Annelyse is …

Een afgeleide van mijn echte naam

Dertiger (nog aan de goeie kant)

Mama van twee en vrouw van één

Enthousiast (maar tevens zeer nuchter en praktisch)

Ingenieur en bouwt (deeltjes van) fabrieken

Verbouwster (tegen wil en dank)

Sportvrouw (zeer gemotiveerd, doch zeer gezapig)

Vriendin van het stikmachien

Constant op zoek naar een manier om meer, sneller, beter en efficiënter te doen. Studeert hiervoor graag lifehacking, timemanagement en andere boeken.

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Elke dag worden ze meer van zichzelf

Ze zijn niet meer “zomaar een kind”,
… de huilbaby … de goede eter … de peuter met slaapproblemen … de kleuter die niet graag naar school gaat … de kleuter die zot is van hondjes … de kleuter die leerde fietsen.

Elke dag meer en meer vormen ze hun eigen unieke persoonlijkheid met specifieke hobbies, welgerichte interesses en desinteresses.
Ze hebben hun eigen maniertjes, van knuffelen, eten, slapengaan, praten, …
Elk kind heeft zijn eigen aparte humor, zijn speciale talenten, zijn specifieke irritante maniertjes, …
Ze zijn niet meer “zomaar een kind”, maar mijn kind, mijn kind dat me elke dag verbaast in zijn uniek zijn.

Die markante persoontjes zijn niet enkel “mijn kindjes” … elke dag worden ze een beetje meer van zichzelf,  …

De tijd is gekomen voor mij om hen hier wat meer los te laten en om de privacy van die bijzondere persoontjes die ze geworden zijn te respecteren en hun rol hier te beperken.

Ik hoop dat ik er ook los van deze blog in slaag om hun mijlpalen bij te houden en hun verhalen te bundelen, zodat ze later ook nog kunnen genieten van hun fratsen, schattigheid, ongelooflijke prestaties, … en dat ze kunnen gniffelen om hun kuren. Maar het www lijkt me daar niet de plaats voor.

Volledig verdwijnen zullen ze wel niet, want zij zijn een deel van mij, onlosmakelijk verbonden in ervaringen, belevingen, kleine dagelijkse pleziertjes … maar wel verdwijnen ze meer naar de achtergrond tot ze zelf bewust hun eigen online leven opstarten.

 

 

 

Mensen zonder kinderen, beseffen dit niet

Overlaatst waren we buiten, en ineens gilt een mama ‘buiten proportie hard’ op haar huilend zoontje.
Liv *geshockeerd* vroeg me :”waarom roept die mama zo op haar kindje?”
Waarop ik : “Dat kindje zal ook nooit luisteren naar zijn mama, en de mama zal er een beetje zenuwachtig van worden”
Waarop ineens naast mij een papa: “Ja, we verliezen onszelf allemaal wel nekeer”

En zo ook bij ons … ik ga zagend door het leven … dagelijks zeg / roep / gil ik volgende zinnen meermaals, terwijl mijn kinderen me staalhard negeren.

  • Zet de tv af … zet nu de tv af … ZET DE TV AF … dan zet ik hem af
  • Ruim dat knutselgerief/die clics/ de duplo/ jullie knuffels nu eens op. Allé, allebei, begin er eens aan. Liv/Vic … jij moet ook meedoen. Kom, ik zal jullie helpen.
  • Doe de deur toe … doe de deur toe hé … kom terug en doe de deur toe … *deur wordt tegen gezet* … Neen …. zo doe je geen deur toe “Doe eerst de klink naar beneden, doe de deur toe en dan terug de kink naar boven.”
  • Neen K3 mag niet op, ik ben naar het nieuws aan het luisteren … shhht, ik ben naar het nieuws aan ‘t luisteren … neen, ook als je tegen me fluistert kan ik niet naar het nieuws luisteren
    Laat je zus/broer met rust … stop met ruzie maken … stop met slagen
  • Laat me nu even gerust, ik zit op ‘t toilet … Vraag dat aan papa, ik zit even op ‘t toilet … ga papa zoeken en vraag dat aan papa … neen, je moet dat hier niet roepen, ga naar hem en vraag het daar
  • Laat me nu even gerust, ik zit op ‘t toilet … ga dan boven naar ‘t toilet … neen, ik ben nog niet klaar, ga BOVEN
  • Neen, je krijgt geen nieuw spelleke voor op de iPad
  • Stop met mij te roepen, ik versta je toch niet, als je me iets wil vragen, kom dan naar mij … KOM NAAR MIJ, IK VERSTA JE NIET … KOM HET HIER VRAGEN … NEEN, IK KOM NIET NAAR JOU, IK BEN AAN ‘T KOKEN
  • Komen eeeeeten … komen eeeeeten … zet de tv af en kom eten. Als het zo zit dan eet ik alleen (vreselijk foute opmerkingen trouwens)
  • Haal papa eens om te komen eten … Neen niet beginnen te roepen, ga naar boven en zeg hem dat we gaan eten … Stop met in mijn oor te roepen, ga hem halen.
  • Neen, er is geen dessert / Neen, we gaan geen frietjes eten / Neen, we gaan niet op restaurant / …
  • De blauwen beker is in de was, ne groene is toch ook goed … neen, je kan niet drinken uit de blauwe beker
  • Zit eens stil aan tafel … en zit nu eens op UW stoel, waarom zit je altijd zo op mij te hangen. Voila *je neemt de stoel en schuift hem 20cm verder* … *2min later* hoe komt het nu dat jij weeral mee op mijn stoel zit !!!
  • Drink je beker leeg … Neen, je mag nog niet van tafel, iedereen is nog aan het eten … wacht toch iedereen klaar is …
  • Ne stoel heeft 4 pikkelen … zit nu is deftig op uwe stoel
  • Zwijg nu eens even, mama en papa zijn efkes iets tegen elkaar aan ‘t zeggen … sebiet, laat me even even verder vertellen aan papa … even zwijgen, mama en papa zijn aan ‘t praten … ZWIJG IS EVEN
  • Kom naar beneden, we gaan vertrekken (*7) … doe je jas aan, allé, doet nu eens uw jas aan, is uw jas nu nog niet aan … doe je schoenen aan … zet u daarvoor vlug op de trap … eerst de plakkers losmaken … neen, dat zijn bokkepoten, doe ze andersom aan
  • stap in de auto, allé mannekes, stap nu toch eens in de auto, stap in de auto langs uw kant *als ze beginnen met over elkaar te klimmen enzo* …. en doe ook je portier toe
  • Maak je gordel vast, is jullie gordel al vast …. pfff, ik zal hem zelf wel komen vastdoen
  • Kom uit de auto, allé kinnekes, kom nu toch eens uit de auto … ik ga al naar binnen hé, kom sebiet dan maar, en doe je portier dan ook toe hé (al 2 keer stond de buurman ‘s avonds voor mijn deur om te zeggen dat mijn portier nog open stond)
  • Wandel nu gewoon eens door, het is echt niet ver. Geef me een handje, het is hier gevaarlijk … allé kom, geef nu even een handje.
  • Niet oversteken hé, niet oversteken blijf staan … NIET OVERSTEKEN …. had ik nu niet gezegd dat je niet mocht oversteken !!!!
  • Kom uit bad … sta recht en kom uit bad … stop met spetteren en kom uit bad … laat je zus met rust … blijf van je broer af …. KOM UIT BAD … STOP MET SPETTEREN
  • Poets je tanden …. sta nu eens stil en poets je tanden … neen, poetsen, niet gewoon je tandenborstel in je mond houden … sta stil en poets je tanden … neen je moet me nu niets vertellen, je moet je tanden poetsen

En op een dag dat het weer erg was geweest, dat we de kinderen zonder verhaal in bed hadden gestoken, zag ik dit filmpke. Hilarisch … zoo herkenbaar … een staaltje zeer grappige stand-up comedy

 

http://youtu.be/uFQfylQ2Jgg

De week in losse flodders

  • Verstoppen is IN ten huize Annelyse. Ik kan geen kamer binnenkomen of ik hoor kinderen wegduikelen. En als ik dan binnenkom is het héél moeilijk om te doen of ik de verstopte kinderen niet zie en om het gegniffel te negeren.
    Liv denkt volgens mij, dat ik haar niet zie zolang ze niet beweegt, ze staat immers dikwijls stokstijf, goed in ‘t zicht.
    Vic gelooft nog steeds in het volgende …. *doet zijn ogen toe* en zegt “je kan me toch niet ziehien”
    Verder moet ik echt mijn best doen om niet achter deuren, onder donsdekens en onder badkamermeubels te kijken
  • Voor Liv ben ik “de liefste mama van de wereldbol voor altijd”, Voor Vic ben ik “de liefste wereldbol voor altijd”
  • Toch hebben mijn kinders ook wat streken, als ik iets zeg wat hun niet aanstaat onderbreken ze met een *verveelde* “blablablabla”
  • Liv kan zwemmen, de privé-juf gaf de aanzet, maar de afwerking deed juf mama
  • Juf mama, die trouwens ook soms “tante Lies” wordt genoemd door haar kinders
  • Ik heb terug de geneugten van het fietsen naar ‘t werk ontdekt. Puur genieten van de me-time, die  40 minuutjes fietsen geven me echt puur ontspanning, héél anders als bij het lopen.
  • Lopen staat trouwens even on-hold, de blessure (slijmbeursontsteking? in de heup), blijkt toch iets erger en hardnekkiger dan ik initieel dacht
  • En dat terwijl de inschrijving voor de 10 miles en 20km van Brussel in orde en betaald is.
  • 2 voornemens zitten in de pijplijn …  stoppen met nagelbijten (weeral) en opstaan als de wekker gaat (snoozen is zo verleidelijk)
  • Ik broste voor ‘t eerst een naailes omdat ik geen goesting had
  •  ik las bij YSABje dat iedereen per dag recht heeft op 3 dagen zelfmedelijden … een quote om te onthouden … maar ik vrees echter dat mijn 3 dagen ook reeds opgebruikt zijn. Hopelijk zet er maandag een betere week in.

Bel naar zwemjuf Els voor privéles Liv

Liv in de Adriatische zee

Vandaag plopte de taak “Bel naar zwemjuf Els voor privéles Liv” naar voor.

 

Liv staat immers al sinds haar 3 op de wachtlijst. De eerste keer maakte ik zelf een flater, ik schreef Liv in op de wachtlijst voor de lessen van den bond, maar dit bleek op een dag die we eigenlijk niet konden. En daarmee waren we een half jaar verloren.
Dan zette ik de kinders op de wachtlijst van de zwemclub en na 10 maand staat ze toch al op plaats 33!!!!!
In tussentijd zette ik de beide kinders ergens anders op zwemles, maar dat was op een vrijdag om 16u en dat bleek zo moeilijk te combineren met ‘t werk, dat ik voor ‘t volgende seizoen niet opnieuw inschreef.

Nieuwe opties zijn

  1. terug inschrijven bij den bond (maar onder de week, dat zie ik feitelijk niet zo goed zitten)
  2. wachten op de zwemclub (maar nog 32 wachtenden voor ons, dat klinkt lang)
  3. privéles (maar dat is dan weer duur).

Ik besloot optie 3 te combineren met optie 2.

Dus vandaag belde ik naar juf Els … vanaf september krijgt Liv privéles (aan €13 per half uur), hopelijk is ‘t een snelle leerling.

En hoe zit dat bij jullie kinders? Gaan die op zwemles, of leer je het hen zelf?
Is dat bij jullie ook zo moeilijk om de kinders op zwemles te krijgen ???
En van welke leeftijd kunnen ze zwemmen?

 

De hondenfase

vakantieitalie2012 718

Het begon op vakantie …

ineens was Liv was een hond ‘Lili’, allemaal leuk en wel maar het spelleke duurde wel héél lang en Lili was héél consequent. Lili en Fifi waren hondjes en gelieve geen Liv of Vic meer te gebruiken.
Laatste zin van de avond “Baasje, ik moet pipi doen”. 

Dag 2: Eerste woord  ”Woef”. Er wordt er gevraagd naar een leiband .. om de goede vrede te bewaren doen we een touw rond haar arm poot (liefst had ze ‘t nog rond haar nekske gehad). In de winkels en op de kamping krijgen we de opmerkingen dat honden niet binnen mogen … zo overtuigend was ze.

Dag3: Eerste woord  ”Woef”. Als Bjeurn vraagt wanneer we Livke terugkrijgen, is het antwoord Liv is dood !!!!. We vragen we ons stilaan af hoelang een hondenfase duurt (hopelijk geen 6 maand zoals de waarom-fase). Als Lili aandacht nodig heeft zegt ze “Woef” en dan moeten wij wat krabben aan haar kopke

Terug thuis:
“Baasje, nu kan je een halsband voor mij stikken!”
Wanneer krijg ik een mand?
Lili slaapt in bed met haar lijf op haar kussens.
We moeten nog steeds van “kopke krab”, “pootje geven” doen en krijgen nog regelmatig een lekje van onze hond

Dag 12: de hondenfase neemt af (in de zin dat er geen leiband meer nodig is), maar veel zinnen eindigen nog met “woef” (we zijn wel al content dat ze terug moeite doet om zich verstaanbaar te maken en meer niet alles op zijn woefs doet)

Soit, ik gok nog een tiental dagen voor we volledig uit de hondenfase zijn, en een hondenfase heeft ook zijn voordelen. Ik moet bekennen dat ons hondje beter luisterde dan ons Livke en ‘t hondje wandelde ook graag terwijl Liv soms liever lui dan moe is.

En nu mijn vraag aan jullie … is dit zo’n gekende fase als de kaka-, de nazeg- en de waaromfase? Of hebben wij gewoon pech gehad?

 

vakantieitalie2012 715
vakantieitalie2012 713

vakantieitalie2012 648
vakantieitalie2012 634

 

Een gestolen moment

Onze kinders zijn waterratten … daarmee dat ik vond dat ze ook zo snel mogelijk op zwemles moesten. Niets zo gevaarlijk als een waterrat die niet kan zwemmen (Liv is al meerdere keren kopje onder gegaan omdat ze haar beperkingen niet wil zien)

Maar bij ons in de buurt is dat dus niet zo evident, uw kinders op zwemles krijgen. Bij de zwemclub is ‘t meer dan een jaar wachtlijst en bij den bond een half jaar (en als je je dan nog eens vergist en daardoor een half jaar kwijtspeelt,  vloek je zeker).

Al een chance heb ik Livke eindelijk (toen ik eigenlijk al op zoek was naar iemand om privéles te geven) toch in een andere sportclub binnengekregen. ‘t zijn maar 20 lessen per jaar, wat me weinig lijkt, maar in elk geval beter dan niets.

En vandaag was de eerste les. Terwijl Liv in de club ging zwemmen, zou ik met Vic in ‘t klein badje wat spelen …. fout fout fout!!!!
Liv wou natuurlijk niet meedoen, want ze wou bij mij blijven, en Vic wou wel meedoen, maar hij is feitelijk nog 2 maand te jong om ingeschreven te mogen worden.
Gelukkig wisten ze er iets op … beide kinderen mochten op les … en ik werd naar den diepe gestuurd, waar ik baantjes mocht trekken.

40 lengtes (32 schoolslag en 8 crawl) verder, pikte ik de kinderen op, die moe waren, maar ‘t wel héél hard naar hun zin hebben gehad.

En terecht lijkt me, ik had echt een héél goed gevoel bij de zwemleraars!!!

Volgende les, mag Vic nog eens proefdraaien, en valt dat voor de leraar mee, dan mag hij ook mee aansluiten (hopen maar)
En dan kan ik elke week lengtes trekken.
Mijn kinders worden groot, en ik herwin langzamerhand terug mijn vrijheid. Zaaaaalig.

 

Uit de tutjes

Ze worden groot, mijn kinders.

We zijn uit de papflessen, uit de pampers, uit de dutjes, uit de kleine bedjes … een zaligheid.

Nu nog uit de buggy’s, uit de kribbes (in november) …. en uit de tutjes

Iedere ouder van een tutjesminnend kind, kent het gevoel wel …. “oei, waar is die tut, net nu ik geen reservetut meer liggen heb”

Meestal duikt de laatste tut wel ergens op, tussen het speelgoed, aan de keukentafel, in een jaszak. Of anders vind je wel een andere tut terug die al lang verloren gewaand was. Gisteren echter niet!!!

Net voor bedtijd (op een uur dat de apotheker al toe is) was de tut (de allerlaatste, die zelfs een aanrijding door een wagen overleefde) ineens verdwenen. Op zo’n moment voel ik me nog gestresseerder als een verstokte roker die beseft dat hij de avond zonder sigaretten zal moeten doorbrengen.

En ik zocht, en ik zocht … waarna Bjeurn zocht en zocht (wat belachelijk is, want hij deed dezelfde plaatsen als mij aan, en iedereen weet toch dat vrouwen beter zijn in zoeken dan mannen) … zo wanhopig waren we dus.

Soit … de nacht was niet zo leuk als anders … maar beter dan verwacht … en de volgende dag vonden we de tut terug in de tuin (en er woonde zelfs al een naaktslak IN … degoutant)

En nu … hebben terug een reservetut en dromen er zo van om eindelijk ook uit de tutjes te zijn.

 

Tussen 2 en 3

Tussen 1 en 2 zijn ze op hun schattigst. Dat is goed mogelijk, niets zo schattig als een kindje dat zijn eerste paskes zet, zijn eerste woordjes begint te zeggen, natte kussen geeft, ….

Maar tussen 2 en 3 zijn ze ook geweldig.
Je kan er gewoon ‘echte’ activiteiten mee doen (niet alleen van kiekeboe, koelie koelie, …) , spellekes mee spelen die je zelf ook leuk vindt en ze inschakelen bij huishoudelijke taken.

Zo heb ik vandaag met Liv, cake gebakken voor papa (maar ook voor Liv è … zoals ze zelf zei), het terras zomerklaar gemaakt (met zeer veel water natuurlijk), miniquichekes gemaakt (ja ik ben gezwicht  voor die mini-kooksetjes van den hema … geweldig gewoon) en geknikkerd (waar is den tijd).

Je kan met een 2-3 jarige zelfs een gewoon gesprek voeren, en soms geven ze zelfs blijk van intelligentie en kunnen ze plots dingen, waarvan je niet eens vermoedde dat ze er mee bezig waren… zoals Liv die ineens ‘groen!!!’ zei, toen we met zijn allen in de auto zaten en ”t verkeerslicht op groen sprong.
Of toen we Liv in bad haar eendjes hoorden tellen (1, 2, 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14 …. tot 14 begot … enkel nog wat oefenen op de 4)
En niet te vergeten … de stopwoordjes… è?(achter elke zin), iesè (als ze iets geeft … heeft ze blijkbaar van mij)

En humor, niet immer van wreed hoog niveau, maar toch moest ik lachen toen Bjeurn vroeg ‘wat zegt de poes?’ en Liv -waarschijnlijk verveeld door die altijd wederkerende easy-peasy-lemonsquizy vraag- die ‘WOEF’ blafte naar Julius (onze niet-kindvriendelijke poes)

BTW: Liv wou vandaag persé met haar knikkers in bed kruipen en ik hoor er regelmatig ene uit vallen ;-)
Kinders … entertainment gegarandeerd
!!!

Wij gevijven

Klikvast in de auto … dat doen we nu met vijf.
Beertje

Tafelen … hij hoort erbij
Beertje

Kinderen kosten een huis

‘Kinderen kosten een huis’ zeggen ze.

Awel … wij hebben een goedkope kribbe … en de kinders gaan maar 4 dagen per week … maar met wat wij maandelijks betalen aan de kribbe voor Liv en Vic

… daar kan je

  • maandelijks een deftige reis mee maken
  • de afbetaling van  een appartement mee aflossen
  • een laptop van kopen
  • een rashond mee aanschaffen
  • zeer veel schoon kleedjes mee kopen
  • of met gemak 5 paar laarzen
  • daar kunnen we een nieuw raam mee laten steken
  • 2 containers afval laten ophalen
  • ….

‘Kinderen kosten een huis’ zeggen ze …. Ze hebben gelijk

Woensdag Photoshopdag

Olibra2

Ik dacht te brossen omdat ik zooo moe ben, maar toen bedacht ik dat naar de les gaan minder vermoeiend is dan de hele avondrush met de kinders.
Dus liet ik die maar aan Bjeurn over … ben ik nu een slechte mama?

De oefening hierboven bekom je gewoon door wat transformeren (vrije transformatie, warp….), de filter ‘liquify’ in te schakelen, wat maskers erop los te laten en voor de rest te foefelen en foefelen en nog eens foefelen.

Blog Widget by LinkWithin