Annelyse

Minkeltje: ring 2

Mie: ring 3

Saar: de ketting en ring

Mijne randomizer was Bjeurn, ik vroeg hem 3 getallen tussen 1 tem 40 en hij koos “1, 2 en 3″.

Mailen jullie je adres eens door?

Natuurlijk, da’s toch altijd leuk.

U dient enkel een reactie achter te laten binnen de week en je voorkeur -als deze er is- te geven. Een onschuldige hand/systeem doet de rest.

1: ring en ketting

2: Ring

3: Ring

Mijn Sex and The City gehalte stijgt met deze mooie stofzuiger (niet dat ik ze in SATC al heb zien stofzuigen, maar als ze dat zouden doen, dan toch wel met een dyson)

Allereerst een korte oplijsting van de plus- en minpunten

Plus

• mooi
• goede zuigkracht
• Licht
• Platte mond (kan overal onder)
• Zeer wendbaar
• gene zak

min

• luidruchtig
• niet klein op te plooien (wat bij onze grote wel kan)
• klein reservoir (geen volwaardige stofzuiger, ideaal als 2e)
• vooral geschikt voor stof, minder voor voorwerpen (als in boterhammenkorsten onder de tafel …)

Conclusie

Ik ben overgeschakeld op dyson omdat ik nog geen enkele bevredigende stofzuiger had gehad. En ik heb al zo’n hekel aan het huishouden, dat ik het liefst met goed gerief doe … dat maakt mijn miserie iets minder.

Sinds de komst van dyson in mijn leven … is mijn leven als huissloofje toch al iets draaglijker.
Dysons hebben een geweldige zuigkracht, hebben geen zak en zijn super wendbaar. Dat ze luidruchtig zijn neem ik er graag bij.

Dit was algemeen, nu over de Dyson city DC26.
Deze stofzuiger is perfect waarvoor hij bedoeld is, als tweede stofzuiger, voor in de traphal, een tweede verdiep, …. hij is licht en gemakkelijk de trap op te dragen (wat in de loft wel van pas komt want wij hebben wel enkele moeilijke trapjes). Voor het stofzuigen van onze keuken is hij niet ideaal, brokken en korsten opzuigen gaat niet zo goed, maar daarvoor hebben we zijn grote broer. Voor de rest doet hij alles wat ik wil.

Wat wel jammer is en eigenlijk ook niet echt klopt is dat deze kleine stofzuiger geen systeem heeft om hem compact op te plooien en weg te zetten. Dit heeft onze grote stofzuiger wel met als gevolg dat het grote exemplaar minder plek ik de berging inneemt dat zijn kleine broer.

Maar mijn algemene conclusie: zeer geslaagd, ik ben een contente vrouw. Zo content dat ik een vraag om hem door te verkopen vriendelijk afgewimpeld heb. Deze blijft hier (en hopelijk binnenkort gaat hij mee elders)

Tess, onder normale omstandigheden doe ik volgend jaar terug mee. Ondanks de stress die het me bezorgd heeft, faalangst dat het naar boven bracht, weerzin voor deadlines die terug kwam … was het héél geslaagd.

Saar, nen dikke merci voor het leuke tasje in het mooie stofke. Ondanks dat er hier thuis al een ruzie om is ontstaan, ben ik héél content.
Voor de nieuwsgierigen … neen … geen echtelijke ruzie, maar een ruzie tussen moeder en dochter, dat waarschijnlijk een voorproefje is voor wat me later nog te wachten staat. Liv vond namelijk dat het tasje voor haar was. “Sakosj Wivke” schreeuwde ze, terwijl ze ‘t van mijn arm probeerde te trekken. (Ter info … Wivke staat dus voor Livke, het woord sjakosj echter … dat kan ze al vrij mooi uitspreken)

Ik vind dat het tijd is voor een stokje. En nog wel het volgende … post een foto van je kerstboom.

Want ik ben wel benieuwd naar de kerstboom van u en u, van jullie en gulder, van jou en van gellie en zelfs misschien van jou en héél stiekem van deze vrouw.
En feitelijk van al de rest … ik wil gans blogland vol kerstbomen omdat het één keer per jaar vol kitsch, lichtjes en onverantwoord veel blingbling mag zijn. (en nu stop ik met linken want daar kruipt wreed veel tijd in)

Posten en doorgooien, dat zeg ik!!!

PS. mijne kerstboom had je gisteren en héél binnenkort komt er nen update

Een award is altijd leuk om te krijgen. Bedankt Manou en Liezelmoedertje

Nu moet ik nog 7 dingen over mezelf vertellen, maar omdat ik het stokje zolang heb laten liggen kon ik er natuurlijk wat over denken wat het weer gemakkelijker maakt. Voila, 7 onbelangrijke dingen over mezelf.

1. Als ik terugkomt van ‘t lopen ziet één kant van mijn gezicht rood en ‘t ander normaal (dit is héél raar en een beetje grappig, vroeger was ‘t nochtans niet zo, dan zag ik gewoon helemaal rood)
2. Leve de GPS, zonder reed ik altijd verlopen nam ik altijd de toeristische route
3. Sinds ik naar radio1 ben beginnen luisteren kan ik geen andere zenders verdragen en zeker niet ’s morgens … ik vind Qmusic en StuBru ineens zo’n onnozel gezwets (oei, betekent dit dat ik oud word)
4. Mijn nichtje en neefjes zeggen dikwijls tegen mij “tante Lies, jij lacht zo veel”. En ik vind dat héél tof om te horen (alhoewel ik volgens mij niet meer lach dan een ander)
5. Ik ben een valse grote, net geen 1m70 maar ik lijk zeker 5cm groter … dat ik bijna altijd hakken draag kan daar wellicht iets mee te maken hebben
6. Vroeger vond ik kinderen maar niets en vertelde ik tegen mijn vrienden dat ik niet wist of ik er ooit wel wou, ironisch genoeg ben ik nu één van de weinigen in die vriendenkring met kinderen.
7. Ik vind van mezelf dat ik geen humor heb maar Bjeurn vindt me wel grappig zegt dat hij me wel grappig vindt.

En ik geef mijn stokje aan Juffrouw Wallie omdat ze verhuisd is, omdat ik dikwijls bij haar kom kijken, omdat ze een rok heeft gemaakt in een stofje waar ik binnenkort een rok mee plan te maken en omdat ze bij de vorige award schandelijk over het hoofd is gezien…en verder aan al de rest die graag stokjes krijgt.

Na 2 jaar en 3 maand bloggen, na 732 berichtjes en 2290 commentaren begint het eindelijk te lonen…

… Ik heb immers gratis en voor niet een stofzuiger gekregen. Dyson ziet mij even graag als ik hen en onze grote loebas heeft er een klein -zeer schattig- broertje (ja een broertje, ‘t zijn beide jongens, zie maar hun gigantische slurf … haha flauw hoor) bij, de Dyson city DC26.

Onze nieuwe aanwinst is een gadget, een hebbeding, bedoeld als tweede stofzuiger … voor op een ander verdiep en gemakkelijk mee te nemen op de trap.
Een verslag volgt gegarandeerd na enkele poetsbeurten (en dat zal nu wel meer gebeuren nu er geen poetsvrouw meer is … ik zou er al bijna blij om zijn … euhm, neen dat net niet)

Maar vandaag kruip ik gewoon in mijne zetel, want na een vermoeidende nacht gisteren, die ik in de zetel met mijn zieke zoon heb doorgebracht heb ik geen energie meer … ik ga gewoon nog wat kijken naar mijn nieuwe aanwinst

Oh ja … niet enkel leuk voor mij maar ook voor jullie. Bij Dyson hebben ze nog 20 stofzuigers weg te geven, bloggers of geen bloggers, ik denk niet dat dat uitmaakte. Een emailadres was nog niet beschikbaar, maar ik veronderstel dat geïnteresseerden dat ook hier in de commentaren mogen laten weten.

Zeer interessante update: geïnteresseerden om ook een stofzuiger te testen en krijgen mogen dit mailen naar caroline.dewolf@dyson.com

Ik ben wel een beetje gevleid met mijn award. Niet door het feit dat ik een stomme award krijg die er enkel voor dient om een beetje te linken en gelinkt te worden (wat natuurlijk altijd leuk is). Wel omdat mijn naam tussen allemaal stuk voor stuk super leuke blogs stond. Bedankt dus Riet.

Wel grappig, ‘t is ne ‘Scrap’Award maar ondertussen is hij in Sewing-land beland. Riet gaf er de uitleg aan “een award voor bloggers who express themselves and write/blog from their heart & soul”.

De regels zijn

1. bedank degenen van wie je hem hebt gekregen (check)
2. vertel 10 dingen over jezelf
3. geef hem door aan 9 anderen

Dan die 10 dingen over mezelf … even denken…

1. Het leven is leuker met  lijstjes, cijfertjes en grafieken.
2. ik ben genen danser, integendeel ik ben een muurbloem eerste klas, mij vind je terug aan den toog
3. mijn lievelingskleur is paars
4. ik krijg/koop morgen mijn eigen naaimachien (of misschien moet ik zeggen, ik mag morgen mijn eigen naaimachien kopen)
5. als ik boos of gespannen ben begin in onbewust te neuriën
6. grote knuffelberen vind ik verschrikkelijk, die komen mijn huis niet in
7. bij het opstellen van dit lijstje vraag ik Bjeurn om hulp, 5 en 6 komen van hem
8. ik ben daarnet mijn handrem vergeten opzetten, mijn auto stond al half op (een gelukkig niet drukke) straat
9. Marianne is mijn favoriete personage uit thuis (dat nu opstaat)
10. ik vind dat ik al veel te veel tijd heb gestoken in deze post en ik moet nog 9 personen linken

Nu nog wat linkliefde, ik nomineer mensen die in mijn feedreader onder ‘creatief’ staan en ik trek me er niets van aan of ze al eens genomineerd zijn

• hANdgemaakt
• Handmaid Liset
• Kantsteek en co
• Knofje
• Prutsen
• Meisjesmama
• Naja’s knitting
• vANalles en nog wat
• Polkadotjes

Ik heb me ingeschreven, voor Tess haar Secret Santa idee … nu is het gewoon een héél leuk idee. Binnenkort krijg ik waarschijnlijk stress omdat het moeilijk is om een leuk kadotje te vinden, maar dat zijn dan zorgen voor later.

Kadootjes geven (en vooral krijgen natuurlijk) is immers altijd leuk.

En jullie, doen jullie ook mee?

Vroeg Isabel overlaatst … en het zette me aan ‘t denken.

Ik ben er eigenlijk een beetje ingeduikeld via Livke hare site die is uitgegroeid tot een blog … niet enkel over Liv en ondertussen ook Vic, maar ook over mij, lopen, de loft, baksels ….
‘t is een handig archief geworden, leuk voor als de kinderen later groot zijn, handig om een receptje terug te vinden en gewoon tof om nog eens door te nemen.
En de reactie en interactie met anderen maakt het ook boeiend … zeker als er dan nog eens uitstapjes van komen.

Vind je niet dat je revveel privé prijsgeeft? Dit vraagt elke bloggende persoon zich wel eens af, ik dus ook.
Ik heb er in elk geval nog nooit negatieve aspecten aan ondervonden, behalve als ik iemand iets wil vertellen wat die persoon al lang gelezen heeft.
Ik lees op facebook trouwens dikwijls veel intiemere dingen dan wat hier op mijn blog verschijnt.
Ik zal dan ook  nooit bloggen over de relatiedip waar Bjeurn en ik momenteel inzitten…
… of dat mijn broer is gaan joyriden met de auto van de pastoor en hierbij een voetganger doodgereden heeft
… evenmin als over de geheime zwangerschap van mijn schoonzus, het feit dat mijn moeder een kleptomane is en dat mijn zuster gelooft dat ze met de dieren kan praten.
… om maar te zwijgen over Vic zijn drugsprobleem en Liv’s anorexia !!!

heb ik me opgegeven om mee te werken aan Mechelen Blogt.

De eerste meeting met de rest van de MechelenBlogt-ploeg is al achter de rug… een leuke bende met (al dan niet ingeweken) rasechte Mechelaars. Ondertussen is de spits is afgebeten en is mijn eerste artikel is gepubliceerd (ik laat het hier ook  nog wel verschijnen).

De baby-olifant hebben we niet gezien … een half uur pretparkgewijs in een rij aanschuiven hadden we er niet voor over.

Bjeurn kon er niet bijzijn en dus heb ik Livke na lang twijfelen toch maar bij de moeke gedropt
… en al een chance
… ik ben ervan overtuigd dat het met het openbaar vervoer hels -zoniet onmogelijk- was geweest met twee kindjes in de dubbele buggy
… en ook in de zoo was het behoorlijk druk, te druk om mijn twee kinderen in ‘t oog te houden en tevreden te stellen en er zelf ook nog iets aan te hebben.

Maar voor de rest was ‘t echt plezant
… tof om de ‘blogvriendinnen’, kindjes en partners eens in ‘t echt te zien
… en nog toffer om te merken dat iedereen geweldig sympathiek was (want zoiets kan ook tegenvallen, een blog zegt veel maar tegelijkertijd ook zoo  weinig over een persoon)
… grappig dat ik pas doorhad dat het Maaike was die naar me zwaaide toen ik Isla in de buggy herkende
… leuk dat Vic zich van zijn beste kant heeft laten zien (zijn ‘ik ben een geweldig gemakkelijke baby’ kant)
… komisch dat we precies een draagdoekenparade opvoerden

Kortom zeker voor herhaling vatbaar.

Ziehier de groepsfoto gepikt bij Nike.

Van boven naar onder en links naar rechts: Tristan&Nike, Peter, Saar&co, Isla en Maaike, Joost&Sara&Alexander, Lien&Janne, Ik&Vic, Tamara en haar patatjes

Ik heb met het bevallingsrelaas speciaal gewacht tot ‘Henri‘ geboren was. Maar nu op moederdag is ‘t ne mooien dag om het te publiceren.

Paswoord nog steeds het oude vertrouwde, maar ook te verkrijgen op annelyse@annelyse.be

Enkel toegankelijk voor vrouwen.

Paswoord nog steeds het oude vertrouwde, maar ook te verkrijgen op annelyse@annelyse.be

Mijn allereerste stokje door rozebril, leuk. Nu hoor ik er echt bij … in blogland

De opdracht luidt “Ga naar je vierde map met foto’s, neem daar de vierde foto en zet hem op je blog”.

Aangezien mijn vierde map slechts 2 foto’s bevat, heb ik de vierde foto van mijn vijfde map genomen. Vermits mijn mappen gesorteerd zijn op datum is dit er één uit de oude doos, uit het begin van het digitale tijdperk (voor mij toch).

De onderstaande foto is getrokken op 21 februari 2003 op het galabal van de S-kring (mijn vroegere studentenkring van mijn De Nayer Periode). Ik ben degene met het rode bloesje en ‘het lint’.

Mijn vriendinneke Ann en ik, wij haatten dat verschrikkelijke lint, buiten het feit dat we het belachelijk vonden (ik vind dat trouwens nog altijd), was het onhandig en deed het onze mooien outfit teniet. We ‘vergaten’ ons lint dan ook op regelmatige basis (tot ergernis van de anderen, die vonden dat dat wel ECHT NIET KON). Maar op ons eigen galabal konden we dat natuurlijk echt niet maken.

Deze foto is niet geweldig en van een slechte foto kan je er geen goede maken, maar bij wijze van experiment heb ik hem wat proberen te verbeteren met PhotoShop Lightroom, zo leer ik dat programma ook eens gebruiken.
De foto ziet er alvast wat beter uit, daarmee heeft Lightroom zijn eerste doel al bereikt.

En dan is het nu aan de volgende vier (als jullie de tijd vinden tussen het verbouwen, uitzieken, buitenlandse missies, opvoeden van peuterpubers en als jullie zin hebben natuurlijk) … Webpalet, Tamara, Goya en Kim.

VOOR

NA

Doe ik mijn best om mijn blog een beetje gevarieerd te houden en ‘t niet enkel om Liv te laten draaien …
en dan zegt Kobe me dat ik een ECHTE mama ben met zelfs een ECHTE mama-site.

Awel, aangezien jullie zo over mij denken wens ik iedereen dit jaar veel babies …
want ik wil vriendjes voor mijn kindjes.

Irritant, als het niet gaat hoe je wil.

De Google Friends connect gadget krijg ik niet geïnstalleerd in mijn vorige post en bij de “Extra’s”. Soms staat het er … en even plots is de kader verdwenen en veranderd in een grijze streep, waar je dus niets mee kan aanvangen.
Ik heb er ondertussen al zoveel aan zitten prutsen en proberen dat ik ervan overtuigd ben dat het probleem toch ergens bij het ontwerp van het gadget moet zitten.

Op de site zeggen ze dat het gadget gemakkelijk te installeren is, maar daar ben ik het toch niet mee eens. Allereerst moet je 2 files op je webserver installeren en dan al diene zever met html-codes die niet het resultaat geven dat ik verwacht.

Soit, het enige dat me lukt is de gadget onderaan de zijbalk zetten (die daar eigenlijk 10 pixels te klein voor is, waardoor het resultaat visueel ook niet zo mooi oogt) en nog eens opnieuw te proberen als de Google Friend Connect niet meer in zijn Beta-versie zit.

… en nu maar wachten op vriendjes die zich willen connecteren met mij …

Uit nieuwsgierigheid en onder het moto, “je moet bijblijven” heb ik me lid gemaakt van de bekendste netwerksites en gebruik gemaakt van hun tools en gadgets. Van linkedin (mijn eerste kennismaking met netwerksites en ondertussen al een beetje in onbruik geraakt) en Facebook was ik al lid, maar je moet alles een kans geven hé.

Van Twitter weet ik begot niet wat ik ervan moet denken. Ik weet zelf niet wat ik ermee zou moeten doen. Na het checken van mijn yahoo-adresboek blijkt zelfs dat ik niemand ken op Twitter. Tot dusver mijn geTwitter.

Netlog lijkt me inderdaad een soort facebook maar voor jongeren, waar ik mezelf dus niet meer bij tel. Het lijkt me ook helemaal niet zo gebruiksvriendelijk als facebook, maar misschien ben ik bevooroordeeld.

In facebook heb ik me ook een “blog netwerk” aangemaakt, waar je lid van kan worden (zie ook onder de tab Extra’s) Wat zijn de voordelen, wederom geen idee. Maar ik doe maar op.

En ten laatste heb ik google friend connect geïnstalleerd op mijn blog. Normaalgezien zou hieronder een sign-in gadget moeten verschijnen, maar om één of andere reden werkt het ding toch niet zo goed. Alhoewel de site beweert dat het zeer eenvoudig te installeren is, lukt het mij blijkbaar niet. Met een onzichtbaar gadget is het ook moeilijk om de bedoeling van dit ding te achterhalen. Ach ja, ik laat het voor wat het is en tips hieromtrent zijn altijd welkom.

Dit waren mijn nieuwe ontdekkingen in de wondere wereld van de netwerken. Of ik met mijn nieuwe vondsten iets zal doen tracht ik te betwijfelen, maar kom, ik ben toch al niet onwetend meer.

Tegenwoordig ben ik helemaal in de ban van Cartoons… vooral die van Aaargh kan ik wel smaken.
Deze heeft trouwens ook een blog die als favoriet in mijn feedreader staat.

Enkele leuke cartoons van hem hieronder