Een romantische dag, gisteren, de trouw van Marieke en Emmanuel.
Omdat het mijn lieve nichtje is, omdat ze er zo beeldig uitzag in haar kleed door haar oma gemaakt, omdat ik Emmanuel een toffe kerel vind en omdat de dag doorspekt was met traditie en luchtige christelijkheid.
Emmanuel komt immers uit een heel katholieke familie, dit ook in het opzicht dat Marieke en Emmanuel pas na hun trouw (voor de kerk, want “Eerst trouwen voor de wet, en dan pas voor het bed) gaan samenwonen.
Ook in de kerk en op het feest kwam deze katholieke achtergrond duidelijk aan bod, dit echter op een losse moderne wijze.
Omdat ik Livke niet graag de hele dag wou missen -en ons meisje ook eens wou showen natuurlijk- is ze meegegaan naar de misviering. Ik had er een beetje schrik voor want om 12 u is het etenstijd en de mis begon effectief om 12u. Gelukkig vielen de koeken waarmee we haar volpropten ook in de smaak. (Tja, ‘t was voor iedereen feest hé). In elk geval heeft Liv haar voorbeeldig gedragen, ze slaagde er zelfs in haar witte mooie feesttenu proper te houden.
Twee zangeresjes en jonge muzikanten fleurden de mis op. Prachtig gewoon. Marieke zag er ook echt een als een beeldje uit… zo jong, onschuldig, mooi en fragiel en Emmanuel zag er knap uit in zijn kostuum. Geen wonder dat ik een traantje moest wegpinken.
Voor ‘t feest hebben we Livke bij de mamie achtergelaten. Iedereen content 
Om 9u ‘s morgens echter was ze terug bij ons. Geeuw !!!
U zegt