd beter.
Wat zijn nachtmerries en nachtelijke angsten? Nachtelijke schrikaanvallen:
Nachtmerries:
De aanpak
Hoe reageren op nachtmerries
Hoe reageren op nachtelijke schrikaanvallen
Ons Livke haar probleem is dus moeilijker aan te pakken … die mogen we niet gewoon ‘laten huilen’. Maar ik veronderstel dat ze er vanzelf wel weer zal uitgroeien ook. In elk geval … het klokje dat aangeeft dat de kindjes naar bed moeten doet zeer goed zijn dienst. Soit … binnen 2 weken de resultaten De volgende stap in onze slaaptherapie is de aanpak naar de kindjes toe vastleggen. En zo kan je kiezen uit 3 verschillende aanpakken voor kindjes met inslaapproblemen (Vic dus) 1. De directe aanpak 2.De geleidelijke aanpak 3.De zachte aanpak Hiervoor was onze aanpak een combinatie van de geleidelijke en de zachte. Maar nu kiezen we de geleidelijke aanpak waar we ons ‘consequent’ gaan aan houden. Extra dingen die we gaan toepassen en tips die we gekregen hebben
Dit is de aanpak voor Vic zijn inslaapprobleem, voor Liv met haar nachtelijke angsten en nachtmerries is deze totaal ongeschikt. Maar hierover later meer. Enerzijds waren we teleurgesteld, want ‘de gouden tip’ (waar we stiekem op hoopten) bestaat niet. Voor het slechte slapen van onze kinderen volgen we slaaptherapie bij Kind&Gezin. Een eerste stap is het bijhouden van een slaapdagboek en dat hebben we nu al 26 nachten consequent gedaan. Hierin noteren we het verloop van de dag/avond/avondritueel en hoe de kindjes geslapen hebben. Dit is de conclusie Legende Conclusie (waar ik enerzijds wel van verschoot): we moeten meer uit ons bed voor Liv dan voor Vic, maar Liv is anderzijds wel gemakkelijker te troosten dan Vic. Omdat dit te lang wordt als ik héél mijn verslag blijf typen volgt ‘de aanpak’ in een volgende post.
Ik ben ongelooflijk moe en mijn haar leidt een eigen leven. (waarmee ik niet wil zeggen dat het één met het ander te maken heeft) En blijkbaar kan je het ook zien aan mij. Kind en gezin stelde immers vandaag voor om enkele sessies te doen met iemand die ouders van slechte slapers begeleidt. En dat net op de moment dat ik me erbij neergelegd had dat er niets aan te doen valt en dat ze er wel zullen uitgroeien. Alhoewel we eigenlijk geen tijd hebben voor zulke onzin en ik hier ook niet geloof dat die persoon ons probleem wel zal oplossen … heb ik toch toegezegd. Baat het niet, dan schaadt het niet. En meer nog, ik wil er volledig voor gaan!!! Als ik de baas zou zijn van het journaal De grote mensen op ‘t journaal staan vaak te zeuren Ken je Vicje, dienen blonde met zijn guitig lachje en ineens zelfs 12 stappen, al deed hij nooit iets anders. Liv en Vic, die slechte slapers, konden 3 nachten zonder
Wij zijn moe … Wij willen ‘s nachts slapen !!! Daarom hebben we het streng zijn / laten huilen / doorbijten / consequent zijn / … allemaal laten vallen. Wij hebben gewoon een extra bed opgedekt in de kinderkamers … een bed voor de mama of de papa. En zijn de kinders ontroostbaar, dan kruipen we er gewoon bij. En zo hebben wij ook spannende en wilde nachten(*) … wij weten nooit in welk bed en bij wie we zullen wakker worden. (*) al zou ik ze spannende en wilde nachten toch liever anders invullen ‘t is weer ambiance, ten huize ‘koeka’.Het jongste kind slaapt niet meer en drijft zus, ouders en koeka tot wanhoop. Koeka heeft echter wat snode plannetjes Plan A: Weg met het daglicht!!! Geen streepje is hem nog gegund. PlanC: ik ben benieuwd waar de koeka binnenkort mee afkomt (ge zou haast hopen dat de vorige plannen niet baten) Kindjes die na 6 weken doorslapen … zoveel chance hebben we nooit gehad. Liv, dat was een regelrechte ramp, pas op haar 22 maand ofzo (toen Vic dus al geboren was) sliep ze goed. En dan heb ik het niet over, een tutje gaan insteken, maar over hysterische buien, nachtelijke wandelingen, autoritten, bumbasessies, … slapen op de luchtmatras, bij Liv in ‘t kleine spijlenbed, niet slapen, wisselen van de wacht … we hebben het allemaal meegemaakt. Vic deed het dan héél wat beter. Doorslapen was er tot voor kort ook niet bij, maar 3 keer opstaan voor een tutje in te steken en de derde keer ‘t kind mee in ons bed leggen volstond meestal om hem stil te krijgen. Maar nu, sinds een week heeft Vic iets zeer belangrijks geleerd, dat hij gewoon mag verderslapen als hij ‘s nachts wakker wordt. Met als gevolg dat hij nog wel weent ‘s nachts maar zelf terug kan inslapen. Wij moeten ten hoogste nog enkele keren de tut insteken. En hierbij krijgen alle -ergerlijke- moeiallen, lik op stuk. En als het dan al een nachtje niet lukt, dan kruipen we er gezellig bij.
‘t was de dag van de waarheid vandaag bij Kind en Gezin. Althans, voor mij was het toch héél belangrijk. Over Vic maak ik me weinig zorgen maar bij Liv waren er wel wat aandachtspuntjes. Met Vic was alles weer héél goed. ‘t is ne lange smalle … gewicht tussen P25 en P50 en zijn lengte op P90!!! Geen wonder dat de mensen hem 2 maand ouder schatten. Vic zijn afgeplat hoofd begint terug wat ronder te worden en we moesten er ons geen zorgen om maken, ‘t zou er wel terug uitfloepen. Geen kind met een helmpje voor ons dus. Vic heeft vannacht voor de verandering nog eens doorgeslapen (ik denk dat dat toch al wel 5 keer gebeurd is ofzo), maar dat blijkt zeker niet abnormaal voor kindjes onder de 6 maand. Och ja, ne goeie slaper was leuk geweest, maar Vic is Vic en da’s niet zo erg …. een Liv ‘s nachts … dat was rampzalig, maar ik moet zeggen dat ook dat betert (soms slapen we nog wel eens bij haar, maar nu ze een groot bed heeft is dat niet zo’n opgave meer. En dan ons Liv. Liv haar kromme o-benen zouden stilaan moeten veranderen naar x-benen. Een beetje aandacht is geboden om te kijken of ‘t ook echt gebeurt tussen dit en een half jaar. Maar nog niets problematisch, Liv heeft geen krommere benen dan een ander kind, dus ik wel er geen opmerkingen over horen (en zeker niet van wildvreemden). Het praten lukt ook nog niet zo vlot, Liv maakt nog geen zinnekes en haar woordenschat is nog vrij beperkt. Toch maakte de dokteres zich daar ook niet druk over, als ze al op ‘t potje kan plassen (ze is nog niet droog hoor, maar op de kribbe is ze wel de primus, ook de oudste, maar dit ter zijde) komt dat praten ook wel. Björn en ik waren trouwens ook niet de snelsten op dat vlak. En dan de toren bouwen … Liv is duidelijk de dochter van 2 ingenieurs … ze bouwde een toren en wist niet van ophouden. Al de 20 blokken (allé, ‘t waren der 10 ofzo, maar dat maakt me niet minder trots) op elkaar zonder om te vallen. That”s my girl!!! Kind en Gezin … ik snap niet waarom iedereen er zoveel commentaar over heeft … niets dan lof hier. PS. Het was wel héél grappig dat Liv zo verlegen was bij de doktores dat ze zo weinig mogelijk bewoog en niet meer reageerde. Precies van “als ik niet meer beweeg ziet ze me misschien niet” En de nachtrust is nog niet hoe ze moet zijn… en wel om volgende reden. Liv slaapt vanaf gisteren in een groot bed. Ze is nog jong, ik weet het, maar ‘t is uit noodzaak. Vic is uit zijn wieg gegroeid en hij moet erin. Ons mademoiselle was wel trots dat ze in haar grote bed mocht liggen en ‘t inslapen ging -tegen mijn verwachtingen in- zeer vlot. Maar een groot bed wil zeggen … veel plaats … wat resulteert in … een grote zoekactie als de tut verdwenen is. (huilbui 1) Dus om 4u ben ik bij Liv bij in bed gekropen (niet zo pedagogisch, ik weet het, maar ik ben moe … ik heb al mijn 4e koortsblaasje in evenveel weken en dat valt niet weg te schminken) Gelukkig is supermama tegenwoordig zo slim om wat vroeger in bed te kruipen en kan ze er nog wel tegen … maar toch … benieuwd wat volgende nacht brengt … zou het niet mogelijk zijn … doorslapen … allebei? Dat Vic nog niet doorslaapt … daar kan ik best mee leven. Hij is immers nog zo klein en hij slaapt trouwens goed, hij wil gewoon tussendoor nog wat eten. Maar Liv … da’s een andere zaak. Ge moet ze laten wenen, zeggen ze me constant … maar laten jullie je kind uren wenen? Want dat doet ze gegarandeerd en daarna is ze zo opgefokt dat ze zeker niet meer slaapt. Ik weet het gewoon niet meer … ik word er zo moe van (en ik begin er stress van te krijgen) En ondertussen schreeuwt Liv al een uur, ik probeer haar te negeren en hoop dat ze stopt. Ik heb gewoon geen zin om deze nacht ook uren aan haar bed te zitten tot ze eindelijk wil slapen. Ik vrees dat er geen gouden tip naar ‘t doorslapen bestaat, dat we ons er gewoon bij moeten neerleggen dat Liv ne slechte slaper is en dat ze er wel zal uitgroeien. Joy!!! Update: Na 4 keer shhht roepen aan de deur, 1 tevergeefse troostpoging door Bjeurn en 2,5 uren verder nog steeds groot lawaai. Maar tenslotte na nog een grote beker water ad fundum (ge krijgt daar dorst van, van zolang te schreeuwen) … kwam er rust.
Surprise, surprise … Liv slaapt tegenwoordig weer niet zo goed. Tegenwoordig hebben we elke keer wel een excuus voor haar moeilijke slaapgedrag. Hopelijk komt er binnenkort eens een eind aan het verzinnen van die excuses!!! héhé … bij Vic maak ik in elk geval de fout niet meer om te hopen dat hij op zijn 5kg zal doorslapen (wat was ik toch naïef anderhalf jaar geleden) Met de tweede op rij heb ik al een paar truukjes gevonden om een huilbaby te troosten. Dit lijstje aanvullen wordt zeer op prijs gesteld.
Aangezien Liv nog steeds een zielig hoopje ellende was en om de 10 minuten wakker werd van een hoestbui mocht ze nog een nachtje bij ons op de luchtmatras slapen. Het eerste deel van de nacht was Liv nog een zielig brokje, het volgende uur sliep ze ineens een héél stuk door en opeens was ze opmerkelijk wat beter. Zoveel beter dat ze precies in zichzelf dacht …. “Wat ben ik toch een uilskuiken, ik lig hier als een onnozel te slapen terwijl ik me bevind op een SPRINGKASTEEL”… het vervolg laat zich raden. Liv aan ‘t springen op de matras en mama en papa moe en kriekel. Dus ja, Liv is de nacht geëindigd waar hij begonnen is, in haar eigen bed. Om 8u40 werden wij wakker en Liv had gene kik meer gegeven. De angst sloeg me natuurlijk weer om het hart. Maar neen, ze is nog rustig aan ‘t ronken (‘t is ondertussen zelfs 9u30), de vermoeidheid van 2 slechte nachten en 1 slechte dat aan ‘t wegslapen. Volgens mij is de genezing begonnen. Zal ik u nooit meer kunnen uitslapen? Vroeg ik me vorige week nog af. Vandaag een record sinds ik tot moeder gekroond werd, tot 11u30 in mijne nest. De dag van de beloningen vandaag. Liv heeft de mama en de papa beloond voor de zware week, door maar liefst te slapen tot 9u !!!!!! Neenee, toen we op haar kamer kwamen was Liv rustig aan ‘t spelen met haar knuffels. En toen ze ons zag begroette ze ons met een stralende glimlach en een gezichtje vol snottebellen waar haar haar lekker in vastplakte. Als beloning zijn we dan maar met z’n allen gaan zwemmen. We hebben wel nog de beginnersfout gemaakt om geen bal mee te nemen (jaloers dat Liv was op de andere kindjes) en een zwemband was ook wel handig geweest. Maar ‘t was leuk, de schuif af was geweldig, spetteren in het water was leuk, … Straks nog eens meter en bompa bezoeken en een lekker stuk taart eten en ‘t is nen dag zoals het altijd in de weekends zou moeten zijn. Eén en al feest Een zware week. Het begon vrij onschuldig. maandag werd Liv om 5u45 wakker. Niet abnormaal leek ons, na de omschakeling naar winteruur. Het ging echter van kwaad naar erger, ‘s avonds geraakte Liv niet meer in slaap en ‘s morgens werd ze zelfs al om 5u wakker. Gisteren was mademoiselle Daems klaarwakker (en slechtgehumeurd) om 3u45. Waar eindigt dat? Na nutteloze pogingen tot sussen en in slaap wiegen! Ondertussen denken we al lang niet meer dat dit allemaal de impact is van ‘t winteruur. Liv heeft vorige week immers haar eerste stapjes gezet en ondertussen oefent ze meer en meer. Met haar mini-pasjes ontdekt ze de wereld. En dat zal waarschijnlijk wel invloed hebben op haar slaap. |
||||
|
Copyright © 2012 Annelyse - All Rights Reserved 
|
|||||
.jpg "Huilbaby")
U zegt