Dit ben ik

Annelyse

Dertiger (aan de slechte kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Sportvrouw (die soms eens een uitdaging nodig heeft)

Vriendin van het stikmachien

Databijhouder, lijstjesmaker en afvinker

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Loire-route: Jour 5 (Savigny-en-veron – Saumur)

Afstand: 27 km (Liv 15 km – Vic 12 km)
Camping: Flower camping l’ile d’offard (€36,10)
Eten: BBQ
Weer: 25°C

Vandaag was het de bergrit. Zwaar (ik reed met de pino, met kind en 30 kg bagage. Heftig … Gelukkig zitten er op zo’n pino hase veel kleine versnellingen.
De kinderen deden het heel goed vandaag, naarmate de reis vordert wordt er minder gezaagd en minder ruzie gemaakt. De beklimmingen deden ze verbazend goed (vic zijn batterij stond op 1 000 000 % zei hij zelf)
De rit van vandaag was ook de mooiste tot nu toe. Het ene pittoreske bergdorpje wisselde het andere af … en tussendoor waren er wijngaarden.

image

image

image

Vandaag slapen we op een 5 sterren camping (die van Vic 10 sterren kreeg).
Er was een zwembad met schoon uitzicht, een BBQ, lentekeuken en vriendelijke buren die voorstelden onze zonnebatterijen bij te laden.

image

Nadat we de was gedaan hadden bracht deze familie flodder wel even het niveau van de camping naar beneden.

image

Het enige jammere is dat onze achteruitkijkspiegel waar ik gisteren nog mee stoefte vandaag gestolen werd, evenals Liv haar golfballeke … en de stumperds hebben al zo weinig speelgoed.

Maar dat laten we niet aan ons hart komen.

Loire-route: Jour 4 (Langeais – Savigny en veron)

Afstand: 30 km + 4 km (tripje) … 15 km Vic, 19 km Liv
Camping: La Fritillaire (€15,04)
Eten: Ravioli met bonen zelf geprepareerd
Weer: 21 °C, bewolkt en winderig

Deze morgen viel er een verschil op in de instelling van Bjeurn en mezelf.
Ik had commentaar op Bjeurn zijn zwembroek en zijn antwoord was … “Een trekker neemt nooit zijn beste gerief mee”.
Terwijl mijn instelling is ” ‘t is niet omdat ik een trekker ben, dat ze dat ook aan mij moeten zien.”
Later op de dag zou blijken dat onthechting aan je spullen en kleding alvast een beter humeur oplevert.

Dit was de dag met het slechtste weer tot nu toe … koud, bewolkt en veel wind. Wat niet wil zeggen dat de dag niet geslaagd was … in tegendeel.

‘S middags vonden we een super plekje om te eten. .. aan het water met zelfs een bootje.

image

Ik oefende nog wat op mijn hurkzit … want dat moet een echte trekker kunnen… maar er is nog veel werk aan (ik stond op een bergaf)

image

Het is droog de laatste weken en dat merken we aan de Loire … op sommige plekken staat de rivierbedding droog.
Vandaag was dat héél tof, want we vonden een toegang tot de rivierbedding.

image

image

En in die bedding deden we een wandelingetje en vonden we dingen zoals gigantische vissekoppen.

image

Buiten rivierbeddingen waagden we ons ook in zonnebloemvelden ….  maar shhhht … want dat mag eigenlijk niet.

image

Zo konden we onze pino versieren met een tournesol.

image

Eén van onze nieuwe fietsgadgets van dit jaar is een achteruitkijkspiegel. Handig.

image

Dit is onze campingplek. Misschien valt het op dat we niet op de picknickbank zitten. We hebben het nochtans eerst gedaan … tot we merkten dat deze vol hars hing en mijn favoriete rokje, mijn fietsbroek en Liv haar fietsbroek helemaal vol hingen met hars.
Liv haar benen zijn ook half onthaard omdat ook deze vol hars hingen
Weer wat kleding minder om aan te doen en waarschijnlijk helemaal niet meer proper te krijgen.
Daar zit dus het verschil in Bjeurn en mezelf … ik heb echt spijt dat mijn favoriete fietsrokje waar ik al 3 vakanties mee fiets verruineerd is.
Maar ik ga het ook niet langer gebruiken als de achterkant vol vlekken hangt.

image

Om ons te troosten gingen we nog even op trot … wijn kopen in een wijnproeverij.

image

En zo was ook deze dag weer meer als geslaagd.

Loire-route: Jour 3 (Tours – Langeais)

Afstand: 34 km (Liv 15 km en Vic 19 km)
Camping: Camping municipal de Langeais (camping du Lac) (€14,44)
Eten: pizzeria
Weer: 25°C en bewolkt. Op t eind van de dag zelfs regen

image

Vanmorgen geraakte den deze al niet uit zijn bed. Rupske … was zijn bijnaam.

Het fietsen ging vlot … we vertrokken op tijd en tegen de middag hadden we al 20km afgelegd. Ook het weer was aangenamer, niet meer stikheet zoals de afgelopen dagen maar 25°C en bewolkt.
En de route was mooi en vrij gemakkelijk.

image

Onderweg was er heel wat te beleven. Prototype siestaplekjes voor trekkers bijvoorbeeld … zeeeeer oncomfortabel trouwens.
Golfterreinen waar Bjeurn 2 golfballekes ontvreemde, ….

image

Liv in de pino hase was op t eind fotografe van dienst … een zotte fotografe ook.

Valt het trouwens op dat Bjeurn en Vic beide assortie zijn met hun fiets en fietszakken?

image

De bruggen zijn nooit goed voor mijn moederhart … maar Vic bewees vandaag wel dat hij veilig in het verkeer kan rijden.

image

Op t einde was er deze keer gelukkig wel een zwembad … zelfs onder dreigende wolkenhemel nog een succes.

image

En dan deden we nog een avondwandeling
De kinderen vinden dat dus tof … met ons gaan wandelen, en vice versa.

Langeais is trouwens ook wel de moeite.

image

image

Wij genieten trouwens van de rust hier overal. Zelfs op de camping zijn we haast alleen met het geluid van de snelweg en de spoorweg er vlak naast.
image

Loire-route: Jour 2 (Amboise – Tours)

Afstand: 34 km (15 voor Vic en 19 voor Liv)
Camping: camping in St. Avertin (konijnencamping) (€ 22,5)
Eten: BBQ op de picknickbank aan de camping
Weer: 32°C hothothot

Eerste nacht in de tent. De tent is goedgekeurd maar ik was vergeten hoe geradbraakt ik altijd ben na een nacht op zo’n matje.

Maar enfin … we zijn vertrokken en blij om onze Loire opnieuw te zien.
Ik fietste vandaag op de mannenfiets (wat goed meeviel) en Vic begon als eerste te fietsen volgens ons ingewikkeld beurtensysteem.

Vic had de pech dat het direct klimmen was naar de wijngaarden.

De lunchplek was zeer idyllisch … tussen de uitgestrekte wijngaarden hing een schommel in een boom. Soms moet dat echt niet meer zijn om een Waw – moment te creëren.

image

image

Tours was de eindbestemming, maar niet aangenaam om te fietsen, de kinderen waren trouwens ook zo moe en oververhit dat een toeristisch toertje er niet echt inzat. Jammer want de cathedraal zag er al veelbelovend uit.

Bij de camping (die we al niet direct vonden) was er een onaangename verrassing. Het zwembad was gesloten wegens werken, en aan het watertje waar we zouden bootje varen was alles gesloten. Kinderen serieus gedesillusioneerd.

Tot we een parkje vonden … waar Vic enkel wou poseren als de tak er mee op mocht.

image

Aan dat parkje was immers ook een waterpomp … en toen was het humeur gelukkig gekeerd.

image

En een speeltuin voor ons alleen

image

Ineens was de dag niet meer zo stom en stond iedereen terug open voor onze leuke campingplek. Het hoogseizoen lijkt hier trouwens nog niet begonnen want het is nog heerlijk rustig.

image

Die plek bleek trouwens nog eens vol (maar dan ook echt vol) te lopen met konijnen, die de kinderen dan probeerden te vangen/lokken (naargelang aan welk kind je het vraagt) met een wortel.

‘s avonds aten we BBQ. Leve de wegwerpbarbeques en campings met picknicktafels.

Loire-route : Jour 1 (Elewijt – Amboise)

Afstand: 550km met de wagen en 3 met de fiets
Camping: camping municipal de l’ile d’or  (€14,5)
Eten: Pastarestaurantje in t stadje
Weer: 29°C

550km in de wagen, ik vind dat al veel vermits ik een vreemd soort van vakantiewagenangst heb.
Onderweg nog wat spectaculaire accidenten. Een caravan die losgekomen was van de wagen en de berm in was gerold (godzijdank dat het in de berm was), een klapband, ….
Je snapt wel dat dat niet goed is voor het gemoed van iemand met vakantiewagenangst. Gelukkig was het zondag en kalm op de weg, en viel het uiteindelijk allemaal wel mee.

Onze auto die mogen we hier gratis 3 weken parkeren aan de camping … luxe

image

Dit is trouwens dezelfde camping waar we verleden keer onze vakantie geëindigd waren … nu met andere fietsen en nieuwe tent.

image

Zoals je ziet is de pino hase mee, een mannenfiets (van Bjeurn) en een kinderfiets (van vic). Het wordt wisselen deze vakantie … Liv en Vic wisselen af op de kinderfiets en Bjeurn en ik op de mannenfiets … benieuwd hoe die mannenfiets me zal bevallen.

image

Een zwembad is heel belangrijk voor de kinderen. Vic toonde zijn zwemkunst (waar nog serieus aan bijgeschaafd moet worden) .
Maar leuker is elkaar wat ambeteren, onderduwen en ruzie maken.
Zie links voor kinderen die elkaar geen seconde gerust kunnen laten, rechts voor het kasteel op de achtergrond.

image

Eten deden we aan de tour de l’horloge, waar ik verleden jaar ook al een foto van postte.

image
En ziehier het eerste kasteel.

Het is vakantie … zelfs al is onze vakantie nog niet begonnen

Op hete dagen als deze, en zwoele avonden zoals ze in de liedjes bezingen, moet je al moeite doen om niet in vakantiestemming te komen.

Hoewel de dagen nog gevuld zijn met werken, zit de vakantiesfeer er al danig in.

Zo trokken we de eerste vakantiedag tegen 19u naar hofstade plage, om daar verkoeling te zoeken. Er was nog betrekkelijk veel ambiance, maar wel van het aangename soort. Iets dat daar niet altijd het geval is/was.

Vakantiegevoel check #avondzwemmen #hofstadeplage

 

En zo trok ik op de avond van de tweede vakantiedag -op ‘t onverwachtse- met restjes eten, ijsmachine, zwemgerief … naar de buren.
Om daar samen te eten, ijs af te draaien, bankjes ineen te knutselen en te plonsen in hun zwembad (ik niet, want het was nog koud en pasgevuld, maar mijn 2 ijsberen wel).

IMG_20150702_220017

 

Leve de vakantie … graag meer van dat.

Op zoek naar de reuzen

Het is zo in het leven, dat de ene dag al wat perfecter is als de andere … maar deze was wel héél perfect.

De zoektocht naar de reuzen van Royal de Luxe in Antwerpen stond al een tijd op onze agenda …vorige keer was het immers ook zo geweldig leuk.

Dit keer gingen we in groter gezelschap, samen met onze fietsvrienden (want zij zorgen altijd voor schoon weer) en onze en hun zussen. (onderweg kwamen we trouwens nog -in die massa volk- per toeval nog een stiefzus, moeder en stiefvader tegen … grappig)

 

Oma vangt een uiltje #dereuzen #antwerpen #royaldeluxe

 

Onze trip startte aan het MAS, waar oma reus lag te slapen.
Wat ik niet wist, is dat je het MAS gratis mag beklimmen tot boven (wat hoog is, en dus voor een schoon panoramisch zicht zorgt).
Jammer genoeg wisten vele anderen dat wel … druk daarboven.

Bovenop het MAS met zicht op oma reus ... ik wist niet dat je gratis tot boven op het MAS mocht gaan. Ik wist ook niet dat het er zo druk kon zijn #mas #dereuzen

 

We lieten oma slapen en gingen naar de Bocadero. Een leuke bar (volgens de ene bron) en een marinakot (vanuit een andere bron) … in elk geval … voor deze gelegenheid was het perfect.

Vakantiemodus #antwerpen #bocadero

 

Toen we terug aan het MAS aankwamen vonden we nog net het beste plekje.IMG_20150620_210743

 

 

 

En even later rolde de oma voorbij.

Beste plekje #dereuzen #royaldeluxe #antwerpen

 

Eten deden we bij de Balls & Glory, de eerste keer dat ik er kwam, maar voor mij wel een aanrader.
Toffe locatie, geschikt voor kinderen en snel en lekker eten.
Wim Ballieu was er trouwens ook … blijkbaar geeft hij daar ook workshops.

IMG_20150620_183209

 

De kleine reus hadden we die dag nog niet gevonden, maar kijk wie daar ineens voorbij het restaurant wandelde. Als wij niet naar de reus komen, komt de reus naar ons.

IMG_20150620_183130

 

 

Toffe dag … wij waanden ons al even helemaal in vakantiesfeer.

IMG_20150620_210545

 

Ik was alvast in de ban van de reuzen … morgen zijn ze er nog een dag … maar ik schrijf me alvast in voor binnen 5 jaar.

Random Snippets #8

  • Vic gaat volgend jaar naar het 1e leerjaar, dat wil zeggen dat we weer de keuze moeten maken of hij godsdienst zal volgen of zedenleer.
    Destijds, bij Liv, was er nog een kleine minuut twijfel … ik was zeker niet van plan om haar haar communie te laten doen, maar ik wou wel dat ze de verhalen over Jesus tenminste kende.
    We schreven haar dus in voor zedenleer en ik kocht in de kringwinkel een kinderbijbel … waarin tot nu toe nooit gelezen werd.
    Dus toen ik op Vic zijn papier “zedenleer” invulde, nam ik me voor om die kinderbijbel nog eens boven te halen … had ik dat maar eerder gedaan.

    De volgende avond las Liv een half uur luidop voor in de bijbel (zo lang las ze nog nooit).
    “Het is wel droevig, mama”, zei ze triest toen ze aan de kruisiging was.

    De volgende dag van ‘t zelfde.
    Liv vroeg me “Mama, wat kan ik doen?” (ik heb een hekel aan die vraag, maar dit terzijde).
    Ik zei : “Je mag de planten buiter water geven”,
    waarop Liv: “Laat maar, ik ga wel in de bijbel lezen”

  • Deze keer waren we er wel op tijd bij, het aanvragen van de kidsID’s (kinderpassen klinkt feitelijk wel beter, vind ik, maar dit terzijde).
    Hoewel de pasfoto’s van ‘t school nu met een witte achtergrond getrokken waren ipv zo’n lelijke wolkenachtergrond (waar ik toch zo nostalgisch van word) waren ze weer niet geschikt.
    Een foto gaan trekken in de cabine dan maar. Mond toe, recht naar de lens kijken, haar uit het gezicht en niet lachen … dat waren de orders.
    Dan krijg je dus zo’n mugshots…. heerlijk !!!

Mug shots

  • Mijn collega kreeg een parkeerboete uit een naburig dorp, terwijl zijn auto op het werk geparkeerd stond.
    De hele voormiddag waren we de spannendste dingen aan het speculeren. Dat iemand met hetzelfde model en kleur auto zijn nummerplaat had gekopieerd en dat er vanaf nu constant boetes in zijn bus gingen vallen. We waren héél het probleem al aan het ontleden en oplossingen aan het zoeken (de camerabeelden al aan het opvragen) en nog straffere verhalen aan het vertellen.
    Maar nadat hij gebeld had met de parkeerfirma bleek dat het gewoon een menselijke fout was, een nummertje verkeerd getypt. Gelukkig … maar wel minder spannend.
  • Ik ben rustig aan het joggen deze week … iets dat me goesting geeft is de podcast “the serial“. Het verhaal over een moord op een jong meisje Hae. Nog 7 keer lopen en ik weet wie haar vermoord heeft.
  • De voorbereiding voor mijn helweek is gestart. Ik heb het boek gekocht en ben ondertussen al bijna aan het einde beland.
    Ik ben ook al ijverig aan het zoeken naar mijn slechte gewoontes, naar doelen die ik me wil stellen en hoe ik het allemaal ga aanpakken. Ja … er is wel wat voorbereiding aan een helweek.
    Zo vroeg ik aan mijn collega’s naar mijn werkpuntjes … maar daar kwam niet veel zinnigers uit dan dat ik teveel snoep … en dat ze een hele week een pot snoep voor mijn neus gaan zetten waar ik af moet blijven.
    Zo vroeg ik aan man en kinderen naar mijn werkpuntjes … Liv vond dat ik niet zoveel tijd mocht spenderen aan de was (maar Bjeurn vond dat wel), Bjeurn vond dat ik niet mocht nagelbijten en samen vonden ze dat ik een week mijn smartphone moest inruilen tegen een gewone gsm. Dat vonden ze een geweldig idee … ik iets minder.
    Als jullie … als mijn bloglezers nog werkpuntjes hebben … ga gerust je gang in de commentaren of via email. Zo lang het niet te grof verwoord is kan ik er wel tegen.

IMG_20150611_214157

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid

Frustrerende zwemperikelen (maar het komt allemaal wel goed)

IMG_20150609_205126

Het leren zwemmen bij de kinderen is één van mijn frustraties, en een zware frustratie.

 Ik wou kost wat kost mijn kinderen in de zwemclub krijgen, omdat ik ze echt deftig wilde leren zwemmen. Ik heb als volwassene nog serieus moeten bijschaven aan mijn zwemstijl en ik wou dat mijn kinderen direct deftig leerden zwemmen.
Terwijl we op de wachtlijst van de zwemclub stonden (die 1,5 jaar wachten bedraagt) startten we echter wel al met zwemreeksen bij sportsminded, de gezinsbond, en voor Liv zelfs privéles.
Bij sportsminded was het probleem dat de uren ons eigenlijk niet goed uitkwamen, bij de gezinsbond vond ik het jammer dat ze daar wel leren zwemmen, maar dat het dan ook stopt als ze 2 lengtes kunnen zwemmen.
En de privéles dat was helemaal een afknapper. Bij Liv haar privéles (waar ze trouwens wel goed vorderingen maakte) werden de groepjes altijd groter. Toen er op een keer 4 kindjes waren, heb ik hier voorzichtig iets van gezegd. En dat is blijkbaar niet in goede aarde gevallen want van de ene op de andere moment werd Liv gedumpt door de juf. En dat zwemmen verleerde ze direct weer.
Ondertussen volgen de kinderen al 2 jaar les bij de zwemclub, maar vorderingen zijn er amper. 
In de zwemclub beginnen ze immers met het aanleren van crawl, maar dat moet blijkbaar zeer moeilijk zijn want na 2 jaar les komen beide kinderen nog geen meter vooruit in crawl.
Al 2 jaar heb ik hier tijd, energie, benzine en geld in gestoken en er is nog niets van resultaat geboekt. Ik blijf mezelf troosten met de gedachte dat ze “ineens” wel zullen kunnen zwemmen, maar die “ineens” laat lang op zich wachten.
Er moest dus iets veranderen, maar om nu ineens de zwemclub op te geven, dat vond ik wat te drastisch. Ik hoop immers nog steeds dat mijn kinderen “ineens” schoon crawl gaan kunnen zwemmen.
Daarmee zocht ik een parallelle piste.
Eerst dacht ik de kinderen zelf schoolslag te leren zwemmen. Bij Liv lukte dat (er bleef nog genoeg hangen van de vorige zwemlessen) maar Vic had te weinig basis.
Ik kreeg hem dat echt niet aangeleerd … maar tijdens één van onze mislukte zwemlespogingen vond ik een privéleraar voor Vic.
Iemand waar ik me direct goed bij voelde (en dat heeft echt niet alleen te maken met zijn schoon zwemtorso)
Een zeer goede zwemleraar, redder van beroep en regent LO van opleiding (hoorde ik van de vrouw aan de balie)
Iemand die geduldig en kalm is met de kindjes (observeerde ik, voor ik hem aansprak)
Een man die zijn prijs kent, maar met beroepsernst, hij beperkt zich tot 1 kindje per les (waardoor hij een pak minder verdient dan zijn collega’s met meerdere kindjes)
Iemand waarbij een les van 30 minuten ook effectief 30 minuten duurt.
Iemand doelgericht, hij denkt Vic tegen september te kunnen leren zwemmen, zodat hij in het eerste leerjaar direct kan starten in het grote bad.

Dus terwijl Vic zijn privéles krijgt, trekt Liv mee baantjes met Bjeurn of mij … en vandaag haalde ze zelfs haar zwemdiploma van 200m.
Met die schoolslag komt het dus allemaal wel goed … en hopelijk kunnen mijn kinderen naast schoolslag binnenkort ook “ineens” crawl.

Wij houden van onze klassiekers !!!

Mijn leraar esthetica zei me ooit “Ik luister niet naar recente muziek, daar moet je zelf het slechte nog uit filteren. Ik luister naar oudere muziek … enkel de goede klassiekers zijn overgebleven, de tijd heeft de rest er al uit gezeefd”

Ik luister wel naar recente muziek … maar toch hou ik enorm aan mijn klassiekers. Playmobil bijvoorbeeld, iets waar kinderen al tientallen jaren mee spelen, dat moet toch goed zijn.

Daarmee twijfelde ik niet, en de kinderen al zeker niet, om in te gaan op de uitnodiging van Walkie Talkie en Playmobil om een Sneak Preview bij te wonen.

Over de Sneak Preview mogen we nog niet veel prijsgeven, maar ik kan wel zeggen dat de kinderen al behoorlijk enthousiast waren, want het gaat om figuurtjes van een tekenfilm die op canvas wordt uitgezonden (die ik niet kende, maar de kinderen blijkbaar wel).

En natuurlijk was er weer veel en lekker eten (ik probeerde het gezond te houden, maar bezondigde me toch stiekem aan de chocoladetaart)
Op bezoek bij #playmobil voor een sneak preview ... in kader van #projectgezondereten kies ik voor deze versnapering.

Er was veel en leuk speelgoed
IMG_20150520_213152

 

en  onze playmobilfamilie voor thuis werd ook uitgebreid

Uitbreiding in de playmobilfamilie #playmobil, maar niet enkel daar #tantelies

We poseerden wat met de grote poppen die tot grote teleurstelling van de kinderen niet te koop waren
IMG_20150520_212908

IMG_20150520_213056

En er was wat tijd om even te praten met wat andere bloggers.

Thuis probeerde ik enkele prinsessen op te eisen als decoratie op mijn sleutelrek (wat nog niet lukt, maar ik geef niet op, ik ben namelijk niet alleen een playmobilmeisje, maar ook een prinsessenmeisje)
2015-05-20 17.20.13

 

Alleenstaande mama voor 1 week

IMG_20150510_225008

Een hele week alleenstaande mama, geen sinecure. En het is nog niet erg genoeg dat de man er niet is, maar ook de schoonmama die normaalgezien de kinderen van ‘t school afhaalt was een hele week weg.
Wat zijn de impressies dan

  • Dankbaar dat ik hulp kreeg van mijn mama-ke, die de kinderen van ‘t school haalde en lekker eten maakte. Een niet te onderschatten luxe, wonen in hetzelfde dorp.
  • En als ik kookte, deed ik dat minder uitgebreid als normaal (we gingen zelfs eens naar ‘t frietkot)
  • De kinderen misten de papa wel … toen ik zei dat ze verwend waren met zoveel speelgoed zei Liv verontwaardigd droevig *Verwend, verwend?! … met onze papa in Amerika?!”
  • Om beurten sliepen de kindjes in mijn bed, normaalgezien zouden we vanacht met 3 slapen … maar dat plannetje is mislukt … het was daar al iets te plezant bij die 2 charels.
  • Vaak moest ik op 2 plaatsen tegelijk zijn.
    Op de skate en op de voetbal, op het schoolfeest en op het voetbaltornooi, op de scouts waar Liv mama/papavergadering had en bij Vic waar ik op moest letten terwijl Liv op de scouts was.
    Gelukkig bestaan er creatieve oplossingen … carpoolen, met vriendjes meerijden naar het voetbaltornooi, en het broertje dat ook mee naar de scouts mocht.
    Het kwam dan wel allemaal in orde, maar creatieve oplossingen vragen ook wel veel energie.
  • Iets dat ik normaalgezien nooit doe werd deze week ingevoerd. De avond voordien de tafel al dekken en de lunchpakketen al maken. Daar win je dus effectief veel tijd mee.
  • Ik merkte dat ik ‘s avonds pas later in mijn zetel plofte dan normaal, en dat ik meer moe was.
  • De kinderen keken minder tv , en speelden minder op de iPad dan ze gewend zijn. Zou dat komen doordat ze uiteindelijk toch meer aandacht krijgen? (ah ja … want ze moeten mijn aandacht niet delen met de papa)
  • Ik deed precies niets anders dan de kat eten geven, brood zetten, afwasmachien uittasten, tafel dekken, tafel afruimen. Eens naar ‘t toilet gaan in de hoop dat de tafel afgeruimd is als je terugkomt, dat pakt niet (zelfs niet op moederdag)
  • Moederdag is trouwens ook wel relaxer als de papa er ook is … eigenlijk word ik dan vooral door hem verwend ipv door de kinderen.
  • Ik ben een hele week niet gaan lopen. Als je alleen bent moet je al zeer creatief zijn om de tijd te vinden op nog te sporten. Ik dacht … laat ik mezelf gewoon eens enkele weken rust gunnen. En zo liep ik een week niet … en de week voordien ook al niet … en volgende week ook niet (maar dan staat er iets anders leuks op het programma … dan ga ik namelijk naar jaarlijkse gewoonte met mijn mama en zus op fietsvakantie … dit jaar wordt het Amsterdam … met een omweg, want Amsterdam vonden we toch iets te dichtbij).
  • En zo kunnen de kinderen volgende week de verloren tijd met hun papa dubbel en dik inhalen, en de overdosis mama verwerken.

Alleenstaande mama … een week was voldoende … mijn respect voor de mama’s die dat constant doen.

Random Snippets #6

verjaardagskado

    • Vorige week was het mijn verjaardag en het was een goede dag (ondanks het feit dat ik moest werken … en ondanks het feit dat ik aan de slechte kant van de 30-er jaren ben beland) inclusief heerlijk weer.
      ‘s morgens werd ik verrast met een huis vol levensgrote marathonfoto’s van mezelf (en als je goed kijkt zie je dat dat allemaal A4’s aan elkaar geplakt zijn … nachtwerk dus voor Bjeurn) … super …  en ‘s avonds werd ik mee uitgenomen op een date.
    • Uit de dozen vol spullen die ik niet meer nodig heb selecteerde ik de leukste en nam ik deel aan mijn eerste swap-avond. Dit houdt in dat je spullen die je niet meer nodig hebt ruilt tegen spullen van anderen. Het was … eens iets anders … maar ik ben er nog niet volledig uit of het voor herhaling vatbaar is.

Eind april prepareren we de vensterbankplanten #begonia

    • Ik plantte mijn vensterbankplanten … al enkele jaren op rij kies ik voor witte begonia’s. Nu hoop ik dat ik ze dit jaar niet laat verdorsten. Want het zijn ijzersterke planten, maar ze moeten wel altijd genoeg water krijgen … vorig jaar was het er rap mee gedaan.

Het cache-seizoen is mooi ingezet. Op de eerste moesten we wat zoeken ... waarschijnlijk omdat hij vlak aan een dode duif lag die we probeerden te negeren. Voor de tweede hadden we een schup nodig die we kregen van de vader van de cachelegger. En voor de

  • Het cache-seizoen is mooi ingezet. We maakten een fietstocht van 17 km (onze Vic begint dat flink te doen) en planden 3 caches.
    Op de eerste moesten we wat zoeken … waarschijnlijk omdat hij vlak aan een dode duif lag die we probeerden te negeren. Voor de tweede hadden we een schup nodig die we kregen van de vader van de cachelegger. En voor de derde moesten we goed kunnen mountainbiken en bomen van de weg sleuren om er te geraken (wie ziet de cache trouwens?)
  • Vandaag werd ik 2 keer “herkend”. Eerst zei een kennis me aan de schoolpoort dat ze mijn blog ontdekt had, daarna sprak de dame in de cafetaria van het zwembad me aan dat ze mijn blog had gelezen, waarop ze me prompt wat marathonvragen stelde.
    Ik loop niet te koop met mijn blog in het dagelijkse leven … maar ik vind het wel héél leuk als mensen die meelezen zich bekend maken :-)

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid

Skivakantie met het gezin

IMG_20150323_222537

Must do ... gaan skiën. .. geen vakantie ontspannender dan een skivakantie #boostyourpositivity

Verleden jaar deden we al een poging tot het plannen van een sikvakantie.

  • We boekten online een vakantie met de CM
  • tijdens de krokusvakantie
  • in Frankrijk
  • met huur van skimateriaal, skilessen en vervoer tot daar
  • We klokten af op + €5000 en ik zag het ineens helemaal niet meer zitten en dat jaar gingen we bijgevolg niet.
Dit jaar een nieuw concept. 
  • We sloten aan bij een groep van 60 personen, in 15 lodges … op de piste van Leysin.
  • Ski’s huurden we in België
  • Met de een auto reden we tot daar (de auto van de koeka want die heeft winterbanden)
  • Eten namen we mee van thuis
  • kostprijs €2300 (all-in -> vervoer, eten, skipas, huur materiaal, skiles, verblijf, kosten ter plaatse)

Het was al een tiental jaar geleden dat ik nog op skivakantie ging en er was toch ‘t één en ‘t ander veranderd.

  • Iedereen draagt een skihelm
  • en een echte skibril … geen gewone zonnebril
  • De skiërs zijn zwaar in de meerderheid
  • Je skipas moet je niet meer in het apparaat steken (niet meer zo’n rolding nodig)
dit waren de lessons learned
  • Kijk naar de vervaldatum van de pannenkoeken (we hadden er zoveel goesting in)
  • Je kan gemakkelijk zonder microgolfoven en afwasmachien
  • Skimateriaal in België huren is veeeel goedkoper dan ter plaatse
  • 5jaar lijkt de ideale leeftijd om te leren skiën (op dag 3  zelfstandig van helemaal boven tot beneden)
  • in een retro skipak uit de kringwinkel ben je de hipste van de piste

Het was geweldig, en wel hierom

  • het gezelschap
  • de lodges … tiptop in orde en op de piste (mits een pittig klimmeke)
  • onze buren waren de stiefzus met gezin. Eten deden we samen, de ene dag kookten zij, en de andere dag kookten wij. Dat werkt perfect.
  • après ski met de groep … in een tentje aan de lodges
  • wandelen naar het restaurant op de berg … terug sleeën naar de lodge beneden (tot de man te onbezonnen werd of ik te angstig … daarover valt te discussiëren)
  • babysit’s bij de vleet in de groep (in de groep waren ook meisjes die graag een centje bijverdienden) voor die ene keer dat we op de lappen gingen
  • de kinderen die gebeten lijken door de skimicrobe
  • de goeie koffie (thuis gekomen lustte Bjeurn zelfs geen senseo meer)
Natuurlijk waren we mindere momentjes
  • toen we Vic kwijt waren (hij was ‘s avonds een sneeuwman aan het maken onderaan de skipiste … en plezier dat hij had)
  • toen we Vic weer kwijt waren (hij was ‘s avonds aan het sleeën met zijn neefje onderaan de skipiste … en tof dat dat was)
  • toen we Liv een half uur kwijt waren (en ‘t kind stond nochtans op de plek waar we hadden afgesproken … ongelooflijk moedig was ze, zelfs geen traantjes gelaten, *alleen in zichzelf* zei ze later)
Volgend jaar
  • wil ik terug
  • liefst hetzelfde concept
  • maar indien dit niet zou lukken … wat is jullie formule? (en hoe houden jullie het betaalbaar)
Memories
We dachten een leuk filmpke te compileren om te laten zien hoe goed we al kunnen skiën, maar eigenlijk waren de bloopers vele leuker.

Eind van een tijdperk … begin van een tijdperk

EIND VAN EEN TIJDPERK

Ik vrees dat we zitten aan het eind van een tijdperk. Op de schoot zitten van de Sint, daar worden ze te oud voor.
Dit jaar zagen de kinderen de Sint weliswaar op ‘t school, op de scouts en op de voetbal, maar een persoonlijk praatje op zijn schoot was er niet meer bij.
Deze foto met Vic (2e links) en de rest van de U6/7 in de voetbalkantine, is het beste dat ik kon krijgen en zal ‘de sintfoto van 2014’ worden.

Vanaf nu kan het enkel maar bergaf gaan. Ik hoop dat Liv volgend jaar zo snugger is om te beseffen dat onsterfelijkheid zelfs niet voor een goedheilig man is weggelegd.
Alhoewel ik wel vermoed dat ze zo leep zal zijn om haar ongeloof niet luidop te uiten (stel je voor dat ze volgend jaar geen blaffend en springend hondje krijgt)

Net zoals die keer dat de tandenfee haar was vergeten, waarop ze teleurgesteld opstond “Ik wist wel dat de tandenfee niet bestaat en dat de mama’s en de papa’s dat geld daar gewoon leggen!!!”.
Waarop ze de volgende morgen wild enthousiast opstond omdat de tandenfee dan toch gekomen was.

De sint in de voetbalkantine

 

het archief van de vorige jaren -> 2013201220112010200920082007

BEGIN VAN EEN TIJDPERK

Bjeurn is soms een beetje moediger dan ik. Hij maakte het ambitieuze plan om met de kinderen te gaan mountainbiken. Dwars door d’ hel van Weit … een tocht van 15km (+3,5 km enkel naar het startpunt). En dat terwijl we om 12u al fris gewassen op een verjaardagsfeest moesten zijn.

Ik had al visioenen met vallende kinderen, bokkende kinderen die niet meer verder willen, huilende kinderen, verkleumde kinderen, mountainbikers die onze kinderen omver rijden, mountainbikers die ambetant zijn omdat onze kinderen de boel ophouden, een preek van de schoonmama omdat we te laat op het feest aankomen, ….

Maar geen van allen was waar (allé, sommige dingen wel een beetje … dat vallen, huilen en bokken is even gebeurd, maar het kind in kwestie heeft zich goed herpakt).
De kinderen hebben super flink gefietst, Vic blijkt een mountainbiketalent (onverschrokken en nen doorzetter), de organisatie was super, de andere mountainbikers zagen onze kinderen gewoon als een extra hindernis en niet als een ergernis, we hadden nog tijd voor een afsluitend drankje en waren toch op tijd op het feest (mits academisch kwartier).

Een nieuw tijdperk dus, waarop we activiteiten met de kinderen kunnen doen die we zelf ook leuk vinden. Voor volgend jaar staat dit alvast terug in de agenda (misschien kunnen we de jaarlijkse Sint-fotoreeks dan vervangen door Hel-Van-Weit-fotoreeks)

IMG_20141207_210849

IMG_20141207_210941

Waarom ook jij ... een marathon kan lopen (als je echt wilt)

Superheroes Annelies en Liv

Een marathon lijkt een heroïsche daad, enkel voor helden.
Boekjes zoals runners world, waarin enkel de superhelden met een pace van 4 minuten aan bod komen, lijken dat enkel te bevestigen.

Maar een marathon, dat is ook weggelegd voor de gewone mens … als je echt wil!!!

Want ik hoor de excuses al komen.
Ik droom van een marathon te lopen maar … ik heb geen tijd, dat gaat niet met mijn knieën, ik vind het saai om zo lang te lopen, ik kan dat niet …
Excuses zijn gemakkelijk gevonden … en het probleem is dat ze meestal zo geloofwaardig zijn dat zelfs jij ze gelooft.

“Geen tijd” wil eigenlijk zeggen ‘”geen prioriteit” … deze is het gemakkelijkst te weerleggen. Inderdaad, je moet niet beginnen aan een marathonvoorbereiding als de focus er niet is. Je verbouwing is waarschijnlijk niet het meest geschikte moment.
Maar voorts gaat het vooral over prioriteiten stellen en uiteindelijk valt de tijdsinvestering best wel mee. Elke hobby neemt immers tijd in beslag.

Blessures …. de schrik der zeven lopers. Blessures kunnen je voorbereiding fiks in de war brengen en in het slechtste geval zetten ze een kruis over je geplande marathon.
Maar of dat zo zal zijn, weet je enkel als je de voorbereiding ook effectief aanvangt.
En blessures zijn nooit leuk, maar ze betekenen niet altijd het einde.

Zo ben ik nog altijd zwaar onder de indruk van Sylvie (uit het canvas programma “Marathon“). Zij liep de marathon van New York uit, ondanks blessures. Haar langste duurloop was 17km, de conditie bouwde ze op met alternatieve trainingen.
Een loopvriendin van mij geraakte ook geblesseerd aan haar knie, en dat net in de zwaarste weken van de marathonvoorbereiding. Ze was enkele weken ‘out’, en haar deelname stond in twijfel. Maar ze liep toch, en finishte met een mooie tijd, als was ze nooit geblesseerd geweest.
Mijn huisdokter twijfelde ook of hij de start van zijn marathon zou halen wegens hardnekkige blessure, en hij verbrak zijn vorige record met 20 minuten.

Ikzelf ben al jaren regelmatig geblesseerd. Ik ben in een continu gevecht met shin splints en ben onlangs meer dan 7 maand ‘out’ geweest met iets ongedefinieerds. Het was mijn grote angst dat ik niet aan de start van de marathon zou geraken … 50% gaf ik mezelf. Tot mijn grote verrassing geraakte ik niet één keer geblesseerd (mits soms eens een pijntje … maar dat is nooit te vermijden)

Lopen is saai, dat argument kan ik begrijpen, dat was ook één van mijn grote angsten.
Ik kon me wel inbeelden dat ik het niet zou kunnen opbrengen om alleen te gaan lopen, uren aan een stuk, in de voorbereiding. Soms vind ik 10 kilometer immers al saai.

Vreemd genoeg ben ik meestal met veel goesting gaan lopen … dankzij deze 5 dingen.
Afwisseling, focus, een concreet doel, een trainingsschema (waar ik me goed bij voelde) en zelfvertrouwen (dankzij de inspanningstesten wist dat ik het goed aanpakte).

30 km lopen lijkt saai … als in ‘3 keer zo saai als 10 km lopen’. Ik kan het nog altijd niet helemaal verklaren, maar dat bleek niet zo te zijn, integendeel.
Het waren niet de duurlopen waar ik het meest tegenop zag, de tempolopen bleken erger (meer belastend ook). Maar gelukkig zeggen ze dat je bij een eerste marathon niet op snelheid moet trainen … die tempolopen zijn dus optioneel.

Laat je niet wijsmaken dat jij geen marathon kan lopen.
Loopboeken en tijdschriften richten zich vooral op de top en subtop, degenen die een marathon binnen de 3u lopen en belachelijk veel kilometers per week afmalen. Irritant vind ik dat.
Aan de start van een marathon staan er immers mensen in alle soorten en gewichten. Laat je niet afschrikken door loopboeken of tijdschriften die zich niet focussen op de gewone mens.

Gelukkig kende ik zo’n gewone mens, mijn grote voorbeeld, mijn mama, die op haar 41 startte met lopen en enkele jaren later een marathon liep (met een doenbaar trainingsschema, en slechts 3 trainingen per week).
Ook las ik ooit over Oprah Winfrey, die meer dan 100kg woog toen ze startte met lopen en uiteindelijk een marathon liep in de mooie tijd van 4u29min.

Een marathon is zo zwaar als je deze zelf maakt. It ‘s not the distance that ‘s killing you, its the speed.
Een marathon lopen in 4u, 5u of zelfs 6u is nog steeds een geweldige prestatie.
Er zijn zoveel mensen die iets niet doen, omdat ze het direct goed willen doen.
Met als resultaat dat ze het uiteindelijk nooit doen … en dat is zonde.

Soms moet je gewoon je twijfels/angsten opzij zetten, het risico nemen en er gewoon voor gaan !!!

Ouderschap … constant het ritme bijsturen

IMG_20141129_195633

Sinds ik mama ben, moet ik constant het net gevonden ritme bijsturen aan nieuwe situaties. “Dynamisch” kan je het ouderschap wel noemen.

Eerst wordt het kind geboren, met een huilbaby was de aanpassing meteen groot. Ik herinner me nog dat Bjeurn me ooit -vermoeid- vroeg: “Is ‘dit’ nu ons leven”?

En zo volgenden er nog meer momenten waarop het ritme moest worden aangepast.

  • Een tweede kind (dat viel nog mee)
  • de overstap van creche naar school (rampzalig, echt)
  • verandering van werklocatie van de man, 60km verder (dat we oplosten met nieuw werk voor mij)

En daarna ging het beter.

  • Het tweede kind ging ook naar ‘t school, een dikke verbetering zowel op vlak van tijd als financieel.
  • Ik begon 4/5e te werken … een zaligheid.

En ik dacht … dat het ergste achter de rug was. Genieten tot ze in de pubertijd komen!!! De lagere school leeftijd is toch de gemakkelijkste leeftijd , zeggen ze … niet?

Inderdaad, lagere school kinderen zijn geweldig.
Niet meer zo schattig weliswaar , maar in ruil krijg je wel veel terug; zelfstandigheid, intelligentie, toffe babbel, toffe activiteiten om met ze te doen, minder kuren  …
Heerlijk vind ik dat, geen buggy’s meer, geen dutjes meer, in de auto stappen en gewoon vertrekken want de kinderen klikken zelf hun gordel vast.
En om 7u des morgens, komen ze even langs om te vertellen dat ze opstaan, waarop ze naar beneden gaan en zelf de tv opzetten. In het beste geval dekken ze nog de tafel en geven ze de kat eten.

Maar er is ook een keerzijde aan lagere school kinderen, namelijk hun hobby’s.
Hier is dat  inline skate (3 keer per week), voetbal (3 keer per week), zwemmen (1 keer per week), scouts (1 keer per week).
Daardoor moeten we elke dag wel ergens zijn (buiten vrijdag). En het is een hele uitdaging om huiswerk, avondeten, hobby, bad in één avond gepropt te krijgen.

Er moet dus weer iets veranderen, weer op zoek naar een nieuw ritme.
Mogelijke oplossingen

  • Naschoolse activiteiten reduceren … maar scouts en zwemmen vind ik te belangrijk, de voetbal schrappen is geen optie voor de zoon, en het inline skaten is te belangrijk voor de dochter.
  • Vroeger opstaan, om vroeger naar het werk te kunnen vertrekken en dan ook weer vroeger te kunnen stoppen. Niet echt een optie … 5u50 vind ik al vroeg genoeg. Vermoeidheid werkt trouwens stress in de hand.
  • Mijn fiets terug inruilen voor de auto om te gaan werken. Dit heb ik héél zwaar overwogen, maar neen. Ik ben trots en blij om met de fiets te kunnen gaan werken. Het is goed voor de mobiliteit van anderen, mijn gezondheid, het milieu en natuurlijk ook voor onze portemonnee.
  • Voor enkele dagen per week naschoolse opvang zoeken waar ze avondeten krijgen en huiswerk kunnen maken. Lijkt ideaal, ik ben de zoektocht alvast gestart.

Voorlopig kwam ik enkel tot het volgende, waar ik wel veel van verwacht.
‘s morgens wat minder op het gemak doen en mijn ontbijt uitstellen tot op het werk. Getest en uitgeprobeerd … spaart me 20 minuten uit. En op 20 minuten kan je veel doen tijdens de avondspits.

Hopen dat het werkt dus, en hopen dat het alleen maar beter wordt … tot ze in het middelbaar zitten, want “kleine kinderen, kleine zorgen, grote kinderen, grote zorgen”.
Maar gelukkig –naar ‘t schijnt – ook “grote kinderen, terug wat meer vrijheid voor de ouders”.

De feestdag … voor ieder wat wils

De feestdag … of het nu geweeraflegging of wapenstilstand is … dat maakt niet zo uit.

Dat we iets leuks moesten doen … dat was wel logisch.
Wapenstilstand is immers een leuke feestdag. Een lege dag, zonder school, werk, hobbies, … en ook niet gevuld met familiale verplichtingen.
Dus vrij in te vullen !!! Dat gebeurt niet veel meer.

We zochten voor ieder wat wils.

Een herfstwandeling (voor de ouders) in een speelbos (voor de kinderen). Dat werd het vossenhol in Bertem.

Welkom in 't vossenhol

Met zicht op de radar konden de kinderen zich uitleven op hindernissenparcours, spelen met een reuzen micadospel, klimmen tot in de uikijktoren, spelen in de kabouterhuisjes, ….

Op de radar

De moeite alvast … zeker op een mooie dat als deze (waarop enkel de moeder een jas vandoen heeft)

Konijnenpijp in het vossenhol

De herfstwandeling begon met wat geklaag (zoals steeds in ‘t begin) totdat de scoutsgriet de plassen, modder, eikeldopjes, … ontdekte

Met de laarzen in de modder

Op mijn aanvraag zochten we nog een geocache. Liv trekt wel een raar gezicht, maar dat is vooral een gimmick, de kinderen zoeken misschien zelfs nog liever naar de schatten als ikzelf. Zeker als het een grote is zoals deze (waar dan kleine ruilkadotjes inzitten).
Deze cache bevond zich in een grote put in het bos en hij was ingegraven in een koker in de grond met rubberen deksel (in Liv haar hand). De cache heette toepasselijk “de draaikolk”

Geocache gevonden

Ook dachten we aan ‘den brouwer’ van ons gezin. Er staat immers 500 liter van zijn bier te gisten in een naburige brouwerij.
Vandaag kregen we alvast een proeverke … smaakt veelbelovend.

Het leven als vrouw van de brouwer #bierproeverij #lekker

Amsterdam Marathon: Voor de start #14

Hij zit erop, mijn eerste marathon. Vanaf nu mag ik mezelf een marathonloopster noemen !!!
Ik dacht eens even vlug een verslag te typen, maar ‘eens vlug’ bestaat feitelijk niet, en ik besef ook dat ik meer te vertellen heb dan ik dacht.
Ik begin dus met dit … de dagen en momenten voor de marathon, en beloof vandaag nog het verslag van de marathon (die ik uitliep, dat kan ik al zeggen)

De dagen voordien

De marathon was zondag, maar wij waren al vanaf vrijdag in Amsterdam. Samen met man, kinderen en een bevriend gezin waarvan de man ook ging lopen.
We hadden het alvast getroffen met het hotel. Het Meininger hotel is goedkoop (een veredelde jeugdherberg), maar mooi en proper en ook was er een gezellige bar, waar je zelf kon koken, waar de kinderen lawaai mochten maken, waar je afhaalmaaltijden mocht eten ….. .
Bovendien lag het hotel  net aan het treinstation en op dezelfde metrolijn als het Olympisch stadium (waar de marathon startte en eindigde). Nen aanrader dus.

Vrijdag was ook de dag dat mijn verkoudheid ineens terug een opstoot kreeg en mijn stem verdween (ondertussen zijn we dag 4 en de stem is nog steeds niet terug). Waar het voordien mentaal zo goed zat, kreeg het zelfvertrouwen hierdoor toch wel een stevige knauw. Ik was immers al 3 weken afwisselend ziek, het begon met een oorontsteking, daarna een goei verkoudheid die bijna genezen was en nu ineens terug opkwam.

De dag voordien trokken we al eens tot het olympisch stadium waar we onze nummer afhaalden en de expo eens bezochten. Voor de kinderen was er een schminkstand, je kon ook nog een leuke foto laten trekken en dan was er ook nog een walhalla aan sportkledij.

De namiddag was voor de kinderen en we trokken naar de Artis Zoo (waar je met je Planckendaelabonnement gratis binnen mag). Artis was de moeite, zeer de moeite. Een aangename stadzoo, en ik had de indruk dat je zeer dicht bij de dieren stond.

Poseren met de superheld

Poseren met de superheldSuperheroes Annelies en Liv

 Maar ook wij zijn superhelden

is dit tapering?

 Tot enkele weken geleden dacht ik dat ‘dit’ taperen was

geschminkt

Ook aan de kinderen werd gedacht, zijn zijn nu geschminkt in superturtles.

 

Artis

 Zeeleeuwen, of zeehonden, het verschil tussen die 2 vergeet ik steeds weer.

Artis

Deze kameleon (denk ik) zagen we in een lokaal waar we mochten doorwandelen en die echt vol zat met allerhande aapjes, reptielen, vleerhonden, ….

Giraf voederen

De giraf was ook een hit, zeker toen hij met zijn lange zwarte tong de blaadjes uit de handen van de kinderen trok.Ontsnapt aan een plassende chimpansee

De chimpansee’s hadden een koker boven het wandelpad om van hun buitenverblijf naar hun kot te gaan.
Dit was echter niet zonder gevaar, want één van die apen vond het leuk om vanuit de koker naar beneden te plassen
(en ik verdenk hem ervan dat hij dat express deed).
Nu stond er al een geluk niemand onder, maar ik vermoed dat hij toch wel dikwijls prijs heeft

Ik had een beetje schrik dat alle pastarestaurants vol zouden zitten met lopers, maar eten vinden bleek toch nog gemakkelijk. ‘s middags aten we versgemaakte pasta in de pasta factory en ‘s avonds haalden we bij Julia’s een meeneempasta die we dan in het hotel opaten. Het hele weekend draaide trouwens ook een beetje op koolhydraten tellen en constant eten. Ik was alvast goed voorbereid met voorafgewogen zakjes. Maar het koolhydraten stapelen was toch iets minder leuk dan ik initieel gedacht had … proppen is immers nooit leuk.

Verse pasta bij pasta factory

Zelfgemaakte pasta

Punten TellenGoed voorbereid

Punten tellen en amsterdam verkennen

En ook goed genoteerd … 600 gram koolhydraten zullen het zijn !!!

Wat wel grappig was, was dat je de lopers trouwens gemakkelijk kon herkennen aan de sportschoenen. Ook ik zette eens mijn trots opzij en trok met sportschoenen door Amsterdam, alles voor het comfort, maar ook als gevoel van geheime verbondenheid met de collega lopers.

De nacht voordien

Nu ben ik altijd zo’n goede slaper, dit keer koste het me toch wel een dik uur om in slaap te vallen, waarop ik om 2u terug wakker werd en pas na 3u de slaap terug kon vatten. Typisch aan een slapeloze nacht is ook dat je natuurlijk zeer goed aan het slapen bent als de wekker gaat.

De ochtend

Om half zeven, 3 uur voor de wedstrijd begon ik aan een stevig ontbijt. Muesli, beetje platte kaas, banaan, piccolo met confituur en koffie (ook zeer belangrijk). Uit schrik om tijdens de wedstrijd te moeten plassen stopte ik 2 uur voor de wedstrijd met drinken.
Dan had ik ook nog wat werk met het noteren van de bevoorradingsposten op mijn hand. En ook de kilometers waar de supporters gingen staan schreef ik erbij.
En dan nog mijn quote natuurlijk, een tip die ik van Kim kreeg. Ik koos voor onderstaande, om me eraan te herinneren dat het zwaarste werk al gedaan was en dit enkel de kroon op mijn maandenlange voorbereiding was.

marathon quote

Ik las nog even alle aanmoedigingen van vrienden en familie (bedankt daarvoor, betekende veel voor me). En die van mijn mama (die ook al een marathon op haar palmares heeft staan) was toch wel mijn favoriet: “Succes voor morgen en denk eraan dat het zwaarste werk al gedaan is. Morgen is het alleen nog een beetje lopen”

Op weg naar het stadium

Een dik anderhalf uur op voorhand vertrokken we dan naar het stadium. De sfeer in de metro was speciaal, allemaal lopers, de ene in zichzelf en gefocust, de ander naar iedereen zenuwachtig lachend in de hoop toch maar zijn verhaal kwijt te kunnen en gerustgesteld te worden.
Helaas, ik was niet in staat om ook maar iemand gerust te stellen (en ik was trouwens nog stemloos).

Imiteer je tekening

De kinderen worden groter, en ze krijgen stilaan (soms) een beter gevoel voor humor.

Dit merken we vooral aan de tafelmomenten die geëvalueerd zijn van frustratiemomenten met kinders die niet willen eten, gevoederd moeten worden en alles omstoten  naar leuke, ontspannende, en met momenten grappige familiemomenten.

Hier het resultaat van tafelhumor die overging naar livinghumor.

Imiteer je tekening !!!!

Photo

Photo

Het dubbel verrassingsfeest

Ons mademoiselle wordt binnenkort 7 en ze vond al een hele tijd dat ze een verrassingsfeest verdiende.

Wij vonden dat ook, dus maanden terug mocht ze de genodigdenlijst opstellen en daarna werd er met geen woord meer over gerept. Soms meldde Liv nog iets wat ze wou eten / doen / … op haar verrassingsfeest, maar dat negeerden we. Over je verrassingsfeest heb je namelijk niets zelf te beslissen.

Stiekem een verrassingsfeest in eigen huis organiseren is niet gemakkelijk (ooit probeerde ik dat ook voor Bjeurn maar het verrassingseffect was toch minimaal), daarom stuurden we de kinderen uit logeren.
Zo konden we het feest op ons gemak voorbereiden.
Op het gemak was het echter niet, want ik kwam weer op het lumineuze idee om last minute nog knikkerzakjes te willen maken (buiten het schrale lintje, lukte het uiteindelijk net)

Dubbel verrassingsfeest

Om geruzie te vermijden en samenwerking te promoten staken we een 1 tegen allen spel in elkaar (met als beloning doorgeefpak waar dan natuurlijk de knikkerzakjes inzaten)

Dubbel verrassingsfeest

Liv haar entree was geld waard … terwijl wij ons verstopten in de living hoorden we Liv al zeggen “hè, hier is precies niemand thuis”.
Waarop ze de living binnenkwam en met toeters, serpentines en geroep onthaald werd.
De eerste seconden las ik pure angst op het kind haar gezicht om geleidelijk te veranderen tot blijheid toen het besef groeide dat dit haar verrassingsfeest was.
(Liv was niet de enige die verschoot, de broer die van niets wist was enorm van zijn melk).

Straf eigenlijk dat Liv haar klasgenootjes hun mond hebben kunnen houden, want de weken ervoor zagen ze elkaar dagelijks.

Dubbel verrassingsfeest

Kus de kikker, bleek niet geliefd bij de jongens 😉

Dubbel verrassingsfeest

Maak van Liv een mummy, de favoriete opdracht van Liv.

Dubbel verrassingsfeest

Net als de jaren voordien deden we weer van fruitbrochette, die wederom populair was. Nadien volgden nog pannenkoeken.

Dubbel verrassingsfeest

Wat Liv niet wist, is dat ze een dubbel verrassingsfeest kreeg. Onder het mom van ‘we moeten een klasgenootje thuis afzetten’ lokten we Liv het huis uit, en loodsten we de familie binnen.

En weeral lukte de verrassing grandioos (deze keer zonder Vic de schrik van zijn leven te bezorgen) … Liv sprong 10cm omhoog van ‘t verschieten .

Met de familie aten we één van Liv haar lievelingsdingen ‘pita’ (wat ook gemakkelijk was voor ons), en het dessert werd naar jaarlijkse traditie door de mammi verzorgd.

Dubbel verrassingsfeest

‘t was geslaagd en gezellig (vooral het tweede gedeelte dan, want zo’n bende jong geweld in huis, dat doe ik toch niet voor ‘mijn’ plezier). En héhé, daar zijn we ook weer van af voor een tijdje.