Feb 04
Ze staat bovenaan de trap … ik ergens in ‘t midden
Ze lacht naar me … en springt in mijn armen … vol enthousiasme … met blindelings vertrouwen…
… ten onrechte …
weet zij veel … dat ik vroeger altijd als laatste werd uitgekozen bij de balsporten
February 4th, 2010 at 5:53 pm
kind, toch, breuken?
February 4th, 2010 at 7:14 pm
Ai ai…. met een bezoekje aan spoed nadien?
February 4th, 2010 at 7:17 pm
Hopelijk klinkt het erger en pijnlijker dan dat het was!
February 4th, 2010 at 7:28 pm
Spring spring spring… het ziekenhuis in?
February 4th, 2010 at 7:48 pm
Hebt ge haar deze keer toch kunnen opvangen?
Ken het gevoel van laatst gekozen te worden bij balsporten
February 4th, 2010 at 8:22 pm
oesje…
February 4th, 2010 at 8:58 pm
Daar gaat het vertrouwen. Nooit meer uitgekozen worden nu voor in armpjes springen?
February 4th, 2010 at 10:16 pm
Gelukkig kan ik haar altijd opvangen, maar ik zeg altijd “Liv dat moet je toch niet meer doen’, maar ‘t is gewoon grappig dat het kind me zo nog zo vertrouwt, naief
February 5th, 2010 at 12:41 pm
hahaha, ik ken dat. Mathiz doet dat ook vaak…. En tot hiertoe hem ook altijd al kunnen opvangen…