Hop naar de 1000 km in 2012
Voetafdruk verminderen met de fiets
|
Door Annelyse, September 7th, 2011% 1 september was een zwarte dag … ik moest mijn irl zusje inruilen voor een virtueel exemplaar.
Niet dat het een verrassing was, ze kondigde het al een hele tijd geleden aan. Ik dacht dat er een baby ging aankomen, een trouwfeest, dat er een huis was gekocht of dat er iets anders leuks stond te gebeuren …. maar niets was minder waar … bleek dat ze ons gewoon een jaar verweesd ging achterlaten. Australië was het doel!!!
Gelukkig had in tussendoor nog genoeg besognes van mezelf, zodat ik niet besefte dat het vertrek echt wel dichbij kwam en nog steeds besef ik niet dat ik mijn zus (en Liv haar meter) voor een jaar niet zal zien.
In tegenstelling tot vele anderen gaan wij hen (ja, haar lief mocht mee) niet bezoeken. Wat niet wil zeggen dat we hen minder zullen missen.
In tegenstelling tot vele anderen, vloeiden er hier geen tranen. Wat niet wil zeggen dat we hen minder graag zien.
Wij wensen jullie het allerbeste toe, dat jullie leuke avonturen mogen beleven, schoon foto’s mogen trekken en grappige verhaaltjes mogen schrijven.
Wij volgen jullie blog op de voet !!!
Door Annelyse, January 20th, 2011% 
Bij alles wat we uit haar huis halen, komen de herinneringen terug boven.
Die schoon pillendooskes … ne mens zou voor minder pillen willen slikken
En de zakdoekjes, met bloemekes, waarop ze dan een beetje parfum deed en dan aan ons gaf … wat wij natuurlijk geweldig vonden!
Ik werd er zowaar weemoedig van, en stopte -naar haar voorbeeld- Liv een met parfum besprenkeld zakdoekje toe.
Door Annelyse, December 25th, 2010% Even schetsen … een viertal weken geleden woonde mijn meter een weekje bij ons, samen met haar kat ‘Rik’.
Rikske -een schone, rosse, kieskeurige kater- zou bij ons blijven omdat de zorg voor dat verwende beest meter teveel werd.
Na 2 dagen echter ontsnapte Rik echter al. De dagen nadien konden we hem nog soms spotten, maar niet lokken. En na een tijd zagen we hem helemaal niet meer.
En toen stierf ons meterke en werd het helemaal tragisch.
MIRAKEL1
Ineens tijdens het kerstdiner, sprong de koeka recht, rende naar buiten en kwam terug met Rikske in haar armen. Gezond doch serieus vermagerd.
MIRAKEL2
Het diertje dat eerder niets van ons moest hebben, en de 2 dagen die hij bij ons had gewoond voornamelijk onder de zetel doorbracht, kroop direct op de schoot en ronkte er lustig op los.
MIRAKEL3
Liv kiest zoals elke avond een voorleesboekje uit haar stapel Tiny’s. Het boek dat ze in haar handen heeft is … ‘Tiny vindt een poes’
MIRAKEL4
Tom die al jaren anti-poes is, zegt ineens spontaan “Wij zullen ons wel over Rikske ontfermen (ik denk wel dat hij er al spijt van had, direct nadat hij besefte wat hij gezegd had)
Wat mijn zus, die al jaren een poes wil, natuurlijk dolgelukkig maakt
En dat op kerstavond … het moest zo zijn … Meter knipoogt waarschijnlijk eens vanuit de hemel
Door Annelyse, December 21st, 2010% 
Liefste meter,
het is vreemd … en moeilijk te vatten dat jij er niet meer bent.
want jij, jij was er al altijd
wij werden steeds groter … en jij werd steeds kleiner
wij deden aan uitbreiding … en zelfs onze kinderen vertelden jou dat je klein was
Jij was de eerste schakel van ons viergeslacht. Iets waar jij, mama, ik en Liv geweldig trots op waren
Regelmatig belde je ons op, dan vertelde je over de poes en gaf je wat kooktips.
En wij kwamen dan -natuurlijk veel te weinig- op bezoek.
Dan werden de kindjes vetgemest met allerlei lekkers, stonden de bubbels koud, lag het speelgoed klaar en kregen we een berg boekjes mee naar huis.
Je hield van je poes … na pluche 1, 2 en 3 volgde Rikske. Rikske was gek op levertjes en jij klom door weer en wind de berg op om die voor hem te gaan halen.
Moderne snufjes, daar had je het niet zo voor. Een microgolfoven, senseo, gsm… was niet aan jou besteed, maar je had wel een computer … en als je niet kon slapen speelde je computerspellekes …
In de woonkamer staat een vitrinekast … met allerlei schatten … kristallen beeldjes, stenen en natuurlijk de vogeltjes waar Wouter, Marjan en ik zo gek van waren. Uren hebben we daar naar zitten staren
je deed de dingen graag op jouw manier, en had ook graag dat anderen dat zo deden … dat erfde ik dan waarschijnlijk van jou
je breide graag en volgde in een ver verleden nog naailes … net als ik nu …
maar je had ook veel kwaliteiten die ik jammer genoeg niet heb meegekregen
je tekentalent bijvoorbeeld …
ook vertellen kon je geweldig goed en deed je ook zeer graag. Vol overtuiging … of het nu de eerste, tweede of tiende keer was.
Zo had je ook een leuk kinderversje, waarmee je de kleintjes steeds aan ’t lachen kreeg … als ik dat versje echter uitprobeerde kreeg ik zelfs geen glimlach
en enkel jij kon Liv haar haar kammen, zonder dat het pijn deed
Meter,
je zult nooit meer in onze arm kunnen haken bij het wandelen
en onze paardensteak bij ‘De Kuiper’ zullen we zonder jou moeten eten
maar
de liedjes die ik van je leerde … zing ik nu voor mijn kindjes
mooie spulletjes van jou … neem ik in gebruik
en in ‘t café steek ik de koekjes van bij de koffie in mijn chacoche
Meter
Wij zullen je niet vergeten
Door Annelyse, August 1st, 2010% 
Ik kwam hem hier tegen … de puffy pouch.
Ik vond hem direct super, alhoewel hij zo klein is dat het bijna belachelijk is, hij een velcrosluiting heeft en ik niet direct zou weten waarvoor hem te gebruiken.
Maar dat mag Miss Subtiel(* )beslissen.
Bij het volgen van de de tutorial moet je toch een beetje vooruit denken (wat ik dus niet deed) want het is beter de velcro onzichtbaar in te werken ipv gewoon door de goede kant mee door te stikken zoals in de tutorial staat.
Ik volgde dus gewoon met mijne slome kop de tutorial waardoor ik een onverzorgd stiksel aan de buitenkant kreeg. Dit prutste ik dan helemaal los en verving het door een sierstiksel (dan komen die dingen ook nog eens van pas).
En nog een tip: in de flickr groep staan nog wat voorbeeldjes van dit zakje met verbeteringen op de tutorial bv. sluiting met knoop en extra pand zodat de vorm mooier is.
(*) Miss Subtiel die hare vent ook al heeft besmet met een gebrek aan subtiliteit. Wat dat gaat erover … zeggen dat je mijn zoon zijn zelfgemaakt hemdje niet schoon vindt op vlak van stofkeuze EN model!!!
Gelukkig dat Miss en Mister Subtiel voor de rest zo’n schatjes zijn 
Door Annelyse, December 25th, 2009% Liefste bompa (of boempa op zijn Liv’s),
Hoewel we het al een tijd wisten, kwam het afscheid gisteren veel te plots.
Bedankt voor alles
… voor de liefde die je ons gaf
… voor de grappen en de grollen
… omdat je altijd bereid was om iets voor ons ‘te regelen’
… omdat je -zelfs toen je ziek was- in de eerste plaats aan ons dacht
… omdat ons geluk, jou gelukkig maakte
… omdat je ‘nen echten bompa’ was
Bompa, we zullen je missen!!!
Door Annelyse, October 31st, 2009% We zijn samen gaan zwemmen, en zij hebben er -denk ik- even hard van genoten dan Liv, Vic en mij.
Zwempamper vol kaka verversen (gelukkig deze keer geen lek in ‘t zwembad), wildwaterbaan met Liv, babybad met Vic (die zich trouwens als een vis in het water voelde … en dat voor zijn eerste keer), balspellekes met Liv (die weer niet wou delen met de andere kindjes), …
En dan ‘s avonds samen nog een hapje eten en enkele pintjes drinken. Tegen acht uur trokken zij -vol verwachting en plannen- de avond in … en ik …. ik verlangde zo naar mijn zetel, mijn dekentje en mijne man om me tegen te vleien.
Door Annelyse, August 19th, 2009% Als kind gooide hij de dekens van zich af om zich te harden tegen de koude. Hij had een droom. Het verre Noorden ontdekken.
Nadat hij zijn bachelor in de geneeskunde haalt trekt hij de wijde wereld in. Zijn droom als gids. Twee jaar later beëindigd hij de langste en zwaarste sledehondenrace met zijn zestien dappere honden.
Dit jaar wil hij niet alleen deelnemen aan de Iditarod maar ook de Yukon Quest beëindigen, de twee bekendste sledehondenwedstrijden in één winter. Niet alleen voor zichzelf maar ook voor mensen met MS. Ondertussen zet hij zijn geneeskundestudies verder.
Je vindt Sam met zijn neus in de boeken, bengelend aan een vlieger op zee, lopend in het bos of op een slee met zijn honden into the wild.
Omdat ik het zelf niet mooier kan zeggen heb ik deze intro op Sam zijn gloednieuwe blog gepikt.
Sam is mijn neef en behoorlijk avontuurlijk. Verleden jaar de Iditarod beëindigd, als enige met AL zijn sledehonden. Dit typeert Sam ook, want hoe volhardend hij ook kan zijn. In de omgang is hij ne schat (net zoals héél zijn familie trouwens). Dit jaar gaat hij voor meer, hij gaat niet enkel voor de Iditarod maar ook voor de nog zwaardere Yukon Quest.
Dat dit niet van de poes is (misschien een bizar uitdrukking voor een hondenrace) spreekt voor zich. -40°C, snijdende wind, de zorg voor al de honden die ook niet te onderschatten is, weinig slaap, ….
Sam heeft een gloednieuwe blog waarin hij dit avontuur zal beschrijven.
Sam draagt zijn tochten ook op aan de mensen met MS, zoals zijn mama. In zijn blog zal hij de parallellen doortrekken tussen dit gewild avontuur. De uitdaging met de natuur aangaan en je overgeven aan haar grillen en onvoorspelbaarheden en anderzijds dezelfde elementen ongewild opgedrongen krijgen, voor altijd.
Nen aanrader http://www.samdeltour.be/blog
PS. Maandag 31 augustus wordt op één het verhaal van Sam zijn eerste Iditarod getoond. Een voorproefje vind je al hier
Door Annelyse, July 19th, 2009% 50 km in de benen, 40 al fietsend en 10 al lopend. Dat is de balans van gisteren.
De grote kampioen echter was ons Sas (Miss Subtiel ) !!! Zij is onlangs begonnen met lopen en nu was ‘t haar vuurdoop, 3,5 km met glans beëindigd. Sas begint ook met dezelfde afstand in dezelfde wedstrijd waar ik ook in begonnen ben (de stratenloop van KWB Weerde)
En spijt zal ze er niet van hebben, niet alleen had ze een hele resem supporters mee … de hele familie en schoonfamilie (wij dus), maar ook won ze bij de tombola de tweede prijs ‘een stoomstrijkijzer’.
Marjan en ik hebben ons gewaagd aan de 10,5km (3 rondjes). Op voorhand beklaagden we ons dat we ons weer zo gingen afjakkeren, om dan achteraf super content te zijn.
Net binnen het uur binnen, dat vinden wij schoon gelopen. Dat er maar 3 deelnemers achter ons waren, daar trekken we ons niets van aan. Alhoewel dat ik het echt bizar vind dat je met een gemiddelde snelheid van 10,2 km/u praktisch laatst eindigt (maar dit terzijde).
En Bjeurn en Tom lieten ons natuurlijk direct achter zich, om 10 minuten voor ons te finishen (zolang ze ons maar niet dubbelden waren we content )
Door Annelyse, June 14th, 2009% Papa, je bent de beste papa van de heeeeeeeeele wereld. Deze tekening mag je op je werk hangen!!!
-Tijd dat Liv naar ‘t school gaat, dan kan de juf haar hoofd breken over een gepast kadotje-
Door Annelyse, June 4th, 2009% Even schetsen … dinsdag heb ik gekuist.
Woensdag komt ‘Miss subtiel’ langs en merkt langs haar neus weg. “Amai, de vloer is zo proper!!!”
Ik vraag “Anders niet soms?”
Waarop ze eruit flapt “‘t is hier toch netter dan vorige zondag”
*Slik*
En toch snapt ze maar niet dat we haar niet subtiel vinden!!!
PS. Maar je bent en blijft een schatje hoor … Miss subtiel
Door Annelyse, April 27th, 2009% Ja … het actieve deel van ‘de leuke bende’ staat in de gazet van Antwerpen.
Let ook op ons ‘De Leuke Bende T-shirt’ (buiten bij de moeke die zondigt).
Zelfs Liv en Vic hebben een gepersonaliseerd T-shirt (dank u meetje en ome Tom).
Door Annelyse, April 5th, 2009% en hoe gaat het nu met ons?
Vic heeft het al ontzettend goed gedaan
- hij heeft al een zonnebankkuur van 2 dagen achter de rug
- zijn 10% gewichtsverlies al ingehaald (de borstvoeding loop vlotjes, wat een opluchting)
- al ontzettend veel geslapen
- tot onze grote verbazing blond geworden
Liv haar oude vertrouwde wereldje is wat dooreengeschud. De mama in het ziekenhuis met een ander kindje in haar armen. En de laatste twee nachten en dagen heeft ze ook bij moeke doorgebracht. Geen wonder dat het kind in de war is. Maar volgende twee weken zijn we met ons viertjes thuis en zullen we er eens terug wat routine en ‘quality time’ inbrengen.
Bjeurn was mijn rots in de branding bij de bevalling (en ‘t is niet gemakkelijk om op zo’n moment goed te doen), ondanks de vermoeiende week heeft hij toch nog de ronde van Vlaanderen uitgereden (respect) en is hij de drijvende kracht van ons viertjes
Ik doe het nog even kalm aan, maar ik ben ongelooflijk gelukkig met mijn 3 schatten
… en nu zijn we een gezin van vier !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Door Annelyse, March 30th, 2009% 
Vanavond komen de mama en schoonmama eten.
Op zich niets mee mis, mijn schoonmama is een toffe madam waar ik het héél goed mee kan vinden. (Mijn mama dat spreekt voor zich)
Waarom ik dan toch een beetje stress heb … mijn schoonmoeder kan ongeveer 25 000 keer beter koken dan ik.
Door Annelyse, March 1st, 2009%
Door Annelyse, February 19th, 2009% En nog eentje om het af te leren
Op deze foto zie je mijn peter Pol, Tante Mie en mijne papa.
Groot was mijn verbazing toen ik op alle oude foto’s zag dat de Claesen blijkbaar aanleg tot flaporen hebben. Het rare is dat ik me niet herinner dat mijn papa flappies had en dat ik bij mijn tantes en nonkels ook nog nooit flaporen heb opgemerkt.
Zijn ze eruit gegroeid of hebben ze gezamelijk een oorcorrectie uitgevoerd? Dat moet ik toch eens navragen.
Door Annelyse, February 18th, 2009% Ik ben dus enkele dagen geleden op oude foto’s gestoten. Geweldig toch… je ouders eens in hun jonge jaren zien met die geweldige kapsels en kleren. Ik wou dat mijn mama (tweede van links) wat meer van haar outfits had bewaard, want haar kleedje is echt wel super. Wat ook geweldig is, is mijn papa (derde van links, op wie ik trouwens veel harder lijk) eens als jonge adonis te zien.
En dan stootte ik hier nog op dit, schoon toch.
Door Annelyse, February 17th, 2009% 
Dit ben ik … in de armen van mijn mama (de moeke) en op de achtergrond mijn meter.
Hoe oud ik toen was, daar heb ik geen idee van, maar ik was in elk geval kaal (en dat ben ik naar ‘t schijnt zeker een jaar geweest). Ons mama vertelde me dat een kindje ooit luidkeels in de GB riep “kijk mama, ne kletskop!!!”
Misschien verklaart dit waarom ik zo verbaasd was dat Liv veel haar bleek te hebben.
En ondanks zijn voorgangster, denk ik toch dat Wiz een kletskopje zal zijn.
Door Annelyse, January 2nd, 2009% 
32 wordt hij vandaag …
mijnen Bjeurn, nu al onder de wol, slapend, verdoofd onder de dafalgan, ziek zieker ziekst …
terwijl zijn 33e levensjaar ingaat.
Ik zou wel voor hem willen zingen en hem dikke kussen geven.
Maar in plaats daarvan -met evenveel liefde- schrijf ik het geruisloos hier
GELUKKIGE VERJAARDAG !!!
Door Annelyse, December 4th, 2008% 
Vandaag kreeg ik wel een héél leuk telefoontje. Buiten Wiz komen er nog twee extra babies bij in de familie. En genen tweeling, maar twee van mijn nichtjes blijken ook zwanger te zijn.
Ik denk dat ik het gespreksonderwerp van het volgende familiefeest al wel kan raden. Dikke buiken, zwangerschapskleding, zwangerschapskwaaltjes, babyspullekes, ….
Dat breidt het lijstje voor 2009 weer uit
- Ineke – 5 januari 2009
- Leentje – 5 april 2009
- Wizke – 8 april 2009
- Gerd en Katrien – 9 april 2009
- Liesbeth en Filip – eind april 2009
- Nichtje1 – eind mei 2009
- Nichtje2 – begin juli 2009
2008 was tot nu toe het jaar van de meisjes (met Frédérique, Emma, Frauke, Layla, Kato en -in de minderheid- Tijs en Luca).
Wordt 2009 het jaar van de jongens?
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt