Blog

Blog
Blog 2018-02-21T22:20:58+00:00

It’s about the journey, not the destination !!!

It’s about the journey, not the destination”, dat is een quote die ik dikwijls gebruik.

Bij deze trip ging het me vooral om de uitdaging. Ik had nog nooit een solofietstocht gedaan maar ik vond dat altijd wel stoer en ik vroeg me af, kan ik dat wel zo’n fietstocht wel alleen. Als je een fietsreis aanvat met 2 of met meer heeft toch iedereen zijn specialiteit. Zo was op onze Tour d’Europe Bjeurn degene die het fietsherstel werk deed, die kookte, die de route plande en waarop ik rekende om ons te beschermen als we ergens wildkampeerden. Ik citeer Vic “Mama, ik ben er zeker van dat jij ook ergens goed voor bent, maar ik weet nog niet waarvoor.”

Ik was dus benieuwd hoe vlot het me zou afgaan als ik nu ook de volledige verantwoordelijkheid zou hebben voor die dingen. Zou het me goed afgaan en zou het probleemloos gaan of zou ik toch op mijn gebreken stoten.

Nog iets anders dat ik me afvroeg was of ik het wel leuk zou vinden om zo alleen onderweg te zijn, zou ik het niet saai vinden, of zou ik niet eenzaam zijn. Ik kon me alvast niet inbeelden dat ik last zou hebben van eenzaamheid, maar dat is natuurlijk ook omdat ik bijna nooit alleen ben. 

Wel … de trip was in elk opzicht geslaagd. Ja, ik ben zelfstandig genoeg om zo een solotocht te doen en alles ging me verbazend vlot af. De hellingen waren zwaar maar niet onoverkomelijk, ik sliep wat minder diep tijdens het wildkamperen, maar ik denk dat het normaal is dat er tenminste iemand op waakstand slaapt in zo’n geval. Ik miste Bjeurn wel op een bepaald moment om mijn fiets mee te duwen op een steile onverharde helling in het bos, maar ook daar raakte ik uiteindelijk boven en was het niet gelukt dan had ik gewoon mijn route aangepast. 

Ik vond het ook echt plezant om eens de loner uit te hangen, te kunnen pauzeren wanneer ik wilde, een boek te lezen, te eten waar ik goesting in had, ….. Niet dat dat allemaal zo’n spectaculaire zaken waren die ik deed of at, maar in ons leven houden we al zoveel rekening met anderen dat het wel eens een bevrijdend gevoel is om dat niet te moeten doen.

Al moet ik toegeven dat ik ook veel had aan Bjeurn die thuis zat te supporteren en die me deze ervaring helemaal gunde.

Nog een kleine evaluatie

  • In totaal reed ik 280km met meer dan 2000 hoogtemeters. De eerste dag reed ik 108 km en eigenlijk vind ik dat net te ver omdat er dan weinig tijd overblijft voor de rustpauzes, 80 à 100 km vind ik voor mij feitelijk ideaal (afhankelijk van de moeilijkheid van de route).
  • Mijn route stelde ik samen met afstandmeten.nl en ik zou hem zo opnieuw doen. Al ga ik volgende keer eens proberen te plannen met komoot.com want dat schijnt ook zeer handig te zijn.
  • Mijn garmin touring Edge liet me regelmatig in de steek, maar ik vermoed dat dit lag een een slecht routekaartje dat ik erop had geïnstalleerd. Ik ben nog steeds zeer tevreden van mijn garmin al schijnt de Wahoo Elemnt ook zeer handig te zijn (en leesbaarder bij fel zonlicht)
  • Ik was tevreden over mijn paklijst, al maakte ik enkele kleine foutjes, ik had minder kleding kunnen meenemen maar meer technische kledij (merino of sneldrogende zaken ipv katoenen T-shirts) en ik was uiteindelijk héél content dat ik besloten had om een extra fietszak mee te nemen, zodat ik niet altijd moest proppen in mijn zakken. Vooral als je gaat winkelen is wat extra ruimte wel handig.
  • Ik denk dat ik echt geen aanleg heb voor zadelpijn, want ik reed 280km op een onbekend zadel en ik ben daar niet voor gestraft.
  • Het 2 persoonstentje is comfortabel voor 1 persoon maar lijkt me klein voor 2 personen. Hoewel de tent vrij hoog is voor een trekkerstent kon ik net niet helemaal rechtop zitten, voor mij mocht ze net 5cm hoger zijn, oftewel een heel pak lager maar dan ook een héél pak lichter.
  • Mijn powerbank heb ik niet gebruikt en feitelijk de zonnepanelen ook amper (want er was niet zoveel zon), ik laadde mijn gsm ofwel op op de campings en ook aan de oplader aan de dynamo, ik was daar trouwens zeer content van (al moet je daarvoor wel 15km/u rijden, een dag met veel hoogtemeters is dus niet zo geschikt om op te laden). Toch zou ik volgende keer de powerbank toch meenemen want gemoedsrust is ook belangrijk, wat zou ik immers doen zonder mijn telefoon … geen foto’s en geen verhaal.
  • Ik plan (ooit eens) een reviewpagina te maken van al mijn gear, want ik vind dat ook plezant om te kijken bij anderen wat ze gebruiken en waar ze content van zijn, of wat de nadelen zijn. Er gaat niets boven eerlijke reviews!!!
  • Wat ik stiekem leuk vind aan reisjes als deze, is dat ze bijna niks kosten (eens je het materiaal hebt natuurlijk). Ik gaf €52 uit … tot we in Keulen aankwamen!!!  En daar gingen we 2 keer eten en gebruikten we het openbaar vervoer en klokten we uiteindelijk af op €250.
  • Een solofietsreis is zeker voor herhaling vatbaar, het is een plezante extra maar geen must. Voor wie eraan zou twijfelen … de gezinsvakanties zijn voor mij nog altijd het belangrijkste.
juni 22nd, 2018|Categories: Travel|Tags: , , |9 Comments

De aankomst in Keulen

Afstand 20km – Hoogtemeters 33 – Overnachting Campingplatz der Stadt Köln

Nog 20 km moest ik de laatste dag fietsen tot Keulen en daar zou ik Vic, Liv en Bjeurn treffen op de camping in Keulen. Ik had nog de tijd voor een uitgebreid ontbijt met zicht op het meer waarbij ik me even in Zweden waande, een meer met een strandje en picknickbank en verder helemaal omgeven door bos, enkel het ontbreken van een steiger liet vermoeden dat ik elders was.

Ik had verwacht dat de laatste 20 kilometer van de rit wel minder mooi zouden zijn vermits ik in meer verstedelijkt gebied kwam, maar ik verschoot nog van de route die grotendeels verkeersvrij was, Duitsland is feitelijk ook wel een tof fietsland.

Héél ruim op tijd kwam ik op onze camping aan, zodat ik nog genoeg tijd had om onze citytrip Keulen wat te plannen en me wat voor te bereiden op het weerzien met mijn man en de twee ruziemakers.

Geen gewone tent voor ons dit keer maar een daktent op onze auto !!! En zo sliepen Liv en Vic op de auto en Bjeurn en ik erin. Plezant, zeer plezant !!!

In Keulen spraken we nog af met een Italiaanse vriendin die we verleden jaar leerden kennen en die nu verhuisd was naar Keulen. Ik blijf het een wondere wereld vinden, de wereld van het internet, want zonder instagram hadden we elkaar waarschijnlijk nooit meer gezien.

 

 

 

Voorts heeft Keulen mijn hart niet volledig weten te veroveren, maar we hebben de beroemde Dom gezien, we hebben worst gegeten en rondgewandeld in het Belgische kwartier en in de oude stad. We hebben het wel jammer genoeg niet horen donderen, maar het heeft wel gigantisch hard geregend, natuurlijk net toen wij op een terrasje aan het eten waren.

Bijna bracht ik een flesje Eau De Cologne mee, die me zo herinnert aan mijn meter die ons vroeger altijd een zakdoekje gaf besprenkeld met wat van haar Eau De Cologne, ook waren we ongelooflijk gecharmeerd door de winkel van Victorinox met alle soorten zwitserse zakmessen … tja, dat heb je met trekkers.

 

Het straatentertainment wist ons te charmeren, we zagen we een gigantische tekening van een ijsbeer op een smeltende ijsschots, maar het grappige was dat de kunstenaar zo blauw zag als zijn tekening door al zijn krijt en er was een straatkunstenaar die gewoon landsvlaggen op de grond tekende zodat je geld kon leggen op het land van keuze, simpel idee maar slim gezien was want hij haalde veel geld binnen. Ook stond er een groep mensen van “Anonymous for the Voiceless” op het plein, met allemaal gruwelijke dierenbeelden bv. over kipkwekerijen waarbij de kleine haantjes worden getrieerd en vermalen, …. De kinderen waren onder de indruk en Bjeurn blijkbaar ook want hij heeft zich voorgenomen om binnenkort eens een vegan week te organiseren, waarbij hij de menu zal opmaken en de inkopen doen. Ik ben eens benieuwd hoe dat ons zal afgaan, ik verwacht bij mezelf vooral een gemis aan yoghurt.

Het is plezant om een fietsreisje af te ronden met een citytrip, maar het is wel zonde om een citytrip te doen op een zondag, zeker als je in de vitrine van een gesloten winkeltje een ketting tegenkomt die als 2 druppels water op je man lijkt.

juni 21st, 2018|Categories: Travel|Tags: , , , , |2 Comments

De loner

Afstand 73km – Hoogtemeters 303 – overnachting camping Heider Bergsee te Brühl

“Wat doe je zo ’s avonds” vroeg Bjeurn, wel ten eerste doe ik alles op het gemak, zo maakte ik gisteren mijn eten, dronk ik een koffie of 2, typte ik mijn verslag, maakte ik water warm om me te wassen en terug wat op te warmen (want ik was helemaal doorweekt door de regen) en dan kroop ik in mijn slaapzak en las ik een doktersromanneke helemaal uit. Zalig … ik heb daar ontzettend van genoten, en terwijl was ik heel dankbaar voor mijn geweldige slaapplaats. Een tent opzetten in lang nat gras en daar de hele avond in vertoeven dat leek me nu niet zo aanlokkelijk.

Hoewel ik snel in slaap viel heb ik niet heel goed geslapen, ik was immers in waakstand.

Zo stond ik ook al om iets voor 7 op, ontbijtte en was ik om iets na 8 al terug op trot.

De rit van vandaag was zalig …. vol welverdiende bergaffen. Eerst was er de Vennbahn (knap, spijtig dat ik er maar 20km langs moest),en dan passeerde ik langs de Eifel, ik waande me bij momenten in de bossen van Noorwegen, ik spotte trouwens weer een reetje, jeuj. De Eifel is echt wel héél knap, ik snap nu waarom iedereen daar zo lyrisch over is, tijd om daar eens een wandeltrip te doen.

Ik zag trouwens een tof kapelleke in een rotswand, wie oh wie zorgt voor het brandend houden van die kaarsjes vraag ik me af.

Ik kwam onderweg trouwens nog veel schuilhutten tegen, allemaal met een kruisje (zonder Jezus eraan) in.

De rest van de route was landelijk en ook ferm. Al twijfelde ik over sommige wegen of het wel de bedoeling was dat hier gefietst werd. Lange grassen fietsen immers niet zo goed, zeker niet met een fiets die eigenlijk te groot is en ambetante pedalen heeft (langs ene kant klikpedalen)

Ik had 2 opties, direct doorfietsen naar Keulen of nog een camping onderweg zoeken. Vermits ik wel van afwisseling houd werd het een luie dag en een extra camping op 20km van Keulen. Een toffe camping feitelijk (en ik heb een hekel aan de meeste campings), in een natuuurgebied, met meer en strand, zalige douches, picknickbanken en een bar.

Ik heb trouwens weer een super associale dag, ik heb enkel nog maar goededag gezegd aan de passanten , mijn camping geregeld, een pintje besteld en gebeld met het thuisfront. Ik vind dat wel plezant, zo wat de loner uithangen. Al zal ik wel heel blij zijn om morgen Vic, Liv en Bjeurn weer in mijn armen te sluiten, althans totdat die 2 charels elkaar weer in de haren vliegen.

juni 15th, 2018|Categories: Travel|Tags: , |4 Comments

Het weer dat je verdient

80km – 1101 hoogtemeters – overnachting in een schuilhut nabij de Vennbahn

Als er 2 zekerheden zijn in mijn leven is het dat ik altijd kan slapen en dat ik altijd kan eten. Vreemd feitelijk dat ik goed sliep want ik was helemaal niet op mijn gemak ’s avonds. De avond met de voyageurs was wel gezellig met BBQ, karaoke op Franse liedjes die ik niet kende en hele leuke kinderen, maar er was ook een jongeman die constant aan het flirten was en die me zei dat ik de Rolls Royce onder de wagens was (ik ben liever een fiets eigenlijk) en die me steeds vroeg om te dansen (wat ik natuurlijk niet deed). Maar toen ik al naar de tent was gegaan begon er dus een hele luide ruzie en er werd met vanalles gesmeten … echt vies, ik was content dat ik op tijd naar bed was gegaan. Maar ik had schrik dat die jongeman ineens aan mijn tent zou staan … een irreële angst misschien maar in het donker lijken de dingen altijd erger dan overdag.

De volgende morgen heb ik niemand meer gezien en ik was daar precies toch blij om.

Om 7u30 stond ik op en om 9u15 was ik klaar voor vertrek, ik had nu toch gedacht dat ik op mijn eentje sneller zou zijn.

Het eerste deel van de route was schoon, langs de Ourthe en de Amblève, maar de klim die ik nog zou moeten doen was als het zwaard van Damocles in mijn gedachten.

Ik kocht alvast een blikje cola onderweg allereerst voor wat cafeïne want de koffies die ik zette waren te klein om mijn cafeïneverslaving te stillen en dat resulteert in hoofdpijn (nu weet ik dat mijn koffies zo klein waren omdat mijn gas bijna op was) en om al wat suikers binnen te krijgen.

Het volgende deel van de route was feitelijk echt zwaar, de eerste helling was behoorlijk steil en de tweede was minder steil maar die reed ik op een oude spoorweglijn (de ravel 44a) die ik zowel bejubeld als verketterd heb.

Enerzijds was het super schoon anderzijds was ze totaal (nog) niet geschikt voor fietsers.

Ik heb een paar keer mijn fiets serieus omhoog moeten duwen waar er een grote baan moest overgestoken worden.

Mijn garmins spanden trouwens samen tegen mij, terwijl ik aan het afzien was op de bergen begon mijn stappenteller te vibreren omdat ik moest bewegen en ging de fietscomputer in auto pause omdat ik niet snel genoeg reed, motiverend … zo’n slimme elektronica.

Onderweg kwam ik allemaal borden tegen naar plaatsen met leuke herinneringen aan de scoutskampen van weleer Robertville, Awaye, Trois Ponts, ook naar de Ninglinspoo trouwens.

Eens in de Hoge Venen beland zag ik trouwens ook een ree (of was het een edelhert) en een vos (de laatste als roadkill jammer genoeg)

Ik krijg veel complimenten omdat ik dit allen doen, maar ik doe het feitelijk niet helemaal alleen, Bjeurn herinnerde me er daarnet nog eens aan dat hoogtemeters niet zo erg zijn zo lang het maar niet te steil is (en inderdaad … ik merkte vandaag weer maar eens dat dat volledig klopte … deel 1 was veel zwaarder terwijl ik in deel 2 veel meer hoogtemeters deed). En hij herinnert me er ook soms aan dat ik moet eten (dat is normaal altijd zijn taak, zorgen dat ik me niet leeg rijd). Voor ik vertrok zei Bjeurn trouwens dat hij me wel komt oppikken moest het niet meer lukken, ik vind dat heel geruststellend.

Ik was zooooo content toen ik na kilometer 75 eindelijk aankwam op de Vennbahn want vanaf dan waren de zwaarste klimmen achter de rug. Het plan was om daar langs de kant een wildkampeerplekje te zoeken, jammer genoeg begon het toen ook te regenen om niet op te houden. Onder een afdak kwam ik een ouderen man tegen die me vertelde dat er onderweg nog wat overdekte banken waren en dat er in het volgende dorp ook hotels, … waren. En die hotels klonken zeer aanlokkelijk (en dat moet kunnen ook) want een tent in de regen opzetten is niet heel leuk.

Maar dan vond ik een gigantisch toffe schuilhut op de OpenStreetMap kaarten van mijn fietscomputer en voila … nu zit ik hier … droog en overdekt te koken en sebiet leg ik mijn matje en ga ik hier overnachten. Wat een luxe, want ik denk niet dat het vandaag nog stopt met regenen. Het enige nadeel is dat de internetverbinding hier nogal slecht is, maar voorts heb ik alles wat ik wil, zelfs 2 warme pintjes die ik even in de regen heb gelegd om af te koelen.

Misschien kreeg ik deze avond niet het weer dat ik verdiende, maar ik kreeg wel de schuilhut die ik verdiende.

juni 15th, 2018|Categories: Travel|Tags: , |3 Comments

Dag 1 naar Keulen

Afstand 108km – Hoogtemeters 643 – Overnachting Camping fraiture

Mobiel op de telefoon een verslag schrijven, niet gemakkelijk … ik hoop dat alles een beetje deftig verschijnt.

Vic vroeg me vanmorgen meteen of ik toch niet thuis ging blijven want hij zou me missen. Ik ben zo content dat ze nog op de leeftijd zijn dat ze me missen.

Ik was nog maar 2 minuten vertrokken of ik had ik al smeer op mijn handen, Vic zijn ketting lag eraf (ik reed eerst de kinders mee naar school) … dat begon dus al goed.

De route was redelijk geslaagd, de LF2 tot Leuven, dan de fietssnelweg Leuven Tienen, daarna nog ravel 127 (een oude spoorweg) en daarna begonnen de heuvels.

Al moet ik zeggen dat de baan niet altijd even comfortabel reed (kasseien, holle wegen, …)

En die fietssnelweg was volgens mij bijlange nog niet af. Ik zie op onderstaande foto nog geen speedpedelec rijden.

Maar er waren ook zeer aangename wegen.

Eten deed ik in Racour, het begin van Wallonië en het was ook sinds dan dat ik me echt op reis voelde. Leuven en omstreken voelde misschien nog te bekend.
Ik had me trouwens voorgenomen dat ik elke 20-25 km iets zou eten, Bjeurn is normaal degene die merkt dat ik honger heb voordat het kwaad geschied is … ik ben immers nogal gevoelig aan energiedips, zelfs op mijn traject van het werk naar huis rijd ik me dikwijls volledig leeg. Mijn plan is niet volledig gelukt waardoor ik op 2km van de camping nog efkes moest gaan zitten voor mijn 2 laatste sandwiches (ik heb er 10 op) maar enfin, het voornemen moet ik bebouden.

Tot in Huy viel de route relatief mee, maar daar moest ik uit de Maasvallei geraken, ik weet waarom ze dat de muur van Huy noemen, 19% is veel, zeker met een te grote fiets met ambetante pedalen (Bjeurn heeft langs 1 kant klikpedalen en langs de ander kant gewone pedalen). Dat was zweten en 1 keer afstappen.
Mijn garmin liet me ook in de steek, ik geloof dat hij wel 9 keer gecrashed is.

Uiteindelijk ben ik tot een camping gereden, waar ik mijn ienimienietentje voor t eerst opzette, content dat ik maar alleen ben want volgens mij zijn onze matjes te groot om er 2 in de tent te krijgen, nu weet ik waarom veel matjes zo smal zijn aan de voeten.

Op de camping werd ik uitgenodigd op een BBQ, en vermits men me geleerd heeft nooit neen te zeggen ben ik hier met plezier op ingegaan.

De mensen hier op de camping zijn “voyageurs” in het Nederlands woonwagenbewoners. Zij legden me het uit als zigeuners die niet stelen, ze zijn trouwens ook niet Roma maar gewoon Belgen.

Zo zijn ze met enkele gezinnen die samen rondtrekken, wel steeds in dezelfde regio want de kinderen gaan naar school … al gingen ze vandaag niet want de auto is stuk.

Enfin, het was een gezellige avond maar nu lig ik in mijn tent en er is serieuze ruzie onder de voyageurs ontstaan, en ik durf niet naar het toilet tot het terug kalm is.

Altijd een avontuur fietstrekken, elke dag is een verrassing en zeker vandaag.

Enfin … einde verslag en rust op de camping, zelfs bij de koeien.

Update: ik durfde gaan plassen en ik zag glimwormpjes, dat is al super lang geleden dat ik die nog eens zag.

juni 13th, 2018|Categories: Travel|Tags: |11 Comments

De paklijst voor Keulen

Ik heb er veel genoegen in gehad om mijn paklijst voor Keulen op punt te stellen, mijn doel was om zo weinig mogelijk mee te nemen en met 5 fietstassen toe te komen (stuurtas, 2 tassen op het voorwiel en 2 tassen op het achterwiel), jammer genoeg ben ik in dit opzet niet geslaagd en heb ik nog een extra tas op mijn 2 achterste fietstassen moeten plaatsen. Hoofdzakelijk door het picknickdeken dat ik persé wou meenemen, het extra water (want ik heb maar 1 drinkbushouder op de fiets) en de tent die ook niet de meest compacte is, maar ook niet de meest dure.  Enfin … het zou misschien wel net gelukt zijn in het eerste opzet, maar reizen met overvolle fietstassen is ook niet zo ideaal, want als je dan eens naar de winkel gaat is het echt zoeken naar plaats om die inkopen op te bergen.

Iets wat ik ook standaard doe is het wegen van al mijn spullen, ik vind het altijd plezant om te weten met hoeveel gewicht ik op trot ben. 

Fiets: 19,8km
Stuurtas: 1,8kg
Voortassen: 6,6km (eten en kookgerief)
Achtertassen: 10,8kg (kleding, ontspanning, fietsherstelgerief, tent en slaapgerief)
Fietszak bovenop: 4kg (extra waterfles 1,5l, picknickdeken, jas en vestje)

Al ben ik ook altijd wat teleurgesteld omdat het gewicht 23,2kg aan bagage zo veel lijkt … ik zal nog wat moeten oefenen vooralleer ik een echte lightpacker ben.

Enfin … hieronder staat mijn complete paklijst, misschien is iemand er iets mee en anders ik wel als deze trip voor herhaling vatbaar is.

Fiets

Kookgerief

  • Compact kooktoestel + campinggaz* – Brander Campinggaz
  • Aansteker
  • Gamel* – kookset 1persoon 1 l1ter
  • Zakmes (inclusief pincet, schaartje en kurkentrekker)
  • Spork
  • Koffiezet 1 persoon met tasje
  • Picknickdeken – plaid
  • Sponsje
  • Handdoek
  • Enkele zip-lock zakjes voor etensresten

Voeding

  • 2 vriesdroogmaaltijden* – vriesdroogmaaltijd
  • Fles water 1,5l
  • Gemalen koffie
  • Lunchpakket dag 1: sandwiches met spek met eieren
  • Ontbijt: melkbrikjes (200ml) + muesli
  • Eten voor tijdens de volgende dagen: soldatenkoeken/ hardgekookte eieren/ blikje sardines en makreel/ yoghurt/ fruit/ gedroogde vijgen/ Aïki noodles/ wraps/ confituur/ ….
  • Plastiek zakjes voor afval

Slaapgerief

Toiletgerief

  • WCpapier
  • Kleine flesjes en doosjes voor shampoo, deo, tandpasta, maïzena … – Travel bottles
  • Shampoo (de shampoo doet ook dienst als zeep en ev. als wasmiddel moest het nodig zijn, voor deze reis ga ik niet low poo vermits ik geen zin heb om een blok zeep en azijn mee te nemen en vermits ik te lui was om uit te zoeken welke commerciële shampoo’s low poo zijn. Ik heb gewoon gekozen voor een shampoo zonder siliconen zodat ik eens thuis terug van low poo kan doen)
  • Maizena + borstel (ik zweer bij maïzena als droogshampoo)
  • Tandenborstel
  • Tandpasta
  • Nivea
  • Deo (zelfgemaakt)
  • Compacte haarborstel
  • Haarrekker + haarspeld
  • Washandje
  • Handdoek – Microvezel handdoek
  • Vochtige doekjes (komt altijd van pas op een fietsreis, wist je trouwens dat er niets zo goed is om kettingsmeer van je handen te krijgen als vochtige doekjes)

EHBO

  • Dafalgan
  • Pleisters
  • Compressen die niet in de wonde plakken
  • Ontsmettingsmiddel
  • Rekverbandje

Stuurtas

  • Zonnecrème
  • Geld + bankkaarten
  • Identiteitskaart
  • Schriftje om in te schrijven
  • Balpen en potlood
  • Zonnebril
  • Jeugdherbergenpas
  • Europese ziekteverzekeringskaart (niet op tijd aangekomen, dus niet mee)
  • Gele klevers mutualiteit
  • Kaartje met de volledige route + hoogteprofiel (om te tonen aan nieuwsgierigen)

Elektronica

  • GSM + lader
  • Fietscomputer + lader (Open Street Map kaarten via velomap.org ingeladen) – Garmin Edge Touring Plus
  • Oplaadstekker met meerdere USPpoorten
  • 2 microUSBkabels
  • 1 miniUSB kabels
  • 1 Powerbank
  • Zonnepanelen – Anker – PowerPort 21W 2-Port USB (bij slecht weer zou ik deze hebben ingeruild tegen een extra powerbank)
  • Hoofdtelefoon
  • Tripod – Gorillapod magnetic met daarop de gsmhouder van onze oude selfiestick gedraaid

Ontspanning

  • Ereader vol chicklit – Kobo Aura
  • Harmonica + partituren
  • Kaars

Kleding

  • Fietsrokje
  • Slipjes
  • BH
  • Jeansbroek
  • 3 t-shirts
  • Merino t-shirt lange mouwen* – Decathlon maar uit het gamma
  • Pulleke
  • Regenjas* – Decathlon Forclaz 900 hardshell (uit het gamma)
  • Slippers
  • Sportschoenen
  • 3 paar sokken
  • Compressiezak – Compressiehoes 15 l (vooral om mijn kleren droog te houden bij slecht weer)

Varia

  • 6 Wasspelden
  • Veiligheidsspelden
  • Enkele elastiekjes
  • Stukje touw (dat ik rond mijn arm draag)
  • Gelukspopjes (altijd leuk om te geven als aandenken aan mensen die je onderweg ontmoet)

Reclame-alert: Veel van mijn spullen zijn van Decathlon, sommige dingen zijn (ooit) gekregen … voor onze Tour d’Europe hebben we immers wat materiaal gekregen en onlangs kreeg ik 2 vriesdroogmaaltijden en een kooksetje op de decathlon trekking days. De spullen met een * gemarkeerd zijn gekregen en al de rest heb ik zelf gekocht.

De links zijn GEEN affiliate links, dus ik verdien niets extra als je erop klikt of via deze link besteld (dat zou ik trouwens ook niet doen want ik heb meestal gelinkt naar de leverancierswebsite en daar zijn de meeste spullen ook duurder)

juni 12th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , |14 Comments

Annelyse gaat solo

Woensdag is het eindelijk zover, dan vertrek ik op mijn eerste solofietstocht !!! Het plan is om van Elewijt (thuis) tot Keulen te fietsen, waar ik opgewacht wordt door man en kinderen om nog even te citytrippen en te overnachten op een camping alvorens we samen met de auto terug naar huis rijden.

Ik krijg de meest uiteenlopende reacties op mijn plan, van “Waarom zou je dat nu willen?” (omdat ik van uitdagingen hou), “wat als het regent?” (we zijn niet van suiker), “heb je geen schrik zo alleen als vrouw?” (ik ben niet van het schrikachtige type) tot “Wauw, daar zou ik goud voor geven om dat te kunnen doen!”.

Maar enfin … even duiden wat me drijft en hoe ik het ga doen.

Solo

Toen we verleden jaar op onze Tour d’Europe waren zagen we vele solitaire fietsers en dat waren zowel mannen als vrouwen. Ik vond dat wel stoer en ik heb me dikwijls afgevraagd, zou ik dat wel kunnen en zou ik dat ook plezant vinden?

Binnenkort weet ik daarop dus het antwoord.

Ik vind het sowieso spannend, want alleen is toch anders dan  met twee en er zijn veel vragen die door mijn hoofd spoken.
Wat als ik een kettingbreuk krijg? Ik heb dat wel al eens hersteld maar toen stond Bjeurn me bij met raad. Ga ik wel goed kunnen slapen als ik zou wildkamperen? Normaalgezien vertrouw ik op Bjeurn om me te beschermen, maar deze zal nu dus niet naast mij liggen. Ga ik het wel plezant vinden om alleen te fietsen en te kamperen? Of is dat zoals koken voor 1 persoon … eigenlijk niet de moeite.

Enfin, ik heb al wel goesting om even de loner uit te hangen, met niemand rekening te moeten houden en te eten wat ik wil.

Keulen

Voor de keuze Keulen zijn 3 redenen.
Ten eerste ben ik er nog nooit geweest, op culinair vlak ben ik niet zo experimenteel, maar als ik reis kies ik liever voor plekken die me nog niet bekend zijn. Ten tweede lag het in de straal van 3 à 4 dagen fietsen vanaf thuis. En ten derde is er een goede treinverbinding tussen Brussel en Keulen. Al komen Bjeurn en de kinderen me uiteindelijk ophalen vermits die treinverbindingen vooral goed zijn voor mensen zonder fiets. In de internationale treinen is een fiets niet toegelaten en in de thalys zou ik mijn fiets moeten inpakken en de wielen demonteren, maar dat is dan weer een pak moeilijker dan je fiets gewoon het treinstel binnenrollen, dus dat zag ik niet echt zitten. Ik had uiteindelijk wel kunnen uitpluizen hoe ik via de regionale treinen thuis zou geraken, maar het is natuurlijk nog plezanter om er nog een nacht Keulen samen met Bjeurn en de kinderen aan te plakken.

Eten en Slapen

Slaapplaatsen heb ik niet voorzien, ik heb wel een nieuwe tent gekocht. Ik zie wel wat me overkomt, campings, wildkamperen, logeren bij locals die ik onderweg tegenkom, gebruik maken van Warm Showers (een sociaal netwerk voor fietsers), …. Het zijn allemaal mogelijkheden.
Kookgerief neem ik ook sowieso mee en het is de bedoeling om dat te gebruiken, al neem ik ook mijn bankkaart mee … alles kan en alles mag, zo hoort dat op een fietsreis en zeker op een solofietsreis.

De Route

Ik had mijn route al volledig uitgestippeld, ik zou tot in Nijmegen fietsen en dan inpikken op de Eurovelo 15 tot in Keulen. Ik fiets immers graag in Nederland, alleen al voor de fietsvoorzieningen is dat al een zalig land. Maar ineens kreeg ik in mijn hoofd dat ik via de Hoge Venen wou rijden en ook nog een stuk van de Vennbahn wou meepikken, de route werd dus volledig omgegooid, zo staan er nu 285 km en 1900 hoogtemeters op het programma.
Meestal is Bjeurn bij ons de routeplanner, maar nu was dat gedeelte van de voorbereiding dus ook voor mij, ik liet GPSies, waar Bjeurn altijd zijn routes in maakt, voor wat het was en ik maakte mijn route via afstandmeten.nl, dat ik iets gebruiksvriendelijker vind.
Ik ben héél benieuwd hoe ik de route ga ervaren, vermits ik voornamelijk via fietsroutes en knooppunten fiets veronderstel ik dat dat de route wel ok zal zijn, maar ik vrees wel de hoogtemeters wat en ik vraag me ook of ik gemakkelijk een plek zal vinden om te wildkamperen.

Mijn fiets

Hoewel ik zo goed als dagelijks fiets heb ik geen geschikte fiets om deze tocht aan te vangen. Ik heb mijn oude fiets met spijt doorgegeven aan Liv en ik rijd nu op een zware stadsfiets met 6 versnellingen en alles op de naaf (grootste miskoop ooit), met die fiets geraak ik sowieso de bergen niet op en als ik platte band zou hebben krijg ik niet eens mijn achterwiel eruit vermits alles op de naaf zit. Het was voor mij geen optie om hiermee tot aan het hoogste punt in België te rijden, dus heb ik Bjeurn zijn fiets geclaimd. Deze is feitelijk wel te groot voor mij, maar hij fietst wel een pak beter dan de mijne, merkte ik toen ik tijdens een proefrit naar het werk alle elektrische fietsen voorbij stak. Dat gebeurt me normaalgezien nooit.
Enfin, mijn fiets is dus gekozen en ondertussen heb ik ook beslist dat ik een nieuwe fiets verdien !!!
Maar ondertussen heb ik mijn fietszakken al mooi afgesteld op Bjeurn zijn fiets en dat komt volledig goed.

Voila, spannende vooruitzichten en ik zie er enorm naar uit !!!

juni 11th, 2018|Categories: Travel|Tags: , , |33 Comments

Random Snippets #23

  • Ik heb Netflix lang afgehouden, maar tegenwoordig kijken de kinderen graag eens naar een film op een weekendavond. Vermits het aanbod films op Telenet is zeer beperkt en duur is redeneerden we dat het voordeliger was om met 3 andere gezinnen een Netflixabonnement te delen. Ondertussen blijkt waar ik al voor vreesde, dat ik een enorme bingewatcher ben, zo passeerden de volledige series van Girlboss (niet bijzonder), The End of The f***ing world (een kei goed verhaal destructieve getroubleerde jongeren) en You Me Her (ongeloofwaardig verhaal over een polyamoureus trio), ook op vrt.nu is er héél wat te zien, zo was er “Big Little Lies” (aanrader, maar jammer genoeg niet meer te bekijken) en ben ik nu enorm verknocht aan “The Handmaid’s Tale” (een distopisch verhaal over draagmoederslavernij in een onvruchtbare toekomst)
    Je zou je afvragen waarom we nog kabeltv betalen, ik zou dat eens moeten vragen aan mijn huisgenoten, in tussentijd ben ik blij dat ik ook Grey’s Anatomy nog kan volgen.
  • Na lang twijfelen heb ik me dan toch ingeschreven voor de marathon van Eindhoven. Ik heb lang getwijfeld, want ik zou graag mijn record eens wat scherper zetten en ik vrees dat het er tegen dan echt niet zal in zitten. Ik kreeg veel de opmerking “Awel dan loop je nu gewoon die marathon en geniet daarvan en dan loop je erna nog wel eens dat record”. Ik vond die opmerking niet helemaal terecht want een marathon loop je niet zomaar eens tussendoor om te genieten, dat doe je met een 10km loop, maar een marathon lopen is mentaal toch wel zwaar en 2 marathons op een jaar vind ik feitelijk te veel. Ik had er bij het inschrijven trouwens ook geen rekening mee gehouden dat het trainingsschema start in juli en volop bezig is in augustus en dat ik eigenlijk niet graag loop als het warm is. Maar enfin … we zullen zien, ik ga de marathon van Eindhoven lopen om te genieten … en ik begin er alvast aan met een beginnende scheenbeenvliesontsteking en een gigantische loopdip omwille van het warme weer
  • 2 babies zijn afgelopen maand geboren bij mijn zus en broer, waarvan ééntje mijn metekind. Ik heb echter nog geen van beide babies al kunnen vasthouden omdat ik al bijna een maand verkouden ben en schrik heb om hen aan te steken.
  •  We hebben een héél tof oudscoutsweekend achter de rug, op een super locatie (ter Berg in Merelbeke) en met activiteit “raften op de leien van Gent”. Ik moet er waarschijnlijk niet bijvertellen dat dat raften niet héél spectaculair was, feitelijk kwam het er gewoon op neer dat we in 2 rubberbootjes rondvaarden in de Gentse binnenstad. Zoiets moet je boeiend maken, dachten mijn medematrozen waarschijnlijk. Het begon met 10 punten voor elke toeristenboot waar we tegen konden botsen en het eindigde met iemand die het ventiel had gevonden om de lucht uit het bootje te laten ontsnappen. Ik was echt content dat onze tocht geen 5 minuten langer duurde.
  • De dag dat ik dit typ is het vaderdag, een dag om te koesteren, niets is immers zo schattig als kinderen die staan te popelen om ontbijt op bed te brengen en om hun kado te kunnen afgeven. Voor moeder- en vaderdag bestellen we trouwens altijd ook een dag zonder ruzie, een moeilijke opdracht voor kinderen die niet anders doen dan elkaar in de haren vliegen, elke dag geef ik ze wel een contactverbod waar ze zich dat weer niet aan houden. Het zou zoveel gemakkelijker zijn als ze elkaar zouden negeren in plaats van elkaar af te motten. Maar enfin … vandaag klikt het wonderwel tussen mijn kinderen. Koesteren dat unicum !!!
  • Vic heeft ontdekt dat als je zingt of praat vlak voor de ventilator, dat je dan een grappig stemmeke krijgt … dit was dan ook zijn voormiddagactiviteit.
  • Op het moment dat ik dit typ houdt de man met zijn brouwersploeg een café voor ons huis, waar ze hun minnaresbier schenken … ik verwacht me aan een leuke namiddag.

Snippets zijn korte stukjes, snippers.
De Random Snippets zijn een verzameling van nutteloze weetjes en gedachtekronkels die ik nog even levend wil houden voordat ze samen met de rest verzinken in de vergeetput der vergankelijkheid.

juni 10th, 2018|Categories: Lifestyle, Travel|Tags: , , |8 Comments

10 000 stappen per dag

Operatie terug in de broek

Een nieuw project op tijd en stond, dat is wat ik nodig heb !!! “Operatie terug in de broek” is tot nu toe nog niet zo succesvol geweest, hoewel ik al enkele veranderingen in mijn eetpatroon heb gebracht, elke middag eet ik een slaatje, ik eet meer fruit en we eten ook beduidend meer soep thuis, dat is al goed dus. Maar dit is ook een periode waarin de feesten en etentjes elkaar opvolgen, feestjes en etentjes zijn bij regel niet gezond en ik ben jammer genoeg ook geen gematigd persoon.

Ik heb me echter voorgenomen om te stoppen met mezelf van alles te verbieden zoals snoep, alcohol, ongezond eten …. dat werkt toch niet !!!
In plaats daarvan ga ik eens eerder werken met verplichtingen en voornemens, misschien ben ik wel beter in het “doen” als in het “niet doen”!!!

Zo zijn er dus de gezonde gewoontjes zoals voldoende water drinken (check), meer groenten (check) en zo is er deze maand ook een ander projectje bijgekomen.

Ik geloof niet dat bewegen doet afvallen, elk pondje gaat door het mondje en zelfs in intensieve marathontraining ging het afvallen niet vanzelf en moest ik serieus op mijn eten letten om op marathongewicht te komen, maar ik geloof wel dat letten op je eten gecombineerd met meer bewegen het ideale is.

10 000 stappen per dag … en dat 30 dagen lang

En zo tracht ik nu op 30 dagen op rij aan 10 000 stappen te komen. Ik heb een zittend beroep (en een stappenteller die strenger is dan mijn vorige) dus het is niet gemakkelijk om aan 10 000 stappen te komen op dagen waarop ik niet loop, creativiteit is dus de boodschap. Zo leg ik afstanden onder 2km waarvoor ik anders de fiets zou nemen nu soms te voet af, zo wandel ik soms een eindje onder mijn middagpauze en de avondwandelingen zijn ook terug geïntroduceerd. Het moeilijkste zijn feitelijk de dagen met een volle agenda, dan moet je echt zien dat je gedurende de dag al voldoende beweegt, zo had ik overlaatst een etentje op restaurant na een werkdag, veel vrije tijd blijft er dan niet over. Op die dag heb ik echt overdag al bewust wat meer gestapt en ben ik ’s avonds te voet naar het restaurant gewandeld.

De dag dat ik besliste om dit projectje te doen ben ik trouwens ook creatief moeten zijn, ik zat immers om 23u30 in de zetel en ik wou feitelijk net gaan slapen toen ik me bedacht dat het wel zonde was dat ik al een reeks van enkele dagen aan 10 000 stappen had neergezet en dat ik vandaag maar aan 5000 stappen was gekomen. En ineens besliste ik om nog niet in mijn bed te kruipen en vlug even een wandeling van 5000 stappen te maken, maar 5000 stappen zet je niet zomaar op een half uurtje en toen ik nog 9 minuten had voor 3000 stappen draaide ik mijn stappenteller een uurtje terug om zo toch nog mijn statistieken in orde te krijgen. Freak, ik weet het, maar de cijfers moeten kloppen. Onderweg kwam ik trouwens ook nog Bjeurn tegen die naar huis fietste … shit, het was niet de bedoeling dat mijn man getuige zou zijn van deze nachtwandeling, niemand feitelijk … zijn reactie was echter een niet-verbaasde “Ah, nog voor je stappen aan het gaan?”

Ondertussen zit ik al aan 16 dagen op rij en mijn kinderen vervloeken het project al, want zij worden dikwijls gedwongen om met mij een wandeling te maken, kwestie van ze eens uit de zetel te krijgen waar Liv het liefst in hangt met een boek en Vic op de tablet filmpjes van Enzo Knol ligt te bekijken.

Zo moesten we zaterdag het meetpunt van de Curieuzeneuzen gaan terugbrengen en ik had het lumineuze idee om een deel per fiets te doen, de fietsen dan ergens te parkeren en dan te voet verder te gaan. Ik had immers onlangs bij het lopen een leuk weggetje gevonden dat ik met hen wou delen. Vic had er al meteen geen goesting in en dat werd er niet beter op toen we aan het bewuste weggetje kwamen, het stond immers volledig onder water en we waren feitelijk al te ver gevorderd om terug te keren. Eigenlijk had ik het moeten weten, het weggetje was immers onderdeel van het Vriezenbroek en ‘een broek’ is blijkbaar een laag stuk land dat regelmatig overstroomt.

En zo moesten we waden door plassen van wel 25cm diep op sommige plaatsen, mijn ballerina’s waren daar niet de meest geschikte schoenen voor en Bjeurn zijn sportschoenen trouwens ook niet. De kinderen hadden meer chance met hun stapsandalen en Liv was helemaal in haar nopjes, maar Vic kon er de humor helemaal niet van inzien.

En zo vind ik mijn project geweldig en hoop ik op nog meer leuke momenten en verrassende plekjes, mijn kinderen worden echter al zenuwachtig als ze me op mijn stappenteller zien kijken.

Mijn stappenteller heeft me trouwens vandaag goed liggen gehad, ik zat tegen de middag aan een dikke 3000 stappen en ineens herstartte hij en had ik nog maar 2000 stappen, hopelijk lapt hij me dat soort zaken niet al te veel meer!!!

mei 28th, 2018|Categories: Lifestyle|Tags: , , |4 Comments

Waarom je moet overwegen om je in te enten tegen tekenencefalitis

Toen we verleden jaar in Scandinavië waren, merkten we dat ze daar niet veel schrik hadden voor de Lyme die je kan krijgen door een tekenbeet. Iemand die we ontmoetten zei ons dat het ergste wat kon gebeuren was, dat je verlammingsverschijnselen kreeg, maar dat deze verlamming ook weer verdween na een antibioticakuur.

Er was een andere reden waarom de teken daar meer gevreesd werden, en dat was omwille van het gevaar voor besmetting met tekenencefalitis (Tick-borne encephalitis’ of TBE). In Centraal en Noord-Europa, nl. Oostenrijk, Zwitserland, Zuid-Duitsland, Hongarije, Tsjechië, Slowakije, Polen, ex-Joegoslavië, ex-USSR, Bulgarije, Roemenië, Scandinavië, Baltische landen enz., zijn er immers veel teken besmet met dit virus dat hersen(vlies)ontsteking kan veroorzaken.

In tegenstelling tot Lyme, dat pas wordt overgedragen als de teek 12-24u op een lichaam zit, kan de tekenencefalitis meteen worden overgedragen, op tijd en stond controleren is dus geen oplossing want eens de teek zich heeft vastgeprikt is het te laat, maar gelukkig is er wel een vaccin en vaccineren wordt dan ook aangeraden als je in deze gebieden de natuur in trekt.

Jammer genoeg is dit vaccin ook relatief duur, nl. €39,73 per inspuiting. Reken maar uit als je weet dat de basisvaccinatie bestaat uit 3 inspuitingen die je op een tijdsspanne van een jaar krijgt. Na deze basisvaccinatie volgt er na 3 jaar nog een herhalingsinenting en nadien wordt dit elke 5-10 jaar herhaald (onderzoek heeft nog niet uitgewezen wat de ideale herhalingsfrequentie is).

De prijs van het vaccin deed me twijfelen of wij ons zouden laten inenten voor onze reis naar Slovenië, voor ons gezin zou dit immers bijna op €500 komen. Maar hoe meer ik me informeerde en hoe meer ik er met andere mensen over praatte, des te meer ik ervan overtuigd was dat we dit toch maar moesten doen.
Sommige lezers herinneren zich wel dat toen we verleden jaar in Zweden waren dat we een medisch probleem hadden met Liv die ineens scheel keek, achteraf was dat een storm in een glas water maar toen dachten de dokters meteen aan een tekenbeet.
Die onzekerheid wil ik nu niet meer, ik wil me niet meer elke keer als we op reis gaan, moeten afvragen of het niet verstandiger zou zijn om het vaccin te zetten , ik wil me geen zorgen maken elke keer ik op reis door hoog gras loop en ik wil me ook niet bij elke tekenbeet moeten afvragen of het een besmet exemplaar was.

Overgaan tot inenten dan maar … de spuiten zitten momenteel in onze frigo en onze afspraak bij de dokter is gepland. Het zal ook iets minder duur zijn als we initieel dachten omdat de CM tot €25 per jaar terugbetaalt bij reisvaccins voor jongeren (hiermee krijgen we dan al €100 terug) en ook de dokteres deed ons geld besparen, ze vertelde ons dat een jongerenspuit (die ongeveer even duur is als een volwassenenspuit) eigenlijk gewoon de helft vloeistof bevat van de volwassenenspuit. Ze stelde dus voor om 3 volwassenenspuiten te bestellen, waarvan er dan eentje verdeeld wordt onder de kinderen. Hoera voor een praktische dokteres die ons €120 laat uitsparen !!! En ook hoera voor een zomer zonder zorgen, alvast toch op gebied van teken !!!

Links

mei 27th, 2018|Categories: Travel|Tags: , |9 Comments