Hop naar de 1000 km in 2012
Voetafdruk verminderen met de fiets
|
Door Annelyse, April 10th, 2012 Al een hele tijd af, ondertussen al bijna versleten … de naailesbroek.
Zeer trots ben ik erop, gigantisch veel werkuren zijn erin gekropen en ik ben niet zeker dat ik me er opnieuw aan zou wagen. Maar ondertussen is deze ‘burda 7/2007 (nr108)’ één van mijn favoriete broeken geworden.
Het is gemaakt uit een subtiel glinsterend jeansstofke met wat rek. Gekocht in de enige* stoffenwinkel in Mechelen.
Een broek met sierstiksels (die me toch wel frustratie en stress veroorzaakten), gulp met rits, 3 knopen, … maw met alles erop en eraan ….
Een broek met handige zakken … wel 4 !!! (ah ja, want ik weiger nog iets te maken zonder zakken … zo handig)
Maar de achterzakken hebben een nog belangrijkere functie dan als opbergruimte, ze slanken de poep af 
* Binnenkort misschien goed nieuws, een vriendin van de naailes zou graag een nieuwe stoffenwinkel in Mechelen openen, wie haar daarbij wil helpen mag altijd deze enquête invullen … bedankt
Door Annelyse, April 9th, 2012 Op pinkstermaandag is ‘t in ‘t dorp de jaarlijkse loop. Dit jaar zullen Bjeurn en ik niet meelopen (wegens de 20km van Brussel de dag voordien), maar dat geeft ons wel de kans om met onze kinders (of althans toch de oudste) de kinderloop mee te doen … maar niet zonder voorbereiding.
Deze voorbereiding deden we op de Finse Piste met fitometer.
Liv aka mademoiselle snel verveeld, fel, impulsief, hevig en alles-of-niets…. is volgens mij echter geen duursporter …
Toch deed ze het al-bij-al niet zo slecht, met een sprint van oefening naar oefening.
De zoon -gefrustreerd doordat hij altijd trager is dan zijn zus- vond het echter NIET LEUK. Maar ik denk dat het gezicht wel boekdelen spreekt.
En ik maakte mezelf vandaag niet moe … iedereen op zijn beurt en vandaag waren het de kinders die werden afgebeuld.
Door Annelyse, April 8th, 2012 Tradities zijn er om in ere te houden. Zo is Pasen
Lekker eten
Een gigantisch ei, dat tijdens het dessert met de 7 neefjes en nichtjes wordt stukgeklopt.
Amen
Door Annelyse, April 7th, 2012 Een nieuwe maandelijkse rubriek, de sportupdate
(ik voorspel dat deze blijft bestaan zolang ik het gevoel heb, dat ik goed bezig ben en zal waarschijnlijk aan een stille dood sterven in een sportdip)
Ik moet mezelf terug motiveren om wat meer met de fiets naar ‘t werk te gaan, want da’s momenteel echt gene vette. Op dit vlak ben ik echt niet trots op mezelf.
Gelukkig compenseer ik dat momenteel met het lopen. Ik heb nog nooit meer dan 100km op een maand gelopen peins ik, en nu knal … een goei pak erbovenop. Ik moet de heidejoggers daarvoor dankbaar zijn, want zonder hen zou het lopen niet zo plezant zijn en zou deze monsterkilometerstand nooit behaald zijn door mezelve.
Prestaties in maart
loopkilometers: 139 km
fietskilometers: 202km
dat brengt het totaal van 2012 op
loopkilometers: 277 km
fietskilometers: 461 km
Het doel voor 2012 is trouwens een totaal aantal loopkilometers van 1000km en een hogere fietsfrequentie woon-werkverkeer dan in 2011 (61%).
Door Annelyse, April 6th, 2012 Nu instagram ook voor android beschikbaar is, moest ik het toch ook eens uittesten.
Ik ben nog niet helemaal mee met de hype, maar dat was ik van facebook bij aanvang ook niet. We testen dus even uit.
Ondertussen staan -normaalgezien- ergens aan de rechterkant mijn recentste instagramfoto’s.
En ondertussen wil ik jullie deze ook niet onthouden.
Het leven zoals het is,
- pannenkoeken bakken in gezelschap van de kinders
- in pyjama (en half verkleed)
- met waterpistool
- onder de gedroogde worsten
- met één van de laatste ballonnen (de bus helium is terug naar de winkel, na een week te wonen in een ballonnenhuis zal ik onze ballonnen missen, want zoals een vriendin gisteren zei :”Dat blijft tof” … jammer genoeg wordt helium schaars),
- in de keuken (nog niet geschilderd en nog geen afdekplaatjes op de stopcontacten).
Het leven zoals het is … niet glamoureus, maar wel oh-zo tof
Door Annelyse, April 6th, 2012 Dag 37 is weer overtijd.
Gisteren geen tijd om te bloggen, want toen organiseerde ik een Mamzel avond, ik inviteerde wat vriendinnen van de scouts, van de loop, van ‘t stikmachien, van de familie, … kortom ‘t was een allegaartje bijeen. Tof wel, echt tof.
Met tien waren we, en als gastvrouw vond ik dat net perfect, meer moest het zeker niet zijn want zo’n goede gastvrouw ben ik feitelijk ook niet.
Ik kocht dit voor in de kadotjeskast
En deze appel, ooit gespot bij haar, waarin ik mijn keukenafval in zal stockeren. Zo heb ik binnen 3 weken een schoon gadget in mijn keuken ipv een lelijk open bakje met GFT.
Ten slotte nog de keypete in mannelijke en vrouwelijke versie. Weliswaar nadat ik geverifieerd had, dat Keypete ook mijn zware sleutelbos de baas kon.
Deze ongelovige dame was zwaar onder de indruk van keypete.
Nu hoop ik ook dat we hem effectief zullen gebruiken en zoektochten naar sleutelbossen verleden tijd zullen zijn. (wat maak ik mezelf toch wijs)
En als gastvrouw krijg je natuurlijk ook iets, en dat werd deze shopper. Deze lijkt me feitelijk ideaal voor mee te nemen naar de naailes.
Voila sè, ooit organiseerde ik een tupperware-avond, 8 jaar later de Mamzelavond en nu heb ik er weer voor 8 jaar genoeg van
Door Annelyse, April 4th, 2012 Ik ben begonnen met het lezen van jullie aanraders. Allen staan op mijn goodread ‘to-read’ lijst en in de bib loop ik deze alfabetisch af en kijk welke boeken beschikbaar zijn.
Onze bib is ‘een klein dorpsbibliotheekje, dus het aanbod is beperkt. Maar vermits de bib zo klein is, zo weinig open en zo weinig klanten zijn de boeken die ze dan wel hebben ook praktisch altijd beschikbaar. Zeer handig.
In 2 dagen las ik dit boek uit, en 2 nachten droomde ik ervan.
Een hele tijd, bleef dit boek sluimeren in mijn gedachten … en dat doet een goed boek, het blijft bij !!!
Nochtans, bij aanvang geraakte ik niet direct in het verhaal. Dit boek wordt verteld door een 5 jarige, en dat is even wennen. Maar aangezien ik thuis zelf een bijna 5 jarige heb kwam veel van Jack’s gedachtengang me wel héél bekend voor. Ik vind Jack geweldig!!!
Dit boek vind ik ongelooflijk goed. Het verhaal lijkt vergezocht, maar jammer genoeg gebeuren zulke dingen in werkelijkheid ook soms.
Gruwelijk, doch nooit expliciet.
Aanrader, doch niet voor al te gevoelige zielen.
Door Annelyse, April 4th, 2012 
Ik ben zelf een automobilist het grootste deel van mijn afgelegde kilometers, maar sinds ik (al dan niet even) regelmatig mijn fiets gebruik erger ik me soms toch wel aan het fenomeen ‘koning auto’.
Zoals in
- op autowegen wordt gestrooid, maar op fiets- en voetpaden niet (of amper)
- schandalige en gevaarlijke toestanden op mijn weg naar ‘t werk
- zoals geen fietspadmarkering meer nadat de asfalt van een gevaarlijk kruispunt een volledig nieuwe laag gekregen heeft (dat zijn ze al een half jaar vergeten, ondertussen hebben ze wel al de plakaat ‘opgepast geen wegmarkering’ verwijderd)
- 2 keer verplicht oversteken op een afstand van 100m op een grote baan vol vrachtverkeer, …. (niet altijd even veilig met een slaapkop)
- fietsers een omtoer laten doen om een baan over/onder te steken, … terwijl de auto’s gewoon rechtdoor mogen blijven rijden.
Waar ik me ook zeer aan erger is aan de intolerantie op de baan tov de fietsers.
Zo rijdt een vriendin van me, en mama van 3 kinderen, héél het dorp rond met de fietskar. Moedig, zou je denken, dat ze zich met 3 kinders toch nog al fietsend verplaatst.
Tof ook, want in de schoolstraat is ‘t autoverkeer sowieso al een probleem. De baan is éénrichting, vreselijk smal en staat dan nog eens over een lengte van 1km volledig -al dan niet fout- volgeparkeerd. ‘t is een echte ramp, en gevaarlijk voor onze kinders, want ik hou elke keer mijn hart vast, en hoop dat ze niet vallen terwijl een auto hen rakelings passeert.
In elk geval, op een dag fietst de vriendin door de straat, en een auto achter haar claxonneert omdat ze teveel plek inneemt met haar fietskar op de baan. Ze zet zich ‘vriendelijk als ze is’ aan de kant. 200 meter verder wordt ze door de automobilist uitgescholden voor het vuil van de straat, want hij had een doktersafspraak en nu was iemand hem voorgestoken.
Toen mijn vriendin dit verhaal in een groep ouders vertelde, zei één van de vaders tegen haar. “Ik moet nu zeggen dat ik me er ook aan erger dat jij altijd met je fietskar de straat van ‘t school inpalmt en wij je daardoor niet voorbij kunnen.”
Hé … dit gaat over een schoolstraat tijdens de periode dat al de schoolgaande jeugd toekomt.
Een straat zonder fietspad trouwens. Je moet daar sowieso traag rijden met al dat jong geweld !!! Trouwens, velen zouden hier beter een voorbeeld aan nemen en ook wat meer met de fiets komen.
Zo zouden anderen, die het meer nodig hebben (zoals de oma’s met hun 4 kleinkinderen, de jonge mama’s met nog een pasgeboren baby erbij,…. ) zich wat dichter kunnen parkeren !!!
Door Annelyse, April 2nd, 2012 
Zo vroeg ze in de commentaren
Wat ik mij nu ineens afvraag: geloofden je familie en vrienden jou 3 jaar geleden toen je hen op 1 april liet weten dat Vic geboren was?
Een leuke vraag, vond ik, waar ik wel een blogpost aan wou wijden.
Wel, Vic is geboren rond 4u ‘s nachts en rond 8u ‘s morgens verzonden we de familie en vrienden een SMS … in eerste instantie kregen we een hoop gelukwensen… Totdat iedereen begon te beseffen dat het 1 april was.
Ik had me nochtans voorgenomen om zo’n flauw mopje niet te maken, maar blijkbaar acht mijn omgeving me tot dat soort ‘lolligheden’ wel in staat.
10 minuten na de gelukwensen volgden dus de tweede reeks SMS’en … haha, lollig, 1 april, je had ons goed liggen, flauw zenne, ……
Zeker mijn zus (met wie ik na middernacht nog had zitten facebooken) voelde zich zwaar gefopt 
En ook herinner me ik dat Bjeurn met zijn zus aan het bellen was en dat ik hem hoorde zeggen “Neen, dat is echt waar, moet ik anders de vroedvrouw eens doorgeven” (waarop Vic huilde en ze ‘t eindelijk geloofde)
Maar al bij al vind ik 1 april een héle leuke dag om een kindje te kopen. Da’s nen datum dat je niet vergeet (met die van Liv hebben we ‘t soms moeilijk) en Vic vindt het ook wel tof dat hij op fopjesdag verjaart.
Liv, is dan weer een beetje jaloers, en heeft haar verjaardag 30 augustus tot dansdag uitgeroepen.
Door Annelyse, April 1st, 2012 Wat een dag, wat een feest, wat wordt onze zoon al groot, wat heeft Vic toch genoten van deze dag en eigenlijk héél dit weekend, wat was het eten lekker, wat waren er véél ballonnen, wat was het gezelschap tof, wat een leuke kado’s, …
Door Annelyse, April 1st, 2012 ‘t is nog geen pasen, maar ‘t lijkt al wel zo ….
Niets zo lekker op den boterham dan een paasei
Door Annelyse, March 31st, 2012 De dag was te tof om tijd te hebben om te bloggen.
Maar voor het project … een onderdeel van de dag.
Ik ging zwemmen met de paashaas en kwam terug met de dochter
Door Annelyse, March 29th, 2012 Een vrij dagje, om thuis wat in orde te brengen en een feestje voor te bereiden, maar toch … ik kon uitslapen tot 7u (en als ik echt decadent wou doen, zou 7u10 ook nog wel lukken)
Maar dat was buiten de buren gerekend … om 6u ‘s morgens begon er een auto-alarm te loeien, en dat bleef maar loeien en loeien en loeien. Na een half uur te mopperen tegen Bjeurn ben ik dan toch maar opgestaan.
Om een nors briefje te schrijven om onder de ruitenwisser te steken. Ik moet zeggen, ik voelde de neiging om ook nog ne goeie sjot te geven tegen de bewuste auto … maar ja, veel zou dat niet helpen natuurlijk.
Om 9u05 (na 3 uur hels kabaal) … toen ik net uit de apotheker stapte met oordopjes in mijn sjakosh stapte een vrouw uit het huis recht tegenover de auto, naar de bewuste auto !!!!
In paniek omdat haar alarm afging … “heeft er iemand tegen mijnen auto gezeten !?” vroeg ze me.
“Neen, snauwde ik, dat alarm is al vanaf 6u aan het afgaan en gisteren heeft het ook uren staan loeien”
… ik denk niet dat het haar echt doordrong dat ze de buren met haar defect auto-alarm last bezorgt.
Zeer zeker potdoof en waarschijnlijk ‘te stom om dood te doen’.
Ja … ik ben nog steeds lastig !!! (zoals je waarschijnlijk wel kan afleiden)
Maar mij gaan ze niet meer liggen hebben, ik heb 4 paar oordopjes en nu weet ik haar wonen. Ha
Door Annelyse, March 28th, 2012 
Ik was verbaasd door de vele boekentips die jullie me gaven op dag 27. Mijn to-read lijst is weer aangevuld… dank u daarvoor
Een boek dat bij mij echt in de top3 staat is bovenstaande “Papillon” van Henri Charrière. Eveneens een klassieker (mijn leraar ontmaskerd als Dhr. Spaepen) zou trots op me zijn!!!
Papillon is een boek dat ik al verschillende keren herlezen heb … het is echter weer al veel te lang geleden.
De laatste keer was toen ik nog treinde naar het werk, ik zal nooit vergeten hoe ik mijn boek neerlegde om mijn vervoersbewijs te zoeken toen de conducteur aankwam … en die man een blik wierp op het boek en tegen me zei “Ik heb dat boek ook gelezen, schoon hé”.
Een wauw-moment voor een wauw-boek.
Een waargebeurd verhaal over “papillon” (aka Henri Charière) die ten onrechte voor moord veroordeeld werd, en levenslang opgesloten in Frans Guyana.
Hij weigert zich neer te leggen bij het vonnis en leeft op hoop, van ontsnapping naar ontsnapping, naar vrijheid.
Dit is mijn aanrader naar jullie toe.
Door Annelyse, March 27th, 2012 
… kind en gezin , oudercontact … was altijd goed nieuws
totdat ons Vicje als 2,5 jarige naar ‘t school ging. Het eerste oudercontact, daar ben ik echt een tijdje niet zo goed van geweest.
Vic praatte niet goed, hij weende altijd als we hem afzetten op ‘t school, hij was eigenlijk niet in zijn nopjes in de klas, grof motorisch deed hij het niet goed … zoals in ‘veel vallen, vreemde tred’ … kortom … niet geweldig.
Het tweede oudercontact vandaag was dus wel spannend. Maar 1,2,3,4,5,6 … gene stress …. verbetering op alle fronten merkbaar.
Sinds 2 weken weent Vic niet meer bij het afzetten aan de schoolpoort, hij begint meer interesse in de juf te tonen, hij struikelt minder, hij hoort hoogstwaarschijnlijk helemaal niet goed en praat ook niet zo goed (maar de afspraak met oorarts is al een tijd geleden gemaakt, wij verwachten ons terug aan buisjes net als bij Liv), hij geniet en lacht veel meer in de klas … dus alles komt goed.
Voor de rest is onze kleine man precies geen tekentalent (net de mama), en knutselen zegt hem niets … geen stempelwerken, verfwerkjes in de portfolio van Vic, enkel wat kleurplaten met wat strepen (in één en dezelfde kleur).
Wel blijkt ons kind een enorm puzzeltalent en hecht hij zich eerder aan de glijbaan dan aan andere kindjes (wat niet abnormaal is op die leeftijd)
Mama is content met dit rapport … we mogen ook niet vergeten dat ons manneke nog jong is … want we vergelijken wel met de oudere zus, maar die zat tot haar 3 nog in de kribbe.
Door Annelyse, March 26th, 2012 Een leraar van mij (esthetica en nederlands) vertelde ‘ooit’ tijdens de les, dat hij niet naar moderne muziek luisterde, hij hield het bij klassiekers en de oude componisten .
Want van deze muziek, was het kaf reeds gescheiden van het koren … zo moest hij de goede muziek niet meer selecteren uit alle hedendaagse brol … enkel het goede overleeft immers de tand des tijds !!!
Ik luister wel naar hedendaagse muziek, maar toch is die stelling mij altijd bijgebleven … en ik heb me voorgenomen om hetzelfde principe te handhaven voor boeken. Ik lees enkel nog wat in de boekentop staat, of wat me wordt aangeraden (en daarvoor is goodreads wel ideaal natuurlijk)
Want ik heb geen zin meer om mijn kostbare tijd te investeren in een slecht boek.
Zo las ik overlaatst ”Komt een vrouw bij de dokter” van Kluun op aanraden van Verbeelding
En ik heb het graag gelezen met de tissues binnen handbereik (jammer genoeg de man, met zijn flauwe opmerkingen, ook). Dit boek leest zeer vlot (wat ik altijd een plus vind), het sleept je mee en ik kon het ook wel echt appreciëren maar de magie ontbrak. Tof, maar genen blijver !!!
“Allemaal willen we de hemel” van Els Beerten op aanraden van licht in de duisternis
Dit was meer mijn ding, wederom een vlot leesbaar dik boek (een jeugdboek).
Het verhaal speelt zich af tijdens de oorlog en de hoofdpersonages zijn jongeren. Zo krijg je het verhaal vanuit hun oogpunt… een verhaal waar wit niet helemaal wit, en zwart niet helemaal zwart is.
Schoon !!!
Het volgende boek, daar ben ik nog niet echt uit … misschien moet het ook niet direct, want een goed boek, dat gaat ten koste van mijn nachtrust.
Goei tips, zijn echter altijd welkom (maar ik ben enkel geïnteresseerd in de boeken die je echt ongelooflijk goed vond)!!!
Door Annelyse, March 25th, 2012 Hou je kinders bezig, en maak een paasboom (kerstboom euh paasboom volgens Liv)
En als ge chance hebt, en ze krijgen er helemaal geen genoeg van … dan krijgt iedereen van ‘t gezin nog een bijpassende ketting … nu nog een bijpassende outfit zoeken, want ik heb de orders gekregen om ze morgen aan te doen voor ‘t werk (evenals Bjeurn, die de chance heeft om morgen thuis te kunnen werken)
Door Annelyse, March 24th, 2012 De 20 km van Brussel … dat is ‘mijn’ wedstrijd.
De sfeer, het parcours, de supporters, de nostalgie … daar kan tot nu toe geen enkele wedstrijd aan tippen.
Vandaag lukte het -tegen de verwachtingen in- verbazend vlot om me in te schrijven.
(mits enige ongerustheid mijnentwege aangezien de bevestigingsmail maar niet aankwam -> maar evenals mijn spam op de commentaren van de blog, werkt mijn spam op mijn mails ook iets te overijverig)
Daarnet heb ik betaald en is ‘t officiëel. Op 27 mei loop ik voor de 6e keer de 20km door Brussel in het goede gezelschap van Bjeurn. Onze looppartners Marjan en Tom zullen echter zeer gemist worden.
Maar de 20km van Brussel dus, ik zie dat helemaal zitten. Ik zit volledig op schema (voor 13km draai ik mijn hand niet om) en de motivatie is present (dankzij de heidejoggers)
Door Annelyse, March 23rd, 2012 Mijn lieve collega heeft haar leven geriskeerd om dit plaatje te schieten.
Nen dikke merci.
VIC – LIV 10-1
Door Annelyse, March 22nd, 2012 Vogelnestjes zijn absolute favoriet ten huize Annelyse
Maar mannekes vinden we ze ook lekker
|
Disclaimer Wat op deze blog verschijnt is gebaseerd op waargebeurde feiten.
Doch houdt er rekening mee dat de inhoud dikwijls wordt aangedikt met een portie overdrijving, de chronologie der gebeurtenissen niet altijd gerespecteerd wordt, mijn fantasie soms op hol slaat en een loopje met de waarheid neemt, en figuranten soms onder een pseudoniem deelnemen in het verhaal …
|
U zegt