Blog

Blog

Slaapwarm

Afstand 63km – Hoogtemeters 414 – Bestemming Mažėnai (Litouwen) – Overnachting wildkamperen nabij een kerkhof

       

    

   

       

Het is hiet prachtig, ik geloof niet dat al eerder een land mij zo in alle aspecten heeft weten bekoren als Litouwen. Meestal neem je de lelijke buitenwijken, de te drukke banen, … er wel bij omdat er ook veel moois is, maar Litouwen vind ik (wat ik al gezien heb) voornamelijk heel schoon. Misschien veel van hetzelfde … maar dat geeft me dan weer een heel ontspannen gevoel.

Maar het is koud … echt bitter koud … ik slaap al 3 nachten slecht van de koude en zelfs Vic heeft schoorvoetend moeten toegeven dat hij vannacht koud had (de kinderen vinden het zowat een statussymbool om nooit koud te hebben en te kunnen zeggen “mama is onze zwakke schakel”).

Bivakmutsen, regenbroeken, sjaals, handschoenen,  … worden overdag weer bovengehaald.

   

En deze nacht hebben we elk een extra laag (Bjeurn en ik hebben ons fleeceke in 2 gesneden om mee in onze slaapzak te steken en de kinderen slapen deze nacht eens niet in enkel hun onderbroekske, ze dragen zelfs hun bivakmuts en hun slaapzak is goed dichtgesnoerd. En we hebben “slaapwel” vervangen door “slaapwarm”. Vannacht geloof ik erin!!!

    

Voor morgen is er maximum 5°C voorspeld, in combinatie met lichte sneeuw of regen. En daarna moet het geleidelijk minder koud worden. Hieraan had ik me niet verwacht toen ik las dat de gemiddelde meitemperatuur in Litouwen 18°C was. Maar geen paniek … we vinden het nog altijd tof en we zijn ons ervan bewust dat we de titel “de dappere duo’s” moeten verdienen.

   

Vanmiddag aten we aan een bivakzone gelijkaardig aan onze overnachtingsplek van gisteren (maar groter en nog luxueuzer met een BBQ-plek en een steiger) en onderweg kwamen we nog enkele bivakzones tegen. Wij zagen het al helemaal zitten om terug zo’n overnachtingsplaats te vinden … maar natuurlijk noppes. Uit pure ellende hebben we ons om 18u aan het kerkhof moeten zetten.

Het fietsen is hier trouwens glooiend en altijd op en neer maar nooit steil  .. Liv en ik moeten altijd lachen als we bordjes met “helling 6%” zien … wij zijn wel meer gewoon.  

Ook grappig is, dat als je een dorp uitrijdt dat er direct is aangegeven hoe ver het nog tot het volgende dorp is. 

Nog iets typisch … overal staat het vol met houten kunstwerken …. we hebben echt al pareltjes gezien … ze zijn hier zeker creatief met hout (dat ze overigens genoeg hebben).

En dat groene kleine huisje … dat is de waterput … ook iets dat bijna iedereen heeft.

Voorts is de ooievaar allom aanwezig  .. er staan zelfs regelmatig solitaire elektriciteitspalen met als enige nut het ooievaarsnest te herbergen.

   

Allen de mensen zijn nog niet enthousiaster om ons te zien … ze zien ons wel maar slechts enkelingen groeten ons terug als we enthousiast zwaaien. We nemen het maar niet persoonlijk op.

mei 9th, 2017|Tags: , |8 Comments

❤ Litouwen ❤

Afstand 54km – Hoogtemeters 298 – Bestemming Antakalnis (Litouwen) – Overnachting paalcamping

   

Als we nog niet volledig overtuigd waren van Litouwen, dan zijn we dat nu helemaal.

Vandaag was koud, maar gelukkig bleef het wel vrijwel droog.

We fietsten net zoals gisteren op de Eurovelo11 en de wegen zijn zeer rustig en zeer mooi.

   

   

   

    

De ooievaars broeden op hun nest, eekhoorntjes klimmen in de bomen, alle grote houten kruisen hebben een in verhouding hele kleine Jezus erop hangen, de yochurt en melk koop je hier in zakken, de tuinen staan vol gekleurde ?bijenkasten? en er is ongelooflijk veel water en bos.

In de namiddag vonden we per toeval een paalcamping met alles erop en eraan. Om het met Liv haar woorden te zeggen “Oh my God, hier is zelfs wc-papier!”

   

   

En inderdaad, onze plek ligt aan een meer en we hebben een overdekte tafel, een wc-huisje (met erin een plank met een gat), een vuurkring met hout erbij, een waslijn en zelfs een omkleedhok. Pure luxe dus, onze avond had niet beter kunnen zijn.

   

We hebben al de sporen en het werkterrein van een bever gezien  … nu nog de bever trachten te spotten.

mei 8th, 2017|Tags: , |4 Comments

Fietsen in Litouwen

Afstand 61km – Hoogtemeters 583 – Bestemming Radžiūnai (Litouwen) – Overnachting wildkamperen op een stuk land naast een klein meertje

   

   

  

De eerste fietsdag in Litouwen was alvast schoon, door bossen, langs dorpjes vol houten gekleurde huisjes en meertjes. Water hebben ze hier alvast genoeg en jammer genoeg regende het dan nog nagenoeg de hele dag.

    

In Bergamo waste ik nog alle jassen met product om ze waterdicht te maken, maar in mijn perceptie heeft het niet heel veel geholpen. Jassen zijn precies enkel de eerste maand waterdicht … en dat geldt zelfs voor Bjeurn zijn dure Gore-tex Pro. Ik denk dat ik nog het droogst blijf in mijn decathlonjas.

    

In elk geval, voor de kinderen maakten we een extra waterdicht regenkleed. Liv was in de wolken, aan Vic hebben we moeten uitleggen dat ridders vroeger ook een rokje droegen. Goed gerief in elk geval, die regenkleedjes … morgen breiden we het gamma misschien uit met regensokken.

   

We wisten al dat er in de Baltische landen veel mensen paddestoelen gaan plukken in het bos. Vandaag merkten we dat ze ook in grote getale huisjesslakken plukken.

   

Herten zagen we nog niet maar wel al veel vogels (ze hebben hier gigantische nestkasten) waaronder ooievaars, wilde ganzen, ….

   

De mensen zijn een pak minder hartelijk en spontaan dan in Italië, dat is even wennen, maar we geven niet op!!!

  

    

Het laatste deel van de dag was het best … de zon kwam erdoor en wij konden genieten van onze plek en vogels spotten, terwijl de kinders slakken verzamelden. Bjeurn en Liv zien het trouwens helemaal zitten om ne keer versgeplukte slakken klaar te maken en op de eten.

mei 7th, 2017|Tags: , |2 Comments

TTIWWP

De fietsen zijn zo goed als nieuw … alle tandwielen, rem- en versnellingskabels, remblokjes vervangen en Bjeurn zijn achterwiel is helemaal herspaakt. We hopen nu gesteld te zijn tot het eind.

    
Ook Vic is nieuw, ik mocht zijn haar eindelijk knippen. Wel 2 keer vandaag om precies te zijn, want bij nader inzien vond hij de eerst coupe toch niet zo geslaagd (ik ook niet trouwens). Nu is het beter, maar of zijn nieuwe snit het echt schoon is, daar ben ik nog niet uit. Maar hier trekken we ons dat allemaal niet aan, we hebben een jaartje volledige vrijheid van uiterlijk !!!

    

    

     

  

    


   

   

’s namiddags combineerden we 2 dingen die ik weleens graag doe … een begraafplaats bezoeken en geocachen. Door dat laatste belandden we ook op een tof terras van het beste café tot nu toe in Litouwen. Dat zijn de beste cafékes … degene die je niet zoekt, maar die je overkomen.

     

Nog een laatste keer slapen in ons appartement op onze tempurmatras, daarna zijn we terug toegewezen op onze tent. 

Ik ben zo benieuwd voor de volgende dagen, zullen we wel winkels tegenkomen, waar zullen we slapen (er zijn bijna geen campings en “warm showers” onderweg), zal het weer meevallen (de voorspellingen zeggen dat de temperatuur zakt en dt het zal regenen), zullen we veel dieren spotten, zal het schoon zijn, komen we in the middle of nowhere terecht of valt dat wel mee? 

Veel onbekende factoren dus … spannend !!!

Ps. Ik weet het TTIWWP (this tread is worthless without picture), maar foto’s van Vic zijn kapsel zullen nog wel volgen.

mei 6th, 2017|Tags: , , |3 Comments

Reunited with the bikes

Oh .. wat waren we blij toen we onze fietsen gingen ophalen bij DHL en we ze helemaal ongeschonden konden terugzien. Onze fietsen uit handen geven … dat voelde toch wat als je eerste baby naar de creche doen en denken dat niemand daar, er zo goed voor kan zorgen als jij.

    

Nen dikke merci Guy en de anderen van DHL voor het transport van onze babies.

 

      

    

Ondertussen brachten we de fietsen ook al binnen bij de fietsenmaker … we stelden de vraag of ze een wiel konden herspaken tegen zaterdagavond en dat zagen ze zitten. Maar toen we de fietsen dan binnendeden kwam er ook nog het gedacht om remkabels en versnellingskabels te vervangen, kettingen te vervangen, tandwielen te vervangen, krankset te bekijken omdat er speling op zit, … De fietsenmakers gaan goed mogen doorwerken.

   

     

   

   

    

 

          

De rest van de dag was citytrip … hier zien ze Europa nog graag trouwens, er waren Europese festiviteiten gaande.

    

    

We gingen ook nog eens op restaurant en deze keuze was speciaal voor de kinderen … we gingen eten in het Cat Café.

Daar lopen 15 katten rond die je kan aaien en die graag mee aan de tafel komen zitten. Heel plezant, maar een beetje te strikt naar onze goesting en met ijzeren hand gerund (bij het binnenkomen moest je overschoentjes aandoen en handen wassen, als het interessant werd en de katten elkaar in de haren wouden vliegen was er altijd wel iemand van het personeel die het zag en het voorkwam, … ). De kinderen waren super enthousiast en daarvoor doe je het natuurlijk, maar geef Bjeurn en mij maar liever een bruine kroeg.

mei 5th, 2017|Tags: , , |0 Comments

Vilnius

Ja … Vilnius is weer eens iets helemaal anders. Wat bescheidener, maar wel heel sympathiek. Vilnius is tussen heuvels gebouwd en dat geeft prachtige zichten op de stad en op de daken (die ook al dikwijls ferm de moeite zijn) van de vele kerken.

 

 

De kathedraal was letterlijk het hoogtepunt.

De Gediminastoren geeft een geweldig zicht op de stad … als je er geraakt … de weg was steil en met kasseien, gelukkig hebben we onze hakken thuisgelaten.

Hier heb je een zicht over Vilnius, het nieuwe en het oude stadsgedeelte.

 De Sint Annakerk is gemaakt uit 30 soorten verschillende bakstenen en Napoleon zei ooit dat hij het in zijn zak wou steken en mee naar huis nemen. 

 Relax

   

In de Literatu straat hangen allemaal kunstwerkjes aan de muur. Het gebit was de favoriet van de kinders.

    

 Fietsen … het blijft een zwak !!!

  

Ik hou van die gevels   

   

We bezochten ook Uzupis, een ludieke ministaat in Vilnius, waarin vrijheid centraal staat. Deze wijk protesteert tegen de vercommercialisering van de oude stad en zit vol kunstenaars en vrijbuiters die wonen in aftandse huisjes. 


De oude binnenstad heeft nog veel geheimen, maar we kunnen we al zeggen dat we al heel wat gezien hebben. Maar wees gerust … ook voor de kinderen wat wils … in Vilnius zijn er tenminste speeltuinen, dat was in Italië heel wat minder.

mei 4th, 2017|Tags: , , |1 Comment

Een nieuw hoofdstuk … de Baltische staten

Eigenlijk mag je dat niet zeggen … de Baltische staten … want Litouwen, Letland en Estland zijn geen staten meer, dit stamt nog uit de sovjettijd, maar nu zijn dit 3 afzonderlijke en onafhankelijke landen.

   

In elk geval … vandaag vlogen we vanuit Bergamo in Italië naar Vilnius in Litouwen. Een mooie luchthaven trouwens in Bergamo, met zicht op de bergen. Vic speelde er wat op de piano maar werd vriendelijk verzocht om daarmee te stoppen (wat ik flauw vond)

    

Liv zag het helemaal zitten, de eerste keer vliegen, met een eigen rugzakje en daarin haar spulletjes en de ereader. Achteraf was ze nog steeds enthousiast … maar de turbulentie mocht wat harder en de landing mocht wat spectaculairder. “Tof hé vliegen!!!”, riep ze me steeds toe als er turbulentie was.
Ik heb het er wat moeilijker mee, met dat vliegen, want steeds meer word ik me bewust van de impact op het milieu en initieel was het niet het plan om een vliegtuig in onze reis in te plannen. Anderzijds ben ik blij dat dit ons de kans geeft om snel naar van Zuid naar Noord Europa te gaan nu de temperaturen daar ook stijgen. Als “trage reizigers” hadden we anders nooit zoveel tijd in het Noorden kunnen doorbrengen (tot ergens in augustus zullen we fietsen in Baltische staten en Scandinavië).

Aangekomen in Vilnius was iedereen geradbraakt … om 5 u opstaan zal er iets mee te maken hebben.

Maar we raakten verbazingwekkend vlot tot aan ons appartement met het openbaar vervoer. Leve google maps en de vriendelijke Litouwer die vertaalde voor ons aan de bushalte. Het is trouwens ook leuk dat mijn 20Gb internetpakket uit Italië hier ook verder loopt, ik denk dat ik dit voor deze reis verder zal behouden.

Nu is het weer de ogen uitkijken en wennen aan een nieuw land. Of het algemeenheden zijn weten we nog niet maar we merkten alvast op dat

  • ons appartementsblok een eigen concierge heeft voor 24u/24u en dat die ook het vuilnis komt ophalen in de gang.
  • in ons appartement geen afval gesorteerd wordt
  • Litouwers grote mensen lijken
  • je soms toch wat oostblokgevoel overvalt door de gebouwen
  • er veel bier in blik is (en ook veel keuze)
  • dat onze buurtwinkel tot 22u open is
  • dat het eten anders is … we aten al koude rode bietensoep met ei, Cepelinai (gevulde aardappelknoedels in de vorm van een zeppelin), een bietensla en enkele andere slatjes uit het versvak van den “IKI”. Geen groot succes bij de kinders echter.

Ons appartement is dik ok, net buiten het centrum maar de busverbinding is goed, ruim, licht, met garage en goedkoop. Het stond nog maar net op AirBnb en we hebben Inga, de eigenares, wat op snelheid gepakt. Tv en internet was nog niet in orde, en er zijn nog wat kinderziektes in het keukenmateriaal (zoals dat er maar 2 messen zijn).

Maar dat Inga zeer sympathiek is maakt veel goed … en ook het feit dat we hier slapen op een tempur-matras (ik heb ze daarnet al even getest). Vic was er minder blij mee want als die matrassen koud zijn, zijn ze nogal hard, en ons vermoeid jongetje sprong er iets te enhousiast op en kwam een pak harder terecht als hij verwachtte … het leven kan “hard” zijn als je moe bent.

mei 3rd, 2017|Tags: , , |21 Comments

Bedankt voor de vriendschap !!!

Wij vliegen een dag later af als onze fietsen, de fietsen gingen deze dag op transport bij DHL.

Nog niet zo evident … eerst vroegen en kregen we kartonnen dozen bij de plaatselijke fietsenmaker Roberto van Bikefellas. Die dozen moesten op de luchthaven geraken en ik moet zeggen dat Bjeurn heel creatief was.
Roberto keek er bedenkelijk naar en besloot Bjeurn met de fiets te begeleiden en mee naar de luchthaven te rijden.


Daarna brachten we ook fietsen en bagage tot daar en werd alles klaargezet voor transport met hulp van Alessandro.

Altijd spannend … onze fietsen uit handen geven.
Op onze laatste dag lieten de Italianen zich weer van hun mooiste kant zien … eerst Roberto die Bjeurn naar de luchthaven begeleidde, en daarna werden we op straat ineens aangesproken door een lachende vrouw “Hey, ik ben de vriendin van Roberto, hij had me de link van jullie blog doorgegeven en ik herken jullie van de foto’s”.

Daarna kregen we nog een biertje aangeboden in de nieuwe zaak “Hot bikes and cold beers”. Waar Liv en Vic een bod deden tot het kopen van de honden (het bod van €20 werd echter niet aanvaard).

   

En uiteindelijk belandden we bij “La Fiaschetteria“, uitgebaad door Gianni die we de eerste dag in Bergamo ontmoeten. Toffe zaak met lekkere streekproducten die Gianni helemaal alleen en vol liefde runt.

Met dank aan DHL … met in het bijzonder Guy en Alessandro !!!
Met dank aan Roberto voor alle hulp met de kartonnen !!!

Met dank aan Gianni voor het lekkere eten en de vriendenprijs !!!

En bedankt voor de vriendschap … we voelden ons heel geliefd vandaag.

mei 3rd, 2017|Tags: , , |6 Comments

Sommige fietsers denken dat ze alles mogen

Ik las dit artikel en was er van aangedaan hoe een schepen van mobiliteit (Eric Sax, schepen mobiliteit van Ukkel) zo’n fietsonvriendelijke uitspraken kan doen.

Sommige fietsers denken dat ze alles mogen. Waarom moeten fietsers de wegcode niet kennen? Ik ben voorstander van een apart rijbewijs voor fietsers, dat fietsers moeten behalen vooraleer ze de weg op mogen.

Fietsers worden gebruikt als menselijke obstakels om de vlotte doorstroming van het autoverkeer te verhinderen. Bestuurders raken geïrriteerd en het risico op ongelukken neemt toe”, voegt hij eraan toe. “En eenmaal de fietser uitgestrekt en bebloed op de grond ligt omdat hij de wegcode niet heeft gerespecteerd, is het de bestuurder die gelyncht wordt.

Daarna maakte ik de cruciale fout om ook nog eens verder te lezen in de reacties. Slecht idee, want ik weet al lang dat ik niet gelukkiger word van ongenuanceerde commentaren op internetartikels. Maar het kwaad is geschied, en dit moet me toch van het hart.

In vele discussies valt het me op dat mensen zich vaak verplaatsen in het standpunt van ofwel de voetganger, ofwel de fietser ofwel van de automobilist. Terwijl ik van mening ben dat je veel meer verkeersvaardigheid krijgt en hoffelijkheid creëert als je je zowel als voetganger, fietser en als automobilist in het verkeer begeeft. 

Als fietser weet ik dat voetgangers wel eens verstrooid kunnen zijn, en dat ik altijd op mijn hoede moet zijn op een gemengd fietspad. En ik besef ook dat het voor automobilisten moeilijk is om veilig af te slaan, zonder hierbij even op het zebrapad en het fietspad stil te staan.
Als voetganger weet ik dat wanneer een fietser belt, dat dit geen teken van agressie is, maar gewoon een waarschuwing.
Als automobilist besef ik dat fietsers soms liever op de rijbaan rijden dan op het fietspad, omdat het fietspad hun 3 keer op 200m de drukke rijbaan laat oversteken, omdat het fietspad zich aan een bushalte bevindt en bijgevolg vol staat met mensen, … of wat de reden ook mag zijn.

De infrastructuur is er nog niet op voorzien om fietsers een volwaardige plaats in het verkeer te geven, maar misschien moeten we elkaar wat minder met de vinger wijzen en wat hoffelijker zijn … allemaal !!!

mei 1st, 2017|Tags: |6 Comments

Bergamo Citta Alta

Bergamo bestaat uit 2 gedeeltes … Citta Alta (het oude historische centrum boven op de berg) en Citta Bassa (het moderne gedeelte).

   

   

    

    

   

   

Wij klommen, al puffend (te begrijpen dat er ook een kabellift is), de trappen op en wandelden tot het hoge stadsgedeelte. Zeer de moeite, met een uitzicht op de vlakke en uitgestrekte Po-vlakte en, als je even je hoofd draait, op de Alpen.

Maar buiten de views is ook het stadje prachtig, met als hoogtepunt Piazza Vecchia met de magnifieke barokke basiliek (overdadig, maar dan op een prachtige manier) en de Dom.
   

Wij hadden trouwens ook het geluk om een zeepkistenrace te kunnen meepikken, zie compillatiefilmpje.

Een leuke dag, met ook een huiselijke touch.

april 30th, 2017|Tags: , , |5 Comments