Betrapt op wildkamperen

//Betrapt op wildkamperen

Afstand 45 km – Hoogtemeters 910 – Bestemming omgeving Oliveto Citra (Italië) – Overnachting poging tot wildkamperen maar betrapt 

Wat een vermoeiende dag … 910 hoogtemeters op 45km, waarvan de eerste 25 zo goed als vlak waren.

Ik ben eigenlijk te uitgeput om veel te schrijven, maar we kwamen weer zo’n mooie mensen tegen dat het zonde zou zijn om daar niets over te vertellen. Laten we gewoon de dag overslaan en doorgaan naar de avond  (ik wil ook nog wel zeggen dat we vanmorgen ook weer verwend zijn door onze gastfamilie met lekkere Italiaanse koffie en een kilo koeken … die al goed van pas gekomen zijn).

In elk geval … we hadden een toffe wildkampeerplek gevonden … precies een kampterrein van de scouts … groot, open en schoon zicht.

En toen de tent opgezet, de matjes opgeblazen en de slaapzakken uitgepakt, kwam daar ineens de eigenaar aan … direct al teken te doen dat we onze tent daar niet mochten zetten. Ik vertelde in mijn beste Italiaans dat we met de fiets waren, en dat we moe waren en dat we maar 1 nacht wilden overnachten. En gelukkig ontdooide hij direct (het hielp misschien ook dat de kinderen benieuwd kwamen kijken).

In elk geval . . we kregen toestemming om een nachtje te blijven … en de man waarschuwde ons dat zijn hondje wel hard kon blaffen maar niets zou doen.

Een uur later stond de man er opnieuw met de hele familie, zijn dochter Carmella die heel goed Engels sprak, en zijn moeder. En ze hadden water en beschuiten voor ons mee.

Waar we eerst schrik hdden dat we zouden weggestuurd worden, voelden we ons nu weer zo welkom en zo hadden we weer een leuke kennismaking met een Italiaans gezin.

Het is moeilijk om niet van Italianen te houden. 
    

By | 2017-10-24T22:37:58+00:00 maart 17th, 2017|Tags: , |8 Comments

8 Comments

  1. Tifosanele 17 maart, 2017 at 11:31 - Reply

    Volledig eens met je conclusie: het is moeilijk om niet van Italianen te houden. (Ze zijn zo warm en open als ze ontdooid zijn. En ook een beetje raar en grappig…)
    Compleet voor het land gevallen toen ik er voor het eerst kwam. Op Romereis. En 27 jaar later houdt de liefde nog altijd stand. Wat fijn om jullie Italië te kunnen meebeleven!

  2. Saar 17 maart, 2017 at 11:34 - Reply

    Oh zo leuk voor jullie, mooi uitzicht.

  3. Greet 17 maart, 2017 at 12:24 - Reply

    Oh, wat leuk!

  4. Caro 17 maart, 2017 at 12:38 - Reply

    Wie zou het in godsnaam in zijn hoofd kunnen halen om jullie weg te sturen? Geen slecht idee om de kinderen als joker in te zetten.

    • Annelyse 17 maart, 2017 at 20:14

      De kinderen helpen soms ja 😀

  5. Linsey 17 maart, 2017 at 13:30 - Reply

    Ik denk dat de meeste Italianen wel gecharmeerd zijn door jullie verhaal. Ze zijn heel gastvrij en vriendelijk.
    En ze zijn altijd blij als je wat moeite doet om Italiaans te spreken.

    • Annelyse 17 maart, 2017 at 20:13

      Dat proberen we … we merken ook wel dat ze inderdaad ons verhaal wel tof vinden. Vandaag was er een man die ineens zijn auto stopte, met net achter hem een camion, om ons uit te nodigen voor een koffie. Ik was al content dat er geen accidenten van kwamen.

  6. gerhildemaakt 17 maart, 2017 at 17:22 - Reply

    Zo tof!

Leave A Comment