Annelyse = Een afgeleide van mijn echte naam
Dertiger (nog aan de goeie kant)
Mama van twee en vrouw van één
Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)
Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken
Verbouwster (tegen wil en dank)
Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)
Vriendin van het stikmachien
Lifehackster en fan van David Allen (maar dit is mogelijks een fase)
Ook in 2013 gaan we voor de kilometers
In 2013 wil ik meer fietsen dan in 2012
|
Door Annelyse, June 7th, 2012% Een weekje
BLOGVERLOF
En daarna ben ik gewoon weer terug … maar het blote benen project (links) gaat natuurlijk verder.
Toedeloe !!!!!
Door Annelyse, June 6th, 2012% Tegenwoordig is er hier één die altijd een mening heeft over mijn outfit.
Hieronder een selectie van de grappigsten.
Beeld je terwijl ook in
IK: *fier met mijn nieuwe schoenen / kleedje, klaar om het compliment in ontvangst te nemen*.
Liv: die eerst zegt “Wauw” …. waarna dan volgt
… een boevenkleed !!!
… da’s van strijkparels gemaakt
… zijn dat schoenen om over het ijs te glijden?
Door Annelyse, May 29th, 2012% Een tweede Liv gespot. Niet door mij, maar eveneens als de eerste LIV, werd deze ook door een Karen (een andere weliswaar).
Deze werd ook in ook in ons franstalig landsgedeelte gespot (Hotton). Misschien zijn de LIVkes daar prominenter aanwezig, want echt, ik heb er nog nooit één mogen aanschouwen in werkelijkheid.
Maar ‘t is zo goed of ik ‘t gehad heb. Nen dikke merci, Karen.
VIC – LIV 10-2
Door Annelyse, May 29th, 2012% Het pinksterweekend is voor mij één van de leukste weekends in het jaar. In dit weekend leeft ons dorp op en komt iedereen buiten. Kermis in ‘t dorp, stoelen voor ieders deur, processie, dorpsloop, pintjes, zon, van ‘t één evenement naar ‘t ander feest (en helemaal geen tijd op te bloggen) …. zaaaaaalig.
Ik paste voor de dorpsloop, maar …. zo moeder, zo dochter.
Liv behaalde haar eerste medaille …. als een echte loopster, 1 km op een regelmatig tempo en met zelfs nog een sprintje aan de finish!!!!
Liv -terecht- zeer trots !!!
Door Annelyse, May 29th, 2012% Mijn zesde deelname al … ik word nen ancien … toch was het dit jaar weer anders (zoals in “minder gemoedelijk”)
We vertrokken net als altijd goed op tijd richting metrostation “Kraainem” om daar vlug in de metro te springen. Dit jaar konden lopers niet gratis met het openbaar vervoer, maar kom … zo zijn er nog jaren geweest.
Dit is echter ook het eerste jaar dat er elektronische hekjes staan aan de ingang naar de metro.
Dit -in combinatie dat 1 van de 2 ticketautomaten defect was- zorgde voor een wachtrij lopers voor de betaalautomaat van meer dan een half uur.
Aangekomen aan de start bleek dat alles daar anders was. Zo vonden we de nummerophaling niet, en eens deze gevonden was bleek deze ook zeer moeilijk bereikbaar met een buggy. Zo stonden we uiteindelijk maar 5 minuten voor de start in ons vak en waren we al serieus opgejut.
Elk jaar maak ik me toch wel druk in ‘t één of ‘t ander. Mijn eerste deelname was het angst voor mijn blessure (mijn chronische scheenbeenvliesontsteking), dan was er ook eens de blaasontsteking, een ander jaar was ‘t de zwangerschap en het gevolg daarvan op mijn blaas, dan was er het jaar met een overlijden in de familie in de week voor de wedstrijd, en een andere keer was ik niet optimaal getraind.
Dit jaar was de voorbereiding beter dan ooit, maar maakte ik me zorgen om het warme weer. Mijn prestaties gaan immers exponentieel naar beneden met de stijging van de temperatuur. De eerste 7km heb ik dan ook vrij fel afgezien, ik was haast content om in de tunnels te mogen lopen.
Gelukkig heb ik een man die me hoedde, naar de schaduwplekjes gidste, mij soms eens overspoelde met water en na die 7km kwam ik er ook weer bovenop.
Mijn man, die loopt normaalgezien niet samen met mij, want eigenlijk heeft hij een veel betere fysiek (ooit geëindigd in 1u33). Maar een niet optimale voorbereiding door blessures, de dag voordien nog zwaar aan het breken bij een renovatie … dat deed hem beslissen om ‘op ‘t gemak’ te lopen en bij mij te blijven.
Zoals steeds vond ik de laatste klim op de Tervurenlaan niet zo bijzonder zwaar (misschien is dat wel mijn talent, bergop lopen)
Ik had me dit jaar voorgenomen om alle drank die ik onderweg kreeg aan de bevoorradingsposten op te drinken (schrik voor uitdroging enzo), maar dat bleek onmogelijk. Er waren zoveel drankposten … dik in orde!!!
Na km 13 had ik zelfs schouderpijn, door constant een waterflesje vast te houden (of als gevolg van val1)
Uiteindelijk kwam ik binnen na 2u (op de kop). Andere jaren zou ik hier tevreden mee zijn, dit jaar niet, ik had gericht naar 1u55 en ooit mik ik naar 1u50 !!! Misschien moet ik toch eens deftig aan de interval gaan.
En stijf !!! Ongelooflijk, normaal ben ik nooit stijf en nu merkte ik de stijfheid al op van zodra ik stopte met lopen.
Ik wijd het allemaal aan het weer.
Om te concluderen: voor mij was deze 20km van Brussel was dit jaar geen uitschieter, ik heb niet bijzonder hard afgezien, maar ook niet bijzonder intens genoten en ik was niet bijzonder onder de indruk van mijn tijd (maar ik had wel bijzonder aangenaam gezelschap … Bjeurn)
Onze supporters (de kinders en de koeka) waren mee afgezakt naar Brussel. Vic hééft lamlendig overal geslapen waar het maar kon (te lang uit zijn raam naar de kermis zitten kijken de avond voordien), Liv was wel in form en genoot van alle promotiemateriaal dat ze kreeg. Na de wedstrijd genoten we nog even in ‘t zonneke aan de fontein, zalig.
De kinders kregen natuurlijk onze medaille.
Een dame op de metro die ook gelopen had tegen Liv: “Heb jij ook gelopen?”
Liv: “Neen, mijn mama” *Waarop ze de vrouw beter bekijkt en haar medaille ook opmerkt* ”Hé, heb jij ook gewonnen?”
De vrouw: “Neen, iedereen krijgt een medaille”
… en voila, daar ging mijn dochter haar illusie dat mama en papa de snelsten waren
Mijn tips voor de organisatie
*openbaar vervoer in Brussel zou in het ticket moeten zitten (geen files voor de aankoop van tickets en gebruik van openbaar vervoer als je uit de wedstrijd moet stappen)
*rugnummers opsturen per post
*duidelijker aangeven waar inschrijvingen, toiletten zijn
*meer beschikbare toilets en gratis graag (een loper heeft immers geen geld op zak)
*startuur 10u is perfect (minder warm en zo heb je tenminste nog iets aan je namiddag)
*lopers drinken niet graag uit blikjes, wel uit flesjes die met dop worden aangereikt (de post met energiedrank was blik, de rest was ‘spa’ in een flesje)
*de eerste drankpost mocht iets vroeger
Tips voor mezelf
*koop metro-tickets op voorhand
*vertrek 2u voor de starttijd
*print op voorhand het startplan uit
*neem de kinderen en een oppas mee (animatie en vertier genoeg voor die klein mannen)
*lees ook eens terug hier
Door Annelyse, May 13th, 2012% Iets nuttigs doen, of iets leuks … dat was de keuze zaterdag. Vermits we tegenwoordig al veel nuttigs doen en te weinig leuks besloten we voor de laatste keuze te gaan.
Naar Manu Mundo, met de fiets, de knooppunten volgend.
Super, mits als enige minpuntje dat het vrij koud was en dat Liv -ondanks winterjas en sjaal- na 21km bijna huilde van miserie omdat ze het zo koud had.
Ter plaatse was er voor ieder wat wils…
Een draai-hem-zelf-molen.
Goei muziek en zeer toegankelijk (Hannelore Bedert is het rood)
Drank
Op hun blote voetjes zien ‘t er echte festivalgangers uit !!! Het weer mag volgen !!!
Door Annelyse, May 10th, 2012%  In mijn bed al besefte ik dat ik de wekker een uur ging laten snoozen.
Op de fiets al, besefte ik dat het niet goed zat.
Tegen de middag toe besefte ik dat ik nog niets anders heb gedaan, dan zeuren en klagen.
Toen ik wou vertrekken naar huis, liet ik de printer/scanner nog vastlopen en verloor ik daarmee ontzettend veel tijd.
Ik ben kapot, de week duurt me te lang.
Gelukkig heb ik nog zo’n grappige kinderen die erin slaagden me nog te doen lachen
- Liv die vertelde dat ze me gemist had (terwijl ze op voorhand standhield dat ze me zeker niet zou missen)
- Mijn zoon die kei snel fietst om dan zijn benen van de trappers te halen en van ‘wiiiiiiiiieeeew’ te doen
- Mijn dochter die mijn verstopte moederdagkado boven haalde (omdat ik het niet wou zoeken), in mijn handen duwde en boos was omdat ik het nog niet wou opendoen.
- De reacties van de kinders toen ik deed of ik een cupcake -gemaakt van zeep- wou opeten.
Liv in paniek “Neee, neee, mama, dat is niet eetbaar”.
Vic -met zijn schalkse* karakter- die “jaaa, jaaaaa, opeten” gilde.
- Vic die ging biechten in de kerk en van mij moest zeggen dat hij zijn zusje had geduwd. Hij deed dat ook zonder morren waarna hij guitig, al op voorhand genietend zei “En nu is ‘t aan u, zusje”
Door Annelyse, May 3rd, 2012%
Velen moeten erdoor, de fase van de denkbeeldige vriendjes.
Zo ook Liv. Allé, ‘t is te zeggen. Liv vindt haar vriendin precies niet erg leuk. In de badkamer is ‘t telkens
“ho, Charlei, waarom doe je mij nu weer na!!!! Je moet niet altijd hetzelfde als ik doen”
“Ga weg Charlei”
Gelukkig doet dat geen zeer … zot zijn
Door Annelyse, May 1st, 2012% Een brugdag is er voor ‘t amusement. Zo deden we 2 dingen (tegenwoordig moeten we elke dag tellen wat we allemaal gedaan hebben), op Pestaurant en naar de speeltuin (het fietsen naar daar en terug … ook goed voor 32km ofzo … telde niet mee besliste Liv)
Liv is een gezelschapsbeest, zo spreekt ze iedereen aan. Een uitje met haar is gegarandeerd pret. Zo ging ik naar ‘t WC en toen ik terugkwam was Liv aan het toeren op een elektrisch wagentje van een wildvreemde … dolle pret natuurlijk.
Hier zie je Liv ten voeten uit
En Vic ten voeten uit
Ook merkten we dat Vic goed kan acteren
En ziehier, een eerste sneak preview van ‘operatie soepjurk’
Ooit wil ik een reflexcamera, maar deze foto geeft een beetje de illusie dat ik er al één heb.
Door Annelyse, April 22nd, 2012% 
Ik kan het niet echt verklaren, is het nu door die achtergrond, door die kunstmatige pose met de stoel, of is het de blik in hun ogen…. klasfoto’s zijn altijd een beetje dwaas … zelfs als er zo’n schoon kinders als de mijn opstaan
Door Annelyse, April 14th, 2012% 
Na een dag schilderklaar maken, volgde nu een dag voor de eerste laag. Binnenkort hebben wij een buro … de lege kamer (ja dat bestaat … zottekes hé) is immers daarvoor bestemd.
Daarna sleepte ik mijn gezin mee naar ‘Van Katoen’, wat feitelijk niet zo slim was. Na 18u daar aankomen met kinderen die nog niet gegeten hebben. (De draaimolen op de vrijdagmarkt en Liv die de flosh ving waren ook nog een vertragende factor)
Het bezoek was bijgevolg blits … en op die blitse tijd
- was Liv zeer teleurgesteld dat de sminkster haar niet in Mega Mindi kon sminken, maar kon de charmante dame Liv toch overtuigen om als prinses te gaan.
- Haalde ik mijn bestelde boek op, maar kreeg ik de indruk dat de schrijfster mij niet bijster sympathiek vond, maar bij nader inzien is haar aaibaarheidsfactor misschien gewoon niet zo hoog.
- Leek Bjeurn zijn portemonnee gestolen, maar bleek deze gewoon uit zijn zak gevallen en werd hij door een eerlijke vinder aan de organisatie bezorgd … waarvoor nen dikke merci.
- Zag ik wat blogmadammen (altijd leuke ontmoetingen, dit keer wel wat kort), en vond ik dat de mademoisellen van de organisatie er bijzonder schoon uitzagen.
- Had ik de uitstap misschien wat beter moeten inplannen, maar ben ik vooral content dat mijn schilderwerk van de dag afraakte en dat ik niet tijdens het piekmoment aankwam
- Hadden de kinderen hun kuren (zie foto Vic).
Door Annelyse, April 12th, 2012% 
Kleutertijd, ik vind dat feitelijk een schone leeftijd. Al wat zelfstandig maar vooral … de praat die kleuters hun uitspraken, super gewoon.
Vic zegt nog niet zo héél veel verstaanbaar, Liv daarentegen was ook gene snelle prater, maar die is enorm bijgebeend.
Ondertussen heb ik op Liv haar bloggedeelte een extra pagina aangemaakt Als ik een grote mens ben . Hierin komt alles wat ze beweert dat ze later zal doen. Héél leuk om haar later eens te laten lezen en kijken of ze nog overal hetzelfde over denkt. Het begon alvast met deze recentelijke uitspraak
- “Als ik een grote mens ben en mijn kindje is al drie, dan doe ik wel choco op haar boterhammen”
(Liv was boos omdat ze geen choco meekreeg naar ‘t school, zoals Jef en Marie-lou)
En hieronder kunnen jullie meegenieten van Liv haar grappigste recente uitspraken … de volledige reeks vind je hier
- “Mamaaaa, waarop eet jij dat tomaatje niet op? ”
Ik: “daar staat schimmel op”
Liv: “Oke, dan krijg jij geen dessertje”
- “Mamaaa, een zon is wel niet ovaal hé”
Liv heeft commentaar op mijn tekentalent (en ze kent ook haar vormen goed)
- Liv tegen mijn vriendin die 12 weken zwanger is
“Amai, dat is al een grote baby, want jij hebt al een hele dikke buik”
- Papaaa, wij zijn de tuinvrouwen hé (als ze met papa in de tuin werkt)
- Liv: “mamaa, weet jouw baas dat je 2 kindjes hebt?” (liv heeft een bazenfascinatie)
- Liv zegt dat ze iets niet mag van haar juf.
Ik: “ik mag dat ook niet van mijn juf”
Liv: “jij hebt geen juf”
Ik: “jawel, mijn naailesjuf … Chris”
Liv *¨roloog en duidelijk geërgerd: “mamaaa, Kris is uw baas” (en idd, mijn baas heet Kris)
- Mijn papa weet alles en mijn mama weet bijna alles (en ik weet ook alles) (feb 2012)
- *met een stok in haar hand*
hokus pokus pas, ik wou dat mama dood was !!!
en als ik dan gechockeerd reageer … mama, dat is toch geen echte toverstok (feb 2012)
- Liv en Vic geven de geitjes en de lama eten
ik: “ik denk dat de geitjes jullie lief vinden”
Liv *roloog* : “Mama, die hebben gewoon honger”
(waarop ze even later weggaat: “dag geitjes, nu moeten jullie zelf eten zoeken”) (feb 2012)
- Zeg mama, ik moet toch niet elke dag ZELF mijn schoenen aandoen (12 feb 2012)
- Heeft Anneke vandaag ook een baby in haar buik?
- Mamaaaa, bestaan chineesjes nog?
(waarschijnlijk omdat ik haar overlaatst heb gezegd dat ridders niet meer bestaan)
- Mama, ga je een baby maken, en die moet ‘Belle’ heten
- Liv: Mamaaa, bestaan reuzen echt?
Mama: Neen, enkel in sprookjes
Liv: Mamaaaa, bestaan prinsessen ook niet?
Mama: Ja, die bestaan wel
Liv: En prinsen?
- “Mama, ik zal dat wel doen hoor, je moet het gewoon lief vragen”
(nadat ik haar voor de zoveelste keer aanmaan om iets te doen)
- Als ik haar zwarte pinnenmuts aangaf:
“oh jeuj, mijn pinnemuts, nu gaat iedereen misschien denken dat ik een kabouter ben’
‘ik vind dat tof als de kindjes denken dat ik een kabouter ben!!!!!’ (jan 2012)
- “ja, mamabaas” (zegt ze nadat ik haar commandeer)
“jij bent mijn baas, en ik ben de baas van Vic hé!!!” (ik had al willen merken dat Liv vindt dat ze Vic zijn baas is, diene jongen wordt nogal gecommandeerd en terecht gewezen door zijn zuster)
- Liv in het bos *luidkeels*: “eekhoorntjes, ik heb eikels voor julieeeeeeeeeeeee !!!”
Papa vraagt nadien of ze eekhoorntjes gezien heeft waarop Liv *teleurgesteld, onbegrijpend en wat verontwaardigd* : “Neen, ik heeft héél hard geroepen, maar ze hebben me niet gehoord”
- Ik vertel Liv dat kabouters niet bestaan
Liv: Bestaan paddenstoelen dan ook niet?
- Liv praat héél de tijd over haar broer. Ik vraag :”is Vic ook mijn broer?”
Liv (doodserieus): “Neen, papa is uw broer”
- Liv: ” mamaaa, waarom is die dik?”
Ik: “Sommige mensen zijn dik en sommige mensen zijn dus”
Liv: “wij zijn de dunne hé mama”
- *koeka is zich aan het sminken*
Liv: “Oh koeka, dat is zo mooi, wil jij mij ook sminken?”
Koeka: ”ja, ik zal je straks ook sminken”
Liv: “Als een tijger hé”
Door Annelyse, April 9th, 2012% Op pinkstermaandag is ‘t in ‘t dorp de jaarlijkse loop. Dit jaar zullen Bjeurn en ik niet meelopen (wegens de 20km van Brussel de dag voordien), maar dat geeft ons wel de kans om met onze kinders (of althans toch de oudste) de kinderloop mee te doen … maar niet zonder voorbereiding.
Deze voorbereiding deden we op de Finse Piste met fitometer.
Liv aka mademoiselle snel verveeld, fel, impulsief, hevig en alles-of-niets…. is volgens mij echter geen duursporter …
Toch deed ze het al-bij-al niet zo slecht, met een sprint van oefening naar oefening.
De zoon -gefrustreerd doordat hij altijd trager is dan zijn zus- vond het echter NIET LEUK. Maar ik denk dat het gezicht wel boekdelen spreekt.
En ik maakte mezelf vandaag niet moe … iedereen op zijn beurt en vandaag waren het de kinders die werden afgebeuld.
Door Annelyse, April 6th, 2012% Nu instagram ook voor android beschikbaar is, moest ik het toch ook eens uittesten.
Ik ben nog niet helemaal mee met de hype, maar dat was ik van facebook bij aanvang ook niet. We testen dus even uit.
Ondertussen staan -normaalgezien- ergens aan de rechterkant mijn recentste instagramfoto’s.
En ondertussen wil ik jullie deze ook niet onthouden.
Het leven zoals het is,
- pannenkoeken bakken in gezelschap van de kinders
- in pyjama (en half verkleed)
- met waterpistool
- onder de gedroogde worsten
- met één van de laatste ballonnen (de bus helium is terug naar de winkel, na een week te wonen in een ballonnenhuis zal ik onze ballonnen missen, want zoals een vriendin gisteren zei :”Dat blijft tof” … jammer genoeg wordt helium schaars),
- in de keuken (nog niet geschilderd en nog geen afdekplaatjes op de stopcontacten).
Het leven zoals het is … niet glamoureus, maar wel oh-zo tof
Door Annelyse, March 31st, 2012% De dag was te tof om tijd te hebben om te bloggen.
Maar voor het project … een onderdeel van de dag.
Ik ging zwemmen met de paashaas en kwam terug met de dochter
Door Annelyse, March 11th, 2012% Als we te lang niet naar de bib gaan, en Liv de boekjes van buiten kent (of dat toch denkt), dan wil zij voorlezen.
Zoals hier bij dit mooie boek
Onderstaande prent werd het volgende …
Liv: “Waarom heet die Rooie Rien?”
Papa: “Omdat die rode vlekken heeft”
Liv: “Pfff … ik noem die gewoon Rodevlek”
….
“Rodevlek zegt: “Zie je wel, honden vliegen niet Fidel”
“Strooi geen leugenpraatjes rond. Je bent gewoon een dode hond“
Door Annelyse, March 10th, 2012% 
Kinderen hebben soms echt niet zoveel nodig.
Een kruiwagen, spade, remork vol afval, het gevoel dat hun hulp van onschatbare waarde is op de werf/stort/tuin, de permissie om zich gigantisch vuil te maken en handen af te vegen aan de kleren en een flesje fanta om at fundum binnen te gieten … want dat hebben ze toch verdiend.
*ik herbeleef precies mijn eigen jeugd terug … die speelde zich precies ook grotendeels af op een remorkske op een werf
Door Annelyse, March 2nd, 2012% 
het hoogtepunt van mijn dag (die eigenlijk niet zo geweldig was), was ongetwijfeld de zwemles van de kinders.
Meestal duik ik ook mee ‘t water in om wat baantjes te zwemmen en op mijn crawl te oefenen. Maar vermits ik vandaag al gefietst had, nog zou gaan lopen en eigenlijk al vanaf maandag moe ben, vond ik dat er toch wel over.
Sebiet vraagt men me nog om mee te oefenen voor een kwart triatlon (neen, wacht … dat is zoiezo al gebeurd … en ik heb vriendelijk maar kordaat gepast).
Ik zette me dus in de cafetaria met een cola en een goed boek (hoop ik althans, anders heeft mevrouw Verbeelding een andere boekensmaak dan mezelf) en kon ongegeneerd mijn kinders bespioneren.
Liv is ondertussen een groepje gestegen, en ook in haar nieuwe groep kan ze goed mee. Dingen opduiken, door hoepels zwemmen onder water, … ze deed enthousiast mee.
Ook onze Vic is enthousiast en zot van water, maar ook nog wel jong (merkte ik), zo hing hij wel 10 minuten rond de nek van de leraar … ik had een beetje compassie met de zwemleriaar (zoals Liv hem noemt)
Door Annelyse, February 17th, 2012% 
Precies of ik nu meer geniet van carnaval dan toen ik zelf nog klein was. Jammer genoeg heb ik de kinders ‘s morgens niet meer gezien voor ze naar ‘t school gingen, laat staan dat ik de stoet zag.
Maar Bjeurn is erin geslaagd om de kinderen in hun verkleedkleren te krijgen EN hij vond zelfs nog tijd voor een foto.
‘s avonds liep Liv nog altijd te paraderen in haar trouwkleed (tesamen met alle ander kindjes in de zwemles) … onze boef vond het echter welletjes geweest.
Over onze boef gesproken … ‘t is een echte zwemboef geworden. Geslaagd voor de proefles, vanaf vandaag zit onze Vic ook officieel op zwemles. Hij deed goed mee, en de meester verschoot ervan dat hij zoveel durfde. Altijd tof om complimenten over mijn kinders in ontvangst te mogen nemen.
PS. De smink heeft niet de papa, maar Liv aangebracht (zie neus)
Vic kan terug zien (haar = geknipt door mezelve)
Door Annelyse, February 11th, 2012% Verkleden is super, daarmee dat we onze koffer ter ere van carnaval nog wat uitgebreid hebben.
Ik had zelf iets kunnen ineen stikken, maar een pakje gaan kopen, is veeeeeel gemakkelijker.
Het plan was ‘dat elkeen zelf iets mocht kiezen’ … lees ‘mama stuurt danig bij’
Bij Vic verliep alles nog volgens ‘het plan’.
Vic wordt een boef !!! Ziehier een voorproef !!!
Voor stoere Liv had ik iets anders gevonden, een geweldig drakenpak, echt super, het stond haar geweldig en ook Liv was enthousiast. Totdat ze ineens wegbeende met de boodschap ”mama, ik ga zelf eens rondkijken en iets kiezen”
Nog gene minuut later hoor ik gejoel “mamaaaaaa, ik heb iets super leuk gevonden !!!!”
Met bang hart (en terecht) ging ik erop af! … Was het toch wel geen trouwkleed zeg … één met rode strikken, veel voile en een hoed.
Wat is er met mijn stoere meid, die heeft gestreden om toch maar ridder ipv prinses te mogen zijn, gebeurd ?
Blijkbaar hebben zelfs die stoere meisjes, de ultieme meisjesdroom (en neen, daarmee bedoel ik niet trouwen … want daar gaat het haar niet om … ‘t is dat lange witte kleed dat het hem doet)
Maar ja … wie ben ik, om hun zoiets te verbieden. Boef en bruid zullen het zijn (en volgend jaar is ‘t waarschijnlijk spiderman en prinses, want dan heb ik al helemaal niets meer te zeggen)
|
Volg me via andere kanalen !!! (klik eens rond)
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
Soms durf ik wel eens reclame maken.
Uit mezelf, omdat een product dat waard is, maar ook weleens 'op vraag'.
Een review is echter altijd eerlijk en waarachtig en ik verleen mijn webruimte enkel aan zaken die in mijn interessesfeer passen.
Indien ik geniet van een voordeel in natura, dan zal deze blogpost steeds van de tag 'gesponsorde reclaam' vergezeld zijn. |
Vriendjes
U zegt