Annelyse

Blijkbaar is er zaterdag in de media weer een artikel over Liv haar kribbe verschenen. Ik had het niet geweten als we dinsdag geen brief in het kastje gevonden hadden.

Blijkbaar heeft de agressieve (zo staat het in de krant) kinderverzorgster nu toch de feiten toegegeven en is ze vanaf nu preventief geschorst. De vakbondsmilitante die voor de klokkenluidster was opgekomen wordt nu toch niet overgeplaatst… en de klokkenluidster heeft nieuw werk.

De werkelijke situatie inschatten is moeilijk als je niet weet wie de betrokken personen zijn.
Bjeurn en ik weten met grote zekerheid wie de vakbondsmilitante is,  over wie de klokkenluidster is hebben we ook een vermoeden, maar wie de bewuste kinderverzorgster is, dat weten we niet echt. We kunnen enkel maar speculeren wie we al lang niet meer gezien hebben, maar aangezien de feiten zich niet in Liv haar groepje hebben voorgedaan, is het zelfs goed mogelijk dat we de bewuste persoon zelfs niet kennen.

In elk geval heb ik nog steeds een goed gevoel bij onze kribbe en de verzorgsters. Ik kan me echt niet inbeelden dat er ‘echt geweld’ is gebruikt en ik hoop dat mijn gevoel me daar niet in de steek laat.
We kunnen enkel maar blij zijn dat wanpraktijken blijkbaar toch opgemerkt en aangepakt worden.

Vorige postjes over onze kribbe: hier ‘t eerste en hier ‘t tweede.

En hoe is de sfeer nu … in de kribbe.

Het feit dat er  ‘s morgens al een brief klaar lag in de kindjes hun kastje, stelde ons al wat meer gerust. In deze brief stond ook dat we met meer vragen altijd langs mochten komen. Dit waren we zoiezo van plan en ‘s avonds stonden Bjeurn en ik (zoals het bezorgde ouders betaamd ) samen in de kribbe voor een woordje uitleg.

De verantwoordelijke van de kribbe heeft ook haar tijd genomen om te antwoorden op onze vragen…. en ik moet zeggen dat ik me bij héél de situatie toch wel al beter voel.

We hebben duidelijk gemaakt dat wij vonden dat we vroeger hadden moeten geïnformeerd worden (als er een tuchtprocedure loopt tegen een personeelslid, belangt dit ook ons aan), maar ook dat we het vertrouwen in de kribbe zeker niet kwijt zijn.

Blijkbaar klopt ook niet alles wat in de kranten staat, het gaat om één persoon en niet om drie personen. En er loopt een onderzoek bij ‘kind en gezin’ maar hier is nog geen uitspraak over gedaan. Het verhaal dat ‘kind en gezin’ dus wel degelijk ontoelaatbare praktijken heeft vastgesteld blijkt dus niet correct te zijn.

De sfeer in de kribbe is momenteel niet bijzonder goed, de sfeer tussen het personeel onderling is  niet wat het moet zijn (en is dat blijkbaar ook nooit geweest) en we merkten vandaag wel dat iedereen extra vriendelijk deed tegen ons.

Toch ben ik nog steeds blij dat we voor de kribbe gekozen hebben, want wat in dat glazen gebouw, waar ouders en begeleiding binnen en buiten lopen op alle mogelijke uren gebeurt, is misschien niet allemaal perfect.
Maar wat er achter gesloten deuren gebeurt … dat weet je misschien nooit.