Hartje voor Italië 

//Hartje voor Italië 

Hartje voor Italië 

Afstand 54km – Hoogtemeters 244 – Bestemming nabij Matera – Overnachting wildkamperen op een olijfgaard 

Om eerlijk te zijn was ik nog niet ondersteboven van de natuur in Italië  … tot vandaag. 

Eens aan de andere kant van de Apennijnen werd het magnifiek. Zo groen, zo glooiend, amper bewoond  …. prachtig. In mijn romantische gedachten zou ik me hier al zien wonen in een huisje, zelfvoorzienend en ver van alles, maar al gauw realiseerde ik me dat ik niet romantisch ben en dat dan ook niets voor mij zou zijn. Maar anders … daar!!!!

Op de koop toe was het 54km zo goed als bergaf. 

   

Het eerste deel was niet zo aangenaam fietsen (maar gelukkig wel mooi), op een onverharde steile weg, die op een bepaald moment zelfs gedeeltelijk weggespoeld was. We moesten de fietsen afladen om alles over te brengen naar waar de weg opnieuw verder ging.

   

   

Maar daarna was het zo idyllisch … warm en zonnig maar net niet te warm, altijd bergaf, maar geleidelijk zodat je je remmen niet moet gebruiken. Groene grote hagedissen die oversteken en zelfs een vos, en in de lucht roofvogels, naar vermoeden rode wouws.

   
Gelukkig waren we erop voorzien dat het zondag was, want we kwamen amper huizen tegen, laat staan een winkel.

Het water dat hier uit de kranen komt is trouwens niet drinkbaar … wat ervoor zorgt dat we wat op rantsoen zitten, we kregen aan een huis 3,5l maar daar ben je snel door. Hopelijk komen we morgen snel een huis of winkel tegen voor water.

    

Slapen doen we in een olijfgaard … die lenen zich wel goed voor wildkamperen. 

   

Een boer die we tegenkwamen waarschuwde ons al voor wilde zwijnen en op onze kampeerplek zagen we al sporen … we hebben echter nog niets kunnen spotten … al zou ik niet weten wat ik zou doen als ik ze wel tegenkwam want zo stoer ben ik nu ook weer niet (waarschijnlijk zou ik Bjeurn ter hulp roepen). 

   

We hebben in elk geval ons vuilnis al veilig boven in een boom gehangen. 3 zakken vuilnis hebben we al (vermits we geen bewoning tegenkomen en het niet kunnen achterlaten), mensen creëren toch nogal afval, dat bedenken we ons dagelijks.

    

Deze dag voelde echt zalig … als het begin van de lente, maar zelfs de avond voelde zo. We zaten buiten tot 20u zonder het koud te hebben   … dat was al heel lang geleden. 

By | 2017-03-20T19:41:45+00:00 maart 20th, 2017|Tags: , |6 Comments

6 Comments

  1. rita 20 maart, 2017 at 20:10 - Reply

    Tof zo’n warm weer. Daar zie ik ook naar uit. Maar eerst nog een weekje ijsland (de naam alleen al spreekt al boekdelen) en dan mag de lente stralens beginnen.

    • Annelyse 20 maart, 2017 at 20:11

      Ijsland … ik ben wel wat jaloers. Stuur maar wat foto’s via WhatsApp

  2. Johan De Crée 20 maart, 2017 at 21:46 - Reply

    Die roofvogels met een zwaluwstaart… ik ben geen expert, als ze “vingers” hebben op het einde van de vleugels en een ietwat langere gevorkte staart, zou het wel eens een “wouw” kunnen zijn. Behoorlijke spanwijdte en redelijk courant in Zuid-Italie.

    • Annelyse 20 maart, 2017 at 21:57

      Awel … dat zei mijn hulplijn ook

  3. Roeland 18 april, 2017 at 00:58 - Reply

    Schitterend avontuur!!! Hoe zijn jullie daar eigenlijk op gekomen van zo ineens te beginnen fietsen?

    • Annelyse 18 april, 2017 at 10:00

      Dat was zeker niet ineens hoor. Het begon met fietsvakanties elke zomer. En dan nog iets van … meer tijd doorbrengen met de kinderen, eens terug gaan naar de essentie, …

Leave A Comment