Blog

Blog

De dag van de ukulele

Afstand 65km – Hoogtemeters 389 – Bestemming Vegerbol (Zweden) – Overnachting op een strand aan een meer (zoals je je Zweden voorstelt)

We waren geïnspireerd, door de man met de ukulele, en zo kwam het dat we vandaag eens zot deden en er ook eentje kochten. Liv speelt ondertussen al “‘k zag 2 beren”, Bjeurn “Don’t worry, be happy” en Vic en ik modderen wat aan.

Onze slaapplek is weer tof, echt Zweden zoals je je het je voorstelt. We zitten op een strand aan een meer, omgeven door water en bomen. Er passeerden 2 kano’s die aanmeerden op de naburige eilandjes. Het is een gek gevoel dat we hier al minstens met 3 groepjes wildkamperen, in de verte zien we trouwens hun kampvuur en soms horen we hun stemmen, en we vragen ons af of zij onze ukulele horen.

Het fietsen ging voor de jongens blijkbaar zo vlot dat ze nog de moed hadden om telkens te stoppen als ze een blikje in de kant zagen liggen. Daar zit immers statiegeld op en een blikje is iets meer dan € 0,10 waard, ik ben benieuwd wat de opbrengst zal zijn. 

Ps. Als iemand nog leuke ukulele liedjes heeft liggen, in pdf-formaat. Dan zijn wij daar zeer dankbaar voor. Het zou namelijk op energetisch vlak beter zijn om op een ereader te lezen dan op de telefoon.

juli 7th, 2017|Tags: , |5 Comments

I want to ride my bicycle

Afstand 65km – Hoogtemeter 335 – Bestemming Skattkärr (Zweden) – Overnachting wildkamperen op strandje aan een spoorweg en met zicht op een fabriek

We kunnen het nog …. 65km !!!

En mijn fietsdip is precies voorbij, ze verdween gelijktijdig met het vervangen van mijn voorband die al een tijd lucht lekte. Ik heb een sterk vermoeden dat die 2 aan elkaar gelinkt waren, rijden op een band die niet volledig hard staat is namelijk een pak vermoeiender.

We verlieten onze geweldige kampeerplek, de vogel die haar nest gebouwd had in onze shelter, en daar haar 2 klein mannen moest komen voederen, zal content geweest zijn.

Dit meer is vooral zo schoon omdat er geen enkel huis aan gebouwd is, blijkbaar mag je sinds 1960 geen huizen meer bouwen vlak aan het meer, wist een man ons te vertellen. Toen we hem vertelden dat we gisteren ruiters met paard in het water zagen, vertelde hij misprijzend dat dat verboden was in stilstaand water. We waren dan ook verbaasd om enkele momenten later zijn 2 honden te zien zwemmen in datzelfde water.

Dit dorp is niet genoemd naar de tennisspeler.

“Trekt ne foto”, zei Bjeurn, “deze hebben we nog niet in onze collectie”.

Ter verduidelijking, het waren niet wij, die over het beestje zijn gereden.

    

Pauze … zelfs Vic pakt tegenwoordig al eens graag een boek vast.

Onze stopplek voor de nacht is op een strand aan (een uitloper van) het grootste meer van Zweden.

Als je de spoorweg en de fabriek (van voor 1960) wegdenkt best ok … maar in tegenstelling tot gisteren duidelijk minder. Misschien niet slecht … zo blijven we het mooie dat we tegenkomen appreciëren.

juli 6th, 2017|Tags: , |1 Comment

Zweden kruipt steeds dieper onder ons vel ❤

Afstand 36km – Hoogtemeters 230 – Bestemming Degerfors (Zweden) – Overnachting shelterplaats aan een meer

Hoe dieper we in de countryside van Zweden rijden, hoe enthousiaster en gastvrijer de Zweden. Dit hadden we niet verwacht, want in het Noorden staan ze gekend als zeer gereserveerd.


    


   


Ik verschoot ervan dat we er vandaag nog in slaagden om 36 km af te leggen. Want we waren nog geen kilometer ver of we werden aangesproken door Berith die ons uitgenodigde om bij haar te komen zwemmen. Wij hebben ons voorgenomen om altijd ‘ja’ te zeggen, en dit voorstel was wel heel aanlokkelijk. Van het één kwam het ander en we werden verwend met ijs, kaneelbroodjes, vlierbessensap, koffie. Toen Roland (de echtgenoot) thuiskwam vond hij 2 kinderen in zijn zwembad en zei Berith “Kijk wie ik gevonden heb op de straat, 4 Belgische fietsers”.

Het was een inspirerend koppel, Roland is 82 maar zo ziet hij er niet uit en hij reist enkel nog maar naar nieuwe landen, hij heeft er al 140 op de teller staan. Ooit deden ze samen een reis rond de wereld (met zo’n vliegticket waarmee je een jaar -in 1 richting- de wereld mag rondreizen). Misschien een plan voor in de toekomst.

We kregen nog een rondleiding in de oude watermolen van het dorp, jammer genoeg zijn we te vroeg voor de grote dorpsfestiviteiten de Mullhyttemarken, dan wordt de molen in werking gezet en zijn er festiviteiten, en komen er 15000 bezoekers naar het anders zo rustige dorp van 600 man. Zo is dat met die festiviteiten, wij schijnen altijd ofwel te vroeg ofwel te laat te komen.   


    


Ondertussen was het 12u30 en hadden we amper gefietst, na de lunch gingen we er een lap op geven. Bjeurn wordt wat zenuwachtig van al ons getreuzel, ik geniet ervan want ik zit in een fietsdip.
Maar dan kwamen we onderweg iemand tegen waar we in de winkel ook al mee hadden gesproken, en hij (Peder) nodigde ons uit om een koffie te komen drinken. De kinderen zeiden direct “Please mama en papa, wij zeggen toch altijd ja!”, toen ze merkten dat we twijfelden. Maar het kwam goed uit want ik had net een platte band en dan konden we die daar direct ook plakken. Peder liet ons zijn prachtige tuin zien … en toen we uiteindelijk vertrokken (om 15u en met 8km op de teller) zei Liv “Ik ga later naaar Zweden verhuizen en ik neem jullie mee”.

Uiteindelijk kwamen we nog deze karatetrainer tegen, toen hij ons uitnodigde voor een koffie moesten we zondigen tegen onze “zeg-altijd-ja regel”. Het was immers al bijna 17u en een hing een gigantisch donkere wolk aan de hemel.

   


Uiteindelijk kwamen we op deze schuilplaats aan, juist op tijd om ze te gebruiken waarvoor ze dient … schuilen!!!  


Het weer was wat onstabiel maar warm, dus we konden nog zwemmen. Onze dag is pas geslaagd als we gezwommen hebben, en voor de kinderen pas als ze 2 keer in het water kunnen springen. 

Al dat zwemmen is trouwens heel goed voor Vic, die enkele weken echt nog niet zo goed kon zwemmen en nu bijzonder snel vorderingen maakt. 

Zweden kruipt steeds dieper onder ons vel ❤

juli 5th, 2017|Tags: , |14 Comments

Toeval brengt je op mooie plaatsen

Afstand 46km – Hoogtemeters 136 – Bestemming Muklhyttan (Zweden) – Overnachting een shelterplaats die we per toeval vonden


    

Pas om 11u30 vertrokken we aan onze slaapplek … tot groot verdriet van Vic want hij wilde liever verder met zijn grote held Damien.

We ontmoetten trouwens ook sympathieke Zweden die ons wat tips (Öbrero bezoeken) en chocolade gaven. (In UK geven ze geld, in Italië koekjes en hier blijkbaar chocolade)

   

    

We fietsten dan maar naar Öbrero dat volop met recyclekunst was versierd, plezant stadje wel, maar door het bezoek kwamen er wel maar geen nieuwe kilometers op de teller.

   

En uiteindelijk aten we er gewoon onze spagetti van gisteren maar op. Er zijn minder leuke plekjes voor de lunch.


   

 

      

Per toeval eigenlijk vonden we deze shelterplek …. een leuke verrassing want we dachten gewoon een picnictafel aan het water aan te treffen.

We zijn geïnspireerd door onze vriend van gisteren en de harmonica werd nog eens boven gehaald … maar het zal, vrees ik, nog even duren voordat wij kunnen gaan optreden in de straten. Niveau nihil !!!

juli 4th, 2017|Tags: , |5 Comments

Flamboyante fransman

Afstand 52km – Hoogtemeters 303 – Bestemming Örebro – Overnachting wildkamperen aan een cottage met BBQplek in natuurpark Rynningeviken

Net zoals thuis is de ene dag hier de andere niet, en is het met de moraal soms wat minder. Zo had ik sinds Stockholm minder goesting in het fietsen en dacht ik wat meer aan het thuisfront. 

En op zo’n momenten zijn het niet de landschappen, maar wel de mensen die me daar bovenop helpen. Ik denk dat ik na vandaag weer genezen ben.

Nicolae, de man die gisteren zijn tent na de onze placeerde, stond al om 5u30 op omdat hij alles moest afbreken, ontbijten, zwemmen en om 7u gaan werken. Om 9u30 passeerde hij echter met zijn bus (hij is chauffeur) en 4 ijsjes voor ons. 

   

Het was een regenachtige dag, en toen we aan het parochiehuis achter water kwamen vragen werden we uitgenodigd voor een schuilplaats en kregen we koffie en een sapje en een rondleiding in de kerk. Bij het vertrek kregen we nog repen chocolade en gedroogde mango mee. (We moeten meer achter water gaan vragen aan de huizen).

  

 

Wegversperring in het natuurreservaat … Schotse hooglanders zijn de max.  

 

 

In het natuurreservaat Rynningeviken, vonden we een geweldige plek voor de tent, een cottage waar we mochten inzitten en eten, en een BBQpit en een prachtig uitzicht.

We kwamen hongerig en laat aan en kregen direct eten van een Iraanse familie … waarop wij onze chocolade uitdeelden.

Samen met ons kwam ook Fransman Damien aangefietst. Hij was al 2 jaar onderweg, met zijn fiets (black flag genaamd) en zijn ukulele. Een plantrekker … zo heeft hij ipv een stuurtas een waterdichtte ton op zijn stuur bevestigd waar hij zijn messengerbag in bewaart. En zo kookt hij niet op gas zoals wij, maar op hout, dit brandt hij in een geperforeerde pot van ikea, waar hij zijn pot kan opzetten. Dit is voor mij de beste ikeahack die ik al hoorde. Damien gaf ons hamburgers (waardoor we bijna niets van onze spagetti gegeten hebben … dat is voor morgen), en hij speelde muziek voor en met ons. Vooral de jamsessie met Vic was entertainend, ik denk dat Vic trouwens nogal onder de indruk was van deze vagebond.

Weer een dag met een gouden randje.

juli 4th, 2017|Tags: , |11 Comments

Memorabel multicultureel

Afstand 48km – Hoogtemeters 300 – Bestemming Arboga – Overnachting wildkamperen aan een strandje

Het is zover … we zijn voor de 2de maal op heel onze Tour d’Europe uit de tent gebakken. Maar dit keer konden we rechtstreeks van onze tent in het water springen !!! Iets dat zeker de kinders ongelooflijk tof vonden … en daarna knipte ik Vic zijn haar en moesten we nog eens gaan zwemmen om al het haar van onze lijven te verwijderen. Wat een leven.

Het fietsen ging me dan weer minder af … warm weer en ik, dat is niet zo een goede combinatie. Voor het eerst in Scandinavie belandden we op een niet-fietsvriendelijke weg, zonder alternatief (die zijn hier blijkbaar ook). De E20 heeft alternerend een enkele of dubbele rijbaan (dubbele om de kans te geven om in te halen). Het vieze was dat ze vrij smal was en dat er aan beide kanten vangrails stonden, we voelden ons gevangen tussen de vangrails en het snelle verkeer.

Maar als ik al een beetje in een dip zat was dat snel over want de namiddag en avond waren weer zeer verrassend en schoon.

Eerst passeerden we een manuele driedubbele sluis, en sluizen zijn altijd tof.

En dan kwamen we aan op, wat we dachten dat een rustig strand zou zijn. Niet dus … het werd een strand waar we veel schone ontmoetingen hadden. 

Zo geraakten we direct aan de praat met Nicolae, Nathalia en Andreas . Nicolae is van Noorse origine en bekeerde zich tot de Russisch Orthodoxe kerk, en hij wil in Sint Petersburg voor priester gaan studeren. Nicolae (zijn nieuwe doopnaam, zoals in Sint Niklaas) was direct enthousiast over ons avontuur want hij wou ook graag met fiets en tent op vakantie. En een uur later stonden Nicolae en Andreas hier terug met hun fiets en hun tent. We hadden buren.

Ondertussen maakten we kennis met een Syrisch-Oekrains gezin. Een dokter en apothekeres die hier al 3 jaar wonen met hun 5 kinderen nadat ze Aleppo ontvlucht waren, en Zweden bevalt hun wel al is de zomertemperatuur in Zweden de wintertemperatuur van Syrië. 

   

Voorts leerden we nog een grote Palestijnse familie kennen. Die al voor de tweede keer gevlucht waren. Eerst uit Jeruzalem en 3 jaar geleden dan uit Syrië. We spraken met een meisje dat haar studies bioingenieur niet had kunnen afmaken … “ik koos om te blijven leven” zei ze.

Maar het waren niet allemaal droeve verhalen die we deelden. Het was vooral een gezellige avond waarop het eten gedeeld werd, gevoetbald en gedanst werd en vooral Vic zeer populair bleek, zijn breakdancemoves op de Arabische muziek waren een hit.

juli 3rd, 2017|Tags: , |5 Comments

Vakantiemodus

Afstand 48km – Hoogtemeters 290 – Bestemming Roxnäs (Zweden) – Overnachting wildkamperen aan een populair strandje

   

De vakantie is begonnen en onbewust zijn we mee overgegaan naar vakantiemodus. Lang uitslapen (8u30 ipv 7u), uitgebreid ontbijten, maar een beperkte afstand fietsen (want het ging mij niet af en de kinderen wilden liever halt houden aan een strand en zwemmen  .. wat we ook deden).

‘S morgens aten we op de steiger toen onze broodzak in het water vloog. Liv had maar een kleine aansporing nodig voor ze haar kleren uitzwierde en in haar blootje achter de broodzak zwom, stoere griet, die Liv.

‘S middags aten we aan een kerk, we hoopten daar drinkwater te vinden maar we merkten dat daar zelfs een hele badkamer met douche tot onze beschikking stond. Nu zijn we benieuwd of andere kerken dat ook bieden, want dat is wel héél interessant.

     

‘S avonds was het (voor de eerste keer) eens terrasjesweer. Terrasjes zijn er niet, maar Bjeurn en ik zitten wel op een steiger na te praten. In plaats van geen pintje, zijn we overgeschakeld op een “light” pintje met 2,8% alcohol … en dat smaakt ook. Net sprong er een vis op de steiger en ik dacht dat hij zijn doodsvonnis had getekend, maar nog voor ik hem terug in het water kon helpen zwiepte hij zichzelf er al in.

We merken dat we weer meer in de countryside beland zijn. Lichtglooiend, veel groene velden en bossen, veel herten en reeën, veel mooie rode huizen en boerderijen. Een goede rit.

De kampeerplek die we ons uitzochten bleek drukker te zijn dan we gehoopt hadden, we zagen veel volk komen en gaan. Maar leve het allemansrecht, niemand keed vreemd op toen we hier onze tent placeerden.

juli 1st, 2017|Tags: , |5 Comments

1 jaar Dappere Duo’s

Afstand 60km – Hoogtemeters 506 – Bestemming Strängäs (Zweden) – Bestemming wildkamperen aan een strandje

    

1 jaar zijn we vandaag al onderweg … exact een jaar geleden is het dat we onze kinderen oppikten aan de schoolpoort en vol verlangen en spanning dit avontuur aanvatten. Op dat jaar hebben we zoveel beleefd, ik ben content dat we deze blog hebben om de herinneringen levend te houden, want ik moet toegeven dat sommige dingen al heel ver in het geheugen zitten.

Een jaar voltijds “dappere duo’s” … dat is me (ons als ik voor de rest mag spreken) enorm goed meegevallen, en dat is waarschijnlijk ook het gelukkigste jaar uit mijn leven … en al zeker het meest stressloze.

We wilden het wel vieren met iets lekkers, maar we werden gisteren al zo verwend bij Anders en Ewy dat we nu niet echt de behoefte aan hadden aan véél eten. We waren gisteren trouwens ook sinds lang nog eens op de weegschaal gaan staan en een fietsreis blijkt niet goed voor de lijn.

Ik zou zeggen … we maakten er gewoon een leuke dag van, maar ook bij ons was het de laatste schooldag en Liv flirtte serieus met de deadline. Het is niet van haar gewoontes om de leerstof tot het einde uit te stellen, maar nu was er nog wat stress om op tijd klaar te geraken. Liv is dus waarschijnlijk het enige kind dat op deze laatste schooldag nog serieus hard gewerkt heeft. Dat dat op een prachtlocatie was, maakte haar er niet vrolijker op.

Gelukkig staat onze tent weer op een tof strand, en moet het niet warm zijn om te kunnen zwemmen. En een dag gezwommen is een geslaagde dag!!!

We deden trouwens ook nog van botenkijken bij Anders en Ewy.

En we ontmoetten de meest franke eenden, duiven en zeemeeuwen zijn er niets tegen.

juni 30th, 2017|Tags: , |20 Comments

On the road again

Afstand 52km – Hoogtemeters 444 – Bestemming Hammarby  (Zweden) – Overnachting bij Anders en Ewy

Na 9 dagen Stockholm weer op de fiets … ik was vergeten hoe zwaar die fiets was, ondanks de goede omstandigheden (wind in de rug enzo) was het geen gemakkelijke rit.

We hadden ook wat pech … een platte band en een versleten buitenband die vervangen moest worden. 6030 kilometer reden we met deze buitenband … dat is blijkbaar de afstand die ze meegaan.

   

   

De rit was nog door vrij bewoond gebied, misschien zijn we nog niet in het mooiste stuk Zweden. We zagen wel een alpineskipiste, met ook een downhill voor mountainbikes en zelfs één voor downhill cars… grappig zicht, zo’n 100m hoge piste (gemaakt op een helling die opgehoogd werd met steenafval).

We werden nog eens bij Anders en Ewy ontvangen en dit keer konden we wel blijven slapen. Het was een gezellige avond waarin we ook hun dochter en haar familie ontmoetten en weer veel te weten kwamen over het leven in Zweden.

Heerlijke dag … de fietsdrive komt weer helemaal terug … we gaan van de laatste 2 maand die zijn ingegaan nog iets tof maken !!!!

juni 29th, 2017|Tags: , |2 Comments

Eind goed … al goed

Voor Liv werd het een onaangename dag, samen met Bjeurn trok ze naar het ziekenhuis voor de ruggenmergpunctie en de hersendrukmeting.

Liv is eigenlijk echt wel een super flinke, ze wist wat haar te wachten stond maar onderging het als een modelpatient, vrolijk en relax, en het lachgas deed de rest (ze onderging de punctie al gniffelend onder invloed van het lachgas). Een drukmeting van de hersenen is blijkbaar het aansluiten van een buisje aan de rug en kijken ze dan hoe hoog de ruggenvloeistof komt. Misschien goed dat ik er niet bij was want dat klinkt nogal eng.

Maar in elk geval … de resultaten zijn goed, geen infecties gevonden. Enkel borrelia (Lyme) moet nog onderzocht worden maar moest dat positief zijn dan is dat gemakkelijk op te lossen onderweg met pillen. Ze vinden Lyme hier blijkbaar ook niet zo eng, als wij in België. Hier dragen de teken wel gevaarlijkere ziektes mee (die bv. hersenvliesontsteking kunnen veroorzaken)

Vic besliste gisteren dat hij niet meer mee wou naar het ziekenhuis (we laten hem altij kiezen), hij was de kaartspelen en het vele wachten in het ziekenhuis beu. Ik denk dat dat een goede keuze van hem was. Hij verdiende immers ook wel eens wat extra aandacht, ik denk dat hij nog het hardst heeft geleden onder de hele toestand. 

    


En zo gingen wij naar Vinterviken (we kozen uit enkele ideetjes die Heidi ons has bezorgd … merci daarvoor). Een ideale locatie voor amusement op een mooie dag. Hier staat het dynamietlaboratorium van Nobel (dat nu een brasserie is), maar wij spendeerden onze tijd vooral in de speeltuin, al geocachend, al zwemmend en al (voor)lezend.

    

Ook verwenden we ons op kersen, stokbrood met chocolade tussen en kaneelbroodjes. Vic zei verbaasd “Ik had nooit verwacht dat jij brood met chocolade ertussen zou eten”. Haha … heb ik mijn ware aard 8 jaar verborgen kunnen houden.


Uiteindelijk bleek dit allemaal een storm in een glas water … hadden we niet naar het ziekenhuis gegaan, dan had het resultaat hetzelfde geweest. Maar toch ben ik ervan overtuigd dat het de beste beslissing was om toch te gaan. 

Op dit moment waren we trouwens blij dat onze reis doorheen Europa is, waar je nooit “in the middle of nowhere” zit en waar goede ziekenhuizen zijn. 

Iedereen alvast bedankt voor het meeleven en de goede raad. En ne speciale merci aan de vake (ook voor het ijsje trouwens).
Wij zijn klaar om opnieuw te fietsen en weer verder te trekken, de benen kriebelen al.

juni 28th, 2017|Tags: , , |10 Comments