Naar zomeruur in Lecce

//Naar zomeruur in Lecce

Nooit eerder telde ik zo hard af naar het zomeruur … Frank De Boosere mag er misschien wel tegen zijn, maar dit jaar leven we voornamelijk in een tent en het zomeruur past toch net iets beter bij ons bioritme.

De omschakeling doen we altijd overdag ipv ’s nachts en de kinderen en ik draaiden ons horloge al een uur verder (handig, want dan is er niet zoveel gezaag omdat ze eigenlijk vroeger in bed moeten).

 

We spendeerden onze dag in het mooie Lecce en we genoten ook van het balkon van ons appartement knal in het stadscentrum.

 

Lecce zit in ons hart, niet enkel is de oude stad ongelooflijk mooi, maar ze is ook nog eens voornamelijk verkeersvrij, en veel fietsers dat hier rondrijden.

 

 

De kinderen (en wij misschien ook) zijn wat citytripmoe (niet moeilijk als je ziet wat we de afgelopen maand al bezicht hebben). We pakken het dus anders aan. In plaats van zoveel mogelijk te willen gezien hebben, proberen we nu voornamelijk impressies op te doen, door te genieten en relax door de straten te wandelen.

Gelukkig dat we die instelling hadden want het toeristisch hoogtepunt … het Rose Window van de Santa Croce stond in de stijgers (er staat trouwens veel in de stijgers, we vermoeden dat ze ook klaar willen zijn voor 2019, als het dichtbijgelegen Matera culturele hoofdstad is)

 

 

Om het zomeruur te vieren deden we nog eens een avondwandeling door het donker … dikke aanrader … Lecce by night is misschien wel mooier dan overdag.

 

 

Vic, speelt al 2 dagen handpop met een kapotte sok (de andere sok gebruiken we als donut en zit in Liv haar haar … onze creativiteit wordt aangewakkerd, maar dit ter zijde). Vandaag ontmoette hij op straat een lieve poppenmaakster die zijn sok 2 oogjes, tandjes en een tong gaf. Dolgelukkig was het kind.
Liv is dan weer in haar nopjes met een stukje karton waar haar naam in werd geborduurd. Wij gaan proberen dat ongeschonden mee terug in België te krijgen.
We moesten ermee lachen dan de Italianen onze kinderen babies noemen (enkel toeristentaks voor de volwassenen, niet voor de babies). 

Waarop Liv “Wij zijn geen babies, wat ben je tussen babie en volwassene?” 

Vic “Hangjongere?”

By | 2017-10-24T22:37:57+00:00 maart 25th, 2017|Tags: , , |9 Comments

9 Comments

  1. withlovebyeva 26 maart, 2017 at 07:57 - Reply

    Dat handpopverhaal, geweldig! Zowel Vic zijn fantasie als de poppenmaakster die daarin meeging. Ik ben ook blij met het zomeruur!

  2. Andrée en Didier Rombaut-Mangin 26 maart, 2017 at 09:46 - Reply

    Terug mooie sfeerfoto’s met daarbij stralende gezichten. Geniet van jullie tocht.

    • Annelyse 27 maart, 2017 at 19:44

      Altijd .. de ene dag iets meer en de andere iets minder 😀

  3. Lies 26 maart, 2017 at 20:24 - Reply

    Lecce by night is inderdaad het mooist. Proefde je al pasticiotte?

    • Annelyse 27 maart, 2017 at 19:44

      Neen … maar net gegoogeld en ik hoop het nog ergens te vinden nu we nog in Puglia zitten.

  4. Isabel 26 maart, 2017 at 22:20 - Reply

    Non seite baby, seite bimbi!
    Dus volgende keer gewoon zeggen: non siamo baby, siamo bimbi. Al kan Liv al voor een ragazza doorgaan, toch? 😉 In dat geval zijn het due ragazzi!

    • Annelyse 27 maart, 2017 at 19:41

      Ik heb het hun al geleerd sè 😀

  5. Pitte 11 april, 2017 at 19:46 - Reply

    Ik geniet immens van je verhalen en fotos!!! Ik heb daar ooit nog bijna 4 jaar gewoond (Chieti) Op bezoek in Lecce en Otranto cumunque:)

    • Annelyse 11 april, 2017 at 21:55

      Het is hier echt magnifiek … we zijn nu in Norcia. Ik weet niet of ik al ooit zo’n molie omgeving heb gezien.

Leave A Comment