Verzamelde kilometers 2009: 287,0 km | 28u56
december 28,7 km
november: 42,1 km
oktober: 40,2 km
september: 10,8 km
augustus: geblesseerd
juli: 106,9 km
juni: 13.6 km
mei: 49.5 km
2008: 103.9 km | 11u24 + verloren data
2007: 431.6 km | 47u11
2006: 674.5 km | 70u07
2005: 382.1 km | 39u17
2004: 177.4 km | 18u17
|
By Annelyse, on September 2nd, 2010%
Voila … het kamp in een notedop
Maar natuurlijk valt er ook meer over te vertellen
Botten, KW, nat, modder, oorontsteking, beren in de wei naast ons, stink, ne nagel om aan ons gat te krabben (WC-slot rechts onder)
Maar natuurlijk was het allemaal niet zo ellendig als het wel lijkt
Zeepkistenrace, groot kampvuur, zingen, luchtmatras=springkasteel, geitjes, superman, quad, in ‘t blootje in de beek, spelen op een berg stenen, dropping met fluovestjes, kaartlezen, onemanshow van de hulk, ons eigen bier
By Annelyse, on August 31st, 2010%
1. Onze kinderen worden groot!!! (en wij worden oud, zoals Bjeurn wijselijk zegt, maar ik weiger te geloven)
Liv is al een echt meisje (ik kan bijna niet geloven dat ik zo’n groot kind zelf gemaakt heb) en Vic is baby-af (nu hij voorzichtig en sporadisch zijn eerste stapjes waagt heb ik geen enkel excuus om hem nog mijn babietje te noemen).
Allebei hebben ze morgen een grote mijlpaal voor de boeg … Vic naar zijn nieuwe kribbe en Liv naar de school.
Ik werd al emotioneel toen ik daarnet een voorraad drankjes en koekjes kocht voor in de boekentas.
Héhé … morgen nen dag congé … om te gaan blijten aan de schoolpoort (wat ik waarschijnlijk niet ga doen, want daar ben ik volgens mij toch iets te nuchter voor)
2. Wij waren op kamp
En u hebt een verslag tegoed
3. Ik ben dan toch ingeschreven in de naailes
En niet alleen, maar met de zus en 2 vriendinnen.
En het oude, antieke, lieve madammeke (dat we onze juffrouw mogen noemen) met het wollen gilletje verzekerde ons dat het niet oubollig maar zeer modern ging zijn.
4. Liv werd gisteren 3
Ze kan het zeggen EN tonen met de vingertjes (na veel oefenen zelfs zonder hulp van de andere hand). En ze kreeg al een fiets en een Spaans kleed (maar foto’s volgen pas als ook de schoentjes aangekomen zijn) en ze heeft nog veel tegoed.
By Annelyse, on August 23rd, 2010%
Even onbeschaamd foto’s van Tonn en Meetjes facebook geplukt. ‘t is mijn kind, dus ik eis me het recht toe te stoefen met hun foto’s.
Doeme … ik zou toch ook graag ne reflex hebben.
By Annelyse, on August 22nd, 2010%
Net zoals 600 000 anderen waren wij er ook.
Wij (de groten) waren onder de indruk van de reuzen… de kleintjes vooral van ‘t water in Park Spoor Noord.
By Annelyse, on August 21st, 2010%
Den decathlon heeft ongeveer hetzelfde effect op mij als den ikea. Daarmee dat ik daar ineens het lumineuze idee opperde ‘schat, ‘t zou super zijn als we nu vlug efkes naar den ikea gingen stofkes halen en ballekes eten’.
Nu ben ik al zo goed als 3 jaar moeder en toch was ik nog zo naïef.
Daar aangekomen besloten we Liv even in het ballenbad achter te laten, ‘t kind content en wij op ons gemak. 5 minuten echter kregen we al telefoon, Liv had kaka in haar broek gedaan.
En welle terug.
Ik trof daar aan
… een jong meisje die Liv niet vlug genoeg aan mij kon overhandigen en “c’est une catastrophe, c’est desastreux, elle est propre maintenant” mompelde
… een zakje met een kleedje en onderbroekje vol met kak
… en een huilende Liv die allesbehalve proper was, haar poep was nog vuil, aan haar benen hing kak en haar voeten hingen gewoon echt vol, zelfs tussen haar tenen. (ik snap eigenlijk echt niet hoe ‘t zo degoutant kon worden)
Gelukkig ben ik niet vies van kak en pis en sleur ik altijd met een loodzware zak met reservekleren (die eindelijk eens van pas kwam)
Alhoewel het er niet naar uitzag dat Liv die dag nog zou lachen,was ze na een uurtje over haar trauma heen.
“Weet je nog, dat je daarnet kaka in je broek hebt gedaan?” vroeg ik haar
“Ja, vies hé!!! …. Stink” antwoordde ze me met een samenzweerderige blik in haar ogen.
By Annelyse, on August 11th, 2010%
En welle ook nekeer naar de kringwinkel. ‘t was een race tegen de tijd want natuurlijk kwamen we daar maar een kwartiertje voor sluitingstijd toe … ‘t is te zeggen, ‘t is enkel en alleen omdat ik vroeger moest stoppen met werken om zieke Vic op te halen (alweer … jahaaa) dat ik überhaupt de tijd had om er eens binnen te springen. Maar soit, dat doet er eigenlijk helemaal niet toe.
In elk geval … Liv zag daar een popje dat ze persé wou hebben en toen viel mijn oog op ‘dit gedrocht’ en probeerde ik Liv te overtuigen om dit te kiezen. Geef nu toe … ‘t is zo lelijk dat ge er niet genoeg van kunt krijgen. Maar neen … Liv moest er niet van weten en bleef bij haar pop (een beetje in dezelfden trend maar dan minder lelijk en bijgevolg minder leuk… mijn insziens)
Dus ja … aangezien ik mijn dochter niet kon overtuigen heb ik ze me zelf maar toegeeigend als mascotte …. en ze doet dat goed …. want ik moet altijd lachen als ik haar zie.
Nu nog een naam vinden … voorstellen zijn welkom.
Wat zeggen anderen van mijn mascotte
*Doet uw mond tooooooeeeee (Liv)
*Ieuw, wat is dat voor iets (verkoper)
*Is ze wel gewassen (Bjeurn)
By Annelyse, on August 4th, 2010%
Wij houden van assortie
ook al doet gij dat nie!!!
De kinders zeggen ‘nog ‘geen NEE …
mama …. da’s belachelijk met twee
Gesmokte Liv kijkt misschien wel boos
maar da’s omdat zij haar tut verkoos
en geen fotosessie wou
ze wou haar tut … en gauw!!!
En Vic met zijn te grote hemd
waar hij een beetje in zwemt
ziet hem gaan, ziet hem gaan
aanstekelijk enthousiasme dat steekt zelfs ons Livke aan
By Annelyse, on July 12th, 2010%
Nostalgie, de singer waar mijn opa me op leerde naaien.
‘t toestel kan alleen maar vooruit, achteruit, recht en zigzag … met mijnen brother ben ik er dus op vooruit gegaan.
Maar één ding moet ik wel toegeven … met de singer kan ik tenminste smocken!!!
Dat ik hierbij zoveel lawaai maakte dat ik schrik had dat de kinders gingen wakker worden en dat het toestel onder zijn eigen trillingen bijna van ‘t tafel sprong … laat ik terzijde.
Omdat Liv de bolletjes (van Vic zijn hemd) zo schoon vond, ben ik afgestapt van mijn plan om voor haar niets meer te maken zolang ze geen betere smaak ontwikkelt of tenminste wat subtieler wordt tegen haar moeder.
(Och wat maak ik mezelf wijs, ‘t is helemaal niet omdat Liv de bolletjes zo mooi vond, eigenlijk wou ik gewoon ook eens smocken, zeker nadat Liv’s nichtje Noor zo’n schoon zelfgemaakt smockkleedsken kreeg van haar mama)
Het smocken is net zoals iedereen zegt, gemakkelijk. En om eerlijk te zijn … smocken is saai, ik telde de rijen af, tot ik eindelijk aan 15 zat en het idee om ook de schouderlintjes te smocken, daar stapte ik snel van af.
Maar soit … we wachten dus bang de reactie van de dochter af 
By Annelyse, on July 11th, 2010%
Ik had me voorgenomen niets meer voor Liv te maken … na hare stoot van de laatste keer.
‘t volgende ging voor Vic zijn, die jongen heeft tenminste nog geen eigen mening gekoppeld aan een slechte smaak … zeer gemakkelijk.
Ik wil Vic al de hele tijd een schoon hemdje maken, er liggen schone stofkes in mijn kast te blinken, maar wijs als ik ben besloot ik toch te beginnen met een stofje uit het goedkopere gamma.
In het boek ‘Weekend sewing’ haalde ik het patroon, maar echt onverdeeld gelukkig ben ik niet. Ik denk dat het nog een jaar zal duren eer Vic erin past (nogal wijd), en aan de kraag klopt er toch ergens iets niet. Op zoek naar een beter patroon dus … maar Vic zal er toch niet aan ontsnappen, hij zal het toch moeten dragen!!!
Toen ik Vic het de volgende morgen aanpaste, zei Liv … nee, voor Liv.
Omdat ‘t ventje erin zwom probeerde ik het toch eens bij Liv aan. “Mooi” zei ze zelfverzekerd “Kijk Vicje, bolletjes” voegde ze er trots aan toe.
Gelukkig heb ik haar kunnen overtuigen dat het voor haar een beetje klein is (dat het voor haar wat mannelijk is, zou ik haar toch niet aan haar verstand kunnen brengen)
PS. Ik ben zo verloren … mijn 2 fototoestellen hebben me in de steek gelaten, gelukkig zijn er nog gsm’s
PPS. Goei patronen voor jongenshemdjes ? Laat maar komen
By Annelyse, on July 1st, 2010%
Een hoed wou ze, héél de autorit vroeg ze achter een hoed.
Thuis aangekomen mocht het kind zelf een stofke kiezen … ‘t werden de uiltjes.
Hoewel we de volgende dag op weekend vertrokken en ik beter de was, de plas zou doen en valiezen inpakken, zette ik me aan ‘t stikmachien.
Voor Liv werd het ook de Eddie Cap (mijne favoriet) en dan maakte ik nog een rokje, weer de market skirt maar terug zonder zakjes (want daar kruipt gigantisch veel tijd in).
Vlug efkes bestaat natuurlijk niet, dus kon ik pas om 1u mijn bed inkruipen. Geen goeie start voor een vermoeiend weekend.
En de volgende dag stond Liv op en zei ze “Mama hoedje maak, en rokje” … en dan zei ze er héél mooi en duidelijk achter “Niet mooi”.
By Annelyse, on June 7th, 2010%
Lopen met kindjes … tot nu toe was dit nooit een probleem. ‘s zondags gingen we regelmatig met de kindjes in de loopbuggy een kleine 10km lopen. En buiten een zeldzame hysterie van Liv heeft dit nooit tot crisissen geleid.
*Ge moogt er trouwens van op aan dat omstaanders het geweldig vinden, twee schattige kinderkens in de loopkoets… totdat er zo’n hysterie uitbreekt, dan is het ineens schandaaaalig, wat wij met die kinderkens doen  *
Maar na de 10 miles (die Liv en Vic meededen in de loopkoets) is er iets veranderd. Sindsdien vind Liv lopen geweldig … er moet maar iemand naar de bus snellen en Mademoiselle roept luid :” kijk mama, lopen”!!!
En nu wil Liv natuurlijk meelopen in plaats van geduwd te worden. Héél irritant want dat kind heeft natuurlijk nog niet de ijzersterke conditie van haar ouders. En na pakweg 30 seconden wil ze gepakt worden … ah neen … niet meer in die koets ook niet natuurlijk … en dan begint de ellende …
Me dunkt dat we ‘t kind snel moeten leren fietsen, dan kan ze ons al fietsend volgen (heb ik al veel gezien op een ander, lijkt me niet evident, maar lopers zijn inventieve mensen als ‘t gaat om toch maar hun toertje te kunnen doen)
Andere tips zijn natuurlijk ook welkom, want … combineren, combineren, wie zijn best doet zal het leren, combineren, variëren en proberen !!!
By Annelyse, on June 1st, 2010%
Het was best wel schattig
… ik kwam aan in de kribbe
… en toen Vicje me zag
… kroop hij ‘full speed’ (want stappen doet hij bijlange nog niet) naar met toe
… terwijl hij luid en stralend PAPA PAPA PAPA zei
Het is wel eens grappig
… als ik met mijn zoveelste poging bezig ben om mijn zoon het woord ‘mama’ te leren
… IK: “mama” Vic:”PaPa”
… en dan Liv die zich nog eens komt moeien
… en “Papa papa papa” ertussen gooit (… al een even grote grapjurk als haar papa)
Maar nu is mama haar geduld op
Mama is al dat gePaPa beu
…
en wacht ongeduldig op een welgemeende
…
MAMA
By Annelyse, on May 20th, 2010%
Tussen 1 en 2 zijn ze op hun schattigst. Dat is goed mogelijk, niets zo schattig als een kindje dat zijn eerste paskes zet, zijn eerste woordjes begint te zeggen, natte kussen geeft, ….
Maar tussen 2 en 3 zijn ze ook geweldig.
Je kan er gewoon ‘echte’ activiteiten mee doen (niet alleen van kiekeboe, koelie koelie, …) , spellekes mee spelen die je zelf ook leuk vindt en ze inschakelen bij huishoudelijke taken.
Zo heb ik vandaag met Liv, cake gebakken voor papa (maar ook voor Liv è … zoals ze zelf zei), het terras zomerklaar gemaakt (met zeer veel water natuurlijk), miniquichekes gemaakt (ja ik ben gezwicht voor die mini-kooksetjes van den hema … geweldig gewoon) en geknikkerd (waar is den tijd).
Je kan met een 2-3 jarige zelfs een gewoon gesprek voeren, en soms geven ze zelfs blijk van intelligentie en kunnen ze plots dingen, waarvan je niet eens vermoedde dat ze er mee bezig waren… zoals Liv die ineens ‘groen!!!’ zei, toen we met zijn allen in de auto zaten en ”t verkeerslicht op groen sprong.
Of toen we Liv in bad haar eendjes hoorden tellen (1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 …. tot 14 begot … enkel nog wat oefenen op de 4)
En niet te vergeten … de stopwoordjes… è?(achter elke zin), iesè (als ze iets geeft … heeft ze blijkbaar van mij)
En humor, niet immer van wreed hoog niveau, maar toch moest ik lachen toen Bjeurn vroeg ‘wat zegt de poes?’ en Liv -waarschijnlijk verveeld door die altijd wederkerende easy-peasy-lemonsquizy vraag- die ‘WOEF’ blafte naar Julius (onze niet-kindvriendelijke poes)
BTW: Liv wou vandaag persé met haar knikkers in bed kruipen en ik hoor er regelmatig ene uit vallen
Kinders … entertainment gegarandeerd!!!
By Annelyse, on May 9th, 2010%
“Allé, voor ene keer is ‘t goed”: zei Bjeurn toen ik onze kindjes van een assortie rok en broek voorzag.
Eerst maakte ik een broekske voor Vic … dat wat Afrikaanser toonde dan ik verwacht had.
Dan maakte ik een rokje voor Liv (die eigenlijk een broekje wou en teleurgesteld was, tot de moment dat ze ontdekte dat ze zakken had waar ze centjes in kon steken, dat verzachtte de bittere pil wat).
Voor Liv maakte ik de Milkmaid Skirt volgens deze tutorial, in tegenstelling tot meisjesmama volgde ik de tutorial wel minutieus. Goedgekeurd en voor herhaling vatbaar.
De biais vond ik zo geslaagd dat ik de onderkant van Vic zijn broek knipte (was toch te lang) en in plaats van de zoom ook een blauwe biais aannaaide. Ik zag de broek direct een pak liever.
Schattig toch hé … assortie … ik ga dat meer doen
By Annelyse, on April 27th, 2010%
Ik las, ik zag en ik moest het ook maken. Dit cirkelrokje van Zsazsa is inderdaad echt nen topper!!!
Het is inderdaad zeer eenvoudig, mooi en leuk.
De volgende keer maak ik het op nen hip en ne wip.
Dan vergeet ik geen naad bij de binnencirkel bij te rekenen waardoor de binnencirkel dus te groot is en ik nog moet rimpelen om hem mooi aan de tailleband te krijgen.
En dan boord ik zeker niet af met biais om op ‘t eind tot de conclusie te komen dat ik juist 10cm te kort kom, alles moet lostornen en om dan maar met een siersteek af te zomen.
Liv vindt het zoiezo leuk om pirouettekes te draaien en nu zeker behalve voor de foto natuurlijk, poseren is niet meer aan haar besteed.
PS. en ik heb bloemen gekregen van Bjeurn
By Annelyse, on April 25th, 2010%
‘t was een geslaagde editie … den dagtrip naar de tweede leukste loopwedstrijd van ‘t jaar (aan de 20 km van Brussel kan ‘t voor mij toch nog niet tippen)
Eerst alle speeltuintjes van linkeroever bezocht, insmeren met zonnecréme, gepicknicked, insmeren met zonnecréme, gaan supporteren bij de kindjes, insmeren met zonnecréme, en supporteren bij de 5k.
En daarna was ‘t aan ons … de cameraman van ‘t VTM nieuws (die we uit een ver verleden nog kenden als een scoutsmaat) sprong gezwind met de camera over de dranghekkens om ons dan te filmen maar niet in het journaal te laten verschijnen. Na een interview met de gazet van Antwerpen vertrokken we.
Even was het spannend toen Liv en Vic ruzie kregen na 5 minuten, maar dan belandden ze gelukkig weer in een passieve, vegetatieve modus …
Mezelf ging het de eerste 5km niet zo goed af. Zonneschijn is nefast voor mijn lijf, dat functioneert dan ineens niet meer … gelukkig verdween de zon even snel weer achter de wolken en vond ik mijn tweede adem terug.
Jammer genoeg was het mannelijke gedeelte van ‘de leuke bende’ tegen dan verdwenen met kids&kar. Veel heb ik bijgevolg niet geduwd.
Na 1u41 en met 26 km op de teller (alvast volgens de nikeplus die steeds maar grotere afwijkingen vertoont … ‘t was dus 16km) kwam ik aan. Ik had de eer om te lopen met de nummer van Elke Offergeld … een gekende in het milieu en als ik wou kon ik met mijn nummer 184 starten in het eerste vak. Dat heb ik wijslijk maar niet gedaan … ocharm die Elke trouwens, ze heeft dit jaar een héél slechte tijd in haar palmares staan.
By Annelyse, on April 19th, 2010%
Ik maakte hem al eerder, ‘t is feitelijk het eerste gehele kinderkledingstuk dat ik ooit maakte… maar deze keer maakte ik de ‘Market Skirt’ zoals het hoort, in dezelfde stijl en ‘met’ zakken. De rok stak snel ineen, maar die zakken … daar heb ik serieus op zitten foefelen … niet dat ze moeilijk zijn hoor, maar knoopsgaten, rafelen, knopen aannaaien (stom met de hand, had ik het maar met ‘t machien gedaan), … daar kruipt wat tijd in.
Ons model was niet zo enthousiast, ik wou een vrolijk meisje met gele schoentjes tegen een muurtje plaatsen, maar daar had Liv -die er altijd in slaagt als nen bohemien uit te zien- helemaaaaaal geen goesting in.
Let ook op haar bijpassende T-muts, want assortie is leuk. Ik ben immers van plan om voor mijn verjaardag een rok in ‘t zelfde stofke te maken. Allé, ik was van plan om voor Liv een rokje in dezelfde stof als mijn rokje te maken. Maar aangezien mijn patronen nog niet zijn toegekomen, kon ik maar best eerst aan dat van Liv beginnen. (hopelijk komen ze morgen aan, want ik zal mijn werk nog hebben als ik tegen vrijdag mijn rok wil)
En daarmee bevestig ik hierbij nog eens aan Liezel … mama en dochter assortie … da’s helemaal niet erover… da’s super tof (jammer dat mama, dochter en zoon assortie wel belachelijk zou zijn, want Vic houdt volgens mij niet van bloemekes … alhoewel hij mans genoeg zou zijn om het met stijl te dragen)
By Annelyse, on April 11th, 2010%
Liv is fan … van Angelina Ballerina.
We hebben het nu pas door, maar de puzzel valt in elkaar
…daarmee doet Liv regelmatig pirouettekes *kijk mama*
…en daarom roept ze altijd muis als we vragen wat ze wil kijken op ‘t tv. (en wij -tot haar grote ergernis- maar denken dat ze mickey mouse bedoelde)
Waarschijnlijk kent u -prijs u gelukkig- Angelina niet. Daarmee een prentje om haar voor te stellen.
Het programma is nog erger dan de foto doet vermoeden… saaaaai en zo verschikkelijk moraliserend en leerzaam… vreselijk
Liv is toch echt wel een ‘echt meisje’ hé … zuchtte Bjeurn, toen hij dit programma voor de eerste keer zag. … ik mis Tom en Jerry
En ik moet Bjeurn gelijk geven, waar is den tijd van Tom en Jerry, Popey en desnoods boesboes … met geweld, een behoorlijk laag educatief gehalte en ontzettend grappig.
Onze kinderen moeten opgroeien met Nelly en Caesar (verschrikkelijk, ik kan Nelly niet uitstaan), Mickey Mouse Clubhouse (Mickey heeft een super hoog irritant stemmeke en iedereen is immer gelukkig zelfs in levensbedreigende situaties) en Angelina Ballerina.
Als dat maar goedkomt!!!
Wij willen Tom en Jerry terug !!!!!!!!!!
By Annelyse, on April 8th, 2010%
Kind en gezin voelt altijd een beetje als evaluatie.
Niet voor Vic, want hij is zo uitzonderlijk gewoon, dat dat al buitengewoon op zich is.
Neen, niet waar … Vic is niet gewoon… Vic is ons zonneke in huis, ‘s morgens aan de ontbijttafel, als wij -zoals elke normale mens- een mega-ochtendhumeur hebben, zit hij als enige te stralen … en dat tot ‘s avonds.
Dan steken we hem in zijn bed, lacht hij uitbundig en super schattig naar ons en slaapt hij de hele nacht door. Jaja, u leest het goed. Vic slaapt tegenwoordig vrij goed, beter dan zijn zuster die weer nen serieuzen terugval heeft.
Liv leeft meer op ‘t randje. Zij is erin geslaagd om nog verder buiten de hoogste gewichtscurve te belanden. Maar aangezien ze met haar lengte ook van percentiel 50 naar 90 gegaan is … is ze goed bezig!!!
Kinderen beiden geslaagd, maar ook beiden ‘op ‘t randje van ziek’ verklaard. Als dat maar niet doorzet … want dit weekend is ‘t feest ter ere van onze jongste.
By Annelyse, on March 20th, 2010%
Oef … we moeten de (kinder)arts niet raadplegen.
In “brieven aan jonge ouders” van de gezinsbond staat immers dat je best een(kinder)arts raadpleegt als je kind van 12 maand zelfs met hulp geen stapjes zet.
Vic weigerde tot op vandaag zelfs op zijn benen te staan, laat staan zichzelf rechttrekken. Hij zakte gewoon altijd door zijn benen.
En vandaag “stond” hij zowaar, voor een 5-tal minuten. Omdat hij zin had in modder? En daarna deed hij zelfs enkele begeleide stapjes.
(oei ik lees hier juist dat ze ook de pincetgreep moeten beheersen, nog 2 weken tijd om dat te leren dus)
En Liv, die heeft lentekriebels
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt