Relaas van een swap-avond

2017-10-24T22:38:46+00:00 mei 19th, 2015|Categories: Simplify|Tags: , |7 Comments

Onlangs …. toen ik nog net geen 35 was (weemoed), deed ik mijn eerste swap-avondje.
Het concept was het volgende, met 5 collegiale vriendinnen kwamen we samen en allen brachten we spullen mee die we niet meer nodig hadden.
En dan werd er geruild … enfin, niet echt geruild, we gingen gewoon de tafel rond en iedereen mocht beurtelings iets uitkiezen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet echt weet of dit voor mij voor herhaling vatbaar was. Ik werd er immers een beetje zenuwachtig van.
Het begon al op voorhand … gaan ze mijn spullen wel leuk genoeg vinden, of denken ze … daar is ze met al hare rommel, daar kunnen wij ook niets mee! (dat viel achteraf gezien goed mee)
Je moet er soms ook wat voor kunnen onderhandelen (moeilijk, zeker onder vriendinnen … dus het onderhandelen heb ik aan me laten voorbij gaan … anderen daarentegen ;-) )
Van sommige dingen doet het pijn om afscheid te nemen … je weet wat ze gekost hebben, of je vindt ze nog altijd leuk (maar je kan geen 100’en blikken zeepdozen bijhouden), … en als een ander er dan enthousiast over is overvalt me het gevoel … had ik het niet beter zelf bijgehouden.
Fout, helemaal fout, ik weet het wel … mijn vriendin Marie Kondo zou -denk ik- zeggen: “Je moet blij zijn dat je jouw spullen een nieuwe thuis kan geven, je spullen willen gebruikt worden, bedank ze om in jouw leven geweest te zijn en wens ze succes verder!!!”.
Maar dat deed ik dus niet … ik werd daar zenuwachtig van.
Toen ik alle spullen aanschouwde overviel me het gevoel “Help … ik probeer van al mijn rommel vanaf te geraken en wat doe ik … een ander zijn rommel mee naar huis nemen”.
Maar … ik moet wel zeggen … het eindresultaat was voor mij wel geslaagd. Ik kwam thuis met een sjakosh, oorbellen en een ketting (ik weet het, ik heb dat niet nodig, maar ik deed er in ruil minstens evenveel van elk weg uit mijn collectie), een dvd van seabert (voor in de auto, want de kinders zijn onze collectie dvd’s best beu), een verkleedpak van een tijger (daar gaan ze nog veel plezier aan hebben) en schone kinderboeken.

De conclusie?
De buit was goed, maar ik ben er toch nog niet van overtuig dat een swap helemaal mijn ding is.
Misschien vind ik het leuker om dvd’s en boeken uit te wisselen, of op de rommelmarkt te gaan staan (en daar terwijl eens gaan shoppen ook).
Maar of de rommelmarkt ‘mijn ding is’, dat zal ik maandag ondervinden … dan sta ik voor het eerst zelf achter een standje (in goed gezelschap weliswaar)

7 Comments

  1. Ellen 19 mei, 2015 at 21:52 - Reply

    Ooh leuk zo’n swap..maar ik snap je gedachte ;-)..op welk marktje ga je staan?Zemst?
    Grtjs Ellen

    • Annelyse 19 mei, 2015 at 21:54

      yeps … in de stationslaan ter hoogte van Mario’s

  2. Els 19 mei, 2015 at 23:15 - Reply

    Fijn om te weten dat er dit weekend een rommelmarkt is in Zemst, je verkoopt toevallig geen frisbee?

  3. oon 20 mei, 2015 at 07:48 - Reply

    Hier ook rommelmarkt, zaterdag. Ik doe dat eigenlijk niet zo geweldig graag, omdat ik ook altijd het gevoel heb dat ik het misschien toch maar beter had bijgehouden, of dat ik het eigenlijk bijna heb weggegeven. Aan de andere kant: het is weg! Meer plaats in huis en toch een beetje centen voor iets anders. Alles wat niet weg is gaat de week erop naar de kringwinkel, zo gaat dat hier. Dus ik kijk al uit naar heel wat extra plaats, volgende week. Joehoew!

  4. appelstien 20 mei, 2015 at 10:22 - Reply

    Oh, ik kan er helemaal inkomen, in uw zenuwachtig worden. Ik zou denk ik ook echt beginnen twijfelen als anderen iets heel leuk vinden wat ik wou wegdoen. Verkopen lijkt me dan echt anders ja. Hopelijk valt’t mee op de rommelmarkt!

  5. kaat 20 mei, 2015 at 15:11 - Reply

    Ik vind het ronduit moedig van je ! Want al je bedenkingen en stress doen mij (al lang) besluiten om het gewoonweg naar de Kringloopwinkel te doen. Daarmee steun ik de lokale economie én vergroot mijn eigen ‘rommel’ (what’s in a name) niet.
    In die zin kon ik Kondo wel volgen. Vroeger dacht ik : ho, maar dat heeft zoveel gekost en nu ga ik dat zomaar ‘wegdoen’. Met een ‘dankjewel dat je er was’ van Kondo lukt dat al beter. En eigenlijk vind ik dat niet zo goed van mij, dat ik vasthou aan spullen. Minimalisme gaat ook over ruimte, ook in je hoofd. Niet dat ik daar allemaal zo goed in ben hoor !
    Supermoedig vind ik het van je !

  6. Le petit requin 20 mei, 2015 at 21:09 - Reply

    Mja, ik heb ook al zo’n avondjes overwogen, maar het uiteindelijk niet gedaan, voornamelijk omdat ik mij niet “verplicht” wil voelen om met dingen naar huis te gaan, die ik misschien toch niet zo heel erg nodig heb. Liever “eenrichtingsverkeer” dus :)

    Trouwens, ik heb je getagd voor een award, maar je moet je uiteraard niet verplicht voelen om die ook in te vullen :)
    http://lepetitrequin.blogspot.ch/2015/05/tikkertje-liebster-award.html

Leave A Comment