Hop naar de 1000 km in 2012
Voetafdruk verminderen met de fiets
|
Door Annelyse, June 13th, 2011% Den Elewijtse halve is de loop waarvoor ik 9 jaar geleden begon met lopen.
Gelukkig dus dat ik de liefde voor het lopen de laatste tijd teruggevonden heb. Mede dankzij mijn endomondovriendin Lina. Met haar heb ik immers een ‘challenge’ lopen … gedurende een maand om ter ‘t meest gaan lopen … en dat werkt (zowel voor haar als voor mij denk ik).
Omdat we maar 5km liepen wou ik toch nen tijd vooropstellen, en dat werd 11km/u.
Best mogelijk, want door mijn dagelijkse fietsen blijk ik ook ineens sneller te lopen, waar ik vroeger gemiddeld 10km/u liep, loop ik er nu 11.
Toffe bijkomstigheid van het fietsen is dat, want ik had nooit verwacht dat zo’n snelheid aan mij besteed zou zijn.
Vermits ik tegenwoordig ook soms loop met de kinders in de loopkar, mochten ze nu ook mee in de wedstrijd. Een extra moeilijkheid … gelukkig waren er koekjes, boekjes, drinken een een man die nog beter kon duwen dan ik.
En zo geschiedde, ik nam een (te) snelle start, waardoor ik na 2km al pompaf was en nooit helemaal terug op mijn plooi ben gekomen. Bjeurn liet me duwen waar onze supporters stonden, zodat ik toch de schone schijn kon ophouden, maar eigenlijk heeft hij het meeste duwwerk gedaan.
Liv zwaaide naar iedereen (als een koningin in een koets), maar ze ergerde zich er wel in dat de mensen niet terugwuifden.
Aan de finish kon er nog een 10 m sprint af (Bjeurn wou al van 300m op voorhand beginnen spurten, maar dat ging werkelijk niet meer), en we klokten af op een tijd van 26min30sec oftewel 11,5km/u.
Missie geslaagd dus*.
Wel jammer dat ik niet in de uitslagen van de wedstrijd zal voorkomen.
Vermits er geen veiligheidsspeldjes meer waren en we de loopkar al vasthadden, kon ik mijn nummer pas 30sec na de eindmeet tonen … en het is dus ‘onmogelijk’ om dat nog recht te trekken. Ik moest toch weten -als geoefend loper- dat ik niet naar een wedstrijd mocht komen zonder veiligheidsspelden, dat is hetzelfde als ‘naar een dansfeest gaan zonder je dansschoenen’, vertelden de organisatie me er nog bij.
Ik heb dus weer bijgeleerd.
Maar gelukkig is mijn prestatie toch geregistreerd … endomondo hé**
*ik heb dus een positieve split gelopen. Een (te) snelle start een bijgevolg een snellere 1e helft. Beter is om een negatieve split na te streven (snellere 2e helft) zodat je in ‘t begin comfortabel loopt en op ‘t eind nog genoeg krachten hebt om wat te versnellen. Dit is ook beter voor de moraal, want ondanks ‘t feit dat ik mijn doel bereikt had, was ik toch wat teleurgesteld omdat ik er toch wel zwaar heb op afgezien.
**Ik hecht nogal aan cijfertjes, ik heb graag alles gedocumenteerd. Ik hanteer het princiepe … “wat niet is gedocumenteerd, is niet gebeurd” … noem het beroepsmisvorming. Zo ga ik nooit lopen zonder een chronometer, garmin, polar, … als ik mijn statistieken niet kan bijhouden hoeft het voor mij niet.
Tja, iedereen zijn dada’s en eigenaardigheden zekerst 
Door Annelyse, May 17th, 2011% Ben ik eindelijk overtuigd geraakt van Endomondo … blijkt dat al mijn vriendjes (buiten de twee belangrijkste  ) op Runkeeper zitten.
Een vergelijk dan maar … dacht ik. Maar het was me al zeer snel duidelijk wat het zou worden. Ondanks het feit dat runkeeper een schonere layout heeft, en ondanks dat ik daar meer vriendjes heb zitten overheerst voor mij de functionaliteit nl.
Importeren vanuit garmin
Endomondo: op een hip en een wip in batch geïmporteerd
Runkeeper: Activiteit per activiteit te importeren, duurt ook nog eens zeer lang om in te laden en … de activiteiten staan geeneens gesorteerd op datum. Runkeeper is wat mij betreft niet compatibel met garmin.
Ik loop en fiets immers veel liever met mijn garmin dan met mijn gsm. Ten eerste … ik kan mijn gsm niet op mijn fiets bevestigen, ten tweede, moest ik het kunnen, ik kan het scherm toch niet lezen als de zon erop schijnt. Die GSM zal eerder een backup zijn in geval van lege garmin-batterij.
U bent dus nog steeds welkom om mijn vriend te worden op endomondo!!!
Nu nog eens op regelmatige basis beginnen lopen, want het is moeilijk tegenwoordig. Wel heb ik een nieuwe looppartner gevonden. Een zeer enthousiast persoontje … mademoiselle Liv.
Wij gaan ‘s zondags samen lopen (weliswaar uit noodzaak, want anders geraak ik nooit op de loop). Liv in de loopbuggy (naar iedereen aan ‘t zwaaien en als ze niemand ziet spamt ze mij met waarom vragen) en als ze zin heeft mag ze naast mij lopen tot ze moe is.
En feitelijk doet ze dat héél goed …
Door Annelyse, May 13th, 2011% Héél content over mijne garmin, daar niet van, maar de software mankeerde nog één ding … het sociale aspect.
En net daar komt endomondo wel tegemoet … je kan vriendjes maken, elkaar uitdagen, gegevens delen … toeren delen.
En het schone is … geheel compatibel met garmin en/of android (iPone).
Je kan je gegevens super gemakkelijk via de garmin inladen … of als je garmin weer eens plat is (zoals bij mij regelmatig gebeurt) kan je met je android of iPhone gaan lopen.
De hedendaagse technologie is zo machtig … wat kan ik genieten van die dingen … ik ben eigenlijk 30 jaar te vroeg geboren.
Aanschouw ook links de -overigens zeer lelijke- endomondowidgets. Zoals je ziet heb ik al meer dan 300 km gefietst en dit alles in de laatste 2 weken. Het feit dat mijn gemiddelde snelheid zo laag ligt, is mede te danken aan het feit dat ik regelmatig ook met Liv een toertje doe … want bij het woon-werk verkeer ga ik er natuurlijk voor.
En alhoewel ik dit jaar nog maar 6 keer gelopen heb, ben ik stillekesaan terug aan ‘t beginnen.
Stillekesaan, want tijd en energie ontbreekt dikwijls en nu is de combinatie met het startende fietsen niet gemakkelijk.
Ik moet me immers terug klaarstomen voor de loop in Elewijt. Hier heb ik immers een speciale band mee, ik ben immers speciaal beginnen lopen omdat ik deze persé wou meelopen. Ondertussen heb ik hier al de 5km, 10,5km en de halve marathon gedaan… dit jaar zal ‘t waarschijnlijk de 5km (met loopbuggy) worden.
PS. ik heb nog maar 2 endomondovriendjes (ons Lien en een goede fotograaf) en hoe meer zielen hoe meer vreugde. Registreren en mijn vriend worden dus (waarom denk je anders dat ik zoveel reclame maak)
Door Annelyse, April 29th, 2011%
“Waarom” dat vroeg ik me vandaag af. Waarom vond ik lopen vroeger zo leuk?
In elk geval
… ik ben na enkele maanden terug in gang geschoten
… mijn conditie is nog niet helemaal weg, ik ben hoogstens een beetje trager (niet dat ik ooit snel was)
… het is me eindelijk gelukt op iframes in te voegen in een bericht (mbv een plugin) en de voorwaarde dat ik de iframe helemaal bovenaan plaats.
Door Annelyse, January 6th, 2011% She’s back
En ineens commandeerde mijn moeder me dat ik morgen moest gaan lopen.
Alsof ze me nog steeds kan commanderen zoals 15 jaar geleden.
Ik stond recht in mijn schoenen om te zeggen dat dat haar beslissing niet is.
Toch deed ik de dag nadien mijn loopkleren na een half jaar terug aan … zocht en vond (uiteindelijk) mijn Garmin, merkte dat de Ipod nog steeds aanstond (en dus plat was) sinds mijn laatste loopke.
Het regende en waaide … maar dat hield MIJ natuurlijk niet tegen … ‘t is niet omdat ik al lang niet meer gelopen heb, dat ik geen echte ben.
Ondertussen was ik wel al vergeten hoe mijn looptoer weer ineen stak en moest ik (toen ik het eindelijk doorhad, dat ik zo wel héél snel thuis zou zijn) nog even improviseren.
Maar het lopen ging dus super, die jarenlang opgebouwde conditie blijft (constant sleuren met zware kinderen zal ook wel helpen)
De eerste 5km van het haar staan op de teller … bedankt om mij te commanderen
Door Annelyse, June 7th, 2010% Lopen met kindjes … tot nu toe was dit nooit een probleem. ‘s zondags gingen we regelmatig met de kindjes in de loopbuggy een kleine 10km lopen. En buiten een zeldzame hysterie van Liv heeft dit nooit tot crisissen geleid.
*Ge moogt er trouwens van op aan dat omstaanders het geweldig vinden, twee schattige kinderkens in de loopkoets… totdat er zo’n hysterie uitbreekt, dan is het ineens schandaaaalig, wat wij met die kinderkens doen *
Maar na de 10 miles (die Liv en Vic meededen in de loopkoets) is er iets veranderd. Sindsdien vind Liv lopen geweldig … er moet maar iemand naar de bus snellen en Mademoiselle roept luid :” kijk mama, lopen”!!!
En nu wil Liv natuurlijk meelopen in plaats van geduwd te worden. Héél irritant want dat kind heeft natuurlijk nog niet de ijzersterke conditie van haar ouders. En na pakweg 30 seconden wil ze gepakt worden … ah neen … niet meer in die koets ook niet natuurlijk … en dan begint de ellende …
Me dunkt dat we ‘t kind snel moeten leren fietsen, dan kan ze ons al fietsend volgen (heb ik al veel gezien op een ander, lijkt me niet evident, maar lopers zijn inventieve mensen als ‘t gaat om toch maar hun toertje te kunnen doen)
Andere tips zijn natuurlijk ook welkom, want … combineren, combineren, wie zijn best doet zal het leren, combineren, variëren en proberen !!!
Door Annelyse, May 30th, 2010% De 20km van Brussel ging ‘geweldig’.
Tegen al mijn verwachtingen in eindigde ik met 01u59m17 binnen de 2u. Een doel dat ik me dit jaar niet durfde stellen.
Het ging het ook super vlot, geen enkel zwak moment heb ik gehad, zelfs niet aan km17 op de Tervurenlaan die een venijnige en lange klim heeft. En op ‘t einde kon er zelfs nog een sprintje af.
Allemaal dankzij het weer (een trieste dag voor ieder die schoolfeeesten … had, maar een zalig loopweer, bijna geen straaltje zon heb ik gezien) maar ook door mijn leuke loopmaatje (met wie ik de hele weg heb zitten tetteren, die zelfs mee ging plassen in ‘t TerkamerenBos). We waren zelfs zo leuk dat we ‘een apostel’ hadden (een volgeling die de laatste 10km niet meer van onze zijde week).
En diene Garmin forerunner 305. Wat een marchandise, dat kan dus alles waar ik van droomde … en zelfs nog meer. Niet enkel is er een programma bij dat ding geleverd, maar ook kan je online via Garmin Connect, je resultaten uploaden. Die krijg je dan te zien op ‘google maps’ kaartjes, samenvattingen, grafieken en alles wat je maar wil. En … als dat niet genoeg is, kan je de gegevens exporteren.
Zo ziet dat er dus uit 20km door Brussel by annelyse! at Garmin Connect – Details
Zalig! Toch?
Door Annelyse, May 30th, 2010% ‘t mag dan al mijn 5e deelname zijn… toch ben ik wat nerveus … 20 km is immers ook niet niets.
Sinds gisteren giet ik me vol met water … want wist je dat de helft van de lopers al gedehydrateerd starten met lopen.
Mijn training was niet optimaal, na de 10 miles heb ik nog maar 2 keer gelopen. Maar dit heb ik enkel mezelf te verwijten… ‘t zal deels op karakter en ervaring zijn.
Ik heb er nog aan gedacht me te verkleden, zodat ik meer aanmoedigingen vanuit ‘t publiek krijg, maar dat zal voor volgend jaar zijn.
Het weer speelt in mijn voordeel. Fris, geen zon … ideaal loopweer (de wind en de regen, die nemen we er maar bij)
Pijntjes duiken op, een pijntje in mijn been, in mijn nek en een lichte hoofdpijn. De adrenaline van straks zal dit wel ‘overrulen’.
Kwa gadgets is er in de loop der jaren ook wat bijgekomen. Nu heb ik een ‘iPod Shuffle’, een ‘garmin forerunner 305′, wordt de tijd automatisch gelogd met behulp van een chip, en verschijnt de aankomsttijd nog eens automatisch op facebook.
Niet enkel ik, maar ook de organisatie van de 20K gaat met zijn tijd mee. Nu nog eens hun inschrijvingssysteem wat verbeteren, hun site wat gebruiksvriendelijke maken en stoppen met al dat spammen van de ingeschrevenen.
Soit, nog 4u en bibi is aan ‘t lopen … wens me succes!!!
Door Annelyse, April 26th, 2010% 
De voorpagina van het nieuwsblad en een eervolle vermelding in de standaard. Niet mis in deze tijden waar er op de hoofdpagina concurrentie is van een regeringscrisis en kerkelijke crisis.
Missie geslaagd … alhoewel … er ontbreken twee vrouwen van de leuke bende op deze foto … rond km9 konden deze twee mannen hun competitief kantje niet meer weerstaan en gingen ze er zonder ons vandoor (ge gelooft het misschien niet maar wij hebben die kar ook geduwd) … denk ons er dus maar bij
Door Annelyse, April 25th, 2010% ‘t was een geslaagde editie … den dagtrip naar de tweede leukste loopwedstrijd van ‘t jaar (aan de 20 km van Brussel kan ‘t voor mij toch nog niet tippen)
Eerst alle speeltuintjes van linkeroever bezocht, insmeren met zonnecréme, gepicknicked, insmeren met zonnecréme, gaan supporteren bij de kindjes, insmeren met zonnecréme, en supporteren bij de 5k.
En daarna was ‘t aan ons … de cameraman van ‘t VTM nieuws (die we uit een ver verleden nog kenden als een scoutsmaat) sprong gezwind met de camera over de dranghekkens om ons dan te filmen maar niet in het journaal te laten verschijnen. Na een interview met de gazet van Antwerpen vertrokken we.
Even was het spannend toen Liv en Vic ruzie kregen na 5 minuten, maar dan belandden ze gelukkig weer in een passieve, vegetatieve modus …
Mezelf ging het de eerste 5km niet zo goed af. Zonneschijn is nefast voor mijn lijf, dat functioneert dan ineens niet meer … gelukkig verdween de zon even snel weer achter de wolken en vond ik mijn tweede adem terug.
Jammer genoeg was het mannelijke gedeelte van ‘de leuke bende’ tegen dan verdwenen met kids&kar. Veel heb ik bijgevolg niet geduwd.
Na 1u41 en met 26 km op de teller (alvast volgens de nikeplus die steeds maar grotere afwijkingen vertoont … ‘t was dus 16km) kwam ik aan. Ik had de eer om te lopen met de nummer van Elke Offergeld … een gekende in het milieu en als ik wou kon ik met mijn nummer 184 starten in het eerste vak. Dat heb ik wijslijk maar niet gedaan … ocharm die Elke trouwens, ze heeft dit jaar een héél slechte tijd in haar palmares staan.
Door Annelyse, April 24th, 2010% Morgen is ‘t weer zover… jaarlijkse afspraak in Antwerpen voor de 10 miles.
Wij streven ernaar voor de derde keer de krant te halen … of eerder …. dat Liv net zoals de twee vorige jaren de krant haalt als passagier in onze loopbuggy. Als jongste deelnemer zal het dit jaar alvast niet zijn, want die titel hoopt Vic te verkrijgen.
Laten we hopen … dat het niet ‘te’ warm is (ik kan daar niet zo goed tegen), dat we gemakkelijk parkeerplek gaan vinden (tram is geen optie meer aangezien Liv vorig jaar een hysterie kreeg in een overvolle tram), dat we goei benen gaan hebben, dat de kindjes er ook zin in hebben.
En als ge ons ziet passeren … aanmoedigingen zijn altijd leuk!!!
Door Annelyse, April 13th, 2010% 
Ik ben zojuist tot de conclusie gekomen dat ik al mijn polar loopdata die ik vanaf 2004 bijhoudt met mijn polar … kwijt ben. Al mijn kilometers, snelheden, hartslagen, gewichten, tekstjes …. weg.
Lijkt misschien totaal onbelangrijk, maar voor mij met het moto ‘wat niet is gedocumenteerd, is niet gebeurd’ een ramp.
Ik ben dus behoorlijk pissig.
Allereerst op mezelf omdat ik geen recente backup had en omdat ik in 2010 mijn bloglijstje niet heb bijgehouden. (in de rechterkolom maakte ik een overzicht)
Op computers die altijd crashen als ‘t niet past.
En ook op polar, omdat ze een belachelijk programma hadden. Omdat ze me nog 10 euro hebben laten betalen voor een zelf gecopieerde CD met het nieuwe programma, dat eigenlijk niets nuttigs meer kon dan het oude programma.
Dat je de loopgegevens niet kon exporteren naar excel, stockeren op het net of een wekelijkse update automatisch doorsturen naar je persoonlijke mail.
Zo zou ik dat dus laten marcheren als ik mevrouw Polar was.
En nikeplus is al niet veel beter, want daar kan ik ook nog steeds niet deftig uploaden en ben ik ook loopdata van kwijt.
Ik voel me dus noch bij Polar, nog bij Nike (nog) gelukkig en heb besloten dat ik op grootmoeders wijze ga teruggrijpen naar een excelfile die ik dan via googledocs beheer en bijgevolg nooit kan verliezen … wat ge zelf doet, doet ge wederom beter.
En ik hoop ten zeerste dat dit niet leidt tot een nieuwe loopdip 
Als u mij nu excuseert, ik ga mijn excelfile aanmaken en wat verder mokken.
Door Annelyse, April 7th, 2010% “Ik zal maar gaan lopen, dan zal mijn ventje content zijn”
…. neen, met mijn ventje bedoel ik niet Bjeurn (die ik nooit mijn ventje noem trouwens). Daarmee bedoel ik mijn nikeplus-ventje. Ik heb namelijk van Lien een nikeplus horloge gekregen, waarmee ik supercontent ben, bedankt Lien.
Jammer genoeg ben ik nog niet onverdeeld positief, hierover.
Het idee sprak me enorm aan, een ventje dat u motiveert. Mijn ventje (dat eigenlijk een vrouwtje is, zie hierboven) is ook mijn screensaver en is à la Tamagotchi des te contenter wanneer je veel gaat lopen.
Het horloge is schoon, eenvoudig, stijlvol (natuurlijk is ons Liv weer jaloers) en roos.
Ik was dus direct enthousiast en beloofde zelfs mijn oude vertrouwde polar (waar ik ook wel kritiek op heb) toe aan Bjeurn.
Tot hier het positieve… nu ‘back to reality”.
Ik ben van het princiep ‘wat niet gedocumenteerd is, is niet gebeurd’ (beroepsmisvorming … neen, ‘t is gewoon mijnen aard). Je kan dus wel begrijpen dat ik ontgoocheld was toen ik mijn 10km loop niet geupload kreeg.
Ga ik speciaal -op pasen nogwel- lopen om mijn ventje gelukkig te maken … en dat alles voor niets.
Gisteren ging ik dan 5km lopen en weer … niet te uploaden. Na herinstalleren van het programma, lukte het dan wel, maar die 10km loop… die ben ik dus kwijt.
Vandaag ben ik nog eens 6km gaan lopen, en mijn grootste angst werd werkelijkheid … ik krijg het weer niet online.
Het ergste is dan ook nog dat je verloren data niet manueel kan ingeven. Ik kan dus niets doen om die inspanning terug te krijgen.
Ja ik weet het, ik ben ne freak op dat vlak, maar langs den andere kant … dat ding moet maar één ding kunnen en dat is mijn data registeren … dus dat moet het maar goed doen ook.
Ook is de nikeplus-site -hoewel visueel zeker in orde- verschrikkelijk traaaaaaaaaaaaaag. En kan ik ook mijn ventje wel plakken in facebook, twitter of gebruiken al screensaver, toch kan ik nergens de html-code vinden om hem ook op mijn blog te gebruiken.
Conclusie: Als ‘t deftig zou marcheren, dan zou ik de grootste fan zijn … maar nu ben ik vooral ontgoocheld. Misschien toch maar mijn polar terug opeisen om me klaar te stomen voor de 10 miles.
Door Annelyse, March 7th, 2010% 
Maandag om 9u gingen de inschrijvingen van de 20km van Brussel van start.
Hadden we geweten het eigenlijk al van middernacht mogelijk was, dan hadden we geen 3 kostbare uren op ‘t werk moeten spenderen aan de moeizame online inschrijving.
In elk geval … we zijn dus ingeschreven … na 2 maand loopstop begin ik er weer aan.
Maar wanneer? Tussen ‘t werken, de bouwperikelen, de was en de plas, de kinderpret, … door?
Deze week heb ik mezelf verrast door 3 keer te gaan lopen, ongeveer een 23km.
Dinsdag op die 45 min nadat de kinderen in ‘t bed liggen en voordat Bjeurn vertrekt naar zijn avondactiviteit.
Vrijdag van Mechelen naar de schoonmama, terwijl Bjeurn en de kindjes met de auto gaan. ‘t blijkt maar 8km te zijn ipv de 10 die ik verwachtte.
Zondag van Mechelen naar de mama, samen met mijn zusje, langs de vaart. 10km op de kop. Terwijl onze mannen met de auto gaan.
‘t zal zo moeten gebeuren … tussen de soep en de patatten … nu nog een schema opstellen (tenzij iemand anders dat voor mij wil doen … iets spannend, 3/week lopen met wat foliekes)
Door Annelyse, January 8th, 2010% 
Oudjaar is de moment om de balans van je leven op te maken.
Mijn emotionele balans, die hou ik liever voor mezelf
Mijn financiële balans is ook opgemaakt maar behoort tevens tot de privé
Op de balans is alles terug zoals in préVic en Liv tijdperk … jeuj
Maar de loopbalans wil ik wel met u delen … getallekes en alles derop en deraan.
Waar ik tot 6,5 maand ben blijven lopen bij de dracht van Liv, lukte het me maar tot 4,5 maand in deze van Vic.
In het begin van ‘t jaar lag ik dus al stil. 6 weken na de geboorte van Vic begon ik er echter terug vol goeie moed aan. Eerst gezapig, maar in juli slaagde ik erin op 107km bijeen te lopen (wat tevens mijn record was)
En toen sloeg het noodlot toe … door het afbreken van een laddersport die ik juist afdaalde geraakte ik ferm geblesseerd (ik heb nog steeds ne put in mijn been en deze zal er nog enkele jaren zitten ook)
Pas eind september kon ik terug beginnen lopen en oktober, november en december heb ik niet zo bijzonder veel kilometers gelopen.
Dat resulteert in
Mijn voornemen voor het nieuwe jaar is bijgevolg … terug meer lopen. De 20 van Brussel, Antwerp 10 miles, …. ik ben er weer bij!!!
En als ik de moed niet vind om de kou of de sneeuw te trotseren, of ik thuis niet wegkan … te fietsen op onze gloednieuwe hometrainer.
2010 wordt het jaar van de sport
*of misschien toch van iets anders*
Door Annelyse, October 29th, 2009% Weer één van die dagen … dat niets lukt en dat alles dubbel zo lang duurt als gepland.
- ‘s morgens kwam ik met mijn hakken op de werf aan (ik ben het beu om dagelijks mijn lompen aan te doen) om daar te merken dat ik mijn weg tussen bergen los zand en graafmachines moest banen. Hilariteit alom.
- Na een uurtje merk ik dat ik mijn pulleke binnenstebuiten aanheb. (Maar da’s wel het voordeel van met mannen werken … die hebben daar allemaal geen oog voor.)
- Na mijn dagelijkse portie fileleed vlug mijn loopgerief bijeengeschaard en nog een kwartier zitten zoeken naar mijne polar. Aaarch!
- In de photoshoples lukte het van geen kanten, we hebben nochtans iets leuks geleerd/gedaan maar ik heb geen bevredigend resultaat (gelukkig dat het nu twee weken geen les is, dan kan ik misschien nog wat oefenen)
- Na de les gingen de zus en ik direct lopen, maar kom ik toch wel tot de conclusie dat ik mijn schoenen vergeten ben… grrrr … terug dus
- Bij de zus aangekomen vindt zij haar schoenen niet, en eenmaal op weg zien we dat het licht in haar auto nog brandt… weer terug, sleutel gaan halen
- Als we dan eindelijk aan ‘t lopen zijn … beginnen we onszelf wat te bestoefen …. 30 minuutjes lopen vinden we belachelijk, wij gaan vanaf nu minimaal voor 45 minuten en het nieuwe doel is minimum 60km per maand lopen. (Na 30 minuten was ik bekaf en voelde ik me helemaal niet zo’n held meer).
Soit, toch weer gaan werken, gaan photoshoppen en bijna 8km gelopen …. nu even ontstressen.
Door Annelyse, October 19th, 2009% Ik heb er al veel over geschreven, en nu weer … een update over ‘het been’ omdat het nogal actueel is
Vrijdag … twee dagen voor de volksraadpleging (neen, geen referendum, want een referendum is bindend en een volksraadpleging is adviserend, maar dit terzijde) ging ik met Vic naar de dokter (de arme stumperd is ziek, maar dit eveneens terzijde).
Van de gelegenheid maakte ik gebruik om mijn been, dat nog steeds gezwollen en soms pijnlijk is te laten zien (want wanneer geraak je als full-time werkende mama van 2 anders bij de dokter, maar dit helemaal terzijde).
“Dat zal nog JAREN duren eer de zwelling weg is” zei de dokter. Vergelijk het met het verkeer. Jouw lymfenvocht gaat normaal langs de autosnelweg, deze is door de val beschadigd en onbruikbaar, daarom neemt het lymfenvocht nu de kleine baantjes en is het file (dat is de zwelling). Maar de autosnelweg zal zich toch ooit herstellen, vroeg ik. Neen … zei de dokter, maar er zal zich wel een nieuwe vormen. Als de lange wapper er staat, zal hij ook wel klaar zijn.
Tja, nu zijn we drie dagen verder en denk ik … nooit dus!!!
Door Annelyse, September 27th, 2009% Is ‘t voor de deelnemerstombola 2*500l huisbrandolie en 2 fietsen, is ‘t voor de sfeer of is ‘t voor de leuke jogging?
Ik weet het niet, maar ook hier zijn wij bijna jaarlijks van de partij.
Door Annelyse, September 27th, 2009% Vorig jaar de dikke supporter, maar dit jaar terug als lopen van de partij. De eindejaarscorrida is ook één van de leukere wedstrijden en staat standaard op onze kalender.
Door Annelyse, September 27th, 2009%   
Woensdag vroegen de medeconsultants uit mijn preVICtijd of ik wou inspringen bij hun groepje in de Acerta Brussels Ekiden (voor de leken … een aflossingsmarathon met 6 personen waarbij respectievelijk 5, 10, 5, 10, 5, 7en een klets km gelopen wordt).
Hoewel ik duidelijk tweede keuze was (achteraf bleek zelfs derde keuze) liet ik het niet aan mijn hart komen. Met ‘De Leuke Bende’ (ooit moet ik toch eens een stukje schrijven over het ontstaan van de leuke bende … maar niet nu) hebben we immers 4 jaar op rij deelgenomen en dit jaar was ‘t eerste dat ik met pijn in het hart zou moeten missen (dus eigenlijk waren mijn medeconsultant ook tweede keuze … AHAA)
‘Ik loop wel traag en misschien neem ik een kind mee, maar ik wil wel graag meedoen’, deelde ik mee. En zo geschiedde.
Toen ik in het koning Boudewijnstadium aankwam -zonder kind- klonk het wel wat anders ‘We moeten voor de interne ploeg van het bedrijf eindigen!’.
‘Ik lig wel al bijna 2 maand uit’ bracht ik op en ik had nog wat smoezen bedacht maar gelukkig waren ze zo overtuigd van hun eigen kunnen dat ik alles zelfs mocht stappen.
En inderdaad, ‘t ging snel. De eerste 15km werd afgelegd op 1u10… en als derde loper startte ik dus bij de snelle hoop. Ik liet het niet aan mijn hart komen en begon er rustig op ‘t gemakske aan en liep gezapig verder. Misschien iets te gezapig want op ‘t einde kon er zelfs nog een sprintje af … en uiteindelijk kwam ik op een dikke 29min binnen. Helemaal niet slecht, zeker niet als je het heuvelachtige parcours in rekening brengt. Ik zie wel juist in mijn archief dat ik het ooit op 25min gelopen heb, maar dat was in mijn topperiode.
We eindigden uiteindelijk met een tijd van 3:24:47 en haalden zo de 157e plek van de 595 (ik vermeld het er maar bij zodat ik deze keer niet meer onder mijn voeten krijg dat ik een slechte sportverslaggeefster ben). En ja … we zijn geëindigd voor de interne bedrijfsploeg.
Nog enkele randbemerkingen
- ik was niet de enige die met een rokje liep (zie foto’s)
- ‘t was leuk om de collega’s nog eens te zien (leuk dat jullie aan mij dachten)
- ‘t is ongelooflijk hoe mager en afgetraind die lopers zoals Rik Ceulemans zijn … ik vraag me af wat hun BMI is
- Ik ben een beetje fan van Rik Ceulemans
- het parkeren aan het stadium wordt steeds moeilijker, toen ik vroeg aan een politieman waar ik me het best kon zetten zei hij ‘alles staat vol, je vindt niets meer’ … niet erg schoon van hem, zo’n antwoord … maar, wie zoekt die vindt
- de Ekiden blijft één van de leukste wedstrijden, volgend jaar weer paraat
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt