Gratis tutorials

Naaien

Breien

Haken

DIY

Gehaakte zakdoekendooshoes Zakdoekendooshoesjes
Kerstversiering - Engeltjes Engeltjes
Zakdoekendooshoes Zakdoekenhoes Vriendjes Vriendjes voor

Breizak Breizak

Recepten

Snelle kostx

Soepx

Voorgerechtx

Hoofdgerechtx

Variax

Dessertx

Annelyse leest

Book recommendations, book reviews, quotes, book clubs, book trivia, book lists

Gratis tutorials

Naaien Follow Me on Pinterest

Haken Follow Me on Pinterest

Breien Follow Me on Pinterest

Hop naar de 1000 km in 2012

Voetafdruk verminderen met de fiets

Dag72: Mano Mundo

Iets nuttigs doen, of iets leuks … dat was de keuze zaterdag. Vermits we tegenwoordig al veel nuttigs doen en te weinig leuks besloten we voor de laatste keuze te gaan.

Naar Manu Mundo, met de fiets, de knooppunten volgend.
Super, mits als enige minpuntje dat het vrij koud was en dat Liv -ondanks winterjas en sjaal-  na 21km bijna huilde van miserie omdat ze het zo koud had.

Ter plaatse was er voor ieder wat wils…
Een draai-hem-zelf-molen.

Doe-het-zelf-molen

Goei muziek en zeer toegankelijk (Hannelore Bedert is het rood)

De grootste fans van Hannelore Bedert

Drank

LFB 121

Op hun blote voetjes zien ‘t er echte festivalgangers uit !!! Het weer mag volgen !!!

 

Dag70: 't is mijnen dag niet

In mijn bed al besefte ik dat ik de wekker een uur ging laten snoozen.
Op de fiets al, besefte ik dat het niet goed zat.
Tegen de middag toe besefte ik dat ik nog niets anders heb gedaan, dan zeuren en klagen.
Toen ik wou vertrekken naar huis, liet ik de printer/scanner nog vastlopen en verloor ik daarmee ontzettend veel tijd.

Ik ben kapot, de week duurt me te lang.

Gelukkig heb ik nog zo’n grappige kinderen die erin slaagden me nog te doen lachen

  • Liv die vertelde dat ze me gemist had (terwijl ze op voorhand standhield dat ze me zeker niet zou missen)
  • Mijn zoon die kei snel fietst om dan zijn benen van de trappers te halen en van ‘wiiiiiiiiieeeew’ te doen
  • Mijn dochter die mijn verstopte moederdagkado boven haalde (omdat ik het niet wou zoeken), in mijn handen duwde en boos was omdat ik het nog niet wou opendoen.
  • De reacties van de kinders toen ik deed of ik een cupcake -gemaakt van zeep- wou opeten.
    Liv in paniek “Neee, neee, mama, dat is niet eetbaar”.
    Vic -met zijn schalkse* karakter- die “jaaa, jaaaaa, opeten” gilde.
  • Vic die ging biechten in de kerk en van mij moest zeggen dat hij zijn zusje had geduwd.  Hij deed dat ook zonder morren waarna hij guitig, al op voorhand genietend zei “En nu is ‘t aan u, zusje”

Dag64: Een blik achter de schermen


Liv en Charlei

Velen moeten erdoor, de fase van de denkbeeldige vriendjes.
Zo ook Liv. Allé, ‘t is te zeggen. Liv vindt haar vriendin precies niet erg leuk. In de badkamer is ‘t telkens

“ho, Charlei, waarom doe je mij nu weer na!!!! Je moet niet altijd hetzelfde als ik doen”
“Ga weg Charlei”

Gelukkig doet dat geen zeer … zot zijn

 

Dag61: Brugdag

Een brugdag is er voor ‘t amusement. Zo deden we 2 dingen (tegenwoordig moeten we elke dag tellen wat we allemaal gedaan hebben), op Pestaurant en naar de speeltuin (het fietsen naar daar en terug … ook goed voor 32km ofzo … telde niet mee besliste Liv)

Liv is een gezelschapsbeest, zo spreekt ze iedereen aan. Een uitje met haar is gegarandeerd pret. Zo ging ik naar ‘t WC en toen ik terugkwam was Liv aan het toeren op een elektrisch wagentje van een wildvreemde … dolle pret natuurlijk.
April 2012 026

Hier zie je Liv ten voeten uit
April 2012 057

En Vic ten voeten uit
April 2012 046

Ook merkten we dat Vic goed kan acteren
April 2012 041

En ziehier, een eerste sneak preview van ‘operatie soepjurk’
April 2012 099

Ooit wil ik een reflexcamera, maar deze foto geeft een beetje de illusie dat ik er al één heb.

April 2012 077

 

 

 

Dag53: Klasfoto’s zijn altijd een beetje dwaas

klasfotos 015

klasfotos 013

klasfotos 009

Ik kan het niet echt verklaren, is het nu door die achtergrond, door die kunstmatige pose met de stoel, of is het de blik in hun ogen…. klasfoto’s zijn altijd een beetje dwaas  … zelfs als er zo’n schoon kinders als de mijn opstaan

 

Dag46: Van hot naar van Katoen

Verven

Na een dag schilderklaar maken, volgde nu een dag voor de eerste laag. Binnenkort hebben wij een buro … de lege kamer (ja dat bestaat … zottekes hé) is immers daarvoor bestemd.

Daarna sleepte ik mijn gezin mee naar ‘Van Katoen’, wat feitelijk niet zo slim was. Na 18u daar aankomen met kinderen die nog niet gegeten hebben. (De draaimolen op de vrijdagmarkt en Liv die de flosh ving waren ook nog een vertragende factor)

Liv ving de flosh

Het bezoek was bijgevolg blits … en op die blitse tijd

  • was Liv zeer teleurgesteld dat de sminkster haar niet in Mega Mindi kon sminken, maar kon de charmante dame Liv toch overtuigen om als prinses te gaan.
  • Haalde ik mijn bestelde boek op, maar kreeg ik de indruk dat de schrijfster mij niet bijster sympathiek vond, maar bij nader inzien is haar aaibaarheidsfactor misschien gewoon niet zo hoog.
  • Leek Bjeurn zijn portemonnee gestolen, maar  bleek deze gewoon uit zijn zak gevallen en werd hij door een eerlijke vinder aan de organisatie bezorgd … waarvoor nen dikke merci.
  • Zag ik wat blogmadammen (altijd leuke ontmoetingen, dit keer wel wat kort), en vond ik dat de mademoisellen van de organisatie er bijzonder schoon uitzagen.
  • Had ik de uitstap misschien wat beter moeten inplannen, maar ben ik vooral content dat mijn schilderwerk van de dag afraakte en dat ik niet tijdens het piekmoment aankwam
  • Hadden de kinderen hun kuren (zie foto Vic).

 

Vic de auto



 

Dag41: Sporten met kinderen

Op pinkstermaandag is ‘t in ‘t dorp de jaarlijkse loop. Dit jaar zullen Bjeurn en ik niet meelopen (wegens de 20km van Brussel de dag voordien), maar dat geeft ons wel de kans om met onze kinders (of althans toch de oudste) de kinderloop mee te doen … maar niet zonder voorbereiding.
Deze voorbereiding deden we op de Finse Piste met fitometer.

Liv aka mademoiselle snel verveeld, fel, impulsief, hevig en alles-of-niets…. is volgens mij echter geen duursporter …

Toch deed ze het al-bij-al niet zo slecht, met een sprint van oefening naar oefening.

Lopen

De zoon -gefrustreerd doordat hij altijd trager is dan zijn zus- vond het echter NIET LEUK. Maar ik denk dat het gezicht wel boekdelen spreekt.

De pruiler

En ik maakte mezelf vandaag niet moe … iedereen op zijn beurt en vandaag waren het de kinders die werden afgebeuld.

Paalzitten

Dag38: Instagram

Nu instagram ook voor android beschikbaar is, moest ik het toch ook eens uittesten.

Ik ben nog niet helemaal mee met de hype, maar dat was ik van facebook bij aanvang ook niet. We testen dus even uit.

Ondertussen staan -normaalgezien- ergens aan de rechterkant mijn recentste instagramfoto’s.

En ondertussen wil ik jullie deze ook niet onthouden.

Het leven zoals het is,

  • pannenkoeken bakken in gezelschap van de kinders
  • in pyjama (en half verkleed)
  • met waterpistool
  • onder de gedroogde worsten
  • met één van de laatste ballonnen (de bus helium is terug naar de winkel, na een week te wonen in een ballonnenhuis zal ik onze ballonnen missen, want zoals een vriendin gisteren zei :”Dat blijft tof” … jammer genoeg wordt helium schaars), 
  • in de keuken (nog niet geschilderd en nog geen afdekplaatjes op de stopcontacten).

Het leven zoals het is … niet glamoureus, maar wel oh-zo tof

 

Dag34: Antwoord op een vraag

Oude postkaart met kreukels
Zo vroeg ze in de commentaren

Wat ik mij nu ineens afvraag: geloofden je familie en vrienden jou 3 jaar geleden toen je hen op 1 april liet weten dat Vic geboren was?

Een leuke vraag, vond ik, waar ik wel een blogpost aan wou wijden.

Wel, Vic is geboren rond 4u ‘s nachts en rond 8u ‘s morgens verzonden we de familie en vrienden een SMS … in eerste instantie kregen we een hoop gelukwensen… Totdat iedereen begon te beseffen dat het 1 april was.

Ik had me nochtans voorgenomen om zo’n flauw mopje niet te maken, maar blijkbaar acht mijn omgeving me tot dat soort ‘lolligheden’ wel in staat.

10 minuten na de gelukwensen volgden dus de tweede reeks SMS’en … haha, lollig, 1 april, je had ons goed liggen, flauw zenne, ……
Zeker mijn zus (met wie ik na middernacht nog had zitten facebooken) voelde zich zwaar gefopt :-)

En ook herinner me ik dat Bjeurn met zijn zus aan het bellen was en dat ik hem hoorde zeggen “Neen, dat is echt waar, moet ik anders de vroedvrouw eens doorgeven” (waarop Vic huilde en ze ‘t eindelijk geloofde)

Maar al bij al vind ik 1 april een héle leuke dag om een kindje te kopen. Da’s nen datum dat je niet vergeet (met die van Liv hebben we ‘t soms moeilijk) en Vic vindt het ook wel tof dat hij op fopjesdag verjaart.
Liv, is dan weer een beetje jaloers, en heeft haar verjaardag 30 augustus tot dansdag uitgeroepen.

Dag33: Ge gelooft niet nie … Vic is 3 !!!

Wat een dag, wat een feest, wat wordt onze zoon al groot, wat heeft Vic toch genoten van deze dag en eigenlijk héél dit weekend, wat was het eten lekker, wat waren er véél ballonnen, wat was het gezelschap tof, wat een leuke kado’s, …

Vic is 3

Feest vic

VIC-003

Dag28: Een oudercontact kan soms wel spannend zijn

Smelt schone jong

… kind en gezin , oudercontact … was altijd goed nieuws

totdat ons Vicje als 2,5 jarige naar ‘t school ging. Het eerste oudercontact, daar ben ik echt een tijdje niet zo goed van geweest.

Vic praatte niet goed, hij weende altijd als we hem afzetten op ‘t school, hij was eigenlijk niet in zijn nopjes in de klas, grof motorisch deed hij het niet goed … zoals in ‘veel vallen, vreemde tred’ … kortom … niet geweldig.

Het tweede oudercontact vandaag was dus wel spannend. Maar 1,2,3,4,5,6 … gene stress …. verbetering op alle fronten merkbaar.

Sinds 2 weken weent Vic niet meer bij het afzetten aan de schoolpoort, hij begint meer interesse in de juf te tonen, hij struikelt minder, hij hoort hoogstwaarschijnlijk helemaal niet goed en praat ook niet zo goed (maar de afspraak met oorarts is al een tijd geleden gemaakt, wij verwachten ons terug aan buisjes net als bij Liv),  hij geniet en lacht veel meer in de klas … dus alles komt goed.

Voor de rest is onze kleine man precies geen tekentalent (net de mama), en knutselen zegt hem  niets … geen stempelwerken, verfwerkjes in de portfolio van Vic, enkel wat kleurplaten met wat strepen (in één en dezelfde kleur).
Wel blijkt ons kind een enorm puzzeltalent en hecht hij zich eerder aan de glijbaan dan aan andere kindjes (wat niet abnormaal is op die leeftijd)

Mama is content met dit rapport … we mogen ook niet vergeten dat ons manneke nog jong is … want we vergelijken wel met de oudere zus, maar die zat tot haar 3 nog in de kribbe.

 

Dag11: Werfke spelen

Vic op de werf

Werftuin

Kinderen hebben soms echt niet zoveel nodig.
Een kruiwagen, spade, remork vol afval, het gevoel dat hun hulp van onschatbare waarde is op de werf/stort/tuin, de permissie om zich gigantisch vuil te maken en handen af te vegen aan de kleren en een flesje fanta om at fundum binnen te gieten … want dat hebben ze toch verdiend.

 *ik herbeleef precies mijn eigen jeugd terug … die speelde zich precies ook grotendeels af op een remorkske op een werf

Dag3: Het hoogtepunt van mijn dag

het hoogtepunt van mijn dag (die eigenlijk niet zo geweldig was), was ongetwijfeld de zwemles van de kinders.

Meestal duik ik ook mee ‘t water in om wat baantjes te zwemmen en op mijn crawl te oefenen. Maar vermits ik vandaag al gefietst had, nog zou gaan lopen en eigenlijk al vanaf maandag moe ben, vond ik dat er toch wel over.

Sebiet vraagt men me nog om mee te oefenen voor een kwart triatlon (neen, wacht … dat is zoiezo al gebeurd … en ik heb vriendelijk maar kordaat gepast).

Ik zette me dus in de cafetaria met een cola en een goed boek (hoop ik althans, anders heeft mevrouw Verbeelding een andere boekensmaak dan mezelf) en kon ongegeneerd mijn kinders bespioneren.

Liv is ondertussen een groepje gestegen, en ook in haar nieuwe groep kan ze goed mee. Dingen opduiken, door hoepels zwemmen onder water, … ze deed enthousiast mee.

Ook onze Vic is enthousiast en zot van water, maar ook nog wel jong (merkte ik), zo hing hij wel 10 minuten rond de nek van de leraar … ik had een beetje compassie met de zwemleriaar (zoals Liv hem noemt)

 

Carnaval is de max

Liv en Vic carnaval 20120217 - bijgewerkt
Precies of ik nu meer geniet van carnaval dan toen ik zelf nog klein was. Jammer genoeg heb ik de kinders ‘s morgens niet meer gezien voor ze naar ‘t school gingen, laat staan dat ik de stoet zag.

Maar Bjeurn is erin geslaagd om de kinderen in hun verkleedkleren te krijgen EN hij vond zelfs nog tijd voor een foto.

‘s avonds liep Liv nog altijd te paraderen in haar trouwkleed (tesamen met alle ander kindjes in de zwemles) … onze boef vond het echter welletjes geweest.

Over onze boef gesproken … ‘t is een echte zwemboef geworden. Geslaagd voor de proefles, vanaf vandaag zit onze Vic ook officieel op zwemles. Hij deed goed mee, en de meester verschoot ervan dat hij zoveel durfde. Altijd tof om complimenten over mijn kinders in ontvangst te mogen nemen.

PS. De smink heeft niet de papa, maar Liv aangebracht (zie neus)
Vic kan terug zien (haar = geknipt door mezelve)

Carnaval

Verkleden is super, daarmee dat we onze koffer ter ere van carnaval nog wat uitgebreid hebben.
Ik had zelf iets kunnen ineen stikken, maar een pakje gaan kopen, is veeeeeel gemakkelijker.
Het plan was ‘dat elkeen zelf iets mocht kiezen’ … lees ‘mama stuurt danig bij’

Bij Vic verliep alles nog volgens ‘het plan’.
Vic wordt een boef !!! Ziehier een voorproef !!!

Voorproef van den boef
Voor stoere Liv had ik iets anders gevonden, een geweldig drakenpak, echt super, het  stond haar geweldig en ook Liv was enthousiast. Totdat ze ineens wegbeende met de boodschap  ”mama, ik ga zelf eens rondkijken en iets kiezen”

Nog gene minuut later hoor ik gejoel “mamaaaaaa, ik heb iets super leuk gevonden !!!!”
Met bang hart (en terecht) ging ik erop af! … Was het toch wel geen trouwkleed zeg … één met rode strikken, veel voile en een hoed.
Denkt al aan haren trouw ... gelijk een echte vrouw
Wat is er met mijn stoere meid, die heeft gestreden om toch maar ridder ipv prinses te mogen zijn, gebeurd ?
Blijkbaar hebben zelfs die stoere meisjes, de ultieme meisjesdroom (en neen, daarmee bedoel ik niet trouwen … want daar gaat het haar niet om … ‘t is dat lange witte kleed dat het hem doet) 

Maar ja … wie ben ik, om hun zoiets te verbieden. Boef en bruid zullen het zijn (en volgend jaar is ‘t waarschijnlijk spiderman en prinses, want dan heb ik al helemaal niets meer te zeggen)

De ziekenboeg

‘t is hier een ziekenboeg.

Het begon verleden weekend met onze Vic … nadat hij opstond -na een vermoeiende nacht- met rode wallen onder zijn ogen, besloten we toch eens naar de dokter te gaan … zware bronchitis wat het verdikt.

En Liv was ongelooflijk jaloers. Elke 5 minuten stond ze bij mij *gespeeld onschuldig* “mamaaaa, waarom voelt mijn hoofd zo warm” en als Vic een shot junifen kreeg, krijste ze de hele buurt bij elkaar omdat zij ook haar dosis wou.

Dit weekend was het weer groot drama … Liv is ziek, en ze vindt ziek zijn niet leuk.
Ah neen, want dan voel je je niet goed, en junifen op een zieke maag smaakt niet zo lekker … daarvan moet je overgeven.
Als je ziek bent mag je ook niet naar het verjaardagsfeestje van je beste vriend, niet naar buiten, en gaan zwemmen is al helemaal uit den boze.

Maar Liv zou natuurlijk Liv niet zijn, moest ze er niet alles uithalen.

Wat kan dat kind commanderen zeg!!!

… mamaaaaa, ik wil melk drinken
… mamaaaa, ik wil ook spuitwater
… mamaaaa, ik wil iets anders zien op ‘t tv.
… mamaaa, mamaaaaa, mamaaaaa

En voor een ziek kind gelden blijkbaar ook andere regels

Ik *gechockeerd* : Liv jij speelt vals!!
Liv: Mamaaa, ik ben wel ziek hé (met een air van … weet jij dat nu niet …  dat je mag valsspelen als je ziek bent) 

En als je héél hard zaagt (bij de papa, want bij mij zou dat niet pakken), mag je toch een uurtje naar de kerstmarkt.

Om daar de mama van het feestvarken (je weet wel, het feestje van de beste vriend dat ik net had afgezegd) tegen te komen.
Genant!!!

Tot overmaat van ramp ik ook Bjeurn geveld. Met bloeddoorlopen ogen lopen de 2 stumperds hier rond … geen schoon zicht.

Hopelijk blijft de rots in de branding nog overeind, geen evidentie wanneer je beseft dat ik vannacht zeker 7 keer uit mijn bed mocht… zieken bedienen en nachtelijke zwervers onderscheppen … om uiteindelijk alleen in Liv haar bed te belanden.

Wij zijn toe aan vakantie!!!

 

Op slot

IMAG1402 - Anne,Halftone.jpgOnze ouders bonden ons misschien vast in ons bed, maar die tijd is gepasseerd.  En een kamer op slot doen … dat rijmt ook niet volledig in mijn hoofd.

Maar vanaf vandaag gaat Vic zijn kamer ‘s nachts op slot, want dit ging erover !!!

Ik hoorde vannacht rond 5u wat gerommel beneden en toen ik ging kijken zag ik Vic … in zijn pyjama op zijn blote voetjes (natuurlijk) … met de voordeur al open en 1 been buiten … klaar om op stap te gaan !!!

Ik weet niet wat dat manneke heeft, maar tegenwoordig stapt hij ‘s nachts héél het huis rond. De ene keer tot in de kamer van zijn zus (aan de andere kant van het huis), dan effectief naar ‘t toilet, ooit vonden we hem terug al slapend in de speelkamer, en nu glipt hij al naar buiten.

Is het slaapwandelen of niet (mogelijks want zijn peter lijdt daar ook aan)? Ik zou het niet weten.
Het stemt me alleszins niet gerust … mijne zoon is nog véél te jong om ‘s nachts naar buiten te glippen!!!

 

 

Liv en het prinsessenkleed

 

Liv haar prinsessenkleed

Zo’n roos stofke met kastelen, rozen, hartjes, koetsen, prinsessen en prinsen. Velen voelen al een spontane weerzin en zouden hun dochter nooit in zoiets willen zien.

Mijn dochter is echter stoer genoeg om zich dat te kunnen permitteren.

Liv haar prinsessenkleed

En zo maakte ik in dit stofke een eenvoudig A-lijntje gebaseerd op dit model maar met een beleg ipv biesekes (de naaijuf zal trots zijn, want ze vond de biais aan ‘t vorige kleedje maar niets).

Dit is weliswaar al een hele tijd af… voordat de verbouwingen absolute prioriteit kregen en CMV me van al mijn energie ontnam.

Liv haar prinsessenkleed

 

 

Liv doet niets liever als fotoshoot

Liv haar prinsessenkleed

Hier een illustratie van één van de favoriete spellekes van ‘t moment… doen alsof je valt (met bijhorende klanken …. wo wo wooooooh)

Liv haar prinsessenkleed

En het is niet omdat het leuker is om je meisjes van kleding te voorzien, dat de jongens niet mee op de foto mogen!!!

 

 

 

 

 

 

 

De riolering

Ge denkt misschien … oh tof verbouwen … die hebben niets te doen, buiten wat schakelaars te kiezen. (en we hebben ook nog badkamerkranen gekozen, maar daarover later (hopelijk) meer)
Maar niets is minder waar, t is hetgeen waar je ‘t minst van leest, dat je ‘t meest van verschiet.

Ondertussen heeft Bjeurn (alias de werfleider) met de schoonbroer (waarvoor nen dikke merci*), den hof bijna helemaal omgespit om de riolering aan te sluiten.

Dankzij mijn lieve schoonzusje die onze kindjes regelmatig opvangt (waarvoor eveneens een dikke merci*) kon ik ook eens mee gaan schuppen … tevens de moment om dit op foto vast te leggen!
Want ik weet ook wel … voor mijn goede zorgen voor de kinders tijdens de verbouwingswerken zal ik nooit een standbeeld krijgen, dus … die enkele keren dat ik meehelp, moeten er foto’s worden getrokken.

IMG_1537

De gemeente had wel anderhalve week vertraging met de aansluiting, maaar wij ook, dus hé, dat was geen probleem.

Voor de rest mogen we echter geen vertragingen meer oplopen, want nog verhuizen in 2011 lijkt stilaan utopisch te worden, doch blijft nog steeds ons doel.

IMG_1519

 

En verder een typische foto … Liv de clown en Vic die geen zin heeft om op de foto te staan)
IMG_1496

 

 

 

*in tijden van nood kent men zijn vrienden, maar vrienden heb je nooit genoeg. Daden van barmhartigheid, goesting tot  vloeren schuren,  kuisen, babysitten, verfvoorbereiding worden steeds geapprecieerd.

‘t is vandaag de eerste schooldag !!!*

T is vandaag, de eerste schooldag

De eerste schooldag, maar ook de eerste dag dat het tutje overdag werd gebannen… een dubbel trauma dus !!!

En niet enkel onze Vic had het moeilijk, maar ook Liv had haar trubbels … een gebrek aan aandacht voor haar persoon.

We trokken dus naar ’t school met 2 kinders en 6! knuffels (Vic 4 en Liv 2) 

Toen we Vic in zijn klas afzetten vroeg zijn juf aan Liv: “Ah, wie heb je mee?” Waarop Liv zeer trots :”Mijn konijn” (cfr. Een van de knuffels) … Die kleine egotripster toch!

In elk geval … we hebben Vic in de klas afgezet en er waren zelfs geen tranen … flink jong.
Daarna wouden we Liv op de speelplaats dumpen en naar goede gewoonte was het weer een drama … al een chance is een lieve juf haar komen vangen ;-)

De rest van de dag hebben Liv en haar nichtje zich wel goed ontfermd over hun kleine broer/neef (althans als we hen moeten geloven).
Ons kleine ventje moet wel nog eens leren zijn korstjes op te eten. Ik hoopte dat ze in ’t school wel gingen slagen om hem dat te laten doen (groepsdruk leidt altijd tot extra vaardigheden), maar dit is blijkbaar nog een werkpuntje voor ons.

 

 * allé, gisteren feitelijk, maar zo zingt Will Ture het niet in zijn liedje